Gegen die Wand (2004)

Net maar weer eens gekeken...blijft een steengoede film.

Wat een klasse film, wat een drama..heel mooi.

een mooie verfilming van de realiteit van turken in duitsland en ik hou van realistische verfilmingen met een vleugje drama. enige minpunt vond ik de vele sekspartijen in deze film want die konden gerust eruitgelaten worden.

Sterke film met een boeiende verhaallijn. Een nogal hekel onderwerp werd door uitstekende acteerprestaties prima in beeld gebracht. Birol Ünel blonk wat mij betreft uit als de nukkige Turk.

Klopt het overigens dat de Turkse gemeenschap het nogal moeilijk heeft gehad met deze film ?

4*

Wow. Ontzettend sterke, rauwe maar ook mooie film over het moeilijke leven van twee mensen van Turkse afkomst. Erg 'puur' geacteerd. Ik was erg onder de indruk en geef de film een hoge notering in mijn top 10.

Goede en boeiende film. Het vele geweld en overdreven bloedende acteurs bleef zonder consequenties, op de gevangenisstraf na. Maar dat is ook wel het enige puntje wat me wat bevreemde, de film blijft overeind.

Goede film. Leuke mix tussen Duits en Turks. Personages zaten goed in elkaar en het verhaal was ook erg boeiend. De boodschap van de film lijkt me verder duidelijk. Indrukwekkend. 3,5*

Wat gebeurt er als twee suïcidale mensen een impulsief huwelijk aangaan? Veel rauwe ellende, zoals Gegen die Wand laat zien. Ondertussen speelt de Turkse achtergrond van de twee hoofdpersonen woonachtig in Duitsland, ook nog een rol, wat de situatie er niet gemakkelijker op maakt. De film bevat een aantal knallende mooie scenes, maar daartegenover staan ook veel oninteressante. Naar het einde toe begon het verhaal mijn interesse te verliezen. De karakters deden maar wat, kreeg ik het idee.

juweel van een film! lekkere ruwe film die een mooi verhaal verteld met prachtige acteurs en in een mooi tempo.

humor, drama, romantiek en mooie muziek. eigenlijk was er niets mis met deze film

4.5

goed verhaal, suuper sterk acteer werk.

Ups en downs. Goed camera werk, aparte muziek, goed beeld van de culturen.

Heb hiervan wel genoten.

Ijzersterke film die laat zien wat acteren is. Dit samen met het interessante verhaal, de muziek en de prachtige rauwe scenes maken dit een film die je vanaf het begin meesleurt.

Indrukwekkend.

4*

Behoorlijk sterke film, alleen jammer van het 2e deel, wanneer het verhaal zich naar Turkije verplaatst. Doet zoveel afbreuk aan het totaalplaatje. Helaas. Maar...

... dan is het eerste deel van de film wel érg goed. Toen zat ik zeker op vier sterren. Verschrikkelijk sterk acteerwerk van de twee hoofdrolspelers. Prachtige vrouw ook, die Sibel - jammer van dat vreselijke (korte) haar later. Dat leek echt nergens op.

Ik vond de relatie tussen de twee vooral erg indrukwekkend en meeslepend gebracht. Prachtige scénes in de discotheek en bij hem in z'n appartement steeds. De ''voelbare'' pijn, wanneer Sibel met een andere vent weggaat en Cahit toekijkt. Erg sterk.

Mooie muziek, prima camerawerk en uitstekende montage. De film kent een mooi tempo en kijkt lekker weg... tot het laatste uur dan. Jammer van het einde ook.

Zalige Duitse film die ook weer lekker hard en cynisch is maar daarnaast ook zeer hartverwarmend. En zo kun je zien hoe het liefde in andere culturen gaat en vele gevolgen ervan. We krijgen te maken met de Duitster van Turkse afkomst Cahit, een ex-new waver en een zware junkie die lekker asociaal en cynistisch overkomt. Die beginscene in de kroeg was ook erg leuk. Ook Sibel was schitterend neergezet en ook best een lekker wijf en ook suicidaal net als Cahit, en ja, die vinden wel iets in elkaar en trouwen met elkaar, en wat een zooitje dervan gemaakt word. Zeker met zo'n streng geloof. Haha

