Meningen

Gisteren dan ook eindelijk gezien in de bios (5 man in de zaal)

Toch een lichte tegenvaller. Komt vooral door het totale gebrek aan samenhang. Film hangt aan elkaar als los zand en willekeur schijnt de regel te zijn. Er zitten heel wat coole gewelddadige scènes in, ze voelen echter te veel aan als losstaande scènes. Als geheel faalt deze film toch wel.

Verder moet ik zeggen dat gritty grindhouse-look hier volledig ontbreekt, wat op zich niet echt een ramp is. Visueel zag het wel okee uit en pareltjes als Jessica Alba en Michelle Rodriguez zijn sowieso heerlijk om naar te kijken. Danny Trejo is helaas geen man die een film kan dragen, daarvoor zijn z'n acteerkwaliteiten te beperkt. Hij blijft echter wel een enorme bad-ass die je liever niet in het donker tegenkomt (in het daglicht ook niet trouwens).

Zo-zo en wellicht dankzij de bioscoop een halfje meer dan hij verdient: 3

Bah.

Vond er maar weinig aan. Altijd maar diezelfde ellenlange asfaltwegen en stofferige landschap. Mooi voor even, maar op de langen duur had ik het wel gezien. Verder nergens echt indrukwekkend. Een wat lacherige bad guy en een piepjonge Mel Gibson.

Flauw.

Charmant filmpje.

De jaren '60 sfeer zit goed en de acteurs en actrices zitten allen uitstekend in hun rol.

Rita lijkt aanvankelijk een wat grijze muis maar gaandeweg ontpopt ze zich als voorvechtster van gelijkheid voor vrouwen. Best een heikel thema maar het wordt hier met de nodige luchtigheid behandeld zodat het nergens flauw of geforceerd wordt. Naast de luchtigheid en humor zit er ook het nodige drama in de film. Perfect in balans wat mij betreft.

Prima.

Tegenvaller.

Superman is sowieso al niet m'n favoriete superhero, maar gek genoeg lag het niet aan de man van staal of de acteur die zijn rol vervulde, maar aan de film zelf. Erg vermoeiende film. Nauwelijks een moment van rust te bespeuren, je wordt eigenlijk van de ene actiescène naar de andere gekatapulteerd.

En daar schort het 'm ook aan: de bij wijlen erg matige special effects. Vond het er soms echt lelijk uitzien... Plus, overdaad schaadt, jezus, leek soms Michael Bay wel met al die explosies.

Ook een totaal gebrek aan humor. Echt geen greintje. Het hoeft geen halve komedie te worden zoals Iron Man 3 of zo, maar zo serieus allemaal.... Zelfs in The Dark Knight trilogie zaten nog wel wat lichtere momentjes. Hier niet.

Over de acteurs kan je weinig slechte dingen zeggen, ga ik dus ook niet doen. Maar de film in zijn totaliteit valt zwaar tegen.

Tja, wat moet ik hiermee?

Het zo typische camerawerk van Scott komt hier niet tot z'n recht, verhaal is totaal niet verrassend, bulkt van ongeloofwaardigheden (plotseling leeft dat meisje nog...??? Wat een afknapper) en het einde is belachelijk. Werd op de langen duur ook erg langdradig. Zat af en toe naar de klok te kijken, en da's nooit een goed teken.

Kortom, zware teleurstelling dit.

Is it safe?

Heel sterke thriller.

Duister sfeertje, onverwachte plotwendingen, ijzingwekkende suspense in sommige scènes (de tandartsscène en de scène wanneer die Joodse dame Szell herkent op straat, schitterend gewoonweg, voelde me zelf ongemakkelijk worden in de plaats van Szell),en een prachtig onverwacht einde. Dat in combinatie met sterke acteerprestaties van Dustin Hoffman en Laurence Olivier (nog nooit zo veel schrik gehad van een oude vent!) maken dit een meer dan geslaagde kijkervaring!

Zieke film.

