Gegen die Wand (2004)

Ik heb het echt als zeer bizar ervaren dat actrice sibel kekelili hiervoor een pornoactrice was; ze is zo mooi en verfijnd dat ik me echt afvroeg welk een leed er aan vooraf moet zijn gegaan om haar daar te krijgen. Gelukkig dat ze met deze film wellicht een nieuw pad op kan gaan...

Leed? Misschien vond ze het gewoon leuk om in pornofilms te spelen.

Mjah, dat kan, maar ik denk dat weinig vrouwen echt puur voor de lol erin stappen. Vaak zijn hun achtergrondverhalen schrijnend, zelfs als het om nymfomane dames gaat.

Oh my god! Ik begrijp echt niet dat de meesten deze film zo'n hoog cijfer geven :O Ik dacht in het begin okee, ik kijk even door die onuitstaanbare man (Cahit) heen want het is natuurlijk best interessant hoe dit nu gaat lopen. Toen ik vervolgens ook nog eens steeds naar naakte lichamen moest kijken, was ik het zat. Ik heb de tv uitgeschakeld. Ik kijk een film eigenlijk altíjd uit, dus dat ik dat nu niet doe zegt genoeg! Misschien kunnen de liefhebbers mij vertellen wat er zo leuk/mooi/goed aan deze film is....Ik ben heel benieuwd

Ik lees nu pas jullie reacties....alsof we naar een andere film hebben gekeken! Ik kan er niet over ophouden wat een kut film. Ik ga straks lekker een tekenfilm kijken!!

Zeg Zandraatje; gezien je eigen taalgebruik ("kut-film") vind ik het jammer dat je door jouw onterechte beoordeling het gemiddelde zo omlaag haalt.

Waarschijnlijk roept deze film bij jou behoorlijk wat emoties op!! Wat is er gebeurd met je? Relationele problemen gehad? Het feit dat deze (art)film zoveel emoties bij je oproept geeft eigenlijk zijn waarde al aan..kunst=emotie!!!

Hahah emotie bij me oproept? huh? Wat grappig dat je dat zegt zeg. Als er 1 film is waar ik niks bij heb gevoelt is dat deze film. Voor iemand die huilt bij iedere film (ik bedoel iedere goede film) weet ik wel wat emotie is hoor.

Maar nu heb ik nog steeds geen antwoord op mijn vraag wat nou goed aan deze film is! Ik ben benieuwd!

Enne mensen, aardig tegen elkaar doen he! Niet zeggen dat mensen problemen hebben gehad, vertel waarom jij het wel een goede film vond. Zo zou je van elkaar kunnen leren.

mmm wel een goede film, alleen ook weer niet zo goed. Beetje voorspelbaar was alles, wel jammer wel goeie acteus alleen er had wel meer ingezeten.

en jongens hier ik zou iemand die elles in glamour land een 5 geeft niet al te serieus nemen

Dat de personen echt zijn (diepgang hebben) en geen bordkartonen personages, dat de problemen waar zij mee worstelen echt (realistisch en veel voorkomend) zijn. Dat de film mij daarom weet te raken en soms echt pijn doet.

Da's weer eens wat anders dan een sentimentele tearjerker over een of andere kleurloze alleman.

Dat is inderdaad de kracht van deze film Reinbo, helemaal mee eens. Jammer genoeg wist de film mij niet te raken. Het verhaal is goed, er wordt zeer sterk geacteerd en ik vond de film nog vrij verrassend verlopen. Ik heb daarom ook genoten!

Wat een indrukwekkende film is dit toch. Heb m'n stem met een ster verhoogd.

Ik denk dat ik een te hoge verwachting had van deze film toen ik deze gister op tv ging kijken. Ik vond hem niet vervelend om te kijken, maar hij kon me gewoon niet boeien. Pas toen het tweede uur begon leek ik er wat meer in te komen en begonnen de personages me meer te doen. Maar overall heeft deze film me niet weten te raken. Jammer.

