Meningen

Film waarin alles klopt van begin tot eind.

Het begint eigenlijk al heel perfect met de scènes waarin de personages rustig worden voorgesteld tijdens de tocht door de stad en op de boot. Het trage tempo leek me zeker de juiste aanpak in deze film. Het brengt het gevangenisleven beter naar boven dan als ze het allemaal even vlug vlug moesten afhandelen. Op dat vlak vind ik het stuk in de isoleercel het best. Mijn complimenten voor het make-up departement en Steve McQueen zelf. Henri Charriere zie je werkelijk aftakelen heel die scènes door in dat klein celletje. Echt geniaal gespeeld door Steve McQueen die samen met Dustin Hoffmann (die het ook perfect deed) misschien wel één van de beste duo's in de filmgeschiedenis vormt. Ze zijn goed op elkaar ingestemd en hun dialogen stralen heel de film door hun chemie uit. Alles klopt simpelweg in die gevangenis. De bewakers worden zeer goed geïllustreerd, de personages hun gezondheid gaat er duidelijk op achteruit en de decors waren prachtig alles was perfect neergezet. Het leek erg onaangenaam daar te verblijven. Het leek erg zo goor, onmenselijk.

De film was goed op weg om misschien wel een 5 sterren film te worden. De ontspanning zelf was ook erg goed enkel het post-ontspanning uit de eenzame gevangenis zakt het nogal in. De scènes bij die inhemse stam of wat het ook mocht zijn vond ik (integenstelling tot andere stukken) nogal saai overkomen. Jammer, want de reünie en de gelukte ontsnapping maken veel goed Die long shots waar Hoffman op die berg staat en McQueen ziet wegzwemmen ! maar voor die overbodige scènes toch puntenaftrek.

4,5*

Rare film.

Zat de hele tijd met een Lynch-gevoel naar Paprika te kijken. De dromen waar elke logica ontbreekt, het in beeld brengen van die dromen, de score als toevoeging, de plottwists en spanning die de dromen voortbrengen. Kon het alleszins smaken.

Maar misschien was het allemaal wat teveel van het goede. Na het even te laten bezinken kan ik er eigenlijk nog maar weinig van maken allemaal.

Het is allemaal mooi geanimeerd en het kleurgebruik subliem maar eigenlijk jammer dat het een anime was. Als het in een echte wereld moest gemaakt zijn zou het nog meer impact op mij gehad hebben denk ik, maar dat het nu ook al impact heeft gehad is zeker.

****

Wauw, ben onder de indruk.

De manier van vertellen (verhaaltje starten zonder de gebeurtenissen te laten zien) vond ik erg speciaal en goed uitpakken. Het lijkt wat van de hak op de tak te springen maar alles valt mooi in elkaar.

Op elk gebied is deze film uitermate boeiend. Op audiovisueel gebied krijg je een compleet meesterwerk onder de neus. Het camerawerk is van topniveau en sfeervol de muziek is nog eens dubbel zo goed. Erg leuk afwisselend ook, dan krijg je een relaxed instrumentaal stuk gevolgd door Billy Swan.

Verder ben ik erg benieuwd wat we nog van Gabe Nevins gaan horen, sterke rol van die jonge kerel.

Wat weerhoudt me ervan dit prachtstuk de volle pot te geven? Naar het einde toe had ik het gevoel dat de film wat inzakte. Maar misschien is dat bij een herziening wel beter.

4,5*

Bruno Podalydes - 3/5 Om te beginnen meer dan degelijk kortverhaaltje, was zeer leuk gefilmd.

Gurinder Chadha - 1/5 Was echt geen zak aan.

Gus Van Sant - 3/5 - Van het stukje van Van Sant mocht toch ietsje meer verwacht worden. Maar alles bij elkaar toch een leuk stukje.

Ethan Coen & Joel Coen - 4,5/5 Nog het beste stukje van allemaal. Mede dankzij een geweldig Steve Buscemi

Walter Salles & Daniela Thomas - 0,5/5 Z'n stukje gaan de score niet vooruit helpen hoor, wat een crap., zelfs geen verhaaltje imo

Christopher Doyle - 1,5/5 Saai stukje met een irritante Oosterse actrice

Isable Coixet - 3/5 Mooi stukje met de voice-over

Nobuhiro Suwa - 3,5/5 Eén dat afwijkt van de andere omdat een ander soort liefde wordt weergegeven, origineel dus met mooi camarawerk erbij.

