Meningen

Ai, net geen 4,0 voor deze! De film begint goed, wordt steeds beter. Vooral wanneer Jamie Foxx erbij komt! Wat kan die gast toch een overtuigende bad ass zijn! Maar helaas gaat het echt te lang door. En dan noem ik 1 naam. Buddy

Verder zal ik 1 van de weinige zijn die de muziek(keuze) niet zo heel erg tof vind. En ja, in een film waarin de muziek echt een functie heeft en er dus ook heel veel muziek te horen is, werd ik er soms een klein beetje kribbig van.

Ik ben ook niet zo van de auto's, maar hier werd ik wel blij van hoor! The Fast & The Furious kan hier nog een puntje aanzuigen! Ook al draaien die films niet echt meer om het straatracen.
De film is redelijk in balans qua humor en het serieuze. Alleen soms werd het dus wel iets te serieus misschien?

En dan nog even Kevin Spacey. Met zijn onsterfelijke houding en heerlijk arrogant zoals alleen hij dat kan! Maar jammer dat hij op het einde dan toch zo sneu aan zijn einde komt. Dit had wel even anders gemogen!

Ik dacht vooraf mwa, maar deze film is gewoon tof!

Het begon allemaal nogal tam en saai, maar het gaat uiteindelijk nog wel de goede kant op. Cage deed het eigenlijk best goed en zijn rol hier deed mij een klein beetje denken aan die van Castor Troy in Face/Off.

Ik heb meer dan een paar keer moeten glimlachen om wat bizarre gebeurtenissen. Vooral het Alligator moment was apart.

The Bad Lieutenant: Port of Call - New Orleans, toch beter dan ik dacht.

3,0*

Ik vind het lastig, maar ik denk dat ik Batman begins de beste Batmanfilm vind. Al scheelt het heel weinig met deze.

Na de vreselijk kinderachtige serie uit de jaren 60 en zelfs Batman the movie (1966) , neemt Burton een Batmanfilm weer serieus.

Deze film gaat over (vooral) de Joker en Batman. En de Joker is toch wel de populairste Batman villain zou ik zeggen.

Nadat Mel Gibson i.v.m. Lethal Weapon 2 de rol van Batman niet kon spelen, ging de keus naar Michael Keaton.

Keaton doet het heel goed als Batman. Als je van iemand niet verwacht dat hij Batman is, dan is hij het wel. Als Bruce Wayne is het een 1 of ander vaag kereltje met veel geld. Maar als Batman, moet je hem echt te vriend houden, anders ben je zuur.

Robin Williams zou de Joker spelen, maar die rol ging naar Jack Nicholson. En Jack speelt het perfect. Kleine moeite voor hem trouwens.

Gotham City wordt trouwens heel donker, sfeervol en kunstzinnig neergezet. Veel beter dan een soort Los Angels als in Begins en TDK. Ook bijvoorbeeld de Batmobile vind ik ook nu nog seeds beter dan dat ding uit Begins en TDK. Al vond ik in deze film de Batwing erg slecht.

Qua vormgeving, acteren enz.. zit het wel snor met Batman. Alleen het verhaal is nou niet bepaald hoogstaand. Over Bruce Wayne komen we bijvoorbeeld maar weinig te weten. Al vind ik dat niet zo erg. Hij houd alles lekker voor zichzelf. En verder is de film letterlijk en figuurlijk lekker donker en Batman wordt dus serieus genomen. Hier en daar een grapje van de Joker, maar daar is het tenslotte de Joker voor.

Het gevecht in de klokkentoren met een zooitje handlangers van de Joker in deze film is briljant. Er zitten wat komische momenten in dat gedeelte en de muziek is natuurlijk fantastisch op dat moment. Ook Prince laat zich vaak horen in deze film.

Bijna de beste Batmanfilm ooit gemaakt!

4,0*

Ook Batman Begins weer is gekeken en dan aankomend weekend The Dark Knight die ik destijds in de bioscoop zag en er daarna geen behoefte was voor een herziening.

Ik vind BB één van de betere origin stories en deze film pakte mij sowieso gevoelsmatig veel meer dan TDK. Er is weinig ruimte voor een villian omdat het verhaal zich bijna 100% focused op Bruce Wayne. Dit gaat niet ten koste van de film vind ik. De bad guy Henri Ducard krijgt een prima introductie, maar verdwijnt daarna van het toneel en komt tegen het einde van de film weer opdagen. Geen probleem, want Scarecrow met zijn hallucinerende gas is een hele fijne bijkomstigheid.

Deze film heeft voor mij weinig nadelen. Batman is duidelijk nog onervaren in sommige scènes en dat is goed. Alleen op het einde wanneer Batman aan die trein bungelt, vond ik het een beetje overdreven en pastte dit niet in een verder vrij realistische film.

Batman v Superman: Dawn of Justice is voor mij niet zo slecht als veel mensen hier op MM vinden! Een groot nadeel is wel dat de film echt veel te lang is. Dat hoeft geen nadeel te zijn, maar dit keer wel! Het is (te) vaak daadwerkelijk saai! Allerlei zwaar overbodige sub plotjes wat voor mij werkelijk niets weet toe te voegen. Als voorbeeld geef ik die dude die z'n benen kwijtraakt. Tel al zijn scènes bij elkaar op en de film duurt alweer 10 min minder lang. En tel al die overbodige onzin zoals de nachtmerries van Batman bij elkaar op en de film duurt 45min minder lang! Ik heb de film gisteravond gekeken en ik heb zoveel nietszeggende zaken gezien dat ik nu al ben vergeten wat dat nou allemaal precies was.

Het Batman vs Superman gevecht. Gelukkig! Dat was tof, maar niet te vroeg juichen Jaco! Want wanneer Batman op het punt staat om Superman te doden, gebeuren er gekke dingen! Superman begint over zijn moeder Martha te praten en serieus... 15 sec later zijn ze de beste vrienden! Waarom? Omdat de moeder van Bruce Wayne natuurlijk ook zo heet! En de manier waarop Superman over zijn moeder praat. Dat is gewoon awkward!

