Meningen

Mooi vormgegeven thriller.

Beetje een vreemd verhaaltje, dat wel. Valt niet helemaal in het horror gedeelte, het is ook niet het typische spookverhaal dat je achter een film als deze verwacht.

Het ziet er vooral mooi uit allemaal. Special effects zijn een beetje crap maar worden wel mooi gebruikt. Verder een aantal leuke camera en montage trucjes.

Verhaaltje wikkelt zich rustig af en kronkelt zichzelf naar het einde. Boeiend genoeg, duurt allemaal niet té lang en het weet audiovisueel te boeien. Alleen niet het geweld dat de Pangs en andere recentere HK regisseurs voorschotelen.

3.5*, fijn tussendoortje.

Tony Scott, zo'n regisseur die uit het graf is opgestaan.

Z'n stijl is wat gemilderd, maar het eerste uur was er genoeg moois te beleven. De explosie was indrukwekkend (zowel qua impact als visueel vormgegeven), het "sateliet" gegeven interessant en ook wanneer de ui gepeld werd bleef het lang boeiend. De achtervolging op twee tijdstippen was bijv erg gaaf.

Verder ook erg mooi hoe het verleden er op de monitor uitzag. Van mij mogen ze zo gerust een volledige film in elkaar boksen.

Dan volgt het tweede uur, waar de film langzaam z'n krediet verliest en op een serieus valse noot weet te eindigen. De lol is er af, na een verrassend frisse eerste deel loopt alles vanaf het tweede stuk mooi op railtjes en vergaat ook langzaam de visuele flair van de film.

Jammer want Scott is tot meer in staat. Uiteindelijk redt het eerste gedeelte wel de film, maar dit hadden makkelijk 4* kunnen zijn, zoals z'n twee eerdere. Nu blijf ik steken op een wat magere 3*.

Tja, een stabiele camera die een troosteloze living in een arm Pools huis registreert. Kan mij verhaaltje van Dekalog 3 hier eigenlijk gewoon herhalen, al vond ik het acteerwerk wel iets beter. Er was een zekere chemie tussen de hoofdrolspeler (huy!).

Minder is dan wel dat het verhaaltje hier zo pointless is dat je op het einde jezelf afvraagt wat je nu net gezien hebt. Puberende aandachttrekkertje in het Oost-blok, ze bestaan, ook daar.

TV-film die over het algemeen even knap is als een Poolse wagen uit hetzelfde jaar, maar wegens ietwat aardig acteerspel, korte lengte en aardige muziek nog enigszins te pruimen valt. Maar ook hier niet meer dan een kleine 2*

Pfoe.

Deel één was inderdaad nog best boeiend. Die geweldige intro draagt bijna de gehele short, en ook het einde was erg mooi. Deel 2 begint gewoon, kabbelt voort. Halverwege wordt het verhaal weer uit de doeken gedaan, beteuterend simpele moraal verweven met al even belabberd drama komt dan wat de hoek om piepen, en dat was het ?

Hier en daar mooie plaatjes (hoewel echt niks speciaals, heb waterdruppels al veel mooier zien vallen), film licht op als er een streepje muziek te bespeuren valt, verhaaltje wordt bekwaam verteld, maar uiteindelijk heb ik teveel het gevoel naar één of andere Duitse crimi/drama serie te kijken.

1.5*

Laatste deel, en inderdaad wat luchtiger.

Veel verschilt het verder niet van de rest. Over het geheel kan ik zeggen dat ik het weinig indrukwekkend vond. Vooral de verhaallijntjes zijn soms erg pijnlijk, en visueel is het allemaal erg karig. Acteerprestaties zijn meestal wel aardig, gelukkig duurt het allemaal niet te lang, en enige echte positieve aan de reeks is de soundtrack.

Verder is dit weer een typisch verhaaltje over hoe geld niet gelukkig maakt etc etc etc. Toch wel erg simplistisch en mak uitgewerkt allemaal, maar het kijkt wel weer goed weg.

