Meningen

Bah.

Voor het grote deel best een onderhoudende fim maar wat een tenenkrommend einde zeg! Alsof die gasten die 20 jaar eerder ternauwernood de slachting hebben overleefd staan te springen om voor de "eer" van Rome uiteindelijk toch het loodje te leggen...uhu. Kost de film wellicht een punt.

Want voor het overige best een aardige film met toffe actie en mooie scènes. Alleen doodjammer van dat einde dus. Of hoe je een film volledig om zeep kan helpen.

Erg fijne en bij wijlen grappige film.

Grootste pluspunt: Emma Stone! Ze ziet er niet alleen geweldig uit, ook haar timing en haar lekker cynische humor in deze film zijn een genot om naar te kijken. De gesprekken en situaties met haar ouders zijn vaak hilarisch.

Verder een onzinverhaaltje natuurlijk, maar dat doet er helemaal niet toe. Prima komedie.

Erg sterke film.

Perfecte setting ook, een verlaten meer met een groot bos erom heen, vrij ver verwijderd van de rest van de buitenwereld. De film start redelijk rustig maar bouwt gaandeweg wel de spanning op. We leren eerst de 2 protagonisten (Jenny en Steve) kennen als een leuk verliefd koppel. Zowel Fassbender als Reilly spelen dit zeer overtuigend. Deze introductie zorgt er ook voor dat je als kijker meteen sympathie voelt voor hen, sympathie die omslaat in medelijden en woede als ze ten prooi vallen aan die tienerschoffies.

Schoffies is wellicht wat zacht uitgedrukt, regelrecht tuig is een betere benaming. Vooral Brett is de drijvende factor in dit gezelschap, helaas voor Jenny en Steve. Het wordt vrij snel en pijnlijk duidelijk dat deze jongens niet sporen.

Film moet het vooral hebben van z'n grimmige sfeer en z'n hoge geloofwaardigheidsgehalte. Vond dat er nergens echt domme keuzes gemaakt werden door de hoofdpersonages. Draagt natuurlijk bij tot de authenticiteit en de daar bijbehorende sfeer. En die is niet erg prettig.

Het einde vond ik subliem (al was het vrij snel duidelijk dat dit niet goed ging aflopen) en laat je achter met een wrange nasmaak, vooral als je beseft dat dat rotjoch gewoon verder z'n ding kan doen...

Deze film even laten bezinken en dan toch moeten vaststellen dat dit een steengoed drama is.

Wat een tragedies allemaal in deze film. Jacob die z'n ex na 20 jaar terugziet, vaststelt dat hij een dochter (Anna) heeft op haar bruiloft notabene, dochterlief die dan bedrogen wordt door haar man amper enkele dagen na haar bruiloft, haar vader Jørgen (niet haar echte pa dus) die ongeneeslijk ziek blijkt te zijn...en Jacob in ruil voor veel geld vraagt/verplicht in Denemarken te blijven om voor z'n gezin te zorgen... Ja, de dingen zullen na de bruiloft nooit meer hetzelfde zijn.

Gelukkig is het geen aaneenschakeling van triestheid, er zijn ook lichtpuntjes voor iedereen: Jacob die opfleurt als hij z'n onbekende dochter ontmoet (en vice versa), tussen z'n ex Helene en hem zit nog heel wat frustratie (20 jaar!) maar toch voel je dat de liefde nog niet volledig weggeroest is. Jørgen, van wie ik eerst dacht dat het een gewiekste snode zakenman was, blijkt gewoon een goede huisvader te zijn die zich geweldig amuseert met z'n jonge tweeling Morten en Martin.

Het verhaal heeft me geen seconde verveeld en ik vond het ook niet gekunsteld overkomen. Ik had op het einde gewoon zoiets van: Jørgen, jongen, dat heb je goed gefikst, en m'n sympathie voor die kerel nam nog toe.

Kortom, ik vond dit een zeer mooie film met tal van pakkende momenten waarin alle emoties die een mens maar hebben kan de revue passeren.

Mooi om zien hoe op het einde, wanneer Jacob Pramod vraagt of hij niet mee naar Denemarken wil gaan, het in feite Jacob is die Pramod meer gaat missen dan omgekeerd. Maar uiteindelijk beseft hij wel dat de jongen daar waarschijnlijk beter af is dan in een vreemde cultuur.

