Meningen

Charlie's Farm

Charlie's Farm was zeker geen saaie film maar, als het op kritisch oog bekeken moet worden is hij niet zo goed. Nu heb ik deze film gekeken met het verstand op 0 en een paar kameraden en toch nog wel redelijk vermaakt als afsluiter van de avond. Ik moet zeggen dat er weinig gebeurde. Ondanks het wat vreemde begin word de film wat slap door gezet zonder enige spanning. Maar, wanneer de eerste geslacht word door Charlie gaat het helemaal mis daar. Maar ook wanneer dit zover was kwamen de clichés naar boven toe en kon je bijna de hele film voorspellen. Charlie zag er dan misschien wel gaaf uit, van mij mocht er wat meer spanning in komen en niet pas de laatste 20 minuten. Het verhaal is dun maar het concept is goed bedacht. Van kannibalen familie naar een alleen staande monster die iedereen in elkaar hakt. Nathan Jones begint de film wereld te verkennen. We hadden hem van te voren al gezien met Mad Max nu weer in deze! Goeie rol voor hem ook trouwens, die Charlie! Tara Reid heeft twee mooie bergen voorop maar vervulde ook mijn wens niet van deze film. Voor de rest waren er acteurs die ik nog niet eerder ben tegen gekomen en die mij dus ook niks deden. Vond ze niet allemaal even goed acteren! Nee, Charlie's Farm had ik totaal anders verwacht dan dat deze naar mij toe is gekomen maar, ik moet wel zeggen dat hij wel wat mooie beelden heeft kwa dodelijkheid. Lijken in de kast, in zijn graf en noem zo maar op. Voor een tussendoor film is deze zeker geschikt maar, ik zou niet al te veel verwachten van het enge gedeelte!

2.5*

Cheaper by the Dozen

Ik kan mijn eigen altijd erg vermaken met films zoals Cheaper by the Dozen. Dat gezellige feel-good moment die je er bij terug kan vinden is altijd mooi. Destijds was het kerstmis rond deze film dus uiteraard meteen gekeken en erg vermaakt. Acteren was leuk, verhaal was leuk en het concept was leuk. Steve Martin speelde zijn rol leuk! Zeker kerstmis aanrader en altijd leuk om eens mee te nemen!

3.5*

Ik vond de eerste deel beter.

Geef hem een 2.0 omdat er toch nog wat leuke stukjes in zaten!

Chernobyl Diaries

Vandaag plotseling Chernobyl Diaries aangezet via Netflix. Tot mijn verbazing is de film beter aangekomen dan verwacht. Het begint met een stukje waarheid. Er zijn dieren gemuteerd. Tenminste dat zegt men, wolven, beren etc. etc. Ook de stad klopt voor zoverre ik weet. Misschien heb ik het fout, als je even wil uitleggen mag het ook. Ik vond het camerawerk wat minder een soort van 'Doe het zelf filmen' maar dan is het een raadsel wie de camera vrouw / man is. Het verhaal was ook niet super slecht en het concept was oké. Helaas waren de 'zombies' minder. Acteer werk was ook prima.

3.0*

Child 44

Ik moet toegeven, dat ik toch wel echt een Tom Hardy fan begin te worden. Ik ben er laatst al achtergekomen bij Matt Damon, die ik erg fijn vind acteren maar nu ook Tom Hardy. Toch vond ik Child 44 niet de leukste film, vooral niet van Tom Hardy. Child 44 is dan toch een film van Russische kant, niet zozeer WWII gericht maar, het speelt een klein verband met de film mee. Hardy heeft namelijk zo zijn rangen gekregen en zo kom je er achter hoe hij beroemd is geworden binnen Rusland. Ik had graag een versie van WWII oorlog film gezien van Russische kant, die Child 44 misschien wel kon waar maken, toch moet dat nog even op zich laten wachten.

Child 44 is deels gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Ik benoem zomenteen even meer over de film maar, ik vind het wel interessant om sommige mensen te laten weten dat dit echt gebeurd is. Child 44 is, zoals ik al zei, lichtelijk gebaseerd op een waargebeurd verhaal, het gaat hierin over de (destijds nog Rusland) Rus, Andrej Romanovitsj Tsjikatilo. Die was benoemd tot 'de Rostov ripper' of 'de Sovjet Hannibal Lecter'. Andrej Romanovitsj Tsjikatilo stond in totaal bekend voor 56 moorden, waarvan hij voor 52 moorden is veroordeeld, en daarbij de doodstraf heeft gekregen. Nu is dit een waargebeurd verhaal, ik wist dat dit zich echt had afgespeeld maar, heb even via Wikipedia de goeie informatie opgezocht omdat ik het maar voor een klein deel wist, alleen dat het gebeurd was en dat hij 'de rostov ripper' werd genoemd.

Nu was het verhaal in Child 44 wel anders, en vond ik dit verhaal soms wat traag en af en toe langdradig waardoor je niet altijd even aandachtig zat te kijken. We zitten in de Sjovet-uni van 1953 waar Leo Demidov, tevens oorlogsheld, achter een paar kindermoorden aanzat. Nadat zijn vrouw verdacht werd van (volgens mij spionage) is hij tijdelijk geschorst en naar Rostov gestuurd. Hier ging het verder met kinder moorden en hij zette alles op alles om het op te lossen.

Ondanks dat het verhaal veel moeite heeft gekost om hem te volgen, omdat hij vaak erg traag werd was, het concept erg fijn. Dankzij de toch wel goeie actie scenes is de film nog goed om te zijn. De begin scene binnen 1945 was mooi en het verhaal werd daardoor mooi doorgetrokken. Qua armoe, en slechte voorziening was hier genoeg beeld van. Ja, de erg leuke actie scenes brachten mij toch nog wel een leuke film, maar het verhaal had wel een tikkeltje beter gekund. Het doel van Child 44 was tenslotte het verhaal van Andrej Romanovitsj Tsjikatilo naar voren te verwerken, toch is dit in mijn oog erg slecht verwerkt aangezien we meer te zien kregen over verraad, armoe en slechte voorzieningen dan daadwerkelijk de seriemoorden, die af en toe wel langs kwamen maar niet echt fantastisch waren. Dat vond ik echt erg zonde .Acteerwerk van Hardy en Noomi Rapace waren voldoende en ik heb toch nog wel genoten van de film. Wat kritische blikken op de film geworpen wat soms pijn deed maar, je kwam de avond toch nog door, dat is het beste!

3.0*

Child's Play

Wij hebben het altijd met een paar vrienden over indelingen van films. Wanneer wij een horror film kijken, en hij is bijvoorbeeld Child's Play. Dan noemen wij dit een "Beginners filmpje". Leuk om te zien, maar het is niet echt wat je vaak nu ziet... Kwa Horror valt het namelijk heel erg mee in deze film... Een pratende pop kan voor vele eng zijn, geloof ik best. Dan heb je Alex Vincent in de film, die eigenlijk in vrij weinig andere films speelt dan de Chucky films. Achja, ieder zijn keuze natuurlijk Catherine Hicks deed het ook wel leuk en ja, ook Brad Dourif, onze Chucky deed het leuk... Als de stem natuurlijk, want Chucky is een pop haha...

Ik denk dat voor vele mensen Chucky 'Eng' is.. Naja, ik vond er niet heel veel aan want vandaag is al de zoveelste keer dat ik de film gezien heb.. De Fodoo man, was wel wat scary shit, en ja de rest meh, kan er mee door... Het is niet meer zoals ik hem vond, wel een echte klassieker natuurlijk.

Mijn 3.0* blijft staan.

“You've been very naughty, Miss Kettlewell!”

Dan heb ik eindelijk deel twee gezien van deze filmserie. Één van de zoveelste horrror klassiekers met een aardige vervolgreeks achter zijn naam, maar ook ‘Chucky’ moest ik eigenlijk nog helemaal zien. Ik wou deze eigenlijk plannen voor aankomende horrormaand, echter moet ik nog 3 andere filmreeksen helemaal afkijken en lijkt het me een goed plan die eerst te doen. Dan laat ik deze serie wederom even rusten, maar dat bedenk ik me wel na het zien van dit tweede deel en dat is wel een beetje dom.

