menu

The Magnificent Ambersons (1942)

mijn stem
3,36 (188)
188 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Romantiek
88 minuten

geregisseerd door Orson Welles
met Joseph Cotten, Dolores Costello en Tim Holt

De jonge, knappe maar wat wilde Eugene Morgan wil trouwen met Isabel Amberson, de dochter van een gegoede rijke familie. Maar in plaats trouwt ze met de saaie maar betrouwbare Wilbur Minafer. Jaren later wanneer Wilbur overleden is keert Eugene terug en vraagt Isabel nog een keer ten huwelijk. Ditmaal stemt ze in, maar haar verwende zoon probeert het huwelijk te saboteren.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=L10d2rH2i10

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van eRCee
2,0
kos schreef:
Ik vond het echt zo'n film voor cinefielen. [...] Vooral erg steriele en vlekkeloze regie, veel meer nog dan Kane, maar het mist een hart.

Mee eens. Steriel is het juiste woord. Het verhaal kan ook niet overtuigen of ontroeren omdat de personages alles aan zichzelf te wijten hebben. Met name Isabel, die nog wel op enige sympathie kan rekenen, maakt gewoon keer op keer de verkeerde keuze. Tel daarbij op de vreselijk irritant uitgesproken dialogen en alle scenes met die tante (wat een kwelling) en dit is gewoon een faliekante mislukking.

avatar van starbright boy
3,5
starbright boy (moderator)
De film is volgens mij bewust steriel omdat dat deels het thema is. Je leven missen omdat dat niet in het beeld past dat je van jezelf wil overbrengen. Het moet zijn emotie halen uit de in de tweede helft duidelijk naar voren komende gevoel van een gemist leven. En dat lukt niet echt, want daar lijkt het meeste in stukgemaakt. De film gaat met horten en stoten naar het einde toe. De film verspringt af en toe van toon, wordt hij soms uitleggerig, lopen scenes niet meer en is het veelbesproken einde echt een aanfluiting. In tegenstelling tot The One Ring ben ik er wel bijna van overtuigd dat de film zonder de studioingrepen veel beter was geweest, al zullen we dat ben ik bang nooit zeker weten. Want de beste stukken vond ik beter dan Citizen Kane. Volgens mij had dit een film kunnen zijn die me langzaam onder de huid was gekropen en me zonder me heel erg te raken tijdens de film had ontroerd na afloop, om het geheel. Maar dat doet het nu niet.

3.5*

avatar van BBarbie
3,0
Film met een turbulente ontstaansgeschiedenis. Richard Jewell schrijft in zijn boek “The RKO Story” (Octopus Books, 1982) op blz. 173 over de eerste voorvertoning in een bioscoop in Pomona in maart 1942: “The Pomona audience kidded the picture, laughed in the wrong places and talked back to the performers. Flabbergasted by the crowd reaction ( ... …) the president ordered editor Robert Wise to cut approximately 40 minutes out of it.”
Dat slagerswerk is goed te zien. Zeker naar het einde toe wanneer het verhaal op schokkerige wijze afgeraffeld wordt. Helaas zijn de geknipte delen definitief verloren gegaan, dus zullen we nooit weten waarop Orson Welles zijn publiek heeft willen trakteren.
Ondanks het prima acteerwerk ontstijgt deze eindversie al met al nauwelijks de middelmaat. Zonde.

avatar van The One Ring
4,0
Gisteren een herkansing gegeven en dat pakte verrassend goed uit. Sterker nog, de meeste kritiek die ik eerder noemde kan verwijdert worden, terwijl de pluspunten kunnen blijven staan.

