The Maltese Falcon (1941)

Merk ik daar enige vorm van sarcasme in een bericht van The One Ring, of heb je het gewoon verkeerd gelezen?

Dat hangt er volgens mij geheel van af wat je denkt dat ik verkeerd gelezen heb.

Neem aan dat "het beeld dat ik vooraf van The Maltese Falcon had" gewoon slaat of de film, niet op dat ding zelf?

Ik vermoedde al zoiets, maar ik nam aan dat het om het object ging. Het kan gemakkelijk als allebei gelezen worden.

Lijkt me nogal random gezien de opmerking vooraf en vlak daarna, maar het zou inderdaad kunnen. 't Is in ieder geval een leuke woordverwarring.

Je focust op de verkeerde dingen, The One Ring.

Ik mistte de rauwe misdadige kant wat ik verwacht van een noir. De ene gangster was een beetje een sulletje, de andere een "keurige heer" en de derde boef zou in deze huidige tijd gewoon verkoper zijn geworden op de afdeling dames mode (overigens wel prachtig neergezet door Peter Lorre).

Bogart als detective held had het ook niet evenals Mary Astor die hier geloof ik de femme fatale moest spelen. Beide te liefelijk voor mijn smaak.

Het verhaal op zich steekt wel goed in elkaar het heeft me de hele tijd kunnen boeien.

Wel een goede film maar ik had eigenlijk gehoopt op een meer duistere noir voor een film die het begin zou zijn voor dit genre.

Leuke film-noir weer. Met zoals altijd een fantastische Humphrey Bogart. Wat een acteur is het toch. Misschien wel een van de beste die ooit op deze aardbol hebben rondgelopen. Met zijn zelfverzekerde en sarcastische uitstraling. Maakt hij van elke rol wel iets moois.

Heerlijk genre, film-noir. Ik heb er nu een stuk of zes gezien, en het begint langzamerhand absoluut uit te groeien tot een van mijn favoriete genres. Wat ik bij The Maltese Falcon erg miste, was de donkerheid, zeg maar. Het is allemaal een beetje te vrolijk naar mijn mening. Waar bijvoorbeeld In a Lonely Place echt zo'n lekker donker sfeertje had.

Verhaal is wel erg leuk. Veel plotwendingen, die je zeker allemaal niet ziet aankomen. Humphrey Bogart zet hier absoluut een van zijn sterkste rollen neer. En verder kwam vooral Peter Lorre's rol goed uit de verf.

Goeie film dus. Niet zo sterk als ik er van had verwacht, maar zeker een dikke voldoende waard. Ben ook erg benieuwd naar The Treasure of the Sierra Madre, die ik ook op dvd heb. Weer met het John Huston, Humphrey Bogart koppel. Dus dat belooft veel goeds.

3,5* voor deze film

Tegenvaller toch wel,

Mijn eerste echte Film-Noir is dit, en ook mijn eerste Bogart. Beide vielen me tegen. Het duistere wat een Noir zou moeten kenmerken(?) , kwam hier niet echt aan bod.(Op het moment na, toen Spade uit het raam keek. En wilmer ergens in een donker hoekje stond.) Dit is voor zover ik weet de eerste Noir. Dus toen was lag de titel Noir er nog niet zo dik bovenop.
Dan de andere tegenvaller, Humphrey Bogart. Hij doet hij eigenlijk best wel aardig, en dialogen die hij mag aandragen zijn leuk(met vooral die kat en muis spelletjes over en weer). Maar het is vaak allemaal zo stijfjes en komt niet altijd natuurlijk over. Mary Astor is hier een goed voorbeeld van. Ze overtuigt voor geen meter, en ik begon me na verloop van tijd zelfs te irriteren aan haar. De rest van de cast is opzich wel oké. Elisha Cook Jr. die de rol van Wilmer speelt doet dat vooral met zijn ijzeren uitstraling en doet het erg leuk.

Toen de rest wat tegenviel was mijn hoop gevestigd op een zeer goed plot.(Je moet toch wat ) Maar ok dit viel erg tegen, je word natuurlijk constant op het verkeerde been gezet. Maar dit is allemaal wat voorspelbaar. En ook toen de Falcon nep beel te zijn. Kreeg ik geen wauw moment.

Mijn eerste Noir, en toevallig ook de 1e Noir. Maar mijn intrede in dit genre valt wat tegen. Gelukkig heb ik nog een hoop te gaan. En er zal vast wel iets tussen zitten voor mij. The Maltese Falcon krijgt van mij een 3*.

In a Lonely Place, Sunset Boulevard, Dark Passage, The Desperate Hours en The Third Man zijn films die ik je aanraad, als je van meer films uit het Film-Noir genre wil gaan kijken.