Sylvain Chomet - 3,5/5 Zonder twijfel eén van de best gefilmd stukjes enkel zijn mimespelers niet grappig.

Alfonso Cuaron - 2,5/5 Stukje dat saai begint maar toch nog grappig wordt door de plotwendig

Olivier Assayes - 2,5/5 Weinig aan maar toch geen bijs waard

Oliver Schmitz - 4,5/5 Bestje zoeken samen met de broers Coen. Mooie mengeling van de flashback erin.

Richard LaGravenese - 1,5/5 Saai en niks aan te zien. Haalt enkel punten door een beetje humor.

Vincenzo Natali - 2/5 Mooi gemaakt met dat gebruik van rood en het geluid dat goed meegaat met beeld maar dit kon in mijn ogen beter geknipt worden.

Wes Craven - 1,5/5 wedorm saai stukje

Tom Tywker - 4/5 Mooi in beeld gebracht stuk, 3de beste

Frederic Aburtin & Gerard Depardieu - 1/5 Niks aan te zien

Alexander Payne - 3/5 Leuke monoloog

Tesamen; 2,56/5

Afgerond naar 3 sterren voor het leuke concept en de leuke beelden tussen de filmpjes door.

***

Saaie bedoening.

Het uitgangspunt is misschien wel leuk maar Godard weet er niks van te maken. Saai op elk vlak zowel visueel als verhaal. De klassieke deuntjes gaan wel samen met de beelden maar na een tijdje wordt dat ook maar eentonig. De acteurs zijn op datzelfde niveau: eentonig. Van een Isabelle Huppert mag je meer verwachten.

Saai, saai, saai en nog eens saai dus. Al een geluk dat de speelduur nog meeviel.

1,5*

Kubrick laat hierin meteen al zien wat voor genie hij was. De camera laten meelopen met de personages door de loopgraven, niemand deed het hem voor. Het is en blijft een meester.

Wat ook heerlijk is aan deze film is dat hij nergens onnodig blijft haperen, het tempo zit er goed en snel in zodat langdradige scènes vermeden worden, het maakt het verhaal er alleen maar sterker op. En snel gaat het zeker en vast voor je het weet zit je meteen aan de schitterende scène waarin de "lafaards" geëxecuteerd worden. Een heerlijk anti-oorlogsgevoel wandelt er dan door je heen. Gecreëerd door de meester hemzelf.

Zeker ook niet te vergeten is de scène in het café Iedereen lacht met de Duitse vrouw (mevrouw Kubrick overigens) maar vanaf ze huilend begint te zingen zit iedereen gekluisterd en stil aan zijn stoel. Echt super gedaan.

Kubrick is de man, dat wordt nu stilaan wel duidelijk voor mij enkel jammer de cast in mijn ogen niet meewil. Kirk Douglas doet het meer dan degenlijk maar de rest vind ik onder niveau acteren vooral die ene soldaat die niet wil sterven. Dat begon meer op een parodie te lijken dan op goed acteerwerk.

4,5*

Middelmatige film met een te donkere sfeer. Het verhaal vond ik nogal rommelig en saai, er gebeurd te weinig in de film en als er dan al iets gebeurd is het dom zoals die sm scens bevoorbeeld. De dialogen zijn ook maar saai en ondermaats. De prestatie van Mel Gibson mag wel als een pluspunt genomen worden.

1,5

Jammer dat Forman een eendagsvlieg blijkt te zien met One Flew over the Cuckoo's Nest. Amadeus valt best nog te pruimen maar Man on the Moon en deze film vielen enorm tegen.

De eerste scènes van de film vond ik best vermakelijk al had ik niet echt veel met het hoofdpersonage, waarschijnlijk omdat ik Harrelson maar zwak vond acteren. Naar het einde toe irriteerde ik me ook ongelooflijk aan hem. Net als aan Courtney Love overigens. Zoals bv. bij het overlijden van mrs Flint vond ik Harrelson enorm zwak, niet mijn type acteur mss. Edward Norton blijft dan als enige over die de film met zijn acteerprestatie naar een hogerniveau weet te tillen met zijn schitterende monologen.