The Magnificent Ambersons stond me vooral bij als een incoherent rommeltje dat voor geen meter liep en opbouw mistte. Daar had ik nou eigenlijk nog erg weinig last van. Ditmaal lukte met het een stuk beter om de wereld van de Ambersonfamilie gezogen te worden. Er zit meer gevoel in dan ik me herinnerde. De nostalgie ligt er zelfs wat dik bovenop en het is een vrij ontroerend portret van verlies. De hoofdpersoon is misschien volledig onsympathiek, maar de bijrollen zijn dit niet en alleen al de personages van Ray Collins en Agnes Moorehead zorgen ervoor dat het geheel een ziel krijgt. Die afscheidsscène van die eerste op het station is waarschijnlijk het beste moment van de film. Enigszins moeilijk verklaarbaar wat daar precies gebeurt, maar de rook en belichting in combinatie met Collins opgewekt-melancholische spel is prachtig gedaan.

Het blijft wel een film die vooral in de tweede helft wat lastig loopt. De eerste keer wist ik niet waar de Ambersons financieel aan ten onder gingen. Nu heb ik de melding van slechte investeringen niet gemist, maar het wordt zo terloops (en al een tijdje nadat het gebeurt) vermeldt dat het me duidelijk lijkt dat daar geknipt is. Het einde is ook belachelijk, maar ik kan er enigszins omheen kijken, omdat Welles visie zo duidelijk is dat het niet moeilijk te raden is waar het eigenlijk zou moeten eindigen. Welles wilde shots van de lege hallen van het huis van de Ambersons, maar we hebben eigenlijk al zo'n shot als George en Fanny samen voor het laatst door het huis lopen en we zien dat alles klaar is voor verhuizing.

Eerst had ik zo mijn twijfels of een langere versie The Magnificent Ambersons beter zou maken, maar nu twijfel ik daar niet meer aan. Dit is bij uitstek zo'n film die een lange lengte nodig heeft. Om te ademen, om nog meer gezogen te worden in die wereld, misschien een beetje als Il Gattopardo (hoewel niet zo extreem lang). De tragedie moet langzaam gaan drukken op het geheel. Dit gebeurt nu niet, maar niettemin heeft de film zijn kracht niet helemaal verloren. Natuurlijk, ik zie nu ook wel hoe het beter had kunnen zijn dan Citizen Kane (wat het zeker niet is), maar The Magnificent Ambersons zijn niet helemaal ten onder gegaan.
Kan hier wel een kleine 4* aan kwijt nu.

avatar van scorsese
3,5
Goeie film over een zoon die het niet kan verkroppen als zijn moeder gevoelens blijkt te hebben voor een oude geliefde. Een mooi verhaal waarbij de wereld langzaam verandert door 'moderne uitvindingen' wordt goed weergegeven. Uitstekend gebruik van decors met een aantal fraaie shots (vergelijkbaar met de eerste film van Orson Welles). Echter komt de film vooral in het laatste gedeelte wat gehaast over.

4,0
Uitstekende film van Welles. Omdat er naar het einde toe wat vreemde overgangen zijn, is het gemakkelijk om te beweren dat het duidelijk te zien is dat deze film verminkt is en dat de film daardoor aan kracht heeft ingeboet. Het filmfeit dat er flink gesneden is, is bij bijna iedereen die de film ziet wel bekend. En dan ga je er op letten en is alles een bevestiging van wat je al weet. Ik ben er van overtuigd dat als dit niet bekend was, dat je er (evt. vreemde montage, scene overgangen etc.) veel minder mensen over zou hebben gehoord of hooguit in een voetnoot. Vond het zelf ook hartstikke meevallen en nauwelijks echt hinderlijk.

De film begint heel luchtig. Een komedie zou ik het niet noemen, maar de tien minuten durende proloog schuurt daar wel tegen aan. Daarna wordt het tot vlak voor het eind, steeds wat donkerder. Het lijkt ook of Welles' voice over steeds wat somberder wordt. Van een ironische speelsheid naar melancholisch. Het personage Georgie is deels autobiografisch. Ik weet niet meer of ik dit tijdens het zien van de film zelf bedacht heb of ook daarvoor al een keer gelezen heb ergens. De state of mind van dit personage bepaald grotendeels dan ook de toon van de film.

