Meningen

Westerns: Wanneer ik jonger was er veel gezien op tv maar de cowboys konden me allemaal niet zozeer boeien. Nu heel wat jaren later nog niet. Cowboys zullen nooit men ding worden denk ik dus die handicap had C'era una Volta il West al. Maar toch vond ik veel aan de film ontbreken:

- De acteerprestaties vond ik niet echt om over naar huis te schrijven. Frank is wel een cool personage en super geacteerd door Fonda. Maar de rest vond ik maar ondermaats en deed me niet veel met Bronson op de kop.

- De cinematografie stelt ook niet veel voor: Rauw en lelijke kleuren, kille locaties zonder iets (zegt me niet veel) en flauw camarawerk. Vooral die steeds terugkeerende close-ups werden irritant.

- Het leuke deuntje uit de harmonica van Harmonica klinkt leuk maar na de 5de keer heb je het ook wel gehad, de soundtrack brengt wel wat sfeer in de film maar keert veel te veel terug.

- Het verhaal is ook simpel, enkel de finale kon het verhaal toch nog redden van een buis. Mede door het trage tempo is dit verhaaltje oninteressant om volgen.

En veel meer positiefs kan ik daar niet tegenover stellen. Sorry mensen, ik heb het geprobeerd ik kan het me goed voorstellen dat fans dit geweldig vinden maar het is allemaal niks voor mij.

1,5*

Cashback heeft iets speciaals. Is het de heerlijke sfeer? Is het het spelen met de tijd? Is het moois dat op het scherm komt? Is het de humor? Of gewoon alles? Ik zou zeggen gewoon alles want deze film heeft alles.

Cashback komt echt over. De relatie tussen de 2 hoofdpersonages, de goede en slechte tijden van Ben, het tikken van de klok, slapeloosheid. Daar ligt de kracht van de film vooral: De sfeer die met de personages meegaat in hun situaties. Die situaties zijn dan ook heerlijk geschetst met de camera onder goede en passende muziek. De slow-motion bij ruzie, het stilstaan van de tijd, de prachtig gefilmde voetbalwedstrijd, de tekeningen, de sneeuwscène op het einde. Vooral die laatste scene was indrukwekkend, je voelt de liefde tussen de hoofdpersonen. Prachtig ! De hoofdpersonages zijn dan ook schitterend vertolkt door Biggerstaff en Fox. Leuk om aanstormend talent te ontdekken.

Veel lof dus en in vele gevallen was de humor zeker te pruimen maar soms was het ook gewoon te flauw, z'n stukken als met de kung-fu guy had ik er uit gelaten. Daarom zal deze film niet de volle pot gaan scoren.

Meer van dit !

4,5*

Nogal simpel hé?

Met simpel bedoel ik dan vooral het hele gebeuren. Niet dat een simpel plot niet goed kan zijn, integendeel. Maar dan moet het wel uitgewerkt worden natuurlijk zowel in het verhaal als filmtechnisch . Ik had hier zowat het gevoel of de entourage zei: "Kom we gaan eens een film maken om een film te maken."

Weet niet hoe ik dat moet uitdrukken maar het liet me leeg op een extreme manier, alsof alles overbodig was omdat er nergens een onderwerp was.

**

Aardig maar weinig speciaals.

En eigenlijk zou ik hier al kunnen stoppen met typen want veel te vertellen heb ik niet. Catch Me If You Can is zo een filmpje waarbij je geen slecht gevoel hebt maar wel denkt 'tja, en nu. Waarom heb ik dit eigenlijk moeten bekijken?'

Het zou feel-good moeten geven, wel dat heb ik er in ieder geval niet aan overgehouden. Voor een biografisch drama schiet het ook te kort. En als komedie? Tja... hier en daar wel eens een leuke luchtige scène maar daar blijft het ook bij. De acteurs mogen wel een pluspunt genoemd worden maar wat Spielberg hiermee wou bereiken buiten vlug nog wat cashen weet ik niet. Veel te mager, teveel middelmaat.

2,5*

Gefaald op in elk opzicht.

De regisseur faalde enorm: hij wou er duidelijk wat visuele pracht in steken met visuele effecten, long-shots, sfeer een vloeiende camerabeelden maar het is gefaald en slecht. De montage moet zo wat het slechtste ooit gebracht zijn.

