Meningen

Toch even wennen om John Rambo als een soort Barney Ross (The Expendables) te zien. Ik kreeg namelijk niet echt het John Rambo gevoel. Op het einde kwam dat gelukkig wel een beetje terug.

Het eerste uur van de film past meer in het genre Drama/Thriller dan een Actie/Thriller. Niets mis mee overigens. Maar jammer dat de finale eigenlijk gewoon niet spannend is en het gaat veel te snel.

De vorige Rambo had als verrassing dat het zo ontzettend bloederig en gewelddadig is. Rambo: Last Blood verrast helemaal nergens. Het verhaal is een variant op Taken (2008).

Genoeg kritiek op de film, maar ik heb genoten van deze laatste(?) Rambo film. En het acteerwerk is goed, dus dat helpt ook mee! En verder vaak keihard wat geweld betreft.

Tot nu toe 4 Uwe Boll films gezien. Mijn eerste ervaring was House of the Dead en toen dacht ik, dit gun ik mijn ergste vijand nog niet eens. Ik beloofde mezelf dus plechtig: Noooit meer Uwe Boll!!

Totdat ik bij een vriend Alone in the Dark te zien kreeg. Net iets minder slecht dan House of the Dead, maar nog steeds buitengewoon triest.

Helaas deden er niet lang daarna postivie verhalen over de Postal de ronde. Na maanden van mentale training durfde ik het aan. Ik ging Postal kijken en verdomd, wat een coole film. Uwe Boll toch nog onvoorspelbaar goed.

Voor Rampage durfde ik het dus ook wel aan. En inderdaad, wat een lekkere film toch weer. Schaamteloos vermaak. Humor, geweld, degelijk acteerwerk en een verrotte manier van filmen. Dat laatste maakt niet uit, de film beviel me goed.

3,0*

Van alle bioscoopfilms die ik dit jaar heb gekeken, is dit 1 van de betere. En dan vergelijk ik deze met films zoals Death Wish, Ready Player One, Pacific Rim: Uprising, The Shape of Water, Downsizing, Black Panther, en The Strangers: Prey at Night. Qua kijkervaring is Rampage beter/leuker.

En wat acterende (ex) worstelaars betreft is Dwayne Johnson ook wel 1 van de betere. En dan vergelijk ik hem met Bill Goldberg, Steve Austin, John Cena, Dave Bautista, Roddy Piper, Jesse Ventura en Hulk Hogan. De meeste zijn gewoon matig tot slecht. John Cena is op zich nog wel goed. Als hij zich weet te bewijzen met Duke Nukem, dan krijgt hij een streepje voor!

Rampage is in principe niets nieuws, want big budget rampenfilms zijn er al minstens 20 jaar. Independence Day, Godzilla, Armageddon enz. Alleen i.p.v. Will Smith, Bruce Willis en Matthew Broderick hebben we nu Dwayne Johnson. De over de top perfecte held. Groot, sterk, grappig, onoverwinnelijk enz. enz. Ik vind het wel een fijne combi. Dit zijn de ideale films voor Dwayne Johnson en hij doet het goed!

Er zit een lekker tempo in de film. Weinig saaie momenten, aangename humor, goed gemaakt, vooral George en die krokodil. Leuke acteurs. Jeffrey Dean Morgan doet in het begin (zoals meer mensen het al aangeven) erg aan Negan denken uit The Walking Dead. Maar daarna gelukkig niet meer. Was ook fijn om Malin Akerman weer te zien. Lang geleden gezien in Watchmen en daarna eigenlijk pas weer in The Final Girls. En ik voelde deze film meer dan Ready Player One. Die laatste vind ik wat dat betreft een stuk leger aanvoelen dan Rampage. Geldt overigens ook voor Pacific Rim: Uprising en Black Panther.

3,5*

Chaotische film. Had er meer van verwacht. De humor is wel leuk en veel grappen zijn speciaal voor volwassenen. Erg leuk was de verwijzing naar Fear and Loathing in Las Vegas in het begin.

Het ziet er geweldig uit allemaal en de muziek is echt fantastisch. Maar jammer dat Rango eigenlijk het enige echt leuke karakter is en de film op mij wat te druk en te rommelig overkomt. En tevens is het lang niet altijd zo grappig.

Viel toch een beetje tegen. Misschien was ik niet helemaal in de stemming, zou kunnen. Dit is 1 van die films die ik minstens 15 jaar geleden al had willen zien, maar dat is er nooit van gekomen.
Deze film kom je bijna tegen in iedere top 10 beste horrorfilms aller tijden, dus mijn verwachtingen waren zeer hoog.