Stond al een tijdje op de verlanglijst, maar elke keer ik hem zag liggen in de winkel vroeg ik me af of dit wel iets voor mij zou zijn. Tot ik bij m'n broer thuis deze dvd zag liggen en hij me vertelde dat dit een erg goede film is die ik ab-so-luut moest zien. Voor ik het wist duwde hij 'm in m'n handen. Kon er niet meer onderuit dus

Maar heb er geen spijt van gehad, al is het niet meteen een film die je voor de gezelligheid gaat opzetten. Herkijken lijkt me ook niet echt iets dat er snel zal inzitten. Wat een hoop ellende en pure horror krijg je als kijker over je heen gegooid...

Het eerste gedeelte (pakweg het eerste uur) is al vrij deprimerend met behoorlijk wat zieke scènes, het tweede deel daarentegen (zodra Anna het slachtoffer wordt) is zo mogelijk nog harder en geschifter.

Het verhaal is vrij eenvoudig: Lucie heeft als kind een bijzonder traumatische ervaring opgedaan. Ze is vernederd en gemarteld geweest en bij wonder kunnen ontsnappen aan de mensen die haar vasthielden. De daders zijn nooit gepakt . Vijftien jaar later staat ze plots op de deurstoep van een doodgewoon gezin dat ze vakkundig uitmoordt...Het begin van een nachtmerrie.

De hele gedachtengang achter het martelen vond ik erg goed gevonden. Het compenseert in zekere mate de martelingen, maar maakt het daarom niet minder ziek natuurlijk. Overigens, het moment waarop Anna boven zichzelf uitstijgt, een martelaar wordt is visueel erg mooi weergeven. Vrij klassiek, dat wel, het witte licht aan het eind van de tunnel.

Visueel zag de film er trouwens over de ganse lijn erg mooi uit. Zeer rauw en realistisch, was best wel even schrikken toen Anna dat andere meisje (of wat er van overbleef) in de kelder vond.

Klein minpuntje misschien: het tweede gedeelte (het martelgedeelte) duurde misschien net iets te lang. Na een zoveelste pak slaag van die struise man had ik het wel gezien.

Maar goed, da's slechts een klein vlekje op een voor het overige prima film.

Dit is een prachtige film. Het verhaal van de H.M.S. Surprise met z'n eigenzinnige kapitein Lucky Jack (R. Crowe) heeft me van begin tot einde weten boeien.

Visueel is deze film affer dan af. Prachtige vergezichten op een schijnbaar eindeloze zee, de fregatten die er voor de volle 100% echt uitzien, de kostuums, het scheepsmanstaaltje, alles is tot in de puntjes verzorgd en draagt bij tot de authenticiteit en geloofwaardigheid van de ze film. En alhoewel het verhaal zich bijna volledig op het ater afspeelt gaat het er op geen enkel moment saai uitzien.

Het verhaal op zich stelt niet heel erg veel voor. Tussen de zeeslagen door wordt er ruim de tijd genomen om de hoofdpersonages beter te leren kennen. Er wordt veel aandacht besteed aan het leven op zee, meer bepaald aan boord van een oorlogsschip. En dat blijkt niet altijd even prettig te zijn. Nu eens dagenlang wachten op wind onder een loden hitte, dan weer een heftige storm, altijd op je hoede zijn voor de vijand, oefenen om zo snel mogelijk de kanonnen te laten bulderen, enz...Het komt allemaal aan bod en gaf een realistisch beeld van hoe het er in die tijd aan te pas moest gaan. Vergis je niet, dit is geen actiefilm, doch een drama. Maar als er dan toch actie aan te pas komt, dan is het raak!

Russell Crowe en Paul Bettany zijn de hoofdrolspelers, die als kapitein en arts beiden hun verantwoordelijkheden en persoonlijke voorkeuren hebben, die op een bepaald moment hun vriendschap dreigen te ondermijnen. Beide acteurs vertolken hun rol met verve.

Om kort te gaan: dit is een hele mooie goeie film die gewoon heel netjes gemaakt is.

Gaat dat zien!

Heerlijke film!

Van begin tot einde van genoten, en daar zijn meerdere redenen voor. Eerst en vooral is het een erg kunstzinnige en stijlvolle film, met heel de tijd die prachtige opera-muziek, maar de film zelf zit ook vol met verwijzingen naar kunst. Ook het milieu en de decors waar het verhaal zich afspeelt zijn erg mooi. En over erg mooi gesproken, wat is en blijft Scarlett Johansson toch een ongelooflijke zwoele en sensuele vrouw, straalt gewoon seks uit.