Halle Barry doet het nog degelijk in mijn ogen. Zo eventjes wat acteren met trekken van een kat lijkt me niet echt simpel te doen die razzie vond ik nu niet echt op zijn plaats. Benjamin Bratt kon er ook nog mee door maar Sharon Stone... opzich goed gecast maar ze zegt gewoon de lijntjes op en komt gewoon niet dreigend over.

Mja niet dreigend genoeg overkomen, wat viel er te dreigen? Het verhaaltje heeft eigenlijk te weinig om handen, vooral dan voor de bad-guys.

Soit, hopelijk maken ze nooit zo iets met The Joker.

*

Nice mysterieus filmpje. Jack Nicholson als een politieman, het is eens iets anders en hij doet dat weer perfect. Een heerlijk karakter vol goede dialogen en zwarte humor. Het verhaal is mooi uitgewerkt en goed in beeld gebracht door Roman Polanski enkel mocht alles wel wat sneller gaan en het einde ietsje minder cliché. Ook een pluspunt voor de soundtrack.

****

Zo een typisch één filmpje te veel in de reeks. Denk maar aan Saw, Die Hard, Lethal Weapon, Taxi en nu heeft ook Park Chan-Wook zich er aanlaten vangen. Sympathy for Lady Vengeance weet op geen enkel moment de zelfde sfeer of beleving te brengen zoals dat het geval was met de 2 vorige delen. Het verhaal is ook veel zwakker en je krijgt teveel randinformatie te verwerken waar je niks mee kan doen, echt zwak script. Film is wel terug goed in beeld gebracht en geregisseerd, ook met zwarte humor maar had toch beter niet gemaakt geweest.

1,5

Een chocoladewinkel in een Frans dorpje waar de mensen Engels praten met een Frans accent. Het leverde veel 'Allo 'Allo toestanden op. De graaf leek wel erg op Officer Crabtree en Judi Dench deed me aan Madame Fanny denken met die look en accent.

Maar kom, genoeg vergelijkingen. Al is dat wel moeilijk bij Chocolat waar er enorm weinig originaliteit inzit. Enige wat voor enige opwinding zorgt is het schilderachtig dorpje als locatie. Niet moeilijk want het verhaaltje is erg dun. Vianne wordt tegengewerkt door een graaf die niet wil dat er een chocoladewinkel is omdat chocolade eten een zonde is en ze leven in het dorp brengt. Tja, wie bedenkt zo iets?

En dan komt er ineens een piratenschip tevoorschijn met Johnny Depp aan boord. Alsof de scriptschrijver zelf wist: 'Dit gaat nergens heen, laat ik snel maar een nieuwe verhaallijn starten.' Al proberen de acteurs wel, het draait weer op weinig uit.

Weinig te beleven op elk vlak met alle clichés nog eens mooi verzamelt. Pure middelmaat.

**

Nooit de serie zelf gezien maar dit was ook wel te pruimen.

Maarja zoals het al aangekondigd was een dikke spin-off van Cidade de Deus. Weinig nieuws onder de zon, dezelfde kunstjes gebruikt enkel dan een niveautje lager.

Al blijven z'n Braziliaanse projecten wel smaken, het is misschien wel één van de mooiste landen om te gaan filmen. Veel bruisende locaties met heel wat mogelijkheden voor de regisseur. Zeker als men het harde straatleven wil schetsen.

****

Goede film.

The Cincinnati Kid gebruikt muziek en het pokerspel erg goed om spanning te creëren. Vooral de laatste scène is hier van een goed voorbeeld met toch wel een verassende wending: The Man had de jack of diamonds en de filmheld verliest, knap gekozen. The Man is Edward G. Robinson. Eerste keer dat ik hem een rol zie spelen in de winter van zijn carrière en hij deed het goed. Op Steve McQueen heb ik ook weinig aan te merken. Met zijn uitstraling is hij perfect voor The Kid.

Zonder twijfel één van de betere kaartfilms.