Deel twee is erg sterk, over het algemeen raakt hij het niveau van deel één erg goed alleen vond ik de spanning iets minder aanwezig. Wat deze film beter maakt dan het eerste deel is sowieso de finale in de fabriek, wat heb ik hier van genoten. Dit tweede deel van de ‘Child’s Play’ serie wist me constant wel te boeien en heb ik met veel vermaak gevolgd. Een leuke serie naar mijn mening en inderdaad een uitzondering dat het tweede deel zijn voorganger weet te overtreffen.

Acteerwerk was vermakelijk maar natuurlijk wel erg catchy. Het verhaal was leuk, maar wel een beetje het zelfde als het eerste deel. Ik heb me uitstekend vermaakt met deze film, het is geen hoogstaande film maar voor zijn concept toch wel vrij sterk.

3.5*

"Don't fuck with the Chuck.”

Hahaha, ja dit is wel echt weer heel erg tof. Ik begin er denk ik toch wel langzamerhand achter te komen dat ik Chucky de leukste horror villian vind die er bestaat, ondanks Freddy Krueger die ook hoog staat blijf ik genieten van films met en überhaupt de pop Chucky zelf. Ook dit derde deel was weer een waanzinnig leuke en vooral hilarische zit die echt razend voorbijgaat. Toch wel heel erg jammer om te zien dat de film zo onwijs laag scoort, in het algemeen trouwens niet alleen hier op MovieMeter.

Tuurlijk de film behaald niet het niveau van het eerste deel, tuurlijk het is allemaal hééél simpel en tuurlijk het is allemaal wat minder dan de andere films maar, dit derde deel weet verassend goed heel erg leuke entertainment te bieden. Als ik zo terugkijk zie ik overigens ook dat het tweede deel me erg is bevallen maar, ik moet toch het origineel weer eens gaan herzien, drie sterren past daar totaal niet bij vooral om dat ik het me toch veel beter herinner.

De film komt met een vernieuwde setting. Eentje die ik niet echt zag aan komen. De militaire school Kent is een leuke setting en een fijne omgeving om de moordende pop weer aan het werk te zien. Het is allemaal natuurlijk wel best simpel bedacht maar, de kills zijn toch wel weer heel vermakelijk in deze film. Neem bijvoorbeeld het verwisselen van de verf kogels naar echte kogels, of het vermoorden van die psycho kapper waarbij de keel door gesneden wordt door Chucky maar, helaas ook wat matige kills, zoals de hartaanval van de Kolonel (waarvan ik eigenlijk de naam kwijt ben) vond ik toch wat simpel. Daar had ik veel meer van verwacht, en daar had ook wat meer mee gedaan mogen worden al zeg ik het zelf.

De cast is wel vermakelijk, die prachtige Perrey Reeves mocht wel even vaker voorbijkomen. Prachtige dame die wel een beetje vrouwelijk vertrouwen gaf voor de film. Voor de rest deed Justin Whalin het wel leuk maar, allemaal geen rol waarvan je echt heel erg op gaat kijken. Niet zo sterk als jochie Alex Vincent in deel één. En dat is misschien ook wel iets wat je een beetje mist in deze film.

Voor de rest is het gewoon heerlijk. Verstand op nul, zoals het hoort, leuk decor en leuke setting wat ik al zei. Verhaal is simpel maar, herkenbaar en wederom erg vermakelijk. Overigens lekker typisch jaren negentig maar, minder speciaal en minder bijzonder, dat is toch wel iets wat je ook mist in de film. Ik twijfel héél erg over mijn score maar, tot nu toe blijf ik nog bij deze, wellicht een herziening die me toch van gedachten laat veranderen, dat weet ik niet.

“As the sound of the playgrounds faded, the despair set in. Very odd, what happens in a world without children's voices.”

Achteraf vond ik dit nog best wel een interessante film. De film begon wat stroef voor mij, ik moest even een beetje in het verhaal komen en het leek me in eerste instantie ook niet heel interessant. Toch word het vrij snel interessant gemaakt door erg van regiewerk van ‘Alfonso Cuarón’ en een ‘Clive Owen’ die hier vrij strak in acteert. Dus zodoende het begin wat door is gegaan en we inmiddels wat meer in de film zitten word de film ook spannender en zeker leuker om te zien, het verhaal word wat vlotter en de wereld begint er steeds grauwer uit te zien.

Voor als nog een vrij interessante film in mijn ogen, zeker omtrent de ziektebeeld waar de wereld in leefde die wij nu ook deels mee maken. Een interessant concept met een erg leuk en onderhouden verhaal maken deze film samen met de acteerkunsten echt wel af. Het einde was ook gaaf, en ik heb me eigenlijk bijna geen moment verveeld, toffe film.

4.0*

CHiPs

Deze Actie / Komedie van wederom ‘Dax Sheppard’ was geen topper. De film is uiteraard een remake van de jaren ’70 TV-Serie ‘CHiPs (TV Series 1977–1983) - IMDb‘ , die ik dan wel niet helemaal gezien heb (een paar afleveringen waren nog wel eens op de televisie), de film vond ik nou geen meesterwerk. En zoals Dax’s zijn vorig geregisseerde film ‘Hit and Run (2012)‘ werd ook CHiPs van loop naar tijd erg saai en vooral flauw.

De film start zeker leuk, met een bankoverval waar Michael Peña aan mee werkte. Het zette me al snel op een verkeerd pad waar ik toch zeker wist dat Michael Peña een agent was.. Gelukkig bleek dit later ook gewoon ze zijn en bleek Michael Peña een infiltrant voor de FBI te zijn. Voor een nieuwe klus moet Michael een ‘Highway Police Officer’ worden waar hij vervolgens met de motor rond gaat toeren en criminelen op zoeken. Hij is hier vooral op zoek naar een beruchte bende die geldwagens besteelt en vervolgens er voor zorgt dat een helikopter agent zelfmoord pleegt.

We komen ook al gauw in aanmerking met Dax Sheppard zijn karakter. Hij speelt een ietwat domme motor stuntman die besloot eens iets nieuws te doen. Hij gaat ook bij de Highway Police om zo zijn toekomst te vullen. Dax zijn karakter heeft iets aan zijn knie waardoor hij een soort reflex afgeeft. Wanneer iemand aan zijn knie zit slaat hij hem keihard onderuit. Dit gebeurt een paar keer, was lachen en gelukkig niet al te vaak waardoor de grap saai werd.

Het verhaal viel wel mee. We volgen Ponch en Jon dat samen een team word gevormd als Highway Police. Op een dag word er een geldwagen beroofd waar Ray Kurtz de leider van is, een hoge chef in de politiekorps. Hij zorgt er voor dat er een helikopter piloot naar beneden springt om zo het leven van zijn vriend te redden. Wanneer dit is gebeurt moet Ponch en later samen met Jon achter Kurtz aan om hem te stoppen en de bende uit te schakelen.

De film is op sommige moment nog wel komisch maar, het valt verder reuze mee. Zo was het gedeelte wanneer de vingers van Ponch er af worden geschoten nog wel geinig, maar zoals eerder gezegd er word een groep uitgekozen en er blijven constant grappen over komen. In het begin is dit nog wel leuk maar op den duur word dit echt wel saaier en saaier.

CHiPs was geen moeilijke zit, het viel nog best mee maar, er was weinig komisch aan te bekennen. Ik heb me niet verveeld met deze film, in tegenstelling zelfs. Ook het zinnetje “Chips happens” is te cliché en gewoon te simpel waaraan je kan merken dat de film niet echt bijzonder is en dat zal het ook nooit worden. Ik had hier helaas wel wat meer van verwacht.

2.0*

Chocolate

Leuke Thaise actie film die niet 92 minuten lang actie bevat maar ook nog een echt verhaaltje heeft. Ik heb de film gister snel gekeken want hij is er nu als het goed is af. De licentie is namelijk gister gestopt daar, zonde. Dus meteen even mee genomen! Ik moet zeggen dat het verhaal goed was en het concept was ook wel redelijk. Ik moest even aan het manier van leven wennen van de personage van JeeJa Yanin die autisme heeft. Maar na het plot gelezen te hebben was het duidelijk. Lekker, ruwe actie met heerlijke scene's hier en daar. Leuk om eens gezien te hebben!

