menu

Le Mépris (1963)

Alternatieve titels: Contempt | De Verachting

mijn stem
3,57 (342)
342 stemmen

Frankrijk / Italië
Drama
103 minuten

geregisseerd door Jean-Luc Godard
met Brigitte Bardot, Michel Piccoli en Jack Palance

Een Franse schrijver in Rome laat zich door een Hollywoodproducent strikken voor commerciele aanpassingen in een Odyssee-verfilming. Hij geeft daarmee voeding aan de onbestemde minachting van zijn vrouw. Een bijna klassieke tragedie in de reflecties over de eeuwigheidswaarde van kunst en de onbestendigheid van individuele emoties.

  • Vanaf 18 januari in de bioscoop (re-release)
zoeken in:
avatar van John Milton
4,0
Biosguru schreef:
Tja, mooi dat ie jou wel beviel. Ik kan deze film niet uitstaan. Vervelende personages, het geneuzel, alles irriteert me aan deze film. En laat Fritz Lang toch met rust.
Maar dat heb je niet bij andere Godards? Mij lijkt dat je veel van zijn andere films dan wellicht ook niets vindt?

avatar van Biosguru
0,5
Au Bout is ok, Pierrot is ok. Alphaville tof. Bande Aparte kom ik niet doorheen. Film Socialisme wens ik mijn ergste vijand nog niet toe..Wisselend dus. Ik kan er weinig aan doen, deze kan ik echt niet uitstaan. Ik had het zelf ook graag anders gezien. Le weekend moet ik nog steeds eens zien. Misschien vindt ik die dan wel weer heel mooi.

avatar van wibro
4,5
Biosguru schreef:
Le weekend moet ik nog steeds eens zien. Misschien vindt ik die dan wel weer heel mooi.
Dit schreef ik o.a. over Week-end;
Wat de film zo verschrikkelijk ontsiert is het eindeloos politieke geouwehoer over revolutie en klassenstrijd met als absoluut dieptement de revolutionaire 3e wereld speech van een Congolees. Ook de Internationale moest natuurlijk af en toe ten hore gebracht worden.
Toppunt van hilariteit;
De liftende hoofdpersonen moeten een vraag beantwoorden willen ze een lift krijgen. De vraagt luid;
"Wil je liever geneukt worden door Johnson of door Mao?"

Dus, je bent gewaarschuwd.

Oh ja, nogmaals, Le Mépris is gewoon een uitstekende Godard met o.a. een schitterende score van George Delerue. Zie o.a. mijn recensie van 14 aug 2008.

avatar van Biosguru
0,5
Haha,

Dank je Wibro! Patrice Lumumba is de Congolees die je bedoelt

Ik val verder niemand aan of doe alsof mensen stom zijn, dat ze dit wel een mooie film vinden. Ik vindt niets aan Mempris, mijn gemis, zeer waarschijnlijk.

avatar van John Milton
4,0
No worries!

Bedankt voor de toelichting juist, daar was ik benieuwd naar

Biosguru schreef:
Tja, mooi dat ie jou wel beviel. Ik kan deze film niet uitstaan. Vervelende personages, het geneuzel, alles irriteert me aan deze film. En laat Fritz Lang toch met rust.


Werd die Fritz Lang later niet zelf regisseur???

Biosguru schreef:
Haha,

Dank je Wibro! Patrice Lumumba is de Congolees die je bedoelt

Ik val verder niemand aan of doe alsof mensen stom zijn, dat ze dit wel een mooie film vinden. Ik vindt niets aan Mempris, mijn gemis, zeer waarschijnlijk.



weet je dat smaak ook beinvloed wordt door opleiding, vrienden , familie , kennissen????? Bijv...als je alleen lbo hebt kom je nergens met Woody Allen......of Godard. Voor sommige films is historisch besef nodig, intellectuele bagage soms...Hhhahhahahahah ik ben goed opgeleid en vind de meeste films een misser...lol. Dat is de andere kant...ja ik heb daardoor een moeilijk leven......smiley. Kijk hier af en toe met verbazing naar 4-5 sterren voor een film (van Neesom bijvoorbeeld) Maar ieder zijn smaak, ......van loodgieter tot professor...weer smiley....

avatar van pampelonne
Wil ik zeker gaan herzien!
Prachtig tijdsbeeld, mooie locatie: gefilmd op het eiland Capri.
Misschien nu een beetje gedateerd, maar in alles natuurlijk een typische franse film.
ik snap wel als mensen er niks aan vinden.

avatar van Biosguru
0,5
frans123 schreef:
(quote)


Werd die Fritz Lang later niet zelf regisseur???