Aller eerst wel mijn complimenten voor Jeffrey Combs, want hij speelt het fenomenaal. Het acteerniveau is verder te slecht voor een A-film, maar te goed voor een B-film. Al doen David Gale en Robert Sampson het toch ook wel weer erg goed.

Deze film is ook lekker gedurfd. Stel dat ik de scene vertel dat er vrouw met haar benen wijd ligt, terwijl er een levend lichaam zonder hoofd het hoofd van zichzelf vasthoud om vervolgens de vrouw in kwestie eens oraal te bevredigen met het ook nog in leven hoofd. Te bizar voor woorden toch?! Maar wel fantastisch!

Maar ondanks de prima humor, goede gore effecten en leuke cast kwam het over het algemeen allemaal niet goed genoeg op mij over. Dit is voor mij weer typisch zo'n film als je erover nadenk mankeerd er maar weinig aan en toch zegt mijn gevoel dat het een stuk beter kon. Had toch geregeld dat ik even de interesse verloor en vond ik het wat minder amusant. Binnenkort toch maar een 2e kans geven denk.

Tot die tijd. 3,0*

Toch niet helemaal wat ik ervan hoopte. Ik ben opgegroeid in de jaren 80/90 en ik ben een groot game- en filmliefhebber. Dus ja, een film die speciaal voor mij gemaakt lijkt te zijn! Laat ik positief beginnen: het ziet er fantastisch uit, fijne muziek en een feest van herkenning! Ik zag vooral veel personages uit Street Fighter. Sowieso Ryu, Sagat, Chun-Li en Blanka. Ze doen niets, maar als fan is het toch erg leuk om ze te spotten! Ik wil ze in principe allemaal ontdekken, alleen 90% komen in een flits voorbij. Maar aan sommige wordt echt even tijd besteed, zoals Goro uit Mortal Kombat.

Tot zover even mijn positiviteit.

Ik miste eigenlijk de echte iconische gamepersonage zoals Duke Nukem. Ja, hij komt een halve seconde in beeld. Als ze hem toch in beeld brengen, doe het dan goed! Bijvoorbeeld: "It's time to kick ass and chew bubblegum... and I'm all outta gum". En deze tekst uit de game is weer een verwijzing naar de film They Live (1988). En zulke dingen werken voor mij beter dan een Goro die 30 sec in beeld komt en zomaar een random tekst uitkraamt. Al is Goro ook tof, laat dat helder zijn! En nog een nadeel: Nintendo wilde niet meewerken ofzo aan deze film? Iconische karakters zoals Samus Aran (Metroid), Mega Man, Link (Zelda), Mario Bros, Star Wing/Fox en Donkey Kong hadden echt in de film moeten zitten! Ongetwijfeld een geld- auteursrecht kwestie. Steven Spielberg had het heus wel gewild, dat kan niet anders. En ik zag ook geen Pokémon!

De film zelf dan. Het begint goed. De race is spectaculair! En later komt The Shining echt als een aangename verrassing! En het alles beslissende slagveld is ook echt een feest om naar te kijken! En dan zomaar ineens wordt er gezegd ''It's fucking Chucky!'' Ja, geweldig! Maar verder is de film niet echt speciaal. En de manier waarop Parzival/Wade erachter komt waar de sleutels verborgen liggen, vind ik ook niet echt spannend! Dit had wel wat avontuurlijker gemogen ipv naar hints zoeken via oude video opnames. Tye Sheridan is wel een veelbelovend acteur en hij heeft trouwens soms wel iets weg van Tom Hardy.

Een 6,5/10 voor Ready Player One

Wat een kut kind en wat is deze film ongelofelijk zoet! 2 dikke nadelen, maar de film in zijn geheel is toch wel goed. De bokswedstrijden zijn tof en daar draait het om. Het verhaal is oer simpel. Jackman maakt er een zooitje van, heeft schulden, hij komt zijn zoontje tegen en ook hij moet gedacht hebben, wat een kut jong. Maar op het einde komt alles helemaal goed. Meer valt er eigenlijk niet over te zeggen. Een prima kinderfilm met een goed tempo en voldoende goede bokswedstrijden.

De formule van dit jaar is weer schieten, lachen en explosies. Kijk maar naar The A-Team, The Losers, The Expendables en Red is dus eigenlijk net zoiets, alleen Red komt dan weer van een strip die nog niet zo heel lang geleden het levenslicht zag. Maar als ik heel eerlijk ben zal de strip me verder een worst wezen.

