Meningen

Opnieuw indrukwekkend van Fritz Lang, enkel op een andere manier dan Metropolis.

Het onderwerp van de film is meer dan 75 jaar na datum nog steeds actueel en zal dat altijd blijven. Het is hier zeer goed weggeven op op het einde legt Lang de bal bij jou. Wat vind jij ervan? Wat zijn de rechten van de misdadiger? Hoever mag de bevolking gaan? Etc. etc.

Verder is Lang op cinematografisch gebied (nog maar eens) op zijn tijd vooruit. De camerastandpunten kloppen hier helemaal en er zijn echt mooie dingen bij voor die tijd. Dan denk ik aan de scène waar Lorre omsingeld wordt op dat kruispunt. Jammer dat Lorre zelf veel te geforceerd acteert.

****

Allereerst al mijn respect voor Christian Bale. Zoveel afvallen voor deze rol en het allemaal zo indrukwekkend spelen. Plaats hem ondertussen maar in het lijstje van mijn favoriete acteurs.

Veder echt een goede film: Het mysterie houdt goed aan en de film is een genot om naar te kijken door het visueel en soundtrack die perfect hand in hand gaan. Ook veel spanning zeker wanneer het in een stroomversnelling komt.

Toch niet helemaal tevreden. Voor het scherm werd het me na een tijd duidelijk dat alles ging leunen tegen een fantasiewereld. Ik zat tegen het einde toe echt te denken: Neen geen simpele uitvlucht naar de fantasiewereld!

Maarja ze konden het niet laten.

En dan zit je weer met vragen:

Was hij dan alleen in het pretpark of was dat in een dagdroom?
Hij zit dat nu echt met die Ivan?
Die post-its zijn dan door hemzelf gemaakt?

Echt jammer dat het zo weer moet lopen.

***

Spectaculair en vermakelijke film. Mel Gibson valt weinig te verwijten maar de motorbende is soms wel ietsje te belachelijk op gebied van stoer overkomen. De film doet dat anders wel verbrand lijk, afgehakt hand, en dat het einde waaruit de makers van Saw duidelijk inspiratie hebben gehaald. Komt zo goed hard over en de spanning zit er zeker in.

Als actie-film zijnde krijgt hij zeker een hoge beoordeling want ik ben fan.

****

Een donkere leeuw met zwart haar neemt het op tegen de koning en prins van de jungle met bruin haar. Déjà vu !

Weinig creativiteit bij de schrijvers dus deze keer al blijft Madagascar een vermakelijk boeltje. Die pinguïns blijven geweldig en geestig. Ze zijn ook grappig geanimeerd. De decors op hun beurt zijn mooi neergezet. Ikzelf prefereer pixar hun stijl.

Maar er zit nu wel meer irritante scènes in dan in het eerste deel. Die dansscènes zitten er nog steeds in en het gevecht met die oma was enorme crap.

Normaal 3 sterren maar door mn laatste opmerking gaat daar nog een halfje vanaf.

2,5*

Leuk in het algemeen.

Hoe Godard muziek gebruikt is opnieuw subliem. Als de personages beginnen zingen is het sterk, het geluid geef toevoeging, de score is mooi. De decors en kleuren laten een fris sfeertje waaien door de film, altijd positief.

Waar de film het dan laat afweten is het verhaaltje. Dun plot en er dan nog een ingewikkelde boel van maken. Je moet het kunnen maar bekoren doet het me niet. Weinig interessants te bespeuren op die manier. Maar zeker niet vervelend of irritant.

