Meningen

Kan er mee door.

Moest gelijk denken aan de films van Felix van Groeningen toen ik deze film zag. Echt bijzonder vond ik het allemaal niet. Scène die er ver bovenuit springt is de zeer komische scène in de snackbar met de jonge Frans en de wulpse jonge Brigitte, die aan de flipperkast zit te hengsten. Wel een lekker ding trouwens die jonge Brigitte, mooi gespeeld door Remi van Renterghem, die ook de rol speelt van Silleke, de dochter van de oerlelijke oudere Brigitte.

Verder valt er eigenlijk niets bijzonders te vermelden over deze toch wel typisch Nederlandse film, waar platvloersheid troef is en waar er inmiddels wel zo'n dertien in een dozijn van gemaakt zijn.

3,0*

Het is voor mij volstrekt onduidelijk dat ik voor deze film toen ik hem voor de eerste keer zag een waardering van 2,0* heb gegeven. Of hij was niet ondertiteld of ik had er gewoon niets van begrepen. En dat laatste lijkt mij waarschijnlijker.
De symboliek en de filosofische citaten van de duitse mysticus Meester Eckhardt werkten zeer goed in deze film. Voor mij is dit ook een van de beste films die ik gezien heb die de oorlog in Vietnam als onderwerp hebben. De waanzin van die oorlog wordt hier zelfs nog doeltreffender in beeld gebracht als in een film zoals "Apocalypse now", hoewel beide films overigens niet met elkaar te vergelijken zijn.
De horror in deze film was geweldig. Ze deed mij af en toe op het puntje van de stoel belanden. Vooral de ziekenhuisscene.
En om nog even terug te komen op mijn waardering van 2,0* bij mijn eerste kijkbeurt. Ik zal waarschijnlijk toen niet in de gaten gehad hebben dat wat wij te zien kregen gewoon niet echt was, maar puur hallucinatie van Tim Robbins in zijn doodstrijd, nadat hij door een van zijn eigen maten met een bajonet in de buik was gestoken. Alleen de beelden in Vietnam waren echt..
Of het US leger inderdaad In Vietnam met de hallucinogene BZ-drug heeft geëxperimenteerd - dat las ik ergens - is dacht ik niet bewezen, maar zou dat wel zo zijn, dan is dat toch zowiezo door de verantwoordelijke autoriteiten in de doofpot gestopt. Er zou dus best wel iets van waar kunnen zijn.
Rest mij ten slotte nog te zeggen dat mijn waardering voor deze film met een goed acterende Tim Robbins - dat moet ik er toch nog even bij vermelden - bij deze tweede kijkbeurt fors omhoog gaat.

4,0*

De film en dan heb ik het vooral op het documentaire gedeelte mag dan wel gedateerd zijn maar dat geldt toch zeker niet voor de prachtige erotische scènes met de zeer aantrekkelijke Lena die als ze kwaad werd op zijn mooist was. Deze film stond bekend als controversieel dit vanwege die taboe doorbrekende seksscènes hoewel wij daar anno 2019 niet meer van opkijken. Maar we hebben het hier over het jaar 1967 waar de seksuele revolutie maar net op doorbreken stond. Vooral de seksscène bij het Koninklijk Paleis schijnt nogal voor ophef gezorgd te hebben. Maar so what, ik heb me uitstekend geamuseerd bij het zien van die geile Lena met haar vrijpartijen met die Börje. Ook het moment waarop de furieuze Lena haar hele kamer kort en klein sloeg en alle boekkasten omvergooide en voorts met bierflessen smeet naar het portret van Franco was smullen geblazen. Het documentaire gedeelte overigens gaf wel een mooi beeld van de late jaren zestig waar alles op zijn grondvesten scheen te beven. Alles scheen te staan in het teken van de klassenstrijd - ja, van massale immigratie was toen immers nog geen sprake. Dat maakt dat jaren 60 gedeelte natuurlijk wel zeer gedateerd. Maar ja, nogmaals, so what.