Red is een lekkere film en kan zich prima meten met de andere actieknallers van dit jaar. De film zit vol bekende koppen en ze lijken allemaal op hun plaats (wat ook zo is). De rol van John Malkovich zou eigenlijk gespeeld worden door John C. Reilly, maar die haakte af. Reilly had ook niet verkeerd geweest, maar Malkovich is uiteindelijk wel meester in dit soort (verknipte) rollen. De trailer geeft al heel wat leuke scènes weg, maar je zit je tijdens de film wel te verheugen op die scènes. Bruce Willis krijgt de meeste aandacht, maar steelt niet echt de show vind ik. Hij doet het goed, maar ze doen het gewoon allemaal heel goed.

Er zaten wel 1 a 2 momentjes in de film dat ik dacht, oké nu slaat de film een beetje dood, maar schijnbaar had de film dat zelf ook in de gaten en wordt er gelukkig meteen weer iemand neergeschoten. Verder vind ik wel dat niet iedereen genoeg screentijd krijgt. Helen Mirren bijvoorbeeld die inmiddels 65 jaar is, zet voor haar leeftijd echt nog een overtuigend stoer personage neer en Morgan Freeman heeft ook een leuke rol, maar komt amper aan bod.

Uiteindelijk is Red wat mij betreft een succes geworden en de film staat inderdaad garant voor (over het algemeen) geslaagde humor, actie, een leuk verhaaltje en de juiste acteurs.

3,5 Sildenafil voor deze film

Ik hoop dat deze film een beetje aanslaat bij de hypocriete preutse mensen in de VS, want het is een grote release welke toch wel een risicootje durft te nemen. Natuurlijk lachen onze Arthouse vrienden hier alsnog om wat betreft het gedurfde.

Ik had een goede kijkervaring met Red Sparrow. Goed verhaal, rauw, bloederig en vrijwel geen humor. De (muziek)score is overigens ook niet slecht. Los van de onnozele accenten in de film zet Jennifer Lawrence toch wel een goed stukje acteerwerk neer. Al acteert haar mimiek soms beter dan haar verbale werk. Joel Edgerton is sinds Warrior (2011) ook een vast gezicht in Hollywood en ik vind het een bekwaam acteur. Verder nog bekende koppen zoals Jeremy Irons, Ciarán Hinds en Mary-Louise Parker.

En uiteraard nog even mijn vaste gezeik over de lengte van een film. Wederom weer te lang! Dit haalde een paar keer echt de vaart eruit! Een aantal overbodige scènes en ik had eigenlijk veel meer willen zien van het rekruteren! En in de trailer zit trouwens een stukje waarin Jeremy Irons tegen Jennifer Lawrence zegt: ''You have a soul'' Zit dit niet in de film of was ik gewoon in slaap gevallen?

Een film over fundamentalistische, maar vooral radicale Christenen. Helaas, ze bestaan ja en het schijnt zelfs dat ze alleen maar toenemen. Met name in de VS en ze zijn of kunnen zeer gevaarlijk zijn. Het gaat heel subtiel en voor je er erg in hebt, maak je deel uit van een sekte en ben je in het ergste geval compleet gehersenspoeld.

Een korte film dit. Naar mijn idee duurde het maar 85 min. Het is tevens wel een beetje een wisselvallige film geworden die soms wat grimmig aandoet, maar ook net zo makkelijk omschakeld naar een wat meer zorgeloze sfeer. Het is verre van horror en het thriller-gedeelte doet het daarom veel beter. Maar er is ook actie aanwezig in de film.

John Goodman en Michael Parks stelen volledig de show. Michael Parks is erg overtuigend als geobsedeerde predikant. De preek (waar ik echt iedereen over hoor) duurt inderdaad vrij lang, maar ik vind dit verre van storend. Erg interessant zelfs en is vooral van toegevoegde waarde. John Goodman speelt de opgefokte politieagent en doet dit grandioos.

Goed, een film die niet echt schokkend is. Ook niet voor een Christen als ik. Ik geef altijd maar het meest simpele voorbeeld. Als voetbalsupporter mag je je best schamen voor hooligans, want met voetbal puur als spelletje is helemaal niets mis. Nou, als Christen mag je je uiteraard best schamen voor deze radicale Christenen. Misbruik kom je overal tegen. Er zitten wat goede verrassende wendingen in de film. Dat met de bazuinen (hoewel Goodman dit verklaard) vind ik eigenlijk heel toepasselijk en goed gevonden. Je kan het ergens toch ook wel weer zien als divine intervention of waar andere het hier over hebben, gewoon de deus ex machina.

Prima film.

Wat een verschrikkelijke film is dit zeg. Het eerste 1,5uur ging nog wel, maar dan slaat het ineens om. Tegen het einde van de film gaat alles plotseling voor de wind. Het wordt overdreven sentimenteel en als klap op de vuurpijl staat Edward Cullen ook nog is op de verkeerde dag, op het verkeerde moment in een WTC toren. En dan te bedenken dat de hele aanslag een Inside Job was en ook filmstudio's vertrouw ik niet. Het is allemaal 1 pot nat. Over ironie gesproken. Je eigen torens laten instorten en er vervolgens een sentimentele film over maken om aan te tonen hoe erg het was. Walgelijk!