En toch is het Jonathan Rhys Meyers die het meeste indruk maakt als Chris. Met z'n kille ijskoude blik wringt hij zich in alle mogelijke bochten om de waarheid telkens te kunnen ontlopen. Erg eingelijk dat hij er uiteindelijk nog mee wegkomt. En dat brengt ons bij het verhaal, dat leuk om volgen is maar toch hier en daar flirt met ongeloofwaardigheid.

Wel weer leuk is de analogie tussen de tennisbal die wel of niet over het net valt, en de ring die wel of niet in het water valt. Hij valt dus niet, op het gezicht een tegenslag, maar dat blijkt dan Chris' redding te zijn. Of hoe het in het leven afhangt van kleine details.

Leuk!

Geinig filmpje waar niet te veel bij nagedacht moet worden. Zo'n lekker Brits misdaadfilmpje met hier en daar leuke quotes en aardig wat geweld.

Vinnie Jones speelt behoorlijk ingetogen. Leukste rol - alhoewel erg klein- is die van Statham. Wat een baas in goal Zijn kop is bij momenten echt hilarisch.

Verder niet al te veel over te vertellen, gewoon prima vermaak.

Maar flauw.

Vond er eigenlijk niet zo veel aan. Slappe actie, slordig verhaal, nee, dit was het niet. Goed om een keertje te zien en meteen snel te vergeten, wat kennelijk ook gewoon het geval is aangezien ik 'm slechts een paar dagen geleden gezien heb en nu al grotendeels vergeten ben.

Niet veel soeps dus.

Mooie film.

Erg kleinschalig maar des te sfeervoller. Prachtige beelden ook van een dor en bar landschap. Film kabbelt een beetje voort, maar paste wel als metafoor voor de manier van reizen in die tijd. Geen auto's, treinen of vliegtuigen maar gewoon paard en kar. Onderhuidse spanning neemt ook gaandeweg toe wanneer de groep verdwaalt én dan ook nog eens een indiaan tegekomt. Beetje jammer van het wat abrupte einde, al snap ik wel waarom dit zo gedaan is. Geen begin, geen einde.

Goed.

Niet slecht doch niet spectaculair.

Interessant uitgangspunt natuurlijk, maar er wordt mijns insziens te weinig mee gedaan. De gesprekken tussen Bill en Joe gaan soms wel in de goede richting maar helaas blijft het daarbij. Had veel dieper kunnen gaan.

Maar goed, film duurde al lang genoeg. Te lang eigenlijk. Film bouwt enorm lang naar de climax toe en op een bepaald moment had ik het echt wel gezien. Het helpt ook niet dat er weinig vaart in zit en het geheel is allemaal nogal statisch.

Acteurs doen het meer dan goed. Hopkins altijd al een toffe vent gevonden, zelfde geldt toch ook voor Pitt. Hij geeft z'n karakter - toch niet de sympathiekste - een naïeviteit mee die 'm erg charmant maakt. Z'n performance is bijtijds vertederend, grappig maar toch ook wel irritant. Ik bedoel, serieus, de Dood, daar moet je bang voor zijn. Period.

Verder had het genre romantiek ook wel eens toegevoegd mogen worden.

Leuke wegkijker.

Openingsscène is het beste wat de film te bieden heeft. Nadien gaat het helaas bergafwaarts. Verhaal heeft zoals bij de eerdere delen weinig om het lijf - en da's niet erg - maar ik miste toch wat meer geintjes en ander alien gespuis zoals in de eerste 2 films. Heb de indruk dat deze net wat serieuzer probeert te zijn. Nou ja.

Brolin is wel een meerwaarde. Zijn fysieke gelijkenis met Tommy Lee Jones is opvallend. Knap werk van de make-up-afdeling. Smith is okee maar net iets minder aanwezig vind ik.

Qua creature-design valt het allemaal wat tegen, behalve dan Boris the Beast. Die was wel cool! Jammer dat er geen echt eindgevecht komt. Maar flauw hoe hij uiteindelijk aan zijn einde komt (tweemaal zelfs).

