Meningen

Vrij slecht.

Was geen fan van de serie, maar de film heeft me al helemaal een afkeer doen krijgen. Eigenlijk enkel Sharlto Copley's performance was goed, de rest was een miscast, met Quinton 'Rampage' Jackson op kop. Rampage, yeah right. Had B.A. trouwens geen gouden kettingen rond z'n nek in de serie?

Los van de miscasting is wordt het verhaal ook onnodig complex gemaakt. Kon weinig met de rollen van Biel en Wilson. En de actie, tja, mag spectaculair zijn maar qua onmogelijkheid scheert deze toch wel de hoogste toppen. Maar goed, dat was zeker niet het grootste euvel.

Vond er gewoon te weinig A-Team in terug, wat op zich niet eens een ramp is, maar wat overblijft is toch wel bedenkelijk.

O, wat een negatieve reacties. Zo slecht vond ik 'm helemaal niet. Verwacht geen komedie maar een tragikomedie met redelijk cynische en zwarte humor. Ik vond het wel geinig hoe de hele wereld schijnt te veranderen, behalve het hoofdpersonage Thijs. Hoogst onsympathieke knul overigens, maar best aardig vertolkt. Verhaal is wel een beetje een rommeltje vond ik. Leek nergens naartoe te gaan, beetje jammer wel want ik had graag een soort afgerond 'de-cirkel-is-rond'-verhaal gezien. Ik hou niet van die open eindes.

Visueel trouwens meer dan behoorlijk hoor. Hier en daar zitten echt mooie shots in de film. De muziek kan ik me al niet meer herinneren dus veel indruk zal het niet gemaakt hebben.

Winnaars bepalen de geschiedenis.

Kijk, het is inderdaad best een heftige docu, in die zin dat je echte moordenaars aan het woord krijgt, die bovendien weinig tot geen schuldgevoel hebben, sterker nog, vaak nog trots zijn op hun 'werk'. Beangstigend is trouwens het feit dat die paramilitaire groep vertakkingen heeft tot in de politiek en openlijk aanzet tot genocide.

Desalniettemin miste ik een aantal zaken: achtergrond, context , coherentie, feiten. Niemand begint zomaar te moorden en van de kijker wordt haast verwacht dat hij de voorgeschiedenis van Indonesië kent - wel, die ken ik dus niet. En ik heb ook niet het gevoel dat ik die nu ken na het kijken van de docu. Jammer, want al die wandaden en gruwel betekenen niets als ze niet in het juiste licht worden geplaatst.

Ook had ik erg veel moeite met de hoofdpersonages, en dan vooral Anwar Congo. Zij worden onder valse voorwendselen voor de camera gelokt, spelen scènes na die ze echt hebben (mee)gemaakt en uiten hun gevoelens over de genocide. Alleen, in hoeverre zijn die gevoelens echt? Op het einde lijkt Anwar een moment van zelfreflectie te hebben - toevallig na het spelen van een slachtoffer - en krijgt hij zowaar menselijke trekjes. Ik vroeg me toen echt af in hoeverre dit echt dan wel geacteerd was. En dat was bij veel zaken in de docu het geval.

Kortom, ik ben een beetje teleurgesteld in de manier waarop deze duistere periode in de Indonesische geschiedenis is weergegeven.

Best een aardige actiefilm.

Ik heb de indruk dat er vooral veel moeite in gestoken is om de gevechtsscènes van de SEALs zo realistisch mogelijk in beeld te brengen, en da's mijns insziens goed gelukt. Had vaak het gevoel er midden in te zitten. Het verhaal is natuurlijk iets verder gezocht, met die hightech-jasjes. Maar goed.

Voorts bulkt deze film uiteraard van het nodige American Patriotism (met name die hele voice-over heeft daar wel last van) maar zo erg storen deed dat me niet.

Ik had vooraf geen idee wat voor film dit zou zijn...

Nou, dit is een film die drama, gitzwarte humor en religie verenigt en enkele werkelijk heerlijke personages kent!