2,0*

Repo Men wil veel zijn en dat is dan leuk geprobeerd, maar het resultaat liegt er niet om. Het is namelijk net zo'n hele goede film.
Toch omdat de film zijn best doet en er daardoor gelukkig toch nog wat aangename scènes in voorkomen, kom ik uit op een voldoende. Het einde zag ik namelijk ook niet aankomen.

De soundtrack is niet blijven hangen en aan sommige zaken had zeker wat meer aandacht besteed mogen worden.

Repo Men. De mens is weer eens nummertje, we worden geëxploiteerd, want het draait allemaal weer is om geld. Ik zeg: Film, leuk geprobeerd, maar dit kon zeker beter!

3,0

Ik ben al sinds 1996 fan van de Resident Evil franchise en dus kijk ik altijd wel weer een klein beetje uit naar de volgende Resident Evil film. Ook al vallen ze eigenlijk altijd tegen, ik vind wel dat de Resident Evil films in vergelijking met andere videogame verfilmingen het best goed doen. Tomb Raider hield het na 2 delen voor gezien en andere houden het gewoon (heel verstandig) bij 1 film. Silent Hill staat eigenlijk op eenzame hoogte aan de top als beste gameverfilming.

Resident Evil: Afterlife in 3D. Paul W.S. Anderson staat weer aan het roer en dat die gast films maakt die het vaak net wel of net niet zijn, maakt het voor mij altijd weer lastig om zijn films over te slaan. Zijn eerste Resident Evil vind ik niet zo geslaagd, maar films als Death Race vind ik dan wel weer erg stoer. Helaas voor Resident Evil 4 valt het tegen. De film opent nog best veelbelovend met een jonge vrouw die in de regen staat op een groot plein waar allemaal mensen lopen. De muziek, de vertraagde beelden en de regendruppels beloven al veel goeds. Wat volgt is meteen een grote lange spectaculaire actiescène met de inmiddels oh zo bekende gimmicks. Leuk, maar verder eigenlijk niet. De film kakt vervolgens gigantisch in en het enige wat de film het kijken echt waard maakt, zijn een aantal mooie vrouwen. En jammer genoeg aan het einde komen de zombies pas in actie en zijn de laatste 10 a 15 min van de film wat onsamenhangend.

Pluspunten zijn een aantal mooie natuurshots in Alaska, de vrouwen, Axeman, de zombies, de muziek, acceptabele SFX en als er actie is dan is dat overdreven maar geen straf om naar te kijken. Axeman komt trouwens uit Resident Evil 5 het spel en daar is het gewoon een grote kerel die je in het begin van het spel een keer neerknalt en daarna zie je hem nooit meer terug. In de film is het ook een hele brute vent en hij had van mij best wat langer in de film mogen zitten. Er valt genoeg te zeggen over deze film, maar laat ik maar afsluiten met de woorden: We praten weer verder als deel 5 er is.

2,5*

Suffe film dit. Weinig vaart, weinig spanning en weinig plot. Vooral het ± laatste kwartier is iets om je aan te ergeren. Dit heb ik nou al zovaak moeten aanzien, dat het toch echt vervelend begint te worden. We hebben allemaal Scream gezien toch? In Scream wordt er gezegd: ''This is the moment when the supposedly dead killer comes back to life, for one last scare.'' Het hangt ook wel een beetje van de film af natuurlijk, maar in deze film vind ik het dus niet gepast. Hilary Swank maakt het er ook weer is niet beter op. Het is gewoon een irritante mens. Opvallend is ook hoe vaak ze bijna naakte te zien is. Alsof ze wil laten zien hoe trots ze is met haar vrij magere lichaam op 37 jarige leeftijd. Verder geen kwaad woord over Jeffrey Dean Morgan, want hij is en blijft inderdaad The Comedian uit Watchmen.

Toch wel weer fascinerend zo'n waargebeurde film. Alleen al het feit dat Hugh Glass daadwerkelijk werd aangevallen door een beer (wat hem bijna fataal werd), vervolgens werd achtergelaten, maar het toch voor elkaar heeft gekregen om in z'n eentje Fort Kiowa te bereiken. Maar kennelijk was dat niet bijzonder genoeg en dan vind ik het toch jammer dat het ongeloofwaardig wordt. In de film moet hij namelijk de winter trotseren.. En dat bestaat o.a. uit te lang zwemmen in ijswater, vuurtjes maken en slapen in een paard. Maar eigenlijk was het zomer. Althans, dat met de beer gebeurde in de zomer. Dus kan me niet voorstellen dat het een week later dan ineens keihard winter is. En sowieso is met paard en al in een ravijn vallen en slapen in een paard meer voor een film als Rambo. Zoals ik al zei vind ik dit jammer, maar het heeft de film niet verpest hoor.