3,5*

Opnieuw een film van Ron Howard, bij meer mensen bekend als Richie Cunningham, en ik moet zeggen dat Howdy Doodie face zoals The Fonz hem graag noemde in Happy Days doet het weer goed. Zonder twijfel is Cinderella Man een van de meeste films waar ik zoveel met het hoofdpersonage heb meegeleefd. Russell Crowe weet hier een gevoelige bokser neer te zetten tijdens de crisis in Amerika. Hijzelf en zijn gezin zitten ook in een diepe crisis, geld om eten te kopen is er niet en dan worden één van de kinderen nog eens ziek. Misschien allemaal wel wat cliché maar ik bleef er niet ongevoelig voor en dat is een hele prestatie bij mij. Een pluim op de hoed van Ron Howard en Russell Crowe dus maar ook op de hoeden van de mensen van de decors die de jaren 30 schitterend in beeld brengen. Boksen blijft ook boeiend om naar de kijken, niet enkel op eurosport maar ook op het witte doek (Ranging Bull, Rocky, Million Dollar Baby). De boksscène op het einde mag voor mij zeker bij één van de betere en met het juiste tempo erin hebben we een topper, zeker een aanrader!

4,5

Een mooi gemaakte film is het zeker. Camerawerk is goed en de stad zelf brengt veel sprookjessfeer samen met de soundtrack. Net zoals ook in Amelie is er goed met kleuren gespeeld al is Amelie daarin uiteraard nog een stapje hoger. Zeker een aanrader voor sprookjes-fantasy fans.

Toch heeft de film ook enkele minpunten in mijn ogen. Het verhaal zelf is minder boeiend en het grootste minpunt: De irritante personages. Van de meeste personages (zeg maar iedereen buiten de kinderen en de sterke kerel) irriteerde me mateloos. Veel te veel geroep, getier en overacting. Ben daar totaal geen fan van.

Desondanks de personages toch een zeer goed rapport voor La Cité des Enfant Perdus omdat het visueel eigenlijk niet veel beter kan maar wie weet wat er met betere personages had ingezeten .

4*

Ook deze Welles geeft niet echt wat ik er van verwachte.

Misschien is Citizen Kane deze tijd wel het slachtoffer van zijn eigen populariteit. Iedereen weet ondertussen nu wel dat het befaame Rosebud een slee was. Maar toch nog even in spoiler tags gezet voor mensen die dat nog niet moesten weten (kan het me eigenlijk nauwelijks voorstellen, maar goed.)

Het neemt al een stuk interessant uit de film weg om dat het daar enkel om draait en de aanloop naar de ontknoping eigenlijk maar mager is. Het begin vond ik echt geweldig met die voice-over die even het leven van Kane overloopt, dacht op weg te zijn naar een superfilm maar toch niet.

Waar loopt het dan fout? Kane maakte te weinig indruk op mij en het tempo lag ietsje te laag. Vond vele dialogen ook saai om te volgen, vooral dan van de vrouwelijke personages die daarbovenop ook nog redelijk irritant overkwamen. Zoals hier inderdaad staat is heel de film een puzzel maar na een tijdje had ik wel al door wie Kane was en hoe hij zich voelde. Orson Welles zet dit ook zeer goed neer. Wat wel al opviel is dat hij al regisseur wel over talent beschikt en zich niet naar Hollywood schikte. Toen die vogel daar opeens in beeld vloog bv. kan me wel voorstellen dat dat redelijk was voor de tijd. De shots van Kane zijn kasteel blijf ik erg mooi vinden.

Het einde is natuurlijk een fenomenale scène.

3,5*

Hier ben ik echt positief van geschrokken, het is een goede film. Het doet goed om De Niro nog eens in een goede film te zien. Goed geacteerde en goed verhaal. Alhoewel ik achterbleef met het gevoel dat dit een meesterwerk kon zijn maar het om de één of andere reden toch niet is.

3,5

Zeer geslaagde komedie. Veel komedies hebben een leuk plot enkel is de uitwerking enorm slecht, hier is de uitwerking dan wel weer goed. De lach is er (vooral wanneer ik The Fonz opmerkte ) en ook bij veel andere hilarische situaties in het begin. Dan vindt de film de perfecte balans naar het drama hoe snel het allemaal wel gaat, het zet je even tot na denken.

Zeker 3,5*

Ik weet niet echt wat ik hier van moet denken.

De film heeft wel een knap en boeiend plot maar soms komt het nogal belachelijk over doordat de score van Williams niet goed zat volgens mij. Mja, dat is dan ook iemand die eerder van die smeuge cliché-roman muziek maakt en die vind ik hier niet echt op z'n plaats, door de score willen scènes te avontuurlijk overkomen terwijl ze dat niet zijn en het drama uit de film haalt. Dus dat vond ik al veel afbreuk doen van het plot, een dikke buis voor John Williams. Maar het plot zelf blijft in de film ook door zichzelf niet echt rechtstaan. Er zitten veel stukken bij die saaier zijn en de film trager maken dan ik wou zien.