PS. Ik moet even wennen aan de taal hahaha!

3.5*

“Laser malfunction. Laser malfunction. Engage intruder. Please, wait, intruder.”

Ja, opzich wel lachen. Ik was een beetje de inhoudt van ‘Horrify’ aan het door spitten toen ik deze tegen kwam, en met de wel erg korte speelduur kon ik hem niet vermijden, perfect voor zo’n avond als van de week toen ik de film had gezien. De film is een leuke doorsnee jaren tachtig horror film die buiten een blote scene, wat nepbloed en erg clichématige scenes niet veel voorstelde van een horrorfilm. De film was wel geinig bedacht met het idee voor killer robots die het winkelcentrum gingen bewaken. Na een storing waren ze alleen op moordtocht en vermoordden iedereen in het centrum. Ook een stel vrienden die een illegale feest hielden in een winkel moesten er aan geloven en zette alles op alles om de robots te stoppen. Ik vond de film wel leuk maar werd nergens echt heel erg bijzonder. Leuk om eens gezien te hebben. Toch iets te weinig chopping en te veel gekrijs en slecht acteerwerk. Wat meer horror was wel gewenst, ook wat bloederige scenes of ten minste bijzondere moordscene-, daar stelde de film echt weinig mee voor.

3.0*

Ik vond ‘Christine’ zelf best vermakelijk, had het eigenlijk niet zo leuk ingeschat al zeg ik het zelf. Carpenter is wel één van mijn favoriete regisseurs en dat zeker op het gebied van de horror en de spanning. Ook met ‘Christine’ wist de beste man eigenlijk goed te overtuigen maar, echt spannend werd de film niet in mijn ogen. Het had meer een jaren tachtig stijl over zich heen hangen wat het hem voor mij wel deed. De film was aangenaam om te zien, mooi in elkaar gezet en zag er over het algemeen best strak uit.

We volgen in het verhaal de jonge scholier Arnie. Een jonge man die vaak getreiterd word op school maar altijd de steun krijgt van zijn grote vriend Dennis. Op een dag, tijdens de reis terug naar huis ziet Arnie zijn favoriete auto en wil die hoe dan ook kopen, en oplappen. De auto heeft een naam: Christine. Eenmaal gekocht en opgeknapt veranderd Arnie in een stoere bink maar, word nog steeds getreiterd. De auto kent enkel speciale krachten lijkt het wel die arnie doen veranderen tot heuse moordenaar en hij gaat zijn slachtoffers één voor één af, na de wil van de auto. Dit loopt niet goed af en Arnie overlijd, de film eindigt dat aardig rap en is dan toch zoet geëindigd.

Ja, leuke film en aardig blij toen hij op Netflix verscheen. Heb me prima vermaakt met deze film, en ik blijf nog steeds fan van Carpenter!

4.0*

"Get fucked.”

De bovenste quote verteld eigenlijk gelijk alle dialogen die je in deze film gaat zien. Elke zin maar, dan ook ELKE zin eindigt, begint en/of heeft een “fucking” in zich, en dat is eigenlijk mijn grootste ergernis aan deze hele film. Want, als je afgaat op het affiche afgaat mag het veel beloven maar, dat het één grote B-boel wordt is totaal geen verassing maar, wel dat de regisseur wat met de film moest gaan doen om het veel belovend te maken. En dat deed hij ook wel, de gehele film hangt er een leuke sfeer en je merkt dat er duidelijk een metalfan aan het roer heeft gestaan. Is het de optimale en absolute kerstslasher? Nee echt totaal niet alleen het is een prima zit om door te komen.

En aller eerste voor mijn grote vriend “Theunissen”. De naaktheid in deze film is niet aanwezig, wel een schaarsgekleede dame en dat is het. Dit zijn buiten jou principes dus daarvoor hoef je hem niet aan te zetten, al zou dat geen prioriteit moeten zijn maar bij jou weten we het nooit haha. Toch wil ik je meegeven, en dat ga ik wel in spoiler tags doen (dus mocht je hem niet willen zien of je bent te nieuwsgierig), de actrice die uit de kleren gaat is ‘Riley Dandy’ en is een prachtige vrouw om te zien. Haar uit de kleren zien (dan wel in lingerie) is een prachtige scene en zeker om van te mogen genieten. Haar acteerwerk is overigens niet héél fantastisch, en dat is misschien nie altijd een even groot probleem hoor, want het was ook niet te verwachten.

Voor de rest vond ik de rest van de cast ook niet héél boeiend, al is het ook niet erg groot. De moordende kerstman vond ik immers redelijk (al was dat niet heel moeilijk met zo'n pak), al had ik toch wel verwacht en gehoopt dat we wat meer van het ‘robot’ kregen voorgeschoteld, en dat bleef nogal achter. Ja, een paar matige geluidseffecten moesten deze realisme boosten maar, dat was nou niet bepaald echt goed te noemen.

Ook qua gore viel de film reuze mee, en viel misschien een beetje tegen. Een bloederige bende werd het niet al te vaak, en wanneer het er was, was het echter qua make-up en effecten juist wel gaaf. Wanneer bijvoorbeeld het hoofd in werd gehakt van ‘Robbie’ met die bijl en/of het moment dat hij die buurman (overigens ook nog eens in de seksscene) met een bijl in zijn rug belandt en vervolgens zijn hoofd word ingetrapt door die kerstman, waren toch wel de meeste en mooiste bloederige scenes. Daarom heen was het nogal magertjes.

De muziek keuze was wel geinig. Al hoor je niet veel en het is ook geen kerstmuziek. Nee, er wordt hier voornamelijk gesproken over bands als ‘Foo Fighters’ en ‘Motörhead'. Leuk dat het genoemd werd maar, het was nogal onnodig omdat er verder ook niks mee werd gedaan.

Voor de rest valt er eigenlijk niet zoveel te zeggen mee bij deze film. Ja, het was een prima zit om mee door te komen maar, ik vond het vaak nogal was slapjes, misschien “slaapverwekkend” al was ik na een half uur gewoon klaar met die twee die eigenlijk constant een bepaalde discussie voeren met zoals ik al noemde overal het woordje “fuck” in. Het script is niet echt boeiend, al vond ik het idee wel leuk bedacht maar, het verhaal was saai. De film is te ingetogen om er echt een spektakel van te maken, en dat is helaas dodelijk in dit geval. Al zijn het prima ingrediënten voor een slasher film, al had er veel meer uitgehaald kunnen worden.

A Christmas Carol

Ik heb vorig jaar eens een zo gelijke film gezien van A Christmas Carol namelijk A Christmas Carol (2009). Dit is de animatie versie met Jim Carrey en deze vond ik nog redelijk om te kijken. Misschien ben ik de enigste maar ik vind de A Christmas Carol niet echt speciaal, tenminste ik vind ze bij lange na niet zo leuk als sommige anderen. Zo zie je weer dat meningen veel kunnen verschillen.

Het verhaal is gewoon prima, het is een apart verhaal wat je niet veel in kerst films tegen komt, het is tegelijkertijd ook een leuk verhaal, iets verfrissend wat ik nog niet vaker tegen kom. Het concept is prima te doen. Het acteer werk is goed en de zwart / wit beelden zijn geen ramp om naar te kijken, ik kijk er tenslotte ook na met de tweede wereld oorlog films! Helaas is daardoor A Christmas Carol nog geen hit bij mij geworden, jammer.