***

Een boeiende film is het zeker, hij boeit van de 1rste seconde tot een paar uur erna, dat is toch meestal al een positief punt. Door de intro was ik al overdonderd, dit is zeker één van de beste intro's in de filmgeschiedenis: Het is mooi verteld, leuk tempo, leuk muziekje eronder, goed in beeld gebracht en het boeit. Het beste is dan nog dat de film op dit elan doorgaat: Mooi verteld, super soundtrack, goed in beeld gebracht, boeiend en ook al duurt hij 3 uur, ik heb nooit gedacht dat dat ook maar 1 seconde te lang was. Ook subliem geacteerd door iedere acteur, chapeau! Over al die symbolische bijzaken ala vergiffenis met die kikkerregen had ik allemaal niet door, daarvoor ben ik hier even komen lezen maar ik vond het wel zeer goed in de film passen. Even iets surrealistisch erin was een goede toevoeging. Soit, hier zal ik wel nog even over nadenken maar voor nu een dikke 4,5*

Redelijke debuutfilm van Van Sant.

Niet teveel verhaal in steken en gewoon even tonen wat hij met de camera kan door zwart-wit gebruik en mooie lichtinvallen. Meer moet het soms niet zijn.

***

Goed verhaal, Ik denk dat dit misschien Bogart zijn beste rol is. Maar toch geen meesterwerk zoals velen zeggen. Wel ook jammer dat de soundtrack irritant is, maar dat heb je wel meer bij film-noirs.

3,5

Z'n tekenfilm series die in filmvorm gegoten worden komen meestal slecht uit. Zeker met een grote ommekeer erin (denk maar aan Tom&Jerry die opeens gingen praten.) Maar met William Hanna en Joseph Barbera zelf in de regiestoel wordt deze ommekeer goed gemaakt. Fred Flinstone als James Bond, heel amusant.

***

Wat heb je aan een film die zich enkel richt op iemand die beweert 14 000 jaar oud te zijn?

Enig pluspunt aan de film is dat hij goed wegkijkt. Maar verder is dit dus gewoon niks op elk vlak. Zou graag het audiovisuele aspect beoordelen maar dat vind je hier gewoon niet in terug.

De acteurs weten eigenlijk ook niet te overtuigen al krijgen ze daar natuurlijk ook weinig middelen voor. Gewoon luisteren naar David Lee Smith en een beetje verbaasd staan reageren. Zo is er dan geen ruimte voor discussie of een bepaalde filosofie in de film. Zoals bv een 12 Angry Men wel een boeiend onderwerp weet aan te snijden.

Weet niet wat ik hier mee moet, echt 0,0% cinema dit.

*

Denzal Washington begint zich meer en meer tot mijn lijstje 'favoriete acteurs' te werken. In Deja Vu vond ik hem al heel sterk. Onlangs in American Gangster geweldig en in deze Man on Fire is hij ook weer subliem. Heel naturel en hard overkomend.

Tony Scott laat me ook deze keer weer niet in de steek. Visueel zijn de actiescenes perfect. Een kleine choas met snelle montage, zo zie ik ze graag.

Wat me wel een klein beetje stoorde was het cliché verhaal. Je zag het van mijlen ver aankomen dat ze ontvoerd ging worden. en ze helemaal niet dood was. Met cliché verhalen heb ik doorgaans geen problemen maar hier had ik het beter gevonden moest Pita gewoon dood zijn. Pluspunt aan het verhaal is de opbouw in de relatia tussen Washington zijn personage en Pita. Goed weergegeven en verteld.

****

Knappe film ! De Coen-broers besliste eens een andere weg in te slaan en het werkt.

Het deed me eigenlijk deugd dat z'n films nog gemaakt kunnen worden. De heerlijke, sfeervolle film-noir met veel sigarettenrook. Zelfs in de voice-over kun je Ed horen roken, erg knap gedaan en sfeervol. Volledig gedragen door Billy Bob Thornton die met Ed een prachtig personage neerzet. Met James Gandolfini heb ik me weer goed vermaakt, die man brengt altijd swoeng in zijn karakters.

Maar toch... ook de mooie muziek kan er niet veel aan verhelpen dat dit gewoon een goede film is zonder veel meer. Hier en daar verging de aandacht toch een beetje vanwege het trage tempo en de humor mist toch opnieuw. Hier en daar wel eens een glimlachje maar daar blijft het bij.

