menu

Juste la Fin du Monde (2016)

Alternatieve titel: It's Only the End of the World

mijn stem
3,04 (147)
147 stemmen

Canada / Frankrijk
Drama
97 minuten

geregisseerd door Xavier Dolan
met Gaspard Ulliel, Nathalie Baye en Vincent Cassel

Na 12 jaar van afwezigheid, keert een schrijver terug naar zijn geboortedorp waar hij zijn aankondiging voor zijn aanstaande dood wil voorbereiden voor zijn familie. Alle pogingen om enige empathie te ontvangen van hen worden echter neergesabeld door zijn ruziënde familie. Het gezelschap toont een bijzonder onvermogen om te luisteren of lief te hebben.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=1pZZSI8zgeg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van BBarbie
1,5
Uitermate irritante film over een disfunctioneel gezin, waarvan de leden niet op een normale manier met elkaar kunnen communiceren. Zal best heel kunstzinnig zijn, maar aangezien ik doorgaans voor mijn genoegen naar films kijk, zit ik —in weerwil van de sterrenbezetting— niet bepaald te wachten op dit soort overdreven hysterisch gedoe met veelal dialogen, die kant noch wal raken.
Ik vermoed dat het tussen regisseur Dolan en mij nooit wat wordt. Daar valt best mee te leven.

avatar van scorsese
3,5
Goeie film over een man die na jarenlange afwezigheid terugkeert naar zijn familie. Duidelijk gebaseerd op een toneelstuk met redelijk lange scenes. De beladen dynamiek tussen de onderlinge personages wordt goed neergezet en dit levert in combinatie met een sterke cast een aantal goeie scenes op. Minpuntje is wel dat een aantal vragen onbeantwoord blijven (zoals de reden van zijn vertrek destijds).

avatar van Film Pegasus
3,5
Film Pegasus (moderator)
Een verfilmd theaterstuk dat wel in de smaak zal vallen bij toneelliefhebbers. Dit is geen grootse film, maar wel de moeite dankzij de acteurs. Opvallend dat tijdens deze opnames Léa Seydoux ook aan het filmen was bij de Bond-film Spectre. Een hele andere rol. Dolan maakt hier een mooie film, maar het is ook weer niet een film waarmee hij z'n naam maakt.

De film draait rond een jonge man die naar z'n familie keert na vele jaren om te zeggen dat hij zal overlijden. Niet wetend hoe hij dat moet vertellen, zeker tegen de familie waar hij toch wat van vervreemd is, ook al kent hij hen zeer goed. Het vervolg is een film met een groep mensen die dicht op elkaar zitten, elkaar zo goed kennen, zoveel lijken te zeggen en ze elkaar toch niet lijken te horen of te begrijpen. De camera toont hen van dicht bij, de gesprekken lijken wel persoonlijke dialogen. En toch praten ze hoofdzakelijk naast elkaar. Elk van hen heeft issues, niet alleen Louis die naar z'n familie terug keert, maar ook de anderen. Hoe moeilijk het is om die dingen te verwoorden, zelfs tegen mensen die jij zo lang kent en die jouw zo lang kennen.

Zoals gezegd geen intense film en geen echte klassieker. Maar wel boeiend om te zien en dankzij de acteurs een kleine aanrader.

avatar van Tarkus
1,5
Het was vooral voor Marion Cotillard dat ik de film heb gehuurd, hoewel ze hier niet de hoofdrol heeft.
Maar ik had de film beter laten liggen, het kon me helemaal niet boeien, was integendeel maar een saaie prent.
Anderhalf uur verveling, ondanks het goede acteerwerk van Vincent Cassel.

avatar van Noud
3,0
Pas na de scene met de moeder en zoon in de schuur werd de film behapbaarder.
Eerste deel vreselijk traag, saai, veel gelul om niets. Ik had hem bijna uitgezet.
Soundtrack past niet echt bij de film.
Het einde was te voorspellen, maar een mooi, bitter einde.

3,5
geplaatst:
Naar een toneelstuk en dat is er overduidelijk aan te zien, dit psychologisch drama, dat eigenlijk alleen al waardering verdient omdat het in filmtaal nog best meevalt, toegegeven dat de cast sterk uit de kuiten gewassen is, waarbij vooral Vincent Cassel de aandacht trekt.
Een stervende zoekt bij zijn familie nostalgie en steun en vindt er alleen maar onverschillige, gefrustreerde elkaar voortdurend diep beledigende mensen, waarbij dient gezegd dat Gaspard Ulliel in de vele close-ups knap emoties als ongeloof om wat hij ervaart en diepe teleurstelling weergeeft.
Is de eerste "familiale" scène beslist chaotisch en zekert moeilijk te volgen, later zijn er wel enkele waarbij de sterk in zichzelf verankerde personages beter worden belicht.
Niet zo'n echt toegankelijke film, naar mijn gevoelen, maar toch maar goed voor de Jury Prijs in Cannes en een nominatie voor de Gouden Palm.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:04 uur

geplaatst: vandaag om 13:04 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.