2.5*

A Christmas Carol

A Christmas Carol staat al een hele tijd in mijn kijk lijstje. Vandaag was hij op TV en ik heb hem natuurlijk meteen even meegepakt. Jammer van al die klote reclames haha LOL. Jim Carrey vind ik in het algemeen een verschrikkelijke acteur. Ik vind de beste man soms grappig, maar meerdere keren niet. En ook in deze film vond het gewoon irritant... Maar lol , hoeveel kan je inspreken haha! Scrooge / Ghost of Christmas Past / Scrooge as a Young Boy / Scrooge as a Teenage Boy / Scrooge as a Young Man / Scrooge as a Middle Aged Man / Ghost of Christmas Present / Ghost of Christmas Yet to Come.. Nouja , je moet het maar leuk vinden, ik vind de beste man geen drol aan. Ik heb nog nooit een A Christmas Carol film gezien. Dus ik had er wel zin in.. Helaas vond ik het begin vies hard tegenvallen.. Ik had hem totaal anders verwacht! Het verhaal was wel leuk, en het concept was prima te doen... Leuk om een keer te kijken, en je kerst avond met je familie te vullen..

3.0*

Ik zelf ben wel een voorstander er van dat er jaarlijks één a twee leuke kerstfilms verschijnen. Om rond kerst in de stemming te raken kijk ik altijd het liefste dit soort films en ook nu heb ik weer genoten van de nieuwe Netflix kerstfilm. ‘The Christmas Chronicles’ was weer een zeer geslaagde film maar, vrij cliché. En dat maakt mij geen reet meer uit bij een kerst film, hoe meer cliché hoe meer ik er bijna van ga houden, de feel-good was enorm en het verhaal was leuk om te volgen. Want ‘The Christmas Chronicles’ had eigenlijk alles wel wat een standaard kerstfilm heeft: een dramatische inkakker met wat tranen, veel avontuur en ‘spanning’, humor en een ‘warm’/’feel-good’ gevoel en dat zijn toch wel een beetje waar de films aan moeten voldoen.

Teddy: “Can't you just wave your hand, and like, Jedi mindtrick the cops?”
Santa Claus: “I'm Santa Claus, Teddy, not Yoda.”

Kurt Russell deed het geweldig, een geweldige kerstman wat hem ook wel stond. Hij zette volop energie in de film en dat kwam goed over, dat zette de pit en vaart in de film en daar bleef ik graag na kijken. De kinderen deden het leuk en voor de rest vond ik de cast niet al te bijzonder.

Het verhaal gaat over een familie die erg goed zijn in kerst vieren en de vader van de familie filmt alles. Echter is de vader van de familie overleden in een brand en zit de familie in een put, de moeder moet veel werken, de zoon begint een crimineel te worden en het dochtertje probeert de boel bij elkaar te houden. Ze filmt na een tijdje hoe haar broer een auto steelt en begint te dreigen met deze tape. Haar wens is dat ze met hem samen de kerstman gaan spotten, ze maken een val klaar en hebben hem even later op film. Wanneer hij binnen komt gaan er namelijk wat rinkelen en weten ze wanneer ze moeten kijken. Het begint inderdaad te rinkelen en ze hebben de kerstman op beeld en gezien maar Teddy gelooft het niet, ze rennen naar buiten en ontdekken daar de kerstman die alle huizen in gaat en de arrenslee boven hun. Kate besluit om in de slee te springen waarna Teddy haar volgt. Als ze dan vervolgens met de kerstman mee gaan in de lucht laten ze hem dusdanig schrikken dat de rendieren vrij komen en de slee crasht. Ze besluiten de kerstman te helpen om de slee weer op te bouwen en gaan dan een heel avontuur tegemoet.

Na de crash besluiten ze de kerstman dus te helpen. Om onder andere de verloren goederen te vinden zoals de zak van de kerstman en de rendieren. Maar ook de elfen in de zak om de slee weer op te bouwen. En als deze dan is op gebouwd helpen ze hem dan ook nog eens met het leveren van de pakjes. Natuurlijk heel veel waar een jong kind van kan dromen, met de echte kerstman mee dus de beleving was daarin echt goed.

De CGI was verder goed in de film en daar kon ik ook niet veel op aanmerken. Er waren ook aardig wat leuke scenes om te kijken, waar onder de scene waar Russell begint te zingen in de gevangenis was zeker niet mis om te zien en gaf een leuk feel-good gevoel. Voor de rest kan je er ook niet veel over zeggen, gewoon kijken rond kerst (wat na vandaag alweer over is) en verstand op nul. Russell als de kerstman is geweldig, en eigenlijk leunt de film wel meer en deels op hem want de broer en zus wisten wat dat betreft niet veel chemie over te brengen. Ik ga nu weer verder met eten, tot ziens!

3.5*

“Eh, I guess this is your lucky day, Yule Cat!”

Twee jaar geleden kwam ‘Netflix’ met een gloednieuwe kerstfilm, een ware hit bleek achteraf want ik maar ook velen hebben genoten van ‘The Christmas Chronicles’ en het was een uitstekend en vermakelijke kerstfilm met een heerlijke feel-good. Een jaar later weet ‘Netflix’ wederom een hit uit te brengen, ditmaal was het een animatie en ‘Netflix’ leek vooral goed te zijn in kerstfilms. Nu, twee jaar laten brengt ‘Netflix’ het tweede deel uit van ‘The Christmas Chronicles’, iets waar ik dus erg naar uit keek want men weet al twee jaar te verassen met kerst en het vervolg van zo’n leuk eerste deel vergooi je toch niet, lijkt mij.

En ik was echt niet te spreken over dit tweede deel die me toch ellelang leek te duren. Al begon het niet verkeerd, laten we eerlijk zijn. De film had aardig wat potentie met een leuk concept, niet heel erg vernieuwend want iemand wou ‘kerst weer kapot maken’ maar het idee erachter was wel tof, die elf die door het niet geloven van het kerstfeest in een mens veranderde en zo op de zuidpool (wel geinig) een plan aan het smeden was om de ster van de kerstman te jatten om die vervolgens zelf te gebruiken en eeuwig leven te krijgen en ‘kerstman’ te worden. Er kan weinig fout gaan, de intro met dat boek vond ik wel leuk, zo kun je altijd nog wel meerdere delen maken al hoop ik dan dat het wel een stuk beter gaat worden.

Maar langzamerhand wordt de film steeds slechter en zwakt het leuke begin heel snel af. Dit is al vanaf het moment dat we de familie ontmoeten op het strand en je duidelijk ziet dat er politieke correcte dingen moeten gebeuren. Dit kijkt wel weg maar, de irritatie van zo’n opstandig meisje stapelen zich al gauw op door de film heen, en dat stond ook in de plotomschrijving waar me haren al wat van omhoog gingen staan. Wanneer de twee kids richting de kerstman teleporteren door de gemene elf ‘Belsnickel’ is de introductie van ‘Kurt Russell’ vermakelijk, zeker een leuke kerstman. Maar, het verhaal gaat al snel bergafwaarts. De film is te jankerig, er zijn scenes die nergens op slaan en het is allemaal zo cliché als weet ik wat.

Het is allemaal wel ironisch hoe je van zo’n sterk eerste deel toch weer zo’n domper van een tweede deel kan afleveren. Het kindergehalte is hoog, dat mag aangezien het een familiefilm is maar er zijn dingen te ongeloofwaardig. Neem het moment dat de ‘Yulecat’ de rendier ‘Dasher’ aanvalt en deze vervolgens halfdood op de grond ligt. Maar rond het einde toch weer leeft en mevrouw Claus beschermt, dat was ook wel zo ongekend slecht. En zo kent de film nog wel meer momenten, het moment dat, dat meisje de nieuwe ster in de kerstboom doet en aangevallen wordt door een drone. En dan dat, dat jongetje de drone neerschiet met een nerf pistool en de drone als een soort V2 raket naar beneden stort door één klein tikje, mega sterk elektronisch apparaat gaat zo snel naar de grond.

Ach, en zo was het ook wel geinig dat ‘Netflix’ de naam ‘Belsnickel’ veranderd in de ondertiteling als ‘Belsickel’. Omdat het word natuurlijk als benaming voor het mannelijks geslachtsdeel benoemt word maar dat lolletje kan je hierboven ook wel lezen.

