Gegen die Wand (2004)

Alternatieve titel: Head-On

mijn stem
3,76
1327 stemmen

Duitsland / Turkije
Drama / Romantiek
121 minuten

geregisseerd door Fatih Akin
met Birol Ünel, Sibel Kekilli en Catrin Striebeck

"Weet je dat je een eind aan je leven kunt maken zonder zelfmoord te plegen" fluistert een arts in het oor van de 40 jaar oude Cahit. Cahit is herstellende van een zelfmoordpoging in een speciaal ziekenhuis, en hij weet precies wat de arts bedoelt. Zelfs nu hij ernaar verlangt om zijn woede met drugs en alcohol te verstompen. Sibel is een twintigjarige schone, en net zoals Cahit, ook Turks. Ook zij ligt in de kliniek omdat ze probeerde te ontsnappen aan de gevangenis die haar ouders om haar bouwden. Ze ziet enkel kans om aan haar ouders te ontsnappen door met Cahit te trouwen. Uiteindelijk stemt Cahit toe, omdat hij zich haar troosteloze lot aantrekt. Na hun ontslag uit het ziekenhuis betrekken ze samen een appartement en ontstaat er een bijzondere vriendschap tussen de twee.

TRAILER

258 BERICHTEN 32 MENINGEN
zoeken in:
avatar van John Lee Hooker
4,0
0
geplaatst: 9 september 2011, 17:51 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Bijzondere prent die een leuke mix van de Duitse en Turkse taal bezit. Sterke cast en fraaie Oosterse muziek. Het was mooi om Cahit te zien veranderen na zijn tijden van bierblikken en duistere nachten. Sibel komt ongevraagd in zijn leven en terwijl hij eerst enkel van plan was om haar te helpen blijkt zij de wereld van hem een hele andere invulling te kunnen geven. Er wordt niet teveel omheen gedraaid en de frustraties worden meteen duidelijk gemaakt. Zo wordt Sibel ook daadwerkelijk aangepakt in dat steegje als ze de jongens uitlokt en rekent Cahit koelbloedig af met de vervelende mensen in de bar. Rauw drama met een uitstekende sfeer.

avatar van K. V.
3,5
0
geplaatst: 10 december 2011, 13:26 uur [permalink]
De film begint wel wat raar met een muzikaal stukje (dit komt tijdens de film nog een paar heren terug), maar vervolgens leren we beide personages beter kennen en ook hoe het leven er in een Turkse familie aan toe gaat. Na een uurtje veranderd het verhaal door een tragisch ongeluk en is het dan uitkijken hoe de film ging eindigen. De film bleef ook boeien tot het einde al mag je bij het kijken van deze film wel niet vies zijn van naakt/vrijscènes want er passeren er wel enkele.
De moeite om te bekijken, al zou 'k hem niet direct op dvd kopen.

4,5
0
geplaatst: 24 februari 2012, 10:51 uur [permalink]
Super film. Wat een verrassing ?? Voer voor heerlijke dialogen. De humor die erin zat was heerlijk. Een grappig mannetje, die hoofdrol speler. Vooral die opmerking tijdens het kaarten ; 'Waarom neuk je je eigen vrouw niet ?' was bere grappig.

avatar van SnakeDoc
3,0
0
geplaatst: 16 juli 2012, 13:05 uur [permalink]
Die Fremde is inderdaad een stuk beter. Gegen die Wand is wat te chaotisch en teveel van de hak op de tak.

avatar van starbright boy
4,0
0
starbright boy (moderator)
geplaatst: 16 juli 2012, 22:34 uur [permalink]
Ik vind dit echt veel en veel beter dan Die Fremde. Behoorlijk overschatte film op Moviemeter.

avatar van SnakeDoc
3,0
0
geplaatst: 17 juli 2012, 01:02 uur [permalink]
starbright boy schreef:
Ik vind dit echt veel en veel beter dan Die Fremde. Behoorlijk overschatte film op Moviemeter.