Nogmaals, ik val niemand aan. Ik vindt mezelf geen beter of slechter mens omdat ik deze film niet kan uitstaan. Sneu om te suggereren dat ik de "intellectuele bagage" mis om deze Godard te waarderen.

4,5
Weer een gelaagde en complexe film van Godard. De film gaat over een film (de film is dus meta) over de reis van Odysseus zoals beschreven in de Odyssee. De hoofdpersonages in de film, het echtpaar Paul en Camille, blijken de hedendaagse versie van Odysseus en Penelope en worden zelf slachtoffer van een heuse Griekse tragedie door middel van een misverstand waardoor zij elkaar gaan wantrouwen (en het feit dat verschillende personages een verschillende taal spreken draagt bij aan de sfeer van (spraak)verwarring). Ze houden van elkaar maar het lot – de omstandigheden – drijft hen uit elkaar, wat zij ook nog proberen om het lot af te wenden. Eenzaam keert Paul terug van zijn Odyssee.

Qua verhaal neigt de film naar een saai romantisch drama – je zit het grootste deel naar een kibbelend stel te kijken – maar de film zit zo bomvol thema’s dat de film toch boeiend is en waarschijnlijk minimaal twee kijkbeurten nodig heeft om alles te kunnen bevatten. Een thema dat sterk naar voren komt is die van authenticiteit: kan een film op authentieke wijze een verhaal verfilmen? Wordt film of kunst gecorrumpeerd door de commercie? Is een hedendaagse versie van de Odyssee met een modern-neurotische Odysseus – zoals Paul die op metaniveau ook is – authentiek? Is de oorspronkelijke Odyssee authentiek? Is de liefde die Paul en Camille voor elkaar voelen authentiek (of doen ze alsof en zit er egoïsme achter)? Tegelijk geldt de Odyssee als het voorbeeld van Kunst, precies omdat het ‘echt’ is en Godard brengt de huwelijkscrisis van Paul en Camille ook als bijna genant realistisch in beeld. En op metaniveau is de film realistisch in bv. het feit dat de film tot stand kwam door een Amerikaanse geldschieter, die een naakte Bardot wilde, en die z’n evenbeeld heeft in de film als de Amerikaanse producent die zowel de film als de relatie tussen Paul en Camille corrumpeert (en de kijker krijgt een naakte Bardot – twee maal zelfs). En zoals we van Godard gewend zijn zitten er ook allerlei bijzondere filmkunstjes in zoals bv. het mondeling voordragen van wat normaliter de geschreven openingscredits zijn.

Al met al levert Godard met Le Mépris weer een filmisch huzarenstukje en echte Kunst.

4,5
Ik lees in sommige berichten hier dat de film onbegrijpelijk is omdat niet duidelijk wordt waarom Camille (Brigitte Bardot) Paul is gaan minachten. Omdat dit uiteraard de kern van de film raakt zal ik mijn visie daarop geven.

