Gegen die Wand (2004)

Ik kan me vergissen, maar volgens mij was die nieuwe echtgenoot de taxichauffeur die haar opraapte na de steekpartij. Ik kon zijn stem herkennen toen hij met zijn dochter speelde (heeft ook in andere films - series - gespeeld).

Lijkt me omdat haar leven als afwachtende vrouw haar het leven zou kosten Het was dan ook de vraag of ze uberhaupt nog zou leven.

Al met al zeer onder de indruk. Het traditionele bandje vertelde op traditionele manier een moderne liefdestragedie. Het dooreenhaspelen van talen...Turks, Duits en soms weer Engels typeerde ook het sterke gevoel van ontheemding waar de personages onder lijden. Erg onder de indruk. 4,5*

Inderdaad. Hier ben ik het helemaal mee eens. Je zou kunnen zeggen dat het gedrag van Sibel het gevolg is van een Turkse familie die verbod legt op seks voor het huwelijk, drank en drugs, waardoor Sibel juist die dingen gaat doen, zonder mate. Maar dat zie je niet terug. Zoals ik al eerder zei, er zijn geen dialogen of scenes die haar gedrag verklaren. Haar gedrag is mijns inziens dan ook gebonden aan haar persoonlijke karakteristieken, o.a. losbandig, onverantwoordelijk, laks. Zo is ze getrouwd, heeft een dochtertje en gaat vreemd met Cahit. Ze was en blijft losbandig. Dat het Cahit was maakt het niet anders, uiteindelijk gaat ze vreemd. Het is gewoon een meisje, toevallig van Turkse komaf, dat voorkeur geeft aan een 'fout' leventje. Het enige culturele aspect hierin was dat ze moest trouwen om zich los te rukken van haar ouders en de opmerking van haar broer over 'eer'.

Gisteren gezien, en ook (ja, het wordt saai ) zeer onder de indruk. Dat mensen problemen hebben met het tweede deel van de film kan ik wel begrijpen, maar ik heb er zelf niet zozeer last van gehad eigenlijk. Dat Sibel in Istanbul ontspoort vind ik eigenlijk juist erg geloofwaardig... Ze begint vóór de moord al gevoelens te ontwikkelen voor Cahit. Daarnaast voelt ze zich duidelijk schuldig over het feit dat Cahit in de gevangenis belandt, aangezien het haar minnaar was die het uitlokte... en dus belooft ze op hem te wachten en begint ze hem brieven te schrijven waaruit blijkt dat ze nu misschien toch wel een trouwe echtgenote wil worden. Het wachten valt haar echter zwaar, want ze kan niet terug naar haar oude levensstijl vanwege haar belofte, maar ze kan ook nog geen nieuw leven met hem opbouwen. Dit is wat ze omschrijft als 'een gevangenis', en daar wil ze uitbreken.

Wat ik trouwens erg sterk vond, was die scene waarin Cahit, net vrijgekomen, op zoek gaat naar Sibel en dan bij haar broer terecht komt, die verklaart dat hij geen zus meer heeft, en dat Cahit dat toch moet begrijpen, want 'we moesten de eer van onze familie redden'. Waarop Cahit vraagt: 'En, is dat nu gelukt?' Een vraag waarop de broer niet 123 een antwoord weet. Heel scherp!

Op een geforceerd-populistische manier zitten er me teveel gesimplicifeerde verhandelingen in de film. Het wordt wel heel snel steeds weer grof en er worden wel heel snel hoofden tot bloedens toe opengetrapt. Geeft de film volgens mij een verkeerd soort heftigheid, daar waar de centrale thematiek behoorlijk precair is.

AK

Het is dan ook een vrij ruw verhaal, maar inderdaad gaat de film regelmatig onnodig over de schreef.

Alleen maar afgaande op de trailer ben ik zonder verwachtingen naar 'Gegen die Wand' gaan zien. Nu ik de kritieken hier lees, valt m'n mond bijna open van verbazing. 'Een meesterwerkje', 'een top-10-film', zelfs een Gouden Beer. Onbegrijpelijk.

'Head-On' is een ruwe schets die het vooral moet hebben van z'n soundtrack (behoorlijk irritant bij vlagen, net zoals het eerste halfuurtje van de film), redelijke acteerprestaties (Burol dan toch) en het feit dat je nooit of te nimmer weet welke richting het uitgaat. Het liefdesverhaaltje buiten beschouwing gelaten natuurlijk. Maar wat blijft er over als blijkt dat ze er niet in slagen je ook maar een ietsiepietsie te doen geven om de hoofdpersonages? De film je emotioneel compleet koud laat? Dan zit je met een film die meermaals onnodig over de schreef gaat en op die manier toch nog weet te verrassen en te boeien, mooi truukje, but that's it.

Gegen Die Wand **1/2

Ik ga er niet te veel zever over verkopen: dit is een meesterwerk, vijf sterren waard en een plek in mijn top tien. Voila.

ook de soundtrack is een echte aanrader!

Alleen jammer dat ze niet de originele versie van Life's what you make it (van Talk Talk) erin gestopt hebben...

Mijn naam zegt genoeg en voor de rest sluit ik mij aan bij Freud!

Herziening levert weinig verschil op: film is nog steeds halfgeniaal. Wat me wel meer opviel is dat sommige verhaalelementen vrij banaal zijn, maar dat valt amper op tussen de overdonderende visuele kwaliteit, de goddelijke acteerprestaties en de mooie personages. De muziek is trouwens ook super: het is gemakkelijk om effect te scoren door de volumeknop ineens open te draaien, maar het werkt absoluut (net als in Lilya 4ever trouwens). die top tien plek was sowieso maar tijdelijk en verliest hij nu wel, maar over de vijf sterren twijfel ik nog: dit is absoluut de beste film van 2003 en hij verdient het wel.