Soit, na de vermakelijke eerste scènes daalt de film (mede door de als maar meer irriterende Harrelson en Love) naar een droef niveau. Meer dan wat dingen in de rechtbank die hilarisch zouden moet overkomen (maar dat voor mij duidelijk niet zijn buiten zijn shirt dan) is er niet (buiten de enkele pogingen tot drama uit beschouwing gelaten).

Verder allemaal erg standaard uitgewerkt. Een buis ga ik hem niet geven maar meer moet hij ook niet verwachten.


2,5*

Het cowboy-leven kon me ook in deze prent weinig boeien.

Per Qualche Dollaro in Piu of For a Few Dollar More is voor mij net zoals de andere westerns: Saai verhaal, belachelijk laag tempo, lelijke setting. Ik mag nog zoveel westerns een kans geven altijd krijg ik hetzelfde op de boterham, zal nooit mijn favoriet genre worden. Alhoewel ik van die hoed-schiet-scène wel genoten heb.

Grootste pluspunt aan deze Leone is opnieuw met straatlengtes voorsprong Enrico Morricone. Echt een talent die man jammer dat zijn soundtrack altijd tot op het puntje wordt leeggezogen door Leone. Net zoals in de andere westerns is de theme goed maar ben je die tegen het einde van de film strontbeu gehoord.

**

In de tijd meegezogen worden mis ik meestal bij z'n films maar hier gebeurd het: Schitterende sprookjessfeer door de prachtige Parijse decors en de kostuums. Echt chapeau voor de mensen die de decors hebben opgemaakt. De intro van de film is misschien nog wel het beste van allemaal: Je kan de geuren bijna ruiken, zo goed is het camerwerk en de beelden, ook een schitterende voice-over. Zeer goed gemaakte film. Enige probleem dat ik had waren de acteerprestaties. Ben Whishaw vond ik bijzonder zwak en Dustin Hoffman is bijna een parodie te noemen, zo zwak en belachelijk was het.

Enkel mocht de film nog ietsje korter en een ander einde, dat vond ik nogal teleurstellend. Dan was het zeker 4,5 geworden maar nu 4 sterren.

****

Hier zitten echt wel topscènes in.

De martelscène in de badkamer vond ik enorm sterk. Zeer goed in beeld gebracht, beklemmende sfeer, zeer sterk voice-over, Subor heeft er een goede stem voor. Anna Karina deed het ook foutloos.

Ook tijdens Bruno zijn missie was alles goed gefilmd en leuk te volgen gepaard met de sterke voice-over. Maar zoals bij de andere Godard films vind ik het verhaaltje teveel achterop hinken om echt een hogere score te kunnen wegkapen.

3,5*

Respect voor de regisseur alvast, films die zich afspelen op 1 locatie en elke minut boeiend blijven verdienen respect. Phone Boot is dus een heel spannend en boeiende film, je zit aan het scherm genageld. Ook mijn respect dat de film niet belachelijk langdradig gemaakt werd. Van deze man wil ik meer films zien. De acteerprestaties krijgen dan ook respect. Op 1 locatie met een telefoon in de hand zo een rol neerzetten, proficiat Colin Farrell, had ik niet in hem gezien met vorige films die ik met hem zag. Ook kon ik weer genieten van Forrest Whitaker. We waren hier op de perfecte film aan het afstevenen dacht ik.

Inderdaad, dacht ik. Waar is die puntenaftrek dan vandaan gekomen? Wel het einde: Zo een psycho (want dat is de rol van Sutherland wel) moet veel beter uitgediept worden: Wat is zijn motief?Wie is hij? Hoe is het zover gekomen? Ik miste het allemaal, echt zonde. Wie de mysterieuze psychobeller echt was zullen we dus nooit weten.

Voor die reden 0,5 puntje aftrek.

