Meningen

De eerste keer dat ik hem zag vond ik hem iets teleurstellend, maar de 2e keer beviel O, Brother al een stuk beter. De veelgeprezen soundtrack is heerlijk en de film zit vol fijne zijweggetjes. Verder is Clooney in topvorm.

3,5*.

Vlak SF-spektakel dat opmerkelijk weinig weet te boeien. Als we de (overigens goede) soundtrack moeten geloven is dit de nieuwe Inception maar het mysterieuze element van deze post-apocalyptische wereld komt niet van de grond en het verhaal is wat al te rechtlijnig. Al snel (eigenlijk al vanaf het moment dat Cruise in de voice-over stelt dat zijn geheugen gewist is) snapt de kijker dat het verleden zoals voorgesteld door Cruise en Riseborough wel eens anders in elkaar zou kunnen zitten. Overbodig lange knalscenes en de onvermijdelijke Freeman vullen het geheel tot 2 uur maar verrassingen zul je niet tegenkomen in Oblivion, dat bovendien uitpakt met een wat slappe climax. Wel ziet het er allemaal mooi uit.

2* uit goedheid dan maar.

Bar en boos. Wie bedenkt het nou om de ultieme lompe goedzak Rogen te casten in deze veel te onsympathieke rol? Gelachen wordt er nauwelijks, en je film is wel heel sneu als het nog 3 klasses minder is dan die andere mallcop-wants-to-be-the-real-thing van 2009 (Paul Blart dus). Ook de bijrollen komen niet uit de verf, deze film is feitelijk mislukt in al haar aspecten.

1* voor het lef van pielemans.

Aardig kraakfilmpje, voor velen een tussendoortje en bij dat gevoel sluit ik me als kijker gaarne aan.

3*.

Nodeloos gecompliceerd janboeltje met veel te veel personages en verhaallijnen. Een weinig spannende heist, de gebruikelijke lading wendingen en 2 uur verder moeten we toch constateren dat net als in deel 2 de cast nog het meeste heeft genoten van de film. En aangezien ik mezelf niet terug zag op de aftiteling behoor ik tot de teleurgestelden.

2*.

Teleurstellende film waar de cast meer plezier aan lijkt te beleven dan de gemiddelde kijker. Vele knipoogjes en zijweggetjes later is vooral het gebrek aan een mooie kraakscene jammer te noemen; dat was nog het meest amusante aan deel 1.

2 kleine sterretjes, weinig hoop voor O13.

Mooie, sentimentele en nostalgische film dat het tijdsbeeld en de emoties goed weet weer te geven. Goede cast ook. Op deze site wat onbekend; het is onterecht.

3,5*.

Weer wat meer fun dan in For Your Eyes Only, met een heerlijke opening en een dito finale met diverse vliegtuigen. De humor varieert daarbij van behoorlijk geslaagd (Vijay is een goede toevoeging) naar tenenkrommend slecht (de Tarzankreet). Wel wordt er mooi gebruik gemaakt van de locatie India inclusief heerlijke politiek incorrecte vooroordelen en clichés.

Het plotje draait allemaal om een megalomane Russische generaal en juwelenroof en -smokkel dat allemaal met elkaar verbonden is en een verbazingwekkend spannende en on-Bondse apotheose kent in een circus. Wel ont-zet-tend suf dat Bond niet de telefooncel van die vrouw afpakt, manmanman.

Maar goed, tussendoor genoeg aardige momenten (het stelen van het ei bijvoorbeeld) en amusante villains en henchmen (de zwijgzame Gobinda blinkt uit), al is het wel een beetje zoeken naar fijne Bondgirls (Adams is niet zo spannend en Wayborn maar eng), da's wel jammer.

In alles een wanproduct maar vooral de acteurs (en dan met name Weeber) maken het wel heel erg bont...

1*.

Als ik een rode nietmachine zie begin ik al te grinniken

Ja, erg leuke film, leuke vondsten (dat copybalkje!) die feitelijk nergens over gaan, toch herkenbaar zijn en voor een grote glimlach zorgen. Zwakt ietsjes af naar het einde toe, maar toch een aanrader (bijvoorbeeld voor mensen die weglopen met The Office).

3,5*.

That was weird...

De halve cast van de vroege James Bond films, aangevuld met het broertje van Sean Connery in een soort van spin-off die niet bepaald lekker loopt. Het verhaaltje kon echt niet boeien, broerlief is een acteur van niks en relativerende humor was ook al ver te zoeken. Het shot van boven op de Alcazaba, neerkijkend op de arena van Malaga vond ik persoonlijk wel leuk omdat ik daar dan geweest ben. Verder nie veul an.

1,5*.

Ongein kan ik op zijn tijd wel waarderen, maar ik vond Old School maar saai en, erger, totaal niet grappig. Met deze cast moet meer te doen zijn.

1*.

Be it a grain of sand or rock

In water they sink as the same

Als in de ongelooflijk mooi gefilmde flashback blijkt wat die woorden betekenen... één van de mooiste scenes van de laatste jaren.