Deze zit was voor eerste kerstdag dus echt een totale domper en ik heb me erg veel geïrriteerd en vond er geen reet aan. De film was wel erg verzorgt en zag er mooi uit ook qua CGI, daar blijft het wel bij. Mocht er een deel drie komen, dat vast wel komt, dan hoop ik toch dat ze de magie uit deel één weer tevoorschijn halen want dit. Dit mogen ze de volgende keer wel houden.

1.5*

A Christmas Horror Story

A Christmas Horror Story, je houd er van of je houd er niet van. Ik zelf houd persoonlijk wel van de horror genre, een geinige genre waar je opzich wel een een sterke maag voor nodig bent (sommige films). Bij mij is de horror genre vaak gecombineerd met een vleugje thriller, oef daar kun je erg gek van worden. Nu is het zo dat A Christmas Horror Story geen van beiden is. Je hoeft er geen sterke maag voor te hebben en het vleugje thriller is ver te zoeken. A Christmas Horror Story is weer heel wat anders, je volgt eigenlijk drie verhalen in een film, de drie horror story's.

Eentje van een stel die hun zoontje kwijt was in een bos wanneer hun een 'replica' mee kregen, eentje over een man die dacht dat hij de kerstman was en moest vechten tegen een soort Duivelse Zombie elfjes en eentje waar een familie tegen de gewelddadige Krampus moest vechten.

Het is niet zo dat A Christmas Horror Story echt super saai was, spannend was hij dan ook weer niet met zijn B-matige uitstraling alleen wel een hoge B. De verhalen vond ik erg leuk om te volgen, de ene was wel wat leuker dan de andere, Ik vond het verhaal met de Zombie elfjes het leukst. Puur omdat dit het bloederigst was en er toch nog een grote twist aan het einde zat wat ik echt niet zag aankomen. Erg vermakelijk dus. Daarna was voor mij het krampus verhaal leuk , puur omdat dit toch wel bloederig was en had wat spanning in zich. Het laatste was dan het verhaal van het kindje. Deze was tot dusverre niet echt spannend of bloederig, beetje slap was deze maar gecombineerd met de andere twee vormen ze alle drie toch wel een leuke film!

Daarbij heb ik het over het concept al enkele hints gegeven hiervoor. Het concept was dusverre leuk en ik kon er toch wel van genieten. Het acteerwerk kon van sommige toch wel wat beter maar het is ook weer niet zo slecht dat het gaat vervelen. A Christmas Horror Story prima film voor onze horror fanaten om een heerlijke kerst gevoel te krijgen, prima!

3.0*

“Ralphie comes home.”

Waarom ik in godsnaam zo ‘hyped’ voor deze film was weet ik niet, al was de trailer in ieder geval een stuk leuker dan de film zelf. Het is inmiddels alweer december (de tijd gaat echt te snel) en dan is het voor mij ook weer tijd om wat kerstfilms te kijken. Ik ga daar overigens persoonlijk altijd wel erg goed in maar, om echt goede kerstfilms te vinden is echt te moeilijk en die worden zelden gemaakt. Hoewel er nu weer een film in de bioscoop draait die mijn aandacht echt wel heeft als kerst film, had ook deze film mijn aandacht. En aangezien het een ‘HBO Max’ film is kon ik hem ook gemakkelijk thuis kijken, al was de zit wel erg zwaar.

Deze film is overigens het vervolg van ‘A Christmas Story’ uit ‘1983’, en het lijkt me verstandig die eerst te kijken. Waarom zeg ik dat, niet omdat de film echt leuk is. Ikzelf scoorde hem ook maar met twee sterren en mijn mening was ook niet echt heel fanatiek, en dat merkte ik overigens ook na deze film. Nee, er zijn veel aspecten in de film, en kleine linkjes naar het eerste deel. Het eerste deel ben ik overigens zo goed als vergeten, en moest echt even voordat ik deze iflm zag mijn gedachten weer opfrissen. Zo kun je na gaan dat die film mij niet echt heeft geboeid, en ook deze film slaagde daar niet in.

Wat me ook gelijk op viel was dat de film echt te grappig probeerde te doen. En dat is niet synisch bedoelt, de film legt echt druk op de grappen die er worden gemaakt. Dat terwijl eigenlijk niks echt grappigs is in de film, en dat is nogal vermoeiend. Hierdoor kreeg je constant hele aanstellerige scenes, waar je, je als kijker meer ongemakkelijk ging voelen dan dat je daadwerkelijk er wat mee kon, en dat was echt zonde. En in het begin keek het nog wel weg maar, je merkte dat het na een tijdje gewoon irritatie opleverde.

Moest overigens wel lachen wanneer de kerstzingers kwamen, (ik weet niet eens hoe je dat in het Nederlands noemt, heb die mensen echt nog nooit voor mijn deur gehad) en ze zich vervolgens verstopen alsof de poltie aan hun deur stonden, en dat met reden dat deze zingers maar blijven staan. Wanneer ze ontsnappen word daar overigens ook wel komisch op door gegaan.

Dat is eigenlijk ook wel het enige moment dat deze film mij vermaakt heeft. De overige grappen waren nogal cliché, ze waren allemaal al wel eens gedaan in andere films maar dan ook wel een tikkeltje beter. Het houterige acteerwerk van 'Peter Billingsley’ voegde daar ook niks aan toe en dat zorgde er eigenlijk voor dat de film nog dieper weg zakte en eigenlijk bezweek. Het was gewoon weg niet leuk.

Het verhaal was ook matig. ’Ralphie’ is een wanhopige auteur wiens schrijfwerk maar wordt afgekeurd door verschillende drukbedrijven, hoewel ze moed houden gaat hij ijverig door met zoeken naar een publicatie bedrijf die het wil publiceren. Ondertussen moet hij de kerst voorbereiden maar, er mag zeker niks gebeuren tot zijn ouders er zijn. Hij krijgt wel het belletje dat zijn vader is komen te overlijden en hij besluit met zijn familie naar zijn moeder te gaan om daar kerst te vieren. Dit zorgt er wel voor dat hij alles moet regelen en dat is een kat en muisspel, en de beste wint.

Het was wel prima als kerstverhaal maar, het boeide me gewoon echt te weinig. Deze dooie zit hoef je dan ook niet met kerst te kijken, het mag wel maar, er zijn betere films om te checken. Misschien een tikkeltje minder doodmakende humor, en de film was meer geslaagd, dit was niks.

A Christmas Story

Ondanks het hoge cijfer op IMDb voor A Christmas Story is de film erg tegenvallend. Ik had de film al een tijdje op mijn kijklijst staan en dacht een hele tijd dat dit echt een geweldige kerst film zou zijn, en ik moet zeggen dat de intro bij mij veel goeds bracht, vond het een leuke sfeervolle intro die ik kon waarderen, echt. Ik genoot persoonlijk eigenlijk gewoon van A Christmas Story zijn intro, best wel gek, haha!

Maar na het achterhalen van het concept zakte de moed al wat meer in de schoenen. Na de intro van de film begon het allemaal op eens in te kakken. Ik moet zeggen dat ik al niet echt vrolijk werd van het lezen van de samenvatting hier op MovieMeter, toch ging ik met goede moed de film in alleen dat is me dan toch echt daadwerkelijk tegengevallen. Na mate de film zichzelf verder afspeelde zakte bij mij maar het kerstgevoel, op het einde kwam die iets terug maar ook dit was te rampzalig dat het gevoel niet echt veel hoger kwam. Er werden natuurlijk wel wat jongens streken uitgehaald, waaronder met je tong over een koude zinke paal heen gaan dat hij vast blijft plakken. Ja elke gek moet dat eens doen.

Nee, de film blijkt dus echt niet weggelegd voor mij. Het is ook meer het acteerwerk waarvan ik soms schrik. Ook al is het een familie film voor jong en oud, het is vaak erg overdreven en nutteloos geneuzel. Daarbij vond ik de voice-over in de gedachten gang van het jongetje erg zonde, hoort er misschien bij maar kon er niet aan wennen. Waarschijnlijk erg leuk met familie leden erbij maar zo tussendoor kon ik er niet echt van genieten. Ik vond het wel fijn dat het kerst gevoel achteraf toch nog wat kwam opspelen, het verhaal was redelijk te volgen, ook niet echt speciaal. Jammer, had er meer van verwacht helaas.