Mads Mikkelsen als de compleet geschifte priester Ivan en Ulrich Thomsen als neonazi schitteren werkelijk in deze bizarre film. Ook een pluim voor die dokter met zijn hilarische uitspraken. Hilarisch zeg ik nu wel, maar verwacht geen humor waarbij je uit je zetel rolt van het lachen, eerder van die humor waar een glimlach langzaam verwordt tot een brede grijns, en waar je ergens in je binnenste denkt dat je hier eigenlijk niet om mag lachen.

Of de regisseur met deze film een hoger doel nastreeft of gewoon een toffe film wou maken weet ik niet, kan me ook niet echt veel schelen. Wat ik wel weet is dat ik me prima vermaakt heb.

Best ontroerend.

Gelukkig niet al te klef of fake wat gevoelens betreft, maar behoorlijk subtiel en down-to-earth. Hoofdpersonages krijgen genoeg diepgang, iets wat helaas niet gezegd kan worden van sommige nevenpersonages, zoals die debiele vriend van Tom, die toch echt het wandelende cliché van de slechte vriend is.

Maar goed, voor de rest best een aardig drama over mensen die door hun ziekte een beperkte levensverwachting hebben en de manier waarop ze hiermee omgaan. En dat is voor iedereen anders natuurlijk.

Erg fijne film!

Leuke filosofische inslag die niet te moeilijk is om te volgen, hou er wel van (of het allemaal klopt is wat anders ,maar heb daar geen moment over nagedacht). Twee goede hoofdrolspelers ook waartussen de chemie duidelijk aanwezig is, vooral met dank aan een prachtige Emily Blunt.

Het hele Adjustment Bureau baadt in een mysterieus sfeertje (the Plan, the Chairman,...) en dat werkt wel. Zit ook een beetje actie en een beetje spanning in en natuurlijk ook wat romantiek. Vond het een zeer fijne mix.

Heerlijke animatie!

Ben nooit een Kuifje-fan geweest, al ken ik uiteraard wel de personages. Maar dit zag er voorwaar verbluffend uit zeg. Soms kwam je ogen te kort om alles wat er op het scherm gebeurt goed te volgen. Spielberg heeft er echt een waar festijn van gemaakt.

Tuurlijk moet je de actiescènes met een korrel zout nemen, maar het laat wel zien dat je met animatie wonderlijke en ongelooflijke dingen kan doen.

Het verhaal op zich is redelijk simpel maar onderhoudend genoeg om de hele rit boeiend te blijven.

Goed.

Erg boeiende film die drama, romantiek en actie verenigt.

Geschiedenis, religie en wetenschap, en dan vooral hoe die laatste twee zich tot elkaar verhouden, het interesseert me wel en beiden komen aan bod in deze aardige film. Het vertelt niets nieuws maar de uitvoering is wel erg mooi: erg fraai hoe Alexandrië wordt vormgegeven.

Ook het verhaal is leuk om volgen, mede dankzij prima vertolkingen van de hoofdrolspelers. Het is wel nogal zwart-wit, er lijkt weinig ruimte voor nuance en relativering, maar als je naar sommige godsdienstfanatici kijkt vandaag de dag hoeft het niet te verbazen dat het toentertijd allemaal nog een stukje verder ging.

Prima film.

Fijn wraakfilmpje.

Erg enigmatisch hoofdpersonage dat erg weinig zegt maar wel aardig zijn mannetje staat in de gevechten.

De cinematografie is heel erg stijlvol en de gevechten en effecten zijn top. Enige kleine minpuntje is dat er wel heel erg veel personages de revue passeren en het daarom niet altijd even gemakkelijk is om het verhaal te volgen.

Toch weet het verhaal dankzij meerdere plotwendingen de aandacht prima vast te houden.

Ook het finale gevecht is een lust voor het oog.

Prima.

Mijn eerste anime.

Had er nu wel geen wow-gevoel bij zoals sommige anderen, maar uiteindelijk viel het me allemaal wel mee.

Zeker het begin ziet er mooi uit, mooie actiescènes (die bikes ). Naar het einde toe wordt het allemaal wat vager en neemt het verhaal haast apocalyptische vormen aan. Beetje overdreven allemaal vond ik het. Neemt niet weg dat het er visueel erg sterk uitzag. Minpunt was de muziek, die trok ik niet.

