Meningen

Ietsje teveel van het goede.

Fincher heeft het, laat dat duidelijk zijn maar om de één of andere reden is het nooit echt wat. Bij Fight Club omwille van de plottwist, hier ook toch.

De film heeft een enorm leuke, duistere en mysterieuze sfeer en hij zet alles goed neer. Alles is ook heel vermakelijk en de tijd vliegt voorbij. Michael Douglas en Deborah Kara Unger vond ik het meer dan behoorlijk doen. Sean Penn levert weer een knalprestatie af.

Maar toch ietsje teveel van het goede. Het verhaal is goed en in zwendel kon ik me perfect inleveren. Maar neen, het blijkt te draaien rond een verjaardagsfeest en alles is echt een spelletje. En dan kent de film een tragisch einde met de moord op Conrad en Nicholas zijn zelfmoord. Maar neen, alles moest zo nodig uitdraaien op een enorm overbelachelijk happy-end.

Verpest toch veel voor me maar toch een goed rapport.

3,5*

Film die al lang op het verlanglijstje stond en nu ook gezien heb. Al bij al viel het goed mee. Goed geacteerd, veel sfeer mede door de goede regie bij vechtscenes, decors en kostuums. Alles is perfect overgezet naar 1840. Het enige probleem is dat de film op veel vlakken saai wordt (ben ik niet gewoon van Scorsese).

Soit alles bij elkaar 3,5

Een pluim op de hoed van Akin, Unel en Kekilli.

Vooral dan op die van Fatih Akin die van een doodgewoon liefdesverhaaltje een prachtig romantisch-drama stuk maakt. Weer een voorbeeld naar Hollywood toe hoe het wel moet. Akin zet alles goed neer met camerawerk van hoog niveau en goed gekozen soundtrack die alles perfect aanvult. Het verhaal wordt wel boeiend gehouden door de vele plottwists, was opzich wel nodig ook om de volledige aandacht erbij te houden, vooral vanaf de overschakeling naar Istanbul verwatert het verhaal.

Ook de pluim voor Unel en Kekilli, wat een prestaties. Dat Akin van een voormalige XXX-actrice dan een award winnaar maakt vond ik ook al top.

Een film die dus vooral groot is door de regisseur en de 2 hoofdrolspelers. Maar goed ook want voor de rest ietsje te weinig om handen.

****

Gerry was mijn eerste van de 'trilogy of death' en viel me tegen. Ik besloot Gerry een nieuwe kans te geven en met de juiste verwachtingen te beginnen. Dit was mijn vorige recensie ik haal er even de "fouten" uit.

Mag zo overgenomen worden, enkel zijn de negatieve stukjes eruit. Al blijft het laatste wel gelden.

Hier ga ik dus beginnen mezelf tegen te spreken. Heb heel de film zonder enige moeite uitgekeken en zonder verveling deze keer. Gewoon even achteruit liggen en alles rustig over je laten komen is de boodschap. Heb nu zelfs erg genoten van de bovenstaande scène en de natuur blijft prachtig in Gerry. Al blijft mijn favoriete scène nu die wandelscène op die heerlijke hypnotiserende muziek.

Van 2,5 naar 4 !

****

Leuk filmpje.

Mijn eerste ervaring met Jarmusch viel dus goed mee. De man heeft oog voor het visuele aspect van een film en alles is verzorgd van de locaties tot de soundtrack. Het geluidje als Ghost Dog zijn samurai-trukken bovenhaalt is een leuke toevoeging. Heel dat samurai gebeuren eigenlijk, is eens iets anders.

De zwarte humor in de film is zeer goed. Heb toch 2 keer strijk gelegen: Met de kung-fu master en die consigliere die een hartaanval krijgt.

3,5*

Alvast mijn complimenten voor het castingbureau. 2 betere bitchen hadden ze niet kunnen vinden. Echt 2 mensen waarmee ik niet overéén zou komen. En dan smijten ze achter die 2 Buscemi aan.

Verder loopt het rustig zijn gangetje maar wordt het nergens hoogstaand waardoor Ghost World zich kan onderscheiden. Lekker luchtig allemaal maar ect grappig vond ik het niet worden.

***

Ja mensen

Als amusementswaarde is dit uiteraard geweldig. Als ee Gaint Claw in beeld komt heel de tijd plat gelegen omdat het zo Slecht was.

Het welverdiende halve is binnen wegens enorm slechte montage en acteerprestaties. De special effects (Vooral het voorkomen van Giant Claw en zijn geluid) zijn ook enorm bagger. Maar kom de perfecte komedie dus.

0,5*

Warme film door Guilietta Masia.

