menu

Hier kun je zien welke berichten tommykonijn als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

J.K. Rowling: A Year in the Life (2007)

Alternatieve titel: De Laatste Harry Potter van J.K. Rowling

3,0
Ik was helemaal vergeten dat ik deze ooit gezien had, maar ik kwam hem toevallig tegen op de bonus disc van Harry Potter and the Half-Blood Prince. Het is mooi om eens kennis te maken met het brein achter de complete franchise. We krijgen te zien hoe ze Rowling is opgegroeid, en vele linkjes van haar eigen leven naar de boekenserie. De documentaire gaat in een rap tempo aan je voorbij en de vragen worden erg snel achter elkaar gesteld. Daarnaast voelt het ook niet echt aan als een 'Year in the Life', maar dat is iets wat je achteraf bedenkt. Verder kun je hier denk ik niet echt veel minpunten bij gaan bedenken. In het korte speelduur, slaagt de docu er namelijk prima in om een rustig beeld te geven van de persoon, die uiteraard erg indrukwekkend is. Niet alleen door wat ze bereikt heeft, maar ook door haar fijne persoonlijkheid.

3*

Ja, Ik Wil! (2015)

3,0
Uiteraard zijn dit soort (Nederandse) romcoms inmiddels volledig uitgekauwd. Ik had hier dan ook niet erg veel zin in, maar ik vond de film zowaar best aardig. Ik heb me hier beter mee vermaakt dan met bijvoorbeeld Hartenstraat of Mannenharten. Dat is met name te danken aan de zeer sympathieke rol van Elise Schaap, die af en toe ook echt op mijn lachspieren werkte. Haar chemie met Martijn Lakemeier mag ook zeker benoemd worden, want die was zeker aanwezig. Thijs Römer vond ik daarentegen niet erg bijzonder. Hij speelt een redelijk standaard fout type. Jeroen Spitzenberger vind ik een goede acteur, maar ook hij voegt niet echt veel toe hier. Wat mij betreft had de film zich ook in het middenstuk volledig mogen focussen op de relatie tussen Roos en Daan. De ontwikkelingen omtrent het onderzoek van Roos zijn een leuke toevoeging en ik kon ook wel genieten van de vele referenties naar Friends.

3*

Jack & Sarah (1995)

3,5
Opzicht een leuk filmpje! Richard E. Grant (die me erg veel deed denken aan Hugh Grant) speelde zijn rol goed, eigenlijk net zoals de rest van de cast. De grappen zijn zeker geslaagd, al is de baby hier wel erg verantwoordelijk voor. Het einde sloeg voor mij de plank een beetje mis.. Hadden ze wat beter kunnen doen. Maar ach.. ik heb me prima vermaakt en ook vrij vaak gelachen.

3,5*

Jack and Jill (2011)

3,0
Jack and Jill moest Adam Sandler's slechtste film ooit zijn, en van wat ik van de trailer had gezien kon me best goed verplaatsen in de eerste reviews die ik las bij de film. Maar aangezien ik al lang een groot fan van de melige komedies (ook het serieuze werk, maar dat is hier niet aan de orde) van Sandler, kon deze niet uitblijven.. Ik vreesde voor een vreselijke mislukking, maar ik bleek verkeerd gedacht te hebben.

Deze film vond ik dus wél leuk. Het is in het begin even wennen aan het feit dat Sandler zowel Jack als Jill is. Vooral Jill zelf natuurlijk. Het stemmetje en het gezicht zijn in het begin maar een vreemde zaak om naar te kijken. Echter, naarmate de film vorderde stond ik er niet zozeer meer bij stil. Sterker nog, ik vond dat Adam Sandler het best goed deed als vrouw. Hij weet niet alleen het personage een stijl te geven die je al eerder terug zag in sommige van zijn mannelijke personages in voorgaande films maar hij kreeg het zelfs voor elkaar dat ik op een begeven moment een beetje medelijden kreeg met haar. Was dat even eng

Maar natuurlijk is de lompigheid van het personage Jill vooral grappig bedoeld. Ik kan me goed voorstellen dat mensen dat niet vinden, maar ik heb er toch meerdere malen hardop om moeten lachen. Het zweten, de date met die gast, het vergeten van de filmtitels, en de scenes bij die familie - met die chagrijnige oma zijn enkele voorbeelden van dingen die ik echt leuk vond.

Niet alleen de dubbelrol van Sandler maakt deze film apart, ook de verschijning van Al Pacino is een opvallend punt. Na zijn optredens in diverse gansterfilms maakt hij een erg leuke parody op zichzelf in deze film. Met als absoluut hoogtepunt de commercial natuurlijk. Ik heb gelezen dat mensen het belachelijk vonden dat hij zich leende voor een film als deze, maar ik kon er persoonlijk wel om lachen. Verder komen natuurlijk weer heel veel van de typetjes langs die we al eerder zagen in de hele rits van komedies op de naam van Happy Madison. Dit keer eens geen Rob Schneider (hoewel.. ), maar ik zag wel Norm MacDonald en Allen Covert in leuke (weliswaar bekende) bijrolletjes.

