Meningen

Best een lief filmpje. Vooral de kleine momentjes van het stel, soms meer maatjes dan geliefden met hun momenten en gebaren samen (elkaar high five's geven), maken deze film het kijken waard. Het meisje is wel leuker dan de jongen die an sich niet heel erg overtuigt, zeker niet in de zwaardere scènes, maar als geheel is het meer dan acceptabel. Kort filmpje dat overigens nog wel wat lang aanvoelt soms en ook nog onnodige ballast kent, maar hij kijkt makkelijk weg. Visueel weinig bijzonder verder en af en toe een grapje dat wel werkt. 3,0*.

Vermakelijke filmpje wel, leuk sfeertje op die campus en het Groundhog-gegeven wordt aardig uitgewerkt hoewel er genoeg clichés langgskomen. Maar och, soms hoeven films niet uit te blinken in originaliteit en is speelplezier alleen al voldoende. Wel is het soms iets te veel een Whodunnit, en dat deel overtuigt niet helemaal, mede door enkele twistjes en vooral het einde dat maar doorgaat. 3,0*.

Ik vond deel 1 wel aardig, mede door het spelplezier. En hetzelfde kan ik wel zeggen over dit vervolg. Hoewel de film soms erg chaotisch is en eigenlijk helemaal nergens op slaat spat het plezier er wel vanaf en zijn de acteurs eigenlijk alle wel gewoon genietbaar. Niets bijzonders verder, maar sympathiek en eigenlijk heel normaal. Zelfs die vriend van Ryan. Vaak zijn het allemaal wat overdreven rare figuren in zulke films, maar niet in deze. Dan mag de film zo op een derde wat wegzakken maar daarna als de film weer wat meer lijkt op het eerste deel gaat het meer om sfeer, personages en hun onderlinge banden. En dan werkt de film het best. Dan mag dit allicht geen beste film zijn en soms niet altijd even boeien, hij is meestentijds gewoon leuk om te kijken. 3,0*.

Niet mijn film. Ik kende de eerdere delen ook niet, maar kwam hier toevallig bij en toch maar gekeken. Omdat ik de personages allemaal niet kende kon het me allemaal ook maar weinig interesseren en de film werd ook nergens echt boeiend. Het geheel voelde ook eerder aan als een soap met gewoon wat losse scènes achter elkaar geplakt en dat morgen gewoon weer verder gaat. Het acteerwerk was dan wel prima, maar dat was dan ook het enige. Ook audiovisueel is er helemaal niets bij. 1,0*.

Zo'n 10 jaar terug was ik groot fan van Gaite Jansen, maar toen verdween ze van toneel. Figuurlijk dan, want volgens mij begon ze toen letterlijk met een carrière op toneel en ging meer in series spelen en nauwelijks nog in films. En ineens staat ze in een Netflix-film, lekker toegankelijk. Ze was 10 jaar terug geweldig en ze is anno 2023 nog steeds geweldig.

Hele prettige film dit ding. Enorm herkenbaar op momenten en ook volstrekt geloofwaardig. Deze film laat zien hoe relaties eruit zien, hoe seks kan zijn als iets niet helemaal lekker loopt. Hoe vertwijfeling daarover eruit ziet. Prima geacteerd ook door nooit op de makkelijke lach te spelen (althans, ik lees wel dingen over iets als romcom maar dat is deze film helemaal nergens). Die vriendengroepjes voelen ook echt aan. Soms een enkele keer vergaloppeert de film zich een beetje (tegen het einde met Gaite, haar twee vriendinnen en die vriend van Mink die hun geheimen opbiechten is wel erg kitsch). Visueel ook fijn waar de zomerse sfeer perfect wordt gebracht in een zacht belicht palet. De regie mist een beetje eigen smoel maar wordt wel gewoon goed gedaan. Echt heel fijn kijkvoer voor 90 minuten. 4,0*.

Verrassend leuk nog wel. Vooral omdat dit een vrij klein verhaal is op een beperkte locatie en zonder vijand (de natuur zelf allicht) waardoor een heleboel clichés redelijk bespaard blijven. Prima ritme en muziek, onder meer een geinige versie van het schitterende E Lucevan le Stelle, en het tempo is behoorlijk. Echt grappig vond ik de film overigens niet, zelfs die twee garnalen niet die overduidelijk een soort van Scrat uit Ice Age zijn. De hoofdpersoon is wat saai ook en de animatie is ook niet heel bijzonder. Al met al geen wereldfilm, maar ook niet slecht en prima als vertier op een luie vrijdagavond. 3,0*.

