Meningen

Ik zie het al helemaal voor me. Regisseur en medeschrijver Ti West

zat in de kroeg samen met Joshua Malkin en Randy Pearlstein. Namen doen er natuurlijk niet toe, maar het gaat even om het idee. Ze dachten waarschijnlijk van joh, we moeten een film maken met veel ranzige scènes, want deel 1 is ook best smerig, maar het moet gewoon smeriger. Bijdeze wil ik ze feliciteren, want het is ze gelukt. Ik ben best wat gewend maar deze scoort zeker hoog qua hele onsmakelijke momenten.

Laat ik alvast beginnen dat deel 1 een betere film is omdat in deze film het gegeven meer is niet altijd beter van toepassing is. In Cabin Fever 2 zit meer humor, meer slachtoffers en uiteraard meer ranzigheid. Uiteindelijk doet het de film wel goed, want je hebt eigenlijk als regisseur en schrijver geen keus. Maar zo had deel 1 nog een soort van naargeestig sfeertje en dat is er in deel 2 eigenlijk niet. Ik heb daarentegen wel voldoende genoten van de toch wel goede make-up en de absurde humor. Ook werd ik aangenaam verrast door het nummer Born To Be Alive van niemand minder dan Patrick Hernandez.

Het liefst omschrijf ik alle viezigheid uitvoerig in detail, maar dat doe ik niet. Ga de film gewoon kijken en je zult het wel merken.

Dus wat kan ik zeggen over Cabin Fever 2: Spring Fever: De kwantiteit van deel 1 wordt overtroffen, maar de kwaliteit niet. Deel 2 voelt ook net even te geforceerd aan.

3,0

Het is (weer) een rage op het moment. Een echtpaar wordt aan hun lot overgelaten met als grootste vijand,.... de natuur! Vinyan, The Long Weekend, The Canyon en er is er vast nog wel 1.
Gelukkig op Vinyan na zijn het best aardige films.

Het voordeel van zulke films zijn sowieso vaak de mooie beelden. Jungle, zee, strand of in dit geval de indrukwekkende Grand Canyon.
De film begint kalm, maar eigenlijk vind ik dat er toch een lekkere vaart in de film zit. Dat komt met name door het prima acteren en de dialogen zijn goed verzorgd. Will Patton heeft een leuke rol als Henry de onofficiële gids.

Maar wat ik mij alleen afvraag. Hoe serieus moet ik deze film nemen? Ze verliezen hun voesel- en drinkvoorraad op een zaterdag.
Nick eet 's avonds wat gebakken Slang, terwijl Lori alleen maar kauwgom eet. Als ik mij niet vergis, kan de gemiddelde mens 40 dagen zonder voedsel, drie dagen zonder water en acht minuten zonder ademhaling. Ik moet zeggen dat het behoorlijk kantje boort is. Het is daar warm en ze zijn maar aan het lopen en zelfs klimmen. Je verliest veel vocht door o.a. zweten. Op een gegeven moment is het dinsdagmiddag en laten we zeggen dat ze op zaterdagmiddag voor het laatst gedronken hebben.
Ik denk dat ze al veel eerder uitgeput hadden moeten zijn.

De wisselwerking tussen Nick en Lori is geslaagd in mijn ogen. Het gedeelte met de Wolven was ook goed gedaan. Ze kwamen daadwerkelijk dreigend over. Het afsnijden van het been zag er lekker smeuïg uit en het einde... Tja, bekend maar zeer doeltreffend!
De soundtrack past bij de film, alleen behoorlijk suf, dat wel.

3,0*

Een film die een kleine 2,5 uur duurt, moet wel boeiend zijn, want anders verlies ik mijn interesse een beetje. Captain America: Civil War doet absoluut zijn best er wat leuks van te maken, maar het is helaas toch niet goed genoeg om een topper te zijn. The Avengers 1 lukte het wel, maar deel 2 niet en Civil War dus ook niet. Vaak is 120 min gewoon voldoende. Ik hoef al die poespas niet!

Oké het grootste probleem met deze film is (wellicht) dat het hele Civil War gebeuren niet echt goed uitpakt! In Batman vs Superman wil Batman Superman echt vermoorden en doet daarvoor zijn uiterste best. In Civil War is dit uiteraard toch wel terughoudender. Ja, ze gaan met elkaar op de vuist, maar zeggen wel letterlijk, hey we zijn nog steeds vrienden, toch? Sorry, maar dan gaat de impact wat zoiets moet hebben helaas toch een beetje verloren voor mij. Ik snap het wel, want hoewel ze ineens tegenstanders zijn geworden, zijn ze ook weer niet daadwerkelijk van plan elkaar te willen vermoorden. Toch vind ik het jammer.. Had dan op z'n minst iemand echt dood laten gaan! Er gaat wel bijna iemand dood, maar aan bijna heb ik in dit geval niets! Dus nogmaals, dat hele Civil War gebeuren, pakt toch niet helemaal goed uit.

En als je toch een film gaat maken die bijna 2,5 uur duurt, betrek de burgers er dan ook bij. Civil War is Burger Oorlog, maar waar is de mening van de burger zelf? De film besteed hier te weinig aandacht aan vind ik. Verder vind ik die Zemo dude ook niet echt geslaagd. En tot slot het laatste minpuntje is dat zowat alle actiescènes van iets te dichtbij zijn gefilmd. Dicht op de actie kan intens zijn, maar in dit geval werkte het niet echt. O wacht, toch nog iets.. Die Falcon is maar een zwak personage. Verre van boeiend! Dit wilde ik al in de vorige film zeggen, maar dan ben ik natuurlijk een rascist. Gelukkig is The Black Panther ook een neger en hij is fantastisch!

Maar Captain America: Civil War doet dus ook wel genoeg goed voor een dikke voldoende! Zoals Black Panther. De actie is toch wel lekker en volop aanwezig.. De humor overigens ook. En Spider-Man? Uuhh.. Ja, is toch wel goed hier! Tot slot: de film is gewoon prettig om naar te kijken, maar 1 keer is wel genoeg.