Ik had hoge verwachtingen bij deze film en ze zijn helemaal ingelost, mensen toch wat een indrukwekkende film. De scene waarin hij toch nog iets of wat vriendschap sluit met die Duitser is schitterend. Al de rest is ook zeer goed in beeld gebracht met mooi shots en decors, zo een volledig geruïneerde stad bouwen, je moet het maar doen. De harde scenes lieten een diepe indruk na zoals die scenes waarin rijtjes mensen worden neergeschoten. Adrien Brody zet hier in mijn ogen één van de beste rollen ooit neer, ik was zeer onder de indruk van hem, de andere castleden doen het ook allemaal perfect. Het enige minpunt dat ik kan bedenken is dat Polen Engels zitten te praten maar omdat de Duitsers wel Duits praten wordt dat wel gecompenseerd. Terechte oscar voor Brody en Polanski, de beste film mocht er ook nog wel bij.

*****

Opnieuw een martelscène in een badkamer, Godard was daar blijkbaar wel fan van.

Mais bon, Pierrot le Fou is opnieuw een visueel erg verzorgde film. Frisse locaties, de kleurenfilters werken en goed camerawerk. Vooral de autoscène in het begin is een pareltje dat volledig klopt. De juiste dialogen goed opgevoerd en visueel sterk met alle kleuren die voorbij razen. Prachtig stukje cinema.

Het verhaal is goed maar ietsje te dun voor de speelduur, kon wat uit geknipt worden lijkt me. Maar verder geen problemen. Vooral de zwarte humor is weer goed met als hoogtepunt de scène waar ze een auto-ongeluk willen faken aan dat stukje brug. Vreemd beeld maar o zo leuk.

De kwaliteiten van beide hoofdrolspelers zijn bekend. Jean-Paul Belmondo levert hier wellicht zijn beste rol af en Anna Karina is zowat één van de beste actrices. Enkel jammer van die muzikale scènes, zowat het enige grote minpunt aan de film.

****

Ik had eerst de andere 2 deel gezien voor deze. Ik begreep nooit de grote hype errond, ik vond het maar middelmatige films maar deze is toch veel beter.

Om te beginnen is het verhaal veel beter dan zijn 2 opvolgers waarbij ik Davy Jones maar een slechte bad guy vindt en teveel overdreven gedoe. Dit deel brengt een veel beter verhaal waarin alles goed wordt opgebouwd met een bevredigend einde er bovenop.

Ten 2de zijn de actiescenes ook veel beter. Ze zijn oa veel beter gefilmd en gespeeld dan in de 2 opvolgers.

Ten 3de is er veel meer een lach op mijn gezicht verschenen dan in de 2 opvolgers, mede door een geniale Johnny Depp als Jack Sparrow.

Ik vond het altijd nogal raar dat deze in de top 250 stond aangezien ik de 2 andere delen veels te middelmatig vond maar nu niet meer, deze is inderdaad een topper enkel jammer van de opvolgers. Ook een pluim voor de soundtrack.

****

Machete

Robert Rodriguez keert dus terug naar From Dusk Till Dawn toestanden en dat kan enkel maar pure fun betekenen.

Planet Terror bereikt dit zonder problemen. Erg amusante toestanden in een leuk visueel jasje.

De humor in dialogen is even goed als de zombietoestanden. Ik kan hier nu een heel rij one-liners gaan bovenhalen maar ga het niet doen. Die zombietoestanden is uiteraard het toepasselijke gore met veel bloed dat in het rond spuit.

Zelfs beter dan From Dusk Till Dawn !

3,5*

Twijfelgeval.

Het typische Godard sfeertje zit er zeker in. Mooie klassieke stukken onder de beelden, oog voor mooie shots. Maar opnieuw minder dan in zijn eerder werk. De beste scène is zonder de twijfel die van de overval zelf. Het vleugje zwarte humor was erin was zeker te appreciëren.

Het grootte probleem is echter het tempo. Het verhaaltje zelf gaat goed door maar die orkestscènes Ik zie het nut er niet van in. Ze spelen wel mooie stukken maar het haalt het tempo volledig uit de film.

Het non-acteren ergert ook. Zowel Maruschka Detmers als Jacques Bonnaffé vond ik nergens iets degenlijks neer zetten. De beste acteurs van het hele stel is Jean-Luc Godard zelf.