Gekeken vanwege het nieuwe deel dat net op Netflix is verschenen. Nog net een voldoende al met al. De humor en grappen worden redelijk klein gehouden en ook Sandler is vrij ingetogen en dat werkt. Verhaaltje is best leuk, de personages innemend. Alleen is er na drie kwartier weinig ontwikkeling meer en is de rest meer van hetzelfde. Gelukkig duurt de film niet al te lang. 3,0*.

Het eerste deel gekeken voor dit vervolg en dan was dit vervolg wel iets te veel van het goede. Sowieso zijn de grappen enorm overdreven en daarmee simpelweg niet leuk en vaak zelfs irritant. Sandler heeft bij mij altijd wel een zekere sympathie en hij doet dit prima ondanks dat hij nul komische timing heeft en het script alle clichés afvinkt en maar weinig boeit. Superslecht is dit allemaal niet maar daar is dan alles mee gezegd. Geinig rolletje van Ben Stiller. 2,0*.

Hoofdrolspelers Jamie Grant en Juvat Westendorp kende ik niet, dus het was wel verfrissend eens wat andere spelers te zien in zo'n Nederlandse romcom. Jammer alleen dat Westendorp gewoon een kopie is van al die gladde acteurs in andere Nederlandse films en hij en Grant en werkelijk nul chemie hebben. geen moment geloofwaardig dat zij elkaar leuk vinden. De film kent enkele momentjes maar blijft veelal een film met een matige plot, niet-leuke gebeurtenissen, vervelende personages en voelt als eender welke romcom. Er zit niets eigens in. Collega's zeiden wel dat het leuk was eens Utrecht te zien en de domtoren zonder steigers eromheen, maar dat was het dan ook wel. 1,5*.

Iets beter dan Help! die ik gisteren zag. De humor werkt wat beter, het verhaaltje (voor wat er voor door moet gaan) vind ik net wat leuker en het is een boeiend inkijkje in een culturele periode. Ook visueel best mooi in contrastrijk zwart-wit. De muziek verder spreekt voor zich. Maar ook, door gebrek aan plot en net iets te veel ongein is dit na 45 minuten wel klaar. De volgende drie kwartier weten weinig nieuws meer toe te voegen en gaan behoorlijk slepen, daar waar Help! in ieder geval nog vermakelijk bleef. 2,5*.

Wel een vermakelijk filmpje. Met een hoofdrol voor het kapsel van JCVD. Echt belachelijk slecht geacteerd, maar met genoeg vaart, aardige sfeer, prima locaties in en rond New Orleans en de bayous en de actie is oké in beeld gezet. Dan heb ik al snel weinig te klagen. De laatste scène was dan wel de minste, een weinig aansprekende locatie en meer van hetzelfde, maar tot die tijd was het afwisselend genoeg. 3,0*.

Vooral saai. En Jean-Baptiste is vooral irritant en voorbij de geloofwaardigheid en daardoor ook nooit grappig. Dit wordt dan realisme genoemd maar ik vond de film behoorlijk theatraal en dit verhaal had prima in het theater gepast want de locaties zijn vooral binnen en de camera enorm statisch (en de fotografie ook weinig boeiend). De stukjes met die dochters van Chantelle zijn al vele malen beter. Als geheel zou ik de film niet slecht noemen en dat er niet overal antwoord op komt en je geen uitleg krijgt of dat er aan het eind niet echt een einde is waardeer ik ook zeker. Alleen vond ik de film als kijkervaring niet echt geweldig. 2,5*

Opvallend hoe overzichtelijk de actie is, ondanks de schokkerige camera. Vermoedelijk ook doordat er weinig montage in zit en zo toch wat rust geeft, ondanks de wilde actie. De film zit knap in elkaar, visueel af en toe prima, qua locaties goed, lekker hard en rauw wat betreft en afwisselend genoeg dat het niet gaat vervelen.
Inhoudelijk vond ik de film niet echt boeiend, wat rommelig verteld en die gozer met telekinetische krachten vond ik er te ver over gaan. dat deed echt wel afbreuk aan de film. Daarom 3,5*.