Wat mij betreft andersom, ... maar smaken verschillen.

3,0
0
geplaatst: 17 juli 2012, 22:42 uur [permalink]
SnakeDoc schreef:
Wat mij betreft andersom, ... maar smaken verschillen.

Ik volg SnakeDoc. Vond Die Fremde veel dieper, krachtiger, en authentieker, en Gegen die Wand soms nogal goedkoop...

4,5
0
geplaatst: 11 augustus 2012, 21:29 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
quote:

En... Heb je je eer gered?

avatar van j0enne
3,5
0
geplaatst: 24 januari 2013, 19:39 uur [permalink]
Dat stukje met die zangeres en d'r bandje dat nutteloos meerdere keren werd gebruikt in de film kwam me wel echt de keel uit zeg, verschrikkelijk!

avatar van Asaharo
4,5
0
geplaatst: 25 oktober 2013, 00:12 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Grave film. 2 interessante figuren zeg en perfect gecast. Het tempo ligt tamelijk hoog en de apotheose in Istanbul is indrukwekkend ( de laatste 10 minuten). Zij wordt verstikt door haar familie en voelt zich niet in staat om te ontsnappen, om zich te ontplooien tot een vrouw van de wereld zeg maar. Die kans komt er met een destructieve man die eigenlijk niets liever wil dan een familie. Hij weet dat goed te verbergen, maar kijk naar die scène waarin ze samen aan tafel zitten en zij hem terloops op de hoogte stelt dat de familie zich afvraagt wanneer er een kind komt. Zijn antwoord, en daar ben ik van overtuigd, is niet ironisch maar oprecht. Het maakt de eindscène nog triester ondanks de symbolische vrijpartij, " man en vrouw".

avatar van niethie
4,0
0
geplaatst: 31 maart 2014, 04:41 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Intens rauw en passionele film die los van de thematiek van zelfdestructie en onderdrukkig doordrenkt is van het leven. Niet mijn manier van leven, maar ondanks de triestiheid van hun bestaan verlangt iedereen er, vermoed ik, stiekem wel eens naar te leven als Cahit en Sibel in de eerste helft van deze film. Al is het maar voor een dagje. En even voor de mensen die hem nog niet gezien hebben, dan bedoel ik dus leven alsof elke dag je laatste is. Je bierflesje tegen de muur smijten met de simpele reden dat er geen druppel meer inzit. Keihard je stereo aanhebben na de avondklok zodat je buren uit hun bed trillen. Naakt de deur openen zonder dat je weet wie er aan de andere kant staat. Alles en iedereen provoceren met het gevaar in elkaar gebeukt te worden. Drinken en dansen tot je er bij neervalt en met de eerste de beste vrouw/man mee naar huis gaan. Waarom? Gewoon omdat jij denkt dat het kan, omdat jij er zin in hebt en het je verder niet kan schelen wat andere ervan denken. Ik ben er te stijf en burgelijk voor maar het duiveltje in me kan er wel eens naar verlangen. Cahit daarentegen brult, snauwt en smijt wat af en er gaat geen moment voorbij waar zijn blik of lichaamstaal niet schreeuwt ''ik ben alles verloren, heb zoveel pijn ervaren dat ik niet meer in staat ben te voelen maar ik LEEF godverdomme wel dus get the fuck out of my way voor ik mezelf wat aandoe en jou met me mee sleep'' Wat een super intense prestatie en wat een heerlijk agressieve manier van monteren. In elke scene zit een bepaalde bruisende energie die bezit van je neemt en je bijna door je aderen kunt voelen stromen. Ik geloof niet dat ik dit ooit eerder op een soortgelijke manier gevoelt heb. Des te bitterder is de omslag die een vrijwel perfect en potentieel meesterwerk toch nog even lichtje naar de knoppen helpt. Slecht word het dan niet maar het voelt nu wel alsof ik naar twee verschillende films heb lopen kijken. Waarom dat is vind ik op het moment, wanneer het nog niet echt goed bezonken is, lastig uit te leggen maar het werd nog het meest gekenmerkt door enkele onlogische beslissingen in het plot Als die moord? Ik vond het nog wel mooi hoe Akin vervolgens de rollen omdraaide en Sibel symbolisch hetzelfde pad der vernietiging deed doen volgen als Cahit in het begin, maar waar hij zich hier in de eerste helft leek mee te willen afzetten tegen zijn eigen achtergrond, lijkt hij die in deel 2 (waar Sibel toch voor het huisje-boompje-beestje bestaan kiest, een leven waar ze zich al die tijd juist tegen verzet had) juist weer te omarmen (?) Maar tegelijk blijft hij bitter en gunt zijn protagonisten geen happy end. Niet dat dit had gepast en ik hier op gehoopt had. Ben mezelf er dan ook wel van bewust dat ik daarmee niet echt zinnig commentaar lever en me misschien wel wat teveel mee heb laten slepen door de achterbakse triestigheid van dit soort zaken, waardoor het als westerling soms even een te-ver-van-mijn-bed-show werd? Maar gevoelsmatig klopte het gewoon niet voor me, al kan het zijn dat ik daar nog van terugkom... (3,5*)