Ook voor de laatste Dekalog 2.5*. Maf eigenlijk, dat een reeks die 600 minuten duurt zijn hoogtepunt kent in de eerste 5 minuten. Al helemaal omdat dat hoogtepunt sferisch erg knap was, maar verder niet zo speciaal. Aan het budget, acteurs, ideeën armoede zal het niet gelegen hebben. Ik vraag me af aan wat wel.

Zoveelste Dekalog, zoveelste keer hetzelfde verhaaltje.

Paar boeiende elementen, kort genoeg, maar die verhaaltjes vind ik toch redelijk beschamend. Zelfs vergeleken met standaard Hollywood werk redelijk belachelijk. Telefoons die juist op het laatste moment afgaan, mensen die elkaar net mislopen ... dat soort dramatische onzin.

En de rest van de film is ook zo sec dat het nergens als geloofwaardig overkomt. Wel aardige muziek, hebben die Kieslowskis meestal wel, maar ook niks om echt van achterover te vallen vind ik.

Hier maar een 2.5je voor. Niet slecht, maar het geweldige blijft mij totaal ontgaan.

Ben ik de enige die het begin van dit filmpje het beste vond ?

Het prille begin mocht er in ieder geval zeker zijn. Vooral de prachtige muziek weet een ijzersterke sfeer te scheppen. Verwatert redelijk snel, wordt allemaal wat modaler, maar het vader / zoon duo is erg leuk om te aanschouwen. In vele opzichten een soort modelgezin, al kwamen de dialogen (en dan vooral die van het jongetje) soms nogal geforceerd over.

Ik had geen voorkennis van de Dekalog reeks, maar al snel rees de vraag of film het zou aandurven om niet te vervallen in uitgekauwd 'pas op voor technologie!' drama. Jammer genoeg bleek het einde daarin fataal. Best indrukwekkend als drama, maar als concept en opzet om kotsmisselijk van te worden. Hoe makkelijk en ongenuanceerd Kieslowski alles naar bekende wegen laat verglijden is pijnlijk om aan te zien.

Kieslowski stelt de Kerk aan de kaak ? Wat is er mis met een tegenreactie te bieden op de 10 geboden. Zou een pak unieker en interessanter geweest zijn.

Maar toch, als drama werkt het, en de bij momenten mooie shots, maar vooral de prangende muziek zorgen ervoor dat deze film gewoon als degelijk tot goed drama kan blijven hangen. Verder doorbomen op deze film brengt verder alleen maar irritatie, dus doe ik dat ook maar niet. 3*

Wat teleurstellend deel dit.

Veel gepraat. Veel verhaaltjes die verteld worden, tegen een slakkengangetje. Boeiend was het allemaal niet. Weer zo'n stationsroman verhaaltje, wat makkelijke emotie en de 50 minuten zijn weer bijna gevuld. Spaarse knappe shots helpen weinig.

Nee, dit zat er totaal naast vond ik. Echt weinig interessant, en zelfs voor een filmpje van amper een uur best saai te noemen. 1.5* voor dit vertelseltje.

Kieslowski aan de slag met kleurfilterjes.

Zag er visueel al een pak beter uit, al komt het toch niet allemaal even goed uit te verf. Veel controle in de kleurkeuze was er vaak niet denk ik. Soms weinig subtiel en nogal varienend in kwaliteit. Daarbij is Kieslowski ook niet meteen een cameravirtuoos, en bestaat de soundtrack naast enkele aardige nummertjes iets te veel uit toevallig voorbijrijdende wagens. Doet toch allemaal af aan de ervaring.

Verder een redelijk verhaaltje, dat pas op het einde boeiend wordt. Toch is het nergens indrukwekkend of aangrijpend. Beetje loos voor een drama.

3 nipte *, 't blijft een vreemd regisseur. Ik zie een hoop potentieel in Kieslowski, maar het komt er echt maar met mondjesmaat uit, over verschillende films heen. He zou misschien leuker zijn moest hij wat spaarzamer met z'n projecten omspringen of zo.