Zeer bedankt voor deze titels, ga ik meenemen op mijn lijstje. Want ik wil inderdaad zeker nog wat Noir films zien. Al is Tech-Noir ook leuk

Graag gedaan. Tech-Noir moet ik dan nog heel veel uit zien. Het is niet echt mijn favoriete genre.

Zitten toch aardig leuke films tussen. Terug naar Film-Noir. Binnenkort bestel ik de box van Hitchcock, en daar zitten ook nog wat Noirs tussen dacht ik.

Dit was een jaar geleden ook voor mij één van men eerste Film Noirs en hij viel me toen ook tegen. Bij de tips die simonvinkie gaf kan ik nog aanvullen: Double Indemnity, The Postman Always Rings Twice, Murder my Sweet, Strangers on a Train, Touch of Evil, Ace in the Hole, Shadow of a Doubt, Act of Violence, .... Als je Bogart op zijn best wil zien kun je het best The Big Sleep, Casablanca of In a Lonely Place kijken.

Inmiddels ben ik het film noir genre af aan het struinen en het moet gezegd worden, ze vallen mij goed mee! Ik ben wel ontvankelijk voor de ingrediënten die in verscheidenen film noirs terugkomen. The Third Man en The Night of the Hunter zijn op dit moment mijn torenhoge favorieten ( alhoewel ze misschien niet voor iedereen de aspecten van een typische film noir bezitten ), maar ook de vele Hollywoodproducties komen vaak duister, vermakelijk danwel spitsvondig voor de dag.

The Maltese Falcon heeft mij nooit echt aangesproken, vooral omdat ik na de miskleun Casablanca, Bogart moe was. Maar toen ik laatst in de cinematheek stond, drukte ik de film maar wat graag in mijn handen, ik was er helemaal klaar voor!

De sfeer, is het beste wat de film te bieden heeft, niet zozeer omwille van mooie zwart - wit beelden, maar vanwege de ( soms zelfs geestige! ) plot en de bijbehorende reeks aan bedreigingen, verdachtmakingen, vuile luchtjes, chantage, obsessieve figuren, de gecompliceerde driehoeksverhouding tussen de schurken, de detective en de politie, die je voorgeschoteld krijgt. Een fijne, vlotte film met een verdienstelijk einde! Een 3,5*

Binnenkort een Blu-ray release!

Dat is goed nieuws!

Supersnelle film-noir waar de scherpte werkelijk vanaf druipt.

Humphrey Bogart moet wel een van de grootste bazen aller tijden zijn

Review Blu-ray release: incredible/very highly recommended.

Na The Third Man de 2e Film-Noir op Blu-ray: zone vrij.

Mijn mening deel ik volledig met je.

Een prachtfilm, met een schitterend spelende Bogart.

Zojuist het boek gelezen. Toen beseft ik wat 'n geweldige cast deze film heeft! Niemand had Sam Spade beter neer kunnen zetten als Humphrey Bogart, niemand had Joel Castro beter neer kunnen zetten als de onvolprezen Peter Lorre (met deze twee acteurs kan 'n film wat mij betreft zowiezo bijna niet stuk!) en niemand had the Fat Guy beter kunnen spelen als Sydney Greenstreet! Het is alsof het boek na de film is geschreven, zo goed komen de karakters overeen!

Grappig dat alle drie ook hoofdrollen vertolkten in Casablanca!

Of we Film Noir als een genre mogen beschouwen of het als een stijl moeten zien is een discussie waar men tot op de dag van vandaag nog steeds niet uit is. Hoe dan ook zijn de vaak voorkomende visuele eigenschappen veel interessanter dan de inhoudelijke kenmerken, want de waslijst wederkerende elementen is daarvan dusdanig groot dat je bij quasi elke film die bestempeld wordt als Noir zo ongeveer hetzelfde verhaaltje ziet. Een antiheld leeft in een nihilistische kutwereld vol corruptie en bedriegers, probeert zijn plan te trekken uit een of andere situatie en leert daarbij een Femme Fatale kennen. Prima ingrediënten als daar een visuele sfeerbom van gemaakt wordt, een saaie bedoening als zowel plot als cinematografie niet kan overtuigen.

In The Maltese Falcon dient de kapstok enkel voor doelloze interessantdoenerij in de vorm van allerhande plottwists of een overkill aan dialogen die op een koortsachtige manier clever proberen overkomen. Ook typische Noir-aspecten, alleen worden ze dus niet altijd zo slecht uitgewerkt als in deze vermeende trendsetter van het genre. Of stijl. Het magere scenario concentreert zich op de zoektocht naar een beeldje, waarbij de repetitieve gesprekken voornamelijk op een kinderachtig 'ik toon het mijne als jij het jouwe laat zien'- niveau blijven steken.

