menu

The Maltese Falcon (1941)

Alternatieve titel: Maltezer Valk

mijn stem
3,65 (768)
768 stemmen

Verenigde Staten
Film noir / Misdaad
99 minuten

geregisseerd door John Huston
met Humphrey Bogart, Mary Astor en Peter Lorre

Sam Spade is samen met zijn partner Miles Archer eigenaar van een detectivebureau. Op een dag wordt Archer doodgeschoten terwijl hij iemand aan het schaduwen is. Vanaf dat moment wordt Spade in de gaten gehouden door de politie. Dat belet hem echter niet om zelf op onderzoek uit te gaan naar de mysterieuze omstandigheden rond de moord. Zodoende raakt hij verwikkeld in de strijd om een extreem kostbaar beeldje.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=phUxnXGhEiI

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van AGE-411
3,0
Een film die het eigenlijk vooral van 1 ding moet hebben: Bogart.

Moest men deze man weg halen schiet er nog zeer weinig over. En ik kan me ook niet inbeelden dat iemand hem zou vervangen. Wie heeft datzelfde niet-afgeborstelde imago van Bogart? Niemand!

Het liefdesstukje op het einde had ook niet gemoeten voor mij. Gelukkig koos de regisseur voor een goed einde, en dus overwon de liefde niet. Mijn tenen waren zich al aan het krommen in de afwachting van een Hitchcockiaans einde.

Neen, ik ben echt blij dat ze ook in de bak vloog,
want ik ergerde me dood aan dat mens. Een groter contrast met Bogart kon er haast niet zijn. Ik ben dan ook blij dat ze vanaf halverwege de film minder airplay kreeg.

De andere rollen zijn allemaal goed tot minder goed gespeeld. Men kon de dame die de secretaresse speelde beter de vrouwelijke hoofdrol geven.
En Peter Lorre belooft alvast voor M. Ik kijk al ene tijdje uit naar die film (staat op PC, maar kan geen subs vinden )


De dialogen worden eigenlijk ook beter naarmate de film verder gaat. Af en toe afgewisseld met een bitsige uithaal die Bogart moet doen naar de andere figuren.


Maar het verhaal is wat minder. Waar de film aanvankelijk gefocust ging zijn op het beeldje werd het beeldje naar mijn mening minder belangrijk tegen het einde van de film, dat overigens zeker niet origineel of speciaal was. Oa bandieten die op het einde gewoon de deur uit liepen Men kon toch nog wel wat beters bedenken?



3,5*

3,0
TMP
Een lichtjes tegenvallende film. Bogart acteert wel aardig, maar de rest van de cast kan niet imponeren. Dat geldt helaas ook voor (de uitwerking van) het verhaal, dat werd naar het einde toe niet boeiender. De boeven komen totaal niet professioneel over, dit zorgt er ook voor dat de film nooit echt spannend wordt. Bogart's personage is zo dominant, dat je al kan voorspellen hoe het gaat aflopen. Hij zal er zelf het beste uitkomen, en dat gebeurt ook. Dat het beeldje niet echt blijkt te zijn, vond ik ook niet heel verrassend. Het geheel kijkt wel aardig weg, maar hoogstaand is het zeker niet.

avatar van simonvinkie
3,5
Bij herziening blijf dit ook weer een zeer sterke film. Bogart is hier absoluut op zijn best in deze snelle en bijzonder vermakelijke Film-Noir.

avatar van Rosicky
1,5
Vervelende praatfilm

Ik weet dat ik de enige ben, maar ik vind Bogart een erg beperkte acteur die er keer op keer niet in slaagt mij te overtuigen. Verder is de film behoorlijk saai. Het getuigt van lef om deze als 'explosive' te omschrijven op de poster, maar goed, het waren andere tijden. Veel meer dan wat gepraat is er in The Maltese Falcon niet te zien. Ik ben een beetje fan geworden van het noir-genre, dit is zonder twijfel een van de minst spectaculaire films die ik in dat genre zag. Jammer.

avatar van Sergio Leone
2,0
Moeizame zit.

Ik vrees dat het genre film noir mijn ding niet is. Chinatown vind ik ook al zo vermoeiend, en dit moet het dan ook nog eens zonder een acteur van het kaliber Jack Nicholson doen.

