Meningen

Je maait toch minimaal de helft van het gras voor mijn voeten weg. Inderdaad een bijzonder zwak laatste half uur.

Daarvoor gaat het allemaal nog wel; het gebruikelijke verhaaltje vol intriges en foute mannen kent met de persoon Ledda een aardige invalshoek en de film ziet er (buiten die irritante groenige tussenshots) prima uit. Decleir speelt verder, ik kan niets anders zeggen, fenomenaal.

Jammer dus dat de film zonder adem komt te zitten en dan toch nog een half uur verder moet. Gevalletje hortend, stotend, zwart voor de ogen en doodmoe over de streep. 2,5*.

Verlaat jaren '50 vehikel met een crappy home-made monster dat misschien het stadje de stuipen op het lijf jaagt, maar de kijker volstrekt koud laat. Ellenlang geplons door het moeras is bijzonder potsierlijk, toch heeft de film 3 pluspunten: adequate onderwaterbeelden, het nodige vrouwelijk schoon en een opmerkelijk fraai (zij het behoorlijk uit de toon vallend) liedje onder de begincredits: YouTube - Blood Waters of Dr. Z Opening

Vandaar toch 1,5*.

Nooit een geweldige fan van Smith geweest (buiten de eerste Clerks.), maar Zack & Miri is in het eerste uur bijzonder amusant. Puike dialogen en een paar goede bijrollen (Robinson en met name Long stelen de show) zorgen voor veel heerlijke ongein en de pornoscene is zowaar ontroerend. Daarna vervalt de zaak helaas toch weer (hoe kan het ook anders) in standaard gesuf over echte liefde enzo, jammerdebammer dan.

Toch 3*.

Beter kun je het haast niet zeggen. Een erg mooie kinderfilm. Tuinier en De Groot spelen prachtig en de film is doorspekt met onvergetelijke momenten.

3,5*.

Niet leuk en veel te lang, er zijn betere combinaties denkbaar...

1,5*.

Hmm had hem stiekem nog wel iets lolliger in zijn slechtheid verwacht. Feitelijk is alleen de condoomscene er ééntje om in te lijsten qua ogen-uit-je-kop-schamen onderbroekenlol. De film is verder natuurlijk compleet niveauloos inclusief schmierende (en vrij zwakke) cast, dom verhaal met belachelijke dialogen en de nodige technische mankementen. Toch heb ik echt nog een hoop slechtere films gezien dan dit legendarische werkje.

1,5*.

Allicht een goede tip. Lijn en vastigheid zoeken in Zerkalo is vergeefs; na een half uurtje ondertitels lezen bij gedichten en ze ondertussen proberen te matchen met het getoonde beeld heb ik het ook maar opgegeven. Frustrerend, dat wel.

Als film verder werkelijk een p-l-a-a-t-j-e, weinig films kunnen het zeggen zeker een handvol adembenemende scenes in zich te hebben (de waaiende doeken, het natte haar, vogel door de ruit, de vertragingen bij de drukkerij) maar tot een connectie wist het, in tegenstelling tot Stalker, in mijn hoofd niet te komen.

2,5*.

Teleurstellende film van Bigelow na het zo sterke Hurt Locker. Inderdaad dringt de vergelijking met een documentaire zich op door de afstandelijkheid en de onnodige tussenkopjes. Chastain weet ook geen moment te overtuigen als CIA rookie, als ze eens iets pittigs zegt (I am the motherfucker that found this compound) is het vooral potsierlijk. De uiteindelijke, ultieme inval in het huis van Bin Laden (waarom zien we hem eigenlijk niet in beeld?) is niet erg spannend en ongetwijfeld behoorlijk waarheidsgetrouw maar als kijker hoop je dan op iets meer intensiteit. Eigenlijk vond ik er, zeker ook gezien de duur, als film gewoon niet zo veel aan.

2*.

Dat is ie - buiten een paar bijzonder pijnlijke momenten dat de Zodiac in actie komt - dus ook niet. Voor wie een standaard Hollywood thriller zoekt moet maar even verder kijken en Zodiac voorlopig opzij leggen. Niet alleen vanwege het einde (dat de moorden nooit 100% opgelost zijn moge bekend zijn, eigenlijk vond ik het bewijs tegen de verdachte nog duidelijker dan ik vooraf had verwacht), maar ook de weg daarnaartoe neemt de film andere paden dan gedacht. Zo had ik veel meer puzzeltje oplossen ala DaVinci Code verwacht, maar eigenlijk spelen de puzzels niet een grote rol in het geheel.

Wel centraal staan de 3 mannen die zich vastbijten in de zaak. Ruffalo is sinds You Can Count On Me een favoriet gespeeld en in zijn lijzige rol als rechercheur overtuigt hij opnieuw; een prettig acteur. Downey en Gyllenhaal doen het niet slecht, zonder verder echt uit te blinken.

Meeste aandacht gaat uit naar Gyllenhaal, die met Robert Graysmith de man speelt die het Zodiac gebeuren in een boekvorm heeft gegoten, en aan het proces voorafgaande er klaarblijkelijk bijna aan onderdoor is gegaan. Zijn obsessie met de zaak is echter niet op elk punt uitgewerkt; zijn verstoorde relatie met Sevigny bijvoorbeeld wordt haast achteloos zo nu en dan genoemd. Het nadeel denkelijk van een film vertellen die zich over vele jaren uitspreidt.