De reden van die minachting c.q. het begin van de hele tragedie is mijns inziens het moment vroeg in de film waarop Prokosch Camille meevraagt, duidelijk omdat hij haar wil veroveren, en Paul niet protesteert. Je ziet Camille dan heel geschokt reageren omdat zij zo het gevoel heeft dat Paul haar letterlijk weg geeft en dus niet van haar houdt (en later in de film zien we haar opzettelijk Prokosch zoenen in het gezichtsveld van Paul om hem te laten zien wat hij doet c.q. hem nog een laatste kans te geven haar terug te winnen). En dat valt samen met Pauls samenwerking met Prokosch überhaupt waarin hij zijn artistieke doeleinden c.q. zichzelf ‘uitverkoopt’ ten gunste van het geld in meerdere opzichten: hij wordt ingehuurd om het verhaal van de Odyssee te vulgariseren ten behoeve van de commercie en hij geeft toe aan beide wensen van Prokosch (het vulgariseren van de Odyssee en het uitlenen van zijn vrouw) omdat hij het geld van Prokosch nodig heeft. De tragedie hierbij is dat hij dat geld juist nodig heeft om de flat te kunnen kopen en zo zijn liefde voor Camille te kunnen bestendigen: hij ‘verkoopt’ zichzelf om Camille te kunnen behouden maar hij verliest Camille er juist door omdat die walgt van de uitverkoop van Paul, met name natuurlijk dat hij haar weg geeft aan Prokosch voor het geld.

Analoog aan de Odyssee zelf is deze huwelijkscrisis uitdrukkelijk door Godard opgezet als een Griekse tragedie waarvan het kenmerkend is dat het onheil wordt opgewekt door iets kleins zoals een misverstand (het misverstand hier is dat Paul haar niet weg geeft omdat hij niet meer van haar houdt maar omdat hij in Prokosch (nog) geen concurrent ziet) – daarom is bovenstaande misschien niet zo duidelijk en uiteindelijk doet de oorspronkelijke aanleiding er ook niet veel toe - maar dat dan als een sneeuwbal groeit en groeit waarbij de slachtoffers steeds meer in een kluwen geraken waar niet meer uit te komen is (al het gepraat tussen Paul en Camille om er uit te komen leidt alleen maar tot gekibbel en verdere vervreemding van elkaar) en waarbij die steeds harder gaan vechten tegen hun lot dat daardoor uiteindelijk alleen maar in nodeloos bloedvergieten resulteert. Zo wordt in de film meerdere malen de suggestie gewekt dat Paul, die zijn fout in ziet en steeds wanhopiger wordt om zijn fout te herstellen en daarmee zijn relatie met Camille te redden, Camille en/of Prokosch gaat vermoorden (vandaar dat pistool dat hij aan het eind meedraagt) met daarbij ook weer de wetenschap dat geweld zijn liefde niet zal redden maar de walging voor hem alleen maar zal doen toenemen. Maar het lot kan niet worden ontlopen zodat zijn slachtoffers niet kunnen worden gered. Gelijk Odysseus keert Paul zo eenzaam en gehavend terug waar hij was begonnen, een spoor van vernietiging achter hem latend.


PS. Ik heb de indruk dat bij oude films er niet zo met spoilers wordt gewerkt maar zekerheidshalve heb ik de hele verhandeling toch maar in spoilertags gezet.

4,5
Nog even een opmerking. Als ik de behoefte heb om een recensie van een professionele criticus te lezen dan probeer ik altijd die van Roger Ebert te lezen. Ebert blijkt niet erg enthousiast over deze film, omdat de film Godards mislukte knieval voor de commercie (met o.a. Brigitte Bardot erin) zou zijn. En Godard zou Godard niet zijn als hij met de film niet precies dat laat zien: zijn mislukte uitstapje naar de commerciële film want dat is precies waar de film over gaat (PS. De film zou niet alleen artistiek zijn mislukt maar ook commercieel was het weinig succesvol zodat Godard en commercie gewoonweg een slecht huwelijk is). Nu is dat dan weer tamelijk briljant van Godard (zijn eigen mislukking filmen) als dat zo zou zijn, maar ik vind de film sowieso nog genoeg diepgang hebben om het een artistiek succes te noemen. Of het inderdaad Godards slechtste film is kan ik niet beoordelen want ik heb alleen nog Vivre Sa Vie en Le Mépris gezien. Maar als dat zo is dan belooft dat wat voor al die andere films van Godard die dan allemaal geniaal moeten zijn...

Gast
geplaatst: vandaag om 09:07 uur

geplaatst: vandaag om 09:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

*

* denotes required fields.