Constant niveau in deze reeks.

Telkens weer een paar goeie elementen. Maar ook telkens weer verpest door nogal banaal en erg plat drama. Ook in dit filmpje weer. 't Is een aardig verhaaltje, erg schattig dochtertje, en het eerste half uur is het wel aandoenlijk. Maar dan gaat het clichégewijs weer allemaal fout, met een hoop krokodilletraantjes tot gevolg.

Jammer, want telkens blijft een gevoel achter dat er echt veel meer inzat. Weer geen prijs voor Kieslowski dus. Aardig filmpje, degelijk, maar te banaal. 2.5*

Armzalige mensen met een common romanprobleempje. Past toch echt perfect binnen de reeks.

Misschien omdat het allemaal wat zoetsappiger en aandoenlijker is ? Zelfs schattig soms. Kieslowski gooit z'n filtertjes weer weg en maakt een geinig liefdesverhaaltje, met wat nodeloos dramatisch gedoe op het einde, maar aardig is het wel.

Verder eigenlijk bitterweinig te melden over deze film. Je kijkt het, zet het af, geeft het een score en gaat je tanden poetsen. Ik blijf het een middelmatig project vinden, dat z'n status niet kan waarmaken. 2.5 *

Uiterst droge bedoening vond ik het.

't Eigenlijk apart dat Kieslowski mij nog op de één of andere manier weet te boeien. Visueel erg povere weergave van een bedroevend land, soundtrack is aardig dat wel, maar het verhaaltje zelf lijkt zo overgeschreven van een stationsromannetje. Niet erg, een liefdesverhaaltje is sowieso pover, maar die twee aftandse koffiepotten die dienst doen als hoofdrolspelers maken er wel een heel droge bedoening van. Verhaal genoeg, maar veel liefde was er niet te bekennen. Zij speelt een wezenloze vod, hij een emotieloze zeemvel. Ze passen wel mooi bij elkaar, maar daar houdt het ook bij op.

Misschien door de korte lengte, misschien omdat het overkomt als een TV-reeksje, dat ik er wat minder kritisch naar kijk. Geen idee eigenlijk, maar het is zo voorbij, en vervelend was het uiteindelijk niet. Maar waar het zijn reputatie vandaan haalt, echt geen flauw idee. 2 kleine *

Matig.

Wil erg graag een Indisch alternatief bieden voor het type film dat Ritchie en Tarantino populair gemaakt hebben. Een bende losers die ongewild terechtkomen in wat criminele akkefietjes. Wat ontbreekt is een regisseur die er zijn eigen stempel op kan drukken.

Als tussendoortje is het best nog te doen. Het tempo zit er wel in, de film vermaakt op zich ook wel en de personages zijn lomp genoeg. Maar ook te weinig opvallend, écht grappig wil het ook niet worden en het voelt vooral als je 20 jaar eerder al betere films in dit genre had. Wat ook zo was. Daarmee is het allemaal redelijk voorspeel en mist de film scherpte.

Voor een keertje valt het wel mee. Het duurt niet te lang, verveelt niet en ondanks dat de film zo'n 15 jaar te laat kwam, had het ook veel erger gekund. Deo schiet alleen wat tekort als regisseur met deze poging om de wereld te veroveren.

2.5*

Leuk!

Blijft Jeunet's beste. Hier ook heel duidelijk te zien dat Caro toch een belangrijke spil was in Jeunet's succes. Niet dat hij zonder Caro geen leuke films kan maken, maar ze missen toch dat donkerdere randje wat het éxtra geinig maakt.

Bijna 25 jaar oud maar ziet er nog steeds erg strak uit. Soundtrack is een lollige toevoeging, het cartoonesque acteerwerk hoort wel bij het Franse sfeertje. Maar het zijn toch vooral de kleine uitstapjes los van het plot die deze film zo leuk maakt. De maffe bewoners, de ondergrondse bende, kan er mij geweldig mee amuseren.