Met de look van de film zit het wel goed, de sfeer en muziek zijn goed verzorgd, vakkundig gemaakt, tip top niets mis mee. Het probleem is natuurlijk dat het maar niet echt spannend wil worden; de feiten zijn min of meer bekend en het achterliggende verhaal leent zich misschien voor een aardig boek of documentaire, op film is de kijker meer spanning en sensatie gewend. Er zullen derhalve nogal wat mensen zijn die deze film saai of onbevredigend zullen noemen (mijn gezelschap viel zelfs in slaap (vooruit het was de nachtvoorstelling, maar toch)), maar als je je Hollywood seriemoordenaar thriller bril eventjes afdoet heb je toch een bijzonder aardige film te pakken.

3*.

Specialist Fulci heeft er een lekker zombiefilmpje van gemaakt. De scenes bij Manhattan vind ik wel aardig.

2,5*.

Treurigmakend slechte film dat het toch best wel aardige (zij het standaard) verhaaltje op de saaist mogelijke manier uitwerkt. Werkelijk geen spannend moment te vinden in dit hopeloze werkje dat cool probeert te doen met een stoere soundtrack en weirde kapsels, maar dit is echt troep van het ergste soort. Waar het voodoo vrouwtje mee bezig is weet ik niet, maar acteren kun je het niet noemen. Wat een ellende.

0,5*.

Grote teleurstelling. Titel, plot en Englund zouden garant moeten staan voor een cultklassiekertje maar de film is langdradig en vooral erg onleuk. Feitelijk maar een kwartiertje verhaaluitwerking, en daarna een eindeloze blote borsten parade. En ja, geloof het of niet, ook dat gaat vervelen.

1,5* voor de uitstekende make-up.

Film kan niet opboksen tegen Shaun of the Dead die oneindig veel grappiger was. Eisenberg en Harrelson zijn wel een aardig team samen, en een paar grappen werken wel, maar het is eigenlijk allemaal net wat te weinig. Uitkijken is het naar de cameo van Murray, die zonder meer de show steelt. Stone wint trouwens elke Zoey Deschanel look-a-like contest... and that's a good thing.

2,5*.

Een makkelijk onderwerp om wat grappen tegenaan te gooien, al wordt het soms wel leuk gedaan. Taylor is, net als in Dodgeball, een positief nootje aan deze film.

2,5*.

Onbegrijpelijk dat dit een oscarnominatie heeft opgeleverd. Disfunctionele gezinnen zijn wel eens beter in beeld gebracht (Familie bijvoorbeeld), ongeloofwaardige en vlakke karakters zelden. Mannen die door hun echtgenotes erop uit worden gestuurd om vreemd te gaan, het kan ook alleen in een Nederlandse film. Of was dat zo'n tragikomische scene om mee te lachen? Dan ontging me dat even.

Vervelende personages, flauwe grappen, al met al een teleurstellende film, ondanks het behoorlijke acteren van met name Boermans en Spijkers.

1,5*.

Erg sterke film. Goed script en naturel gespeeld. Ongelooflijk eigenlijk dat dezelfde team-up ook het vreselijke Phileine Zegt Sorry achter hun naam hebben staan.

3,5*.

Als kleurenpiet-voorstander sinds vele jaren (kleurenpiet: waarom niet, ten slotte) had ik graag naar een historisch-culturele verhandeling gekeken over het verleden, heden en toekomst van het ons allen zo dierbare Sinterklaasfeest en die toch ietwat wonderlijke en ja, best dubieuze rol die Pieterbaas daarin speelt. Helaas heeft de VPRO echter niet een pakhembeet Joris Luyendijk of Herman Pleij op pad gestuurd voor de broodnodige duiding maar ene Sunny Bergman, een huilerig typetje dat al vermoedt dat iemand die zijn koffie het liefst zwart drinkt in het weekend in witte lakens gehuld brandende kruisen in de tuin van de eerste de beste donkere meneer plant.

Tussen het gesnik en gesnotter van deze kleuter (ik ben geen fan) door volgen gelukkig dan toch nog wat relevante stukken zoals met de welbespraakte Nigeriaanse schrijfster die uitstekend een aantal nijpende punten ohgv wit privilege naar voren bracht. Ook enkele omstanders, medewerkers en familie wisten soms rake verbale klappen uit te delen. Hierna begon Bergman de show echter weer over te nemen op haar werkelijk niet te trekken kinderlijke toontje. Absoluut dieptepunt was daarbij overigens ongetwijfeld het onzalige tripje naar Londen, hoe dom, over the top, prekerig en niet relevant wil je het hebben. Met immer stijgende plaatsvervangende schaamte naar dat stuk gekeken. Manmanman...

Even heftig als knullig en daarmee een ware unholy mess.

Qua vormgeving ziet het er pico bello uit, maar het en toen en toen en toen script is om werkelijk horendol van te worden; hier gebeurt veel en veel te veel. Verder is het haast sneu om acteerkanonnen als Koch en Hoffman te zien naast nontalenten als ene Sjonnie de Mol (waarlijk onbarmhartig slecht... wat een afgang) en die knul van arke.nl dacht het wel (ik moet Nachtrit nog zien maar vrees met grote vrezen). Verder vrij hopeloze muziek ook.

Verhoeven kan nog zo'n groot regisseur zijn, deze film is ondanks de fraaie aankleding en een bij vlagen goede cast een rotzooitje.

2*.

Een zeer matig werkje dat natuurlijk wel een bijzonder belangwekkend onderwerp heeft. Helaas komen de gesprekken niet tot wasdom, door Seelen's vervelende stem (vooral bij het eerste gesprek), te korte portretjes, soms nogal wanorderlijke verhalen maar vooral, vooral door het eindeloze, ergerniswekkende pianoriedeltje dat overal onder werd gedraaid.

2*.