Meningen

Geen boeiende maar wel interessante film over het wel en wee van de koninklijke familie in Groot Brittanië. Hoewel het koninklijk huis in welk land dan ook nooit op enige sympathie mijnerzijds kan rekenen, kon ik mij wel enigszins inleven met de Queen en Prins Philip die zich emotioneel niet erg betrokken voelde met de dood van prinses Diana. Het hele gedoe om de dood van Lady Di vond ik en vind ik nog steeds pure massahysterie. Haar dood in 1997 liet mij destijds ook siberisch koud. Ik vond haar maar een del.

Terug naar de film; hilarisch vond ik het moment dat prime-minister Blair in het begin van de film letterlijk een knieval maakte voor de Queen. Onmiddellijk gingen bij mij de gedachte uit naar Balkenende. Zou die ook zo'n knieval maken voor Beatrix. Ik kan het mij goed voorstellen. Grefo's zoals Balkenende zien de koning of koningin nu eenmaal als de vertegenwoordiger van God in Nederland. Oei, nu doe ik weer aan politiek en dat is niet toegestaan op MovieMeter, maar ik kan het niet laten om telkens weer mijn afkeer te uiten tegen de monarchie die voor mij een totaal achterhaald instituut is die in de 21e eeuw gewoon niet thuishoort.

Weer even terug naar de film; het acteren van de Queen door Helen Mirren was uitstekend. Niemand zou het beter kunnen doen. De scène met het hert vond ik daarentegen pure kitsch en van dat soort kitscherige scènes moet ik nu eenmaal niets hebben. Voor de rest vond ik "The Queen" een redelijke film, maar ook niet meer dan dat.

3,0*

Duidelijk minder goed dan de 1st film. Had ik ook min of meer verwacht. De nieuwigheid is er duidelijk af en dat is bij mij funest voor een film die draait om monsters. Mocht er weer een vervolg komen dan laat ik 'm maar links liggen. Een keer zo'n film is voor mij dus duidelijk genoeg

3,0*

Horror zoals die hoort te zijn. Spanning die je op het puntje van de stoel zuigt en dit met naargeestige aanzwellende muziek. Zo heb ik deze film ervaren. Of het allemaal niet geloofwaardig is of dat sommige dingen niet kloppen, dat zal me een worst wezen. Om dit soort sfeervolle films juist te kunnen beoordelen moet je je verstand op nul zetten en je helemaal laten leiden door het gevoel. Nou, ik kan je zeggen dat de spanning mij af en toe zo groot werd dat ik soms even een pauze moest inlassen. Het spannendst vond ik deze film trouwens in de momenten dat je de monsters nog niet te zien kreeg maar wel duidelijk de spanning van het naderende onheil voelde. Beste scène vond ik die van in het begin (day 89) waarin de jongste van de familie met het speelgoedvliegtuigje speelde en waarin hij door het geluid dat dat vliegtuigje veroorzaakte door zo'n aliën in een flits werd weggegrist, zo snel zelfs dat we van dat monster amper iets te zien kregen. Zo kende deze film trouwens nog wel andere zeer mooie schokkende scènes en niet te vergeten; ook op visueel vlak was deze film bovendien toppie joppie.
In het kort gezegd: ik heb mij uitstekend geamuseerd met dit bijzonder sfeervolle horrorfilmpje en ik durf zonder meer te zeggen dat deze zeer geslaagde en originele horrorfilm bij mij in de top 10 komt van beste films van het jaar 2018.

4,5*