En Wonder Woman heeft mij ook niet kunnen overtuigen en dan die verschrikkelijke Cave Troll is helaas waar ik al bang voor was het dieptepunt. Jaja, dat is nou Doomsday, maar als zelfs mijn vriendin zegt, het lijkt The Hobbit wel en ik snap meteen wat ze bedoelt, dan is dat niet best! Als Doomsday nou wat meer op de echte Doomsday zou lijken dan was het nog best een toffe finale. Verder is Jesse Eisenberg als Lex Luthor een dikke miscast, klaar! Ben Affleck als Batman. Goh, het is ook niet zo moeilijk om in een film waarin personages als Lex Luthor, Wonder Woman en die walgelijke Doomsday zo tegenvallen dan de beste te zijn. Maar zelfs Batman heeft een aantal missertjes en Superman zelf.. die doet alles keurig binnen de lijntjes. Beetje saai in dit geval.

Deze film bestaat uit minstens 3 niveaus. Daadwerkelijk tof, saai en stuntelig. Het lijkt daarom wel alsof de film 3 verschillende regisseurs heeft gehad. Zack Snyder voor de toch nog wel best spectaculaire actie, Anthony Minghella (The English Patient) voor het saaie en Uwe Boll voor de awkwardness.

Een magere 3,0*

Je kan goed merken dat Batman: Under the Red Hood gemaakt is voor de echte fans. Met Batman Begins en TDK moest Batman weer mainstream worden, maar daar doet Under the Red Hood niet aan mee. Maar mocht je nou toch een bescheiden voorliefde hebben voor Batman, dan is de kans prominent aanwezig dat deze film je op zn minst goed bevalt.

De makers hadden duidelijk een serieuze tekenfilm voor ogen en dat is ze dus ook gelukt. Al worden er in iedere tekenfilm toch altijd wel weer rare capriolen uitgehaald waardoor het één en ander toch weer over de top gaat. Denk dan aan het rennen over daken en stalen constructiebalken en het overdreven slingeren aan touwen. Dat alles is weer typisch tekenfilm. Ook de grote cyborg had achterwege mogen blijven van mij. Dit zijn wel minpuntjes.

Pluspunten zijn er genoeg. Het is wolwassen, serieus, de score is uitstekend en de (bekende) acteurs die het nasynchroniseren voor hun rekening nemen doen het ook goed. Verder worden verhaal en (coole) actie prima afgewisseld met elkaar. Verwacht trouwens geen ingewikkelde intriges, maar ik ben dik tevreden over de inhoud van het verhaal. De tekenstijl is redelijk simpel gehouden, maar tegelijk ook geen ergernis.

Nou, en welk gespuis kunnen we verwachten dan?

The Joker en Black Mask. En dat zijn beide goed verzorgde personages. Maar vooral over The Joker ben ik te spreken. Ra's al Ghul komt er trouwens ook in voor, al blijft hij enigszins op de achtergrond.

Dan nu Batman: Under the Red Hood als totaalplaatje.. Je moet wel een beetje van onze vleermuisvriend houden zeg ik erbij, maar ik kom op 3,5* Ik wil hierbij dus meteen de stempel aanrader meegeven. Normaal zeg ik bij 4,0* is het een echte aanrader, maar vanaf 3,5* begint het toch ook al een aanradertje te worden vind ik.

Ik kom er nu net achter dat ik alle films van Jonathan Liebesman gezien heb. En ik kom er nu ook achter dat dit zijn dieptepunt is. Ik vind het serieus knap dat je zo'n lege film als dit kan maken met een speelduur van minstens 110 min. De kansen liggen voor het oprapen als je een film maakt over een alien invasie. Vooral als het leger erbij betrokken is. Bij Skyline hadden we te maken met een stel vervelende tieners in een flatgebouw, maar hier met het leger. Dus kom op dan met die epische slachtvelden tussen de mensen en de aliens, zou ik zeggen. Ter land, ter zee en in de lucht.

We volgen een groepje soldaten door de straten van L.A. en dat gewoon werkelijk 1,5 uur lang. Er wordt wel gevochten en er zijn explosies, maar het werd echt heel snel eentonig. Spanning is er ook niet en soldaten die continu wooooh roepen en yeaaaaah, maakt het er ook niet beter op. Kreeg soms het idee dat het voor hun gewoon een leuk groepsuitje was. De film probeert af en toe een emotioneel moment teweeg te brengen, maar ook dat doet de gemiddelde kijker waarschijnlijk helemaal niets.

Dit is gewoon professionele rommel. Michelle Rodriguez heeft in 2 min The Fast and the Furious meer diepgang dan in heel deze film. En Aaron Eckhart begon volgens mij tijdens het filmen ook langzaam te beseffen dat hij met iets heel stoms bezig is. Wat is er goed aan deze film? De special effects en het moment waarop hij is afgelopen. Uiteindelijk is Skyline nog een minder slechte film. Battle: Los Angeles mag uit mijn geheugen. Onee, dan loop ik het risico dat ik deze film weer ga kijken en dan zal het psychisch niet goed met me aflopen denk ik.

2,0*

Leuk! Leuk! Leuk! Battleship lijkt bijna een samenwerking tussen Roland Emmerich, Michael Bay en James Cameron. Na een iets wat te lang en komisch voorspel, gaat het visuele feest van start! Voor dit soort films ga je naar de bioscoop en ik had hem eigenlijk nog liever in IMAX willen zien!