2.0*

Hoewel ‘Sinterklaas’ nog in ons land is, is het al wel december geworden en dat betekend in huize Wesley dat de kerstfilms weer aan worden geslingerd. Een tijdje terug heb ik op Letterboxd een lijst gemaakt met films die ik sowieso nog wel wil zien met kerst en waarvan ik sowieso deze maand een paar films van op zet. Ook ‘Christmas with the Kranks’ stond op het lijstje, een film die ik nog moest herzien om ook mijn statistieken gelijk te krijgen dus het kwam dubbel zo goed uit. Ik merkte dat ik deze film aardig hoog had zitten (aardig hoge waardering) maar, met de herzien is het me allemaal toch vies tegen gevallen. Ik weet sowieso dat dit geen lange mening gaat worden want zoveel valt er eigenlijk niet over de film te vertellen. De film is erg standaard en super clichématig waardoor het soms slaperig is om naar te kijken, de grappen waren simpel weg vaak niet aanwezig en het verhaal was ook niet boeiend.

Zoals ik al zei vond ik het verhaal niet zo super speciaal, we volgen de familie Krank die hun dochter uitzwaait op het vliegveld aangezien ze richting Zuid-Amerika vertrekt. Luther besluit even later om het kerstfeest over te gaan slaan, hun dochter is er toch niet bij en het lijkt hem wel leuk om samen met Nora richting de Caraïben te gaan met een cruis schip. Hij verwittigd Nora over zijn idee en ondanks dat ze nog wel tegen wil stribbelen besluiten ze even later toch om maar te gaan en melden iedereen dat ze niet aanwezig zullen zijn tijdens de kerst. Hun buurt denkt er helaas anders over en ‘boycotten’ hun als het ware en pushen hun om toch het kerstfeest te gaan vieren. De twee staan op punt om te vertrekken maar krijgen dan toch te horen dat hun dochter Blair thuis komt en dan besluiten ze toch om te blijven.

Tim Allen is natuurlijk een kerst god in de acteerwereld en met zijn goeie trilogie ‘The Santa Clause’ heeft hij ook een rolletje weg gekaapt in ‘Christmas with the Kranks’. Toch weet hij hier niet het gewenste niveau te halen zoals ik dat bij ‘The Santa Clause’ heel erg had, Allen speelt aardig soft. Jamie Lee Curtis speelde aardig en voor de rest was de cast wel redelijk.

Natuurlijk kende de film ook ontzettend clichématige scenes waarvan ik toch vooral het laatste half uur me erg geërgerd heb aan de film. Vooral op het moment wanneer Blair haar terugkomst meld en ze dan opeens wel kerstmis gaan vieren en de buurt hun dan helpt en Blair met haar nieuwe vriendje zolang bezig houden om het huis af te maken. Dat Luther daarna ook naar zijn over buren loopt om de vakantie cadeau te geven was allemaal iets te veel van het goeie en dat maakte het er niet leuker op. Al om al, redelijke kerstfilm maar erg leuk om de maand mee af te trappen.

2.0*

Vandaag was ik persoonlijk even aan het rondsnuffelen wat het aanbod van ‘Film 1’ op dit moment was en tot mijn verbazing stonden hier ook een paar titels tussen die ik graag wou herzien. Dit natuurlijk om mijn statistieken op een mooi even aantal te brengen. Toen ik ‘Chronicle’ tussen het aanbod van ‘Film 1’ zag staan was ik eigenlijk meteen verkocht, een film die ik al langere tijd wou herzien omdat de eerste keer dat ik deze film zag, ik deze film eigenlijk erg gaaf vond. Toch in de herziening is gebleken dat ik de film toch wat minder aantrekkelijk vind dan dat ik heb gevonden en zeker de CGI zag er echt niet uit in de film, met als mooiste voorbeeld de Lego toren die ze met hun krachten op wouden bouwen zag er natuurlijk echt niet uit en was amateuristisch in elkaar gezet.

‘Chronicle’ is nergens echt héél erg bijzonder, waar het acteerwerk er niet altijd even fijn is en het camerawerk er niet altijd even fijn uitziet heeft de film wel een fantastisch concept dat de film weet af te maken en waar de film wat aan heeft, het concept is dan ook wel echt heel belangrijk in deze film en buiten al die slechte clichés om was het concept wel erg leuk. De keuze tot het maken van een film wat centraal staat om found-footage vind ik niet geslaagd en dat werkt heel erg slecht uit.

Dane DeHaan speelt een uitzonderlijk leuke rol waar hij als acteur in kan slagen, een jonge dat veel gepest word en mishandelt word door zijn vader die na zijn vondst van zijn krachten door draait en het gebruikt met verkeerde bedoelingen. Ik vond Dane wel een geknipte persoon voor de rol van Andrew Detmer, goed om te zien. Alex Russell vind ik persoonlijk een wat mindere acteur, en ook in deze film vond ik hem niet geweldig acteren. Michael B. Jordan deed het over het algemeen nog wel leuk en dat waren toch wel de drie hoofdpersonen.

Wat dat betreft is ‘Chronicle’ soms iets te dramatisch. Natuurlijk zijn veel gebeurtenissen in de film niet tof om te zien noch mee te maken in het echt, ik stond er niet echt op te wachten. Wat dat betreft heeft Josh Trank er een wisselvallig werkje van gemaakt die ik aan de ene kant erg sterk vond maar aan de andere kant was het geen topper.

Het verhaal deed me ook niet echt bepaald veel. We volgen het leven van Andrew Detmer, een jonge die net een nieuwe camera heeft gekocht waaronder hij van plan is zijn hele leven mee vast te leggen. Andrew is een jonge die te maken heeft met huislijkgeweld en pesten op school. Wanneer hij samen met zijn neef naar een feest gaan ontdekken ze iets onder de grond wat er niet hoort. Wanneer ze op onderzoek uitgaan en knock-out gaan blijkt het dat hun speciale krachten hebben gekregen, een soort telekinese. Wanneer ze er achter komen dat ze dingen kunnen laten vliegen en later zelfs dat ze zelf kunnen vliegen gaat het uiteindelijk totaal mis en verliest Andrew de controle over zijn kracht.

Ik ben moe dus ik eindig hierbij de mening wat korter dan verwacht, al om al is hij me tegengevallen en dan zeker tegenover de eerste kijkbeurt. Met een ontzettend clichématig einde weet deze film me niet te overtuigen.

3.0*

“Do not cite the Deep Magic to me Witch. I was there when it was written.”

Deze jeugdfilm kwam uit en was enorm populair in mijn kinderjaren, iedereen was er lyrisch over en velen uit mijn klas destijds had deze film wel gezien, behalve ik. Ik was niet zo van dit soort films, het heeft mij nooit aangesproken. Ik was altijd al meer fan van de ‘Harry Potter’ films die ik op die leeftijd eigenlijk nog helemaal nog niet mocht zien, boeie! Ik wou de film dus sowieso wel een keer kijken, beter gezegd de hele reeks wel, maar toch elke keer schoof ik hem opzij omdat het me telkens toch niet wat leek. Gisteravond wouden we eigenlijk een horrorfilm gaan kijken, dat is vaak standaard op de zaterdagavond maar, gisteren zei mijn kameraad dat hij meer zin had in deze film en ik had hem nog nooit gezien: win/win situatie dus.

Ik vond het alleen niet heel bijzonder, buiten het feit om dat het duidelijk een kinderfilm is en daar ook echt op wordt gedoeld vond ik het allemaal niet echt zo’n spektakel. Ja, de CGI zag er goed uit, en de film is erg onderhouden maar het script vond ik echt heel zwak. Ook het acteerwerk vond ik matig van toch zeker de twee jongere kinderen. Dat kleintje zit alleen maar te janken wat op een gegeven moment toch wel het punt van irritatie begon te bereiken. En ook de jongere jongen (de snitch) vond ik echt matig om naar te kijken, de twee ouderen deden het beiden overigens wel een stuk beter. Maar ook hierin valt het kinderlijke weer erg op, best zonde.