Na het lezen van alle commentaren hier kan geen enkel negatief argument mij overtuigen, de meeste sterken mij zelfs in mijn overtuiging dat dit wél een geniale film is. Dus ik laat die vijf sterren gewoon staan, nà

Naargeestige film, boeide me geen moment. Wat mij betreft: "gegen die wand" ermee!!

Was er niet kapot van. Wispelturige film, raar gemonteerd (midden tijdens een scène wordt er zomaar naar de volgende gecut, vooral qua geluid stoorde het me erg), soundtrack deed me sowieso al weinig trouwens. Paar leuke nummers maar het Turkse gejengel overheerst toch en daar ben ik bepaald geen fan van.

Acteren is wel van een hoge plank en af en toe zitten er best wat mooie scènes in maar over het algemeen had ik het al snel wel gezien. Verhaal is op zich best aardig maar er wordt op de verkeerde punten gefocust (we zien Sibel zevenendertig keer in een club uit haar dak gaan maar als ze dan halfdood wordt achtergelaten op straat moeten we maar meteen accepteren dat ze het heeft overleefd en een man met koter heeft.

Die miep met haar gevolg er telkens tussendoor deden de film ook geen goed. 2,5* en geen honderdste meer.

Nederlandse filmjournalisten hebben de Duitse productie Gegen die Wand uitgeroepen tot beste film van 2004. Dat heeft André Nientied van de Kring van Nederlandse Filmjournalisten maandag bekendgemaakt.

De film won nipt van de tragikomedie Lost in Translation van Sofia Coppola en de Turkse Gouden Palm-winnaar Uzak. Gegen die Wand trok in Nederland 50.000 bezoekers.

Simon van Eddy Terstall is uitgeroepen tot beste Nederlandse film.De tweede plaats was voor de komedie Shouf shouf habibi! van Albert ter Heerdt. 06/05 van Theo van Gogh neemt de derde plaats in.

bron: NOS tt 424

Ik vond die miep met haar gevolg juist best leuk

Turks Fruit anno 2004.
Een keiharde film met een fenomenale Birol Unel; hij heeft een verbeten niemand-maakt-mij-iets kop met pleeborstel kapsel. Nieuwkomer Sibel Kekilli heeft een mooie uitstraling en zet een prachtige vrijgevochten Turkse dame neer met een overvloed aan girlpower.
De film heeft een opzwepende en soms duistere soundtrack. De muziek van Depeche Mode past in ieder geval perfect in de film.
Het scenario is erg rechttoe rechtaan en balanceert doelbewust op het randje van het aannemelijke, maar gaat daar op een enkele scene na, niet overheen. Gegen die Wand is wat mij betreft een uitermate geslaagde 'living on the edge' film.
Het einde van de film is wat al te gemakkelijk en laat wel erg gemakzuchtig zien dat de hoofdpersonages hun wilde haren ineens zijn verloren.
4 sterren en een plaats in mijn top 10 van 2004.

Birol Unel heeft n.m.m. veel weg van Nick Cave.

Heel erg sterk eerste uur, maar het tweede uur stelde me heel erg teleur. Alles wat in het eerste uur zat was plots weg: vaart, toffe muziek, spanning, verrassingen, ...

Het tweede uur was gewoon slap Hollywoodvermaak, ik was bijzonder teleurgesteld. Op de achterkant van de dvd stond (uit een recensie van de Standaard) iets in de zin van mooie veranderingen qua stijl en verhaal, ik vond het dus juist omgekeerd. Strak spektakel vs. romantisch gelul: 3*

p.s. Turkse band voor de Bosporus vond ik prachtig (zowel als openingsshot als tussenstukje)

Erg jammer inderdaad dat het niveau van het eerste uur niet vastgehouden werd.

Had ik geen last van, al kan ik me wel iets bij het commentaar voorstellen. Ik vind het mooi om te zien dat de twee hoofdrolspelers uiteindelijk ontdooien en dat er wat tussen de twee ontstaat.
De sterke soundtrack en de goede acteerprestaties maakten dat de film voorbij was voor ik het wist.

Ik sluit me hier bij aan.

Interessante film die jammer genoeg soms bijna neigt te ontsporen. Sterkste moment van de film als Cahit vraagt aan zijn schoonbroer of die alsnog de familie eer heeft gered. 4 sterren

Ik zou zelfs zeggen dat de film af en toe echt over de kop gaat. Het lukte me niet de zoveelste woede-uitbarsting en de zoveelste zelfmoordpoging nog erg serieus te nemen. Ik vond het allemaal wat te theatraal. Desalniettemnin een krachtige film. 3,5*

Alleen in het begin van de film toch?

Wat ik vooral vreemd vond is dat zij ondanks haar zelfmoordpogingen steeds glimlachend en vrolijk door het leven leek te gaan, dat maakte haa r karakter voor mij nogal ongeloofwaardig.

Ze wilde haar benauwende milieu ontvluchten. Toen dat eenmaal gelukt was, was ze vrij en 'blij'.

Die zelfmoordpogingen waren vooral ook een schreeuw om aandacht voor haar situatie.

Maar ze probeert later toch weer zelfmoord te plegen?

Help me even herinneren svp. Ik heb dat niet onthouden.