Het plot an sich is wel oké. De kijker wordt wat denkwerk voorgeschoteld, maar echt ingewikkeld wordt het gelukkig niet.
Af en toe zit er eens een onlogische scène tussen, maar dat nemen we dan maar even voor lief.
Het einde dreigt nog grandioos mis te lopen, en dat doet het ook gedeeltelijk, maar het had erger gekund.

Dit is de eerste rol van Humphrey Bogart die ik gezien heb. Wel, erg benieuwd naar zijn ander werk ben ik er niet door geworden. Ik vind hem zelfs best zwak, te zwak althans om een film te dragen. De maniertjes en uithalen liggen er veel te dik bovenop.
De ondersteunende cast doet het al niet veel beter. Mary Astor bijvoorbeeld is een complete ramp; irritant van begin tot eind.

Het sfeerbeeld wordt wat tenietgedaan door de te opzichtige figuranten die het decor ingelopen komen. De muziek is volgens verwachting heel bombastisch bij momenten, om op andere momenten geheel afwezig te zijn.

Eéntje om snel te vergeten.
2

avatar van El  Loco
2,0
Oude Film Noirs liggen me dus niet.

Ik zie hier helaas geen verschil in met pakweg Laura, The Third Man of The Big Sleep. Qua plot is het meestal wel leuk bedacht en weten ze op het einde nog een twist op poten te zetten, maar daar stopt het ook bij. De Film Noirs uit de 40’ voelen nergens echt sfeervol aan ( op uitzondering van The Third Man) en worden nergens echt spannend, en dat is jammer genoeg ook het geval in deze film.

3de Bogart ondertussen geloof ik en 3de keer matig optreden. Meer dan zijn tekst aframmelen doet hij niet, zoals wanneer hij verneemt dat Miles vermoord is, toont hij amper emotie. Greenstreet daarentegen vond ik hier wel een leuk personage afleveren als de dikke gangster.

Neen, de Film Noir uit de 40’heeft me tot nu toe nog niet echt weten te bekoren en The Maltese Falcon heeft er geen verandering in gebracht. Meer dan het plot volgen zit er niet in en Bogart is iets te plat.

2*

avatar van The One Ring
4,5
El Loco schreef:
Meer dan zijn tekst aframmelen doet hij niet, zoals wanneer hij verneemt dat Miles vermoord is, toont hij amper emotie.


Dat is ook het hele punt van die scène, dat hij emotieloos reageert. Hij mocht zijn partner niet. Daarbij is Sam Spade geen vriendelijke man.

avatar van El  Loco
2,0
The One Ring schreef:
(quote)


Dat is ook het hele punt van die scène, dat hij emotieloos reageert. Hij mocht zijn partner niet. Daarbij is Sam Spade geen vriendelijke man.
Ok, ze waren geen al te beste vrienden maar ik blijf het toch een vreemde reactie vinden. Verder wilde ik die scène even aanhalen om aan te tonen hoe kleurloos ik Bogart vind. Niet geheel mijn stijl denk ik.

4,0
Ik had niet verwacht dat Film Noir mijn genre zou zijn, maar The Maltese Falcon was ondanks het complete gemis aan enige vorm van visueel spektakel en/of actie een zeer amusante en intrigerende zit. Voornaamste reden hiervoor is toch wel de norse uitstraling van Bogart zelf, ik kan me prima voorstellen dat hij medio jaren '40 een zelfde status had als mensen als Clint Eastwood later kregen: wat een fantastische manier hoe hij zijn zinnen brengt en strontchagrijnig zichzelf door de film heen moppert.

Er gebeurt praktisch niets in de film, maar de personages zijn erg aanstekelijk en de dialogen zijn dermate goed geschreven en gebracht dat ik me hier geen seconde druk over heb gemaakt. Ook erg fijn dat men niet voor een geforceerd happy ending gaat waarbij Astor en Bogart samen gelukkig voort zouden leven, maar dat Bogart, zoals zijn personage ook duidelijk is, haar alsnog uitlevert aan de politie. Fantastisch hoe men de aandacht er met minimale middelen bij kan houden, ik denk dat ik maar eens meer van Bogart's oeuvre moet gaan opzoeken.