Het verhaal is duidelijk. De vier kinderen vinden in een kast een nieuwe wereld, de wereld van ‘Narnia’. Hier stuiten ze op Tunmus, de White Witch en twee bevers die ze verder helpen in het land en ze vertelt dat de vier kinderen de wereld kunnen redden van de ‘White Witch’ die ze graag wil hebben. Ze trekken richting Aslan die ze gaat helpen de ‘White Witch’ te verslaan en ‘Narnia’ weer veilig te maken.

Wat ik zelf het irritantste vond aan deze film zijn die momenten dat je tijdens het vechten telkens net niets ziet, in een kinderfilm mag natuurlijk niemand echt doodgaan dus je ziet nergens bloed of iemand dood gemaakt worden. Dat maakt het spektakel van bijvoorbeeld de het eindgevecht een stukje minder spectaculair. Toch daar waar de soldaten van beiden kanten erg gaaf zijn, ik hou wel van dat soort fantasie wezens en zeker de veldslagen, al zou ik dan eerder naar de ‘LotR’ films trekken, die zijn toch wat mooier in mijn optiek.

Of het moment wanneer Aslan zichzelf opoffert en neergestoken werd op de tafel, er na wat gejank en gejammer toch weer te zien is dat ‘Aslan’ herrees van de dood, met zijn volledige vacht omdat de ‘White Witch’ de spreuk niet goed kende dat vond ik zo’n bullshit. Overigens ook dat ik de hele film op ‘Aslan’ heb zitten wachten, aangezien die veelvuldig word geadverteerd met deze film, en hij dan zo vroeg dood zou gaan vond ik ook jammer. Ik had hem graag gezien in het gehele eindgevecht en niet zo op het laatste moment, één slag en klaar.

Maar dat zijn niet de enige irritatie puntjes, buiten het acteerwerk en het verhaal vond ik ook dat de film te gehaast is in alles wat hij doet, een enorm verhaal moet er verwerkt worden in één film en dan merk je dat die tweeëneenhalf uur voorbij vliegen maar alsnog te kort is. ‘Andrew Adamson’ had het best mogen verdelen in wat meerdere films (al heb je er op het moment al 3). De film is namelijk wel constant gevuld met de goede scenes. Hoe komen ze achter de wereld, het ontdekken van de wereld en daarna het helpen. Maar ik merk dat veel scenes toch wat slordig zijn afgerond, en het verhaal hierdoor erg vaak onlogisch is om te kunnen volgen. Voornamelijk zie je dit wel terug in het eindgevecht maar ook vele scenes daarvoor. Wellicht dat ik het daarom vaker ook wat oninteressanter vond dan mijn kameraad.

De winterse wereld is overigens wel erg gaaf, en het sfeertje zat er goed in. Toch verwacht ik wel dat ik meer had genoten van deze film in de kindertijd, toen die net uitkwam. Nu is het wel een prima film maar, vond ik het helaas niet speciaal genoeg. Zeker leuk bedacht maar wel met veel herhalende sentimentele elementen, en voor iedereen verschilt het uiteraard, voor mij was het helaas niet goed genoeg.

3.0*

Ik moest van een maat van mij persé deze film kijken, beste wat ik ging zien kreeg ik te horen. Net de film eigenlijk aangezet via ‘Netflix’ omdat ik maar geen keuze kon maken welke film ik wou gaan kijken. Ik wou ze eigenlijk allemaal wel zien maar ook weer niet, soms zit ik in zo’n lastig pakket. Toen ik ‘Circle’ voorbij zag komen wist ik het eigenlijk al snel genoeg, en zeker na het aandringen van mijn maat toch aangezet. Ik was wat later thuis en aangezien ik gewoon weer moet werken morgen wou ik een niet al te lange film. De film duurde me alsnog te lang, werd eentonig en langdradig en ik vond het eigenlijk allemaal helemaal niet zo’n spektakel.

Het verhaal was matig, het concept vond ik dan wel weer leuk maar dat was in mijn ogen een lastig iets. Ik zelf ben nooit gecharmeerd van films die zich op één enkele plek af spelen, hoe spannend of psychologisch zo’n film wel niet kan worden: de interesse was al snel weg. Dit was wel iets waarvoor ik al bang was in het begin en die angst werd werkelijkheid. We volgen een aantal mensen, één ieder is totaal anders dan de andere (zo doel ik op het feit dat eentje een soldaat was, de andere weer een agent etc.). Ze zitten gevangen in een soort spel en moeten elkaar telkens af laten gaan tot de laatste overeind staat, deze weet vervolgens te overleven en komt terug op aarde. Echter ontstaat er een dusdanige spanning tussen de deelnemende mensen dat het al snel doelt op rassenhaat en andere mogelijke kwesties. Mwah, ik ben niet echt in de stemming voor zo’n socialistische film.

Normaal gesproken ben ik het snel eens met ‘IH88’ maar helaas dit keer staan we toch ver uit elkaar met de mening en kijk op de film. Vond er zelf over het algemeen maar weinig aan, en dat gebeurd helaas ook zo nu en dan. Ik denk toch een iets andere verwachting van de film, en een andere kijk op het concept. Met wat meer achtergrond informatie en een voor mij wat interessante verhaal, nee deze film was het hem niet voor me.

1.0*

City 40

Ik had al wat bekend gemaakt hier en daar dat ik meer documentaires wou gaan kijken, denk dat mijn ‘volgers’ dat eventueel wel weten. Na het zien van Hiroshima (2005) ben ik blijven hangen in het nucleaire gebied binnen de docu’s en heb daarom ook voor City 40 gekozen want dit trok mij erg aan.

Ik denk dat ik teveel werd aangetrokken door het onderwerp en de omschrijving dat daadwerkelijk in de docu naar voren kwam. Ik vond de docu op sommige vlakken best saai en voor de hand liggend, hoewel ik erg geïnteresseerd ben in deze onderwerpen, het heeft natuurlijk wel een hele geschiedenis, helpt deze docu je eigen niet echt verder. Verfrissende informatie of een kijkje in komt er niet waardoor de docu traag en saai kon verlopen.

City 40 is een nucleaire stad, mocht je dat nog niet opgevallen zijn maar, City 40 is ook nog eens een gesloten stad, je komt er niet zomaar in of uit en ‘vroeger’ was het nog slimmer dat City 40 gewoon een staatsgeheim was, want niemand mocht natuurlijk weten dat Rusland ook bezig was met nucleaire wapens.

Jozef Stalin is 1 van de bedenkers van stad 40 met daarnaast een super grootte industrieel gebied waar de plutonium en uranium onder andere werden opgeslagen maar, ook de bommem werden gemaakt en andere nucleaire middelen. Je krijgt goed te horen hoe gevaarlijk het daar wel niet is, hoe het leven is en wat er allemaal een beetje gebeurd maar, ik vond het toch soms iets te slapjes.

Ondanks de soms goeie sfeerbeelden, vragen die deels beantwoord zijn en een kijkje in het leven van de mensen in City 40 vond ik dat de docu mij eigenlijk niks fijn kon brengen, had soms wat meer informatie willen hebben over bepaalde dingen wat ik toch miste maar, altijd handig want je steekt er sowieso wel iets van op alleen te weinig.

2.5*

"There has to be some mistake. We're American, right?”
"Okay. What kind of American are you? You don't know?”

Waanzinnig vette film was dit man. Toen ik de trailer van deze film al zag was ik behoorlijk hyped, dit soort thema's spreken mij namelijk echt ontzettend erg aan. Toen we gisteravond in de thuisbioscoop van een maatje zaten en we deze film opzette wist ik eigenlijk niet wat me overkwam. Er gaat werkelijk een wals over je heen met emoties, en daar draagt eigenlijk alles wel een steentje bij mee. En het is enigszins wel beangstigend natuurlijk, films als dit. Er zit natuurlijk gewoon wel een kans in dat ooit zoiets kan gebeuren, en dan? Ik hou me er verder politiek buiten, al zie je natuurlijk hedendaags best wel wat spanningen in de samenleving, en deze film schetst prachtig was er kan gaan gebeuren, en daar worden zeker geen doekjes om gebonden.