Tja, beetje tegenstrijdig gevoel na afloop.

Prima eerste deel, waarin Carl Brashear moet opboksen tegen zijn racistische oversten en collega's. Dat resulteert in een aantal sterke scènes tussen De Niro en Gooding Jr.

Het tweede deel waarin Brashear opnieuw moet bewijzen dat hij nog kan duiken na zijn ongeval en amputatie en hierbij de hulp krijgt van zijn aartsvijand van weleer is bij het haar getrokken en overbodig. Jammer.

The Silence of the Goats

Beetje een onzinfilmpje dat mij nooit echt meer dan sporadisch een glimlach kon doen ontlokken. Met zo'n cast en zo lekker maffe titel verwacht je toch wat meer. Er zitten hier en daar lekker droge momenten in maar overall gewoon te matig om van een geslaagde komedie te spreken.

Matig.

Uitmuntende acteerprestaties van Harrelson en Foster verhinderen niet dat dit toch een lichte teleurstelling is geworden. Met name het verhaal begint op de langen duur wat te slepen en lijkt alsof men niet goed weet welke richting uit te gaan.

De opzet is nochtans erg interessant. De familie van gesneuvelde soldaten inlichten is one hell of a job, dat blijkt. Vaak hartverscheurend en soms ook wat bevreemdend. En logischerwijs ziet niemand hen natuurlijk graag komen.

Wat ik dus onthou van deze film zijn voornamelijk de uitstekende performances van de hoofdacteurs.

Erg toffe film!

Zeer energiek en dynamisch. Verhaal valt ook geen seconde stil waardoor je de hele tijd lekker geboeid blijft. En het verhaal is gewoon prima. Ik kreeg bij momenten een hoog Goodfellas-gevoel. Heeft deze film verder weinig mee te maken - behalve dan het typische rise-and-fall gegeven - maar het was met name de voice-over van het hoofdpersonage die me deed denken aan Ray Liotta.

In ieder geval, een sterke film die spanning, actie, drama, wat humor (zeker geen komedie, snap zelfs niet waarom dat genre hier bijstaat) perfect weet te combineren.

Visueel dus erg dynamisch en de acteurs zitten allemaal goed in hun rol.

Aanradertje.

Knappe film!

Begint wat lauw maar wordt gaandeweg sterker om uiteindelijk prachtig te eindigen. Het falen van de American Dream zeg maar.

Twee uitermate sterke rollen van Voight en Hoffman. Kan niet zeggen wie van de twee nu het sterkste loopt te acteren, beiden zijn elkaar waard: Voight door zijn ongedwongenheid en zijn naïeviteit, Hoffman door zijn tragiek.

Verhaal is sterk, twee verschoppelingen die een onwaarschijnlijke vriendschap sluiten en van de regen in de drup raken, maar wat deze film vooral boven de middelmaat doet uitstijgen is het visuele. Nooit gedacht dat een film van 1969 visueel zo sterk uit de hoek kon komen. De hele scène op het feestje is gewoon één lange trip, knap! Ook de flashbacks zijn op ingenieuze wijze in het verhaal verweven.

Erg goed.

Woody Allen, ik ben geen kenner van 's mans oeuvre. Dit is pas de derde film van hem die ik zie (na Match Point en Vicky Cristina Barcelona) en zoals in voorgenoemde films wordt ook deze film weer bevolkt door erg mooi vrouwvolk (McAdams, Cotillard, Seydoux), wat het allemaal wat makkelijker maakt om te bekijken.

Maar film heeft wel meer te bieden dan mooie vrouwen: namelijk een erg leuk verhaal. In het begin was het even wennen, maar hoe langer het duurde hoe leuker het werd. Ik moet wel zeggen dat ik niet alle bekende kunstenaars van die tijd kon plaatsen, maar het algemene idee was me wel duidelijk. Op het einde, wanneer ze vanuit het Parijs van 1920 naar het Parijs van de Belle Epoque reisden kreeg ik zowaar een beetje een Inception-gevoel. Ik weet het, die films hebben hoegenaamd niks met elkaar te maken, maar toch.

Leuk en luchtig verhaal dus, met mooie plaatjes van Parijs en heel wat mooie leuke vrouwen, wat kan je nog meer wensen?

