menu

Hier kun je zien welke berichten tommykonijn als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Aanslag, De (1986)

Alternatieve titel: The Assault

4,0
Ik ben momenteel het boek van Harry Mulisch aan het lezen, en vind dat tot nu toe tamelijk interessant. Ik had al zeker een half jaar de film in mijn bezit, maar ik heb er over het algemeen moeite mee om een WOII film op te zetten. En dat ondanks dat ze me ook nog 9 van de 10 keer weten te boeien. Met Nederlandse films uit dit genre heb ik ook goede ervaringen. Soldaat van Oranje en Zwartboek behoren tot de beste Nederlandse films die ik gezien heb.

De Aanslag kent wel een heel ander verhaal, maar mag zich desalniettemin toch ook minstens zo interessant noemen. We volgen Anton Steenwijk in diverse fasen van zijn leven, allen terugslaand op de tragische gebeurtenis aan het begin, die hij van voor tot achter probeert te begrijpen. Een gegeven dat mijn aandacht heel makkelijk weet vast te houden. Dat gebeurt al vanaf het plaatsvinden van de betreffende aanslag. Je kan niet verklaren wat er allemaal gebeurt, en het vindt in zo'n snel tempo plaats dat ik het er Spaans benauwd van kreeg. Het is intrigerend om te zien hoe Anton mensen tegenkomt uit zijn verleden, of die impact op zijn verleden hebben gehad, en zo stukje bij beetje dichterbij de verklaring komt.

Derek de Lint, die opvallend genoeg ook in twee bovengenoemde titels een rol heeft, doet het wederom prima. Een erg goed acteur, die wat mij betreft tot de beteren van ons land behoort. Bijrollen van o.a. John Kraaijkamp en Monique van de Ven worden ook goed opgevuld. De sfeer in de film is ook erg sterk. Men is er goed in geslaagd om de sfeer van het jaartal waarin we ons bevinden te vertalen naar het scherm. Decors, kledij en muziek zijn allemaal met veel aandacht verzorgd. Maar hetgeen wat ik misschien nog het sterkste vind is de wijze waarop de verfilming is aangepakt. Ik heb het boek nog niet helemaal uitgelezen, dus ik wil er best t.z.t. nog eens op terugkomen, maar tot nu toe al (en ik ben ongeveer op de helft) is dit de meest letterlijke verfilming die ik heb mogen aanschouwen. De gedachtes van een personage kunnen uiteraard niet altijd tot uiting worden gebracht, zeker niet als ze afwijken van het verhaal. Maar zelfs de dialogen worden toch wel akelig letterlijk verfilmd allemaal. Wat dat betreft verdient de film een heel groot compliment. Ik waardeer het heel erg als een verfilming trouw blijft aan het boek en niet onnodig, op grootschalige wijze, toegevoegde of aangepaste gebeurtenissen kent. Als ik een film moet noemen die dat laatste niet doet is het De Aanslag wel.

Fons Rademakers ken ik nog van Max Havelaar. Geen onaardige film, maar wel te langdradig naar mijn mening. De Aanslag is dat absoluut niet. Ondanks dat het speelduur niet van korte duur is, kost het geen enkele moeite om de film uit te zitten. Het blijft interessant van begin tot eind, is spannend en soms zelfs licht humoristisch. De Aanslag is een geslaagd oorlogsdrama en tevens een zeer sterke verfilming.

4*

Abeltje (1998)

Alternatieve titel: Abeltje en het Mysterie van Quoquapepapetl

2,5
Ik had Abeltje vroeger eens een keer gezien, en vond het toen wel aardig. Maar nu ik hem nog eens heb herzien, vind ik het soms een beetje saai.. Het stuk in New York was wel leuk, en als de moeder een deur dicht doet. De muziek was trouwens ook prima. Acteerwerk was weer niet zo goed. Ach.. Best wel vermakelijk, verder niks speciaals.

2,5*

About a Boy (2002)

3,5
Laatst maar eens herbekeken.

Hugh Grant is degene die voor mij de film het leukste maakt. Echt een erg leuke acteur. Ook zijn droge commentaar de hele film door (The worst part was where they close their eyes) Jammer dat ik over het acteerwerk van het jongetje niet zo tevreden was, maar zijn personage straalde ook een beetje weinig sympathie over. Het verhaal is een beetje cliché soms maar er zitten toch wel wat verrassende fragmenten in. Toch wel een aparte tragicomedy dus.

De stem blijft voor nu op een hele, hele krappe 3,5* staan.