Battleship is natuurlijk puur entertainment. Iedere film is entertainment, maar bij Battleship dacht ik: oja, zo kan het ook nog! Sterker nog, zo moet het! Wel vind ik 131 min te lang, want op sommige momenten kakt de film toch een klein beetje in. En de aaneenschakeling van explosies en actie hoe sommige de film omschrijven, is toch een beetje overdreven. De film had nog vlotter kunnen zijn wanneer ze hem met 15 minuten hadden ingekort.

Battleship is strak gemonteerd, het geluid is een orgasme voor je gehoor en de computer-generated imagery is heel erg overtuigend. Niet perfect, want zeker als het gaat om de gezichten van de buitenaardse wezens, ben ik niet helemaal tevreden! Het acteren is gewoon prima en de diepgang, de karakterontwikkelingen en de logica zijn perfect binnen de context!

Ik heb genoten!! Oja, ik weet niet of het al gezegd is, maar je kunt blijven zitten, want er komt nog wat na de aftiteling.

3,5*

De trailer is werkelijk een zooitje en er zitten tevens te veel fragmenten in welke niet in de uiteindelijke film zitten. De film zelf is dus beter dan ik dacht. Leuker zelfs dan de nieuwste Pirates of the Caribbean. Nee, lang niet alle grappen zijn geslaagd, maar in Pirates of the Caribbean is sowieso alles wat Johnny Depp doet niet grappig! Want als ik iets niet trek, dan is het wel slapstick.

Dwayne Johnson de grote teddybeer moet ook gewoon lekker in dit soort films blijven spelen. En ik ben blij dat hij zichzelf niet altijd serieus neemt. Verder natuurlijk erg mooie dames waarvan ik Ilfenesh Hadera als Stephanie Holden de leukste van de drie vind. Van mij had ze dus wel wat meer screentime mogen krijgen.

Op een aantal hele slechte grappen na is dit helemaal geen verkeerde film. De actie, de humor en de acteurs. Het komt wel goed over. En hoewel de film dus bijna 2 uur duurt, had ik het gevoel dat het een stuk korter was. Maar het is ook wel weer zo dat ik de film niet nog een keer zal kijken. Nou ja, misschien ook wel. Ilfenesh Hadera. Ze ziet er in Baywatch wel een stuk leuker uit dan normaal.

Een dikke 3 sterren!

Allemachtig, ik wist van te voren dat erin gezongen zou worden, maar moesten er nou echt minstens 4 nieuwe bij? Het ene moment kon ik heerlijk meezingen en het andere moment ineens een compleet nieuw liedje. Ze klinken leuk hoor, maar het zijn er echt te veel! Jammer, ik had deze film best wel een 4,5* willen geven namelijk.

Want ik kan echt niet anders zeggen dan dat dit een prachtige film is! Al weet ik nog niet helemaal zeker of ik Emma Watson nou de ideale Belle vindt. Maar wie zou überhaupt de ideale Belle kunnen zijn? Ze heeft me totaal niet geïrriteerd hoor, maar wellicht was een andere actrice toch net iets beter geweest. Maar verder hebben ze het erg netjes gedaan wat betreft de acteurs en alles ziet er heerlijk betoverend en sfeervol uit en vanaf het begin had ik al die echte typische Disney-feel te pakken! De computereffecten zijn prachtig en ik ben ook zeer content met het Beest. Alleen de wolven waren het dan weer net niet.

De humor is mij tevens ook erg goed bevallen en ik moest toch echt lachen wanneer het Beest zei AU, it hurts! De enige waar ik mij een beetje aan stoorde was Madame Garderobe. Maar dat is weer een kleinigheidje. En dan de scènes tussen Belle en het Beest.. Deze zijn heel erg goed uit de verf gekomen vind ik. En ik bespeurde op een gegeven moment zowaar chemie tussen die twee! Ik wil het alleen nog wel even hebben over de plot-holes!! Nee, natuurlijk ga ik het niet over de plot-holes hebben!

Iets te veel liedjes, maar zeer genoten van deze film!

4,0*

Alweer een prima Resident Evil animatiefilm. Dit komt het dichts in de buurt van de games. Al beginnen de games sinds deel 5 wat tegen te vallen.

Deze films zijn minder over de top dan de films en dat vind ik een groot pluspunt en deze films zijn er echt voor de fans en dat merk je wel.

3,5*

Het was even tijd voor een luchtige cake na alle roggebrood films zoals The Lodge, 1917 en Gretel and Hansel. Los van wat heftige momenten misschien is Birds of Prey inderdaad luchtig en kleurrijk. De actie komt haast kunstzinnig in beeld en de film heeft een vlot tempo. Maar alles wat ook maar enigszins lijkt op een leuke gimmick is al in tal van andere films gedaan. Het verhaal een beetje zoals Snatch (de diamant), de actie met de vele slo-mo's hebben we al eerder gezien in The Matrix en een verhaal wat niet in chronologische volgorde verteld wordt kennen we al van Pulp Fiction. Maar dit geldt uiteraard alleen voor de doorgewinterde filmkijkers. En alle drie de films zijn van 20 tot 25 jaar geleden, dus iemand van 17 jaar die Birds of Prey kijkt zal het vermoedelijk niet meteen opvallen.

Ik vind het een fijne film en zelfs Ewan McGregor die de meest eendimensionale bad guy ooit speelt vind ik op zijn manier gewoon goed. McGregor is een A acteur, dus hij weet er toch nog wel wat van te maken. Margot Robbie is vrijwel perfect als Harley Quinn en de dames doen het prima. En wat ziet Jurnee Smollett er lekker uit in de film! Een goede, leuke actiefilm! En tevens lekkere muziek.

Een dikke 3,5*

Wat een film! Om de 5 minuten brak mijn klomp. Echt een dikkevette B-film. Pure cult. Maar ja, ik hou er wel van. Mensen die zijn ingesteld op aannemelijke films of onrealistische films die geloofwaardig gebracht worden die moeten deze film echt zien te mijden anders kom je van een ijskoude kermis thuis.