The Revenant is een rauwe indrukwekkende meeslepende film met een intense deprimerende score. Daarbij ook mooi camerawerk, goed acteerwerk, spanning en prachtige natuurbeelden. Helaas wel wat overbodige scènes en op een gegeven moment merkte ik bij mezelf dat ik dacht, nou.., hoe lang nog? Ik durfde vooraf een beetje te hopen op een nieuw meesterwerk, maar dat is het gewoon niet. Toch een hele dikke 4 sterren voor deze indrukwekkende film!

De meest geforceerde SF film van 2013. En je vraagt je echt weleens af wat gaat er in het hoofd om van sommige scriptschrijvers en regisseurs. Hoe kon David Twohy denken dat dit gaat werken? In dit geval is David Twohy dus verantwoordelijk voor het script en de regie.

Zo'n beetje alles in deze film voelt geforceerd aan. Het personage Riddick, de premiejagers, de dialogen en de actie. Met als dieptepunt de dood van Santana. En dan de miezerige 2 minuten van Vaako (Karl Urban). Maar ja, hij zit ook in The Chronicles of Riddick, dus ook hier moet David Twohy gedacht hebben.

Pluspunten zijn Katee Sackhoff (Dahl) en de alienmonsters.

Matig
2,5*

Het is vast al 100x gezegd inmiddels, maar de aap komt nu eindelijk uit de mouw bij deze film.

Want hoe heeft het nou ooit zo ver kunnen komen dat apen de wereld overnemen? Na het zien van RotPotA weten we het.

Goede film, maar had hem wel nog iets beter verwacht. Het is eigenlijk ook geen Actie / Avontuur, maar een Drama / Avontuur. Hele goede special effects op de puppy-aap in het begin na, want die ziet er echt niet uit in vergelijking met de volwassen apen. Helaas vind ik de film wel op veel momenten best wat saai. Dus wat de actie betreft, is het een beetje in de aap gelogeerd zijn. De climax is gelukkig wel geslaagd waarbij ik natuurlijk veel sympathie voor de apen heb.

Toch wel een interessante film als je het bekijkt vanuit de evolutieleer, want volgens dit gegeven komt het erop neer dat wij (mensen) eigenlijk ook apen zijn en mensen stammen dus niet af van apen. Biologisch gezien behoren we tot dezelfde groep. Alleen de mens(apen) staan hoger op de evolutionaire ladder dan de dieren en apen stonden net onder de mensen. Op z’n Engels wordt er (o.a.) ook een onderscheid gemaakt tussen monkeys en apes. Maar goed, ik blijf erbij dat mensen zijn mensen en apen zijn apen. En het kan me niet schelen dat ik mezelf nu voor de meerderheid voor aap zet.

Goede film dus en Rupert Wyatt neemt ook deel 2 voor zijn rekening.

Nu ik terugdenk aan een trailer voor deze film besef ik dat het enige verassingselement wat de film te bieden heeft, zit al in de trailer. Ze wilde blijkbaar geen trailer laten zien waarin bijna alleen maar gepraat wordt. Toch jammer.

Ik hou altijd wel van dit soort films om de hele simpele reden dat ik erin geloof. Andere behandelen dit met dezelfde nepheid als een zombiefilm. Bezeten mensen zijn niet bezeten door een evil spirit, maar hebben gewoon een psychiater nodig. Ze hebben de illusie dat ze bezeten zijn. En het zien van een geestverschijning is een hersenspinsel. Een gevalletje schizofrenie. De wetenschap doet er alles aan om er een plausibele verklaring aan te koppelen of sterker nog, bewijs dat het tussen je oren zit. De gemiddelde Nederlander zegt dat hij gelijk heeft en dan maakt het niet uit of je een atheïst bent of dat God en de Duivel (voor jou wel) bestaan. En een agnost zegt, je kunt niet bewijzen dat er een God is en je kunt ook niet bewijzen dat er geen God is. Dus ze doen geen bevestigende of ontkennende uitspraken. Naar mijn idee is het geloof inmiddels een misvatting geworden. Mensen voelen zich verplicht om naar de kerk te gaan terwijl ze daar helemaal geen zin in hebben. Ik ben zelf ook geen aanhanger van de kerk. Wil je naar de hemel? Dat kan, maar dan moet je wel even betalen. De kruistochten doen het geloof ook al geen goed. Er wordt je van alles opgedrongen en het komt allemaal voort uit angst. En uiteindelijk is het maar saai en vooral belachelijk. Alleen ik denk dat je prima in God kunt geloven zonder naar die bedriegers van de Kerk te gaan. Al kan ik niet alle kerken over 1 kam scheren natuurlijk, maar dat er misbruik van werd en wordt gemaakt, dat is zeker. En het Vaticaan is wat mij betreft sowieso een criminele organisatie. En dan zijn slechts een aantal zaken dat het geloof verwerpelijk maakt, maar ik kom er eerlijk vooruit dat ik in God geloof.