About Time (2013)

3,0
Ik vind de eerdere producties van Richard Curtis vrijwel allemaal bijzonder geslaagd. Zowel zijn schrijfwerk (Four Weddings, Notting Hill, Bridget Jones) als zijn regiewerk (Love Actually, The Boat That Rocked) kan ik erg waarderen. Hij creëert vaak de perfecte mix tussen romantiek en (stuntelige) humor, dus ik had ontzettend veel zin in About Time. De film is me uiteindelijk helaas wel een beetje tegengevallen.

Begrijp me niet verkeerd, het is verre van een slechte film. Zo zitten er zeker enkele grappige scènes in en doen hoofdrolspelers Domhnall Gleeson en Rachel McAdams het erg leuk. Er was absoluut sprake van chemie tussen de twee en dat is uiteindelijk toch een belangrijke (zo niet de belangrijkste) factor die dit soort films kan maken of breken. Ook de bijrollen worden goed gespeeld, waarbij met name Bill Nighy wederom in positieve zin opvalt. De film ademt daarnaast een typisch Engelse sfeer uit en dit alles wordt ondersteund door een fijne soundtrack.

Het moet echter wel gezegd worden dat ik met name van de eerste helft erg genoten heb. Vanaf het moment dat Tim en Mary trouwen begint de film wat te langdradig te worden en wordt het tijdreizen concept wat flauw (zeker wanneer Tim zijn zusje inlicht). De film wordt serieuzer van toon en het resultaat daarvan is wisselvallig. Enerzijds wordt de relatie tussen Tim en zijn vader prima uitgewerkt, maar ik vond het ietwat vreemd dat Tim op een gegeven moment als het ware moet kiezen tussen hem of nog een nakomeling.

Ach, dit is prima kijkvoer voor de zondagavond. De dialogen zijn veelal erg leuk geschreven en het is ook wel fijn dat Curtis eens een andere richting met het genre durft op te gaan dan gebruikelijk. Ik miste echter wel een beetje 'magie' die normaal gesproken als vanzelfsprekend aanwezig lijkt te zijn in zijn films. Evengoed valt dit als romantische komedie absoluut aan te raden; alleen al vanwege de originaliteit.

3*

Abyss, The (1989)

Alternatieve titel: Afgrond

3,5
Vroeger heb ik The Abyss wel eens gezien, toen ik echt nog een stuk jonger was. Ik geloof nog voordat ik Titanic en Avatar zag. Ik vond er toen niks aan, maar wilde toch eens kijken of mijn mening veranderd was, gezien Cameron inmiddels is uitgegroeid tot één van mijn favoriete regisseurs. Het antwoord was een duidelijke: 'ja'.

Het stond me bij als een saaie film, maar dat was het absoluut niet. De film is zelfs interessant. James Cameron heeft een aantal mooie films op zijn naam staan, en deze mag zich daar gelukkig bij aansluiten. De settings onder water waren hetgeen waar ik eigenlijk het meest over twijfelde (of het zou heel interessant zijn, óf boring). Met Cameron achter het roer is het eigenlijk vreemd dat ik daar nog over twijfelde: het zag er prachtig uit. Er hing gedurende de hele film wel een goede sfeer. Niet alleen de setting in het water, maar ook bijv. in de duikboot is mooi. Ook fijn dat de film zich niet op één situatie richt, maar op een hele hoop (het vastzitten van de duikboot, Coffey, de atoombom, de aliens). Ook het acteerwerk van o.a. Ed Harris, Mary Elizabeth Mastrantonio en Michael Biehn was prima. Vooral die laatste maakte best wel indruk.

Toch vond ik The Abyss niet op elk moment even sterk. Het is gewoon erg onwaarschijnlijk dat de personages in elke situatie overleven. Vooral bij de reanimatie van Lindsey vond ik dat. Door het acteerwerk van Harris werd het wel nog een indrukwekkende scene. Uiteraard zijn de aliens interessant en goed gemaakt voor de tijd, maar ook de redding van Bud gaat eigenlijk net iets te ver. Ik bedoel niet te zeggen dat de film realistisch bedoeld is of dat bepaalde personages dood moesten gaan, maar het komt over alsof de film gemaakt is voor kinderen: alles loopt goed af en ze leefden nog lang en gelukkig. Het definitieve einde vond ik dan ook vrij snel in beeld gebracht.

Al met al is dit toch wel weer een bijzondere film van James Cameron. De creativiteit van de man is weer zichtbaar, en dat waardeer ik zeer. Ook de special-effects zijn goed gemaakt en de film verveelt eigenlijk geen moment. Niet op elk vlak geslaagd, maar toch wel wederom een aparte film die er vandaag de dag nog steeds goed uitziet.