Zoals al eerder hierboven gezegd is: dit is een film die je met een korreltje zout moet nemen. De film barst van de clichés en is ook erg voorspelbaar. Maar dat had ik ook niet anders verwacht. Ik kan me ook niet voorstellen dat een film als deze anders zou eindigen. Ondanks de vele negatieve commentaren vond ik deze film dus wel meevallen. Ik vond hem dan ook veel leuker dan Norbit, een film die een beetje hetzelfde idee heeft. Ik heb me er gewoon prima mee vermaakt, verstand op nul en lachen. Niets meer maar ook zeker niets minder.

3*

Jackal, The (1997)

3,0
Aardig vermakelijk actiefilmpje. De film bevat een leuk verhaal en opzicht ook best leuke actiescenes. Het acteerwerk van Willis en Gere is ook goed, maar ik had dat ook niet anders verwacht. Enkel vond ik de film een beetje ongeloofwaardig. Vooral het einde eerlijk gezegd (Declan had die Jackal echt wel op een paar momenten kunnen hebben.. En dan op het einde, beetje overbodig dat eerst de vrouw hem neerschiet en dat hij daarna nog leeft. Net alsof de makers op het laatste nog erachter kwamen dat het eigenlijk wel de bedoeling was dat Declan hem zou vermoorden). Ik zag ook een kleine rol van Jack Black. Normaal vind ik het wel een leuke acteur, maar hier had hij niet zo'n leuke rol vond ik. Het is geen slechte film, en hij is toch best vermakelijk. Maar hij had naar mijn ogen enkele missers.

2,5*

Jackass: The Movie (2002)

3,0
Jackass..

Een film waar ik zo veel over gehoord heb, dat ik maar besloten heb hem een te gaan bekijken. Vermakelijk was het opzicht wel..

Ik heb me soms kapot gelachen om bepaalde scene's.. terwijl ik andere zeer overbodig en stom vond (Die scenes waarin ze waren aan het kotsen vond ik gewoon niet grappig.).. Verder kreeg ik soms niet echt het 'idee' dat ik naar een film zat te kijken, niet dat het wat uitmaakt ik heb er in ieder geval een avond mee gevuld .

Zoals ik al eerder melde vond ik niet alles leuk uit de film maar voor een keer eens gezien te hebben was hij zeker wel aardig.

3,0*

Jackie Brown (1997)

3,5
Zeker weer een goede film van Tarantino. Het acteerwerk was erg goed, Samuel L. Jackson, maar met name Robert Foster vond ik super in hun rol zitten. Het einde is een beetje onverwacht, maar wel goed.. Hier en daar een paar voorspelbaardere scenes en er werd vaak met 'motherfucker' gescholden, maar vervelend of saai werd het nooit. Dus ik heb me zeker het speelduur prima vermaakt.

3,5*

Jaws (1975)

3,5
Dan toch van de week nog maar eens dé alom bekende klassieker herzien. Het was lang geleden dat ik Jaws voor het laatst gezien had. Vreemd genoeg stond me meer bij van de vervolgen, waarvan het ongeveer even lang geleden is dat ik ze gezien heb; al zullen die me eerder zijn bijgebleven doordat ze niet erg goed waren.

Jaws is met name leuk door de hoge cultstatus. Die opening is gewoonweg briljant. John Williams' muziek is volgens mij het grootste pluspunt van de film, want zonder zou Jaws, Jaws niet zijn. Ook hier is de film weer op te delen in twee helften. De eerste helft is vooral het laten zien wie zoal slachtoffer wordt van de haai en de tweede helft is niets meer dan 'de jacht op'. Het eerste gedeelte is zonder twijfel het leukst. Er is dan nog niet veel bekend over hoe de haai eruitziet en als je dan de shots te zien krijgt van de zwemmende mensen (vanuit de ogen van de haai) onder begeleiding van het gruwelijke deuntje, krijg je het toch wel benauwd. De eerste moord (op het meisje) was het beste qua sfeer, maar de tweede was de meest gruwelijke. Bij dit soort films ga je er toch wel (ik althans) automatisch van uit dat jonge kinderen gespaard blijven.. Niet dus.

Zodra het drietal op de boot stapt en op jacht gaat naar de haai, kakt het allemaal wel wat meer in. De film wordt niet uitgesproken saai, zeker niet omdat ze meermaals met de haai geconfronteerd worden, maar het is toch ineens een heel andere film geworden als daarvoor. Het dieptepunt werd bereikt als ze dronken zijn en twee van de drie met hun wonden gaan pronken. Het ergste moet dan nog komen: de kapitein die een verhaal vertelt over WOII. Ik heb daar gewoon niets van meegekregen. Hoe interessant ik de gebeurtenissen uit die periode ook vind, het sloot totaal niet aan bij wat ik op dat moment wilde zien. Uiteindelijk denk ik toch wel dat hier wat tijd bespaard had kunnen worden, want dit soort scènes hoefde wat mij betreft niet. Gelukkig komt de film wel terug op niveau met een geweldige finale, beginnend bij het lugubere moment met Quint in de kooi. De haai zelf ziet er nog behoorlijk echt uit als ik kijk naar het jaartal waar de film uit stamt. Het hele laatste kwartier (of iets langer) is absoluut de moeite waard. Fantastisch gefilmd!

Toch wel een terechte klassieker. De film kent een goede cast. Roy Scheider is goed als hoofdpersoon, maar ook Robert Shaw was goed op dreef. Richard Dreyfuss' personage kon ik niet uitstaan, dus die deed het ook goed. Deze thriller is er niet eentje die me van begin tot eind heeft weten vast te houden, met name door enkele fragmenten op de boot. Desondanks is het nog altijd een aangename film en op de momenten waar Spielberg in actie moet komen, doet hij dat ook goed.