Mooi.

Doch ietwat fragmentarisch (logisch) en soms wat langdradig (vervelend). Het leven Ali is wellicht moeilijk te vatten in een speelfilm, maar dit is wel een bijzonder aardige poging. Mooie fotografie, prachtige locaties en een uitmuntende Will Smith. Dat zijn de pluspunten.

Wat minder vond ik de wat overdreven aandacht voor Malcolm X. Vooral het eerste uur lijkt het meer over de zwarte militant te gaan dan over Ali zelf. Wel een uitstekende performance van Mario Van Peebles. Ook de fysieke gelijkenis is indrukwekkend.

Veel aandacht natuurlijk voor Ali's bewogen leven. De Nation of Islam neemt zoals gezegd een prominente plaats in, maar ook Ali's weigering om de legerdienst uit te voeren. Ook Ali's voorliefde voor mooie dames komt uitgebreid aan bod. Zijn eigenlijk boksmatchen worden slechts sporadisch getoond, wat op zich niet slecht is. Enkel het hele Rumble in the Jungle-segment wordt wel extensief belicht. Mijns insziens iets te lang zelf.

Slotsom: mooi maar wat langzaam.

Samen met The Departed vind ik dit één van de beste maffiafilms van de afgelopen jaren.

Denzel Washington en Russell Crowe zetten beide sterke en overtuigende personages neer, Josh Brolin is meer dan verdienstelijk in zijn "bijrol".

Ik hou wel van zulke traag opgebouwde films waarin de karakters goed worden uitgewerkt. Traag is overigens niet negatief bedoeld, de film wordt in mijn ogen nooit saai en kent geen zwakke momenten. Deed me soms een beetje denken aan die andere grote maffiafilm Goodfellas, en in mijn geval is dat alleen maar een compliment.

Een dikke 4!

Beetje een vreemde film die me met een dubbel gevoel achter laat.

Enerzijds is er Bale, die perfect gecast werd voor deze rol. Wat een gladjakker is die Bateman toch. Heb vaak moeten lachen met z'n uitleg over die en die cd, of met z'n obsessie voor visitekaartjes en z'n eigen lichaam (als hij z'n vriendinnetje aan het naaien is kan hij niet nalaten zichzelf te bewonderen in de spiegel) . Op dat vlak vond ik de film wel geslaagd. Bale draagt de film met verve en de hele decadente yuppie-sfeer zit wel goed.

Aan de andere kant is er (voor mij) het toch onbevredigende einde. Heeft hij die moorden nu wel of niet gepleegd? (ik lees het wel in het spoilertopic, no worries) Eén ding is duidelijk, hij spoort totaal niet. Verder loopt de film vol met oppervlakkige personages, Bateman op kop. En jammer genoeg krijgen we bijzonder weinig over hem te weten behalve wat reclameslogans die hijzelf opdreunt. Z'n karakter wordt minimaal uitgewerkt.

Beetje tegenvallend.

Stijlvol filmpje.

Mooi geschoten, prima geacteerd door Clooney maar als geheel wat te afstandelijk. Zeker geen slechte film, maar het tempo lag me soms net iets te laag. Violante Placido is trouwens een erg prettige verschijning zeg

Lang niet slecht.

Eigenlijk ongeveer wat ik ervan verwachtte. Aardige horrorfilm waarbij een creepy huis met een bloederige voorgeschiedenis centraal staat.

Vond Ryan Reynolds prima acteren, zijn overgangen tussen aimabele kerel buitenshuis en brute vent binnenshuis zijn overtuigend. Wat zag hij er trouwens afgetraind uit zeg.

Verder kijkt het allemaal lekker weg en gaandeweg gaan het tempo en daarbijbehorende waanzin steeds omhoog, prima dus.

Prachtige film, op sommige momenten bijzonder hard, op andere bijzonder pakkend. Het leven van drie mensen die door het lot niet worden gespaard wordt op geniale wijze tot één mooi verhaal verweven.