Wat een prachtige stijlfilm is dit zeg. Totaal onbekend met de strips of het verhaal ben ik deze gaan kijken, eigenlijk alleen omdat hij zo hoog staat bij IMDB. Schitterende muziek en een fascinerend verhaal. En wat een acteerwerk! De wending greep me echt naar m'n keel... geweldige film bij gebrek aan betere woorden.

4*.

Dit eerste deel van Olympia heeft, een paar momentjes uitgezonderd, met Nazi-propaganda weinig te maken. Feitelijk een opsomming van de medaillewinnaars, met mooie slowmo beelden en een breed lachende Owens.

3*.

Fraaie beelden van oa de voorbereiding van de sporters, wellicht iets meer geladen dan het 1e deel maar eigenlijk valt het met de dubieuze propaganda wel mee.

3,5*.

Bombastische deuntjes, vuige Aziaten, veel gewapper met Amerikaanse vlaggen en natuurlijk een paar welgemeende 'God bless the United States'; Olympus has Fallen brengt het patriottisme naar een ander plan. Je schiet er als kijker wel een paar keer van in de lach, eigenlijk.

Lekker overdreven dus, deze Die Hard in het Witte Huis alwaar de President Eckhart himself te grazen wordt genomen door de aardige bad guy Yune, die iets wil aan de Koreaanse grens (wat later weer makkelijk kan worden hersteld, maar goed). Intussen probeert Butler één en ander te voorkomen in de McClane rol, al haalt zijn karakter dat niveau nooit.

Even dreigt de film echt te ontsporen met verhaaltjes rond het liefje van Butler en (hoe kan het ook anders) het vervelende zoontje van de president, maar daar wordt gelukkig snel mee afgehandeld. De tweede helft van de film vond ik dan ook ook amusanter dan de eerste, al is het einde met die hevig piepende aftellende klok wel weer te stupide voor woorden natuurlijk, maar afijn.

Dom vermaak, maar wel met de nadruk op het eerste woord. 2*.

Behoorlijke, zij het overbodige remake van de klassieker. Schreiber mag ik altijd graag zien en het joch is creepy genoeg.

3*.

I don't wanna resort to violence... but I don't have a choice!

Ach, ik kan wel waarderen dat Seagal zich aan het eind van de film zo uitspreekt, al is het wat over the top en komt het, gezien de hele film, wat onrealistisch over na het botte bijl werk van met name het laatste half uur.

Wat On Deadly Ground echter definitief de das omdoet is het middenstuk, met vage dreamsequences en dodelijk saaie achtervolgingen te paard. Gevoegd bij een teleurstellende Caine is deze film niet meer dan 1,5* waard.

Aparte Bond-film, je zou kunnen zeggen: zijn tijd ver vooruit, maar toch niet helemaal geslaagd. De start waarin Lazenby naar de camera draait en zegt 'this never happened to the other fellow' is een flauwe miskleun, en dat terwijl de knokpartij op het strand er verder zeker mocht zijn. En dat geldt voor veel meer zaken: de film ziet er werkelijk prachtig uit en is vanuit visueel oogpunt een paar grote stappen voorwaarts. Daarnaast is Rigg een prachtige Bondgirl (die nog kan acteren ook) en is de locatie van het skistation erg fraai. Helemaal geniaal is de lawine-scene, schitterend gefilmd.

Maar toch, maar toch, maar toch, is On Her Majesty's Secret Service geen topper in de reeks. Ten eerste ligt dat toch echt aan Lazenby, die als een Houten Klaas door het beeld banjert en ook al niks maakt van de oneliners waar Bond zo om bekend staat. Feitelijk wordt de beste man dan ook in alles overtroefd door Rigg, die wél over die panache beschikt en nog beter de geheim agent had kunnen spelen.

Het gewaagde einde weet niet de juiste toon te pakken te krijgen maar is wel interessant, zoals deze hele film eigenlijk helemaal niet in de reeks past maar misschien wel daarom extra herkijkwaarde heeft.

Geweldige filmbelevenis rond de schitterende muziek van Hansard en Irglova. Het verhaal is snoezig is al haar eenvoud, de passie voor muziek spat ervan af en het duo muzikanten speelt de sterren van de hemel. Prachtig, eerlijk, charmant en met een adembenemd laatste shot. Fantastisch. Kuddo's. En meer van dat alles.

4,5*!

De voolgende middelmaatige Taaraantino (de 6e op rij ofzoo?) is natuuurlijk weeer veeel te langdraadig. Na 2 volle uren is het nog nodig om middels een voice-over wat subplots on onderlinge verhoudingen uit te leggen want 'de meester' is er simpelweg nog niet aan toegekomen. Inparkerende auto's, galopperende paarden en wandelende mevrouwen zorgen gelukkig voor heel wat bloedstollende momenten! Zelfs het achtjarige meiske praat ondertussen zoals elk personage in het Tarantino-universum. Jawel: het is bij tijden weer oh zo saai, oh zo dom en oh zo lomp.