3,5*

Jerry Maguire (1996)

3,0
Redelijk goede film. Tom Cruise vind ik meestal wel een goede acteur, en ook hier levert hij een goede prestatie af. Renée Zelleweger ook nog, Cuba Gooding Jr. vond ik soms wat minder uit de verf komen, maar ik kan zeker niet zeggen dat hij het slecht gedaan heeft. Verhaal was wel goed, einde was ook mooi, af en toe eens gelachen. Alleen hier en daar wat scenes die ik niet zo boeiend vond. Maar het algemeen is goed.

3,0*

Jersey Girl (2004)

3,0
In mijn ogen een leuke, mooie film. Ben Affleck doet het wel leuk, al kan ik zijn personage soms niet zo waarderen (op momenten dat hij zijn kind uitscheld enzo.). Liv Tyler had ook een leuke rol hier. Ook het verhaal is mooi, er zitten een aantal feel-good moments in en dat geeft de film wel een pluspunt. Ik heb verder geen film van Kevin Smith gezien, maar aangezien velen dit een mindere film van hem vinden moet ik dat misschien zeker maar eens gaan doen.. Daarbij vond ik deze film alvast heel prettig.

3,0*

Jewel of the Nile, The (1985)

Alternatieve titel: "Juweel" van de Nijl

3,0
Deze opvolger van Romancing the Stone is zeker geen slecht vervolg. Wederom leuk acteerwerk van het drietal (Douglas, Turner en DeVito). Ik stond al lange tijd op het punt hem eens te bekijken maar ik heb toen hij gisteravond op TV kwam maar de kans gegrepen. Jammer dat ik vorige week deel 1 niet ook heb meegepakt want die wilde ik best nog eens herzien. Ik kan me wel herinneren dat ik die toch wel wat leuker vond als deze. Maar deze bevat ook genoeg leuke momenten. Naar het einde toe wordt het allemaal een beetje braaf en voorspelbaar maar het mocht de pret toch niet drukken. Geen hoogstaande film maar wel gewoon een leuke.

3*

(Ps: Ik zag bepaalde vergelijkenissen tussen deze film en Ace Ventura: When Nature Calls (1995) die tien jaar later verscheen. Bijvoorbeeld de scenes bij die stam)

Jim & Andy: The Great Beyond - Featuring a Very Special, Contractually Obligated Mention of Tony Clifton (2017)

3,0
Laatst toevallig nog Man on the Moon gezien. Al sinds mijn (late) kindertijd ben ik groot fan van de komedies van Jim Carrey, maar voor zijn serieuzere werk kreeg ik op latere leeftijd pas meer waardering. Niet dat in Man on the Moon niks te lachen valt, maar de film heeft natuurlijk toch een heel andere toon dan bijvoorbeeld Ace Ventura of The Mask. De biopic over het veelbewogen leven van de opmerkelijke komiek Andy Kaufman vind ik een meeslepende ervaring, dus deze Netflix-documentaire had meteen mijn aandacht.

Het is een interessant kijkje achter de schermen. Jim onderging als het ware een metamorfose en nam non-stop de persoonlijkheden aan van Andy Kaufman en diens alter-ego Tony Clifton. De getoonde behind-the-scenes beelden zijn op zijn minst bizar te noemen. Het is meer dan logisch dat Carrey de rest van de cast en crew tot wanhoop wist te drijven. Zijn aanpak heeft er waarschijnlijk toe geleid dat hij alles gegeven heeft dat in zijn mars zat om een waardige vertolking van Kaufman neer te zetten, maar je vraagt je, net als Carrey zelf, soms wel af of het dat nou waard was. Het werd me overigens niet geheel duidelijk waarom hij zich zo extreem lullig bleef gedragen tegenover Jerry Lawler, omdat in Man on the Moon duidelijk wordt dat Lawler en Kaufman eigenlijk samenspanden. Misschien dat daar iets over gezegd werd dat ik net gemist heb.

In ieder geval best vermakelijke materie. Tegen het einde van de documentaire was het punt duidelijk en had ik er ook wel genoeg van, dus het is prima dat het speelduur niet langer is dan wat het is. Jim hoeft sowieso weinig moeite te doen om mij te boeien, maar het is in ieder geval wel een heel andere Jim dan die wat ik in het verleden wel eens bij Jonathan Ross, Graham Norton en Conan O'Brien heb zien zitten. Wellicht is het juist daardoor ook interessant voor mensen die normaal niet zo veel met deze acteur hebben; al is het natuurlijk wel handig als je Man on the Moon van tevoren gezien hebt.

3*

Joe Dirt (2001)

2,5
Ik zocht hem al lang; maar dan heb ik gisteravond en vannochtend dan toch Joe Dirt kunnen bekijken (de ene helft gisteravond gekeken en de andere vannochtend).

Ik vond het eerste gedeelte van de film erg zwak. Bijna niet grappig, alleen maar overdreven domme grappen die niet aanslagen. Ook ergerde ik me een beetje aan Spade. Normaal heb ik niet zoveel problemen met hem. De tweede helft is gelukkig wél een stukje beter. Eindelijk lijkt de film een beetje op gang te komen. Uiteraard zijn de situaties allemaal erg dom. Maar dat hoorde er dan ook gewoon bij. Voorspelbaar, dat wel (opna dan of hij zijn ouder zou gaan vinden). Ook vond ik Spade wat aangenamer dan in de eerste helft. Christopher Walken's rol was een pluspunt.