Jim Taihuttu zal vast van alles gedacht hebben bij het maken van deze film, maar niet om eens een origineel verhaal te vertellen. Dit is echt een zoveelste verhaaltje van iemand die middels familie of vrienden verzeild raakt in een crimineel milieu maar de film is ook niet meer dan dat. De gabberscene is niet meer dan achtergrond. Wel een waar alle gabbers criminele cokesnuivers zijn. Althans, geen idee wat Taihuttu hier anders mee duidelijk wilde maken. Inhoudelijk niet boeiend (en soms zelfs op het irritante af voorspelbaar) en ook weinig bijzonder geacteerd. Af en toe aardige sfeerbeelden en mooie dromerige stukjes maar al met al is het veel te weinig. 1,5*.

Deze film duurt ongeveer een uur te lang. Bijna 90 minuten is dit best aangenaam kijkvoer. Soms met een stukje humor erin dat niet helemaal past bij de sfeer van de rest, maar dat mag de pret weinig drukken. Sfeervol, goed geacteerd (alleen Elba vertrouwt iets te veel op zijn uitstraling en loopt er wat gemakzuchtig bij), af en toe leuk geschoten en vermakelijk. Het laatste uur weet de film echter nergens meer te boeien of te verrassen en is het verder plichtmatig uitzitten en haalt de uiteindelijke score fors naar beneden.

Verder wel aardig om de film met allemaal zwarte acteurs te maken. Of dat echt bestaan kan hebben? Allicht, vermoedelijk niet, maar ik zie dit ook niet per se als iets realitistisch maar als popcornvermaak. En al zou het reëler zijn geweest als er veel meer blanken waren geweest, dan nog, er spelen ook vaak blanken rollen van Oosterse of Egyptische personages, dat kan ook. 2,5*.

Een flinke sprong vooruit toch wel. De film is al veel minder kinderlijk, deels ook doordat het verhaal duisterder is. Maar ook het visuele deel ziet er beter uit, net als de CGI. Wel blijft dit mijn minst favoriete deel uit de boekenreeks, maar als film is dit toch heel behoorlijk. En hoewel de film eigenlijk niet verveelt duurt de film wel lang, net iets te lang eigenlijk.

Dat neemt niet weg dat er genoeg te genieten valt, zeker Brannagh als Lockhart is fantastisch. Ook de drie centrale acteurs zitten duidelijk beter in hun rol, zelfs van Radcliffe valt te genieten. Hij is nu duidelijk op zijn gemak, maar is ook nog lekker onbevangen en niet die zak aardappelen die hij later zou worden. En de hele sfeer blijft prima, de laatste uit de serie die echt nog sprookjesachtig was.

Alleen Dobby blijft een strontirritant wezen. 3,5*.

Deel zeven, part I, is duidelijk dan de andere films. Grimmiger, donkerder (al begon dat al vanaf Azkaban met de nieuwe regisseur) en de echte magie lijkt weg. Dit had ik echter ook al toen ik het boek las, en dat boek wordt redelijk gevolgd.

De keuze dit maal om vooral de Drie te volgen is een gedurfde. Wat die andere films zo leuk en sterk maakte, waren alle Britse topacteurs in de meest vreemde bijrollen. Die bijrollen zijn er nu veel minder, en die paar nieuwe (Lovegood) zijn zwakjes uitgewerkt. En dan de Drie zelf. Zij moeten de film dragen. Watson doet dat nog het best. Zij heeft charme, klasse, speelt net zo gemakkelijk de prinses als de slimme meid. Grint krijgt weer de taak voor de lach te zorgen, wat hij prima doet, maar heb je nog geen film mee. Radcliffe acteert nog steeds een zak aardappelen. Als hij 12 was, dan is dat te accepteren, zeker omdat hij geen film hoefde te dragen, maar hij is nu al voorbij de 20. Denk dan aan Paul Dano in There Will be Blood of Ellen Page in Hard Candy Er zijn acteurs die dan al veel meer hebben laten zien. En dat is jammer, want juist die relaties tussen de drie zijn heel interessant, en door Rowling goed beschreven. Nu komt het wat gemaakt over. Men zegt, maak er dan één film van, en haal dit alles eruit. Maar ten eerste is dit toch belangrijk geweest in dat boek, en kan goede cinema opleveren, en ten tweede, er moet nog zoveel worden uitgelegd. Part II zelf zal echt 150 minuten nodig hebben dunkt me.