Zeer pakkende scènes (Octavio die op Suzanna wacht die niet komt, het telefoongesprek van El Chivo naar z'n dochter) wisselen elkaar af met zeer rauwe scènes (het ongeval en wanneer de lichamen uit de wrakken worden gehaald, het been van Valeria) en zorgen ervoor dat je als kijker zeer dicht betrokken wordt bij het leed van de hoofdpersonages.

Persoonlijk vond ik het eerste verhaal (van Octavio) het interessantste, al moeten de andere 2 niet veel onderdoen.

Acteerprestaties zijn sterk tot zeer sterk te noemen. Voeg daarbij een mooie soundtrack en je krijgt een prachtig stukje cinema te zien.

Les Amours Imaginaires.

Eerste film die ik van Dolan zie. Moet zeggen dat die me wel is meegevallen. Visueel apart maar zeker mooi te noemen. Beetje kitscherig wel hier en daar, met overduidelijk hipsters als hoofdpersonages.

Zat ook nog de nodige humor in vond ik. De manier waarop beiden met hun verliefdheid omgaan en vooral van elkaar weten dat ze de blonde god Nicholas leuk vinden is erg amusant. Soms zelfs een beetje kinderachtig. Zet hun onderlinge relatie wel onder druk.

Mooi einde ook. Leuk om te zien hoe ze beide plots een front vormen tegen hun voormalige onderwerp van verliefdheid.

Wat de meerwaarde van die intermezzo's met die geïnterviewde koppels is ontgaat me volledig. Hielp niet echt en hield me uit het verhaal.

O ja, de Italiaanse versie van 'Bang Bang' was prachtig!

Zeker niet slecht.

Alleen vraag ik me - net zoals sommige anderen hier - waarom Su-Hyeon de seriemoordenaar niet gewoon na het eerste treffen ergens mee naar toe neemt en 'm dan alle sterren van de hemel laat zien?

De opzet om hem nog wat te laten spartelen is best okee, maar je weet dat dit vroeg of laat fout afloopt (zo maakt de seriemoordenaar nog een aantal onschuldige slachtoffers). Vond Su-Hyeon nu ook niet meteen een echt monster worden. Meestal handelt hij gewoon uit zelfverdediging (toegegeven, het oversnijden van 's mans achillespees was best cool). Maar uiteindelijk faalt z'n plan want de seriemoordenaar lijkt gewoon te genieten van dit kat-en-muisspelletje. Angst lijkt hij niet te kennen (wat ook op het einde blijkt).

Verder hier en daar nog wat storende elementen zoals de ring die hij 'toevallig' vindt, de politie die kennelijk volledig incompetent is,...

Het einde was wel prima. Goeie vondst om de moordenaars familie er bij te betrekken en prima dodenval.

Wat de film nog z'n voldoende oplevert is de performance van Min-sik Choi als seriemoordenaar. Hij is voor de volle honderd procent overtuigend als gestoorde maniak, echt een knalprestatie. En regie en opmaak zijn ook meer dan prima.

Rauw misdaaddrama.

Erg realistisch weergegeven, zonder al te veel franjes en met een uitstekende cast. Het tempo is inderdaad aan de langzame kant, maar da's zeker geen minpunt. Verwacht geen actie want die is er nauwelijks en verwacht ook geen übergeschifte of whacky personages, maar gewone mensen die de verkeerde kant van de wet gekozen hebben en daartussenin een jonge man die zijn eigen weg probeert te vinden.

Best heftig einde ook.

Sluit me aan bij de recensie van Reinbo.

Dit is een mooi, sfeervol, ingetogen en bovenal puur drama over twee mensen die door het leven (noodlot, toeval) niet gespaard zijn. De ontdekking en aanwezigheid van Aarde 2 hangt als zwaard van Damocles boven hun beider hoofd en is in zekere zin de oorzaak van hun gebroken levens. Het uitgangspunt van een gespiegelde Aarde is sowieso fantastisch en wordt uitstekend en intelligent in het verhaal verwerkt zonder ongeloofwaardig te worden. Het einde is prachtig.

