Meningen

Wat een superbe stomme film!

We volgen de moeizame jaren richting volwassenheid van Thymiane, een meisje dat op jonge leeftijd wordt verkracht en het huis wordt uitgesmeten. Na een vernederende tocht door de krochten van de maatschappij worstelt ze en komt boven. Een eenvoudig verhaal, maar schitterend geschoten en gespeeld, door Brooks maar zeker ook de karakters zoals genoemd door pippo il buffone.

De tijd ver vooruit in beschrijving van de zelfkanten van de samenleving, dit is een klein, nee groot, meesterwerk. 4,5*!

There's a storm coming

Aardig drama met Shyamalan-achtige thriller-elementen maar helaas veel en veel te lang. De immer moeilijk kijkende Shannon is perfect als getormenteerde vader en echtgenoot die nattigheid voelt aankomen en zich in allerlei problemen werkt om zijn gezin van de aanstaande apocalyps te redden. Langzaam, heel langzaam maar zeker verzuipt hij in het eigen gecreëerde moeras waarna Nichols zich lijkt te vergalopperen aan het grootste gebaar uit de recente cinema (de 'ontsnapping' uit de bunker), om daarna de volgende twist boven tafel te halen. Of de kijker hier weer op het verkeerde been wordt gezet blijft in het midden, al neig ik wel heel erg naar de psychose uitleg.

2,5*.

Gebruikelijk escaping the 'hood verhaaltje wordt opgekrikt door een paar aardige grappen en typetjes en met name het acteerwerk van de fitte veertiger Banderas. Helaas duurt de film wel te lang voor het simpele verhaaltje en zijn de slotscenes rond de danswedstrijd werkelijk tenenkrommend...

2,5*.

Liam Neeson goes Bruce Willis, waarbij half Europa wordt afgeknald door de moeilijk kijkende Uncle Sam. De intro is ietwat lang maar daarna volgt de rappe actie waarbij niemand wordt gespaard. Scene op de snelweg was erg sterk, de man naast me sprong een meter uit z'n stoel.

Met de achterliggende gedachte (tieners kun je beter beschermen dan loslaten in deze enge wereld) had ik wel wat moeite, Janssen en Grace bakken er niks van en de film is wel erg rechtoe-rechtaan, maar als tussendoortje is 'Taken' prima te behapsnappen.

3*.

Ondanks al zijn domheid (Maggie Grace als onverschrokken actieheldin, wie oh wie had dat gedacht) zitten er best amusante dingen in Taken 2, het ietwat simpele vervolg op de surprise hit van een paar jaar terug. Beetje knokken, beetje achtervolgen, weer een beetje knokken en dat allemaal in het mooie Istanbul, moet kunnen. Dat eindeloze gejeremieer over het rijbewijs begon me overigens wel de keel uithangen na een tijdje...

Vooruit, 2,5*.

Voor een thriller die het moet hebben van onverwachte wendingen is het einde wel *erg* voorspelbaar (dacht er nu werkelijk iemand dat Hawke *niet* de moordenaar was?).

Verder zit de film vol ongeloofwaardigheden, plotholes en onlogische gedachtengangen. De vechtscene in de kelder, de moord op de moeder en de aanval van Sutherland zijn maar een paar scene's die, zeker terugkijkend, vol onnozele toevalligheden zitten.

Dit zou allemaal nog door de vingers gekeken kunnen worden, maar het laatste kwartier is wel zo vreselijk suf... dat moet je echt zien om te geloven.

1,5*.

Behoorlijk eerste uur houdt de aandacht er goed bij, daarna neemt het scenario wat zwakke bochten wat resulteert in een zeldzame anti-climax. Travolta schmiert erop los, maar Washington is prima (als eigenlijk altijd) in een film die tot het halfweg punt vermaakt, en daarna helemaal ontspoort (pun intended).

2*.

Alleszinds redelijk filmpje, dit goedkope horrorwerkje dat luchtig een aantal horrorklassiekers (m.n. Carrie natuurlijk) recycled. Aantal leuke gore scenes (hear no evil, speak no evil... see no evil!) maken een vermakelijke film, hoewel de film naar het einde toe wat minder wordt.

Voor de acteerprestaties hoef je deze niet te zien en dat Tamara van een muurbloempje in een supersexy meid verandert hebben we ook al veel te vaak gezien, maar er zijn mindere films in het genre.

2,5*.

Regisseur Giancola wist op 20-jarige leeftijd met z'n eigen productiebedrijfje 150.000 dollar bij mekaar te sprokkelen om dit werkje te maken; chapeau daarvoor.

Helaas niet voor de film, want die is echt fenomenabel slecht. Het budget is gestoken in een enkele aardige vliegtuigcrash en een uitgerekte scene in de tijd van de Amerikaanse burgeroorlog, duidelijk niet in de cast (wat een klojo die hoofdrolspeler) of een deugdelijk script.