Gelukkig zitten er wel constant leuke, mooi, ontroerende scènes in om de aandacht erbij te houden in het middenstuk. Denk aan de dansscène met aanzwellende muziek, een oud trucje, maar het werkt wonderwel. Ook de prachtige beelden van een desolaat Brits eiland, of op eindeloze grasvlakten, of aan een kille rivier, in bossen, op rotsen. Mooie plaatjes in ook nog een mooie fotografie gestopt. Goede kadrering, kleurgebruik, et cetera. Daarnaast heb ik de animatie als absoluut hoogtepunt nog niet genoemd. Ik ben eigenlijk ook wel benieuwd wat Onderhond daarvan zal vinden.
Als actiefilm is de film ook redelijk geslaagd. Soms iets te makkelijke schrikeffecten, maar soit, dat kan ermee door. Ook de achtervolgingscène in het bos vond ik niet sterk met die hypermontage. Kan dat echt niet andere vraag ik me af. Kijk eens naar Return of the Jedi voor een bosachtervolging op nog hogere snelheid. Het kan wel.
Ook jammer vond ik de vele verwijzingen naar de Lord of the Rings. Soms zelfs letterlijke beelden of citaten. Ik noem: “They are coming”, “I see you”, “ I‘ve seen your heart” en het laatste beeld van Voldemort met zijn Elder wand leek toch veel op het beeld van die energiestraal boven Minas Morgul. En ongetwijfeld meer beelden die mij niet eens opvielen.
Al met al prima vermaakt, met soms humor, snelheid, sterke scènes. Ondanks de tekortkomingen kijk ik wel zeer uit naar part II. Meer bijrollen, meer Hogwart’s, en wellicht de pay off van deze film.

De grote vraag is: hoe recenseer je een film van een serie die een belangrijk deel van je jeugd heeft ingevuld. Een serie, waarvan ik mag zeggen, dat ik fan was vanaf vrijwel het eerste uur (geloof vanaf boek 2). Niet enkel Harry werd ouder, ik ook. Toen zat ik in groep 8, klaar voor de middelbare school. Nu heb ik m’n studie klaar en een baan geaccepteerd. En dan is er deze film, maar zie je dit als een boekverfilming of sec als film. Dat laatste moet eigenlijk altijd de uitgangspositie zijn, fan of niet. Want anders was de score veel lager uitgevallen.
Dat de film in tweeën is gesplitst is denk ik een goed idee geweest. Anderzijds, had part 1 een net iets te lang middenstuk (al vind ik na herziening er weinig overbodige scènes in zitten, hoogstens een minuutje) en had deel 2 te weinig verhaal. En daarnaast mistte ik zo ongeveer de hele geschiedenis van Dumbledore en Grindelwald, de twijfels van Harry aan de loyaliteit van D., en dit deel had zelf als film ook weinig meer met de vergelijkingen met WO II (die wel deels in deel 1 zaten, maar vooral in het boek, en mijns inziens een belangrijk deel vormden: de reden van de strijd namelijk.

Maar wat krijgen we wel. Het eerste deel is nog prima. Actie afgewisseld met rustigere momenten. Dus het is geen Transformers geworden, U zij dank! Wel mis ik dan de kleine scènes, subtiliteiten tussen Harry en zijn vrienden, of überhaupt enige magie uit die wereld. Dat kan deels eraan liggen dat je het na 8 delen wel weet, het kan ook zijn dat er nu eenmaal voor meer actie, waardoor het zwaartepunt anders wordt. Maar dan versnelt de film, is van verhaal weinig sprake meer en gaat het puur om actie. En de verhaallijnen die komen, zitten er in via flash backs of via de Hersenpan. Eerlijk is eerlijk, dat is keurig het volgen van Rowling, en anders had het ook niet gekund, maar het komt in de film minder goed open. Te statisch. Anderzijds, enkele andere scènes zijn weer beter, vooral de doden in de zaal na de eerste slag Emotioneel dieper en beter dan in het boek (te vlug uitgewerkt daar, als zijnde, het is genoemd, en c’est ça). Ook de laatste scène is veel beter dan in het boek beschreven stond, minder zoet.