Interessante bijkomstigheid was overigens dat in deze film het verkeer nog links reed dat ook duidelijk aangaf dat de opnames voor deze film vóór 3 september 1967 moeten hebben plaatsgevonden. Om 5 uur die ochtend veranderde dat links rijden abrupt in rechts rijden zodat Zweden in de pas liep met alle andere landen van Europa m.u.v. Groot Brittanië en Ierland uiteraard.

4,0*

Fenominaal.

Met stip de beste acteursfilm die ik dit jaar gezien heb. Zelden zo geboeid naar een film zitten kijken. Mad Mikkelsen heeft nu toch echt wel bewezen de beste acteur van het huidige filmtijdperk te zijn. Zo grandioos hoe hij de rol van Lucas vertolkte, zo heb ik het de laatste tijd maar zelden gezien. Oh, en niet te vergeten Klara uiteraard, wat acteerde dat kind toch goed. Het script verdient natuurlijk ook een hoofdprijs. Zeer actueel ook gezien de toestanden die wij afgelopen jaar in Amsterdam gehad hebben op kinderdagverblijven. En daar ging het niet om een valse beschuldiging.
Over het verhaal zelf is al het nodige gediscussieerd. Ik heb daar niet zo veel aan toe te voegen want dan val ik in herhaling. Olaf K heeft daar trouwens al op een zeer scherpe wijze het nodige over geuit. We hebben in deze film imo te maken met een extreem geval van kuddediergedrag. Er bij willen horen, tot elke prijs, dat is het enigste dat telt. De waarheid doet er niet toe. Lucas is schuldig omdat iedereen hem schuldig vindt. Punt uit.
Toch nog een vraag; Wie doodde de hond en wie schoot opzettelijk op Lucas tijdens de jachtpartij op het einde van de film . Hier geeft de regisseur geen antwoord op. Toch moet dat te achterhalen zijn. Voor mij misschien een reden om de film nog een keer te zien.
Ten slotte de mooiste scène; De scène waarin Lucas het "boefje" Klara in de armen neemt aan het einde van dit uitstekende psychologisch drama. Alles vergeven. Ook Klara was immers het slachtoffer van de boze wereld van de volwassenen.

Waardering: 5,0*

Net zoals Onderhond begon ook ik deze film met lage verwachtingen omdat kostuumfilms nu eenmaal niet direct mijn ding zijn. Daar komt nog bij dat ik het verhaal van Jane Eyre door en door kende omdat ik al meerdere verfilmingen gezien heb van het overbekende boek van Charlotte Brontë. Ik wist dus hoe het af zou lopen. Maar, ondanks dat werd ik met deze zoveelste verfilming van Jane Eyre niettemin zeer aangenaam verrast en heb ik mij uitstekend kunnen vermaken en dat ligt voor een groot deel toch aan het uitstekende acteerwerk van Mia Wasikowska in de rol van Jane Eyre. Wat Jane Eyre betreft kon ik mij volledig identificeren met deze imo zeer sterke vrouw die alles behalve overkwam als een getormenteerde ziel. Dit soort vrouwen dwingen nu eenmaal respect bij mij af.
Qua cinematografie vond ik deze film ook verder dik in orde, het zag er allemaal best sfeervol uit, alleen de score kon mij niet bepaald boeien. Behalve Mia Wasikowka deden de overige hoofdrolspelers het verder ook zonder meer voortreffelijk. Opwinden moest ik me wel aan het begin vanwege de draconische strafmaatregelen die in de naam van God toegepast werden op dat meisjesinternaat. En maar dreigen met de hel. Vreselijk, dat fundamentalistische "christelijke" geloof. Maar goed, iemand als Jane Eyre liet zich daar gelukkig niet door ontmoedigen.
Al met al dus een prima film deze zoveelste Jane Eyre verfilming die mij gelukkig wél wist te boeien.