De film houdt zich nog makkelijk staande, herziening was welgekomen en liet me achter als een tevreden filmliefhebber. Benieuwd of ik dat ook zal kunnen zeggen van Jeunet's andere films.

4.5* en een uitgebreide review

Best oké.

Ben geen Derrickson fan maar hij maakt doorgaans wel aardige horrorfilms. Vaak bekende gegevens met een kleine twist. Daar valt deze film eigenlijk perfect onder. Niet de doorsnee exorcisme film, al ontsnapt de film uiteraard niet aan de clichés. Daarom is het ook een exorcisme film.

Bana doet het redelijk maar is iets te getergd, die priester is een redelijke variant om de boel wat moderner te maken. De demoon zelf is jammer genoeg aan de suffe kant, ook wat doelloos. Hij verkloot het leven van een aantal mensen met geschriften ... maar wanneer het einde van de film in zicht komt kidnapped hij de familie van Bana. Dat kwam het script allicht beter uit. Veel lijn zat daar niet in wat mij betreft. Een waardeloos bruggetje naar een finale waarin de film weer rustig in het keurslijf kan kruipen.

Qua sfeertje wel aardig. Zeker de setting is cool, visueel had er wel iets meer mee gedaan kunnen worden. Vooral de flikkerlichten vond ik slordig. Gewoon lichtje laten flikkeren en camera erop ... daar doet een goede editor veel meer mee natuurlijk. Qua gore en freak is het allemaal aan de brave kant, al zitten er op het einde wel wat leuke effectjes in.

Kan er allemaal mee door, vermaakt ook wel, ondanks dat het weer iets te lang duurt. Maar nergens uitmuntend of echt onderscheidend. Gewoon degelijke filler dus.

3.0*

Naar aanleiding van de vermelding bij ongeveer elke Calvaire recensie, deze film maar eens gekeken.

Toch een pak minder. Begint wel aardig, maar de film climaxt al halverwege, weet nergens zo'n lugubere sfeer op te bouwen, mist het absurdisme van Calvaire en is gewoon een pak minder memorabel. Al wat Calvaire zo goed moeten is hier niet in terug te vinden, en wat dan overblijft is een redelijk aardig om volgen boottripje, met wat TVfilm spanning hier en daar.

Film zag er zeker nog ok uit, voor z'n leeftijd, en het begin was wel aardig, maar had een stevig stuk ingkort mogen worden, en naar het einde toe wordt het gewoon saai. 1.5*

Inhoudsloos.

Docu die eigenlijk nergens op gebaseerd is. De regisseur staat op het punt om vader te worden, worstelt wat met z'n gevoelens en besluit dan maar een film te maken. Wat random joligheid met z'n vrienden dient als basis voor de opzet: terwijl vrouwlief zwanger is trekken 4 kerels er op uit om een stand-up routine op poten te zetten.

In zijn eigen hoofd zal het allemaal wel erg logisch geklonken hebben, maar het punt ontging mij een beetje. Of het moest dan toch allemaal om de titel draaien, geweldige woordspelen hoor! Wie echter wat wil te weten komen over het stand-up wereldje komt bedrogen uit. En heel veel wordt er ook niet verteld over de hoofdpersoon. Maar da's dan nog het minst erge uiteraard.

Er komen af en toe een paar bekende stand-up grapjassen aan het woord, de routines zijn uiteindelijk niet grappig en de kleine wordt geboren. Of is dat misschien een spoiler? Nee, vervelend amateurproject dat nergens weet te boeien. Wat bezielt een Netflix om iets als dit aan te kopen vraag ik me af.

1.0*

Redelijk.

Al keek ik wel even raar op dat het om een remake van een Canadese film bleek te gaan. Van dezelfde regisseur dan nog wel. Maar blijkbaar gaat het om een Franstalige Canadese film en dat rare taaltje is uiteraard niet marketable.