Gelukkig heeft de film ook veel positieve punten. De humor werkt, de brijrollen zijn weer fantastisch (McGonnagal, Filch, of Bonham Carter die speelt dat ze eigenlijk Hermione is, en bijna tegen overacteren aan, met kleine subtiele bewegingen toch geloofwaardig blijft en natuurlijk Fiennes als Voldemort. Vond ik hem wat minder worden, hij is nu sterk als vanouds. Constante spanning, ook als hij tussen zijn volgelingen zit, en ook hier zit de aankleding in kleinigheden. Hoe hij zijn staf vasthoudt bijvoorbeeld, met stijl. Daarnaast is hij volledig geloofwaardig als grote vijand, eng en monsterlijk tegelijk. En ook zijn schmink is goed. Hij had altijd al een ongezond wit kleurtje, maar met het verdwijnen van de Horcruxes, teert hij langzaam ook weg. Je ziet hem aftakelen Overigens over die schmink, dat kan je van de laatste scène niet zeggen
En dan is er de fotografie. Prachtige grijze en blauwe kleuren. Meer is er niet te zien, op een enkele scène of een enkel kapsel na. Het toont aan hoe duister de tijden zijn (vooral hoe Hogwarts veranderd is). Soms mooie kadrering, en Yates weet vaak prima waar de camera te plaatsen. Daartegenover staat dat de actiescènes nog te vaak rommelig waren. Misschien was dat de bedoeling, maar wie tegen wie vocht was vaak onduidelijk. Overigens zitten er ook mooie en goede actieshots in ( het duivelsvuur en de achtbaanrit) De muziek was echter weer te gewoontjes. Duister, kil, zoals de film, maar niet origneel genoeg. Ik mis altijd Williams nog, al komt zijn muziek er weer sporadisch in voor.
Harry, Ron en Hermione doen hun werk, al is Radcliffe duidelijk de minste van de drie. Hij is te vaak houterig, al is zijn komische timing dan wel uitstekend. Maar als hij dan sterven moet, een tamelijk emotionele stap lijkt me geeft hij niet thuis, en probeert verdrietig of angstig te zijn, maar het komt gewoon niet over. Helaas, de serie verdiende gewoon een betere hoofdrolspeler.

Als laatste is er de 3d. Waarvan ik me werkelijk afvroeg: wat voegde dit toe. Helemaal niets. Met 3d zijn ongetwijfeld interessante dingen te doen (verschillende werelden, de één in 2d, de ander in 3d) of zoiets, zoals kleur deed in The Wizard of Oz, maar dit was tamelijk zinloos. En als je al 7 delen zonder hebt, waarom de 8e dan ook niet.

Normaal zou ik hier 2, of net 2,5 ster voor geven. Maar het blijft Harry Potter, het blijft m’n jeugd, en ik heb me wel vermaakt, dus een iets ruimere voldoende mag. 3*

In de boekenreeks mijn favoriete deel, maar als film soms wel mislukt, vooral door de adaptatie. De basis blijft overeind en blijft sterk, ook de eindscène met een heerlijke Fiennes als Voldemort is uitstekend. Verder wordt er soms wat weinig tijd genomen voor de fijne kleine scènes op school maar daar tegenover staat de uitbreiding van die wereld met andere scholen. Wel wat raar dat die Franse school alleen maar meisjes heeft en de Oost-Europese alleen maar jongens, in de boeken was dat gewoon gemengd en dat voelt vooral wat gemaakt aan voor de film.

Maar grootste pijnpunt is de regie. De film is soms schreeuwerig, vooral Dumbledore. Gambon vind ik een goede acteur en past goed in deze rol, maar geen idee waar hij in deze film mee bezig was. Ook veel humor is volledig misplaatst. Niettemin heb ik me geen seconde verveeld, is Mad-Eye Moody weer zo'n goede rol en zitten er enkele sterke momenten in de film (rond de 3 onvergeeflijke vloeken bijvoorbeeld). Maar dat alles is op conto van Rowling en acteurs, niet de regie. 3,0*.