Allereerst natuurlijk mijn complimenten voor de dames. Ik hou van spicy vrouwen en ze zien er nog goed uit ook. Ze vechten, ze schieten, ze schelden en ze hebben seks met elkaar. Ik hoop dan wel dat ze biseksueel zijn, want anders heb je er nog weinig aan. Het verhaal is niet zo belangrijk. Het zijn de absurde dingen die de revue passeren. Al zat er opzich nog wel een leuke twist aan het einde. Het acteerniveau is acceptabel, behalve dat van America Olivo. Maar ik kon er wel om lachen. En de soundtrack is ook prima in orde.

Na de film moest ik alles even laten bezinken. Waar heb ik nou naar zitten kijken vroeg ik mezelf af. Een griet die een andere griet tijdens een knokpartij vol in d'r doos bijt. Kattengeluiden wanneer diezelfde doos geraakt wordt en zo ging het maar door. Fantastisch! Wat natuurlijk wel raar was, is dat wanneer ze die vent opgraven die daar al een week ligt en zn mobiel staat nog steeds aan. Maar er zijn wel meer dingen raar. Neem ze alsjeblieft voor lief! (als je durft)

Over Bitch Slap kan ik dus heel kort zijn.
Het is een film vol met hoogtepunten en dieptepunten en het is erg extravagant.

3,0*

Black Death is een wat saaie, sombere film geworden, maar vanaf het eerste moment waan je je al in de 14e eeuw. Visueel overtuigt het dus meteen. Gooi er verder nog wat goede acteurs en een redelijk verhaal tegenaan en je hebt een goede film. Nou ja, ging het maar zo makkelijk. Black Death zal je waarschijnlijk niet interesseren als je na een half uur nog steeds zit te wachten tot de film op gang komt. Of je begint vol goede moed, maar na 3 kwartier hou je het voor gezien, dat kan natuurlijk ook.

Vroeger was alles beter hoor je mensen wel eens zeggen. Tja, het is maar net hoe je het bekijkt. Wij maken ons tegenwoordig druk om de kippengriep, maar toen hadden ze pas echt een probleem, want de pest eiste toch al gauw zo'n 30 a 40 miljoen levens en daar hadden de mensen toch al gauw de P in. Black Death is dus eigenlijk de pest, maar de film gaat er vooral om dat ze op zoek gaan naar een dorpje wat pestvrij is en waar een zogeheten Necromancer woont. Wat volgt is een tocht die het een beetje moet hebben van de prachtige natuur, want er wordt uiteindelijk 1x gevochten en er gebeurd vrij weinig. De moraal van het verhaal is denk als volgt: Hoe ver ben je bereidt te gaan voor hetgeen waar je in geloofd en eigenlijk wordt dat best wel sterk gebracht uiteindelijk.

Tycho Gernandt en Carice van Houten spelen dus ook in deze film en die Tycho heeft zijn geld wel heel makkelijk verdient, want het enige wat hij in de film doet, is een beetje moeilijk kijken, niets zeggen, vechten en doodgaan. Voor Carice van Houten was de rol niet veel meer uitdagend, maar ze doet het niet verkeerd. Het gekke is dat het voor ons heel gênant overkomt als een Nederland met een te duidelijk Nederlands accent Engels praat terwijl Russen, Spanjaarden, Afrikanen en noem maar op dat ook allemaal hebben en dan vinden we het normaal en niet storend. Op de 1 of andere klinkt dat blijknaar wel leuk en bij ons niet.

3,5 rat voor deze film.

Mwa, viel toch wat tegen. 1 goede actiescène en verder had ik continu het gevoel dat de film eigenlijk 1,5 uur had moeten duren, maar ze dit geforceerd op moesten rekken naar langer dan 2 uur. Het verhaal had best wat beter gemogen voor een origin story. De humor is redelijk. Soms erg leuk en soms te stom voor woorden. Het personage Black Panther is absoluut tof, alleen jammer van zijn irritante stemmetje. En Martin Freeman heeft maar een suf bijrolletje. Geen enkele acteur is echt op zn best. Andy Serkis zijn rol vind ik ook wat twijfelachtig. De computereffecten zijn over het algemeen goed, maar die neushoorns zijn toch echt niet best!

3 sterren.

Ik weet nog niet zo heel goed wat ik met deze film aanmoet. Darren Aronofsky weet altijd wel weer aardig de positieve en de duistere kant van iets te illustreren. Of het nou de Worstelwereld is of de junkie drugswereld. Het heeft in zijn films extreme voor en nadelen en er komt in zekere zin ook iedere keer weer die obsessieve strijd naar voren. Doorgaan of stoppen, doorgaan of stoppen. Die strijd kan dus uit de hand lopen en Black Swan laat daarin best een extreme vorm zien. We zitten allemaal vast aan een persoonlijk moraal. En als gevoel en verstand met elkaar in conflict zijn en je omgeving is ook van invloed, dan maakt dat het er niet echt makkelijker op. Tenzij,.... maar daar gaat deze film niet over.

Aan de ene kant voelt het als 1 grote herhalingsoefening, maar aan de andere kant niet. Ik ervaar het weer als The Wrestler, maar dan met surrealistische elementen eraan toegevoegd. Het komt op hetzelfde neer, maar dan vanuit een ander perspectief. In The Wrestler is hij al afgeschreven terwijl Black Swan juist gaat over de bloei van succes. In The Wrestler weet hij vooral wat hij kon en in Black Swan haalt zij nog niet alles eruit wat erin zit. De obsessie is in ieder geval steeds aanwezig. Iets bereiken. Een doel nastreven, je grenzen verleggen en tot het uiterste gaan. Maar het houd ergens op, maar als je dat punt bereikt hebt, kun je (wellicht) zeggen: Het is volbracht.