The Rite is een aardige film die zijn best doet er iets geloofwaardigs van te maken. De film is sowieso al gebaseerd op ware gebeurtenissen. In dit soort film wordt het alleen vaak aangedikt door met kruizen in het rond te zwaaien en met heilig water te smijten. Sommige doen dat ook wel, maar het heeft geen effect. Omdat het in films vaak wordt overdreven, schieten veel mensen eerder in de lach dan dat ze onder de indruk zijn. Vooral The Exorcist is erg, maar dan ook heel erg overdreven. En overdreven wordt vaak alweer gekoppeld aan neppe shit. En toch er is bewijs dat kwade geesten en exorcisme bestaan. Verder weer een typische rol voor Sir Anthony Hopkins die op zich wel weer goed op dreef is. De film heeft hier en daar wat spannende momentjes, maar op veel momenten is het ook best een saaie bedoeling.

3,0* En misschien moet ik mij maar is gaan verdiepen in het vliegend Spaghettimonster.

The Road geeft absoluut een realistisch beeld van een post-apocalyptisch Amerika. Alles doet heel grauw en grijs aan. 1 grote puinhoop, verlaten wegen, verlaten woningen, geen dieren meer, dode bomen enz. enz.. Een goed detail vond ik trouwens ook het stapeltje verbrande dollarbiljetten, want geldbiljetten dienen nu om een vuurtje te stoken wanneer het bijvoorbeeld koud is. Verder is het niets meer waard.

Op de 1 of andere manier moest ik wel steeds aan de serie Lost denken. The Road maakt vrij vaak gebruik van flashbacks om dan vervolgens weer verder te gaan met het huidige verhaal. Lost doet dat ook steeds. In The Road vond ik de flashbacks eigenlijk niet zo interessant en staan minder goed met elkaar in verband. Het voelde sterk aan als een filler zelfs. In het boek zal dat uiteraard allemaal wel beter uitgewerkt zijn.

Hoe zinloos het ook lijkt om verder te willen leven in een wereld waar niets meer te halen valt, er zijn toch altijd mensen die doorwillen gaan. Ook Mortensen en zijn zoontje doen er bijna alles aan om te overleven. Mortensen doet het vooral uit belang voor zijn zoontje. Hij en zijn zoontje willen naar het zuiden omdat zijn vrouw hem dat vertelde. Onderweg krijgen ze vooral te maken met mensen die over zijn gegaan tot het kannibalisme. Dit levert wel een aantal spannende scènes op.

Ik heb altijd commentaar gehad op The Mist. (nog steeds trouwens) Dat hij zo makkelijk zijn eigen zoontje van het leven kan beroven. In The Road doet zich ook een situatie voor waarin de vader de zoon wil doodschieten omdat hem dat beter lijkt dan opgevreten te worden door kannibalen. Ik moet zeggen dat ik het in deze film al een stuk acceptabeler vind dan in The Mist.

The Road is een indrukwekkende realistische film, maar komt niet altijd even goed tot zijn recht. Met name de flashbacks. Dat voelde een beetje leeg. Dat de film niet duidelijk is wat er nu precies gebeurd is, vind ik ook wel een kleine teleurstelling. Waardoor is Amerika nou precies verwoest? En inderdaad de missende duim is mij ook een beetje een raadsel. The Road had ook best 15 min minder lang mogen duren en dan doel ik vooral wéér op die flashbacks!

3,5*

Leonardo Dicaprio is producent van deze nieuwe Robin Hood. Ach ja, hij zal wel een liefhebber zijn. Het is een leuke actiefilm. Niets meer, niets minder. Dit had overigens makkelijk een nieuwe Assassin's Creed film kunnen zijn, maar dan had ik gezegd dat het wel erg op Robin Hood lijkt. Maar nu het dus wel een Robin Hood film is, zeg ik dat het erg op Assassin's Creed lijkt. Een leuke mix dus! En stel het was een AC film, dan is het beter dan de officiële AC film met Michael Fassbender!