Ik zou zeggen, ik geef de film een 7,5/10.

Hoe kun je een goede film maken over een vent in een pak met de Amerikaanse kenmerken erop? Dezelfde criteria kun je toepassen op een gast in een vleermuispak. Eigenlijk het is de manier waarop en wat Batman betreft, is het gewoon heel goed gedaan. In Captain America een heel stuk minder.

Ik had ten eerste niet verwacht dat we minstens 45 min lang Steve Rogers als dun skelet moeten aanschouwen. Het is noodzakelijk om kennis te maken met de innerlijke goedheid en sympathie van de man in kwestie, maar van mij had het best wat minder gemogen. De film bestaat daardoor uit 2 delen en wanneer hij in de 2e helft eindelijk is deelneemt aan het experiment en er als grote jongen uitkomt, moeten we vervolgens aanzien hoe hij het Amerikaanse leger promoot door films te maken en leuke toneelstukjes op te voeren. Dat is grappig en daar is ook meteen alles mee gezegd. En dan, ja dan eindelijk mag hij serieus in actie komen om een goede vriend van hem te zoeken die vermoedelijk ergens in een kamp gevangen zit. Het feit dat hij vervolgens een Duits legerkamp binnensluipt met een schild op zijn rug waarop overduidelijk de Amerikaanse vlag te zien is, zie ik dan ook maar als erg grappig.

Als dat allemaal achter de rug is, zien we wat korte fragmenten van Captain America in actie. De film wisselt een beetje tussen de activiteiten van C.A. en Red Skull. Je zou hem bijna vergeten, maar Hugo Weaving is Johann Schmidt / Red Skull en ik vind het helemaal niets. Ik vind hem totaal niet intimiderend en gewoon een mislukt personage. C.A. als personage is wel oké, maar de film zelf niet echt. Het is allemaal niet zozeer dramatisch slecht, maar ik zit er naar te kijken het werkt niet bevredigend. Soms is het leuk in zijn eenvoud, alleen nu dus niet. En de Wilhelm Scream vergeef ik ze ook niet.

Het einde is wel goed trouwens, want hij loopt een date mis. Dus het is een keer niet al te happy.

Captain America is best leuk. 3,0*

Wat bijzonder, een vrouwelijke superheld in een live-action! Een mijlpaal in de filmwereld. Dit soort reacties zie ik geregeld voorbij komen op TV, in een filmrubriek of waar dan ook. En naast Wonder Woman is het net alsof dit de enige twee zijn. Het voelt alsof het iets nieuws is in de filmwereld terwijl in 1984 er al Supergirl was. En wat (vrouwelijke) superhelden betreft hadden we ook al Halle Berry als Catwoman (2004) en Jennifer Garner als Elektra (2005). Geen vrouwelijke superheld, maar natuurlijk mogen Angelina Jolie in Wanted en Salt tevens niet vergeten. En nu we toch bezig zijn. Sigourney Weaver in (vooral) Aliens, Pamela Anderson in Barb Wire, Lori Petty in Tank Girl en Charlize Theron in Atomic Blonde. Een semi hoofdrol, maar Linda Hamilton in Terminator 2 was in 1991 toch wel opvallend badass.

Maar goed, Captain Marvel dus.. Eindelijk een vrouwelijke superheld in de hoofdrol! En aan Brie Larson de eer. Ik zag haar 9 jaar geleden voor het eerst in Scott Pilgrim vs. the World. En verder voor mij niet echt een vrouw die opvalt. En voor Gal Gadot hetzelfde. Voordat ze haar rol als Wonder Woman kreeg heb ik haar in een paar The Fast & The Furious films gezien en verder ook niet echt opvallend. Maar als Wonder Woman vind ik haar helemaal geschikt en Brie Larson als Captain Marvel is wat mijn betreft een goede keuze. Althans, goed genoeg. Ze is mooi in evenwicht wat betreft het vrouwelijke en het zijn van een sterke stoere held. Maar als ik eerlijk ben had iemand als Emily Blunt wellicht toch een betere keuze geweest. Met nu in gedachte haar personage in Edge of Tomorrow. Een betere charisma deze vrouw.

Dan de film zelf. De eerste pakweg 20 min vind ik niet zo boeiend, maar zodra ze op aarde is in de jaren 90 wordt de film beter/leuker. En hoewel ik echt wel tevreden bent wat Brie Larson betreft is het toch wel Samuel L. Jackson die de show steelt. Maar ja, zijn aanwezigheid zorgt er automatisch al voor dat hij de aandacht opeist. Met de rol van Jude Law kan ik niet zo veel. Een grote ster in een vrijwel nietszeggende rol. En inmiddels lijkt Ben Mendelsohn ook steeds vaker op te duiken in dit soort films. Sinds Star Wars: Rogue One zie ik hem ineens regelmatig in Blockbusters lijkt wel. Ready Player One, Robin Hood en nu dus weer in Captain Marvel.

Verder is de humor in orde, de actie is in orde en de muziek/soundtrack is ook fijn. Ik vind het altijd een beetje een te makkelijk oordeel, maar de film kijkt lekker weg. En je hoeft natuurlijk geen vrouw te zijn om te zien dat Captain Marvel een dubbele agenda heeft. De film biedt entertainment en tegelijk zit de film vol met verwijzingen naar o.a. seksisme en veel vrouwen zullen allerlei zaken duidelijk herkennen. Soms is het op het randje van irritant, maar ach, laat die vrouwen maar eens lekker shinen dan. Mannen hebben het nou eenmaal zo veel makkelijker in de wereld. Maar stel, je bent een acteurs zoals Chris Hemsworth en je wil vooral serieus genomen worden als acteur, maar iedereen ziet je als een sekssymbool. Dat is toch ook niet leuk?

En tot slot: zo verschrikkelijk als Ghostbusters (2016) zal het niet meer worden. Een film maken met een groep vrouwen in de hoofdrol doe je niet zo, maar dat doe je zoals ze dat deden in de film Annihilation.