avatar van BBarbie
3,0
Valt bij herziening toch wat tegen. Op zich is het een prima verhaal. Maar het is natuurlijk een nadeel bij detectiveverhalen, dat die minder spannend zijn wanneer je van tevoren de afloop kent. Ik weet niet of dat de bedoeling was, maar Humphrey Bogart maakt van het beroemde Sam Spade personage naar mijn smaak een net iets te gelikte detective. Sowieso valt het acteren imo niet mee, met uitzondering van Sydney Greenstreet.

avatar van wwelover
4,0
Uitstekende Filmnoir met een goede cast en sterk verhaal. Leuke twists ook.

avatar van Tarkus
3,5
Goede film met een uitstekende Humphrey Bogart, een van mijn favoriete acteurs uit het verleden (hij overleed in mijn geboortejaar 1957).
Ook het verhaal is wel goed, al is de film bijna één dialoog, weinig of gene actie dus in deze prent, maar dat gebeurde met films uit die tijd wel meer.

avatar van Wataru
5,0
Joel Cairo: Might I remind you Mr. Spade that you may have the falcon, but we certainly have you.

Sam Spade: Don't be too sure I'm as crooked as I'm supposed to be.

Filmgeschiedenis. Dat is wat je John Hustons The Maltese Falcon kunt noemen. Er zijn immers maar weinig films die ervan beschuldigd kunnen worden het fundament te hebben gelegd voor een heel filmgenre (of stijl) en die tot op de dag van vandaag tot de klassiekers worden gerekend. Gebaseerd op het gelijknamige verhaal van Dashiell Hammett schreef deze film geschiedenis doordat het niet alleen Duits expressionisme combineerde met de Franse film noir maar ook omdat dit het regiedebuut zou worden van de eerder genoemde John Huston en de grote doorbraak voor Humprey Bogart. Later zouden beide nog een paar keer samenwerken wat leidde tot Across the Pacific, Treasure of the Sierra Madre, Key Largo en The African Queen maar hier worden de fundamenten van deze samenwerking gelegd.

Huston bracht voor de Maltese Falcon het perfecte team bijeen. Niet alleen schittert Bogart in zijn rol als de tough-guy detective Sam Spade maar ook de andere spelers, zoals Peter Lorre als de feminiene Joel Cairo, Sydney Greenstreet als de onverstoorbare Kaspar Gutman, en Mary Astor als femme fatale Brigid O’Shaughnessy, zetten allemaal onvergetelijke personages neer. Het dubbelspan Lorre en Greenstreet viel dusdanig in de smaak dat we ze later in Casablanca en Passage to Marseille weer zouden zien.

John Hustons versie is de derde verfilming van het verhaal van Dashiell Hammett. De eerste poging werd nog tijdens de Pre-Code dagen geprobeerd en had Ricardo Cortez in de rol van Sam Spade en Bebe Daniels als Ruth Wonderly. De nadruk lag vooral op erotiek en Sam de playboy. Hoewel een succes was de studio toch niet helemaal tevreden en werd in 1936 een nieuwe poging ondernomen met als titel Satan met a Lady. Ditmaal met William Warren en Bette Davis in de hoofdrollen. Satan met a Lady is een comedy en bevat veel grappige momenten, maar zelfs Bette Davis aanwezigheid kon deze film niet tot een succes maken.

Dankzij de combinatie van het eerder genoemde Duits expressionisme en de Franse film noir, waarbij duidelijk een pessimistisch ingesteld wereldbeeld naar voren wordt gebracht en de soms vreemde camerahoeken slaagt Huston erin om de juiste sfeer van de ‘hardboiled’ detectiveseries uit die jaren te creëren, daarbij geholpen door het staccato-taaltje van met name Bogarts personage en de sfeervolle muziek. Dit was precies wat Hammetts verhaal op het witte doek nodig had en waardoor Hustons versie met kop en schouders boven zijn twee directe voorgangers uitsteekt.

The Maltese Falcon zette de toon voor film noir en detective films in de decennia die volgden: de harboiled en tough-guy detective met een cynische kijk op de wereld, de meesterboef, en de femme fatale zijn almaal vaste elementen tegenwoordig maar het is in The Maltese Falcon dat ze voor het eerst echt goed tot hun recht komen.