De meeste acteurs zitten wel lekker in hun rol. Taron Egerton, Jamie Foxx (sowieso de beste) en Ben Mendelsohn doen het goed! Alleen Eve Hewson is niet al te best. Hier en daar wat facepalms, maar verder een fijne actiefilm dus!

Aaarrgggg!! Iedere keer wanneer ik iets zie van Expeditie Robinson, hoor ik de (geweldige) muziek van Hans Zimmer. En dan heb ik ook nog de game Watch Dogs 2 gespeeld welke zich afspeelt in jawel, The San Francisco, Bay Area. En aangezien The Rock 1 van de betere actiefilms uit de jaren 90 is, heb ik de film in kwestie dan toch maar weer is opgezet gisteravond!

Je kunt over Michael Bay zeggen wat je wil, maar hij heeft als 30 jarig pikkie toch echt wel een dikke vette actiefilm gemaakt! Zijn 2e film en hoewel ik Bad Boys maar matig vind omdat het niet mijn type film is, kan M.B. echt wel regisseren en weet hij goed wat hij wil! En ik kon toch wel merken tijdens The Rock dat Bay zijn handelsmerk aan het ontwikkelen was. Dus de ondergaande zon met helikopters, explosies, close-ups van gezichten, hij geilt op militairen enz. enz. Maar op de één of andere manier voelt het (nog) niet als een slechte gimmick.

Dit is trouwens 1 van de weinige films die wegkomt met een aantal belachelijke dingen. Ik bedoel, wat de fuck is dat met die vlammen en ronddraaiende tandwielen in Alcatraz? De route van Mason om binnen te komen en later de deur kan ontgrendelen. En wanneer Mason en Goodspeed zitten opgesloten in beide een eigen cel, heeft uitgerekend Mason een cel met een matras en lakens. Dus met de lakens maakt hij een slinger en kan hij ontsnappen. Maar wat blijft het leuk hè! De humor is over het algemeen ook grappig op een paar extreem flauwe na. Denk aan Mason die zegt: ''I hope you're insured.'' En ik vraag me af hoe The Rock zal zijn zonder de fantastische muziek van Hans Zimmer.

Voor de meeste mensen is The Rock een enorm jeugdsentiment, maar ik ben toch benieuwd hoe iemand van een jaar of 20 die de film voor het eerst ziet beoordeeld!

The Rock... de 4* blijft wederom staan!

Eigenlijk niet verwacht dat er (zo snel) een biografie over Elton John zou komen. Las wel geruime tijd geleden al geruchten over Tom Hardy als Rocketman. En hoe lang laat Johnny Flynn als David Bowie nog op zich wachten? Maar op dit moment dus Rocketman met de 29 jarige Taron Egerton. Een gekke bril en een spleetje tussen de tanden en iemand kan blijkbaar al door voor een Elton John imitatie.

Taron Egerton doet het goed, maar ook weer niet helemaal op het niveau van Val Kilmer als Jim Morrison. Al speelt het denk ik ook wel mee dat Kilmer bizar veel lijkt op Morrison (in The Doors). Verder wellicht de uitdaging om geen kopie van Bohemian Rhapsody te maken, want er zijn nogal wat raakvlakken. Homoseksueel, trouwen met een vrouw, touren in de U.S.A., drank, drugs enz. enz. Rocketman is wel wat rauwer dan B.R. en onderscheid zich voldoende door het een beetje musical-achtig te maken en er wat surrealisme in te stoppen. Verder schaamt de film zich niet te veel wat grof taalgebruik, drank, drugs en homo-scènes betreft. En in Rusland gaan een aantal van deze zaken blijkbaar te ver. En dan het feit dat er wat irritante mensen zijn die vinden dat Elton John door een homosuele acteur gespeeld moest worden. Dit soort mensen begrijpen dan niet wat acteren inhoudt. Moet Hitler in films dan gespeeld worden door enkel mannen die dictator zijn geweest en betrokken waren bij oorlog?

B.R. vind ik iets beter overigens. Bijvoorbeeld Rami Malek die bijna 10 jaar ouder is dan Taron Egerton. Elton J. is vanaf zijn 20 jaar actief in de muziek en in Rocketman zitten we dus vanaf die leeftijd continu naar een 29 jarige Elton J. te kijken en dat geeft een minder goed beeld van zijn muzikale carrière. In B.R. is een ouder wordende Freddie Mercury beter uitgevoerd.