Het is geen prettige film, de toon is behoorlijk zwaar en donker al blijft er ruimte voor hoop.

Ik ben heel erg te spreken over de sobere maar mooie muziek en ook visueel ziet het er allemaal heel erg fraai uit. Voeg daarbij twee werkelijk uitstekende performances van William Mapother en Brit Marling en het plaatje klopt volledig.

Zoals Reinbo al aangeeft, dit is een film die blijft hangen. Nu al zin in een herziening.

Mel Gibson, de man heeft blijkbaar iets met bloederige wrede scènes want in The Passion of The Christ is het ook van dattum.

Ook in Apocalypto is er een serieuze body count en wordt er op een liter bloed meer of minder niet gekeken. Ik had soms het gevoel dat de film zich van de ene wrede scène naar de andere sleepte, dat zal wel aan mij liggen, ben nogal weekhartig. En wat hebben die Maya's toch met ingewanden? Harten, lever, testikels (okee, dat zijn geen ingewanden maar smakelijk is het niet), alles passeert de revue. Het zal allemaal zo wel geweest zijn indertijd, ik hoef het daarom allemaal niet expliciet te zien.

Maar goed, alleen maar focussen op de wreedheden zou afbreuk doen aan deze film. Tussen al dat geweld in wordt er ook nog een verhaal verteld. Een verhaal van moed en opoffering, en dat werkte wel voor mij. Althans, tot en met onze vriend Jaguar Paw uit de klauwen van die andere Maya-stam ontsnapt. Tot dat moment zat het allemaal wel snor, ik vond het allemaal wel boeiend, mooie setting en personages ook - het dorp van zowel Jaguar Paw en z'n volk als dat van de "slechte" Maya's was visueel een lust voor het oog - maar nadien ging het ook bergaf. Zowel qua setting (jungle, jungle en nog eens jungle) als qua verhaal (run Jaguar Paw, run) Inderdaad, in het tweede deel doet het hoofdpersonage bijna niets anders dan lopen, lopen en nog eens lopen. Logisch natuurlijk, hij wil immers uit handen van z'n belagers blijven, doch al dat geloop kwam me op de langen duur toch de strot uit. Uiteindelijk krijgt hij dan toch genoeg van dat geloop (moe misschien?) en besluit hij z'n tegenstanders één voor één te elimeren (zo die daar zelf al niet voor zorgen, hetzij door van een geweldig hoge waterval te springen, hetzij door interne twisten of door natuurgeweld, ja de jungle zit vol gevaren). Af en toe werd dan even overgeschakeld naar z'n hoogzwangere eega en kind die nog steeds in die put zaten te verkommeren. Het einde vond ik een beetje te veel deus ex machina, zo van "Hoe kunnen we ervoor zorgen dat Jaguar Paw toch nog aan z'n laatste belagers kan ontsnappen?" Gelukkig hebben we daar de Spanjolen voor die net op dat moment toch wel aan land gaan zeker? Ach, misschien ben ik wat te cynisch over dat tweede deel, zo slecht is het allemaal niet hoor. Op het einde kon het gewoon m'n aandacht niet echt meer vasthouden, en het begon allemaal zo veelbelovend.

Over de acteerprestaties kan ik kort zijn. Ik ken geen enkele van die gasten, maar mijns insziens deden ze dat goed. Ik verstond natuurlijk geen bal van hun Maya-gebrabbel, maar dat stoort niet. Sterker nog, ben zelfs blij dat het in het Maya (of hoe noem je dat?) gesproken is en niet in het Engels. Draagt bij tot de authenticiteit.

Eindoordeel: 3.0 (omwille van het sterke eerste gedeelte)

Erg fijne sciencefiction thriller.

Ben het eens met de positieve geluiden bij deze film. Had er eigenlijk niet zo veel van verwacht, maar zeker het eerste half uur of zo is dit echt een beklemmende en spannende kijkervaring. Geweldig sounddesign ook. Fantastisch ook zijn de shots waar je net genoeg te zien krijgt om te weten dat er 'iets' is maar net te weinig om het te duiden. Heerlijk.