Het grootste pluspunt aan deze film zijn wel de effecten die ik erg mooi vond. Zeker de scène in het huis waar het jongetje wordt ontvoerd en de scènes waar de ufo's door de lucht vliegen. Ook vond ik shots van het huis zelf met de sterrenhemel op de achtergrond heel knap en sfeervol.

Ochja, een beetje middelmaat met zijn pluspunten en nadelen. De middenweg dan maar zeker?

2,5*

Daarnet nog [Rec] bekeken maar ik vond dit concept veel boeiender.

Altijd amusant om een grote stad volledig aan flarden te zien gaan en alles hier is veel beter gedaan dan in bv. een Godzilla. Het ziet hier enorm mooi uit en die monsters vond ik gewoon erg creepy.

De makers hadden duidelijk oog voor alles. Zoals al gezegd is alles echt mooi, de special effects zijn zeker één van de betere die ik al heb mogen aanschouwen. Het camerawerk was niet zo irritant dan in soortgenoten. Enkel jammer van de clichéwendingen (het hoofdpersonage moet weer persé heldje gaan spelen, hoe origineel).

3,5*

Biljarten, ik doe het graag en kijk er graag naar, dat zal op voorhand wel een enorm voordeel geweest zijn voor deze film.

Martin Scorsese brengt er weer een leuke sfeer in met een goede soundtrack en geweldig camerawerk, hoe de biljartenspelletjes in beeld zijn gebracht had niemand beter gedaan. Paul Newman acteert goed, maar of deze rol nu zijn oscar moest worden? Achja een troostprijs zeker? Tom Cruise presteert ondermaats, ongelooflijk dat die zo een carrière heeft kunnen uitbouwen, zijn vriendinnetje raakt er wel door. Ook leuk om Forrest Whitaker eens in zijn jonge jaren te zien. Vermakelijk filmpje voor tussendoor en Scorsese doet het weer.

Binnenkort The Hustler ook meer eens bestellen denk ik.

4,5*

Ik was wat bang dat deze film saai ging uitvallen en jawel... bingo !

Dat 'bingo !' gevoel kreeg ik al bij het eerste deel toen de hoofdpersonages nog kinderen waren. De film ging duidelijk kiezen om het verhaaltje te vertellen en al de rest links te laten liggen. Drama dus. Ik had enorme problemen met sympathie op te wekken voor de personages. Ik vond ze nogal vaak onrealistisch reageren (zoals in het begin waar het meisje weggejaagd wordt en daar dat liedje begint te zingen). Dat kind had daarboven nog eens een enorme zaagstem dus die voice-over was enorm irritant.

En ook al was het wat saai, m'n geeft je allemaal de tijd niet om het te verwerken. Ze laten je 1 tegenslag om de 5/8 jaar zien en daar blijft het bij. Ik had zo allemaal een gevoel bij de gebeurtenissen 'als het dat maar is komen ze de winter wel door.' Teveel gefocust op een handvol gebeurtenissen i.p.v. een leven te vertonen. Teveel personages, allemaal te mager. Enkel in dat personage van Oprah vond ik wat pit zitten.

De score zelf klonk op vele scènes ook veel te optimistisch en natuurlijk was het verwachte happy-end ook aanwezig.

Ochja z'n typische oscar-drama's zullen me nooit liggen vrees ik.

**

Goede thriller.

Film moet het van de spanning en alleen van de spanning hebben maar daar slaagt het ook in. Die scènes tussen al die lijken en hangende patiënten gaven een apart sfeertje mee. Zo iets apart was best wel welkom want die jaren 70 Hollywood films lijken visueel allemaal op elkaar.

Als laatste nog vermelden dat ik wel schrok Tom Selleck eens op het scherm te zien lopen zonder hij magnum P.I. is

3,5*

Heerlijk fout.

Wat ik bij Conan en The 6th Day miste heb ik hier teruggevonden: Arnie die de ultieme actieheld neerzet. Niet veel geleuter er rond maar actie, one-liners die goed overkomen. Je hebt zelfs sympathie voor de situatie waarin zijn personage zich bevindt.