4,0*

Of je dit nu horror moet noemen of drama, ik vond dit een geweldige film die mij af en toe op het puntje van de stoel zoog. Je moet je hoofd er wel goed bijhouden, want het verhaal is best ingewikkeld, hoewel ik daar overigens best wel van houd. Hapklare brokken hoeven mij nu eenmaal niet voorgeschoteld te worden.

Film straalde bovendien een zeer onheilspellende sfeer uit en visueel gezien vond ik dit een film om in te lijsten, ook vanwege het schitterende kleurengebruik. Zulke films mogen van mij meer gemaakt worden.

Natuurlijk moet Hollywood er weer een re-make van maken, wat er op duidt dat de creativiteit daar in Amerika ver te zoeken is. Nou, van die re-make ga ik nog niet eens de trailer bekijken. Wat ik wel hoop is dat de DVD van deze uitstekende Koreaanse film nog ergens te verkrijgen is, want ik wil deze film later beslist herzien.

4,5*

Eindelijk weer eens een goed Frans drama gezien want die zijn schaars de laatste tijd. Dat ligt behalve het vaak clichématige verhaal toch ook voornamelijk aan de oninteressante cast. Niet bij dit drama dus want die Mélanie Laurent is toch echt een lust voor het oog - het is ook om haar dat ik deze film ging bekijken. Maar een mooie actrice maakt een film nog niet goed, daar is ook iets anders voor nodig; een goed verhaal bij voorbeeld en met dat verhaal is in deze film helemaal niets mis, integendeel zelfs. Ik werd compleet verrast door die plottwist het laatste half uur, behalve goed ook best wel geloofwaardig. Het schitterende einde maakte voor mij de film helemaal compleet.

4,0*

Vanwege het overlijden van Chantal Akerman mij eindelijk maar eens aan deze film gewaagd. Maar oh wat was dit een zware beproeving. Ik zat meer dan drie uur te kijken naar Jeanne die aardappels schilt, Jeanne die het eten klaar maakt, Jeanne die aan het afstoffen is, jeanne die boodschappen doet etc. Wat moet de regisseuse toch bewogen hebben om zo'n nihilistische film te maken? Moest die jeanne staan voor de regisseuse zelf? Je zou het haast wel denken, daar als ik de overlijdens berichten zoal lees Chantal Akerman zelfmoord schijnt te hebben gepleegd. Als we kijken naar de scène waarin Jeanne haar klant met een schaar doodstak; in psychologische zin zou dat de betekenis kunnen hebben van dat jeanne eigenlijk zichzelf doodstak en hiermee haar zelfhaat benadrukte. Ze realiseerde zich als het ware dat ze niet geleefd had en eigenlijk al "dood" was. Dat werd al duidelijk in het 3e gedeelte van de film: "de derde dag" waar je haar langzaamaan geestelijk ziet aftakelen, omdat haar dwangmatige dagelijkse rituelen niet meer verliepen zoals ze wilde.
Tja, maar hoe moet ik deze film nu verder beoordelen, ik heb hem in ieder geval niet in een ruk af kunnen kijken. Soms kreeg ik zo'n slaap dat ik maar even op de bank ben gaan liggen. Ik had me daarom er al bij neergelegd dat een hoge waardering van mijn kant er ook niet in zou zitten, maar de laatste twee scènes vond ik wel zo briljant dat ik een ruime voldoende mijnerzijds toch wel op zijn plaats vind. Wat een einde al niet kan doen.

3,5* met kans op verhoging.

Behalve goede schrikmomenten mag men van een horrorfilm toch ook wel een goed verhaal verwachten en aan dat laatste ontbrak het deze film volledig. Het sloeg echt helemaal nergens op en dan is de spanning zoals "De Knip" al bevestigde heel snel weg. Het eerste half uur was nog redelijk maar dat weerhoudt mij er toch niet van voor deze mislukte horrorfilm een heel laag cijfer te geven want het laatste half uur was tenenkrommend.