Al met al is het een aardige comedy die toch wat nadelen aan zich laat plakken (bijv. bijna niet, of in ieder geval niet veel gelachen) maar dat maakt het nog geen slechte film. Aardige productie uit de Sandler-studio's maar ook niet meer dan dat. Ook vond ik toch wel David Spade wat leuker in bijv. Grown Ups, The Benchwarmers of Dickie Roberts. Over het algemeen dan toch nog een redelijke film, die in eerste instantie een beetje de mist in leek te gaan.

2,5*

John Q (2002)

3,5
Ik had hem voor een zeer lage prijs voor mijn vader's verjaardag gekocht. Ik moet zeggen dat ik er zelf niet zoveel van verwachtte. Maar dat bleek dus erg mee te vallen. Denzel Washington zet een goede rol neer. Zijn personage komt erg overtuigend in beeld, en ik kon ook echt met hem meeleven. Het verhaal is opzicht al aaangrijpend maar het moet natuurlijk ook goed overkomen, en dat was in dit geval zo. Ook de mensen die door John gegijzeld worden zijn leuke personages, en ook allemaal goed geacteerd. Het einde is ook prima en zorgde bijna voor een traantje.

3,5*

Als ik hem een volgende keer zie, komt er misschien nog een halve ster bij. Nu heb ik hem verspreid over twee avonden gezien (en daar heeft een week tussen gezeten), maar ik wil hem graag ook nog eens in één keer zien.

Johnny English (2003)

3,5
Deze maar weer eens uit de kast getrokken na allang niet meer te hebben gezien, ik had samen met een paar vrienden een beetje behoefte aan wat Bean-Humor .

De eerste scenes van de film zijn al leuk en de grappen gaan de hele film door maar tegelijkertijd zit er ook veel actie in deze film, wat eigenlijk best goed uitpakt met een soort van Bond-Parody, en zo'n rol kun je heel goed aan Rowan Atkinson overlaten. Zelfs eigenlijk vind ik het beste, de problemen waarin de agent zich begeeft zijn echt geweldig grappig en wisten ons velen malen aan het bulderlachen maken. Ook de muziek was best goed voor een komedie, Ook de rollen van Malkovich en Imbruglia zijn goed gecast.

Normaal gesproken vind ik sommige Bond-Parody's wat aan de slappe kant (ik heb er tot nu toe 2 gezien, English en nog ene maar die kan ik me niet meer herinneren) maar deze wist me erg goed aan het lachen te maken.

3,5*

Johnny English Reborn (2011)

3,5
Gisteravond in de bioscoop gezien.

Super leuke actie-comedy. Rowan Atkinson is erg in vorm als Johnny English. Na acht jaar is het typetje nog steeds niet verloren gegaan. Enkele 'oude-trekjes' maar ook heel nieuwe dingen. Aan de effecten en actie-scenes is veel meer aandacht besteed dan in deel 1. Maar écht beter is hij niet vind ik zelf. Uiteindelijk komen ze op ongeveer hetzelfde niveau. Jammer dat Bough er niet bij was in dit deel maar die werd vervangen door Tucker. Een aardig personage, maar natuurlijk stal English de show. De film bevat enkele hilarische scenes waaronder de rolstoel, de bureaustoel en de fragment waarin hij andere vrouwen aanziet voor die Chinees .

Een erg vermakelijke komediefilm dus, waarvan de actiescenes er dus ook zeker mogen zijn. Deze ga ik zeker nog eens zien. Een geslaagd vervolg dus, die ongeveer even goed is als deel 1, misschien zelfs soms wat beter.

Dikke 3,5*.

Johnny English Strikes Again (2018)

Alternatieve titel: Johnny English 3

3,0
Ik vind Rowan Atkinson een fantastische komiek. Of ik nou naar Mr. Bean, Blackadder, The Thin Blue Line of fragmenten van zijn stand-up tournees kijk: ik vind hem ontzettend veelzijdig en getalenteerd. Ook om zijn Johnny English films heb ik vaak hartelijk kunnen lachen. Dat er een derde film van gemaakt werd, kwam wel enigszins als een verrassing. Ik was niet in de veronderstelling dat het succes van de vorige films daar groot genoeg voor was, maar mij hoor je niet klagen. Ik had er zin in!

Atkinson weet zijn personage moeiteloos weer tot leven te brengen. Johnny English blijft gewoon Johnny English. Ik vond het leuk om Ben Miller als Bough weer aan zijn zijde te zien na diens afwezigheid in het tweede deel. De nieuwe cast is op zich mooi meegenomen, maar het is natuurlijk vooral Atkinson waar je voor kijkt. Of English zich nou voordoet als ober, een lesauto kaapt of gaat experimenteren met virtual reality (die scène was echt geweldig!): het is allemaal erg vermakelijk. Het was alweer even geleden dat ik nog eens echt om een film heb kunnen lachen, maar deze film wist dat in de eerste helft een paar keer voor elkaar te krijgen.