Je leeft of je wordt geleefd? Dat kun je je afvragen in onze huidige samenleving met alle regeltjes en wetten die er zijn, maar jij als individu kan dat ook met jezelf hebben. Er zijn conflicten. Je verstand, je gevoel, je moraal, etc. Jezelf een spiegel voorhouden. En dat is waar ik altijd aan moet denken als ik een film van Darren Aronofsky gezien heb. Reflectie in de zin van: Jezelf een spiegel voorhouden om zo stil te staan bij hoe je bijvoorbeeld werkt, welke keuzes je daarbinnen maakt, welke vaardigheden je inzet en hoe dat voelt.

3,5*

Leuk, maar het wordt werkelijk steeds gekker en gekker. Black Widow (de film) heeft een beetje een identiteitscrisis. Als je alleen al de eerste 15 minuten van de film pakt, is het allemaal behoorlijk serieus met veel drama. Maar de scriptschrijver had waarschijnlijk een flashback naar een Biologieles en dacht holy fucking shit, hier kan ik iets heel cools mee doen! Ja, origineel is het wel, maar het past beter in de gemiddelde South Park aflevering dan in een Marvel movie. En Marvel moeten we sowieso al niet serieus nemen, om maar even aan te geven hoe erg het is.

De film duurt zoals gewoonlijk veel te lang, maar het is een leuk spektakel. Er zitten dus veel actie scènes in en het ziet er allemaal geweldig uit. De Taskmaster vind ik geen verkeerde toevoeging en dat geldt overigens ook voor Florence Pugh. Een hele fijne verschijning. Maar de show wordt natuurlijk gesteeld door David Harbour. Deze man stelt nooit teleur. Ray Winstone is tevens een zeer bedreven acteur, maar had hij geen zin in een Russisch accent? Dat zou op zich wel grappig zijn als hij dat weigerde om te doen. En uiteraard moet er ook nog een super lief en onderdanig lulletje inzitten, want dat hoort er nou eenmaal bij. Toch?

Black Widow. Er zijn betere Marvelfilms, maar ook een aantal die een onvoldoende verdienen. BW is dus een beetje de doorsnee Marvelfilm. Met Marvel gaat het sowieso alle kanten op. En hoeveel films met vervolgen kunnen zeggen dat deel 3 de beste is? Ik kan er nu maar 1 bedenken en dat is Thor.

Oja, BW heeft een gevecht met haar zusje. Maar op het moment dat ze elkaar bijna dood maken weet BW ineens dat het haar zusje is. Hoe dan? Waren het de feromonen?

3*

Blade Runner: The Director's Cut.

Gisteravond gekeken en het eerste pluspunt is meteen het begin. Een proloog zonder voice-over. Het is niet erg, mits het een stem betreft die te verdragen is. In de bioscoopversie zitten wel voice-overs van Rick Deckard. Iemands gedachte weergeven aan de hand daarvan hoort wel een beetje thuis in de sferen van een Detective. Maar The Director's Cut heeft dit niet.

Na de proloog wordt de toon wat mij betreft direct gezet en mogen we proeven van de sublieme donkere sfeer en het kunstzinnige voorkomen van de film. Ook de toch wel een beetje hypnotiserende soundtrack draagt zijn steentje bij. Nou, mijn aandacht is gevestigd.

In Los Angeles 2019 (nog maar 10 jaar) maken we kennis met Rick Deckard. Hij is een zogeheten (ex) Blade Runner, een speciale eenheid met als taak: Replicants op Non-Actief zetten. Waarom en wat zijn Replicants? Replicants zijn ontwikkeld door de Tyrell Corporation en de Replicants moeten als het ware het leven wat dragelijker maken. Ze zien er gewoon uit als mensen en in hun gedragingen zijn ze zelfs beter. Helaas is het uiteindelijk toch mis gegaan d.m.v. een grote opstand en de Replicants zijn verbannen van de aarde en worden nu gezien als Enemies of the State. Als later blijkt dat er aantal Replicants het grote risico hebben genomen om terug te keren naar de aarde, wordt Rick verzocht om uit te zoeken wat hier de bedoeling van is en zal ze tevens moeten uitschakelen.

Vooral de mensen die er veel meer uit willen halen dan gewoon zomaar een SF film, komen absoluut aan hun trekken, want daar is de film ook eigenlijk voor bedoeld natuurlijk. Er valt veel uit deze film te halen en dat komt vooral omdat er veel film noir elementen inzitten. Verder doet de film nogal dromerig aan vind ik, maar ook dat ervaar ik niet als negatief.

Ik ben positief over deze film. De hele film houdt zich vast aan de donkere sfeer en het camerawerk zit heel stijlvol in elkaar. Ook met het contrast is creatief omgegaan vind ik. Blade Runner is een bijzondere film en behoort tot de zeldzaam goede Science Fiction films die totaal geen nonsens overbrengen.

Ik geef nu een 4,0 omdat ik hem toch nog is ga bekijken denk ik. En welke versie is nu het meest bevredigd? De bioscoopversie, The Director's Cut, The Final Cut. De echte fans weten dat uiteraard.

Geen zin in een uitgebreide review en ik zie het al meer mensen zeggen, de film is te lang voor dit verhaal. Dat hele Joi gedoe had bijvoorbeeld ook wel achterwege mogen blijven. En waarom laten ze toch steeds iemand die nog leeft voor dood achter. 'K' wordt 1x voor dood achtergelaten nadat Deckard wordt meegenomen en wederom nadat hij heeft gevochten met Luv. 1x oké, maar 2x is niet acceptabel.

Het eerste uur is subliem, maar het verhaal kabbelde te lang door. Na 2uur had ik zoiets van oké nou weten we het wel en toen moest ik nog 45min! Gelukkig is de (soms bijna hypnotiserende) sfeer onderhoudend, visueel heb ik er ook niets op aan te merken, de muziek is bovengemiddeld goed en het acteerwerk is ook sterk. Hoewel Ryan weinig tekst heeft, is hij echt heel goed met zijn mimiek bezig. Al vond ik het soms wel een beetje een kopie van zijn rol in Driver. Geen nadeel overigens.