Ik denk dat de film eerder pro vrijheid en gelijkheid van rechten is dan pro homoseksualiteit. Homo's waren in die tijd een onderdrukte minderheid, net zoals zwarten en in zekere zin ook vrouwen. Dat homoseksualiteit hier centraal staat lijkt me evident natuurlijk.

Verder vond ik dit een zeer sterke film met een schitterende Sean Penn. Mensen die andere films met Sean Penn hebben gezien (Carlito's Way, Dead Man Walking) zullen zeker beamen dat de man elke rol aankan.

Vond dit toch een lichte tegenvaller.

De sterke dialogen die zo kenmerkend zijn voor de Coens komen hier niet echt uit de verf. Idem voor wat de humor betreft. Voeg daarbij een totaal oninteressant personage als Tom Reagan, gespeeld door de al even zoutloze Gabriel Byrne en dan krijg je dit. Gelukkig zijn er nog beide maffia-bazen en John Turturro die dan weer wel de Coen-stempel dragen zodat het niet een geheel fiasco dreigt te worden.

Verder geen klagen over de setting en over de cameravoering. Allemaal tiptop in orde. Verhaal zelf is een beetje bij het haar getrokken, maar is interessant genoeg.

Krappe voldoende.

Fijn bioscoopvoer.

Mission Impossible, da's voor mij een synoniem voor onmogelijk actiescènes en leuke gadgets, een beetje James Bond, maar dan leuker. En MI4 voldoet volledig aan de verwachtingen.

Zoals altijd is Cruise perfect als de charismatische Ethan Hunt en hij wordt goed bijgestaan door Renner en comic relief Pegg. Enkel Paula Patton vond ik wat tegenvallen.

Voor de rest het standaard procédé: opnieuw krijgt het team van Hunt een onmogelijke opdracht voorgeschoteld. Gedenkwaardige scènes in het Kremlin dankzij het optische bedrog toestel ( ) en natuurlijk de acrobatie op de Burj in Dubai.

Leuke no-brainer (ga aub niet lopen zeiken op geloofwaardigheid in een film als deze) die zich perfect leent voor een bioscoopbezoek.

Herbeken, ditmaal in de zwart-wit versie en met een halfje verhoogd. Niet omwille van het zwart-wit gedoe, maar wel omdat ik dit een erg spannende en goedgemaakte thriller vind met een verrassend einde.

Het verhaal begint eigenlijk meteen, er wordt gelukkig niet te veel nutteloze tijd verspeeld aan inleiding. Zodra de hoofdpersonages zich in de supermarkt bevinden barst de hel los. Maar wat blijkt? De engste monsters zitten niet buiten in de mist, maar binnen in de supermarkt! Wat volgt is een interne machtsstrijd tussen verschillende groepen van mensen die elk hun volgers hebben. Tuurlijk is het allemaal uitvergroot (Mrs. Carmody!) en wordt het gedramatiseerd, maar het is dan ook film. Moet interessant blijven voor de kijker. En dat was het ook.

De special effects zijn inderdaad soms echt belabberd (in zwart-wit valt het iets minder op), vooral de grote vliegende insecten vond ik erg zwak. De spinnen in de apotheek waren beter vormgegeven, was meteen ook één van de sterkste scènes in de film.

Het einde is erg verrassend. Lees hier en daar dat de vader andere opties had en misschien nog wat had moeten wachten. Ben het daar grotendeels mee eens, al zag de situatie er erg uitzichloos uit. Dat enkele seconden later het leger passeert maakt het natuurlijk allemaal nog dramatischer. Toch wel even kippevel als Thomas Jane het uitschreeuwt van woede en verdriet...

Dit is zo'n film die ik om de zoveel tijd moeiteloos opnieuw kan opzetten zonder me te vervelen.

Dank voor de link!

Erg informatieve documentaire over de (bedenkelijke) rol van de Federal Reserve in een aantal grote financiële crises gaande van de Great Depression, over de inflatie naar de housing bubble tot de grote bankencrisis. Sluit in dat opzicht goed aan bij de film Too Big to Fail en de docu Inside Job.