Het concept dat is denk ik voor iedereen wel bekend, en dat kun je ook wel overal van af lezen. Het plot drukt de stempel er ook nog eens op en dan weet je als kijker wel wat je kunt gaan verwachten. De burgeroorlog in Amerika, begint eigenlijk met live-action beelden van bepaalde rellen, het gaat er al best heftig aan toe en Garland houdt het eigenlijk niet rustig. Neem vooral het ‘rellen’ bij een watertank, waarna je een suicide bomber ernaartoe ziet rennen met een enorme vlag. Zo open je nog eens een film als dit, en je had ons eigenlijk direct te pakken. Garland neemt daarna wel wat meer tijd en ruimte voor character development en dan houdt de film het toch wat rustier maar, duidelijk is wel dat de setting schrijnend moet zijn.

De film zet een duidelijk doel. De pers crew willen een hit scoren, en bedenken om een interview te plannen met de president van Amerika. Ze gaan op reis naar Washington D.C. en komen onderweg natuurlijke verschillende dingen tegen. Dat begint al tussen een één op één gevecht tussen verschillende soldaten, en zelfs een executie van drie soldaten. En hier trekt de film de stempel al door van de beginscène met de bom waar ook heel veel verschillende lijken zag liggen. De executie gaat weer een stap verder, en eigenlijk blijft de film strooien met deze scenes (zo ook met dode lijken op de weg etc.) en uiteraard ook het grote massagraf. En ik ben best wel te spreken over deze scenes want dit zorgt er toch wel voor dat mijn mond open bleef staan van verwondering.

Het slotstuk zet ook een grote stempel op deze film en vond ik heel vet. Actievol volgen we de weg naar het einde, en wanneer het doel bereikt is in de film stopt Garland ook netjes, en gaat niet te lang door. En misschien vond ik dat toch wel jammer, dat de film was afgelopen. Ik heb al lang niet meer gehad dat ik het echt klote vond dat een film klaar was, en dat gevoel zegt misschien wel genoeg over wat voor een indruk deze film achter heeft gelaten.

Toch kan ik niet het volledige cijfer geven. Soms is de film toch wat rommelig qua scenes, en zitten we soms wel iets te afgekapt in bepaalde scenes. Ook het einde vond ik toch wat ongeloofwaardig als cameraploeg, het lijkt me niet dat zo'n team wat op punt staat de president te vermoorden ook zin heeft om ook zo'n team achter hun aan te hebben. Goed, daar weet ik verder niks van maar, dat was soms wel wat twijfelachtig tijdens het kijken van deze film.

Maar toch, deze film is echt heel vet en ik heb een waanzinnig gave filmavond gehad. Deze scoort hoog bij mij, en komt hoog in mijn lijst te staan, ik weet nu al wel dat dit één van de beste films van dit jaar gaat zijn. Waanzinnig.

“Release the Kraken!”

Ik zit eigenlijk een beetje te twijfelen of ik deze film al niet kende, qua naam is het zeker een zeer bekende film maar, ik meende hem ooit eens gezien te hebben. Veel momenten kwamen met in ieder geval wel erg bekend voor, dat zeggende dat ik wellicht wel minder fan van de film ben geworden. Qua CGI is deze film natuurlijk om je vingers mee af te likken, het zag er allemaal prima uit maar, daar bleef het ook wel merendeels bij. Qua script vond ik het niet altijd even bijzonder en ook de acteerwerken van de cast vielen tegen.

En van een cast met dit soort namen had ik toch wel wat beter verwacht. ‘Sam Worthington’ krijgt als ‘Perseus’ een leuke taak op zich om de hoofdrol te spelen, en in mijn ogen de enige die daadwerkelijk nog wat neer wist te zetten. ‘Liam Neeson’ was bijvoorbeeld zo’n acteur waar ik toch wat hogere verwachtingen voor heb, die moet ik overigens ook wel wat vaker bij stellen want als ik zie wat de beste man soms voor werk aflevert is het sowieso niet zo heel boeiend. Voor de rest redelijke cast maar zoals ik al zei; het was allemaal niet héél bijzonder verder.

Ach, het verhaal was dan niet altijd even boeiend, het was vermakelijk dankzij de vele gevechten met reusachtige monsters, waar ik dan toch weer enigszins van kon genieten. Inhoudelijk viel het allemaal wel tegen, de Griekse mythologie is zeker iets wat mij weet te interesseren en daardoor vond ik het leuk veel bekende namen langs te zien komen tijdens de film.

Dus ja, qua actie vond ik de film prima vermaak, en daar moest de film het ook van hebben. Voor de rest vond ik het allemaal niet speciaal, en had ik er zeker wel veel meer van verwacht (helaas). Ik moet het vervolgdeel nog zien wat ik zeker ga doen, al zal ik wel mijn verwachtingen wat moeten terugschroeven ben ik bang.

Ongelofelijk saaie prent. Die opzich in het begin nog wel wist te vermaken en, nieuwsgierigheid werd al gauw gewekt door bijzondere karakters er in te stoppen en het semi-bloederig te maken. Daarna was de introductie met de vijf personages wel aardig maar, niet uitgebreid en daarbij toegevoegd leek het alsof ze elkaar al een tijdje kenden. De film neigt vervolgens te veel naar het saaie en mag eigenlijk op het einde gewoon een slechte rip-off van ‘Midsommar’ te zijn, maar dan op zijn Italiaans.

Ik vond er in ieder geval niet zo veel aan, het eerste uur had semi nog wat leuke momenten maar daarna zakt het gewoon weg. Ik merkte weinig horror, weinig gore en had daar veel meer van verwacht. Bijvoorbeeld wanneer er eentje op de martelbank terecht komt en er twee punten naar zijn ogen wordt gedraaid. Ik had er veel meer mee vermaakt als we ook wat meer horror zagen in die scene. Door dit soort scenes was deze film kurk droog en niks aan.

1.0*

"The perfect internet hoax just went to hell"

Onverwachts een onwijs leuke film dit hoor. Gisteravond een beetje rond gezocht samen met mijn kameraad om een beetje een leuke film te vinden toen we deze film tegenkwamen waar we eigenlijk helemaal nooit van hebben gehoord. Het lijkt me ook best een onbekende film, aangezien de film nog geen eens tienduizend stemmen op IMDb kent, en hier ook maar een magere honderd stemmen heeft mogen noteren.

Een heel leuk concept, die met de tand des tijds erg actueel is. We volgen Max, een predikant die samen met zijn beste vriend Drew een online webshow runnen. Zie het als een soort livestream aflevering waar ze per aflevering een exorcist uitvoeren, wat wel allemaal gestaged is. Hun show loopt heel goed maar, Drew is er met zijn vriendin duidelijk klaar mee en ze willen nog één show draaien en hem daarna smeren. Het gaat allemaal goed, tot ze de gast van die avond niet hebben ontvangen en de vriendin van Drew op de stoel gaat zitten. Zij word daarna overgenomen door een demoon en die demoon wil hebben dat het hele stage concept uitlekt, alleen door de echtheid creëren ze juist meer bekijks. Nadat ze falen om deze demoon te cleansen spreekt hij de twaalf miljoen toeschouwers toe met wat woorden, waarna deze mensen allemaal transformeren in moordlustige wezens die alles en iedereen in hun omgeving vermoorden.

Best leuk dus, en dat zag ik allemaal totaal niet aankomen. Het was best leuk te volgen, hoewel het natuurlijk nooit spannend of eng werd. De SFX was behoorlijk tof, de CGI zag er met vlagen behoorlijk beroerd uit maar, het was dan wel duidelijk waar het budget voor bestemd was. De make-up en sommige special effecten zorgden er namelijk voor dat het nog best bloederig kon worden, en daardoor ook best vermakelijk was.

Allemaal heel onschuldig dus, best leuk bedacht en prima uitgewerkt. Ik heb me er althans onwijs goed mee kunnen vermaken, en het was helemaal nog niet zo'n slechte film!