Meningen

Eens met bovenbuurman, en Lorre verdient extra aandacht want zijn rol in M vind ik misschien wel de meest indrukwekkende acteerprestatie ooit...

4,5* dus.

Pulpweekend te huize otherfool, met het alleraardigste Bitch Slap (2009) en het toch ook op z'n minst redelijke Machete.

De Grindhouse trailer destijds was natuurlijk briljant en beloofde een heerlijke, over de top exercitie van wansmaak, afgehakte ledematen, verre van functioneel naakt en een hoop bloedvergieten, met cult-held Danny Trejo in de glansrol als de titelfiguur. En hoewel al deze elementen er ook wel in zijn gestopt, deugt de mix toch net niet helemaal. Het middenstuk van de film meandert een beetje, en de serieuze ondertoon met betrekking tot het grensgebeuren is misplaatst.

Gelukkig blijft er toch genoeg fun over, al was het maar om de Oude Stramme Meester (Seagal dus) weer eens in 'actie' te zien; het is met de toevoeging van Alba en Lohan al met al een mooie stoet van lelijke mannen en lekkere wijven.

3 dikke sterren. Had er net iets meer van verwacht, maar vooruit maar weer.

Bale's tour de force is ongekend is deze sluimerend spannende film over het leven van de slapeloze Trevor Reznik. Langzaam daalt de fabrieksarbeider neder in een surrealistische en bevreemdende wereld waarin niets is zoals het lijkt... en de kijker daalt onverbiddelijk mee!

Hoewel het einde wat plots komt en wellicht niet voor een ieder bevredigend zal zijn, is The Machinist een film om zeker te gaan kijken, al was het alleen maar voor de fantastische Bale, en dan heb ik het niet alleen over zijn fysieke prestatie.

3,5*.

Boze Queen Amoa? Dat valt nogal mee...

Anyway, vervelend werkje met veel karton en veel figuranten. Hercules (of is het nu Colossos) zelf huppelt wat rond, er wordt wat geknokt en er is wat gemier met een koning, zijn dochter en de usual bad guy. Het verhaaltje mag eigenlijk geen naam hebben dus is het tempo maar danig teruggeschroefd (richting 'ondraaglijk') en eigenlijk blijf je alleen maar kijken om te zien of Morris zijn buik de hele film in kan houden. Ik verklap vast; dat kan-ie.

Let verder op de eindeloze 'dans van de Goden', een sterk staaltje improvisatie dat het onbegrijpelijkerwijze nooit tot cultdans in de lokale disco bracht.

1*.

Ik vond de rotsmensen eigenlijk wel cool, al is hun leider in het sullige pakje te lachwekkend voor woorden. Het onzalige verhaaltje en de ellenlange zandstormscene worden gecompenseerd met ouderwetse knokpartijen en een leuke campy sfeer. Slecht natuurlijk, maar ergens ook nog wel amusant.

2*.

Bijzonder fout en flauw, deze doorzichtige film die van de karakters pure karikaturen maakt. Het einde (we killed him!!!) is om te huilen zo slecht... De 1,5* zijn voor een redelijke Hoffman.

Aardige, rauwe film, zonder echt bijzonder te zijn. Gelukkig dacht het publiek daar anders over en kwam er een tweede deel dat in mijn ogen superieur is aan dit filmpje.

2,5*.

Fantastisch vervolg op het hooguit redelijke Mad Max. Zo veel intenser, leuker, spannender dan het origineel... jammer dat de serie met deel 3 afsloot met een enorme domper.

4*!

Pff wat een aanfluiting. Na het redelijke 1e en geweldige 2e deel hoop je op een klapper als afsluiting, maar dat is het duidelijk *niet*. Het gegeven van de 'onderwereld' is nog wel aardig, maar de verhaallijn rond de kinderen was inderdaad zwak. Voeg daar de verschrikkelijke Turner bij (standaard 1 punt aftrek) en je komt op 1,5*.

Frankenstein meets the Wolfman in dit belachelijke verhaaltje met dito acteerprestaties. Dat het monster keurig zijn colbertje aan houdt is op zijn minst opmerkelijk te noemen. Tuinman Pedro steelt de show in dit standaard mad scientist verhaaltje.

1,5*.

Bij vlagen wel grappig (vooral Cohen als de koning), maar de hoofdpersonages waren onnoemelijk saai en braaf. Maakt het al met al een ietwat kinderachtige film.

2,5*.