Ik heb de film gistermiddag gezien, ik heb het even kunnen laten bezinken, maar er is niet heel veel blijven hangen. Nou ja, vooral Sylvia Hoeks is blijven hangen. Ik wist dat er een Nederlandse vrouw meedeed, maar ik ken dat hele mens eigenlijk niet. Ik vond de actrice die Luv speelde het heel erg goed doen en later bleek dit dus Sylvia Hoeks te zijn. Hauer doet het goed in Blade Runner, maar Hoeks overtreft het!

Blade Runner 2049 is traag en hier werkte het niet. In tegenstelling tot een film als Under the Skin. Waar het dus wel werkte. En daarom dus een dikke 4 sterren voor Under the Skin, want deze film wist mij meer te raken en geeft je eigenlijk nog meer om over na te denken.

3,5*

Ik heb aardig genoten van deze film hoewel er niet altijd is nagedacht wat betreft het script. Geeft niet in dit geval, want ik heb met voldoende plezier gekeken. Het is geen actiefilm, maar meer een politiethriller, dus verwacht geen knokpartijen zoals in The Transporter. Al is de scène in het begin van de film wel weer typisch Statham. Alsof hij het script las en zei oké ik wil best in deze film spelen, maar er ontbreekt nog 1 scène en ik ga je nu precies vertellen wat voor een scène dat is.

Over deze film kan ik heel kort zijn. Verwacht geen ingewikkelde intriges, maar gewoon een verstand op 45% film. Moordpartijtje hier, moordpartijtje daar, Statham als tough guy, soms grappige momentjes, een subplotje en de film is afgelopen.

3,0*

Aardig filmpje wel. Mysterieus en redelijk sfeervol. Al denk ik wel dat dit meer geschikt is voor een aflevering van 40 a 60 min. The Twilight Zone of iets dergelijks. Het valt best mee hoe vaag en onduidelijk het uiteindelijk is. Eigenlijk wordt alles zo'n beetje verklaard.

De laatste tijd ben ik wel weer een beetje into the vechtfilms. 15 jaar geleden keek ik bijna niet anders. Maar op een gegeven moment kennen we alle trucjes van Steven Seagal, Jean Claude van Damme en Jackie Chan wel en dan is het wel even mooi geweest. Jet Li kan bijvoorbeeld heerlijk vechten hoor, maar op de 1 of andere manier kijk ik niet graag naar Jet Li films. En inmiddels is dat ventje ook alweer 47, dus dat begint nu ook allemaal wat minder te worden. Natuurlijk schopt hij nog steeds binnen 1 seconde mn kop eraf, maar dat ter zijde.

Goed, uiteindelijk werd ik toch weer benieuwd naar de huidige vechtfilm. Hoe zijn ze tegenwoordig? Zo begon ik vorig jaar met Fighting en toen had ik zoiets van, gadverdamme als dit het is. Beetje highschool, beetje knokken, beetje tieners en that's it. Dat viel vies tegen. Vervolgens de film Street Warrior en ook dat was niet al te best. Was er gelijk ook weer helemaal klaar mee. Totdat ik verhalen hoorde over de wat betere vechtfilms. Films als: Ong-Bak. Komt al uit 2003 zelfs, maar had er nooit van gehoord. En dan verhalen over Ninja Assassin en Blood en Bone. Ik hoorde dat ze eigenlijk best goed zijn. Ninja Assassin vind ik dan nog de minste van allemaal. Maar zeker beter dan Fighting en Street Warrior.

Ok, wat valt er dan te zeggen over Blood en Bone. Dit is het beeld wat ik mezelf gaf over vechtfilms van deze tijd. Althans, ik hoopte dat het zo zou zijn. Het matten is erg goed gedaan. Lekker ruig, overtuigend en hard. Als Blood and Bone een goed verhaal zou hebben, dan zal het de film waarschijnlijk alleen maar vertragen en dat gaat ten koste van de film. Na de laatste tijd films gezien te hebben als: The Fountain, Stalker en Lost Highway, is dit toch ook zeker wel erg leuk! Die Michael Jai White kan er wat van. Ken hem al van jaren geleden. Spawn. Maar later in Exit Wounds vond ik het toch wel een gave acteur.

Deze vuist van een film, krijgt een keiharde trap naar de 3,5*

En dit is hoe we Mel Gibson graag zien, toch? Ruig en niet terughoudend. How I Spent My Summer Vacation a.k.a. Get the Gringo is ook zo'n fijne film! Maar in The Expendables 3 is hij ook niet verkeerd.

Blood Father heeft actie, geweld, gescheld en humor. En daarmee heb ik de hele film beschreven. De plotomschrijving kun je hierboven lezen.

Ik merkte wel minstens 1x dat sommige actiescènes wat ongeloofwaardig zijn. Zoals het moment dat wanneer Gibson met z'n dochter op een motor zitten en er uit het niets 2 motorrijders aankomen en het vuur openen op Mel en zijn dochter. Gewoon bedoelt als extra actiescène terwijl er geen enkele aanleiding voor was. Niet erg, maar het viel gewoon op.

Ook nog wat leuke kleine bijrollen van Michael Parks en William H. Macy ! Ja, deze vind ik echt wat toevoegen. En zijn dochter.. Mwa.. ja.. vind haar wel oké.

3,5*

Goede film, maar om nu te zeggen wauw,.. nee, dat niet.

De film begint als een soort feelgood movie, maar dit slaat op een gegeven moment om. Heel erg drastisch is dit niet, alleen het valt wel op. Hij lijkt wel alsof het je eerste drugservaring betreft, die in 9 van de 10 gevallen vaak goed bevalt. Maar hoe langer je aan de drugs zit, hoe sneller je de schaduwzijde zal ondervinden. Zo lijkt het met Blow ook te gaan.