Goede film en dat is goed voor een 7/10

Gisteravond zeer aandachtig gekeken naar deze nieuwe Star Wars film en na een nachtje erover geslapen te hebben twijfel ik nog steeds tussen een 3,5 en een 4. Ik moest de eerste 30 a 45 min echt even inkomen en dat is lang. Het kwam op mij veel te fragmentarisch over en bijvoorbeeld het personage van Forest Whitaker had van mij wel achterwege mogen blijven. Oké ik begrijp dat het nodig is om alle verschillende personages te introduceren en ze uiteindelijk bij elkaar te laten komen, maar ik ben niet helemaal content met de manier waarop. En dan die piloot. Wordt hij eerst betast door een lelijk beest met tentakels met als bijwerking dat hij zijn verstand zal verliezen. Maar vervolgens blijkt er niet al te veel aan de hand en functioneert hij beter dan ooit. En zo zijn er meer momenten en scènes waarbij ik dacht wat raar zeg...

Maar goed, eenmaal een uur verder wordt het wel echt beter en kwam het echte Star Wars gevoel alsnog. Zelfs al ontbrak de echte traditionele Star Wars score. Toch vind ik (later in de film) nog steeds dat veel zaken wat misplaatst aanvoelen. Bijvoorbeeld wanneer Galen Erso opbiecht dat hij de verrader is en ondertussen is Cassian Andor van plan hem te doden. Maar vervolgens komen er een stuk of 10 X-Wings aanvliegen en blazen ze alsnog Galen op terwijl die Cassian klaar zat met zijn geweer. Ja dat allemaal natuurlijk om vader en dochter nog heel even te herenigen. Maar het voelde gewoon niet goed! Ook ben ik niet helemaal te spreken over de CGI Tarkin. Het wisselde. Soms levensecht, maar ook vaak niet. Terwijl Leia Organa vind ik er juist wel geweldig uitzien.

Nou en zo zijn er nog wel meer dingetjes waar ik mij een beetje aan stoorde. Maar laat ik het nu echt even over de positieve zaken hebben. Zo zit de film vol easter eggs. Bijvoorbeeld die twee figuren uit de Mos Eisley kroeg. Obi-Wan Kenobi hakt bij 1 z'n arm eraf. Star Wars: Episode VII is een hele warme film met warm kleurgebruik. Rogue One is lekker grauw, grijs en dirty. Dit past perfect bij het rebellen gegeven. En alles was echt zoals in A New Hope. Tegen het amateuristische aan soms. Zoals in A New Hope dus. De (aan)kleding enz. enz. Alles is erg in die stijl. Wat logisch is natuurlijk, maar ben blij dat ze er rekening mee hielden.

En de grote favoriet van iedereen is nu al de robot K-2SO met de stem van Alan Tudyk. De meeste zullen hem wel herkennen wanneer ze zijn gezicht zien. Ik moest toch wel een paar keer lachen om deze robot. Maar los van dit bevalt de over het algemeen serieuze toon van de film mij heel erg goed en de laatste 45 min zo'n beetje moet voor iedere Star Wars fan maximaal genieten zijn! En de grootste piek is toch echt Darth Vader op het einde! Fantastisch! Alleen jammer dat hij vervolgens in A New Hope weer als een Houten Klaas tegen Obi-Wan Kenobi gaat vechten! Maar dit is in mijn top 5 gekomen van beste Star Wars momenten ooit! En verder grappig hoe ze na 40 jaar toch nog even verklaren waarom de Dead Star zo'n makkelijke zwakke plek had!

In A New Hope wordt er trouwens door Mon Mothma het volgende gezegd: many Bothans died to bring back that information. En daar is nu dus eigenlijk een complete film over gemaakt! Althans, dat dacht ik! Het doel van Rogue One.. Laten zien hoe de rebellen aan de blauwdruk van de Dead Star zijn gekomen.. Toch?.. Maar Bothans dus.. Of toch niet?. En ik als Star Wars fan weet eigenlijk niet wat Bothans zijn! Half mens, half leeuw-achtige wezens!??

3,5*

Zoiets verzin je natuurlijk gewoon tijdens een avondje in de kroeg of terwijl je thuis op de bank zit met je vervelende vrouw naast je, die steeds maar tegen je zit te kakelen. Ik nam de film de eerste 20 min eigenlijk nog vrij serieus totdat ik echt besefte dat ik naar een moordende autoband met een telepathische gave zat te kijken. Maar wat is het probleem nu eigenlijk? In Star Wars gebeuren en zie je nog veel vreemdere dingen. Yoda of Robert de levende autoband. Kan allebei niet.

Ik geef 3,5* omdat een koe gras eet en ik vind de onzin in Star Wars toch net iets leuker.

Geen idee waarom deze film zo lang moet duren, maar gelukkig gaat het allemaal vrij vlot. Het is een leuke actiefilm, maar het rammelt aan alle kanten en komt op momenten erg random over. Hierdoor is allemaal wat rommelig. Jammer, want Glen Powell lijkt het erg naar zijn zin te hebben.