Is het daarmee een erg slechte film? Net niet helemaal. Daarvoor zijn er nog wel genoeg lollige momenten, ziet de film er overall erg goed uit, speelt met name Pitt uitstekend (de scene in het kampement is sowieso verreweg de beste) en is de grand finale even onverwacht als hilarisch.

Maar jongens, jongens... gebruik toch eens een schaar om al die hopeloze onzin eruit te knippen.

Leuke samenvatting

Enfin, erg amusant filmpje, ooit eens meegepikt op Nederland 3. Verdient wel een beetje aandacht. 3,5*.

Sterke film zonder echt te excelleren; iets overschat derhalve in mijn ogen. Nicholson is wel perfect natuurlijk maar andere films raakten me meer; misschien doet een herziening wonderen want het is toch alweer een paar jaartjes geleden dat ik hem voor het laatst zag.

3,5*.

Tja, heftig hoor.

Wendy en de oudste zoon Randy slaan man en vader Aaron de hersens in (bloederige foto's ook wel) maar al vrij snel heb je gezien het extreme huiselijke geweld de neiging de twee een standbeeld aan te bieden. Omdat ze een deal accepteren (wie bij het OM dat weer heeft bedacht, naja) moet Wendy nog 10 jaar brommen. Overigens zit er tussen de moord en de daadwerkelijke straf ongeveer een jaar, die ze in vrijheid mag doorbrengen om de andere kinderen op te voeden (er zijn er liefst 4), en wordt alleen de laatste paar dagen daarvan verwerkt in deze docu.

Jammer ergens wel dat het allemaal van 1 kant wordt belicht (de boze broer van Aaron zien we pas helemaal aan het eind op de laatste rechtzitting) en dat Wendy en haar familie niet serieus de vraag wordt gesteld: was er nou echt geen mogelijkheid in die 20 jaar om deze ellende op een andere manier te verlaten?

Ik zag trouwens de HBO-versie van een uurtje, dat de titel 'Every Fucking Day of my Life' (een citaat uit het 911-telefoontje na de moord) heeft meegekregen. 3*.

En maar weer eens een remake. Dit goedkope broertje van Ring, Grudge en Eye start nogal traag en lamlendig (en deed in eerste instantie vooral denken aan Final Destination) maar gelukkig komt halverwege de vaart er een beetje in. Echt spannend is het allemaal echter niet te noemen en de matige cast weet het flauwe verhaaltje niet wat extra schwung mee te geven. Gevalletje 'automatische piloot'; het landt allemaal wel, maar met vakmanschap heeft het niet zoveel te maken.

1,5*.

Jammer dat het niet onaardige uitgangspunt verzandt in 13 in een dozijn achtervolgingen en obligate schiet- en knokpartijen. Li zelf is kleurloos, en dat kunnen we eigenlijk van de hele film zeggen.

1,5*.

Zeker niet zo spannend als de hoes en titel zouden voorspellen, eigenlijk bij vlagen gewoon saai. De mannen spelen echter zeker niet slecht, maar verder erg matigjes.

2*.

Teleurstellend werkje dat doet denken aan een gemiddelde Van Damme film; een miniem verhaaltje, langdradige gevechten en suffe slomo's. Buiten de 2 mooie achtervolgingsscenes irriteert de film vooral; die sneue sidekick was echt verschrikkelijk. Ook de taal vind ik trouwens ronduit lelijk.

1,5*.

I don't think you have the balls for that...

Luchtige sketches als deze zou ik in een 30 minuten durende serie nog wel kunnen waarderen, nu is het gewoon te langdradig (zeker omdat lang niet al het materiaal van hetzelfde niveau is). Paar keer kunnen grinniken ('the comatose diver') maar net zo vaak slaan de grappen dood. Gelukkig is er dan Steven 'cockpuncher' Seagal die de film nog net naar een enigzins acceptabel 'niveau' kan stuwen.

2*.

Volledig mee eens, de derde keer op rij dat het echt negatief opvalt.

Hopeloos overroepen verder, want dit is gewoon weer een middelmatig werkje. De nepsneeuw heeft duidelijk meer aandacht gekregen dan de vertaling van het boek naar het scherm, waarom anders magische passages als het melkkannetje (perfecte introductie karakters, nu zijn de eerste 15 minuten wanordelijk) en de wanhoopsblokjes weglaten? Ik las ergens dat regisseur Koolhoven het boek zelf niet in zijn jeugd had gelezen, het verklaart een hoop.

Tel daarbij op de onduidelijkheden in het verhaal (voor wie het boek niet gelezen heeft is het denkelijk volstrekt onduidelijk waarom de burgemeester wordt gefusilleerd), de werkelijk hopeloze soundtrack (veel te aanwezig, veel te bombastisch, veel te repetitief), een storende montageglitch en je houdt weinig anders over dan, heel veel, nepsneeuw. Zelfs de fade to white was daar nog een ode aan volgens mij.

Aankleding prima, cast naar behoren, voor de rest ondermaats. 2*.