"The Magnificent Ambersons" is een sarcastische titel. Dat besefte ik me pas na afloop. Stom eigenlijk. Het gaat over vervlogen tijden, ouder worden en nostalgie. Opnieuw maakt Welles een film over macht en status. [edit]@ TOR; Grappig, ik moest tijdens het kijken ook aan Il Gattopardo denken.[/edit]
Tegelijk, en daar zit het warme van de film in wat mij betreft, gaat de film over onbeantwoorde verlangens en liefde. Geen van de hoofdpersonages krijgt uiteindelijk echt zijn geliefde.

Vond opnieuw, hoewel wat minder opzicht dan Kane, dat heel bijzondere shots de film verder ondersteunen. Het is bijzonder effectief, soms erg mooi en dan weer vertelt het visuele mede het verhaal (door onderlinge verhoudingen duidelijk te maken bijvoorbeeld). Het belangrijkste is dat het allemaal heel driftig samenwerkt; het verhaal, de acteurs, het visuele en de thema’s. En Welles kan als geen ander daar een prachtig geheel van maken. Dat kunnen zelfs alle scharen van de wereld nauwelijks echt verpesten. 4 sterren.

avatar van Onderhond
1,0
Begon goed, daarna een tergend langzame fall.

De eerste 10 minuten waren nog best te pruimen. Vond de voice-over van Welles goed werken (wel raar, meestal veel commentaar op voice-overs maar bij deze film niet?), hij zorgt voor een vlotte eerste 10 minuten met een paar leuke kwinkslagen. Vooral het feit dat je de intro (qua inhoud) eigenlijk gewoon zo kunt overnemen en in een recente film plaatsen. Zeuren over de toekomst en met weemoed terugkijken naar het verleden is duidelijk van alle tijden.

Vanaf het dansfeest wordt het iets minder, daarna begint de film eigenlijk een lange trip neerwaarts. Het is altijd jammer wanneer er buiten de regisseur om edits aan een film gemaakt worden, maar eerlijk waar was ik blij dat het geen 50 minuten langer duurde.

Nogal overdreven acteerwerk en vervelende personages zorgen ervoor dat het drama nergens uit de verf komt en de fall alleen maar vervelend en zeurderig overkomt. Het laatste half uur was een marteling, en niet omdat het verhaal van de hak op de tak sprong. Het mist vooral het vlotte en luchtige van het begin.

Goede eerste 10 minuten dus, daarna niks meer. Vond het visueel ook onderdoen voor Kane trouwens, maar weinig interessante shots of camerabewegingen gezien. Redelijk kaal geregisseerd zelfs, zeker wanneer het drama de overhand begint te nemen.

1.0*

avatar van BBarbie
3,0
Onderhond schreef:
Het laatste half uur was een marteling (...)

Waarom kijk jij eigenlijk die oude Hollywood-films?
Zoals met alle kunstuitingen worden ook die zeer uiteenlopend gewaardeerd. Maar kijkend naar jouw overzicht van 0,5* en 1,0* films, bespeur ik toch een appreciatiepatroon. Jij vind, dat die films uit de gloriejaren van de Hollywood-studios niet deugen.

Prima, maar waarom begin je er dan aan?
Is dat een vorm van zelfkastijding?
Of kijk je met het vooropgezette idee om ze een voor een de grond in de boren?

Allemaal heel erg zonde van je tijd, want elk uur dat geweest is komt nooit meer terug.

avatar van Onderhond
1,0
In dit specifiek geval een website-gerelateerd project waar elke maand een regisseur in de kijker gezet wordt. Deze maand was het Orson Welles.

Allemaal heel erg zonde van je tijd, want elk uur dat geweest is komt nooit meer terug.