En zo komen we terecht in het ultra rauwe wereldje van Cahit waar Sibel heel erg onder te lijden heeft. Alles word mooi weergeven in de smerige achterbuurtjes van Hamburg en ook de Istanbul scenes zijn onvergetelijk, vooral die scene waarbij: Sibel daar word belaagd door een groep mannen, die denken op zo'n monsterlijke wijze een vrouw van straat kunnen halen om ermee te trouwen. Tjonge jonge jonge. Ook de vele soundtracks waren heerlijk en ook die vele tussenspellen met dat Turkse orkest met Istanbul op de achtergrond was erg mooi gedaan. Je word voor de rest ook gewoon meegesleurd in de film en soms kan je wel dingen invoelen van de anderen. Wat ook een hele pijnlijke maar ware scene was was die scene met die ouders en de broer van Sibel die eerst bidden en de foto's van Sibel in de brand staken en dat de broer Sibel moest doden/in elkaar slaan.

Verder komt dat diepe Turkse geloof ook erg hypocriet en onmenselijk over vind ik.

Onvergetelijke mooie Duits Turkse film die en rauw en hard is maar ook regelmatig opbeurd waardoor het weer op een feelgood film lijkt. Dit was topklasse.

5,0*

Goede zij het ernstig overschatte film.De eerste 60 minuten is deze film idd. zo rauw en compromisloos als zijn reputatie,maar Akin lijkt zelf terug te schrikken voor de logische consequenties van zijn nihilisme.Daarom is deze film uiteindelijk stiekem gewoon een romantische komedie.

Ünel is de vleesgeworden auto-destructiedrift en Sibel weet,net als in haar filmpjes op het net,hoe ze haar prima lichaam effectief moet gebruiken .

Sisters of Mercy:douze points

Turkofolk:zéro points.

Overigens dient te worden toegegeven dat als Otto en Bertha Schmidt de hoofdrolspelers waren geweest,deze film 0 prijzen zou hebben gewonnen .

Laatste stuk duurt veel te lang voor zo'n multi-interpretabel einde, wat zoiezo stom is. Jammer. Ik zou er bijna nog een ster af willen halen, maar kan niet ontkennen dat ik de rest van de film best vermakelijk vond. En de film heeft "iets"..

Haha, tsja.

Goed en apart liefdesdrama mooi neergezet door Fatih Akin. Het verloop is mooi weergeven; hoe zij los wilt komen van de strenge familie en voor een totaal losbandig leven gaat. Dat gaat een tijdje goed, maar dat kan natuurlijk niet lang goed gaan. De relatie met Cahit die langzaam op gang komt is ook mooi gedaan, hij wordt steeds opener. De wereld vol drank, drugs en seks worden goed afgewisseld door de muzikale intermezzo's, waardoor het ook iets luchtigers en het een tragikomisch tintje krijgt. Hoewel het ook prima laten zien is hoe zij in de put komt, zakte de film toch wat in tegen het einde aan. Met het einde zelf kan ik goed leven, iedereen kan zijn eigen afloop invullen. Sterke regie en twee ijzersterke hoofdrollen zorgen dat dit een bovengemiddeld en origineel liefdesdrama is. Realistisch hard in de plaats van Hollywoodiaans zacht.

3,5*

Dit is een hele mooie film, dat moet ik toegeven. Maar ik vond het een beetje overdreven hoe die Turkse dame afgeschilderd werd (en de man) met hun verstandshuwelijk en "Sex, drugs en rock & roll"
De liefde wat later tussen die twee opbloeide vond ik breathtaking. Knap hoe Sibel toch wist te overleven in Turkije, nadat ze verstoten was door haar familie en haar man was kwijt geraakt. Einde vond ik droevig. "En ze leefden nog lang en gelukkig" was voor deze mensen niet weggelegd ...

Rauwe film over een verstandshuwelijk tussen een jonge turkse vrouw en een wat oudere turkse man in Duitsland. Na een sterk eerste uur, valt het verhaal een beetje uiteen als Sibel in Istanbul is (deels omdat de hoofdrolspelers dan niet meer bij elkaar zijn). De destrectuctieve kant van de liefde wordt goed weergegeven en uitstekend gespeeld door Birol Ünel en de ex-porno ster Sibel Kekilli (alhoewel dit ook wel was gelukt met wat minder bloed). Ook de muzikale intermezzos mochten van mij geschrapt worden.