Einde is een beetje een gemakzuchtige oplossing maar dat kan de pret niet drukken.

Goed.

Toch wel een beetje ondergewaardeerd hier.

Ben eigenlijk geen westernfan, maar had deze aangeschaft omdat ik Mortensen en Harris wel graag bezig zie. En wat blijkt? Dit is gewoon een erg goede, sfeervolle film geworden.

Het tempo is eerder rustig maar dat komt de sfeer alleen maar ten goede: weidse desolate landschappen, veel stof, mannen met baarden en schietijzers in hun handen: alles erop en eraan. Heel erg mooi.

En ook het verhaal zelf vond ik meer dan boeiend. Maar wat me vooral kon bekoren was het samenspel tussen Mortensen en Harris. Waren perfect op elkaar ingespeeld, je gelooft echt dat ze al jaar en dag samen werken, leven. Erg leuke sappige dialogen ook, met uiteraard dat typische accentje.

Ben helaas ook geen fan van Zellweger (ze trekt ook altijd van de gekke bekken) maar al bij al stoorde ze me niet erg.

Gewoon een prima film en een aangename verrassing!

Argo.

Niet slecht maar had er toch wat meer van verwacht.

Het ziet er allemaal prima uit en de acteurs doen allen hun werk, maar echt beklijven deed het niet. Degelijkheid troef eerder.

Verhaal is wel bijzonder te noemen natuurlijk, maar had de indruk dat de eigenlijk evacuatie van de zes al bij al nog vrij vlot verliep.

Desalniettemin bewijst Affleck wel dat hij een goed regisseur is, en ook als acteur kan hij aardig uit de voeten. Arkin en Goodman zorgen voor de komische noot met een speciale vermelding voor de eerstegenoemde.

Las overigens in de weekendeditie van De Morgen dat Iran de makers van deze film (Affleck en Clooney) voor de rechter wil slepen wegens het geven van een foutief en eenzijdig beeld van de Iraniërs. Tja, erg goed komen de Iraniërs er inderdaad niet uit in deze film, maar goed, lijkt me niet zo vreemd.

Erg fijne conspiracy-thriller die erin slaagt je toch aan het denken te zetten.

Sowieso een erg boeiend thema. De zogenaamde lone wolves zoals McVeigh of zelfs een Breivik, handelden ze wel alleen? Zaken die je na het kijken van deze film toch enigszins anders gaat bekijken. Nou ja, het zorgt er in ieder geval voor dat je er even bij stilstaat.

Bridges speelt geweldig als paranoïde buurman. Met zijn voorgeschiedenis (zijn vrouw - een FBI-agente - die werd doogeschoten na een mislukte FBI-inval, zijn vak - moderne geschiedenis van de VS en terrorisme in het bijzonder) zorgen voor een perfect profiel zo blijkt. En dat zal een erg creepy Tim Robbins geweten hebben. Beide acteurs zitten uitstekend in hun rol.

Misschien een beetje jammer dat de eigenlijk aanslag toch te veel leunt op geluk en toevalligheden, want je kan natuurlijk nooit voorspellen hoe Faraday reageert en wat zijn volgende stap zal zijn.

Desalniettemin een erg goede thriller.

Boeiende docu over de internationale missie in Afghanistan.

Eerst en vooral respect voor de cameraman(nen) die met gevaar voor eigen lijf en goed zich in het spoor van de soldaten bevindt. Best wel heftige scène wanneer ze die talibanstrijders in de greppel ombrengen. De wetenschap dat dit echt is maakt het toch allemaal een tikkeltje gruwelijker.

Verder is mij toch vooral de drang naar actie bij de soldaten opgevallen. In een roes van adrenaline zijn ze oprecht blij dat ze talibanstrijders kunnen bekampen. Een saaie missie is een slechte missie.

Erg schrijnend zijn de gesprekken met de gewone Afghanen, die zich tussen internationale troepenmacht en taliban bevinden en eigenlijk niks te winnen hebben. Hoe nobel de Westerse bedoelingen ook zijn, de gewone Afghaan merkt daar niks van...