Met The Maltese Falcon kijkt u naar een stuk filmgeschiedenis en alleen al daarom behoord deze film tot de klassiekers en is vooral vanwege de knappe prestaties die Bogart levert in de rol van Sam Spade een absolute aanrader voor iedereen die van sfeervolle films houdt.

avatar van scorsese
4,0
Uitstekende film waarin de partner van een prive-detective wordt doodgeschoten tijdens een klus. Een behoorlijk complex, maar onderhoudend plot. Deze film-noir is ook zeker niet zonder humor. Een perfecte casting, met Humprey Bogart voorop. En verder een uitstekend regiedebuut van John Huston.

avatar van baspls
3,5
"I couldn't be fonder of you if you were my own son. But, well, if you lose a son, it's possible to get another. There's only one Maltese Falcon."

Als Sam Spade op onderzoek uitgaat naar de mysterieuze dood van zijn partner privë-detective Archer, raakt hij verwikkeld in de strijd om een bijzonder kostbaar beeltje.

The Maltese Falcon is een goede film noir van John Huston. De achtergrond van het valkenbeeld waar het in de film om te doen is intrigeerde me al meteen. Een geschenk van de Maltezer Kruisvaders aan Karel V dat op zee door een zeerover is gestolen. De film had af en toe ook een beetje een Indiana Jones-achtige sfeer (mannen bezeten om een artefact in handen te krijgen en dergelijke). Had dat ook eigenlijk helemaal niet verwacht.

Het acteerwerk van de film was sterk en ook wel typerend voor die tijd. Opvallend is dat personages soms heel snel praten. Ondanks dat de film een hoop dialogen heeft wordt het nergens saai en blijft het boeien. Humphrey Bogart was erg goed in de hoofdrol van de norse detective. Naast hem vond ik ook Peter Lorre het erg leuk doen.

De film is prima opgenomen, niet heel bijzonder op dat gebied. Overgangen en muziek soms een beetje gedateerd. Al had de muziek wel een leuk sfeertje. De nacht-opnames waren ook mooi gedaan.

Prettige kennismaking met de films van John Huston. Deed me een beetje denken aan Chinatown van Roman Polanski (waar hij een van de hoofdrollen vertolkt). Onderhoudende film met goed plot. Aanrader.

avatar van Dievegge
5,0
In tegenstelling tot de traditionele privédetective is Sam Spade geen wereldvreemd type dat het van z'n geniale deducties moet hebben, maar een harde jongen die zich met het gangstermilieu van een Amerikaanse grootstad inlaat. Vuisten en lichamelijke intimidatie halen het van vuurwapens. Vermoedelijk heeft Humphrey Bogart, die klein van gestalte was, hier en daar op een verhoogje gestaan.

Spade heeft een dubbelzinnige moraal. Hij rookt en drinkt veel, pleegt overspel en toont geen emotie na de moord op z'n partner Miles Archer (Jerome Cowan). Als puntje bij paaltje komt, doet hij echter z'n morele plicht door Archers moordenaar te vatten - geen woorden maar daden. Archer verdiende weinig sympathie, want hij was een niet al te bekwame detective, een karakterloze hoorndrager en een mislukte charmeur met een anjer in z'n knoopsgat.

De gebeurtenissen worden vanuit Spades standpunt getoond; we kijken mee over z'n schouder. Tweemaal wordt hiervan afgeweken. Bij de eerste moord zien we Archers flirterige glimlach - een hint naar de identiteit van de dader - omslaan in een blik van doodsangst. Wanneer Spade een eerste blik op de valk werpt, wordt onze nieuwsgierigheid geprikkeld doordat we enkel zijn reactie zien.

Brigid O'Shaugnessy (Mary Astor) is een femme fatale met een theatrale persoonlijkheidsstoornis die veel liegt en mannen durft te schoppen. De mannelijke schurken zijn een komisch allegaartje. Kasper Gutman (Sydney Greenstreet) is een dikzak wiens buik nog wat omvangrijker gemaakt wordt door het lage camerastandpunt. De geparfumeerde zakdoeken van Joel Cairo (Peter Lorre) suggereren dat hij homoseksueel is. Ook z'n scheldwoorden vallen nog net binnen de grenzen van wat de censuur toen toeliet: "You imbecile! You bloated idiot! You stupid fathead!"