avatar van arno74
3,5
0
geplaatst: 11 mei 2014, 21:24 uur [permalink]bevat spoilers, klik op de tekst om deze te lezen
Aardige en boeiende film, het begin vond ik even wennen, maar vrij snel word je erin meegesleept. Net op het moment dat de film (en de personages) in een wat stabiele situatie terecht komen wordt alles weer omgegooid, waardoor ook het tweede uur op een minstens even dramatische wijze de aandacht weet vast te houden. Het acteerwerk van de twee hoofdpersonen vond ik overigens opvallend goed.

Voor mij is dit na Auf der Anderen Seite de tweede Duitse film met Turkse immigranten als onderwerp, en de hier genoemde Die Fremde wil ik ook zien, met name vanwege de mooie en goed acterende Sibel Kekilli. Toch opvallend dat de Duitse filmindustrie daar zoveel aandacht aan besteedt.

Het artistieke van de beelden van de band die muziek speelt vond ik niet zo geslaagd. Die muzikale intermetzzo's pasten prima bij de film, maar dan had ik toch liever bijvoorbeeld landschapsbeelden gezien i.p.v. de band zelf. Voor mijn gevoel werd de opgebouwde sfeer door die intermezzo's visueel steeds verzwakt i.p.v. versterkt. Eindoordeel: 3,5*, goede film.

avatar van Insignificance
4,5
0
geplaatst: 29 maart 2015, 16:27 uur [permalink]
Prettige meevaller. Heeft alles om zo'n cultureel gecertificeerd pruillipjes drama te worden, maar Akin heeft kloten en trekt stevig van leer. Sans gêne met een dikke scheut humor en een lichtjes opgeblazen verhaal met twee fijn geschreven en geacteerde rollen. Straffe vent, die Ünel, terwijl Kekilli een lekkere flair in haar karakter weet te leggen. Energiek ook. Met veel muziek, die misschien niet altijd even fijn is, het zweept de boel wel op. Al had iemand dat Turkse bandje best in de Bosporus mogen duwen.

Tel er nog een paar ontwapenende momentjes bij op (oom doet leuk mee) en je hebt een film die draait als een tierelier. Totdat het haar wordt ingekort en het spul verhuist. Daar is het nog wel eens rauw van karakter (wat heet) en de verandering die beide hoofdrollen tegen die tijd hebben ondergaan, is op zich wel interessant, maar de jeu is er op de een of andere manier toch een beetje af. Neemt niet weg dat ik waardering heb voor de drive en de overgave die Akin in z'n film stopt. Dat beloon ik dan ook maar.