3,5*

Wel aardig denk ik, want dit is weer de tienduizendste film over de Oost-Europese organen maffia. Al is Train uit 2008 de enige die ik gezien heb. Bestaat of bestond het eigenlijk wel? Waarschijnlijk wel, want toen er in Nederland een nieuwsbericht opdook over een man die gekleed in een mensenhuid het verkeer stond te regelen, is alles mogelijk toch? Later bleek zelfs dat het om de huid van zijn eigen moeder ging. Wat dacht deze man? Ik wil ook is in de huid van een verkeersregelaar kruipen? Hij had alleen de verkeerde huid aan. Maar goed, snel terug naar Captifs. (Caged)

Niet de beste Franse horror, want als ik een Franse horrorfilm kijk, wil ik extreem lugubere dingen zien en niet een vrij slap aftreksel van de gemiddelde Hollywood horror. Op thriller vlak doet de film het best goed, vandaar die 3 sterren die ik straks aan de film ga geven. Het begint met een goede opening met een gefrustreerde hond. Waarschijnlijk had iemand z'n knuffeltje verstopt en deze was hij al weken kwijt. Ja, dan zou er bij mij ook iets knappen. Goede openingsscène, maar dat loopt ook weer meteen over in 20 jaar later en krijgen we een trage opbouw van een uur voor onze kiezen. (sorry, half uur)

Maar na een half uur gaat de film helemaal van God los, nee was het maar waar. Het loopt uit op een soort gevangenisfilm met pogingen tot ontsnappen en kijken naar stereotype Oost-Europese mannen. Zullen ze ontsnappen uit de klauwen van deze enge mannen? Een vraag die je jezelf niet eens hoef te stellen, want je gaat er al standaard vanuit dat het gebeurd. Nou vooruit, het is best spannend met een realistische look en hier en daar sterke momenten. Ik schrok mezelf 1x een hoedje tijdens een nachtmerrie. Goede effecten! Het totaalplaatje is mij alleen toch iets te doorgaans en dat doet deze film de das om.

Misschien hadden ze deze film Angry Dogs moeten noemen.

3,0* (ik zei het toch)

Angry Dogs (1997) - IMDb
Bizar eigenlijk dat haast ieder woord een filmtitel is. Hallo, They, Search enz..

Een serieus scenario over een virusuitbraak. Alleen waarom gebruiken ze nou weer die tieners? Cabin Fever (2002) is daardoor bijvoorbeeld best geinig, maar voor deze film vind ik het echt niet nodig. Vooral Chris Pine als de macho gooit roet in het eten. De rest gaat op zich wel. Het acteren van Chris liet trouwens ook te wensen over. In Star Trek doet hij het wat mij betreft iets beter.

Het maken van keuzes ligt er in deze film te dik bovenop en uiteindelijk ben ik niet onder de indruk. Het nare en ongemakkelijke sfeertje ontbrak. Dat had ik wel bij The Hole (2001) Ja, ook die film is met tieners, maar daar pakt het toch al een stuk beter uit. Volgens mij had de regisseur ook best moeite met het verhaal. De film duurt zo'n 75 min en die 75 min ervaar ik als vrij eentonig.

2,5*

Ach ja, soms zijn die voorspelbare films echt zo slecht nog niet.
Soms valt het goed en dat is toevallig bij Case 39 ook het geval.
Had deze film 20 jaar geleden uitgekomen, dan hadden er waarschijnlijk ook veel mensen gezegd, wat een clichéfilm.

De film kent zijn dode momenten en Renée Zellweger zal nooit 1 van mijn favoriete worden, maar ik had tijdens het kijken niet zoiets van, kom op met die spanning. De film is naar mijn inziens toch wel in balans qua horror, drama en scenario.

Ik verbaasde mij wel over de goede afloop.
Want zeker niet iedere horrorfilm loopt goed af voor de goeierikken, dus Case 39 is in dat opzicht erg origineel.

3,0

Namens mijn verwachtingspatroon een tegenvaller, maar als film zelf goed te doen. Je kan wel merken dat ze geen gigantisch budget hadden voor deze film, dus ze moesten er zorgvuldig mee omgaan. En op zich is dat aardig gelukt.

Centurion doet zijn best, maar grotendeels van de tijd mag het allemaal niet baten. Over de verhaalverloop kan ik weinig zeggen, want dat is er nauwelijks. 75% van de film wordt het groepje opgejaagd door de Picten. (tegenwoordig het Schotse volk) Maar echt zenuwslopend is het niet. Je ziet ze constant rennen over gebergtes en uitgestrekte landschappen en dan heb je continu het gevoel alsof the fellowship of the ring voorbij rent.

Mensen die van afgehakte hoofden houden, komen aan hun trekken. Het geweld in Centurion komt best rauw in beeld. Maar om nu te zeggen, ze zijn te ver gegaan, nee. Ligt eraan waar je als persoon zelf je grens trekt natuurlijk. De soundtrack is mij niet bijgebleven. Geen epische muziek. Acteurs als Michael Fassbender en Dominic West weten wel hoe ze het moeten aanpakken, maar het is vooral de film zelf die nergens met iets komt wat echt indruk maakt en dus niet bijblijft. Helaas zitten er zelfs wat hele knullige dingen in de film die wel bijblijven en dat is niet best.

Zo, dat was Centurion dus. Er zijn wat scènes waar ik eigenlijk nog op in wil gaan, maar ik heb er geen zin in.

Een magere 3,0*

Chappie heeft voldoende potentie, maar laat te veel kansen liggen om memorabel te zijn. Om te beginnen de cast. Grote namen zoals Hugh Jackman en Sigourney Weaver voegen maar weinig toe. Vooral Hugh Jackman is een miscast. Zijn rol had veel beter gespeeld kunnen worden door Sharlto Copley zelf. En Chappie dan? Nog steeds Copley natuurlijk. In The Lord of the Rings hebben we toch ook John Rhys-Davies als Gimli en Treebeard. Daar vond ik het dan wel vrij storend omdat de stem van Treebeard wel erg hetzelfde klinkt als John Rhys-Davies en dus ook Gimli! De stem van Copley daarentegen is zodanig vervormd dat het niet opvalt dat hij het is.