3,5*

In het begin kon de film me nog wel bekoren maar naar het einde toe wordt hij saai. Ook te humor is flauw.

2,5

Toch iets minder interessant dan Dogville.

Wat ik jammer vond is dat het dorpje zelf nogal op de achtergrond bleef. Dogville zorgde voor de sfeer in het eerste deel maar hier zie je nog al weinig van Manderlay. De voice-over van John Hurt blijft wel hetzelfde, prachtig om naar te luisteren.

En de verhaallijnen zijn net hetzelfde dan in Dogville al vond ik de karakterstudie van de inwoners van Dogville veel interessanter dan die in Manderlay.

3,5*

Erg sfeervol.

En dat is toch wel iets wat ik miste bij andere films van Woody Allen maar dit maakt het goed. Zeer goede keuze om voor zwart-wit te gaan, het maakt de beelden van Manhattan alleen maar mooier. De soundtrack voegt er ook iets apart aan toe. Hier in tegenstelling tot bij andere Allen films geen kritiek op de dialogen. Vond ze totaal passen bij de sfeer.

3,5*

Ik heb het altijd al voor pinguïns gehad. Die dieren hebben in mijn ogen zo een komisch gehalte met hun gangetje en dat bewegingen op de buik. Toch al een voordeel voor de docu al werd het na een uur allemaal al wat minder interessant.

Enja, knappe natuurdocumentaires vind ik altijd indrukwekkend simpelweg omdat de wonderen der natuur zo indrukwekkend is. Die pinguïns weten de situaties in te schatten, weten ze wanneer ze tussen die ijsbergen moeten gaan staan, weten ze hoe ze het ei moeten broeden. Hoe weten ze het toch allemaal ?

Knap is een mooi woord voor deze docu want de pinguïns zijn op hun best in beeld gebracht in de mooie landschappen van Antarctica. Vooral als er zon of poollicht bij te pas komt verandert het beeld in een poster die ik graag aan de muur zou hangen.

Mja als ik mag kiezen ga ik toch voor Earth. Dat ik nog mooier en interessanter (zeker door de afwisseling) vind.

***

Als debuutfilm zeer goed. Rodriguez toont zijn talent meteen bij El Mariachi zowel als regisseur als schrijver.

Het low-budget stoorde bij mij niet. Vond het camerawerk degenlijk en de actie mocht er ook zijn. Uiteraard kan Desperado met meer budget betere actie brengen, normaal ook. Maar deze doet zeker niet veel onder voor Desperado !

***

Alles is best wel vermakelijk en leuk. En op vele momenten ook grappig maar vanaf de Marsmannen beginnen aan te vallen begin ik de film eigenlijk 1 grote slechte chaos te vinden. Wel leuk om z'n bekende cast samen te zien.

***

Het veel te sloome begin doet de film eigenlijk volledig stuk.

Het begin vond ik enorm saai. Dat het verhaal een echte boost krijgt begint eigenlijk pas vanaf de zwangerschap. Ik begrijp wel dat het allemaal een goede inleiding nodig had maar vond het op elk vlak niet boeien en vond alles nogal zwak geacteerd en geregisseerd. Dieptepunt wordt bereikt wanneer Nola en Chris tijdens de sneeuw in bed liggen en het volgende shot opeens op het zomerse landschap wordt geschoten terwijl iedereen in zijn hemdje zit. Iets meer subtiliteit aub?

Na de zwangerschap beginnen de poppen te dansen en komt eindelijk wat ik van deze Match Point verwacht had.

Erg leuk was wel de ringscène, echt top. Ik zou er bijna extra punten voor geven. Maar die worden er dan meteen weer afgetrokken door die verschrikkelijke operamuziek heel de film door, hadden ze nu echt niks anders?