Als je er zo over denkt kan je maar beter stoppen met film kijken, want zo'n geweldig waardevolle hobby is het nu ook weer niet.

avatar van BBarbie
3,0
Onderhond schreef:
Als je er zo over denkt kan je maar beter stoppen met film kijken, want zo'n geweldig waardevolle hobby is het nu ook weer niet.

Voor mij is het al meer dan 60 jaar puur vermaak —net als het lezen van boeken trouwens— en daarmee een waardevol onderdeel van mijn dagelijks leven. Om teleurstellingen en lage scores te voorkomen probeer ik vooraf redelijk selectief te zijn in wat ik wel of niet wil zien (en lezen). Lukt niet altijd, maar vaak wel.

avatar van John Milton
3,5
Ik dacht achteloos 'ik reageer daar ook even op' nadat ik hier kwam om te stemmen, maar ik zie dat jullie gedachtenwisseling uit 2014 stamt. Had toch iets meer leven verwacht bij Welles' 'onteerde' could-have-been(?)... Overigens hoor ik (en dat weet OH ook, want we hebben we daar al eens over gehad) ook bij de pre-selectie school, helemaal nu ik ervan ben doordrongen dat ik niet alleen niet meer alles in kan halen welke goede films er reeds gemaakt zijn, maar ook dat er per jaar meer interessante, goede en leuke films uitkomen dan ik in dat jaar kan zien. Met boeken hetzelfde, ik weet nu al dat ik de 1200 boeken die ik bezit niet meer allemaal zal lezen voor ik dood ga (bedankt Winston Churchill, voor die realisatie). Dus ik probeer wel diegenen eruit te pikken die ik verwacht goed te vinden.

Wat The Magnificent Ambersons betreft, een verhaal als dit ligt te ver van mijn interesses om me echt in deze film te trekken. Prima geacteerd, maar het deed me niet zoveel. Degelijk, is het gevoel dat overheerst. Ik kan ook totaal niet inschatten hoe de film zonder de cuts zou zijn geweest, al staan de verwijderde scenes wel beschreven op internet. Wellicht dat Ik net als TOR bij herziening iets scheutiger ben, maar vooralsnog houd ik het op 3,5 ster.

avatar van Biosguru
Onderhond schreef:
In dit specifiek geval een website-gerelateerd project waar elke maand een regisseur in de kijker gezet wordt. Deze maand was het Orson Welles.

(quote)

Als je er zo over denkt kan je maar beter stoppen met film kijken, want zo'n geweldig waardevolle hobby is het nu ook weer niet.


Jullie krijgen niet per film betaalt?

avatar van mjk87
2,5
Tegenvaller. Ik vind de film niet zo zeer klinisch, maar eerder een film die me niet meetrekt, vooral door het gedateerde melodramatische acteerwerk waardoor de besognes van de personages me al snel niet meer kunnen interesseren. De regie is dan wel aardig, met die leuke eerste 10 minuten en sowieso vrij sterk camerawerk. Daar helpt het benauwende 4:3-formaat ook uitstekend bij. Maar Welles heeft hoe dan ook oog voor diepte en kadreringen. Maar ik zag liever een boeiende film. 2,5*.

avatar van IH88
3,0
“My gosh, the old times are certainly starting all over again.”

Redelijke filmklassieker. Het probleem van The Magnificent Ambersons is het rommelige en nodeloos ingewikkelde script, en het voelt allemaal gehaast aan. Je krijgt niet echt de tijd om een band op te bouwen met de personages, en de 88 minuten gaan (te) snel voorbij. Veel personages worden geïntroduceerd, maar geen één weet een blijvende indruk achter te laten. Hoewel Anne Baxter wel een sterke en charismatische actrice is, maar hier wordt te weinig gebruik van gemaakt. De regie is wel sterk, en ook het einde is uitstekend.

Gast
geplaatst: vandaag om 17:17 uur

geplaatst: vandaag om 17:17 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.