Kleine noot: Denen en speechen, het gaat niet samen en het gaat altijd mis (zie Festen)

Zou ik nog niet meteen doen. De man heeft namelijk recentelijk nog een pareltje afgeleverd met Milk.

Deze film dan. Ook ik ergerde me soms aan het camerawerk, die eindeloze shots van iemands rug. Maar uiteindelijk slaagt de regisseur er wel in een gewone schooldag uitbeelden. In onze ogen gebeurt er misschien niet zo erg veel, maar elk personage heeft zijn/haar eigen problemen, dingen die zijn/haar leven interessant, gecompliceerd, triest maken...Dat de motieven (zo die er al zijn) van de daders niet echt worden uitgewerkt is normaal, het is en blijft een momentopname. Slechts één dag. Al bij al toch een beklijvende film hoor.

Aardige WO2 film die het vooral moet hebben van z'n looks en spannende snipermomenten.

Visueel dus dik in orde: de chaos van het in puin geschoten Stalingrad, grauwe stad, grauw sfeertje ook. Prima. De scènes waarin de snipers in actie komen zijn ook zeer degelijk met als hoogtepunt de scène waarin Zaitsev in een hachelijk positie te komt te zitten tegenover z'n Duitse belager en met behulp van z'n vriendinnetje en een stuk glas zich toch weet te redden. Zeer sterke scène.

Verhaal was niet altijd even boeiend, ook dat liefdesverhaaltje vond ik niet echt nodig (al is Rachel Weisz wel leuk om naar te kijken) en soms werd het iets te langdradig.

Prima acteerprestaties ook. Al vond ik Ed Harris als Duitse sniper te sympathiek eigenlijk. Had iets brutaler mogen zijn. Maakt hij wel goed op het einde.

Maar verder een prima film. Heb zin gerkegen om Stalingrad te bekijken

Jacques de ontsnappingskoning

Zo, ook deel 2 gezien nu.

Vond dit net nog wat beter dan deel 1. Zit iets meer verhaal in, is wat minder fragmentarisch en het tempo is ook wat hoger. Zit wat meer samenhang tussen de verschillende scènes.

En verder is het genieten van Vincent Cassel als Jacques Mesrine (spreek uit: Mérine) die naar het einde toe zichzelf een revolutionair à la Baader-Meinhof of de Italiaanse Brigate Rosse waant. Onzin natuurlijk, want hij was niets anders dan een ongelooflijke opportunist én kapitalist. Kreeg gewoon niet genoeg van de media-aandacht. Uiteindelijk komt Mesrine aan z'n eind op de manier zoals hij geleefd heeft: gewelddadig. Overigens is heel deze scène die zich over beide delen uitstrekt erg mooi gefilmd (vanuit de verschillende perspectieven) en ook nog eens bijzonder spannend. Beetje jammer eigenlijk dat je al vanaf het begin van deel 1 deze scène te zien krijgt.

Slotsom: Prima rise & fall verhaal!

Mager beestje.

Had een rechttoe rechtaan filmpje verwacht, beetje hersenloos vermaak, maar dat viel toch enigszins tegen aangezien het verhaal nodeloos ingewikkeld wordt gemaakt. Soit, leuk om Stallone en Schwarzenegger nog eens samen te zien, vooral deze laatste doet het goed.

Verder snel vergeten.

Aardig filmpje dat zich inderdaad leent tot een vergelijking met El Labirinto del Fauno. Al vond ik deze laatste wel een stuk indrukwekkender dan deze film.

Lang niet slecht hoor, maar miste spanning en heftigheid. Kabbelt allemaal nogal rustig voort. Het concept van die geest is erg goed maar er wordt weinig mee gedaan. Wordt al snel duidelijk dat het een bondgenoot van de jongens is in hun strijd met die Jacinto. Erg spannend wordt de verschijning van de dode jongen dan ook niet.

Film is wel erg mooi geschoten en zorgt voor de nodige sfeer, net zoals dat ook in El Labirinto del Fauno het geval is.

Pluim voor de kindacteurs ook, die allemaal erg overtuigend acteerden. Vond ook de romance tussen de directrice en de dokter erg mooi, met als hoogtepunt haar sterfscène na die ontploffing, die overigens erg mooi geschoten was.