De tweede helft vond ik wat minder. Daar werd het te zeer een herhalingsoefening van deel 1. Jake Lacy's personage lijkt belachelijk veel op dat van John Malkovich, maar is dan natuurlijk qua uitvoering een stuk minder. De climax in dat kasteel vond ik bij vlagen nog wel komisch, maar ook wat flauw. De film is dan duidelijk over z'n hoogtepunt heen. Vervelend wil het gelukkig niet worden, daarvoor heeft Atkinson zijn personage te goed onder controle, maar ik merkte wel dat de film als een nachtkaars uitging; iets waar de voorgaande films geen last van hadden.

Ik hoor en lees Atkinson overal verkondigen dat zijn Mr. Bean typetje 'op' is, maar ik zou op basis hiervan eerder zeggen dat dat statement van toepassing is op Johnny English. Veel grappen en situaties worden in een iets andere vorm gerecycled. Soms is dat leuk, omdat ze typerend zijn geworden voor deze franchise, maar soms komt het ook nogal ongeïnspireerd over. Ik heb me vermaakt met deze derde film in de reeks, maar als het aan mij ligt blijft het hier wel bij.

3*

Julie & Julia (2009)

3,0
Een film waar je honger van krijgt..

Julie & Julia stelde in zijn algemeen niet eens zo heel veel voor vond ik. Maar de film bevat erg sterk acteerwerk van o.a. Meryl Streep. De film is lekker kleurrijk en dat geeft een feel-good gevoel (ik kan me daar niet aan storen, vindt het zelfs fijn). Enkel vond ik het jammer dat Meryl en Amy elkaar niet tegen komen in de film. Dit was wel een verrassing geweest, maar omdat ik helaas de recencie van Veronica Magazine leesde in de eerste reclame gaven zij daarin deze flinke spoiler prijs. Dus ik wist dit al zowat de hele film, wat ik vrij vervelend vond. Maar gelukkig blijft de film best overeind zonder deze ontmoeting. Aangenaam leuke film.

Bon Appétit

3*


PS:
606 schreef:
(quote)

Doet me denken aan Hyacinth Bucket.


Daar dacht ik dus ook de hele film door aan .

Jumper (2008)

2,5
Na lang wachten, toch maar eens gekeken. Hayden Christensen had ik tot nu toe alleen maar in ''Star Wars'' gezien, ik moet zeggen dat hij opzicht nog wel mee viel in zijn rol, maar ik vond hem nou niet echt verbluffend. Ook Samuel L. Jackson heb ik velen malen beter gezien. Het gedoe dat David altijd helemaal niks wilde zeggen tegen Millie over wat er gaande was begon eigenlijk wel irritant te worden. Wel waren de Special-Effects opzicht oké en had ik het ''Jumpen'' zelf slechter verwacht. De film is dus opzicht wel vermakelijk, maar is geen hoogvlieger.

2,5*

Jungle 2 Jungle (1997)

2,5
Ik vind het een beetje vreemd dat ik hier nog niet op gestemd had. Ik dacht al toen ik de beschrijving in de TV-gids las dat ik hem had gezien en nu ik de trailer terug zag weet ik het helemaal zeker. Dit is opzicht een aardige famlie-komedie die enkele leuke scenes kent (bijv. als het personage van Allen en die andere vent door het raam vallen) maar ook een beetje aan de flauwe kant is. Tim Allen doet het wel leuk iig. Verder is dit niks speciaals maar wel gewoon een vermakelijk tussendoortje.

2,5*

Juno (2007)

3,0
Aardig filmpje. Het is allemaal niet erg bijzonder naar mijn opinie maar het is een film die niet verveelt. De cast heeft er zichtbaar plezier in en is ook goed op dreef. Het verhaal is toch wel actueel de laatste tijd, en dit is een van de betere films die de situatie goed weergeeft. Verder niks briljants ofzo, soms toch een beetje typisch-Amerikaans maar wel vermakelijk om gezien te hebben.

3*

Jupiter Ascending (2015)

2,5
In december 2012 liep ik gefascineerd de bioscoop uit. Ik had zojuist Cloud Atlas gezien; een film die flinke impact op me achterliet. Ik zou dezelfde film in februari weer in de bioscoop gaan bekijken (de eerste keer sinds de eerste Harry Potter dat ik meer dan één keer dezelfde film in de bioscoop gezien heb). Uiteindelijk, na lang wachten, volgde de Blu-Ray release en ik heb de film sindsdien minstens drie keer gezien. Telkens ben ik ontzettend onder de indruk van het prachtige verhaal en de wijze waarop men dit naar het scherm heeft weten te vertalen. Het blijft keer op keer een unieke ervaring en de film prijkt inmiddels dan ook op de eerste positie in mijn top 10.

Van de week dan eindelijk het nieuwste project van de Wachowski's gezien en ik moet helaas melden dat ik niet onder de indruk ben. Sterker nog: Jupiter Ascending is het slechtste wat ik tot nu toe van de zusjes gezien heb. Het grootste probleem is dat de film erg rommelig aanvoelt. Ik kreeg de indruk dat de makers barstten van de ideeën, en vervolgens op korte termijn het eindproduct moesten presenteren. Met name het doordachte verhaal heeft te lijden onder het relatief korte speelduur. Ik denk persoonlijk ook dat de Wachowski's deze film beter hadden kunnen uitsmeren over meerdere delen. Dit betekent tegelijkertijd wel dat ze een aantal zaken interessanter hadden moeten uitwerken (en dan doel ik met name op de manier waarop de filosofie in de film gepresenteerd wordt).