**

The Matrix vond ik best wel een goede film, persoonlijk vond ik niet echt dat er een vervolg nodig was maar ja als Hollywood eens geld ruikt gaan ze snel nog 2 films maken, dat is nu eenmaal zo. Dat hadden ze dus beter niet gedaan want ik vond dit plot niet sterk genoeg tegen over deel 1. Ik lag strijk van het lachen met die over-the-top flutscene op de snelweg, veel te slecht gefilmd en veel te overdreven, zo moet actie voor mij niet zijn. De acteurs waarin in het eerste deel ook zwak, nu nog zwakker met op kop non-talent Keanu Reeves. Pfff flinke tegenvaller.

1,5

Film die me enorm teleurstelde, had me eerder verwacht aan een soort Goodfellas/The Departed maffiaverhaal maar kwam bedrogen uit. Meer dan een doelloze tocht is het niet.

De film moet het vooral hebben van een paar vermakelijke en goed geacteerde scènes maar houdt dat niveau nooit echt vast waardoor alles nogal saai en eerder doelloos wordt met een enorm slecht einde erboven op. Visueel ook enorm onder het kunnen van Scorsese soms wel mooie beelden maar over het algemeen nogal grauw en standaard daardoor zit er een zeker sfeertje in de film maar echt naar een hoger niveau tillen voor mij doet het ook niet.

2,5*

Ben nog altijd even onder de indruk van Memento, wat een film zeg! Enorm ingewikkeld en je moet je gedachten erbij houden maar op het einde valt alles toch mooi in elkaar. en dat allemaal in een goed tempo dat de film niet saai wordt. Dikke proficiat voor de makers van het script, de kerel achter de montage, de 3 hoofdrolspelers en Christopher Nolan. Verder vind ik sommige theorieën van mensen hier weer veel te ver gezocht. Zo moeilijk lijkt het me allemaal niet hoor:

Leonard werkte vroeger als inspecteur voor de verzekering waar hem vooral ene Sammy is bij gebleven, de man met het geheugenverlies die zijn eigen methode heeft om dingen te herinneren. Dan speelt er wat na de bewuste nacht af: Zijn vrouw wordt vermoord en Leonard zelf krijgt dus geheugenverlies. Dan gaat hij opzoek naar de moordenaar en krijgt dan 'hulp' van een zekere Lenny die hem misbruikt om moorden in het drugsmilieu op te lossen. Dan ontmoet hij ook nog een zekere Natalie die hem ook misbruikt om van die Dott af te geraken en hem helpt naar die John G te zoeken die hij uiteindelijk dan ook vermoord (Lenny dus want dat had hij zichzelf wijsgemaakt)

Soit, zeer goede film welkom bij het selecte clubje van 5*

Een enorme slaapverwekkende film, een echte tip als je niet kan slapen. Een Amerikaanse film over Japanse geisha's met Chinese acteurs en in het Engels gesproken is al niet meteen goed voor de geloofwaardigheid, wat de geloofwaardigheid ook aantast is dat de geisha's in de film niet op echte geisha's door te weinig schmink. Oscar voor beste kostuums? Verder een weinig boeiend verhaal met bedenkelijke acteerprestaties. De film zelf heeft ook maar een raar einde vind ik. Soit de puntjes zijn voor de prachtige decors waar de film wel verdiende de oscar binnen te halen en dat ook deed.

1,5

Erg puur.

Puur omdat de film zo diep gaat op de 2 geliefden. De liefde is over, niks anders dan gezaag en geklaag. Heel andere romantiek dan anders maar niet minder waar, integendeel.

Godard levert opnieuw fantastisch werk af met de muziek onder de beelden. Werkelijk prachtige muziek en enorm sfeerbrengend bij de felle kleuren op het scherm. Zeer leuk hoe hij die openingsscène brengt.

De cast doet het ook goed. Eerste keer dat ik Brigitte Bardot aan het werk zie en ze stelt me niet teleur. Ook Michel Piccoli doet dat niet. Beiden brengen hun rollen en de dialogen erg overtuigend. Jack Palance is goed gecast als de dikke nek.

Leuk idee overigens om een regisseur te gaan casten als hemzelf. En erg leuk gebracht door Fritz Lang.