In dit deel komt mijn favoriete personage naar voren, Slughorn. Ook precies gespeeld zoals ik me had ingebeeld. De beste scènes zijn veelal met hem. Vermakelijk zijn ze ook. Sowieso is de toon soms opvallend luchtig, alsof dit nog even een stukje ontspanning mag zijn voor de storm van deel 7.
Er is minder plot in deze film (deels door heel boeiende scènes uit het verleden van Riddle niet te verfilmen) en daardoor is er des te meer ruimte voor de personages. Het gaat om verliefde stelletjes, een dineertje bij de professor en meer van dat soort fijne scènes. Hoe duister de toon ook is soms, hier is tijd voor en dat maakt de film heel genietbaar. Verder kent het einde ook een geweldig moment met die vuurzee van Dumbledore, wederom zien we een glimp van zijn kracht.
Radcliffe als acteur vind ik wat minder (weinig charisma vooral) en ook Grint als Weasley is soms strontvervelend, maar Watson straalt toch wel elk moment. 3,5*.

Het eerste deel richting het einde. Vanaf nu voert Yates de regie, worden de films qua kleur, sfeer en toon donkerder en sinds het einde uit deel 4 is er nu één centraal verhaal dat wel tot het allerverste eind moet lopen.

Deze film kent enkele heel sterke momenten, vooral het grote gevecht tussen Dumbledore en Voldemort aan het eind en dat zonder muziek. Staunton vind ik dan weer net iets minder als toevoeging, ze legt haar rol er net iets te veel op. Ook is dit weer een film die weer veel plot moet verwerken en soms wat gehaast is en juist fijne kleine rustmomenten niet meer heeft. Zo'n subplot rond een romance met Cho wordt wat afgeraffeld. De film verveelt niet, is knap in elkaar gezet (ik geef het te doen, meer dan 750 pagina's in 2,5 uur) maar mist ook een beetje een ziel en echte emotie. Maar door de goede momenten en Luna Lovegood nog wel 3,5*.

Was deel 2 al een stap vooruit, dan deze helemaal. Niet per se altijd een verbetering, juist doordat enkele goede elementen uit de eerste twee delen (zoals de sprookjessfeer die toch wel verdwenen is), maar wel een stap op weg in het grotere verhaal. Een film ook met een eigen smoel en enkele goede toevoegingen. Dat betreft sowieso de acteurs, met nieuwe personages als Lupin (een hele fijne Thewlis) en Black (een indringende Oldman). Maar ook Dumbledore door het overlijden van Harris. Nu pakt Gambon de rol en doet dat met meer humor, flair en overtuiging. Hier staat een door vijanden gevreesde sterke tovenaar, geen lieve oude opa.

De film is echter niet perfect. De film is korter dan de vorige delen maar echt veels te gehaast, de film hopt van hoogtepunt naar hoogtepunt. Niet dat je als kijker murw wordt gebeukt, maar het is ook een wat klinisch geheel waar je als kijker nooit helemaal in kan wegduiken. Maar ook mis je soms wel stukken die in de boeken beter naar voren komen. Lupin deelt steeds een beetje tussen neus en lippen chocolade uit, maar als kijker vraag je je toch af wat dat nu zo ineens is. In de boeken wordt echt wel duidelijker dat dit spul is dat helpt, ook omdat McGonagall dan opmerkt dat er blijkbaar eindelijk een leraar is op die positie die zijn vak snapt. Dat soort kleinigheden mis je in deze race naar het einde. In deze film had makkelijk nog 20 minuten bijgekund. Temeer de film geen seconde verveelt. 3,5*.

Na jaren weer eens de films van Harry Potter bekeken enkele weken terug toen ze alle weer in de bioscoop draaiden, bij de meeste had ik ook nog geen stukje staan dus dat kan mooi.

Enfin, deel 1 dus. En twee dingen vielen mij op: dit is echt nog een kinderfilm. Deels ligt dat aan het bronmateriaal (met een Harry in de bezemkast, echt hel serieus valt dat niet te nemen) maar ook in de filmvariant komt dat gevoel naar voren. Het is verder een film die de volle speelduur vermaakt en tegen het einde wat duisterder wordt, maar toch vooral met kinderen in de hoofdrol voor kinderen. En die kindacteurs zijn wel heel matig.

En verder valt op dat het visueel best gedateerd is, dit is echt een film met zo'n look uit de jaren 90, begin jaren 2000. Dat zal aan de regie ook liggen, die is degelijk maar ook zonder eigen inbreng. Dat maakt dat de film wel sprookjesachtige momenten kent (zeker met de muziek van Williams) maar ook wat saai eruit ziet.