Ik ben het met je eens Vino; dit was allemaal nog best aan te gluren. Zo nu en dan wat sullig maar het tempo lag best hoog en de effecten zijn helemaal niet verkeerd.

2,5*.

Uiteindelijk toch boeiende film van Welles waarvan het achtergrondverhaal tot voor kort niet echt bekend bij mij was. Die omissie heb ik de afgelopen uren dan maar opgevuld.

De mooie beelden van met name het eerste uur trekken je langzaam in het verhaal van de gegoede familie en alle tegenslag die het op den duur tegenkomt, maar stiekem zitten de beste scenes toch in het verknipte tweede deel van de film, zoals de verwarde monoloog van de Major, het afscheid van Jack maar vooral die schitterende, door Welles' voice-over begeleide come-uppence van George: YouTube - The Magnificent Ambersons - George's Comeuppence

Als dat slothalfuur iets coherenter was geweest zou het inderdaad zomaar Kane 2 kunnen zijn geweest. We zullen het nooit weten.

3,5*.

Hoe maak ik een film vol pretenties met thema's als Liefde, Dood, Wroeging en Haat? Welnu... zo dus. P.T. Andersons film weet tussendoor ook nog eens van de 1e tot de 188e minuut (!) te boeien en te fascineren.

Afgelopen zomer voor de 4e keer gekeken, en Magnolia is het ook daadwerkelijk waard. Wederom was het geheel meeslepend, wederom was het een magische avond. Van hoeveel films kun je dat nu zeggen?

Moore en Cruise spelen de rol van hun leven, Hoffman en Hall zijn briljant, maar voor mij stelen Macy en Reilly de show als former whizkid en verlegen cop.

Prachtige scenes te over met een einde dat je van je hele leven niet meer vergeet. Uiteraard de volle mep voor dit meesterwerk: 5*.

De aankondiger deze zomer op de VRT zei: 'Voor wie de film nog niet heeft gezien; awel, ik ben jaloers op u'. Dat somt het eigenlijk wel een beetje op...

Ach ja, Eastwood doet het natuurlijk goed en het sfeertje is wel aardig getroffen maar de film is te lang en de bad guys zijn vanaf minuut 3 bekend. Overbodig, maar zo kapot was ik toch al niet van het origineel. Ongetwijfeld voer voor de fans.

2,5*.

Toch wat onderschat (meester)werkje van Darabont. Verhaal is meeslepend en weet wederom bij mij alle emoties op te roepen die het wil. Carrey is geweldig als altijd... Een film die het verdient meer gezien te worden.

4*.

Interessante film neemt je helemaal mee, ziet er prachtig uit, is goed geacteerd... maar als aan het eind de puzzelstukjes in elkaar vallen mist er *iets*... zonder dat ik nu precies weet wat het is. Misschien dat ik het bij een herziening nog vind, tot die tijd: 3,5*.

Stuk minder luchthartig en dus ook een stuk minder leuk dan Schatjes. Ik houd het op 2*.

Gelukkig dat Moodysson weer eens een echte film maakt, al is-ie nog niet terug in vorm. Mammoth is vooral een nette film, met een paar aardige verhaallijnen en een degelijke cast, maar verder niks bijzonders. Of het moet al de bij tijd en wijle opmerkelijke muziekkeuze zijn.

Maar goed, ik had er toch wel meer van verwacht. Dat ik bijvoorbeeld echt geraakt zou worden door de beelden. Maar hoewel ik met name Tom's situatie en gevoel wel herken, kwam het maar niet tot een echte klik. Moodysson lijkt wel weer te ver terug doorgeslagen, wat Mammoth een beetje 'gewoontjes' maakt.

Toch 3*.

Laat het ruige wraaknemen maar aan Vin Diesel over, dat zit wel snor. Alleen laat de emotionele scenes vervolgens aan iemand anders over, aub. Stoere agenten vs gemene drugsmannetjes, je moet er van houden.

2*.

Toch een tegenvaller ondanks een paar leuke elementen. De film begint met een fraaie achtervolging in Oost-Berlijn maar als het plotje eenmaal echt op gang komt verwatert alles en wordt het té vaak té flauw. Soms werkt het komische element heus wel (de scene waarin Cavill vanuit zijn vrachtwagen rustig de achtervolging te water zit te koekeloeren) maar net zo vaak niet.

Vikander is een plaatje en haar jurkjes zijn beeldig maar erg overtuigen vond ik haar verder niet, en eigenlijk geld dat voor de complete cast. Compleet gebrek aan chemie, en Cavill blijft natuurlijk de uitstraling van een natte tosti houden. Opvallend irritante soundtrack ook trouwens. Nee, niet veel.