Heb het origineel niet gezien, wat op zich waarschijnlijk niet eens zo slecht was. Zeker met een schijnbare 1-op-1 remake waar amper 2 jaar tussen beide versies zit. Het is in ieder geval wel een film die bij Vaughn past. Zit de laatste tijd vooral in dit soort comedies die eigenlijk veel meer drama zijn. Wat geldproblemen, een leven dat niet op rolletjes loopt en een goeie 100 minuten om er wat aan te veranderen.

Een slechte film is het niet, maar echt opzienbarend kan je het ook niet noemen. Vaughn is vooral zichzelf, de rest van de acteurs zijn degelijk maar niks speciaals (behalve de vader dan, maar die krijgt amper screentime) en het plotje laat zich makkelijk raden. Het uitgangspunt is solide genoeg om de aandacht erbij te houden en het is op zich wel een overwinning om het niet té fake sentimenteel te laten zijn, maar daar eindigt het ook.

2.5*

Erg lauw.

Een film die ik al vaak voorbij heb zien komen en toch wel met enige verwachtingen keek. Humor in horrorfilms van ik vaak wel waarderen en deze wordt ook regelmatig geprezen om z'n mooie look, iets wat mij normaal wel aanspreekt.

Het enige wat ik uit de reacties herken is de weirdness, jammer genoeg betreft het hier film en geen boek. Als je alles op een rijtje zet klinkt het best maf en uitzinnig, maar tijdens het kijken zelf kreeg ik nooit dat gevoel. Soavi faalt dan ook op alle vlakken.

Visueel oogt het goedkoop en amateuristisch. Soavi probeert wel. Hij loopt af en toe met z'n camera rond z'n personages, maar duidelijk met de camera in de hand. Zo schuddert het lekker en zijn volgens mij de cirkeltjes ook niet meteen perfect rond. De gore oogt fake, de zombies zien er ook niet uit en als er dan als eens want anders gebeurd dan een kogel door het hoofd (zoals de busramp) is het zo slecht geëdit dat het vooral irriteerde.

Nog erger is het acteerwerk, dat echt helemaal nergens op slaat. Everett straalt niks uit, de rest van de cast kan nog niet eens een tekstje dialoog overtuigend uitspreken. Het resultaat is dat ook de humor tenenkrommend is.

Een poor man's Braindead. Soavi is gewoon niet goed als regisseur. Enkel de setting van het kerkhof geeft de film nog een beetje sfeer, de rest oogt cheap en amateuristisch.

1.5*

Van kwaad naar erger.

Zo'n film ... zit je te kijken en denk je bij jezelf "dit kan ik ook wel maken ondertussen". En volgens mij is de regisseur er ook zo aan begonnen. De film is een samenraapsel van 100 soortgelijke films, maar dan zonder rode draad in stijl of logica. Gewoon bekende hooks, momenten en technieken knip-plak bij elkaar om een simpel, semi-amateuristisch horrorfilmpje te draaien.

Soms komt Roosevelt er mee weg. Soms een scene, soms een enkel shot, soms zelfs maar één enkel element binnen een shot, maar er valt wel iets van te maken als hij nog een hoop kan bijleren. Deze film is dan vooral een voorzichtig begin, maar er is echt teveel verkeerd mee om goed te zijn.

Begint valt nog aardig mee, buiten het slechte acteerwerk en wat goedkope sfx. Laatste half uur is echter een martelgang van onbedoeld grappige situaties. Zo trekken ze met volle verstand naar een dorpje, terwijl ze weten dat het hier om een overdraagbare ziekte gaat (lekker veel volk daar), zo zitten ze in de wagen (probleem) en raken ze van de weg af omdat ze uitwijken voor een kindzombie (!), zo komen ze uiteindelijk op hun eindpunt aan, maar vliegt de helikopter weg. Blijkt het volgende pick-up point aan de overkant van de straat (?), gaan ze ook echt daar naartoe terwijl de helikopter hen op hun huidige lokatie ook wel had gezien. Komen ze eindelijk daar aan, landt dat ding om hen te vertellen dat er geen plaats meer is . Je houdt het serieus bijna niet voor mogelijk.