2.5*

Gisteren maar eens gezien, aangezien hij op canvas kwam, dus zette ik de dvd maar eens op
Die muzikale tussenstukjes vond ik wel heel ellendig. Het onderbrak het soepele verhaal.
Ik vond het voor de rest een te smaken film, vooral het eerste deelvoor hij die kerel doodsloeg.
Heel knap geacteerd en mooi gefilmd, een zwaar onderwerp wordt toch nog vrij luchtig gebracht en het Turkse familieleven wordt zo wat weergegeven.
Ze beginnen stilaan te beseffen dat ze elkaar nodig hebben om te kunnen leven en er volgt een vreemd soort liefde.
Het laatste deel en het einde vond ik wat lastig, het lag me niet zo wat ze deed, maar het maakte het verhaal natuurlijk interessant en niet zoals er zoveel verhalen zijn.

Onverbiddelijke 5 sterren

Voor mij de 3e ziening van Gegen die Wand.

Ook na de derde keer zijn er nog kleine passages die me verrassen, waarvan ik het gevoel heb dat ze totaal nieuw zijn, dat ik ze niet eerder in de film heb gezien.

Het bloed spat van het scherm, dat moet je maar net kunnen hebben. Daarentegen is de film één van de rauwste, meest realistische, prachtigste films die ik ooit gezien heb.

Je gaat mee, mee, mee. Mee met Cahit, mee met Sibel.

Het deel in Hamburg is al zo betekenisvol, genoeg om twee kwaliteitsfilms mee te vullen. En dan komt als glanzende kers op de taart nog de ontkoping in Istanbul.

Akin weet conventionele cameravoering af te wisselen met een klein aantal experimentjes in de storytelling die precies goed, precies op hun plek zijn en zo bijdragen aan een nog intensere ervaring. Heerlijk.
Het spel van Sibels vader! Zo immens overtuigend! Die man verdient een hele grote oscar voor zijn bijrol.

Gedurende de film waren er twee momenten waarbij ik mijn twijfels had: Sibel zegt tegen Cahit dat zij hem trouw wil blijven wanneer ze hem opzoekt in de gevangenis (even later kon ik dit wel in perspectief plaatsen) en ten tweede wordt Sibel neergestoken. Een seconde hierna heeft de dader al spijt, wat vreemd overkomt.

Toch is dit geen reden een halfje af te trekken zoals ik overwoog. Daar is de film simpelweg te goed voor.

Magistraal.

Hier ook een opwaardering bij het herzien van deze film.

Het blijft een waar genot om de beide hoofdrolspelers aan het werk te zien. Deze film bruist aan alle kanten. Ook het einde van de film is met veel gevoel geregisseerd. Je "voelt" als het ware dat er iets geknapt is. Prachtige film. Aanrader !

was 4/5

wordt 5/5

Dit drama heeft mij heel diep geraakt. Birol Ünel en Sibel Kekilli spatten van het scherm af. Ze spelen bijzonder geloofwaardig en met ongelooflijk veel hartstocht, passie en weltschmerz. Deze film geeft een inkijk in het echte leven. Hun leven is puur en rauw. Ik ben daar heel jaloers op. De heerlijke stoute seks scènes en de geweldige rauwe muziek zijn de slagroom op de taart. Ik maak een hele diepe buiging voor dit meesterwerk. "Punk is not dead!"

Ik vond het ook een hele goede rauwe film. Met de nadruk op film. Want de levensstijl aanbid ik niet of zo. Alhoewel het wel uit het leven gegrepen is.

Het eerste deel van de film is ijzersterk en als deze toon de hele film was gebleven had ik de maximale beoordeling gegeven. Maar de laaste 45 minuten stellen mij teleur. Alles wat de film voor mij interessant maakt verdwijnt en dat is erg jammer. Gegen die Wand kakt gewoon in en wordt langdradig terwijl het eerste deel van de film werkelijk voorbij vloog met twee uitstekende hoofrolspelers een gedurfd scenario en interessante verwikkelingen. Ik kijk dan ook met zeer gemengde gevoelens terug op deze film en vind het jammer dat de film niet beknopter is gemaakt en voor een andere afronding is gekozen.

De film zit naar mijn mening erg goed in elkaar en roept, in tegenstelling tot anderen een hele boel emotie bij me op. Aan het einde van de film bleef ik wel met een paar vraagtekens achter.