1,0*

Al weer de vierde film van deze regisseur die ik gezien heb. Net zoals bij zijn vorige films was het verhaal weer totaal ondergeschikt aan het visuele dat voor een groot gedeelte bestond uit erotische scènes met aantrekkelijke jonge dames die om de havenklap uit hun kleren gingen. Dat ging dus niet bepaald vrijwillig, zoals je al uit de plotomschrijving kunt opmaken. Mooi vond ik allemaal wel, vooral de scène waarin een van de dames door een van de perverse heren gewassen werd. Dit geldt echter niet voor de scène met onze Sylvia, die ik als seksslavin toch wel het minst aantrekkelijk vond. Wel opvallend dat er in de eerste helft van de jaren zeventig veel van dit soort erotische filmpjes gemaakt werden. Men had dus duidelijk iets in te halen na de preutse jaren vijftig en zestig.

3,5*

Vanuit het oogpunt waarom Isabelle zich liet prostitueren deze film nog maar eens bekeken. Voor mij is het ook na herziening slechts gissen naar het motief van Isabelle maar alleen om het geld is het i.m.o. haar beslist niet te doen. Er zit wel degelijk iets meer achter. Ik denk zelf dat het zich afzetten van Isabelle tegen haar gescheiden moeder zonder meer een rol speelt in haar immorele gedrag. "Ik doe lekker wat jij onzedelijk vindt" lijkt mij de gedachtegang van Isabelle te zijn of beter gezegd, "ik ga gewoon mijn eigen gang". Verder zou ik het ook niet weten. Ozon geeft je in ieder geval daarop geen antwoord en dat is voor mij tevens ook de kracht van dit vooral zeer mooie psychologisch drama. Ik houd er wel van dat je na afloop van een film tot nadenken wordt gezet en niet alles in hapklare blokken voorgeschoteld krijgt. Mijn aanvankelijke waardering van 3,5* vind ik daarom ook veel te zuinig en gezien het uitstekende acteren van Marina Vacth in de rol van Isabelle vind ik daarom een verhoging mijnerzijds naar 4,0* zonder meer op zijn plaats. Ook het einde - je verwacht iets totaal anders - is gaaf.

4,0* na herziening.

Tja, die Paula was nu niet bepaald een vrouw waarmee ik mij kon inleven. Een en al hysterie vooral in het begin. Ik moest onmiddellijk denken aan die vrouw die in de omgeving van Filmhuis Lux regelmatig aan het bedelen was en die je als je niks gaf je de huid vol schold. En die moeder van Paula, die was ook niet de meest gezellige. Integendeel zelfs. Neen, dan had ik toch meer sympathie voor de mensen die Paula op hoor zwerftocht door Parijs tegenkwam, zoals het meisje Lila en haar moeder en Ousmane. Verder is Jeune Femme geen onaardige film maar toch een die mij niet voldoende wist te boeien. Betere films in dit genre gezien.

3.0*

Deze film vandaag weer eens herzien. Kon hem beter waarderen dan bij mijn eerste kijkbeurt in de bioscoop. De reden is dat ik van dit soort films thuis nu eenmaal beter kan genieten dan in een filmzaal. De visuele stijl van deze film vond ik zeer mooi, deed inderdaad wel denken aan Amelie, maar voor mijn waardering van deze film is dat absoluut niet van invloed. Leuk fris spel van de hoofdrolspelers, zeker ook van de kinderen. Kon ook best wel genieten van de sadistische spelletjes, waarvan ik het spelletje op de spoorrails toch wel het mooiste vond.