De film maakt van het hele tijdreizen-verhaal een zootje, en ook visueel ziet het er niet uit, met EGA-effecten en lamlendige toetsenborden. Destijds een enorme flop, tot de film door de uitzending in het MST3K theater alsnog in de zwarte cijfers kwam.

1*.

Disney is gewoon weer helemaal terug, na het al meer dan charmante Enchanted (2007) is er nu deze verrukkelijke animatiefilm rond het mij onbekende Grimm-sprookje over Raponsje, een prinsesje dat uit de wieg wordt gestolen door een gemeen uitziende mevrouw vanwege haar magische haar. Op haar 18e verjaardag weet de lieftallige blondine aan de knokige vingers van deze 'stiefmoeder' te ontsnappen aan de hand van antiheld Flynn Rider, en het avontuur kan beginnen...

Sentimentaliteit natuurlijk te over: opgroeien, ware liefde, je dromen achterna... het is van een Kinderen Voor Kinderen niveau allemaal, maar dan wel zo goed gemaakt, je ziet het afgespatte glazuur van je tanden pas na afloop in een hoekje van het tapijt liggen; tijdens de film ga je namelijk helemaal op in de verbluffende animatie (de damdoorbraak!), de heerlijke liedjes (I had a dream!), het hoge tempo, de geweldige grappen (het paard en de kikker!) en vooral de onverwoestbare feel-good romantiek (de hemellichtjes!). Zelfs het huil of ik schiet einde werd in huize otherfool gepruimd; de snotterdoekjes kwamen weer eens goed van pas.

4*!

Met de (grotendeels jonge) cast zit het wel goed, maar dit is haast een schoolvoorbeeld van een film die zich te lang voortbeweegt. En da's jammer, want het basisidee is wel interessant...

2.5*.

John Agar en een superspin in één film; dat kan onmogelijk fout gaan! Goede effecten, hoog tempo; één de betere wacky monster movies uit de jaren '50.

4*.

Remorz heeft hierboven werkelijk exact mijn gedachten neergepend...

Ik ben het met name hiermee erg eens. Er zitten 2 prachtige scenes in waarin een jonge Jonathan, met make-up op, tegen de camera acteert. Indrukwekkende scenes, maar hoe en wat heeft dit nu exact met de relatie met zijn moeder te maken? Het blijven losse fragmentjes.

Ook van mij 3*.

Erg leuk filmpje, met liefde gemaakt. Goeie grappen, leuke personages en doldwaas gerace, prima vermaak.

3,5*.

Onnodige en bloedirritante remake van de Franse klassieker. Fallon is een nietszeggend acteur en kan zich beter bij Saturday Night Live typetjes houden, en Latifah is hier ronduit irritant.

1*.

Prima vervolg op de hit Taxi. Hetzelfde leuke sfeertje zorgt weer voor anderhalf uur vermaak. Deel 3 heb ik nog niet gezien, de Amerikaanse remake (helaas) wel...

3,5* voor Taxi 2.

Teleurstellend. Maassen en Smit zijn nog wel redelijk maar het rechtdoor naar school en kantoor verhaaltje is nogal vervelend. Die eindeloze autoritjes begonnen toch wel op m'n zenuwen te werken (en niet op een goede manier). Het naargeestige einde is wel passend maar weet niet te verhullen dat TBS nergens echt boeit, ontroerd, of opvalt.

2*.

Na Disturbing Behavior wederom een flop voor Katie. Nergens spannend, nergens grappig, nergens anders. Mirren doet haar best maar kan deze film ook niet redden.

0,5*.

Zeer teleurstellend filmpje van de Southpark makers. Onduidelijk in haar bedoelingen, en nog veel belangrijker: zelden echt leuk. Een enkele goede grap en een paar leuke songs, dat was het dan wel weer.

Ik zet in op 2,5*, en dat is enigzins afgerond naar boven...

Ik loop weer eens achter, had tot de Oscars nooit van McFarlane gehoord (wel van Family Guy maar dat vind ik niet echt geweldig) en dus ook deze film gemist. Niet dat ik er nou heel treurig om hoef te zijn, want Ted komt niet boven het maaiveld van komedies uit. Soms aardig maar net zo vaak flauw, en eigenlijk nooit echt hilarisch. Kunis is een schatje en haar baas het enige echt leuke karakter in deze film.

2,5*.

Verreweg de beste film die de MST3K behandeling heeft gehad. Een vlotte start met een straatoverval en de ontsnapping aan de politie wordt gevolgd door een bijzonder aardige hostage situation. Intussen vallen er rake klappen en zijn de pauw pauw geluidjes niet van de lucht!