3,5*

Accidental Husband, The (2008)

2,0
Erg standaard-film. Het jammere is dat we het concept van deze film al zo vaak gezien hebben. Er zaten weinig leuke grappen in naar mijn ogen. Ik heb bijna niet hoeven lachen (behalve misschien de scene in de bar in het begin). Uma Thurman en Colin Firth vind ik normaal altijd wel leuke acteurs, maar ik krijg het idee dat ze in deze film niet helemaal kunnnen laten zien wat ze in hun mars hebben. De rol van Firth kwam zelfs een beetje overbodig over in de film. Verder viel de film wel mee. Ik vond het nou ook niet echt vervelend om naar te kijken, maar ik had het toch wel wat beter verwacht moet ik zeggen. Een paar leuke en/of vermakelijke momenten. Maar meer was het ook niet.

2*

Ace Ventura Jr: Pet Detective (2009)

Alternatieve titel: Ace Ventura 3

2,5
Ace Ventura 3..

Aangezien ik altijd een groot Jim Carrey fan ben geweest schrok ik erg toen ik dit hoorde, na flops als Son of The Mask en Dumb and Dumberer moest ook Ace Ventura eraan geloven. (Dit liet ik ook al vaker merken met berichten bij deze film) Totaal onverwacht, viel het wel mee. Het begin was leuk en Josh Flitter acteert nog redelijk. Maar dan....

Moet hij de 'kinder-versie' van Jim Carrey neer gaan zetten. Nu wil ik niet beweren dat ik het beter kan, want het lijkt me ontzettend moeilijk. Maar op dat gebied kan hij er bij lange na niet aan tippen.. irritante schijnbewegingen en irritante loop passen deed hij zowat om de 8 secondes. Ook zette hij zich een beetje voor schut, vooral als hij de 'coole gozer' moet gaan uithangen : in het echt zou hij waarschijnlijk vierkantig uitgelachen zijn. Nou doet hij het misschien wel nog leuk voor de kleinere-kijkers dus zijn prestatie is ook niet echt super slecht te noemen (ook met name omdat hij het eerste deel van de film opzicht toch wel erg leuk speelde)

De film heeft me wel vaker aan het lachen gekregen, desondanks is inderdaad de oplossing voor Ace Ventura Senior heel erg slecht. Of Jim Carrey dit goed gekeurd zou hebben ? ik weet het niet maar als ik hem was zou ik me er aan ergeren want het is wel zijn personage.

Moeilijk te beoordelen is deze film : de grappige scenes gemengd met de matige Ventura-prestatie zorgen niet echt voor een topper, maar ik moet dan wel nog nageven dat Opa Ventura hilarisch is.. leuk dat hij wel meespeelde en ja.. kinderen van 7-9 zullen dit wel helemaal te gek vinden als ze de eerste 2 delen niet hebben gezien.

3,0*

Come to me, my jungle frends!

Achtste-groepers Huilen Niet (2012)

Alternatieve titel: Cool Kids Don't Cry

4,0
Toch wel een beetje twijfel toen ik deze film ging kijken. Aan de ene kant scheen het een erg mooie film te zijn volgens velen, maar aan de andere kant vreesde ik wegens de poster voor een nogal kinderachtige film met veel slecht acteerwerk. Ook bij de regie van Dennis Bots zette ik mijn vraagtekens als ik zo zijn vorige films bekijk, waar ik er enkele van heb gezien. Uiteindelijk maar het beste gehoopt, en ik ben blij dat ik dat gedaan heb. De film was namelijk absoluut de moeite waard!

Deze film heeft een heel zwaar onderwerp: leukemie. Ik was benieuwd hoe de film dit naar voren zou laten brengen. Het boek heb ik nooit gelezen, dus voor mij was het verloop van het verhaal nogal een verrassing. Maar ik moet nageven dat het een mooi verhaal is. Enkele dingen zijn wel wat voorspelbaar (inderdaad kun je zien aankomen dat Joep een twist in zijn arrogante karakter krijgt). De film bevat best wat grappige en luchtige momenten, maar deze worden prima afgewisseld met de emotionele kant die de film kent. Het merendeel van de personages is leuk. De stottereraar zorgt voor een paar leuke momenten, maar kan soms ook een beetje vervelend uit de hoek komen. Niet alleen de kinderen, maar ook de volwassenen zoals Afida, de dokter en de juf van groep 8 zijn leuke personages.