4,0* na herziening

Deze Chinese film heeft mij danig verrast dit gezien het onderwerp. Het laat dus duidelijk zien dat de Volksrepubliek China helemaal niet meer zo communistisch meer is - eigenlijk alleen nog maar in naam - en dat ook corruptie binnen het ambtenaren apparaat, in dit geval de opsporingsdienst daar gemeengoed is geworden. Dit onderwerp had ik dan ook meer in een Russische film verwacht over Rusland zelf waar dit soort dingen schering en inslag zijn. Verder uitstekend acteerwerk o.a. van de zeer mooi ogende Vicky Chen in de rol van Mia. Wat het visuele betreft vond ik vooral het open einde prachtig.
Dit is trouwens de 5e Chinese film die ik in amper een maand gezien heb en dat zullen er beslist meer worden. De Chinese film zit voor mij duidelijk in de lift.

3.5*

De tweede film van Zhang Yibai die ik nu bekeken heb en opnieuw werd mij een pareltje voorgeschoteld. Het romantische verhaaltje mag dan wel niet zo veel voorstellen - het doet trouwens erg Frans aan - maar visueel is dit een filmpje om van te smullen. Zo prachtig hoe alles in beeld gebracht werd. Het gedeelte wat zich in Frankrijk afspeelde heb ik zelfs in een Franse film nog nooit zo mooi gezien. Ook het moderne China anno 2011 zag er voortreffelijk mooi uit. Nauwelijks voor te stellen dat zo'n 25 jaar geleden iedereen er nog in dezelfde soort Mao kleding liep. Nu zag je er alleen maar aantrekkelijke modieus geklede Chinese dames.

Ik denk dat China wel eens binnen niet al te lange tijd toonaangevend zou kunnen worden in de wereld van de cinema. Voorwaarde is wel natuurlijk dat men er genoeg artistieke vrijheid krijgt.

Ik ben het met Onderhond eens dat deze zeer toegankelijke film buiten China zeker meer aanhang verdient. Maar ja, onbekend maakt onbemind. De vier stemmen voor deze film op MM zegt al meer dan genoeg.

4,5*

Weer een echte Sono, maar.....het voortdurende geschreeuw van die yakuza gangsters, daar begon ik op een gegeven moment toch wel enigszins genoeg van te krijgen. Van mij mocht het allemaal wat rustiger. Niettemin bevat deze film wel hele mooie shoot outs- en zwaardgevecht scènes. De mooiste scène, voor mij verreweg de mooiste zelfs is al vrij aan het begin;
De kleine Mitsuko in witte jurk komt de kamer binnen die helemaal vol is van het bloed, glijdt vervolgens uit en glibbert zo naar de yakuza gangster toe. Fenomenaal!
En ja, af en toe was het toch ook best wel lachen geblazen in deze over de top gangsterkomedie van Sono.

4,0*

Zeer geslaagd oorlogsdrama van Zhang Yimou over "de Verkrachting van Nanking" in 1937, waarin de Japanners als beesten te keer zijn gegaan en waarbij massamoord en verkrachting voor de Japanners het allernormaalste was. Chinezen waren in hun ogen toch maar een minderwaardig volk. Dat de Chinezen nu zo'n enorme ophef maken over een paar onbewoonde eilanden die de Japanners ooit van China ingepikt hebben kan niet los gezien worden van die vreselijke gebeurtenissen in 1937 aldaar.

Over de film verder;
Het eerste uur is ijzersterk. De oorlogsbeelden in Nanking behoren voor mij tot de besten die ik ooit in een oorlogsfilm heb gezien. Dat de Chinezen de Japanners met ware doodsverachting te lijf gingen moge duidelijk zijn. Ze hadden niets te verliezen. Ze zouden hoe dan ook toch door de Japanners afgemaakt worden. Ook gelet op de uitrusting van de Chinezen! De helm, het geweer en de handgranaat waren duidelijk van Duitse makelij.
Na het indrukwekkende eerste uur zakte de film even behoorlijk in. Te veel geouwehoer met Christian Bale en met die Chinese vrouwen. Het voegde allemaal niet zo veel toe. Daar had best een half uurtje van af gekund. Hat laatste half uur maakte toch weer veel goed en ook het slot de ontsnapping uit de hel van Nanking en op weg naar de vrijheid vond ik best wel geslaagd.