Mja, wat kan ik hierover schrijven?

Slecht is deze film zeker niet. Zoals andere users al opmerkten zit het begin wel snor. De sfeer wordt goed opgebouwd, de setting ziet er mooi uit. Ik vond Neill en Fishburne zeker goed acteren, maar ik miste iets...Ik miste vooral eigenlijk een buitenaards wezen.

Zeker, er huist iets op dat ruimteschip, iets kwaadaardigs, misschien is het wel het schip zelf zoals in de film geopperd wordt, maar daar koop je dus niks voor. Ik althans niet. Ik zat dan ook - vruchteloos - te wachten op een beklijvende eindstrijd met iets, maar die kwam er dus niet. Waarom trouwens Neill de uiteindelijke slechterik blijkt te zijn, of overgenomen wordt door de kwade krachten van het schip, is voor mij een raadsel. Is het omdat hij het schip gebouwd heeft? Hij zag er anders wel cool uit, met z'n Hellraiser-look, dat wel.

Er zitten wel een aantal spannende scènes in, vooral dan wanneer je flitsen krijgt van de horror die de bemanning in het geest te zien krijgt, nog eens extra aangedikt door de muziek die plots de hoogte inschiet. Ook de core van het schip, de magnetische ringen zagen er erg gaaf uit.

Had volgens mij echter meer in gezeten.

Ik ben niet zo'n Bondfan, maar vond het zeker een geslaagde en interessante documentaire.

Informatief in de zin dat ik er geen idee van had dat de Bondreeks zo sterk afhankelijk was van slechts een aantal producers! Wat een gedoe vaak ook met betrekking tot de rechten over de hele reeks. Verder leuke weetjes zoals een Pierce Brosnan die luttele minuten voor een grote persconferentie alsnog moest afhaken als James Bond, wat de weg voor Timothy Dalton plaveide.

Verder ga ik me niet uitspreken over welke acteur de beste Bond heeft gespeeld, aangezien ik te weinig van de materie weet om hierover een oordeel te vellen.

Niet onaardig.

Zeker geen hoogvlieger (al moet je het waarschijnlijk wel in het juiste tijdsperspectief bekijken), maar bij momenten erg geslaagd. Vooral de make up van de bezetenen is erg doeltreffend: lekker smerig dus.

Ook het begin is erg sfeervol, mede dankzij de muziek en het suggestieve cameragebruik. Naar het einde toe had ik echter wel gezien.

Prima verfilming van het gelijknamige boek van Brusselmans.

De ranzige marginale sfeer die in het boek zit komt prima over op het scherm. Echt knap staaltje cinematografie van Mortier. Prima openingsscène trouwens. Acteurs spelen stuk voor stuk erg sterk, met uitzondering van Dries Vanhegen die veel te geforceerd en vooral serieus overkwam. Misschien bedoelde hij het niet serieus, maar zo kwam het wel over vond ik. Maar verder is dit een erg leuke film met vaak absurde situaties, hilarische one-liners en personages die elkaar de loef afsteken in ranzigheid en marginaliteit.

De film blijft relatief trouw aan het boek, al zijn enkele sideplots minder of zelfs helemaal niet uitgewerkt (zo denk ik aan het einde van het boek waar de minister die een oogje had op Lio nog wordt "aangepakt"), maar da's geen gemis voor de film.

Toffe soundtrack ook

Dit was alleszins een aangename verrassing.

Uitstekend!

Een stuk beter vermaakt met EX2 dan met zijn voorganger. Reden: deze film is veel meer pure fun!

Daar waar het allemaal nog redelijk serieus begint met het groepje expendables die een kluis moeten gaan ophalen en hierbij een mannetje verliezen (Liam Hemsworth, miscast en blij dat hij dood was) wordt het naar het einde toe één groot feest wanneer levende actielegendes elkaars leukste quotes mogen gebruiken! Komaan, zo'n Arnie die Yippie-ka-yee uit zijn bek krijgt, da's toch goud waard.

Om nog maar te zwijgen van de coole rol van Chuck - roundhouse kick - Norris. Hilarisch! Het was eigenlijk pas wanneer Schwarzenegger, WIllis en Norris erbij kwamen dat het volledige potentieel van deze film bereikt werd. Zoals gezegd, pure fun en puur genieten.