Wat een heftige en mooie film zeg! Rauw en vol destructie en ellende. Veel interessanter dan mierzoete romantische bouquetreeksfilmpjes.

De film is hopelijk een start in de multi-culti genre.

Meer van deze films zullen denk ik ook meer begrip maar tegelijkertijd ook onbegrip creeren.

Ik denk dat Akin hier heel erg duidelijk willen maken dat de kleding die men moet aantrekken in een leven meer met cultuur te maken heeft dan zozeer 'geloof"

Akin probeert duidelijk te maken dat men hier los van wil komen omdat men uiteindelijk toch ieder zijn/haar eigen smaak heeft.

Goede verfilming van een zwak tot matig verhaal die zeker nog realistischer geschreven kon worden.

Een Duits-Turkse film die ook in Nederlandse cultuur gehoor vindt. Fatih Akin weet prima een via meerdere zijden belichte kwestie weer te geven. Kenmerkend voor Europese films en zo ook deze is dat de hoofdpersonages niet echt een doel hebben en zich meer laten leiden door hun eigen reilen en zeilen. Het zorgt ervoor dat de personages goed uitgediept worden. Birol Ünel als ontdooiende slacker was magnifiek!

Al met al een indringende film.

Het ging niet zozeer om de film op zichzelf als wel om de actrice Sibel Kekilli van wie later naar voren kwam dat ze een porno actrice is geweest. Het turkse publiek heeft met argusogen toegekeken hoe ze prijzen in ontvangst nam, men heeft dit beschouwd als dat prostitutie/porno met prijzen wordt bekroond. Verder heeft ze vervelende uitlatingen gedaan over de Islam in de trant van "geweld hoort bij de Islam". Verder hebben de vele seksscenes bijgedragen aan haar verslechterde reputatie. De film en de actrice zijn om dit soort zaken veel bekritiseert.

Geweld, seks en bijna een misselijkmakende vorm van liefde.Al met al prachtige ingrediënten voor deze film.

Mooie liefdesgeschiedenis van een jongen en meisje van de tweede generatie Turken in Duitsland. Goed opgebouwd en goed geacteerd

Voor de liefhebbers van de film is dit mogelijk een inzichtelijk artikel: Film Gegen die Wand

Rauwe, aangrijpende film van meester-filmmaker Fatih Akin, met geweldige acteerprestaties van de twee hoofdrollen. Het bloed stroomt rijkelijk en had best een beetje minder mogen zijn.

Filmpassie in zijn meest rauwe soort: 3.50 (3.50)

Kort na haar stormachtige debuut in Gegen die Wand, kon het duistere verleden van Sibel niet langer geheim blijven. Of het haar nu goed gedaan heeft of niet, in deze film laat Kekilli zien dat ze meer kan dan alleen haar benen uit elkaar te spreiden in ‘amauteurtapes’. Haar frivole voorkomen, en dan met name de prachtige zwarte lokken, doen Gegen die Wand zichtbaar goed. Unel vult haar geweldig aan en de chemie tussen beide stuwt het verhaal naar grote hoogten. Een verhaal dat diepgang kent, goed onderbouwde levenslessen en de keuzes des levens toont en vooral ook het geluk toont dat eenieder op zijn eigen wijze beleefd. Regietechnisch vond ik het jammer dat Akin de band aan de Bosporus niet tot achtergrondmuziek had gedegradeert, nu haalde het de prent tot twemaal toe uit de flow.

Uitstekend en slim drama dat in de eerste helft een overdreven aanwezige soundtrack kent. De montage is vlot, maar qua dosering had het allemaal wat beter gekund. Neemt niet weg dat het als geheel rauw aanvoelt en de personages authentiek over komen.

Naar mijn smaak véél oppervlakkiger, minder overtuigend en dus ook minder aangrijpend dan die andere Duits-Turkse film over eerwraak, Die Fremde, overigens met dezelfde Sibel Kekilli in de hoofdrol...