De eindscène illustreert het perfect. Lekker op het randje van over-the-top maar zo zien we Arnie graag bezig natuurlijk. Verder alles goed gedaan door de regisseur ook. Het camerawerk was meer dan degelijk en de score was leuk aanwezig, op een typische 80s manier.

3,5*

Perfecte komedie maar was het ook zo bedoelt?

Het begint al bij het acteerwerk dat 0,5 ster krijgt. Iedereen is afschuwelijk slecht wat wel zorgt voor hilariteit vooral dan de uitspraak. Ook Arnie doet het niet. Van hem moet je nu ook nooit veel diepgang verwachten maar ook de grote actieheld uithangen lukt hem hier niet. Al geeft het actieniveau hem daar weinig kans toe, denk bivoorbeeld aan de vechtscène bij de spiegels, één van de slechtste filmscènes allertijden. Verder ook weinig niveau in het avontuurgedeelte.

Verder is alles enorm amateuristisch van de kostuums tot de score. De score dikt de hilariteit alleen maar aan. Het deuntje is belachelijk en doet de beelden (die volgens mij wel stoer bedoelt waren) omzetten in complete hilariteit en enorm lage kwaliteit.

De kostuums verdienen ook wel opgenoemd te worden. Het is amateuristisch, wannabee en lelijk. Vraag me af wie die gedaan heeft, kon niemand die man op de vingers tikken? Zelfde voor de decors die zo amateuristisch zijn dat het gewoon opvalt de buitenscènes in een studio zijn gefilmd. De drukage was ook enorm slecht.

Rest nog de humor, het gene dat dan bedoelt was om grappig over te komen komt dan weer niet grappig over. Misschien leuke humor van kinderen tot 6 jaar.

Zeker één van de slechtste films die ik gezien heb.

0,5*

Ik heb het wel voor z'n films die veel 'swoeng' in hun vertelstijl verwerken. Voeg daar een leuke voice-over stem aan toe en zorg voor goede sfeer en je kan al weinig verkeerd doen bij mij.

Clooney doet dan ook weinig verkeerd zowel voor of achter de camera maar toch springt Confessions of a Dangerous Mind niet boven andere goeie films uit. Hier en daar aardig camerawerk en montage maar ook zijn er wat kitscherige dingen te bespeuren, dan doel ik vooral op het proberen nabootsen van een donkere sfeer in Barris' zijn tijd. Script is in orde maar Clooney leek er iets teveel mee te willen doen, ben benieuwd wat dit was geworden bij iemand anders, met misschien meer ervaring.

Dat script dus, van Charlie Kaufman. Iets anders dan zijn gewoonlijk werk maar ik ben blij dat hij dit onder handen genomen heeft. Hij weet de 'swoeng' te brengen in het vertellen van dit eigenlijk iets té saaie verhaaltje. Voor Banks (als het geen kwakzalver was) zal het allemaal wel fun geweest zijn, mij laat het echter koud. Maar ik spreek voor alle duidelijkheid geen enkel kwaad woord over Sam Rockwell. Knappe prestatie van die man.

3,5*

Geweldige film.

Vooral op visueel gebied scoort de film zijn meeste punten. Het gebruik van lichtinval en kleur op de verzorgde decors zorgen voor knappe plaatjes. Het goed camerawerk met de vlotte montage op de schitterende locaties zorgen voor nog betere shots. Denk maar aan de scène waarin de Quadri's vermoord werden. Een echte topscène met veel sfeer waarin bovengenoemde punten allemaal boven water komen. Echt geniale camerastandpunten.

Het verhaal gaat zowat rustig zijn gangetje. Ik vind wel dat het fascisme en het hele jaren 30 politiek nog best meevalt. Het wordt voldoende afgewisseld met andere dingen. Soms wordt het wat volledig op de achtergrond gedreven en maakt het plaats voor Marcello zijn huidig leven en verleden. Het maakt het allemaal interessanter en vlotter te volgen.

Echt een toppertje.