Deze film maakt geen gigantische impact op mij. Toevallig zag ik laatst Rise of the Footsoldier en die film lukte dat juist wel.

Qua o.a. acteerwerk zit het allemaal wel snor met Blow. Alleen kon ik niet helemaal meeleven met George Jung. Johnny Depp wil ik niets verwijten. Ted Demme had dit iets beter kunnen aanpakken.

Blow is een film die weinig verassing bied, maar een aanrader is het wel.

Redelijke film. Het leukste is de muziek. Om de 10 minuten start er wel weer een gouwe ouwe en dat houd de film een beetje gaande. Verder is het niet onwijs grappig, duurt de film echt te lang en is het vooral niet bijzonder. Het jaren 60 sfeertje kwam wel aan en het personage waar ik het meest mee had was Quentin door Bill Nighy. Had al het idee dat deze film niet geweldig zou zijn en dat klopt helaas.

Ik heb weinig kennis omtrent het persoonlijke leven van Freddie Mercury. En van Queen zelf ken ik in principe alleen de grote hits. Het zal vast wel dat deze (biografische) film behoorlijk gladgestreken is en de scherpe randje zijn weggelaten. Mij best, de film gaat in mijn beleving over Queen en niet specifiek over Freddie Mercury. Natuurlijk ben ik wel benieuwd naar zaken uit zijn persoonlijke leven. Want ja, het is een biografie, maar tegelijk ook een muziekfilm. Ik heb a Star Is Born gezien en de balans tussen muziek en persoonlijke ontwikkelingen is in deze film goed in evenwicht. Alleen wat Bohemian Rhapsody betreft, het gaat hier wel even om de grootheid Freddie Mercury, dus sommige mensen verwachten dat het onderste uit de kan gehaald wordt. En ja, daar is de volgende uitdrukking voor bedacht: wie het onderste uit de kan wil hebben die valt het lid op de neus.

Ik heb sowieso genoten van de film. Het is ook bijna precies wat ik ervan verwacht had. Veel Queen muziek, de bandleden en wat extra aandacht voor Freddie Mercury zelf. De film gaat inderdaad niet al te diep in op wat voor persoon Freddie Mercury nou werkelijk was. Bekende zaken zoals hij blijkt homo te zijn, krijgt aids passeren de revue. Verder nog wat ontwikkelingen die ik eigenlijk wel verwachtte en of dat nou allemaal zo trouw is aan de werkelijkheid dat kan mij in dit geval niet zo heel veel schelen. Ik had behoefte aan een film die gaat over de totstandkoming van Queen wat overtuigend op gebied van muziek, de band, de acteerprestaties en het nodige drama. Nou, dat kreeg ik grotendeels.

Wat Rami Malek betreft. Ja, hij doet het erg goed. Freddie Mercury was naar mijn idee een echte one of a kind, dus die imiteer je niet zomaar. Rami Malek komt alleen wel over als een klein mannetje. Hij is ook erg slank en daardoor oogt hij nog wat kleiner lijkt wel. Ik weet niet eens hoe lang Freddie Mercury was en hoeveel hij woog, maar Rami Malek is 1,75m. en dat is langer dan Tom Cruise.. Maar ja, iedereen is langer dan Tom Cruise.. Behalve Peter Dinklage dan.. (1,35m.) De overige cast vind ik ook overtuigend, dus nogmaals, ik heb genoten van de film. Alleen Ben Hardy die de drummer speelt, zag er de hele film lang uit alsof hij 18 jaar is. Bij de andere viel dat minder op. Die veranderen nog wel een soort van qua uiterlijk. Brian May heeft zonder te overdrijven al 50 jaar precies hetzelfde kapsel, dus daarom had ik er bij Brian May geen moeite mee dat hij zo hetzelfde bleef. En de muziek is gewoon top, punt.

Een dikke 4,0 sterren

In mijn vriendenkring laten de meeste zich negatief uit over The Book of Eli en ik zeg altijd: Van je vrienden moet je het hebben, dus gister ben ik hem dan toch gaan kijken.
Een film die zich afspeelt 30 jaar na een lichtflits en Eli schijnt 1 van de weinige te zijn die de wereld ook nog voor de gebeurtenis heeft meegemaakt. De hele film is hij met zijn bijbel onderweg naar het westen en onderweg wordt het hem niet makkelijk gemaakt.

Er zitten hele opmerkelijke scènes in de film. De shoot-out in het dorpje van Gary Oldman. Kogels lijken hem niets te doen en 1 iemand kan of durft hem van dichtbij zelfs niet dood te knallen. Een soort machtsspel leek het wel. Het hele bijbelse gebeuren vind ik persoonlijk wel interessant en hij kent hem na 30 jaar compleet uit zijn hoofd. Op het einde zie je dat het blindenschrift is en nu wordt er beweerd dat hij zelf ook blind is. Gister de film met 3 mensen gekeken en geen van ons kreeg de indruk dat die stakker al die tijd blind was. Maar toch sta er wel voor open, alleen dat hij echt stekeblind is, gaat me toch wat ver.

Visueel vind ik de film mooi. Alleen een overschot aan slow motion past dan weer niet in het totaalplaatje. De humor is voor de verandering ook eens een keer ver te zoeken. Alleen dat kannibalistische stelletje was grappig bedoeld, maar dat is ook zeker niet mijn favoriete scène. Ik denk dat deze film moet groeien, want op het moment ben ik er niet ondersteboven van.
Het personage Eli vind ik erg mysterieus (wat geen nadeel is). De stem van god vertelt hem o.a. wat hij moet doen en bij het kannibalistische paar doet hij de profetische uitspraak: Jullie gaan zo dood en ik en het meisje blijven leven. Toeval of de werkelijkheid? Je ziet bijvoorbeeld ook dat hij onder de brandplekken zit. En ik moet nog is goed nadenken over wat nu precies het nut van die bijbel is. Mogen wij dat als kijker zelf bepalen of staat het toch vast. Wat is het nu? Een stukje geschiedenis aan (de bijna) ondergang van de wereld of toch wel een nieuw begin. Dus de aarde zal nooit echt vergaan, maar het is een soort reïncarnatie cyclus.