Enerzijds is het een whodunit, anderzijds een jacht op een macguffin. Beide verhaallijnen kennen een verrassende ontknoping. De valk, niet toevallig een roofvogel, staat symbool voor hebzucht. Ze hebben meerdere exemplaren van diverse grootte gebruikt. Tegenwoordig zijn deze bewaarde artefacten ongeveer evenveel waard als de fictieve Maltezer Valk.

De ingewikkelde intrige vergt concentratie om te volgen. De eerste twee moorden hebben een vergezocht motief. Er wordt veel gelogen, zowel door Brigid als door degenen die de onbekwame politie wat op de mouw willen spelden. Veel wordt uitgelegd in jachtige dialogen. Personages als Floyd Thursby en de voormalige eigenaars van de valk krijgen we nooit te zien. Het boek lezen of dialogen herbekijken kan helpen om alle plotdetails te begrijpen.

In plaats van je hersenen te pijnigen kun je je ook laten meeslepen door het groezelige sfeertje. Stijlelementen als low-keybelichting, schaduwen en reflecties zouden standaard worden de volgende jaren. De letters op de deur en op de ruit van Spades kantoor - dat geheel toevallig op de Golden Gate Bridge uitkijkt - zijn in spiegelschrift te zien. Tabaksrook draagt bij tot de stemming, of die nu uit Spades zelfgerolde saffies komt of uit Gutmans dikke pafsigaren. Parallelle strepen zijn een visueel motief, in jaloezieën, kleren en meubels. Op het einde zien we de tralies van de lift en hun schaduw over het gezicht vallen van Brigid, die weet dat ze naar de gevangenis gaat.

John Hustons regiedebuut is een trendsetter met een complexe intrige, een sinistere sfeer en een puike cast, die z'n status van klassieker niet gestolen heeft.

avatar van Flavio
3,5
Blijft een leuke klassieker, waarbij vooral de leuke dialogen en het ontspannen, haast laconieke acteren van Bogart opvallen. Lorre zie ik altijd graag ondanks (of dankzij) zijn wat zenuwachtige spel, en ook Sydney Greenstreet als de Fat Man was goed. Deze drie acteurs zouden ook terugkomen in Casablanca een jaar later, een film die maar een jaar jonger is maar toch veel moderner aanvoelt.

5,0
De moeder aller film noirs. Aan het verhaal is geen touw vast te knopen, maar ergens heb je het vermoeden dat Humphrey Bogart aan de goede kant van de wet staat en de rest niet. Er wordt gejaagd op "the stuff that dreams are made off", maar gevonden wordt er weinig. Sterke debuutfilm van John Huston, die hij nooit meer wist te overtreffen.

avatar van IH88
4,0
“Might I remind you Mr. Spade that you may have the falcon, but we certainly have you.”

Sterke klassieker. Humphrey Bogart is de grote ster van de film en de man overtuigd als detective Sam Spade. Koel, stoïcijns, krachtig en sarcastisch, Bogart laat niet met zich sollen en dat hij de mysterieuze zaak rond een aantal moorden en een verdwenen beeld van een valk gaat oplossen is vanaf het begin duidelijk.

Leuke rol ook Lorre als kleurrijke gangster Joel Cairo. Mary Astor vond ik wat minder, maar mag vooral op het laatst tonen wat ze kan. The Maltese Falcon is een echte film noir en het misdaadverhaal zit ijzersterk in elkaar. De twists komen snel en de film voelt soms als een achtbaan waar je niet vanaf kan stappen. En dat wil je ook helemaal niet, want regisseur John Huston en Bogart houden je bij de les.

avatar van Duke Nukem
4,5
Eén van de beste films met Humphrey Bogart, wat zet hij toch een heerlijk macho type neer! Zijn harde gelaat, ruige rokersstem en snelle manier van praten, de manier waarop hij met vrouwen omgaat (doet mij een beetje denken aan James bond, die er zijn hand niet voor zou omdraaien om een dame als menselijk schild te gebruiken als iemand hem beschiet). Het zijn allemaal typische kenmerken van deze iconische acteur (gespeeld... of misschien was hij in het echt gewoon zo?). Je moet ervan houden, en ik vind het gewoon top!

avatar van Metalfist
3,5
The stuff that dreams are made of

John Huston, toch één van de meest interessante regisseurs uit het oude Hollywood tijdperk. Niet alles wat hij heeft gemaakt is even interessant, zo'n Prizi's Honor bijvoorbeeld is de regisseur onwaardig, maar hij heeft met onder andere The Night of the Iguana wel één van mijn favoriete films aller tijden op zijn naam staan. Ik was al jaren benieuwd naar zijn regiedebuut, deze The Maltese Falcon, maar was ook wat allergisch geworden aan Humphrey Bogart. Geen slechte acteur, verre van, maar altijd hetzelfde.