Uiteindelijk wordt de film gered door de rits aan topacteurs die allen echt geweldige rollen neerzetten, bij iedereen zie je een bepaald plezier ervan af stralen. Enkel Harris als Dumbledore vind ik iets te zemelig. 3,0*.

Film gaat alle kanten op, is nergens echt goed uitgewerkt en die losse tonen verzwakken elkaar ook. Komt er een dramatisch stukje, wordt er opgebouwd naar de climax, heb je een volgend moment het idee in een flauwe komedie te zitten. Enorm matig geacteerd ook, alsof de plaatselijke toneelclub is opgetrommeld en overal hangt er het gevoel van een schoolreisje. Sowieso dat gedrag en handelen van juffrouw Tromp dat alleen in dit soort films voorkomt (met je koffer te laat en struikelend en al met een ceremonie meedoen bijvoorbeeld). En Peter Heerschop is sowieso niet serieus te nemen. Leenheer is wel lief en aantrekkelijk verder en de muziek is aardig, maar dat is het enige. 1,0*.

Matig. Een aantal scènes kende ik al uit die reclame over de bioscoopbon die voor elke film werd gedraaid.

Nu wil ik best geloven dat er echt van die hipsters rondlopen in Amsterdam, maar dan kunnen ze wel gewoon hondsirritant zijn, zeker als het matige acteurs zijn die in de rollen zitten. En het ligt er allemaal zo dik bovenop. Ik vraag me echt af of die nu een parodie is of een per ongeluk grappig geworden ode aan de 9 straatjes. Ik vrees een beetje voor het tweede. Maar echt, al die mensen, van die vriend van Daan in pak tot het neukertje van Katje, stuk voor stuk vreselijke mensen waar het ook gewoon als film zijnde niet leuk is naar te kijken. Typerend dieptepunt is overigens de muziek van Passenger in de film. Dat stemmetje van die kerel. Als ik ergens echt kriebels van krijg. Mensen die dat oprecht mooi vinden moeten nodig naar een heropvoedingskamp want dan gaat er echt iets goed mis.

Toch 2,0* nog? Ja zeker, want uiteindelijk is het centrale koppel dus wel heel leuk en acteert heel behoorlijk (al lijkt het al snel wat met al die minkukels waardoor ze omringd worden). Nee, gewoon bescheiden, niet overdreven en met een sterke chemie: dan is elke romcom al snel geslaagd en alle punten komen dus volledig op conto van Van Doesburgh en Kenzari. En het is altijd leuk Henk de Mol te zien; Lambrechts heeft echt één van de meest karakteristieke stemmen van Nederland en brengt me altijd terug naar die fijne animatieserie van vroeger.

p.s. Ik vind hier meer een serie inzitten, met zo'n buurtje waarin iedereen elkaar kent, dan zoiets korts als een film.

Evenementenbier. Van dat spul dat je heel makkelijk weg krijgt, waar je ook geen kater aan over houdt maar waar je ook gewoon niets van voelt. Daaraan moest ik denken bij deze film. Het keek allemaal wel makkelijk weg. Sommige personages zijn best leuk en irriteren over het algemeen niet (in tegenstelling tot veel andere Harten-producties) alleen ben je dit ook zo vergeten. Kwaliteit heeft het nergens. Geloofwaardigheid trouwens ook niet. De plot lijkt zo gejat van How to Lose a Guy, maar ook de aankleding vol hippe mensen en een zomers sfeertje is overbekend. En de beste acteurs (Geel, Peters, Pheifer) hebben nu net de kleinste rollen. 2,0*.

Hé leuk, het meisje uit Trainspotting. Verder wel oké deze aflevering die, vooral door de lengte, al veel meer aanvoelt als een film dan andere afleveringen. Al voelt het anderzijds ook wel aan als een verlengde aflevering van een krimi of een detective. Af en toe wel creepy met die bijtes (deed me weleens denken aan The Birds) en verhaaltje is redelijk, hoewel echt heel diepgravend het niet is. Onderzoek gaat wat eenvoudig bijvoorbeeld voor het gevoel zoals alles wel gladjes voorbij gaat. Ook wel redelijk op thema's die ook nu al spelen, maar ik zie liever wat gekke scifi dan die maatschappijkritiek. Al met al kijkt dit best makkelijk weg en is nergens heel bijzonder, maar voldoet als een kleine anderhalve uur vermaak. 3,0*.