Een paar keer doorprikt de film wat clichétjes. Zo sterft die zwarte kerel niet als eerste en is er geen knip en plakwerk nodig om de zombies in de buurt te houden, al gebeurt het omgekeerde wel ... terwijl de zombies een hobbelend en strompelend groepje carcrashoverlevenden al lang had moeten oprapen, blijven ze magisch genoeg voor de meute uit.

Een continuiteitsfout of dommigheidje om bestwel is één ding, maar deze film zit echt vol onzin, terwijl het allemaal nogal serieus wordt aangepakt. Mist een hoop, af en toe een glimps van potentieel, maar buiten de hardcore fans is dit gewoon weer eentje om te vermijden.

1.0*

Zeer matig.

Je moet je hersenen al afsluiten van de afgelopen 60 jaar aan cinema om hier nog iets zeer weirds of experimenteels in te zien. Voor die tijd is het inderdaad wat "anders", maar uiteindelijk erg braafjes en netjes. Maar met die instelling was ik alvast aan de film begonnen.

Leuk dat er geen dialoog is, jammer dat men die "stilte" heeft willen opvullen met een soundtrack die vooral irriteert en constant de sfeer uit de film haalt. Ik hou van een bepalende soundtrack, maar dan wel eentje die de film ondersteunt, niet iets lawaaierigs dat gewoon de stilte probeert in te vullen.

Acteerwerk was ook aan de magere kant en visueel kon het ook best wel wat netter. Veel statische shots, met af en toe wel eens een leuke angle, maar erg strak zag het er niet bepaald uit. De scenes op het kerkhof waren net iets beter, maar als uitschieters schieten die ook nog steeds tekort.

Gelukkig is het kort. Op papier in ieder geval een stuk interessanter dan dat je er 60 minuten moet voor gaan zitten.

1.5*

Tja.

De meeste horror films zijn eigenlijk redelijk egaal in niveau. Je ziet vaak al snel welk vlees je in de kuip hebt en dat geldt dan voor de hele film. Niet bij de nieuwe Dementia 13. Geen idee wat hier juist is misgelopen, maar hier zijn duidelijk mensen van een verschillend talentgehalte bij elkaar gebracht.

Heb het origineel nooit gezien (geen groot Coppola fan), dus geen idee hoe het zich daarmee vergelijkt. De eerste scene is echter al redelijk tekenend voor de rest van deze film. Het valt op dat het qua cinematografie en score best goed zit, maar dat de rest echt wel te wensen overlaat.

Met name het vreselijke acteerwerk en de brakke special effects vallen zwaar uit de toon. Later blijkt ook dat regisseur LeMay absoluut geen enkel talent heeft voor het schieten van horror scenes. Het is op het amateuristische af zelfs. Nu is dat niet echt uitzonderlijk voor cheape horrortjes, er zijn veel beginnende regisseurs die via de horrorpoort proberen binnenraken, maar die beschikken dan zelden over professionele cinematografen en composters.

Het zorgt voor een vreemde, wat verwarrende mismatch die eigenlijk een hele film lang aanhoudt. Als iedereen z'n bek houdt en er niks spannends, eng of goor gebeurt oogt het best oké, maar vanaf personages iets doen of er horror elementen toegevoegd worden is het amateurisme troef.

Niet dat het audiovisuele de film redt trouwens, echt uitzonderlijk is het nu ook weer niet, maar wel gewoon duidelijk professioneel, terwijl de rest dat absoluut niet is. Het resultaat is nog steeds een erg povere film jammer genoeg.

1.5*

Tegenvaller. Soort van uit z'n voegen getreden TVfilm. Oogt iets mooier, maar de rest ik platvloers en mager.

Wanneer Laura Smet op het toneel verschijnt wordt het wel allemaal wat leuker. Mooie vrouw met een erg aardige uitstraling. Verhaaltje klonk ook boeiend, maar wordt verder te weinig mee gedaan.