En dan Die Antwoord! Rapper Ninja en Yolandi. In principe ook twee miscasts. Ergens nog wel een soort van verfrissend, maar regelmatig dacht ik bij mezelf, waar zit ik nu naar te kijken dan? Een film over robots en artificial intelligence of een promotiefilmpje voor Die Antwoord? Ze spelen als het ware gewoon zichzelf. Ze luisteren bijvoorbeeld in de film naar hun eigen muziek en Ninja draagt kleding met zichzelf erop. Best grappig dacht ik, maar later heeft hij ook kleding aan met Yolandi erop! Waar slaat dit op? Om over hun acteerprestaties nog maar te zwijgen. Niet bedroevend slecht, maar erg matig. Die Antwoord als band is naar mijn idee te prominent! En niet in positieve zin! Al is vooral Ninja een aanstootgevende vertoning.

Chappie zelf is leuk en de film neemt ruim te tijd om sympathie te creëren voor deze robot en dat lukt. Maar Chappie moet ook als het ware opgevoed worden en begint het als een soort baby die extreem snel leert. Uiteindelijk bereikt Chappie het niveau van een zeer intelligent jong volwassen persoon. Het opvoedgedeelte duurt mij alleen net iets te lang en de nadruk ligt te veel op komedie. Soms grappig, soms tergend. Ik hoopte dat Chappie op het einde helemaal los zou gaan, maar dit gebeurd dus niet! Vooral het gevecht tussen Chappie en de Eland is inspiratieloos. Terwijl je de hele film eigenlijk al zit te wachten op het moment dat Chappie het tegen de Eland gaat opnemen en de film werkt er ook een beetje naartoe, maar dan krijg je ineens dat bekende verhaal met die dode mus!

Neill Blomkamp weet tot nu toe altijd een intrigerend wereldbeeld te creëren en in District 9 wist hij dit ook meteen te perfectioneren. In Elysium werd dit al iets minder en in Chappie zelfs nog minder. Chappie is voor mij slechts een film die artificial intelligence kritisch wil benaderen. Het resultaat is alleen opvallend oppervlakkig. Dus wat blijft er nog over?..., de film begint in elk geval vrij sterk, heeft verder een bijpassende soundtrack/score. De muziek is dan ook afkomstig van Hans Zimmer en Die Antwoord. Een interessante mix! En ja, Chappie zelf is leuk, maar het blijft allemaal wat loom en tam! De film gaat over Chappie en Chappie is dan ook de sterke schakel, maar (bijna) alles daar omheen schiet te kort! Net geen 3,5*

3,0*

Mooie film wel over het leven van Jay Moriarty. Deze jongen heeft echt bestaan en dat geldt ook voor Frosty Hesson. Het streven en wat hij wil bereiken klopt met de waarheid. Het drama er omheen zal absoluut flink aangedikt zijn, maar het blijft soms wel moeilijk inschatten wat wel en wat niet fictie is. Er doet zich een drama voor en vervolgens hoor je er niets meer over. Dit zal waarschijnlijk op de waarheid berust zijn en willen ze het daarom ook in de film hebben, alleen het komt wat overbodig over en dat is jammer. Alsof ze zo veel mogelijk van het drama uit het leven van Jay erin hebben gestopt, maar het zo veel is dat ze eigenlijk niet voldoende de ruimte hebben om het goed uit te werken.

Sowieso vind ik het mooi gefilmd en het lijkt mij ook niet makkelijk filmen. Grote surfliefhebbers zullen sowieso aan hun trekken komen en zullen Jay Moriarty waarschijnlijk nog beter begrijpen. De film duurt te lang vind ik en dat komt vooral omdat ze er dus zoveel drama in hebben gestopt. Bijzonder is toch altijd waarom sommige mensen een extreme voorliefde voor iets hebben. Hun leven is 100% afgestemd op dat ene. Zo blijkt dat Jay zich al op zeer jonge leeftijd enorm aangetrokken voelt tot de zee en wil surfen. In het echt was zijn vader ook een surfer en hij surfen aan zijn zoon introduceerde. In de film komt dit niet aan bod.

Bevat spoilers voor de film Jay Moriarity - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Deze toch maar gaan kijken omdat ik mezelf in dit geval heb laten beïnvloeden door een aantal positieve recensies. En ja, overtuigende thriller, goed verhaal met ook vaak wat lugubere momenten. De terugblikken naar hun jeugd vind ik natuurlijk ook echt iets toevoegen. Prima in evenwicht deze film. Ik denk ook wel dat er goed geacteerd word, want dat vind ik toch wel weer moeilijk inschatten bij buitenlandse films. Cheun is een geslaagde sombere thriller die ik iedereen aanraad die sowieso van Thaise films houd en er zitten zowaar wat stijlvolle scènes in.

Toch wel beter dan ik dacht. Moest even wennen aan het afwijkende uiterlijk en de verklaring waarom de pop niet zo aardig is, is heel anders dan in het origineel. De nieuwe benadering past goed in de huidige tijdgeest. De film is bloederig, maar ook erg grappig. Wat mij betreft is het puur horror/komedie.

De film is lekker kort en er gebeurd genoeg. En super tof dat Mark Hamill de stem van Buddi/Chucky doet. Sowieso is Mark Hamill een betere stemacteur dan acteur. Hij is briljant als de Joker in de 3 Batman games van Rocksteady.

3,5*

Ik kan er niets anders van maken dan dat het gewoon best een goede film is. Het grote pluspunt is dat het los staat van de Hollywood horror. Die vaak niet zo gedurfd (meer) zijn en bomvol clichés zit. Ik noem The Unborne.

The Children daarentegen voelt weer fris en fruitig aan. Een gevoelig onderwerp als kinderen doet de film goed. Ze komen daadwerkelijk bedreigend over en komen inderdaad op behoorlijk sadistische wijze aan hun eind. Dit maakt de film al bijzonder. De enige overeenkomst met Eden Lake is dat het om kinderen gaat, maar de context is totaal anders.