In tegenstelling tot velen vond ik juist het eerste uur een stuk sterker dan het tweede deel. Deels ligt dat eraan dat het nog het begin is. Hoewel Tarantino een strakker tempo heeft dan in Django is ook dit een vrij lange film geworden. De film kent veel gepraat maar weet nergens het niveau van Pulp Fiction te halen, op een enkel geinig moment na. Het is niet vervelend (waar ik na het zien van de trailer wel bang voor was) maar ook nergens memorabel. Daardoor gaat de film toch nog wel slepen aan het eind.

Daarnaast kent vooral het eerste uur wat meer buitenscènes. Hierbij komt het brede formaat (nog breder dan normaal, zelfs het bioscoopscherm was daardoor niet volledig gevuld)) helemaal van pas. Alleen al die schitterende openingsbeelden met die uitstekende muziek van Morricone doen veel goed. Het tweede deel kent eigenlijk alleen maar scènes binnenshuis, zoveel dat je je afvraagt waarom er is gekozen voor dit formaat en voor 70mm. Dat lijkt me een stuk minder van toegevoegde waarde dan (of iemand gaat mij uitleggen dat ik volledig mis zit). Nu was de lichtinval vaak nog wel mooi, zeker in het witte haar van Jackson, maar nergens echt bijzonder meer.

Verder is de afwisseling aan het begin groter, met eerst de tocht in de koets en later het gedoe in het Minnie’s Haberdashery, krijgt iedereen zijn introductie en wordt hele set up voltooid. Paarden worden naar binnen gebracht, er wordt koffie gezet, het tempo is goed en de sfeer wordt uitstekend gemaakt zo. Het tweede deel raakt veel van die spanning kwijt en eindigt in een de facto lange shoot out die nergens echt leuk wordt. Hoogstens wat bloederig.

En ten slotte is de finale vooral een tegenvaller. Sowieso dat ingebrachte deel met die broer van Domergue en de hele flash back die nergens echt bevredigend was. Na dat eerste goede uur verwacht je meer, maar je krijgt gewoon een wat matige plotwending die er nergens echt in zit en ook niet nodig was. Ik had liever de spanning tot een climax zien komen. Maar ineens is er een schietpartij, flash back en einde verhaal (zo ongeveer). Elke poging tot suspense waar naartoe werd gewerkt in één klap teniet gedaan.

Al met al nog wel voldoende, daarvoor zat er te veel goeds in en werkten de losse scènes an sich wel, maar als geheel gewoon minder. 3,0*.

Pijnlijk onleuk. Een hele boel geschreeuw en op een enkel absurd grapje na ook nergens grappig. Eerder storend en ergerlijk. Film duurt niet lang maar wist geen moment te boeien. Vooral omdat het de acteurs ook aan komische timing ontbreekt en op acteervlak schieten ze ook tekort. 1,0*.

De vorige twee films waren luchtig maar ook wat duf. Maar doordat ze luchtig waren, waren ze het kijken nog wel waard. Ook al was het moordmysterie nergens spannend. Poirot doet zijn onderzoekje, stelt vragen en aan het eind geeft hij de conclusie met allerlei feitjes die je als kijker eigenlijk niet kan weten. Een beetje flauw. In deze film had je alleen die opmerking over dat het geen wilde honing was waarmee je had kunnen denken: hier heeft het wel mee te maken. Maar verder word je nergens betrokken en hoe Poirot dan uit die hints ergens toe komt voelt vaak wat ongeloofwaardig.

Maar goed, deze film is evenzeer duf maar ook gewoon saai. Het vrolijke van de vorige films is eraf. Dit is meer horror. Veelal in één huis, in de nacht en dus donker en nergens visueel echt boeiend. Enkel een leuke cut van iemand die in het water plonst naar een shot van een boot die in het water klotst. Leuk gedaan, maar daar blijft het bij. Ook veel pogingen tot jump scares om dat horrorgevoel op te roepen maar die zijn eerder enorm gemaakt en slecht getimed en werken niet. En af en toe wat rare cameraposities die ook te gemaakt voelen.

Wat ook opvalt is de cast. Deel 1 had nog een absolute sterrencast, bij het tweede deel werd dat al minder en dit derde deel kent net weer wat meer minder bekende acteurs en actrices. 1,5*.