1.5*. Enkele mooie scenes, leuke Laura Smet, de rest is te ondermaats om te blijven boeien. Weer in de luren gelegd door een poster.

Meer lied dan dans.

Een hoop personages, die als een wirwar van lichtvoetig drama aan elkaar hangen. Tot zo'n 20 minuten voor het einde leek het erop dat niemand weet zou krijgen van de onderliggende banden, jammer genoeg wordt dat nog allemaal rechtgezet in het laatste deel. Film had iets unieker geweest was dat niet gebeurd.

Maar voor het drama moet je deze film uiteraard niet kijken, een volbloed musical dit, jammer genoeg meer gefocused op de zang dan op de dans (hoewel er ook erg veel dansnummers zijn). Wat opvalt is hoe goed Kelly hier is tegenover de rest. Hun routines zijn vaak maar slordig en ongecontroleerd. De liedjes zelf vond ik verder ook niet veel, al waren ze wel iets speelser dan hun Amerikaanse varianten.

Zou me niet verbazen als 8 Femmes een rechtstreekse ode is aan dit soort Franse musicals, alle elementen lijken daarvoor wel aanwezig. Jammer alleen dat het musicalgedeelte niet zoveel voorstelt zonder Ozon's opzettelijke melige randje. Duurt daarbij ook makkelijk een half uur te lang. Valt me verder ook op dat een film als deze veel beter gewaardeerd wordt dan z'n Amerikaanse variant hier op MM, daar waar een IMDb toch duidelijk z'n voorkeur legt bij de Amerikaanse musicals.

1.0*

Best oké.

Met dank aan Gyllenhaal vooral, hij weet toch z'n personage de juiste toon te geven, zodat het in plaats van een redelijk modaal verwerkingsdrama een eerder apart filmpje is geworden. Het is alleen een beetje jammer dat hetgeen wat errond zit niet meteen van hetzelfde niveau is.

Als drama val het wat tegen. Komt vooral omdat er iets teveel randgedoe rondzit, wat maar weinig te maken heeft met de kern van de film. Vooral het homofiele zoontje dat dan ook nog eens in elkaar geramd wordt voegt maar weinig toe aan de film.

Wel leuk is de wat cynische komische toon die doorheen de film loopt. Gyllenhaal als glimlachend ijskonijn die stilaan de grip op de realiteit verliest is redelijk perfect, hij zorgt er dan ook voor dat je toch geboeid blijft kijken. Audiovisueel is het verder wat aan de magere kant, maar da's niet zo heel verwonderlijk.

Oké voor een keertje, maar veel meer is het jammer genoeg niet. Het potentieel was er nochthans.

3.0*

Aangenaam vermaak ja

Zat eigenlijk te denken aan "The Lawnmower Man", die ik ook nog een keer moet zien, maar dit viel me best goed mee, op een soort van Batman & Robin manier. Wie naar deze film op een serieuze manier kan kijken zit met een groot probleem lijkt mij.

Heerlijk knullig allemaal. One-liners die grappig zijn omdat ze tonen hoe debiel one-liners normaal zijn. Lekker platte toekomstvisie en gewoon veel fun verder. Eén wel erg geslaagde grap was het Schwarzenegger gebeuren. Erg relevant ook

De actie vond ik jammer genoeg wat minder. Teveel lawaaierig ontploffend gedoe met wegspringende mannetjes ervoor. Ook nogal mak in beeld gebracht allemaal. Drukt een beetje de pret, en maakt het soms iets te saai, maar het onzin licht over-the-top vermaak haalt het uiteindelijk toch gewoon. Met nog een klein pluspuntje voor de vele leuke locaties. Qua architectuur zit het wel goed met die toekomst.

3*.

Onnozele bedoening.

De link naar 2001 is inderdaad niet zo vreemd, zeker niet met een losgeslagen AI. Maar deze computer zijn plannetje gelukkig al wat genuanceerder dan HAL (niet zo héél veel, maar het is toch wat). Maar het waren vooral de crappy "abstracte" scenes die de link met Kubrick's film zo opvallend maakte.