Maar pas echt geweldig wordt het in het laatste kwartier met een spannende achtervolging te auto en te voet en een prachtige slotscene in het LA Observatory die in een betere Hitchcock niet had misstaan.

4*!

Opmerkelijste moment is trouwens als het lokale Opsporing Verzocht de betere bikini-kiekjes van 1 v/d verdachten laat zien ipv de gebruikelijke mug shots.

'...waarbij de moordenaar zijn slachtoffers telkens met lippenstift besmeurt'... wie heeft dat erbij bedacht?

Anyway, wat een waanzinnige film. Inderdaad dat eeuwig durende en continu herhaalde riedeltje, de ontzettend domme dragrace (20 kilometer per uur ofzo) en absurde dans- en muziekintermezzo's (met de Amy Winehouse van de jaren '60).

Maar wat deze film echt bijzonder maakt is het plotseling opduikende broertje van onze held Jimmy; Mikey. Deze crybaby is het meest bizarre filmkarakter ooit met zijn constante gejammer en dat vreselijke huilgezicht, compleet met opoe-bril en Balkenende kapsel.

Spannend en aardig wordt het maar in 1 scene (onder de onvermijdelijke douche), maar de moordenaar komt totaal niet uit de verf en het feit dat de jeugd nadat hun vriendinnen worden afgeslacht vrolijk de volgende dag voor een 'pop' en een dansje het cafe induiken komt ook al niet al te realistisch over...

1,5* lijkt me inderdaad wel genoeg.

Goede scheerspullen ook in die oertijd. Ik had het gevoel dat de monsters later gerecycled zijn in The Village. Verder wel amusant filmpje, zwak geacteerd natuurlijk, maar met een aardig twistje aan het eind.

2*.

Alleen die plot al...

Typisch jaren '50 filmpje, zwak op alle fronten maar voer voor de fans. Hilarisch slecht dus.

1*.

Een weinig, zeg maar niet, memorabele mad scientist film met een hoog commie paranoia gehalte. Knullige scenes te over, let bijvoorbeeld op zombie 'Ivan' die houterig en motorisch gestoord door het beeld waggelt, maar op het moment supreme geen problemen heeft met deurklinken of hele kleine sleuteltjes.

Mooi moment ook als de jongens een ontsnappings-vlotje bouwen waar een kleuter zich nog voor zou schamen, maar als we de triomfantelijke muziek mogen geloven hebben we hier te maken met een replica van de Bounty.

Plot sleept zich verder nogal voort, alleen de ontmaskering van de sheriff is nog opvallend voor een film van die tijd. 1*.

Zeven jaar later zou Warren met The Wild World of Batwoman trouwens één van de meest absurde films aller tijden maken. Als u na 'Teenage Zombies' nog niet bent afgeschrikt: ga dat zien, ga dat zien!

Kan het met bovenbuur eens zijn: onzinnig filmpje dat het tempo er gelukkig in houdt. Onzalig acteerwerk, maar de film verdient een plusje voor de geweldige titel.

2*.

Nauwelijks een komedie en eigenlijk ook nauwelijks een horrorfilm, waardoor de fans van het genre wel eens bedrogen uit kunnen komen. Vooral de eerste 3 kwartier is de film meer bezig met het familie- en vriendenleven van Dawn en haar queeste voor sexuele onthouding dan met allerlei smerige zaken die je na het lezen van de plotomschrijving zou kunnen (en mogen?) verwachten.

In de tweede helft dan wel wat bloed en andere aardigheden, maar het onderliggende tienerdrama blijft een belangrijke rol spelen. Niet wat ik had gehoopt derhalve, al is het als drama ergens wel geslaagd. Misschien een pulperig 2e deel?

2,5*.

Cult Alert!

Prachtige film over de gevaren van marijuana. Een goedje waar je een vreselijke tennisspeler, maar ook blijkbaar een nogal jazzy pianist van wordt!

Het is werkelijk geweldig hoe die sullig hoofdpersoon (I sure love hot chocolate, thanks ma'am) helemaal gestoord wordt na een trekje of 2.

Niet te missen. 2,5*.

Uitstekend HBO-drama dat op overtuigende wijze een paar emotionele snaren volop weet te raken.

Grandin is natuurlijk een dankbaar onderwerp voor een biografie; opgroeiend in een niet-begrijpende maatschappij lijkt ze voorbestemd voor het ongeluk, tot ze een paar juiste mensen (en dieren) tegenkomt waardoor ze uit kan groeien tot wetenschappelijk expert in haar vakgebied.

Danes speelt goed en van het kijken naar Strathairn alleen al word ik persoonlijk rustig, de man heeft zo'n prettige uitstraling dat hij geknipt is voor de rol van begripvolle docent. Best wel hartverwarmend feel-good drama, ik heb er van genoten.

3,5*.

Niet best inderdaad, deze rommelige B-film.

0,5*.