Wat me al vrij snel stoorde, was dat Jupiter er redelijk snel 'oké' mee is dat er sprake is van buitenaards leven en dat ze een belangrijke erfgename in het heelal is. In de eerste The Matrix film vond ik het juist fijn dat Neo zo verrast was door wat hem allemaal overkwam. Hij ondervond iets dat zijn hele leven op zijn kop zette, net als Jupiter in deze film. Het enige verschil zit 'm in de manier waarop beide personages ermee omgaan. Ik vind het moeilijk te beoordelen of de acteurs het nou wel of niet goed deden. Mila Kunis is hier allesbehalve goed te noemen, maar ik geloof ook dat het script dit bij vlagen onmogelijk maakte. Hetzelfde geldt eigenlijk voor Channing Tatum en Sean Bean. Eddie Redmayne, waar iedereen hier zo’n bloedhekel aan lijkt te hebben, vond ik juist het beste uit de verf komen. Niet Oscar-waardig goed o.i.d., maar ik vond zijn egoïstische, schreeuwerige personage, inclusief foute stem, een verademing binnen dit circus.

Wat ik gelukkig wél oprecht goed vond, waren de visuele effecten. Of je nu kijkt naar de achtervolging in Chicago of naar hoe de ruimteschepen en planeten zijn vormgegeven: het ziet er allemaal prachtig uit. De beelden spreken tot de verbeelding en het kleurgebruik is indrukwekkend. Dit terwijl de daadwerkelijk plaatsvindende actie nauwelijks imponeert. Je ziet bar weinig van wie er precies geraakt wordt, wie met wie vecht of wat er überhaupt gebeurt. En ondanks dat het tempo tijdens de gevechten hoog ligt, worden de scènes erg lang gerekt.

Er is genoeg aan te merken op Jupiter Ascending. Ik kan nog veel meer dingen opnoemen die me niet bevielen (de langdradige en oersaaie parodie op de bureaucratie en de bijna lachwekkende reddingsactie om Jupiter van het trouwen met Titus te weerhouden zijn slechts enkele voorbeelden), maar ik moet eerlijk bekennen dat ik me nou ook weer niet heb zitten vervelen. Vermaken doet het totaalplaatje wel, maar het is alleen jammer dat er zo veel mis mee is. Daarnaast kan ik de ambities die de Wachowski's in hun films tonen erg waarderen. Ik heb het ze alleen nog nooit eerder zo futloos zien uitwerken. Wat overblijft is een sci-fi flick die louter dienst doet als (eenmalig) popcornvermaak. En ik dacht toch zo dat dit duo inmiddels wel bewezen heeft beter te kunnen dan dat...

2,5*

Jurassic Park (1993)

Alternatieve titel: Jurassic Park 3D

4,0
Ik ben geloof ik een van de weinigen op deze pagina bij wie Jurassic Park geen jeugdsentiment is. Ik zag de film pas voor het eerst een paar jaar geleden. Daarnaast vraag ik me af of ik hem wel echt van begin tot eind heb gezien, want er waren slechts enkele stukken die ik me nog echt goed herinnerde.

Het is natuurlijk iets waar je als klein jongetje door gefascineerd zou raken: een pretpark vol dino's. Des te interessanter wordt het als je een paar hopeloze mensen tussen hen in gooit die moeten zien te overleven. Steven Spielberg heeft een duidelijk beeld gehad van hoe hij zijn publiek wilde vermaken en dat heeft hij op de juiste wijze naar voren gebracht.

Indrukwekkend zijn de effecten waarmee de dino's tot leven worden geroepen. Nee, het ziet er niet altijd even levensecht uit, maar wel heel goed. Uiteraard is die T-Rex(?) - ik ben geen expert in de namen van de soorten - die met die twee auto's staan te klooien helemaal geweldig. Vooral als een van de kinderen wild met licht gaan liggen zwaaien is zo'n momentje waarbij je hardop commentaar gaat geven. Ook dat mormel dat Wayne Knight om het leven helpt is eentje waarbij je nekharen overeind gaan staan. Grappig ook dat de beesten opeens overal opduiken. Ik trok op een gegeven moment een vergelijking met de Alien films.

Het is vooral genieten van de creativiteit die Spielberg met zijn werk laat zien. De wereld is prachtig vormgegeven en ook het acteerwerk van o.a. Sam Neill en Jeff Goldblum is prima in orde. Is er ook een storende factor? Jawel, de kinderen. Van kinderen in films ben ik sowieso geen fan, maar Amerikanen maken er vaak van die vreselijk arrogante typetjes van die 'raad' geven aan hun volwassen ouders. Nu valt dat hier gelukkig nog wel mee, maar een aantal typische 'trekjes' konden niet worden voorkomen. De film nam ook even de tijd om op gang te komen. Opzich een goede zaak natuurlijk, maar bij dit soort films ben je geneigd direct een hoop bombarie te verwachten. Gelukkig neemt de film naderhand daar nog voldoende de tijd voor.

Montage, acteerwerk, verhaal, effecten: het lijkt opzich allemaal wel te kloppen. Ook wederom een compliment voor de ronduit fantastische muziek van John Williams; de man is echt geboren voor zijn vak. Jurassic Park is een hele fijne blockbuster die gewoon garant staat voor een leuke avond. Popcornvermaak op het hoogste niveau.