Toch was ik niet altijd te spreken over de gebeurtenissen. Bijvoorbeeld tot 2x toe hetzelfde schrikmoment. Vooral de 2e was erg overbodig. En op de 1 of andere manier kwam de spanning niet zo goed tot zijn recht. Althans, in mijn ervaring

The Children:

Een echte serieuze geheimzinnige horrorfilm met een handjevol geslaagde goremomenten. Alleen ben ik niet lyrisch over het totaalplaatje.

3*

Er was, er is en er blijft overal op de wereld gezeik en in 2002 was er dus een film wat is niet voor de zoveelste keer over Vietnam, de tweede wereld oorlog, de Romeinen of de maffia gaat. Nee, dit keer mogen we een kijkje nemen in de meedogenloze wereld van Rio de Janeiro. Overtuigend, hard en een indrukwekkende film. Maar niet zo enorm indrukwekkend dat ik meteen maar minimaal 4,0 sterren geef. Misschien moeten ze maar een sequel maken.

P.S. En als iemand deze film graag wil hebben, dan stuur ik hem op.

Ook ik ben best positief over Clash of the Titans. 118 min is eigenlijk te kort voor een film met karakters als Zeus, Hades en meer mytische figuren van dit kaliber. Maar aan de andere kant, is het nou echt nodig dat deze karakters uitgebreid worden uitgediept? Nee, ik vind van niet. Het levert nu in ieder geval een amusante pretentieloze film op. En daarbij, wie weet wat de vervolgen ons gaan bieden.

De mensen verklaren de oorlog aan de Goden en Perseus is eigenlijk de enige die serieus het verschil kan maken. Met een handjevol krijgers trekken zij er op uit om Hades te vermoorden. Maar zoals je in de trailer al hebt kunnen zien, gaat dit niet zonder kleerscheuren. 1 van de grootste uitdagingen is Medussa, die met 1 blik iemand volledig tot steen maakt. De digitale Medussa is redelijk gelukt, maar ik was er niet onderste boven van.

Goed, het 3D gedeelte. Ik vind het zeer sneu voor mensen die zich hier ontzettend aan hebben geirriteerd en de film hier meteen ook op afrekenen. Zonde, zonde, zonde. Meer kan ik er niet over zeggen. Ja, het had veel beter gekund, maar je mag het in dit geval best met een korrel zout nemen en anders 2 korrels.

Het acteren, de actie, de muziek, het is eigenlijk allemaal gewoon goed genoeg en daardoor kom ik ook uit op een voldoende. Het enige wat ik wel echt jammer vond, was toch een beetje de emotie. Daar hadden ze wel iets meer mee mogen doen. Hier en daar een grappig moment, maar ook dat bleef gering. Zo'n overvloed aan grappen hoeft van mij ook niet, want dat zie ik al te vaak in films van Michael Bay en Roland Emmerich. En wat betreft de Kraken! Iets te weinig screentijd, maar wat een kick-ass ding zeg!

Clash of the Titans is een leuke brave film.

3,0*

Op 11 september 2001 hoorde iedereen het woord terrorisme. In iedere toespraak van Bush destijds was haast wel de uitspraak War on Terror(ism) te horen. Ook waren er al terroisten betrokken bij de aanslagen in 1998 op de VS ambassades in Tanzania en Kenia. Het resultaat is dat veel mensen bang zijn voor terroisten en bang zijn voor aanslagen. Terecht, want ook na 9/11 waren er bomaanslagen in bijvoorbeeld Madrid en Londen. Maar waarom? Dit is natuurlijk niet zomaar. In het Midden-Oosten is de enorme haat tegen het westen gebaseerd op o.a. de bemoeienis van het westen. Dus wie moeten we het nu kwalijk nemen. Het oosten of het westen? Uiteindelijk spelen er allerlei politieke en ingewikkelde intriges en rol. En wanneer men achterdochtig wordt, dan maak je jezelf niet populair en word je al snel paranoïde verklaard. In bijna alle oorlogen speelt macht, geld en bezit de sleutelrol. Vaak wordt religie erbij betrokken als slechts een excuus. Mensen zijn egoïstisch en gaan over lijken, dus waarom niet de mensen binnen de politiek op hoog niveau die misbruik maken van hun positie? De wereld is één grote poppenkast. Kijk, en dat is dus weer te vergezocht en daarom automatisch niet waar. Allemaal sensatiezoekerij. Maar veel mensen leven juist in de waan dat onze wereldleiders handelen vanuit de beste bedoelingen. Voor volk en vaderland. Dat klopt, maar dan kunnen we het volk wegstrepen. Ze kunnen niet zonder ons, dat is waar. Maar we leven met 7 miljard mensen op deze planeet waardoor er genoeg mensen inwisselbaar zijn.

Het mag dan wel een film zijn, maar deze film geeft een goed beeld van de werkelijkheid. Naast actie, is er ook veel ruimte voor interessante dialogen. Hier en daar wel wat onlogische handelingen en dat is jammer.

Kut Amerikanen! Dit soort films zijn gewoon instant flops. Studio's hebben geen vertrouwen in dit soort projecten. Iedereen weet waarom. De massa zit niet te wachten op diepgaande filosofische films. Ze willen eenvoud en dat is natuurlijk ook wel eens fijn, maar wat is er mis met prachtige films zoals The Fountain? Ook deze flopte. Dit soort films bevatten mooie levenslessen en zitten vol met filosofisch moraal. Niet dat ik een filosofisch kopstuk ben en ik ben ook zeker niet de slimste, maar ik sta wel open voor films als deze en ik evalueer graag.