Interessant, maar tot die tijd. 3,0

Gerald Butler, de man die alles kan. Hij wisselt het type rollen als acteur keurig netjes af. Zo viel hij in films als Lara Croft Tomb Raider: The Cradle of Life en Reign of Fire nog helemaal niet op, terwijl hij toch een vrij prominente rol heeft. Pas na het zien van 300 vroeg ik me af, wie is die stoere gast? Tegenwoordig zien we hem regelmatig langskomen in actiefilms, drama's en romantische komedies.

The Bounty Hunter is een actie komedie met weinig actie en weinig komedie. Ik kon niet lekker in de film komen en zoals ik al zei viel er eigenlijk weinig te lachen en als de film het dan van de actie moet hebben dan valt dat ook tegen. De soundtrack is zelfs tergend slecht en deed me soms aan een pornofilm denken. Het enige leuke nummer wat voorbij kwam, is It's Tricky van Run-D.M.C. Maar ja, volgens mij heb ik die ook al 40 keer gehoord in allerlei andere films.

Valt er nog iets goeds te zeggen over deze film? Ja, de film heeft zn momenten en Jennifer Aniston heeft erg mooi haar. Werd er een beetje opgewonden van eerlijk gezegd. De film wordt in principe wel leuk gebracht en dat is dan ook een beetje de reden waarom ik deze film een 2,5* geef. Gemiddelde film met het leuke wel in zicht, alleen het wordt helaas niet bereikt..

2,5*

Best een goede film eigenlijk wel, maar ik heb het idee dat ze het onnodig complex proberen te maken. Ik zie de film o.a. als dualisme. Denk aan tegenstellingen tussen geest en materie en de tegenstelling tussen goed en kwaad. De film heeft het over "those who control the lightning" en de film geeft hints over mogelijk buitenaards leven. Maar de film praat ook over het hiernamaals, de eeuwige verdoemenis en het vagevuur. Vooral dat laatste is behoorlijk religieus. Of misschien ook niet. Het leven is misschien maar een emanatie met een soort universele hogere macht wat zorgt voor een eeuwig leven en het heeft ervoor gezorgd dat het leven is zoals het nu is. Een soort mix tussen toeval en iets goddelijks. Wat ik wel een klein beetje opvallend vind, is toch wel een kleine bijbelverwijzing. We kennen allemaal het verhaal van Eva die door de slang (de duivel) werd misleid om een appel der kennis te eten. In The Box zijn het tot 3x toe de vrouwen, die op die knop rammen. Al staat Arlington Steward weer niet echt symbool voor de duivel. Misschien moeten we het zoeken bij de Anunnaki. De mensen zijn ooit is gecreëerd door de Anunnaki. Door o.a. Enki en Enki is een alien/god. Wij moesten voor ze werken, maar Enki was degene die de mens kennis gaf. (denk dus weer aan die appel. Enki gaf de mens kennis en Enki wordt ook gezien als de slang, maar Enki is geen duivel of satan, maar gewoon een aardige god, alien of hoe je het ook wilt noemen. Maar sinds de film rubber is alles gebaseerd op no reason. In The Box draait het uiteindelijk simpel gezegd om een experiment. De mensheid wordt getest en wanneer ze er niet in slagen, worden ze als het ware uitgeroeid. Maar door wie nou precies? No reason. Ik had het net al over those who control the lightning, dus zij die in elk geval een natuurwet zoals de bliksem beheren. Wanneer iets buitenaards is, kun je praten over goden of over aliens. Maar we kunnen het ook simpel houden. We nemen het heelal en dat is nu iets van rond de 14 miljard jaar oud en de aarde zelf is nu ongeveer 5 miljard jaar oud. Nou, we hadden een oersoep en sinds ongeveer 200.000 duizend hebben wij de moderne mens. Waarom? No fucking reason.

In principe mankeert er niet zo heel veel aan The Boy, al het is natuurlijk wel het warm water (her)uitvinden. Maar het gaat natuurlijk om de manier waarop en ja, The Boy is dan toch een goede spannende film. Hoewel de film mij weet te overtuigen dat de pop leeft, vind ik het fijn dat de film toch een punt bereikt dat het allerlei verschillende kanten op kan. Bijvoorbeeld: raakt Greta toch nog geobsedeerd door de pop en wil ze wellicht nooit van hem gescheiden worden? Maar dan, helaas...., het enige waar ik niet echt op zat te wachten, gebeurd. Namelijk de ex van Greta is daar ineens. Dat vind ik dan vervelend afgezaagd!

Afgezien van dat laatste, werkt de film voor mij. Een goede sfeervolle geïsoleerde locatie. Schrikmomenten en een verhaal waarbij de kijker toch wel zelf het e.e.a. mag invullen. Al gaat het slechts om een paar details. De twist vind ik ook goed waardoor veel zaken plotseling op hun plek vallen. Maar ik heb wel mijn vraagtekens bij een aantal gebeurtenissen wat kennelijk al die tijd de echte Brahms was. Overigens vind ik dat Lauren Cohan het helemaal niet verkeerd doet. Niet perfect nee, maar haar prestatie is ruim voldoende. De ouders van Brahm doen het wel echt voortreffelijk.

Ik verwachtte een typische 2,5*/3* film, maar The Boy is toch beter dan ik dacht.
Dus 3,5*