De zus van sibel zegt dat sibel een kind heeft gekregen en dat ze een vriend heeft. Wie is die vriend? De taxichauffeur? Of is er geen vriend en is ze zwanger geraakt van die "verkrachting"


2e: Is er een reden te bedenken waarom Sibel niet naar de bus is gekomen om naar Mersin te gaan?

Je stelt interessante vragen. Ik wil allereerst benadrukken dat één van de sterke punten van dit meesterwerk is gelegen in het feit dat de regisseur het beantwoorden van deze vragen geheel aan onze eigen verbeelding overlaat. Ik ga toch een poging wagen mijn antwoorden hierop te geven.
Mogelijk antwoord op vraag 1) Ik moet eerlijk toegeven dat ik daar niet eens aan gedacht heb. Het is echter wel een feit dat deze nieuwe vriend nooit in beeld komt. Hierdoor ga ik ook denken dat het kind wel eens door de verkrachter verwekt zou kunnen zijn.
Mogelijk antwoord op vraag 2) Ik denk dat de bijzonder intense maar tevens destructieve levensstijl die ze er samen met haar grote liefde Cahit op nahield gewoon te veel voor haar werd. Zeker met haar besef dat ze er de verantwoordelijkheid voor het opvoeden van een kind had bijgekregen en wellicht de schaamte over de wijze waarop haar kind verwekt is ten opzichte van Cahit.
Ik wil benadrukken dat deze mogelijke antwoorden niets meer dan de invulling van een gewone sterveling als ik zijn.

Ik ken geen enkele andere film waarin zo puur en intens gespeeld wordt als in deze film. Deze film geeft je een overdosis aan energie en kracht."Punk is not dead!

Machtig mooie film met een lekkere soundtrack.

4.5*

Geweldig sterke intense film, met goede rollen van de hoofdrol spelers.

En het pikante detail over de actrice......

Een drankverslaafde outcast meets een jonge Turkse vrouw die onder het juk van haar familie wil uitgeraken.Ze verbinden beider lot met mekaar door een schijnhuwelijk aan te gaan.Wat volgt is een aaneenschakeling van bruut geweld, mishandelingen en bittere wanhoop. Het relaas van een onmogelijke liefde die niet alle tegenslagen overwint.

Gegen die Wand zit filmisch goed in elkaar, de acteurs zetten sterke rollen neer, de beelden zien er mooi uit, en het verhaal blijft constant spannend en is soms meeslepend te noemen. Op de eerder genoemde punten na is het best een goede film.

Wat een drama...

Jaren geleden voor bijna geen geld gekocht in een uitverkoop bij de videotheek, toen jaren laten staan omdat ik dacht dat de film een loodzwaar multicultidrama zou zijn. Niets bleek minder waar.

In juli zag ik ca. de eerste 45 minuten op school, waar ik - als filmkenner van de klas - een van de enigen was die de film niet had gezien. Toen merkte ik dat de film verbazingwekkend balanceert tussen droogkomisch en bloedserieus. De toon van de film maakte indruk op me.

Gisteravond heb ik eindelijk de tijd genomen om Gegen die Wand in z'n geheel te zien. Ik moet toegeven dat ik de eerste helft in Duitsland ietwat boeiender vond dan de tweede helft, maar dat maakt niets uit. Het verhaal wat we uiteindelijk in de film zien - ik lees net op IMDB.com dat de film oorspronkelijk 4,5 uur duurde - vond ik boeiend, maar hier en daar wat standaard. Wederom: maakt niets uit.

Ik heb geluidloos zitten lachen bij het moment waarin Cahit met zijn 'oom' bij de ouders van Sibel op bezoek gaat. Maar ook de wat serieuzere scenes vond ik vreemd genoeg soms erg grappig: bij het gedeelte in de film waarin Sibel in Istanbul bijna vermoord wordt, had ik ook moeite een lach te onderdrukken. Als zij dan vraagt om nóg meer - "Is dat het enige wat jullie kunnen?"... hoe bizar kun je het hebben? Kan dit helaas erg moeilijk uitleggen.

Birol Ünel en Sibel Kekili zijn prachtig samen.

4,0*