****

Echt wel iets bijzonders, leren kennen via de laddercompetitie en verwachting relatief laag gehouden maar wat een film. Ik was vooraf al geboeid door het plot, wat zal Di Girolamo zijn geheim zijn? Nooit kunnen raden dat hij een financierden van de maffia zou zijn En blijkt hij ook nog eens drugsverslaafde te zijn en zijn familie en vrienden in de steek gelaten te hebben. Totaal tegen de verwachtingen in wordt het dus een maffiafilm, een genre waar ik een zwak voor heb. En dan nog een ijzersterke ook. Het personage Di Girolamo is ook enorm boeiend en schitterend geacteerd. Het personage kan zijn depressie niet verstoppen.

Wat me vanaf het begint al opvalt is het talent van de regisseur. Alles is ijzersterk in beeld gebracht met mooie camerastandpunten waarin de soundtrack tussen door een ijzersterke rol speelt voorbeelden genoeg: Waarin Di Girolamo om het leven komt (één van de beste eindes aller tijden denk ik), intro, op naar de maffiabaas, drugsscenes.. Echt één van de sterkste films op dat vlak die ik al heb gezien. Daardoor blijft film ook boeien.

Erg onder de indruk van deze film waar er weinig tot geen minpunten bij op te sommen valt.

5*

Ik hou van dit soort actiefilms, kan er nooit genoeg van krijgen. De laatste jaren heeft het een enorme boost gekregen, laat ze maar verder doen.

Heel leuk en origineel verhaal: Zoveel mogelijk adrenaline om te overleven. De manier waarop het gebracht past volledig in het plaatje. Het camerawerk en montage (vooral dan de gps-mappen en hartkloppingen) alles aan een razend tempo, maken van deze actiefilm een speciale ervaring alles .

De humor in de film was trouwens ook goed, de vrijscènes en het motorritje schoten er bovenuit. Ook een glimlach bij het déjà vu in het shopping center (Blues Brothers).

****

Indrukwekkende en boeiende. film, alles is zo goed uitgewerkt en in beeld gebracht dat deze de oscar terecht voor beste film en script ontvangde. Alles klopt van begin tot het einde en er zit een leuk muziekje onder. Het enige waar deze film onder lijd zijn de bedenkelijke acteerprestaties van een paar personages (oa Thandie Newton acteert weer slecht en irritant) maar acteurs als Don Cheadle en Matt Dilon acteren dan weer wel op hoog niveau. Maar goed, één van de beste film van de laatste jaren.

4,5

Het stukje met Martin Landau was interessant maar wat die onnodige scènes met Woody Allen ertussen komen doen is me nog steeds een raadsel.

Martin Landau is erg interessant om volgen en hij speelt ook sterk. Uitzichtloze situatie wordt hier tegen de clichés in anders opgelost dat krijgt ook al een pluim maar het verhaal van Woody Allen vond ik 2x niks.

Maar dan zie ik hier weer onder genre het woord komedie staan. Vond eigenlijk niks komisch.

2,5*

Pure amusatie !

Black Cat, White Cat is zo een film dat nergens verveelt. Enorm frisse film waarin de personages uitblinken. Vooral Dadan en Grga zijn erg goed. Bij het shot in het begin waar Grga ligt te genieten in zijn zwembad schoot ik spontaan in de lach, gebeurd niet vaak bij z'n dingen. De andere ideeën zijn ook allen leuk, nergens had ik het 'dit-is-belachelijk-gevoel'.

Wat me ook opviel is dat de score erg goed is. Het dikt het sfeertje nog wat meer aan.

Wie eens een niet alledaags feel-good filmpje wil bekijken is dit perfect !

****

Mij eerste ervaring met Sean Penn in de regiestoel.

Moet zeggen dat het geen speciale ervaring was. Camerawerk en score zijn degenlijk maar hier van de slow-motion scènes kwamen mijn haren recht. Geen toevoeging, lelijk en slecht gedaan.

Acteurs kan hij wel op gang brengen. Jack Nicholson speelt een rol onder zijn niveau maar hij maakt er toch veel van. David Morse is zoals altijd sterk en Robin Wright-Penn is een leuke toevoeging aan het hele gebeuren.

Het verhaal is er een uit de duizend. Een simpele wraakfilm en wat daar de gevolgen van zijn. Was leuk om te volgen en goed dat de speelduur binnen de perken is gehouden.

Het veelbesproken einde: Ik zat een hele tijd met het gevoel Komaan Freddy, schiet dan toch ! Achja, weer veel te sentimenteel gedoe dat niet op zijn plaats was. Ik had hem op 3 staan maar omwille van dat einde een halfje eraf.

2,5*