4,0*

Een zeer vreemd filmpje dat mij gedurende de hele lengte niettemin enorm wist te boeien. Vraag me niet waarom maar ik raakte zeer gefascineerd door die collectieve zelfmoorden. Het verhaal vond ik zeer goed en origineel en ik vond het bovendien door en door Japans. Ik vind de hele Japanse cinema trouwens toch iets wreeds hebben. Er wordt je niets bespaard. De meest schokkende scène vond ik trouwens niet de collectieve zelfmoord waarbij 54 meisjes zich voor de trein wierpen maar de scène waarbij een moeder glimlachend zich langzaam de vingers afsneed terwijl het bloed in haar gezicht spoot.. Ik had duidelijk moeite om hier naar te kijken.
Al met al vond ik dit toch een zeer goede film waarvan wij toch gerust mogen zeggen dat deze film een van de beroemdste zelfmoordscènes heeft in de geschiedenis van de cinema. Toch vreemd eigenlijk dat er zo weinig gestemd is op deze film.

4,0*

Deze film bezorgde mij behoorlijk wat schrikmomenten en dat betekent voor mij meestal dat de horror geslaagd is. De spanning van dit filmpje dat ook nog eens een sterk verhaal heeft werd al gelijk vanaf het begin flink opgevoerd en de eerste keer dat de 'cigarette burns' verscheen bezorgde mij gelijk het grootste schrikmoment. Het einde mocht er trouwens ook wezen, hoewel ik inmiddels als zo veel geïncasseerd had dat dat mij geen schrikmomenten meer bezorgde. Lachen om die hoeveelheid gore was het in ieder geval wel. Best dus wel geamuseerd met het vijfde filmpje uit de reeks Master of Horror dat ik gezien heb en bovendien is dit voor mij ook een van de meest geslaagde films van John Carpenter.

4,5*

Deze film afgelopen woensdag bekeken en hoewel ik dit stukje geschiedenis zeer interessant vond ging ik toch met een behoorlijk teleurgesteld gevoel naar huis. Ik vond het hele verhaal net zoals in "Schindler's List" weer overgedramatiseerd. Ik kan mij daarom ook zeer goed vinden in de recensie van user "Van Rippenstein". Het eerste uur was best interessant maar toen de Japanners Nanking veroverden en met hun terreur begonnen voelde ik mij steeds minder in dit oorlogsdrama betrokken. De beste beelden vond ik de zwart/wit archiefbeelden want dat was echt. Over de geloofwaardigheid van wat wij in kleur te zien kregen, daar heb ik daarentegen sterk mijn twijfels over. Klopt het met de historische feiten dat de vrouw van Rabe destijds inderdaad op dat passagiersschip zat dat door de Japanners werd gebombardeerd en dat zij het ook overleefde, klopt het met de historische feiten dat op het moment dat Asaka opdracht gaf om op John Rabe en de rest te schieten ineens de sirenes gingen en dat vervolgens Asaka rechts omkeerd maakte Toch wel toevallig allemaal. Ik heb daarom ook de indruk dat de regisseur met de werkelijkheid een loopje heeft genomen en geprobeerd heeft een soort sentimenteel drama te maken voor de Amerikaanse markt. In Amerika houden ze nu eenmaal wel van dit soort drama's en of het waar is dat zal hun een worst wezen. Van geschiedenis hebben ze daar nu eenmaal totaal geen kaas gegeten. Dat ik deze film ondanks mijn negatieve punten geen onvoldoende geef is omdat ik het wel goed vind dat het bloedbad van Nanking ook hier in het Westen eens onder de aandacht wordt gebracht. Voor de Japanners waren de Chinezen wat de Slavische volkeren, Joden, Zigeuners etc voor de Duitsers waren; Untermenschen. Wat terreur betreft deden de Japanners absoluut niet voor de Nazi's onder. Ze hebben in de bezette gebieden en vooral in China vreselijk huisgehouden.
Nog iets over de cast. Het acteren van Steve Buscemi vond ik voortreffelijk en stak imo ver boven de rest uit.