Cloud Atlas is niet zo goed als dat ik hoopte, maar toch is het een mooie bijzondere film waar ik alleen echt even aan moest wennen. Ik denk dat de film vol zit met diepere lagen waarvan ik alleen de bovenste begrijp op dit moment. Inderdaad net als in The Fountain staan verleden, heden en toekomst met elkaar in verband. Ik red bijvoorbeeld een jongetje uit de sloot, hij gaat studeren, wordt arts en vindt vervolgens het geneesmiddel tegen aids uit. Ik zeg maar wat, maar wat relatief klein begint door het redden van 1 mensenleven resulteert uiteindelijk in het redden van miljoenen mensenlevens. Echter is het bewust veranderen van de wereld erg moeilijk, want er is nou eenmaal een bepaald systeem wat erg machtig is.

Toch is het een goede film met prachtige vertolkingen van iedereen. Visueel super, alleen zijn sommige acteurs en actrices een beetje mislukt. De zes verhalen zijn helaas niet allemaal even meeslepend, maar sommige zijn gewoon echt briljant. Cloud Atlas is misschien wel de laatste echt Intelligente film met zo'n groot budget. R.I.P.

3,5*

95% van deze film speelt zich af in een huis, dus hoe houd je dan al die tijd de aandacht van de kijker vast? Nou, dat is ze redelijk gelukt. Om te beginnen: Bij de opening credits meteen al een lekker opzwepend muziekje. Vervolgens zijn er een aantal factoren die verantwoordelijk zijn voor voldoende sfeer en vermaak: De kleurenfilter, het camerawerk, de soundtrack, de gore en natuurlijk doet een onweersbui met lichtflitsen en gerommel het ook altijd erg goed.

De psycho met het leren masker is een akelige en creepy kerel.

Dat komt ook vooral omdat zijn ogen lijken op te lichten door bepaalde lichtval. En natuurlijk is hij behoorlijk meedogenloos. De acteur Juan Fernández die hem speelt, is trouwens nog best bekend. De vele vallen in het huis gaan van vrij standaard tot smakelijk en origineel.

Maar ondanks de bovengenoemde pluspunten kreeg ik er op een gegeven moment toch wel een beetje genoeg van. Dat constante heen en weer ge'ren, verstoppertje spelen, vallen ontwijken, proberen te ontsnappen en ook nog is de gegijzelde bewoners proberen te redden. Het werd me toch een beetje te eentonig op den duur.

Ik kom uit op een 3,0

Best een aardige thriller, maar helaas was er werkelijk niets wat mij verraste. Ik heb de trailer niet gezien, maar ik heb zo'n vermoeden dat de trailer al heel wat prijsgeeft. Heel sporadisch komt het voor dat ik precies weet hoe het verhaal zich gaat ontplooien. Bij deze film was dat dus het geval. Desalniettemin (wat blijft dit toch een fantastisch woord!) houden de acteurs de film nog wel in ere.

De gaten in de plot waar ik sommige over hoor, zijn mij dan weer niet echt opgevallen. Eindoordeel: Dit vind ik eigenlijk nou echt een film voor mensen tussen de 40 en de 50 die weinig films kijken. Zij zullen waarschijnlijk smullen van deze thriller!

Op de 1 of andere manier nooit een groot liefhebber van Liam Neeson geworden. Goed hoofd, maar zijn uitspraak vind ik altijd wat vreemd en de personages die hij speelt zijn altijd een beetje zoals (ook weer) in deze film. Maar goed, alles beter dan Nicolas Cage! Hij heeft bijvoorbeeld alleen vorig jaar al iets van 7! films gedaan. En allemaal kut. Nee dat weet ik niet, maar die vent heeft na Kick-Ass bijna alleen nog maar domme rollen.

The Commuter had ook de nieuwe Bruce Willis of Samuel L. Jackson kunnen zijn. In dit geval dus Liam Neeson. Al had ik liever Patrick Wilson in de hoofdrol gezien. Deze acteur verdiend meer bekendheid. Oké, het begint inderdaad leuk met creatieve camerabeelden, maar verder is het niet zo bijzonder. De film hield mij wel bezig, dus ik heb wel met plezier gekeken wat dat betreft. Er waren zeker wel 3 dingen waarvan ik dacht, klopt dit wel? Maar dat ben ik alweer vergeten.

Dus ja, leuke film wel die je goed met je vriendin ofzo kan kijken. Mystery vind ik het niet. Op zich klopt het wel, maar voor een mystery is er meer voor nodig vind ik. Er zit toch ook wel flink wat actie in, dus wat mij betreft is de basis thriller en secundair de actie.

3*

Ik zag een beetje op tegen de lengte van de film. Langer dan 2 uur! Maar gelukkig, het viel mee. Het lukte The Conjuring 2 om mijn aandacht erbij te houden, maar was ik tijdens het kijken wel een beetje teleurgesteld wat betreft Bill Wilkins (de vervelende klopgeest), maar ook dit bleek schijn bedriegt.. De film bouwt het weer mooi op, maar vervolgens hadden ze kennelijk geen zin om weer met dat ''Let the power of Christ compels you'' te komen opdraven en moesten ze iets anders bedenken en tja, dat is dan ook weer niet heel erg geslaagd. Maar ach, het kan ermee door. In tegenstelling tot iets anders. 1 scène die echt niet in de film had mogen komen! Namelijk de scène waarin een hond veranderd in The Crooked Man. Dit paste totaal niet in de film en het ziet er ook nog is zeer amateuristisch uit! Wat een afgang die scène!

Verder een prima avondje kunnen griezelen met deze film. En hoewel we dit in principe al 30x eerder hebben gezien, voelt de The Conjuring 2 toch weer een soort van fris aan en dat is knap! Helaas toch altijd weer vervelende mensen in de zaal die continu gaan zitten praten omdat ze bang zijn ofzo.. Heel typisch!

En ja, de film is weer eens gebaseerd op feiten. Slechts de basis en het bovennatuurlijke. Het is grotendeels natuurlijk een verzonnen script. Tot nu toe staat The Scole Experiment nog steeds bekend als 1 van de meest betrouwbare onderzoeken naar het bovennatuurlijke. Maar het blijft een erg gevoelig onderwerp natuurlijk waar veel mensen zich geen raad mee weten en ridiculiseren dan het makkelijkst is.