En dat is deze keer niet anders. Het is echter goed dat hij onder regie van Huston valt, want die slaagt er toch in om hem naar een iets hoger niveau te tillen. Bogart is weer zijn vertrouwde zelf met al zijn tics en al zijn gewoontes maar het werkt tot op een zekere hoogte wel. Naar het einde toe had ik het wel weer gehad met Bogey, maar het is één van de weinige hoofdrollen waar ik hem tot aan de credits goed vind. Soit, The Maltese Falcon wordt uiteraard veel geassocieerd met de acteur maar er zijn natuurlijk nog een hoop andere bekende koppen die hierin meespelen. Peter Lorre is heerlijk als Joel Cairo, wat blijft dat toch een fantastische acteur, en ook kleine bijrollen zoals Sydney Greenstreet (de Fat Man) en Ward Bond (Tom Polhaus) doen het goed. Hoewel Elisha Cook Jr als de schietgrage Wilmer Cook misschien net iets teveel een karikatuur is, is het wel een rol die net wat extra schwung aan de dialogen geeft.

Want als er ooit een blauwdruk heeft bestaan voor het film-noir genre, dan is het wel deze The Maltese Falcon. Huston doet hier met een debuut iets wat weinigen hem eerder hebben voorgedaan en dat is met één film een volledig genre definiëren. De norse prive-detective, de femme fatale die zijn hulp komt vragen, een plot waarbij er regelmatig een lijk uit de kast valt. Tof in ieder geval maar wel een beetje jammer dat het op den duur een net iets te groot kluwen wordt. Verder wel een aantal fijne keuzes die Huston hier maakt. Door (bijna) alles vanuit het standpunt van Spade te filmen wordt je extra betrokken bij het verhaal en visueel is het een toch ook wel erg sfeervol filmpje geworden.

Ondanks Bogart toch nog een toffe film. Geef mij maar films als The Oklahoma Kid waarin hij kan schitteren via een atypische bijrol, maar het moet gezegd worden dat het film-noir een genre is dat hem wel ligt. Niet de klassieker die ik ervan verwacht had, maar Huston mag tevreden zijn met zo'n debuut. Een sequel is in de maak geweest, maar werd wegens problemen met rechten uiteindelijk uitgebracht met andere personages (en zonder Bogart en Huston maar wel met Lorre en Greenstreet) als Three Strangers.

3.5*

avatar van Gerlof1378
5,0
Mooi gemaakte film-noir, je moet er wel van houden zo'n oudje maar hij is goed te doen en duurt ook niet zo lang. De cast met Humphery Bogart in de hoofdrol speelt goed en met name Peter Lorre spelen goed alleen al zijn stem wat een figuur. Persoonlijk vind ik deze film samen met Casablanca Humphrey zijn beste film, oordeel zelf wat je ervan vind.

3,0
Verfilmingen in zwartwit geven altijd net dat tikkeltje meer suspens, zeker binnen het thrillergenre (vraag dat maar aan Hitchcock die hier soms bewust voor koos ook al was kleur op die momenten al mogelijk). Maar goed, de Maltese Falcon dan. De film heeft een zekere snelheid; je moet elke seconde opletten, want er wordt continu gepraat waardoor je niet onmiddellijk tijd hebt om te reflecteren of over de film na te denken. Acteren kan Bogart natuurlijk als een van de beste. En toch... ik heb hem al in betere films gezien, en meer algemeen had ik soms moeite om te volgen. Dat maakt dat ik de hele fuzz rond deze film niet helemaal begrijp, want kom maar aan 3*

Gast
geplaatst: vandaag om 15:47 uur

geplaatst: vandaag om 15:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.