3,0*

Genietbare actie/wraakfilm waarbij je je maar niet te veel moet focussen op het verhaal, want ja geloofwaardig kan je het allemaal nu niet bepaald noemen. Integendeel zelfs. Neemt niet weg dat ik de actiescènes best wel goed en soms ook zeer komisch vond. Bij die shoot-out in de nachtclub moest ik gek genoeg denken aan de film Kick-Ass waarbij Hit-girl op een soortgelijke manier gangsters overhoop schoot. Vernieuwend is deze film dus zeker niet, maar is dat allemaal wel zo belangrijk? Op audiovisueel vlak vond ik John Wick zelfs een zeer goede film.

4,0*

Uitstekende film die je net zoals die andere film over Hitler “Er Ist Wieder Da” aan het denken zet. Aan het begin had ik enige moeite met deze film omdat ik niet wist of ik naar een komedie zat te kijken of toch naar een enigszins dramatische film. Genoeg scènes die mij aan het lachen brachten maar ook scènes die bij mij toch hard overkwamen zoals de scène op het marktplein waarbij een 5-tal personen opgehangen waren en zo aan het publiek tentoongesteld werden. Hier viel dus helemaal niets om te lachen. Mijn stemming veranderde toen het ondergedoken joodse meisje Elsa in beeld kwam, geweldig gespeeld door Thomasin McKenzie die ook een acteerprestatie van formaat leverde in de zeer mooie film Leave No Trace. Het einde van de film toen zij haar onderduikadres verliet en naar buiten kwam de omgeving verkennend was om in te lijsten zo mooi. Ik kreeg hier een ontzettend heerlijk gevoel bij.
Zeker als tragikomedie vind ik deze film uitermate geslaagd maar – dat mag niet vergeten worden - toch ook over de manier hoe de regisseur de spot drijft met Adolf Hitler en vooral ook met zijn volgelingen en dat is niet de kleine Jojo maar vooral het Duitse volk. Hitler was een idioot, een fantast die blindelings gevolgd werd door de Duitsers, ja Duitsers die behoorden tot dat volk waar ook grote denkers en schrijvers uit voortkwamen. Rilke werd al genoemd. Bij dat rijtje kun je ook voegen o.a. Goethe, Kant en Nietzsche waarvan de laatste in zijn filosofische boeken zich zeer negatief uitliet over de Duitsers. Als iemand mij de vraag zou stellen wie verantwoordelijk was voor de gruwelen in de 2e Wereldoorlog dan ben ik geneigd om te zeggen; niet in de eerste plaats die idioot en vooral populist Adolf Hitler maar het Duitse volk die blindelings zonder na te denken zijn bevelen opvolgden. De les die je hieruit kan trekken is en dan heb ik het over de huidige tijd: loop niet blind achter populisten aan maar denk na en neem je verantwoordelijkheid. Je moet dat soort schreeuwers net zoals Jojo deed met die denkbeeldige Hitler - hilarische scène trouwens - in jouw fantasie zo'n trap geven dat ze door het raam naar beneden sodemieteren.

5,0*

Niet slecht maar toch ook niet bijzonder. Op enkele goede scènes na vond ik het eerste 1½ uur zelfs vrij saai. In het laatste half uur werd het allemaal een stuk beter maar ook erg voorspelbaar. Het acteerwerk en de score waren zonder meer goed maar nogmaals; veel indruk heeft deze film niet bij mij achter gelaten maar ik had dit ook wel min of meer verwacht. Het verhaal sprak mij zo wie zo niet zo aan.

3,0*

Mooi filmdrama, die toch vooral opvalt door het bijzondere kleurengebruik. Het verhaal was zeer bijzonder en het acteerwerk mocht er zijn. Zeer opvallend was ook de rol van het jongetje. Zeker niet Zhang Yimou's beste film., maar ik kan deze film toch beter waarderen dan zijn meer recente films zoals "House of Flying Daggers" en vooral "Curse of the Golden Flower", die ik een en al bombast vond.