Een deel van de taken van de Federal Reserve is het waken over de banken en verder ook een monetair beleid uitstippelen. In geen van beide zaken blinkt ze echter uit. Sterker nog, Greenspan heeft zich altijd gekant tegen een gereguleerde financiële markt en heeft, ondanks meerdere waarschuwingen, de crisis alleen nog maar groter gemaakt. Idem voor wat betreft Bernanke. Dat een dergelijk figuur ook in de Obama-administration gewoon mag verderwerken is beyond me.

Docu vertelt op chronologische wijze welke financiële perikelen en luchtkastelen er de afgelopen eeuw de revue zijn gepasseerd en welke de rol van de Federal Reserve was in deze. Talloze financiële experten en ex-voorzitters van de Federal Reserve komen aan het woord afgewisseld door de voice over van Liev Schreiber. Deze combinatie zorgt voor een overzichtelijke en informatieve docu. Een aantal grafiekjes en statistiekjes leuken de boel op.

Aanrader voor iedereen die 2 bovengenoemde films gezien heeft en/of meer inzicht wil krijgen in één van de grootste financiële crises in de recente geschiedenis.

Ja, fijne film.

En een stuk beter dan mijn verwachtingen. Ken eigenlijk helemaal niks van honkbal en termen als innings en bunts zijn chinees voor mij, maar gelukkig is deze kennis niet nodig om het verhaal goed te kunnen volgen (al kan ik aannemen dat mensen die de sport wel kennen hier misschien nog meer uit halen).

Film wordt eigenlijk volledig gedragen door Pitt. Je mag zeggen over de man wat je wil, maar acteren kan hij wel. En ook hier speelt hij erg sterk. Hij wordt goed ondersteund door Jonah Hill, zij het dat diens rol iets beperkter is. Jammer dat Hoffman niet echt uit de verf kwam, nochtans een erg sterke acteur.

Verhaalsgewijs niets nieuws, maar gewoon oerdegelijk. En dat geldt eigenlijk zowat voor de hele film.

Goed.

Uitstekend roadfilmpje.

Met de nadruk op filmpje. Het blijft allemaal redelijk kleinschalig en gezien het overduidelijk beperkte budget (en dat is niet negatief bedoeld, de afwezigheid van veel SFX viel gewoon op) is dat een prima keus.

Het liefdesverhaaltje binnen het 'monsterverhaal' is ontroerend en mooi gebracht. Daartegenover staat de boze buitenwereld waardoor de hele film in een dreigend sfeertje baadt. Beviel me uitstekend.

Geen slecht woord over de acteurs, beide waren volkomen geloofwaardig in hun rol. De weinige special effects die er in zaten (met name op het einde van de film) waren niet foutloos maar storend was het zeker niet.

Aangename verrassing. Kan de lage quotering ergens wel begrijpen. Als je een standaard Hollywoodspektakel verwacht (met zo'n titel niet eens onterecht) kom je bedrogen uit. Maar als je iets verder kijkt ontdek je een erg fijn klein filmpje.

Matige animatiefilm die leentjebuur speelt bij zowat alle scifi-films die de voorbije jaren de revue zijn gepasseerd. Maar vooral het schaamteloze overnemen van hele scènes uit Independence Day getuigt van weinig tot geen creativiteit, meestal toch iets waar dit soort films in uitblinken. Nee, ben nu al de helft vergeten.

Fijn.

Nergens bovengemiddeld maar wel leuk om een keertje te zien. McAdams is een snoepje om naar te kijken en Ford en Keaton spelen ietwat karikaturale doch aimabele personages. Valt verder weinig negatiefs noch positiefs over te vertellen.

Moederdag.

Dat was gisteren, dus ik dacht: laten we de film met de toepasselijke naam Mother's Day maar eens opzetten.

Wel, dat viel aardig mee. De overvallers zijn verantwoordelijk voor een paar lekker brute kills en ze spelen de bewoners en hun vrienden ook aardig tegen elkaar uit. En als de mama van de jongens op de proppen komt barst de hel pas goed los. Dat het verhaal hier en daar wat ongeloofwaardigheden vertoond is eigen aan het genre en kan de pret niet echt drukken. Visueel zag het lekker goor uit en de gestoorde mama was een genot om naar te kijken.