Enige manco aan deze docu is het gebrek aan interviews met de betrokken Deense soldaten. Wat denken zij juist? Is er plaats voor zelfreflectie bij die jongens, want iedereen kan in groep roepen hoe cool het wel is om een paar Afghanen om te leggen. Kortom, wat meer diepgang had meer effect gehad.

Maar verder een ontluisterende docu.

Aardig.

Leuke stijloefening die dankzij twee stralende hoofdrolspelers makkelijk te behappen is. Vond het op de langen duur wel net iets te veel van hetzelfde worden. Begrijp ook niet alle Oscarheisa rond deze film.

Maar goed, alles bij elkaar zeker geen slechte film en leuk om een keer gezien te hebben.

Fijn actiefilmpje dat lekker wegkijkt met prima prestaties van Stallone en vooral Banderas. Die had er volgens mij echt zin in!

Verhaal is goed te volgen en bovendien best goed uitgewerkt (daar schort het in dit soort films wel al eens aan) en de wisselwerking tussen Stallone en Banderas loopt uitstekend.

Fijn filmpje dat een mix is van actie, science-fiction, komedie en een vleugje horror.

En gek genoeg werkt dit allemaal, al ligt de nadruk weldegelijk op de actie, en die is prima. Voor de comic relief zorgen vooral de twee kleine wannabe-gangsters Probsen Mayhem en natuurlijk Nick Frost. John Boyega als Moses en Jodie Whittaker als Sam nemen het serieuzer op, en zorgen voor een prefecte balans tussen humor en drama.

Even over de aliens: lees hierboven dat ze niet erg overtuigend zouden zijn, maar daar ben ik het niet mee eens. Vond die harige monsters met hun fluo tanden best cool!

Verder blijft het allemaal kleinschalig: zo speelt het verhaal zich op één avond af op één en dezelfde plaats: The Block! Gaat lekker vooruit op die manier.

Erg fijne verrassing! Believe Brov!

Eindelijk ook Avatar (in 3D) gekeken en laat ik maar een understatement van jewelste maken: het zag er mooi uit!

Dit was mijn eerste 3D ervaring en ik was al verkocht bij de reclame die voor de gelegenheid ook in 3D was. Heel erg mooi zeg, je waant je echt in de film, ipv op een afstand. Zulke films mogen er van mij nog komen!

Het verhaal zelf dan: zoals de meesten vond ik dat vrij dunnetjes, maar, zoals ook al geopperd werd, hoeft het voor zo'n film niet meer te zijn. De simpelheid van het verhaal en al z'n clichés zorgt ervoor dat je je als kijker voor de volle 100% procent kan focussen op de pracht en praal die op het scherm te zien is. En jawel hoor, ik wist soms niet waar eerst kijken. Woorden komen me te kort, dus ik zwijg Gewoon gaan kijken!

Toch één klein minpuntje: de scène waarin Jake Sully' s avatar voor het eerst voet zet in de jungle van Pandora en opgejaagd wordt door dat monsterachtige schepsel, wel, die scène werkte absoluut niet. Het was een warrig kluwen waar elk overzicht bijster was. Erg jammer, want die scène had ik eerder op Youtube in 2D al gezien en die zag er toen tig maal beter uit. Lag het misschien aan mijn plaats in de cinema, ik weet het niet, maar die scène viel volledig in het water.

Ook jammer dat de ondertiteling soms afleidde. Ik had hem liever zonder subs gezien, maar goed, dat reken ik de film zelf niet aan natuurlijk.

Uiteindelijk kom ik op een dikverdiende 4*, want de film slaagt wat mij betreft in z'n doel: verbazen, verwonderen en verbluffen!

Langzame film die het voornamelijk moet hebben van de acteerprestaties. Het verhaal - dat kennelijk echt gebeurd is - is erg eenvoudig en zonder verrassingen. Het zijn Williams en vooral DeNiro die het niveau omhoog stuwen. Deze laatste zet echt een enorm sterke prestatie neer, met al z'n tics en spastische bewegingen. Moet aartsmoeilijk zijn om zoiets geloofwaardig neer te zetten, erg puik!