Mulligan's laatste film is een mooi geschoten tearjerker dat net niet overtuigend genoeg is om je echt bij te blijven. Grappig om Witherspoon zo jong te zien. 2,5*.

Goeie genade zeg, wat krijgt Metropolis ervan langs in het tweede uur van Man of Steel, dat zag er allemaal prima uit. Gelukkig maar, want het verhaal is werkelijk onzalig slecht met vage bad guys en hun dito plannen: wat was Nolan denkende? Daarnaast is Cavill weer een echt lulletje rozenwater als Superman, de nieuwe Routh als-ie niet uitkijkt. Gelukkig is Adams altijd betrouwbaar. Ondanks de minpunten wel redelijk van genoten vooral door de visuele grandeur, dat viel me niks tegen. Superman is niet mijn held en Snyder niet mijn regisseur, maar gezamenlijk maken ze een aardige combo, voldoende tegen de verwachting in.

3*.

Knaller van jewelste, zelfs iets van een moderne klassieker waarmee Washington zijn sterstatus nog maar eens bevestigd. Scott serveert weer mooie plaatjes, maar het is de connectie Fanning/Washington die van het aangrijpende verhaal iets echt bijzonders maakt. Uitstekend vermaak, geen enkel probleem met de hoge score alhier.

4*.

Zeg het eens baculaat, bedoel je het uiterlijk, de doodsverachting of de pedante zelfgenoegzaamheid van Phillipe?

Toch wel vrij schitterende docu dit overigens. Leuke personages met allen hun eigen kijk op een volstrekt uniek moment, waar ik tot voor deze docu geen weet van had. De verhalen van de aanloop zijn spannend, en de uitkomst levert werkelijk prachtige beelden op. Waanzin en genialiteit liggen weer eens dicht bij elkaar, maar laten we eerlijk zijn; zo'n man 450 meter boven de grond tussen de zo tragisch gevallen torens, daar kan toch geen schilderij tegenop?

4*.

Het weinig verheffende boek heb ik een tijdje terug halverwege maar aan de kant gelegd, snap alle ophef niet zo. Alles mag zich tegenwoordig literaire thriller noemen blijkbaar.

Doordat ik dus de ontknoping niet kende werd de film ergens nog wel een aangenaam thrillertje, al wordt de in principale best spannende zoektocht naar de dader steeds onderbroken door persoonlijke sores van 2 karakters die me eigenlijk niet zo erg boeien. En dan wordt 2,5 uur toch nog een lange zit.

Zeker als het laatste half uur is nogal overbodig, 2* derhalve.

Meanderende, soms fascinerende en bij vlagen ook onbegrijpelijke Roeg. Het hoogtepunt van de film is ongetwijfeld Bowie die als mysterieuze spaceman op aarde infiltreert om via succes in zaken een terugreis te kunnen bekostigen naar de niet verder bij naam genoemde planet home.

Een even curieuze als amusante invalshoek, die echter niet ten volle wordt uitgebuit: na het eerste uur wordt het verhaal nog verder naar de achtergrond verwezen dan het al was en wordt de film een trip van beeld en geluid. Niet onaardig allemaal, maar de exorbitante lengte nekt The Man Who Fell naar het einde toe wel, en ook het acteren van Clark werkt nogal op de zenuwen...

Meer interessant dan goed.

Fantastisch samenspel tussen de onderkoelde Banks en de immer intense Lorre. Vlotte dialogen, een hoog tempo en regelmatig een komische noot (bij de tandarts, in de kerk) maken van deze vroege Hitch een heus feestje. De remake zag ik nog niet maar ik kan alleen maar dromen dat-ie net zo vermakelijk is als deze.

4*.

Teleurstelling na het zo geweldige origineel. Er is 3 kwartier toegevoegd, maar waar dat in is gaan zitten is nauwelijks duidelijk. Echt spannend wil het helaas allemaal niet worden.

2*.

Mijn 6e Ford en denkelijk de beste tot nu, al zal ik allicht nooit een echte fan worden. Ik keek vooraf vooral uit naar Stewart maar Marvin en Wayne stelen de show in deze fraaie film waarin het oude westen uiteindelijk moet buigen voor de vooruitgang. In het eerste uur iets teveel comic relief, in het tweede een paar prachtige scenes (de shoot-out is allicht de beste ooit) en een mooie ontknoping.

3,5*.