4*

Jurassic Park III (2001)

Alternatieve titel: Jurassic Park 3

2,0
Met het oog op Jurassic World, die nu in de bioscopen draait, nog maar eens besloten de drie andere Jurassic Park films te bekijken. Deel 1 blijft gewoon een originele, toffe cultfilm met waanzinnige special effects. The Lost World is een stuk minder, maar nog steeds goed door te komen. En dan heb je Jurassic Park III nog..

Dit voelde voor mij vooral aan als een herhaling van The Lost World. De sfeer van de eerste Jurassic Park is compleet verdwenen. Met films als Jumanji en The Wolfman op zijn cv, had ik eerlijk gezegd wel vertrouwen in Joe Johnston, maar hij levert met gemak de minste Jurassic Park uit de reeks af. Het gevoel dat mij tijdens het kijken van de film bekroop werd hier al ergens eerder vermeld en het klopt precies: buiten de special-effects en de acteurs lijkt het net een goedkope B-film over dino's.

De special-effects zijn nog steeds op niveau, al moet gezegd worden dat ik het in de vorige twee films allemaal wat overtuigender vond uitzien. Het verrassingselement is er ook halverwege de film wel vanaf: ''ohja daar heb je er weer eentje, whatever..''. Op één vlak vind ik deze beter dan The Lost World; namelijk dat deze film meerdere nieuwe dino's introduceert. Zo vond ik die vliegende varianten (ik ben geen expert, dus de soortnaam weet ik niet) wel een goede zet. Het gedeelte in die vogelkooi vond ik dan ook het hoogtepunt van de film. De muziek van Don Davis is trouwens vrij onopvallend, terwijl het theme van John Williams, dat ook meermaals gebruikt werd, direct tot je doordringt.

Qua verhaal stelt het eigenlijk niks voor. Nu is een diepgaand verhaal ook niet iets wat ik verwacht van een dergelijke film, maar een beetje originaliteit kan geen kwaad. Zodra de groep op het eiland belandt, lijkt het meermaals op zo'n standaard horrorfilm met schreeuwerige tieners. Alleen duid ik met die schreeuwerige tieners niet op Eric, maar op zijn bloedirritante ouders. Téa Leoni en William H. Macy zijn een vreselijk duo. Vooral Leoni lijkt met haar vele geschreeuw gewoon met opzet vervelend over te willen komen. Sam Neill speelt overduidelijk het beste, maar hij lijkt ergens ook wel op de automatische piloot te spelen; alsof hij er niet zo veel zin in had. Jammer van de vele onwaarschijnlijkheden in het verhaal ook. Dat die Eric, die nog niet zelfstandig kan zijn, acht weken weet te overleven op een eiland vol dino's slaat natuurlijk nergens op.

Al met al toch wel een teleurstellende film. Ik hoop dat Jurassic World me wat dat betreft wat meer weet te verrassen en misschien ook wel weer meer de sfeer van het origineel kan evenaren. Jurassic Park III heeft zo zijn momentjes en het wordt vrijwel nergens echt tergend slecht, maar ik kan ook niet zeggen dat het een vermakelijk geheel is. Dat komt vooral door het matige verhaaltje, maar nog meer door het meest afschuwelijke koppel dat ik in tijden op film gezien heb.

2*

Jurassic World (2015)

3,5
In 2015 heb ik de originele trilogie nog eens bekeken met het oog op deze film, die toen net uitkwam. Om de één of andere reden heb ik destijds niet besloten Jurassic World in de bioscoop te bekijken. Vermoedelijk komt dat doordat ik ook geen grote fan ben van de franchise. De eerste film is goed, de sequel is oké en het derde deel stelde teleur. De verwachtingen voor Jurassic World waren dus niet bepaald hooggespannen, maar wat blijkt? Dit is de beste Jurassic-film sinds het origineel uit 1993.

Ik vond het een zeer vermakelijke blockbuster. Het eiland ziet er prachtig uit en het is geloofwaardig dat Jurassic Park er tegenwoordig op deze manier zou uitzien. Ook de dino's zelf zien er, voor zover we dat kunnen nagaan natuurlijk, goed uit. In visueel opzicht dus erg sterk, maar ook het acteerwerk van de voornaamste spelers is prima. Chris Pratt en Bryce Dallas Howard weten kleur te geven aan hun personages en doen het erg leuk. Het personage van Vincent D'Onofrio is natuurlijk een lopend stereotype, maar hij doet wat er van hem verlangd wordt. Misschien wel het meest belangrijke pluspunt voor deze film: er zitten een aantal gedenkwaardige (actie)scènes in. De Indominus rex blijkt wat dat betreft een schot in de roos, want of ik nou denk aan zijn ontsnapping, het moment waarop blijkt dat hij zich kan camoufleren of de zinderende climax, waar ook de velociraptors, de T-Rex en de Mosasaurus hun aandeel in hebben: het zijn stuk voor stuk spectaculaire momenten die ervoor zorgen dat de film me bijblijft.