De overige expendables zorgen voor het meer serieuze tegengewicht, alhoewel er ook onderling nog enige grapjes te bespeuren vallen. Zoals in de eerste film is de interactie tussen Statham en Stallone prima. Statham die overigens de coolste vechtscènes krijgt, wellicht omdat hij gewoon de jongste en fitste is van die bende opa's

Ook erg goed in zijn rol is Van Damme als bad guy. Heel erg goed en dreigend. Finale gevecht met Stallone was een beetje een domper maar zijn performance tijdens de film was uitstekend.

Zoals gezegd, het tweede deel van de film is gewoon genieten geblazen!

Jep, zo moet het dus

Geweldige actiefilm met een hoog testosterongehalte. Eindelijk nog eens echte mannen met spierballen, met zware wapens en/of geweldige fightingskills. Lekker brute actie- en vechtscènes ook. Gewoon een adrenaline-rush doorspekt met de nodige one-liners. Er is zelfs even tijd voor zelfreflectie en comtemplatie in de vorm van Mickey Rourkes personage. Ook nog een kleine love interest voor Statham, maar laten we eerlijk zijn, die dient alleen maar als aanleiding om nog eens lekker te gaan knokken, en zo moet het ook!

Voor de rest rol je van de ene actiescène naar de andere, van de ene explosie naar de andere. Hoogtepunt vond ik de gevechten in de kelder. Stuk voor stuk lekker bruut en pijnlijk.

Zijn vooral Stallone en Statham die de plak zwaaien, in mindere mate Jet Li wiens personage - toegegeven - toch net iets beter uit de verf had kunnen komen. Stallone gebruikt niet het volledige potentieel van deze vechtjas, beetje jammer. Maar er zitten gelukkig nog genoeg andere spierballen in de film. Wat is Dolph Lundgren toch een imposante verschijning!

Verhaal stelt niet veel voor en dient alleen maar als excuus voor al het geweld, en da's prima zo. Dit is op de eerste plaats een actiefilm en actie is er meer dan voldoende! Lang geleden dat ik nog zo'n vermakelijke actiefilm gezien heb. Met vlag en wimpel geslaagd dus.

Ai ai ai

Dit was het niet. Film verliest zich volledig naar het einde toe. Waar ik een psychologische machtsstrijd verwachtte (met hier en daar misschien wat geweld) kreeg ik een ordinair slagveld en een rist aan ongeloofwaardige situaties: de schroevendraaier in de black box, de hoofdwetenschapper die het doodleuk afbolt tijdens z'n "wereldschokkend" experiment, het vriendinnetje Dora dat al even leuk meedoet aan het bloedbad, etc.... Heel die amoureuze sideplot had wat mij betreft sowieso niet gehoeven.

Nochtans begon het nog vrij goed, maar de overgang van vernederingen, fysieke straffen en psychologische spelletjes naar bruut geweld gebeurt te plots en lijkt gewoonweg niet geloofwaardig. Hoofdpersonages schijnen ook te vergeten dat ze na die 14 (amper 14!) dagen terug naar de normale samenleving terugmoeten. God noch gebod schijnt de bewakers te kunnen tegenhouden. Kan een mens werkelijk in zo'n korte tijdspanne zo erg veranderen? Lijkt me vreemd.

Acteurs waren best goed, en het zag er ook allemaal erg mooi geschoten uit. Daar gaan ook de meeste sterren naar. Verder toch een jammerlijke tegenvaller.

Lang gewacht om deze film te kijken. Cruise niet in een actierol (hm hm), Kidman die ook al niet mijn favoriete actrice is... Kortom het verwachtingspatroon was niet erg hoog.

Onterecht zo blijkt, want de film heeft me in positieve zin verbaasd. Vond 'm echt goed. Bij momenten komisch, tragisch, absurd, spannend, dreigend, kitscherig, erotisch... zoveel adjectieven zijn van toepassing. Maar bovenal enorm sfeervol. De beelden zuigen je als het ware in het verhaal. Best een knap verhaal ook over trouw en ontrouw, fantasie en realiteit, liefde en passie. Ik kon het wel smaken.

Eervolle vermelding trouwens voor de muziek. Met name de dreigende piano zindert nog na in mijn hoofd.