Met dit soort onzin kan ik eigenlijk nog maar erg weinig, vooral wanneer het nog eens met een overdreven serieux behandeld wordt. De boze AI is gewoon geen interessante schurk, ook hier is het weer een compleet ridicuul en cheesy ding, dat op geen enkel moment ook maar enige dreiging uitstraalt.

Gelukkig dat er naar het einde nog wat melige designs en effectjes toegevoegd worden, zodat het pulpgehalte wat stijgt en het net iets leuker wordt, maar het eerste uur is echt compleet belabberd en pijnlijk gedateerd. Een film die enkel z'n cultstatus waardig is voor de laatste 15 minuten, de rest is gewoon erg slechte cinema.

1.5*

Redelijk.

Naar een script van James Wan, maar eerlijk waar, wie zit er bij dit soort films op een script te wachten. 't Is uiteindelijk toch weer meer van hetzelfde, met een huis, een documentaire ploegje, massamoordengeschiedenis en wat demonische activiteiten. Niet dat het slecht in elkaar steekt, maar uitzonderlijk is het allerminst.

De regisseur maakt bij dit soort films een veel grotere impact. Canon doet het niet verkeerd, maar weet zich nergens echt te onderscheiden. Een paar aardige scares, paar leuke momentjes, strak geëdit, maar nergens echt eng en héél spannend is het ook niet.

Leuke filler dus. Als je echt geen genoeg kan krijgen van dit soort films of de bak is gewoon helemaal leeg dan is het best een leuk tussendoortje. Bekend terrein, dat zeker, maar degelijk uitgevoerd en links en rechts een aardige scene.

2.5*

Vond dit wel leuk.

Zag er vooral heel wat dingen in terug van regisseurs en type films/scenes die ik écht goed vind. Het carnaval doet sterk denken aan Midori bijvoorbeeld, de dans lijkt Tsukamoto beïnvloed te hebben en de muziek deed me zelfs wat denken aan GitS. Het is allemaal wat ruwer en minder mooi afgewerkt, maar Terayama is volgens mij wel iemand die de Japanse filmers sterk beïnvloed heeft.

Verder ook nog steeds wel een intrigerende film. Beetje vaag bij momenten, maar dat maakt dit soort films net leuk en zorgt er ook voor dat ze zoveel jaar na datum nog steeds wat interessants te brengen hebben. Beetje jammer van de 4:3, dat wel, maar verder visueel best oké en ook qua soundtrack erg sfeervol.

Verhaaltje is dan net wat minder, het zijn vooral de afzonderlijke scenes die indruk wisten te maken. Moet duidelijk eens wat meer van Terayama gaan kijken, volgens mij wel een klassieke regisseur waar ik wat mee kan aanvangen.

3.0*

Lastig, maar zeker een teleurstelling.

Den-sen is 100% genrewerk. Een Japanse found footage waar een klein reportageploegje van een onbetekenende zender op zoek gaat naar de oorsprong van een tape die mensen aanzet om zelfmoord te plegen. Eentje uit de 1000 en dat is deze film dan ook. Best oké gebracht, aardig vermaak en kort genoeg om niet te vervelen, maar opvallend en/of hoogstaand is het zeker niet.

Het enige wat opvalt is de zware, noisy soundtrack. Ook meteen het enige element waar je de hand van Fukui in herkend. En daar ligt uiteraard het hele probleem, want Fukui's kunde gaat compleet verloren in een typische genrefilm als deze.

Uiteindelijk reken ik de film er zelf niet op af, in z'n genre is het middelmaat, maar best kijkbare middelmaat. Toch hoop ik dat Fukui z'n tijd wat beter gaat besteden. Ofwel is dit een compleet mislukt experiment, ofwel een soort van fundraiser voor z'n meer eigen projecten? Ik hoop vooral het laatste.

2.5*