Helaas gaat Jurassic World ook op een aantal momenten de mist in. Zo vond ik de kinderen vrij irritant en ze voegen ook weinig toe. Het subplot, als we het dat al mogen noemen, omtrent de mogelijke scheiding van hun ouders komt totaal niet uit de verf en dient louter als opvulling. Ook worden er soms vreemde keuzes gemaakt die je als kijker uit de film halen. Zo'n moment waarop Owen en Claire besluiten te gaan zoenen terwijl om hen heen één en al chaos plaatsvindt, is ongeloofwaardig en storend. Zo zitten er nog meer van dat soort 'wankele' momentjes in, hoewel dit overduidelijk de opvallendste was. Het feit dat de oppas van de twee kinderen op brute wijze om zeep geholpen wordt, vond ik overigens niet tot die momenten horen. Niet dat ik een grote hekel had aan dit personage, maar een dergelijk verrassingselement kan hier geen kwaad vind ik.

Kortom: ik heb me hier zeer goed mee vermaakt. De film barst van de verwijzingen naar de originele film, waarvan het herhaaldelijk gebruiken van John Williams' prachtige thema nog wel de beste is, en het is duidelijk met liefde en respect voor die film gemaakt. Ondanks enkele kleine missers, doet deze film eigenlijk vrij weinig fout. Sterker nog: ik vind dit een waardiger vervolg dan The Lost World of JP III.

3,5*

Jurassic World: Fallen Kingdom (2018)

3,5
Jurassic World had ik gemist in de bioscoop, maar nadat ik toch wel tamelijk enthousiast was over die film, wilde ik me de sequel niet laten ontgaan. Ik wist niet goed wat ik ervan moest verwachten. De eerste twee vervolgfilms op Jurassic Park vond ik niet al te best, zeker JP III niet, maar Jurassic World bleek dan weer een fijne blockbuster. Zou Fallen Kingdom ook in de smaak vallen?

Dit vijfde deel uit de Jurassic-franchise lijkt in eerste instantie een regelrechte remake van The Lost World te gaan worden, maar uiteindelijk wordt gelukkig toch voor een iets andere insteek gekozen. Toegegeven, bijster origineel is het allemaal niet meer. Daarbij mag meteen gezegd worden dat ik niet weet hoe origineel je nog uit de hoek kunt komen met deze films en de uitwerking vond ik wederom best goed. In het eerste gedeelte keren we terug naar Isla Nublar, waar Owen en Claire proberen zo veel mogelijk dinosaurussen te redden van een vulkaanuitbarsting. Het is een wilde achtbaanrit, vol gave actie en spectaculair ogende special effects. Vervolgens neemt de film wat gas terug en kiest men ervoor om het resterende op één locatie te laten afspelen. Een gewaagde keuze, maar Bayona komt er goed mee weg. Ik kreeg immers niet het gevoel dat de film inzakte tijdens het tweede gedeelte. Zeker het moment waar je op zit te wachten, de uitbraak van de dino's, levert de nodige leuke scènes op.

Het blijft leuk om Chris Pratt en Bryce Dallas Howard te zien samenspelen. Ondanks dat hun romance niet altijd even geloofwaardig is, slagen ze er wel weer in twee kleurrijke personages neer te zetten waar ik mee kon meeleven. Nieuwkomers Justice Smith en Daniella Pineda vond ik niet storend, maar hun personages zijn wel twee lopende stereotypes. Ook Rafe Spall en James Cromwel zijn leuke toevoegingen. Jeff Goldblum vond ik daarentegen tamelijk overbodig. Hij zet natuurlijk een leuk personage neer in de originele film, maar zijn vermeende knipoog naar die film komt niet helemaal tot zijn recht. Buiten Goldblum's preek zijn er nog enkele 'shaky' momenten, vergelijkbaar met die uit de voorganger. De plottwist omtrent Maisie is zo'n moment. Ik vond het niet tergend slecht, maar het raakt eigenlijk kant noch wal.

Ondanks enkele kleine misstappen is Fallen Kingdom wederom een erg onderhoudende film. Dit had gemakkelijk een tegenvallende opvolger kunnen worden, maar ik vind deze nieuwe films oprecht amusanter dan de originele sequels van Jurassic Park. Fallen Kingdom weet het niveau van diens voorganger vast te houden en staat garant voor een avondje bovengemiddeld popcornvermaak. Hopelijk sluit het vervolg de reeks in 2021 op gepaste wijze af.

3,5*

Just Go with It (2011)

3,0
Leuke, frisse zomerkomedie. Adam Sandler is een acteur die ik altijd wel kan waarderen. Desondanks verwachtte ik niet veel goeds van deze film. Maar het viel me compleet mee. Erg mooie locatie natuurlijk, dat Hawaii. Het duo Sandler-Aniston is leuk. De chemie was, in mijn ogen, duidelijk te zien en beiden zetten een leuke rol neer. De film kent grappige scenes, maar ook weer niet erg veel. Het is toch meer een Romantische film dan een 'richtige' Komedie vond ik. Maakt verder ook niks uit want Sandler deed dit al eerder (The Wedding Singer, 50 First Dates) met positief resultaat. Wel jammer was de rol van Nicole Kidman die eigenlijk niks toevoegde aan de film en daarnaast ook nog een redelijk irritant personage speelde. De kinderen hadden ook zo hun grappige scenes maar het meisje met haar Britse accent was dan weer niet zo leuk. Verder is dit een prima film voor een vermakelijk filmavondje. Uiteraard is het einde vreselijk voorspelbaar en ik zag het al na enkele minuten aankomen maar het is toch wel terecht. En tussen het begin en einde in zijn er ook nog genoeg andere ingrediëten die deze film erg vermakelijk maken.

3,5*