Met oerdomme boeven die op de meest belachelijke manieren om de tuin worden geleid moest ik al helemaal aan een matige aflevering van Kuifje denken. En dan vergeet ik bijna het buitengewoon idiote lachje van een stereotiepe gangsterbaas en een hulpje die sullige opmerkingen maakt als "kijk nu wat je met mijn hemd gedaan hebt" nadat ie net een peer had ontvangen. Ik begrijp dat de protagonist slimmer moet zijn dan zijn tegenspelers, maar met dergelijke Mega Mindy-achtige figuren komt het nu ook niet bepaald serieus over.

Deze onzin werd allemaal ook nog eens gefilmd met op een paar leuke foefjes na veel te weinig fantasie om het geheel wat op te fleuren. Dat de camera doorgaans enkel beweegt als een personage zich verplaatst moet men maar voor lief nemen omdat dat ook weer zo’n kenmerk zou zijn, alleen is het eveneens voor de rest (van close ups tot montage) meestal zo standaard dat je er zelf idioot zou van beginnen lachen.

Of Film Noir nu een genre danwel een stijl is kan mij eigenlijk niet veel schelen, maar voor mij is The Maltese Falcon in de eerste plaats een verschrikkelijk overgewaardeerde b-film. Het overbrengen van een somber gevoel is de makers in elk geval gelukt.

1*

Tja, zo kan je deze film ook zien natuurlijk

Of je kunt er niet naast kijken zal je bedoelen.

Ben wel een sucker voor film noir, hoewel ik veel klassiekers nog niet heb gezien. Daarom maar eens The Maltese Falcon opgesnord, die vaak wordt gezien als de moeder van het genre. Echt een hoogvlieger is deze prent wel niet (Heb je 'm?! Geen hoogvlieger... En het gaat om een valk die niet vliegen kan! Hahahahahá!!) Althans wat dit venteke betreft he!

De film is uit 1941 en dat merk je toch een beetje aan de acteerprestaties, die soms (onbedoeld) komisch zijn. Bogey zie ik op zich graag bezig, maar vond ik dit keer soms nogal knullig. Heeft natuurlijk wel veel charisma en een heerlijke stem. Wat Peter Lorre hier doet, is me nog altijd niet helemaal duidelijk. Die Wilmer was voor mij dan wel weer een geslaagd personage.

Qua sfeer hou ik hier best van. Heerlijk om 's avonds laat naar een filmpje noir te kijken. Jammer genoeg gaat The Maltese Falcon naar het einde toe slepen, waardoor de mysterieuze toon van zijn pluimen (Stopt het dan nooit?!) laat. Meer dan 3* kan ik hier dan ook niet aan kwijt. Blijft wel een genre waar ik me verder wil in verdiepen.

Mijn 6e Bogartfilm en dan zitten er sommige memorabele nog niet eens bij. Tijd dus voor een inhaalactie. (The African Queen zal de volgende zijn). Bogart is een prachtacteur. Je moet wel wat van het genre houden, maar Bogart heeft gewoon enorm veel charisma. Vooral dan in dit genre. Net als in Casablanca en Key Largo komt Bogart hier helemaal tot z'n recht. De film zelf is zeker niet slecht, al is het ook geen echte topper. De film moet het vooral van Bogart hebben, al geef ik toe dat er evengoed spannende scènes inzitten en de spanning mooi wordt opgedreven naar het einde. De film doet in elk geval smaken naar meer.

Deze klassieker viel me toch lichtjes tegen. Het is allemaal best sfeervol en mooi gefilmd (het schaduwgebruik in de straatscènes!), maar het mist toch de suspense die ik gewoon ben in dit genre. Bogart speelt zoals altijd een cool personage, maar hij is zodanig dominant en gedreven dat alle mogelijke spanning teniet gedaan wordt. Op geen enkel moment lijkt hij in een lastig parket te zitten: de politie wordt zo de tuin omgeleid en de slechteriken zijn eigenlijk weinig bedreigend en zelfs van goede wil. Misschien had de focus meet moeten liggen op de turbulente romance (zoals in de laatste scène), want die had duidelijk wel potentieel.

M'n eerste klassieke Film-Noir. Het was niet helemaal wat ik ervan verwacht had, maar hij viel ook niet tegen. Een mysterieuze, goede film en natuurlijk Bogart die schitterend speelt. Het is geen super film, maar ik vind het wel een 4 waard.

Bogie is wel geniaal in deze film zeg, ik verwacht nog wel een verhoging na een tweede keer kijken omdat ik me dan niet meer zo hoef te focussen op het moeilijke verhaal en meer kan genieten van de sfeer en personages.