Ginger kon ik wel appreciëren. Het naïeve personage in de harde wereld van de showbizz wekt medeleven en enig medelijden op. Uiterst sympathiek neergezet door Guilietta Masia. Fred vond ik meer afstandelijker en koud al speelde Marcello Mastroianni dit zeer goed.

De satire en kritiek die in de film zit liet me toch een beetje leeg. Je hebt wel medelijden met het hoofdpersonage maar vond van die ingrediënten te weinig aanwezig.

Wat me is bijgebleven van deze film is de heerlijke muziek. Niet meteen mijn genre maar het is mooi en het werkt goed samen met de beelden. Het decor op het einde vond ik ook prachtig met al de felle lichten.

Eerste aanraking met Fellini is niet in het water gevallen, verre van maar het kon beter.

***

Frisse film.

Fellini zijn eerste kleurenfilm lees ik hier, proficiat dan voor de man. Je eerste keer zo kunnen uitpakken met fris en doordacht kleurgebruik is klasse. Het frisse groen zorgt voor een zomerse sfeer. Verder ook goed camerawerk en frisse locaties.

De doordachtheid komt ook bij de score en geluid terug. Het voegt veel surrealisme toe waar nodig want het blijft een film uit 1965. Voor veel mensen zal het er allemaal misschien allemaal wat knullig uitzien.

Giulietta Masina heeft de grote rol en ze doet het met klasse. De film dragen is geen probleem voor haar en het is ook een zege voor andere acteurs.

Rest nog de minpunten en dat is dan enkel dat ik met sommige scènes niet veel aankon. Die scène bij die spirituele groep met dat oud vrouwtje die voor een geest spreekt vond ik echt een ondermaatse scène op elk gebied. Dan zeiden de droomscènes me veel meer.

Een film die nog veel gedraaid zal worden op mooie zomerdagen.

3,75 zou hier perfect zijn, ik rond het voorlopig naar boven af omwille van de techniek.

****

Ik heb nooit begrepen wat mensen zien in die historisch vechtfilms ala Braveheart, 300. Ik hoopte dat Gladiator het me kon doen inzien om zijn hoge notering in deze top 250, niet dus. Een saai en oninteressante film. Het 1rste uur moest ik zeer veel moeite doen om niet in slaap tevallen, er gebeurd niks en het is allemaal enorm saai en traag. Wanneer Russel Crowe (goede rol van hem, intekenstelling tot Phoenix) naar de arena gaat komen de beste scènes. De kwaliteit van de cinematografie in de arena ligt zeer hoog en de actiescenes zijn dan zeer goed gefilmd en vermakelijk. Dan gaat het allemaal terug naar de saaie film die in het begin was met dat plannetje. Het kon mij allemaal niet bekoren.

2*

Waar blijven ze het halen.

Bij Daniel Craig gingen mijn haren weer recht. Die man heeft de uitstraling van een zak patatten, dat die man nu Bond speelt daar komen mijn haren nog meer van recht. Jammer genoeg zouden mijn haren nog meer rechtkomen. Van dat klein meisje onder andere , werkelijk verschrikkelijk al dat geschreeuw. Nicole Kidman wist me voor de eerste keer niet te overtuigen.

Mijn haren kwamen ondermeer nog recht bij het verhaaltje dat ik al 1000 keer heb gezien. Een saai tochtje dat nu draait om een ontvoerd kind dat ze terug proberen vinden met een gouden kompas. Op die tocht ontmoeten ze dan wat oninteressante personages en pratende ijsberen. Leuk voor wie van fantasy houdt waarschijnlijk maar voor mensen die er niet zo van is.

De gevechtsscène zijn enorm zwak, ook hier kwamen hier haren recht. Je moet er veel te lang op wachten, als ze er zijn dan zijn ze onmiddellijk weer weg en bovendien slecht gefilmd en gemonteerd. Zoals heel de film eigenlijk.

Dit soort werk met een budget van 370 miljoen afleveren, ongelooflijk dat zoveel geld verkwanseld wordt. Daarvan komen mijn haren nog het meest recht terwijl de halve wereld van de honger ligt te vergaan. Verban die mensen voorgoed uit de filmwereld!

*

Best wel een goede film met een goed ineenzittend maar gewoon veel te lang. De decors en kostuums zijn ook wel een groot pluspunt aan deze film. De acteurprestaties van de 2 hoofdrolspelers mogen zeker gezien worden, de prestaties van kleine rollen daarintegen.

3,5

FIlm die me toch een beetje leeg achter liet.

Leuk van Soderbergh om te proberen het fim-noir gevoel terug te willen brengen. Zwart-Wit, Stijvolle muziek, Cliché liefdesverhaaltje. Maar als ik een typische film-noir wil zien kijk ik wel een film uit de jaren 30-40-50 daarvoor heb ik geen film uit 2006 voor nodig. Leuk geprobeerd maar een beetje overbodig.