3,5*

Ik kan me wel vinden in de mening van 'gauke' en 'Vinokourov'. Deze film die ik ongeveer 16 jaar geleden voor het laatst gezien had wist mij bij herziening vanavond niet meer te boeien. De uitspraak van Jim op het einde verklaart alles; "Het ideale paar bestaat niet". Heel revolutionair misschien destijds in de beginjaren zestig met hun strenge moraal maar anno 2012 kun je met zo'n uitspraak alleen maar de schouders ophalen. Wij zijn er inmiddels al lang achter dat het ideale paar niet bestaat. Het aantal verbroken relaties en echtscheidingen zegt genoeg. Wat dat betreft ben ik het volledig met 'gauke' dat deze film inderdaad de tand des tijds inderdaad niet heeft doorstaan. Daar komt ook nog bij dat de actrice Jeanne Moreau mij absoluut niet ligt.

Waardering; verlaagd naar 3,0*

Een komedie, waarbij ik bijna niet heb kunnen lachen, dat is natuurlijk geen goed teken. Het overkwam mij bij het zien van deze film. Duidelijk niet mijn soort humor dus wat ik voorgeschoteld kreeg. Nou ja, die maffe burgemeester kon mij af en toe nog wel eens aan het lachen maken. Die had wat mij betreft wel meer in beeld mogen komen. Het acteren mag dan voor de rest best O.K. zijn, maar het verhaal sprak mij onvoldoende aan met als gevolg dat de film voor mijn gevoel eindeloos lang duurde. Ik was in ieder geval blij toen de aftiteling in beeld kwam.

2.0

Van het verhaal moet deze film het voor mij niet direct hebben hoewel ik de openingsscène met die wegrennende Syrische vluchtelingen ijzersterk vond. Van zieligheid was niets te bespeuren. Het was meer een strijd om te overleven en menige vluchteling zou het niet overleven. Ook best wel realistisch lijkt me want zo zacht gingen ze in die Oost Europese landen niet met die vluchtelingen om. Tja, en dan die zwevende jonge Syrische vluchteling Aryan. Toen die zijn kunsten vertoonde vond ik het allemaal wat minder interessant, narratief dan want op visueel vlak kregen we toch wel enige hoogstandjes te zien zoals het dalen van Aryan kijkende van hoog naar laag in de kamers van de bewoners. Van de cinematografie moet deze film het van mij dan ook helemaal hebben.

Jupiter Holdja is geen film voor het grote publiek. Dat is wel gebleken want ik zat als enige in de bioscoopzaal en dat vond ik helemaal niet erg.

3.5*

Als ik de berichten mag geloven – tja, je hebt nu eenmaal veel nepnieuws – werd deze film van het wonderkind Xavier Dolan door de critici genadeloos neergesabeld. Waarom is mij een raadsel, want Dolan leverde met deze op een toneelstuk gebaseerde film toch weer prima vakwerk af. De acteurs wisten de bekvechtende familieleden op een formidabele manier neer te zetten. Veel geschreeuw en niet luisteren. Tsjonge, tsjonge ik moest af en toe aan mijn eigen familie denken. Ik heb mij in ieder geval kostelijk geamuseerd met deze film - de tijd vloog voorbij - die ook verder een uitstekend einde had. Louis kwam niet zo maar even op bezoek. Hij had iets zeer belangrijks mede te delen, maar deed het achteraf maar niet. Waarom hij dat niet deed werd niet uitgelegd. maar als je de film goed gevolgd hebt moet dat toch voor iedereen heel duidelijk zijn. Oh ja, bij de nimmer aflatende stroom van gebekvecht van die disfunctionerende familieleden waren de flashback sequenties zeer welkom. Kon je tenminste even op adem komen.

4.5*