Meningen

Ik moest ook een traantje wegpinken, enkel niet van ontroering maar van het lachen.

Nu heb ik al veel over-sentimentele films gezien maar dit slaagt toch wel alles. Een verhaaltje van 13 in een dozijn, niks nieuws ook niet alles er rond. Waarom wordt hij in godsnaam verliefd? Van de ene op de andere dag? Tjah. Er zou bij genres beter fantasy bijstaan bij z'n film. En al dat katholieke gedoe dat er dan nog bijkomt kijken.

Ik mis ook vooral weer de chemie tussen de karakters, als het een stille film was geweest zou ik uit niks kunnen afleiden dat beide hoofdrolspelers een koppel waren. Vooral de scènes waarin Landon alleen was kon ik aan zijn acteerspel echt niet afleiden dat hij Jamie ook maar iets of wat miste. Bij Jamie was het ook weinig soeps ook daar kon je echt niet afleiden dat ze ziek is. Plottwist waarbij ik zin kreeg men hoofd tegen de muur te stoten.

Soit al de rest mist het ook: Belachelijke one-liners, zangscènes die veel te lang duurde en die belachelijke lijstjes.

Vooral de score was belachelijk, dikte alle scènes nog wat meer aan.

Leuk voor Landon dat hij een mirakel is maar voor mij was het allemaal minder leuk. Lachwekkend en irritant tegelijk.

*

Nogal matig.

Ik zal er geen doekjes omwinden: Ik had er meer van verwacht. Oliver Stone brengt meestal boeiende documenten maar over de beurs gaat het toch de mist in. In het begin interessant maar het begint teveel van het zelfde te worden en mijn aandacht zwakte af. De randanimatie voldeed ook niet om die aandacht er te kunnen bijhouden. Het personage van Daryl Hannah was daarvoor te slecht uitgewerkt.

Leuk dat vader en zoon Sheen in deze film dezelfde familieband hebben. Zowat de enige leuke toevoeging

2,5*

In We Own the Night zit veel in maar het enige probleem is dat het allemaal zo standaard is.

We hebben hier weer te maken met een verhaal waarover al 1001 films bestaan. De kunst is dan het toch te kunnen onderscheiden van de rest maar Gray slaagt daar niet in. De sfeer kon beter en het camerawerk is maar flauw. Naar het einde toe begint het verhaal ook te verwateren. Vanaf de dood van Duvall (wel een heerlijke scène) boeit het me wat minder met op kop het verschrikkelijke einde. Jammer want in het begin krijg je nog wel een leuke en vermakelijke film.

Het acteerwerk kan zich wel onderscheiden: Walbergh, Phoenix en Duvall zijn pure klasbakken, sterke rollen van het trio. Eva Mendes deed het ook meer dan degenlijk, ik had erger verwacht.

De film krijgt een goede score maar er zat veel meer in.

3,5*

Toch een kleine tegenvaller, het raakte me niet zo zoals het me zou moeten raken. Buiten irritatie in het gedrag van Arnie en ik de schaamte zowat meevoelde met hun moeder (hoe laat iemand het toch zover komen?) weinig gevoel erbij.

De acteerprestaties en de personages zijn wel goed in orde. Depp en Di Caprio laten al op jonge leeftijd zien wat ze in huis hebben. Ook de andere bijrollen stuk voor stuk goed gespeeld. Het dorpje was me op sommige momenten wel wat te kaal maar onder de soundtrack valt het nog wel te pruimen.

Toch 3,5*

Dit moet de beste roadmovie zijn die ik tot nu toe gezien heb.

Ik vond alles in de film redelijk boeiend en leefde op een bepaalde manier wel mee met het koppel. Overtuigende Nicolas Cage. Laura Denn viel ook nog goed mee maar Diane Ladd was enorm irritant, vroeg me af waar Lynch met zijn verstand zat. Dafoe in zijn bijrol vond ik ook mager spelen op Rossellini geen kritiek.

De sfeer in z'n films is zeer belangrijk en dat weet Lynch als geen ander te brengen, ook hier weer. In elke stad of plaats hangt er een bepaalde andere sfeer. Ook de sfeer op de highway in de woestijn bij dat auto-ongeluk kwam zeer goed over bij mij. Het camerawerk draagt daar ook veel bij. Heerlijke close-ups ook van die lucifers en alles gepaard met goede soundtrack.

Heel vermakelijk voor de rest en de 2 uur vlogen voorbij.

Kijk al uit naar de andere 4 films van Lynch die klaarliggen

****

Brian De Palma heeft toch ook heel wat middelmaat gemaakt.

Wise Guys is een aangename film maar de humor is soms veel te mager en voorspelbaar (zie bv. de autobom). Het leukste waren de parodies op andere maffiafilms. Lijkt me ook de enige reden waarom dit gemaakt zou zijn.

2,5*

Redelijk, niet meer niet minder.

Over de acteerprestaties kun je kort zijn: Het gezin doet het degenlijk maar iedereen wordt van het scherm gespeeld door Forrest Whitaker, zeer goed gespeeld van hem.

Verder is het allemaal nogal standaard maar op dezelfde locatie weet de regisseur het toch altijd boeiend te houden, misschien kon ik het ook gewoon boeiend vinden omdat ik me zo interesseer in de maffiawereld en een film recht in het wp nog niet vertoond is. Enkel jammer dat het een beetje ten koste moest gaan van de echte maffiawereld. Aan het begin van de film mocht gerust 10 minuten bijzijn waarin Sizemore zijn personage beter in wordt uitgewerkt en je zijn wereld zit.

3,5*

Woodstock... een 15 kwartier durende docu over een festival waar mensen opzoek gingen naar peace, love en muziek in één van de glorietijden van de muziek. De jaren 70 streeft dat net nog voorbij in mijn opinie.

Eerst viel er weinig te beleven vond ik tot Richie Havens Woodstock op gang zette en er werd besloten dat Woodstock gratis werd omdat ze het volk niet konden houden. Erg pure beelden onder die omroepersstem.

Hoogtepunten voor mij waren Baez met Joe Hill (wat een stem), The Who, Country Joe en Hendrix (wat een muzikaal genie).

3,5*