Goede film wel over het ''waargebeurde'' verhaal van een man die in de gevangenis zit. Zijn zus die alles op alles zet en een rechtenstudie gaat volgen om hem vrij te pleiten, maakt het nog wat intenser. Het is een lange weg voor haar en makkelijk is het vooral niet. Maar de film speelt niet altijd goed in op de emoties die erbij komen kijken, want hoe frustrerend moet het geweest zijn voor beide partijen. Eigenlijk verwacht ik dit wel bij een Amerikaanse film en dan is het een keer nodig en dan houden ze het vrij oppervlakkig.

Een verhaal als dit werkt natuurlijk als een magneet voor filmregisseurs, maar de film is uiteindelijk zo'n 10 jaar in ontwikkeling geweest. Gelukkig hebben ze doorgezet en het resultaat is best goed. Je hebt echter wel acteurs nodig die overtuigend zijn, maar dat is ze gelukt. Juliette Lewis zet weer een rolletje neer wat alleen zij kan, alleen het zijn helaas maar 2 scènes. Sam Rockwell opereert voor mij inmiddels niet meer onder de radar. Hij is gewoon een uitstekend acteur. Hilary Swank is erg goed in drama, maar het zal nooit een favoriet voor mij worden.

Sam Rockwell krijgt een wat ruig uiterlijk gedurende de film. Tatoeages, een dikke sik en zijn haar strak achterover gekamd. Een echt gevangenis uiterlijk. Best een leuk trucje om je de hele film een beetje te laten twijfelen of hij het misschien dan toch gedaan heeft. En nog wel wat momenten waarop je zou kunnen twijfelen passeren de revue. Maar om daar achter te komen, moet je de film natuurlijk wel even kijken. Als laatste dan nog even een spoiler. Als de film is afgelopen, komt er toch een heel vervelend bericht wat aangeeft hoe raar het leven kan lopen. Zit je 18 jaar in de gevangenis, je zus offert zich volledig op om je vrij te krijgen, na 18 jaar lukt het en wat gebeurd er een half jaar later? De beste man glijd uit, valt van een muurtje, loopt zware hersenbeschadiging op en sterft enkele dagen later. In 1 woord: Lullig! Maar hij is wel gestorven als vrij man en dat is ook wat waard! Heel veel zelfs!

Beter dan ik dacht. In de eerste instantie had ik niet zo'n zin in deze film, want het trekt mij simpelweg gewoon niet. Al was ik wel nieuwsgierig. Dus ik heb mezelf over de streep getrokken om de film dan maar te ondervinden.

In het begin moest ik meteen aan Pieter Post denken, maar toen ik eenmaal werd gegrepen door het sfeertje had ik soms niet eens meer in de gaten dat ik naar poppen zat te kijken.

Wel vond ik het eerste uur wat zwaar. Het kon mij niet altijd behagen. De film doet wel af en toe een poging om licht luguber aan te doen en dat werkte wel bij mij. Het verhaal was tevens ook wel leuk verzonnen, (zie omschrijving film) maar is verder niet heel interessant.

Het laatste half uur vind ik het beste. Al ging het me nog eigenlijk te snel. Ze hadden de zoektocht naar die bollen bijvoorbeeld nog beter kunnen uitwerken. De film is verder visueel een plaatje en het lijkt me heerlijk om als maker je fantasie te laten botvieren. Er zitten echt mooie vonsten bij. Al is het alleen al de maan die verduisterd word in de vorm van een knoop.

Geen spijt dat ik hem gekeken heb.

Ik geef hem een 3,65

Belachelijk leuk, maar het werkt! De film is goed gemaakt en houdt (als het eenmaal begint) de spanning goed vast. Het is niet braaf en de film duurt voor de verandering heerlijk kort. Als je echt kritisch bent is er genoeg om over te zeiken, maar de film overtuigt wat betreft zijn doel. Het enige wat ik echt heel erg jammer vindt is dat Haley Keller een aantal keren flink te grazen wordt genomen, maar het heeft amper effect op haar (gezondheid). Dus mijn punt is: haar verwondingen voegen eigenlijk niets toe, want tegen het einde van de film gaat ze zwemmen alsof ze in topconditie is.

Crawl is zo'n film die leuk is voor 1x. Een groot deel van de fun zit hem in de spanning welke tijdens de tweede keer kijken (hoogstwaarschijnlijk) een stuk minder is.

De moeite waard. De film blinkt nergens in uit. Al zal de film eerder in iets wat slecht is uitblinken, dan in iets goeds.

Ok, The Crazies. Zoals je in de plotomschrijving kunt lezen, wordt het grootste gedeelte van de inwoners in het stadje Kansas knettergek. Wanneer dit gebeurd, komen we erachter dat het leger er weer eens iets mee te maken heeft. Het stadje gaat in quarantine en een handjevol bewoners proberen te overleven. Nu zitten er naar mijn idee net iets teveel scenes in waarbij het nog maar net goed gaat. Zal even wat voorbeelden geven. 1. Het cirkelzaag moment. 2. Net op het moment wanneer zo'n gekkie de chick van Timothy Olyphant wil doorboren met een riek, schiet hij hem nog net op tijd dood. Met dat soort momenten zit de film vol. Dat hoort er ook een beetje bij toch? Ja en nee. Het gebeurde mij net 1 a 2x teveel.

Uiteindelijk heb ik nog best kunnen genieten van deze film. Het hoogtepunt van de film was de explosie op het einde. Dat zag er erg gaaf uit. Verder was het allemaal niet zo meeslepend en spannend. Deze film kan je gerust kijken met verstand op 85.

3,0*

Ik ben niet vies van country, dus ik ben ook niet vies van Jeff Bridges als verwaarloosde countryzanger.

Crazy Heart is een simpele maar toch sterke film. Als het aan mij ligt, is dat vooral te danken aan mensen als Jeff Bridges en Maggie Gyllenhaal, de legendarische zus van Jake Gyllenhaal. Ook zij speelt haar rol erg overtuigend. Alleen het personage is zo lief en schattig dat het weer bijna irritant word. Colin Farell komt niet zovaak in beeld, maar doet het verder prima.