avatar van Laurensv
4,0
0
geplaatst: 2 maart 2016, 13:01 uur [permalink]
Goede film, al vond ik het eerste gedeelde wel een stuk fijner dan het tweede. Dat heeft te maken met mijn appreciatie voor Akin’s luchtige stijl; er zit een zekere schwung in waar je lekker relaxed naar kan kijken, iets wat ik in Im Juli erg kon waarderen. Juist zoiets als dat orkest aan de Bosporus vind ik dan wel een leuk motief. De ondertoon van het verhaal leidt naar een onvermijdelijke climax en na het eerste uur krijgt het drama meer de overhand. Hoewel sterk neergezet , miste ik hier de ironie uit het eerste deel. Had niet gehoeven!

Edit: eigenlijk precies wat mijn voorganger hierboven ook zegt, zie ik nu

avatar van Film Pegasus
4,5
0
Film Pegasus (moderator)
geplaatst: 18 april, 23:59 uur [permalink]
Een pittige film die me soms deed denken aan 37°2 Le Matin. Mensen die hevig leven tot de bubbel van illusie springt. 2 mensen die zoals de titel zegt tegen een muur botsen. Niet fataal, maar een herkansing waarbij ze eerst elkaar 'gebruiken', maar stilaan door hebben dat ze elkaar kapstok zijn om uiteindelijk zich zelf op het rechte spoor te zetten.

De film kent een mooi tempo, is boeiend om te zien en de twee hoofdrolspelers zitten vol leven zodat ze de film zonder probleem kunnen dragen. Ik lees hier in reacties dat het laatste stuk minder is, maar net die landing na een turbulente vlucht, maakt het geheel compleet. De cirkel is rond. Uitzonderlijk mis ik de extra visuele aankleding niet, omdat net dat naturelle de film zo goed maakt. En op de juiste momenten wordt toch wel wat gespeeld met de beelden. De muziek als intermezzo plakt het geheel mooi aan elkaar.

3,5
0
geplaatst: 19 april, 00:14 uur [permalink]
Film Pegasus schreef:
Een pittige film die me soms deed denken aan 37°2 Le Matin. Mensen die hevig leven tot de bubbel van illusie springt. 2 mensen die zoals de titel zegt tegen een muur botsen. Niet fataal, maar een herkansing waarbij ze eerst elkaar 'gebruiken', maar stilaan door hebben dat ze elkaar kapstok zijn om uiteindelijk zich zelf op het rechte spoor te zetten.

De film kent een mooi tempo, is boeiend om te zien en de twee hoofdrolspelers zitten vol leven zodat ze de film zonder probleem kunnen dragen. Ik lees hier in reacties dat het laatste stuk minder is, maar net die landing na een turbulente vlucht, maakt het geheel compleet. De cirkel is rond. Uitzonderlijk mis ik de extra visuele aankleding niet, omdat net dat naturelle de film zo goed maakt. En op de juiste momenten wordt toch wel wat gespeeld met de beelden. De muziek als intermezzo plakt het geheel mooi aan elkaar.


heb jij de film ook net afgekeken ? ik keek een half uur geleden in deze topic en zag dat er als laatst in 2016 was gereageerd, toevallig

avatar van Film Pegasus
4,5
0
Film Pegasus (moderator)
geplaatst: 19 april, 07:46 uur [permalink]
Moet lukken. Heb de film net terug gezien. En geen spijt van gehad!

3,0
0
geplaatst: 19 april, 10:03 uur [permalink]
Bijna griezelig: ik zag hem ook net vorig weekend terug, en de laatste reactie op MM was blijkbaar van meer dan een jaar geleden! Ik had sinds zaterdag nog niets gepost, omdat ik eigenlijk niets had toe te voegen aan mijn reactie van augustus 2011 (en juli 2012): ik vond de film niet echt slecht, maar wel nogal oppervlakkig en easy going. Ik miste opnieuw echte intensiteit en diepgang.

* denotes required fields.

*

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.