****

Indrukwekkend.

Hoe Metropolis eruit ziet is gewoon geweldig voor die tijd. De stad is van hoog niveau en bevat veel potentieel, het camerawerk, de special effects blijven mooi. Fritz Lang weet me hier op cinematografisch vlak wel te overtuigen.

Verder heeft deze film ook een krachtig onderwerp waaruit het verhaal vloeit. Eigenlijk doet het verhaaltje van Maria er weinig toe, eerder het onderwerp aansnijden van de problematiek tussen brien en handen dat bijna 100 jaar later nog steeds aanhoudt.

De score heeft een zeer hoog niveau ook mede dank aan Fritz Lang zijn geweldige regie. Bij scènes waarin veel arbeiders opduiken weet hij ze perfect neer te zetten en te laten bewegen op de klassieke stukken. Pure klasse !

4,5*

Mickey Blue Eyes profileert zich meer als maffia-parodie dan als romantische komedie. Veel acteurs uit The Godfather en The Sopranos. Zelfs op de trouw worden dezelfde liedjes afgespeeld uit The Godfather.

Dankzij dat en een hoop zelfrelativering al bij al toch een redelijk geslaagde film. Kon van de grappen er toch heel wat smaken (die huwelijksaanzoekscène en Italiaans-leren-spreken-scène vond ik zelfs heel goed).

Raar dat net deze romantische komedie zo is geflopt en afgekraakt terwijl er toch heel wat andere bollocks op de markt te vinden is.

2,5*

Vermakelijke film, schitterende Dustin Hoffman in deze film, de chemie tussen hem een John Voigt is bijna perfect. Enkel jammer dat ik de flashbacks en dromen nogal onduidelijk gemonteerd vond, mja dat is mijn eigen mening. Het einde zal trouwens me lang bij blijven. Ook het liedje van deze film Everybody is talking is super.

4,0

Veel van verwacht maar minder van uitgekomen.

Tegenover de andere commerciële Van Sant's (Good Will Hunting en Finding Forrester) vind ik dit de mindere, hier toont hij iets minder zijn kunnen al is de montage van de archiefbeelden vlekkeloos verlopen. Het draait allemaal rond Harvey Milk. Een zeer interessant persoon met een missie en op een formidabele manier neergezet door Sean Penn, wat een heerlijk acteur.

***

Ik kan niet zeggen dat ik compleet voldaan was toen de aftiteling tevoorschijn kwam. Ik had er toch een tikkeltje meer van verwacht.

Dat tikkeltje mocht misschien ietsje meer zwarte humor zijn al moet ik wel zeggen dat er een paar leuke scènes bijzaten. Dan doel ik vooral op die kerel bij Albert Finney thuis die nog even zijn tommy gun volledig leegschiet of de scène met John Turturro op Miller's Crossing. Al had ik misschien een beetje de verkeerde verwachtingen op dat vlak omdat Coen de man achter deze film was. Maar deze film toch eerder een gangsterdrama blijkt te zijn dan een zwarte komedie, al blinken de dialogen wel uit.

Maar het verhaal werkt wel hoor. Met een geweldige Gabriel Byrne (Ook mijn complimenten naar John Turturro toe.) op kop. Z'n personage bevat zeker genoeg charisma om de film te dragen. Maar toch, van mij mocht het allemaal nog iets meer zijn.

3,5*

1rste deel erg amusant, saai 2de stuk.

Van het eerste deel heb ik perfect genoten. Alles was erg amusant en de humor is zeker te smaken. De scènes met de auto, de banken overvallen, in het vliegtuig. Allen vermakelijke topscènes.

Maar wanneer Asao acteur is en bij de yakuza terecht komt vond ik het allemaal een saaie bedoening worden. De humor werd zwak en het vermakelijk gedeelte raakte eruit. Kitano redt nog veel als hij in beeld komt maar ook die scènes vond ik maar mager.

Jammer want het eerste deel was veelbelovend.

***