Ondanks dat de film een drama is, heerst er geen zwaarmoedige sfeer. Natuurlijk gebeuren er een aantal nare dingen, maar het wordt erg goed gedoseerd. Ook de countryliedjes brengen nog wat vrolijkheid met zich mee. Uiteindelijk is de film niet heel erg bijzonder, maar wel een film met een hart.

3,5*

Vooraf nog even Rock IV gekeken en dat was een goed idee. Leuk om dan meteen dat contrast te zien tussen een over de top boksfilm uit 1985 en 1 van 30 jaar later. Rocky 1 en 2 zijn nog realistisch te noemen, maar daarna wordt het wel over de top en deel 4 deed er zelfs nog een schepje bovenop. Vanaf deel 5 besloten ze om het weer wat rustiger aan te doen, maar het werd er helaas niet leuker op.

Creed is een Spin-off van de Rocky films en hoewel ze destijds nog 20 Rocky films extra konden doen met de zoon van Rocky Balboa, krijgen we zomaar ineens de zoon van Apollo Creed (ontstaan uit een buitenechtelijke relatie) in een boksfilm genaamd Creed. En ja, het werk wel. De Rocky vibe zit erin. Maar ze hadden wel iets meer boksscènes aan de film mogen toevoegen en dat hele liefdes subplot eruit mogen laten. De scènes met Rocky vind ik allemaal super en ik ben echt blij dat Stallone een grote belangrijke bijrol heeft en de humor werkt ook goed.

Meer boksen en minder liefdesgezeik, dan had dit echt een betere film kunnen zijn, maar 3,5 is ook helemaal niet slecht.

Deel 1 is beter. En hoewel Drago in Rocky 4 uitspraken doet zoals: ''If he dies, he dies'' zie ik Drago meer als een gehersenspoelde vechter waarmee ik eigenlijk medelijden heb. Na zijn verlies tegen Rocky wordt hij door iedereen in de steek gelaten. En hij doet vervolgens in Creed 2 een poging om (samen met zijn zoon) de eer terug te verdienen. Ik begrijp dat wel, dus als ik eerlijk ben, was ik meer voor team Drago dan team Creed.

De film zelf vind ik los van de overtuigende gevechten niet zo heel erg interessant. Op momenten traag en saai. Creed 1 was in zekere zin nog wel verfrissend. Een oude Rocky en de zoon van Apollo Creed. Slim dat ze voor deel 2 Drago terug laten komen natuurlijk en dat zijn zoon Viktor het opneemt tegen Adonis. Maar helaas, ik vind het allemaal niet zo spetterend. Althans, de film had gewoon beter moeten zijn.

Oké, dit is toch wel echt slecht! Ik had al snel het gevoel naar een slecht toneelstuk te kijken ipv een goede film. Elke keer hetzelfde trucje en de film zit vol met domme dingen. La Llorona zelf ziet er tof uit, maar dat is werkelijk bijna het enige pluspunt. De film duurt gelukkig niet lang, dus dat is ook nog een kleine meevaller.

Vanaf het begin had ik al het gevoel dat alles in scène is gezet. Logisch, want het is een film, maar het valt wel heel erg op en dan is het niet leuk meer. In het begin van de film verdrinkt La Llorona iemand en diegene is aan het tegenstribbelen. Een jongetje ziet het gebeuren en in het volgende shot beweegt de persoon ineens niet meer en ligt de focus compleet op La Llorona die vervolgens naar het jongetje kijkt. Ja, de persoon is uiteraard verdronken, maar het komt overduidelijk in scène gezet over op deze manier. Hou ik niet van.

En dan nog iets... De vrouw die samen met haar 2 kinderen in deze film de hoofdrol speelt gaat 's avonds (zon is al onder) naar een crime scene. De 2 overleden jongetjes liggen er nog. Oké, vervelend als je geen oppas kan regelen, maar ze neemt haar kinderen dus vrolijk mee! Ze laat ze achter in de auto en haar zoontje stapt zelfs uit! Hij gaat een stukje wandelen en komt uiteraard in contact met La Llorona. Wanneer een film vol zit met dit soort onzin en de film wil graag serieus genomen worden, dan gaat er iets niet goed.

1,5*

Ik moet deze weer is zien! Ik keek deze film zodra hij in de videotheek lag. Mijn zus huurde hem en ik was 8 jaar jong. Deze film maakte toen echt wel indruk. Het was zeer intens. De film had ook steeds dat hopeloze droevige sfeertje. Dit ook mede door de sombere score. Maar dankzij Gibson had je dan toch nog hoop. Zoals ik het in 1989 zag, was het een overtuigende post-apocalyptische film met griezelige locaties. En dan de mannen van Fender en Fender zelf. Dit alles zeer intimiderend en erg spannend met fantastische vechtscènes. Veel dingen waren voor mij echt horror. Bijvoorbeeld de waterputscène. Gruwelijk!

Van Damme zegt weinig en vaak hou ik wel van het stille type. Gibson gaat gebroken en somber door het leven. Hij maakt geen grapjes en hij zegt geen woord te veel en ook alleen als hij vindt dat het nodig is. Het tegenovergestelde van John Mcclane dus. Gibson lijkt nog het meest op het Mad Max personage. Ik zie ook parallellen met vooral Mad Max 2.

Misschien moet ik mijn herinneringen aan deze film in eren houden omdat het nu erg kan tegenvallen, maar toch weet uit ik al ervaring dat deze nostalgie zo sterk is dat dit jeugdsentiment veel dieper en sterker is dan mijn huidige en vooral kritische kijk op films. Het jeugdsentiment wint. Vroeger was de ervaring veel intenser en dat heeft daardoor een heel waardevol en blijvend plekje gekregen in mijn geheugen.

Wellicht is dit voor sommige van toegevoegde waarde.

YouTube - Jean Claude Van Damme _ (RARE) CYBORG " Change And Deleted Scenes "