Dankzij de nutteloze scènes een buis, jammer. Had liever 2,5 gegeven.

**

Een komedie waarbij je de hele tijd met zuur gezicht naar kijkt, geen goed teken.

Na de film stond mijn lachteller op 0. Niks anders dan irritatie door acteerprestaties, slechte montage en slechte jokes. Niet moeilijk, allemaal waren ze voorspelbaar en/of geforceerd.

Terechte flop 100 notatie.

0,5*

Toch 1 keer meer moeten lachen (laten we het op glimlach houden) dan bij deel 1. Meer bepaald waar de babysit in volle actie met haar lief aan heel de buurt wordt vertoond. Ook problemen van enorm slechte montage zijn al iets beter opgelost. Toch zal er geen hogere score behaald worden. Overacting en slechte grappen overstijgen nog steeds. Vooral het gekots op de kermis, één van de diepunten in de filmgeschiedenis.

0,5*

Duidelijk geen 12 Angry Men of Judgment at Nuremberg.

Visueel is dit echt een enorm meesterwerk waar alles lijkt te kloppen. Welles bleek al eerder goed met lichtinval overweg te kunnen maar hier is het gewoon geniaal. Het camerawerk, montage, score en decors volgen daar in. Het draagt allemaal bij toch een visueel prachtig plaatje en het mysterie en hysterie in de film. De scènes waar bij er belachelijk veel mensen aanwezig waren bij de bureau's en in de rechtzaal vond ik heel die drukte goed benadrukken.

Het mysterie en de hysterie loopt ook door het verhaal. Het is allemaal erg bizar en je moet het hoofd er goed bijhouden. Na het einde heb je er nog niet echt een goede kijk op, eigenlijk helemaal geen kijk want een echte uitleg wordt er niet gegeven waardoor je toch nog een tijdje met de film bezig bent.

Anthony Perkins past helemaal in dit plaatje en zeer goed gecast. Dat hij nerveus gedrag goed kan illustreren is al langer bekend na Psycho maar hier voegt hij er nog veel meer aan toe, wereldprestatie. Jeanne Moreau, Romy Schneider en Orson Welles zaten ook in vorm.

Meesterwerk !

4,5*

Waarom deze remake moest gemaakt worden blijft me een raadsel. Het mag misschien wel een grap zijn maar dan konden ze met die 40 miljoen wel iets anders doen. Maar kom, het viel nog mee.

Van de suspense blijft jammer genoeg niet veel over door de kleuren. Had deze film ook in het zwart-wit geweest was het al heel wat spannender, alles was veel te licht. Het deja-vu gevoel deed er natuurlijk ook geen goed aan.

Vaughn als één van de beste psycho's uit de geschiedenis is wel lachwekkend zeker als hij gewoon Perkins zijn stijl probeert na te bootsen. De 2 dames (al waren ze in het origineel veel beter) en Macy doen het goed, Viggo was op zijn beurt dan weer slecht.

Voor wie spanning wilt ga het origineel maar bekijken, dit is meer puur vermaak !

2,5*

Na Magnolia wou ik meteen meer zin van deze regisseur. Iemand gaf me dan ook meteen There Will Be Blood mee en deze Punch-Drunk Love en weer wist Anderson me te verrassen: Het is allemaal zo speciaal en laat een bevredigend gevoel achter. Vooral de kleurenpanorama's die tussendoor in beeld komen waren prachtig. Het grootte probleem van deze film is misschien dat het verhaal allemaal wat te dun is, dat zie je ook een het einde opeens stopt het, zonder enige aanleiding. maar toch blijft het boeien mede ook door het juiste tempo. Soit weer een leuke ervaring rijker met deze Punch-Drunk Love ook mede dankzij een schitterende Sandler

****

Goed.

Wat het vooral zo speciaal maakt zijn de filmscènes zelf. De personages die reageren op Tom en wat er in de cinema gebeurd. Enorm simpel toe te passen maar vond het erg goed overkomen.

Verder vond ik het hele 30s sfeertje erg gezellig overkomen. Raar dat deze niet bekender is.

3,5*