Voor de rest een middelmatige film. Clooney en Blanchett zitten onder hun niveau of je kan ook gewoon zeggen dat Clooney niet hoger kan. Het verhaal boeit eigenlijk ook niet veel. Als kijker zit je een hele tijd te zoeken waarover het nu eigenlijk gaat en aan het einde blijf je dan leeg achter zonder eigenlijk goede aanknopingspunten.

Goede punten voor de decors, muziek en camerawerk.

Niet echt rotslecht maar een buis is wel op zijn plaats.

**

Iemand enig idee waarom dit in zwart-wit is? Voegt weinig toe en iets moois vloeit er niet uit voort. Tja, het speelt hem af in de jaren 50 maar dat zijn we allemaal wel van op de hoogte denk ik.

Waar in Confessions of a Dangerous Mind Kaufmann en enkele leuke trucjes het oninteressante verhaaltje nog weten op te vangen lukt dat hier bij deze film totaal niet voor mij. Het thema en de uitvoering ervan konden mijn interesse totaal niet opwekken voor de hele gebeurtenissen rond die senator. Meer zelfs; ik kon er gewoon mijn aandachtig op vele momenten niet bijhouden. Goede situatie om wat sneren te geven naar bepaalde onderwerpen en mensen maar meer dan een paar monologen van Strathairn en telefoongesprekken wordt er niet uitgehaald. Nergens had ik het gevoel dat de situatie echt op springen stond.

Z'n films: Het onderwerp boeit je of het boeit je niet. Hier boeit het me overduidelijk niet, allemaal te ver van mijn bed. Het acteerwerk haalt de meeste punten voor de film.

**

Robert De Niro zijn eerste film als regisseur (A Bronx Tale) vond ik een topper, deze vind ik een flopper. Een trage slaapverwekkende film die veel te verwarrend is en veel te lang duurt. Deze film verdient een buis, vind ik echt niks. Maar misschien is het gewoon dat ik niks van deze film snap dat ik hem slecht vind. Wel leuk om Joe Pesci nog eens terug op het witte doek te zien.

**

De chemie tussen Williams en Damon is briljant. De dialogen die gevoerd worden zijn goed afwisselend met trieste gedachtegangen en grappen zodat ze boeiend en vermakelijk blijven. Zeer goed gespeeld door beide personen, toch wel even een verassing omdat beiden niet hoog in mijn achting stonden maar daar is nu dan wel verandering ingekomen. Geef Robin Williams meer z'n rollen ipv flauwe komedies !

Verder ook een goed script door Damon en Affleck zelf. Er heerst een soort van ontspannen sfeertje maar de film blijft serieus. Drama zit er genoeg in. Enkel jammer dat er weer voor het romantische happy-end gekozen is.

****

Schitterend levensverhaal van John Gotti, een boeiend man en hier zeer sterk neergezet door Armand Assante en Ook Sammy The Bull werd schitterend vertolkt door William Forsythe. Wel de enige rollen die samen met die van Vincent een voldoende halen. Verder weinig lof dus over de bijrollen waarvan velen echt wel ondermaats geacteerd waren met op kop Carlo Gambino en Paul Castellano.

Nog een minpunt was soms het camerawerk: Op vele momenten nogal zwak en irritant met close-ups maar verder goed in beeld gebracht.

****

Vond het helemaal niet langdradig.

De film duurt lang maar dat is niet gelijk aan langdradig. De film kijkt goed weg en de tijd vliegt. Mede door het vlotte camerawerk wel, Darabont is geen hoogvlieger maar zet zijn verhaal toch goed neer. Het echte fantasy sfeertje blijft wel weg, misschien beter zo.

Het verhaal vond ik echt wel goed. Toen het eerste wonder gebeurde was het wel even een wtf-moment maar iets surrealistisch was goed op zijn plaats achteraf bekeken. Zo heeft de film wel iets te vertellen en raakt wel al moest dat over-the-top sentimenteel gedoe op het einde met de oude Paul er echt wel niet bij voor mij. Al was die muis-toevoeging wel goed.

Tom Hanks levert hier weer zeer goed werk af, zelfde geld voor David Morse. Bij Michael Clarke Duncan had ik soms bedenkingen maar kom.

4,5*

Leuke en vermakelijke matrial-art maar er zijn op de markt in mijn ogen tot betere te vinden dan Chiba, reageert soms veel te traag in het vechten maar heeft wel een leuke manieren van liquideren

Redelijk wat verhaal voor z'n film en dat komen de meeste spektakelfilms niet ten goede, zeker niet als het dan zo dun en flauw is als hier en zo blijft deze film een redelijke karatefilm maar ook niet meer dan dat.

***