Het acteerwerk was een van de dingen waar ik het meest voor vreesde. Ik was bang voor overacting. En ik moet zeggen dat in het begin het acteerwerk inderdaad niet bepaald denderend was. Ik duid dan bijv. op het gevecht tussen Akkie en Joep, al is dit wel een belangrijk moment in de film en ik moet er bij zeggen dat het heel moeilijk zal zijn om zoiets geloofwaardig te spelen op zo'n leeftijd. Maar als de film eenmaal op gang is doet iedereen het eigenlijk goed. Hanna Obbeek speelt haar rol prima en erg overtuigend. Nils Verkooijen vond ik het begin een klein beetje houterig (al weet ik niet goed of ik dat als een nadeel moet zien, want het paste wellicht bij de houding van Joep), maar zet naarmate de film vordert sterk zijn personage neer. De chemie tussen beide personages was ook best overtuigend vond ik. Niet alleen de twee hoofdpersonages doen het goed, maar ook de rest van groep 8 en de volwassen cast. Leuk om nog een paar bekenden langs te zien komen.

De film weet het hele speelduur te boeien en is zowel leuk om naar te kijken als erg zielig. Zelden een film gezien waarin het onderwerp zo goed naar voren kwam. Wat ik nog best een schokkend moment vond was als de dokter naar binnen loopt zonder snor. Zonder woorden wordt duidelijk wat er aan de hand was. Ik weet niet of dit ook in het boek gebeurde, maar ik vond het een apart moment. Ook het einde van de film wordt mooi in beeld gebracht. De dood van Akkie is wat 'plots', maar ik denk dat dat ook gepaster is aangezien het een jeugdfilm is.

Al met al kan ik zeggen dat ik erg tevreden ben over Achtste-groepers Huilen Niet. De film is indrukwekkend, ontroerend maar ook vermakelijk. Zeker wel een van de betere Nederlandse films die ik in tijden gezien heb. Misschien hier en daar wat minpuntjes maar die zijn maar klein tegenover het geheel. Ik twijfel in cijfer heel erg tussen een 3,5* en 4*. Eigenlijk ligt het échte cijfer voor mij daar tussenin. Voor nu geef ik hem het voordeel van de twijfel.

4*

Adjustment Bureau, The (2011)

3,5
Dit was een gokje. Normaal gesproken zet ik niet gauw een film op zonder dat ik er op zijn minst iets van weet. Ik had hierbij echter geen idee wat voor een verhaal, acteurs of genre ik kon verwachten. Het was dan ook niet mijn keuze om The Adjustment Bureau op te zetten, maar ik liet me graag verrassen.

En gelukkig bleek het een aangename verrassing. Dit vond ik oprecht een leuke film. Ik las ergens de opmerking dat wanneer je The Matrix, The Truman Show en Serendipity in de blender stopt je iets krijgt dat heel kort in de buurt komt van deze film en die opmerking dekt naar mijn mening de lading volledig. Er zitten genoeg elementen in die doen denken aan die drie films, maar desondanks kreeg ik niet de indruk dat ik naar uitgekauwde hap zat te kijken. De film heeft een lekker mysterieus sfeertje, aangezien het onduidelijk is waarom David en Elise niet bij elkaar mogen zijn en je niet precies weet waar het bureau allemaal toe in staat is. Daardoor blijft de onvoorspelbaarheid grotendeels uit (hoewel ik wel het vermoeden had dat David uiteindelijk een manier zou vinden om de regels te omzeilen en dus met Elise zou eindigen).

De cast doet het ook erg leuk. Matt Damon en Emily Blunt zijn een sympathiek koppel en ik leefde met hun personages mee. Ondanks dat de vonk wellicht net iets te gemakkelijk overspringt tussen beiden, hoopte ik vurig dat het tweetal elkaar telkens opnieuw zou weten te vinden. Terence Stamp heeft gewoon de kop voor de rol die hij moet vervullen en ook Anthony Mackie speelt goed. De film weet het gehele speelduur gemakkelijk te boeien. Diverse genres gaan met elkaar aan de haal (romantiek, sciencefiction, thriller) en toch weet de film als één geheel te blijven aanvoelen. De grootste teleurstelling was voor mij het einde. Na een spannende climax wordt het probleem naar mijn mening iets te vlotjes opgelost. Het is niet dusdanig ernstig dat de ontknoping het complete voorafgaande anderhalf uur onderuit haalt, maar ik was ook niet helemaal tevreden.

Ik heb me in ieder geval bovengemiddeld vermaakt met The Adjustment Bureau. De film heeft een fijne, vlotte stijl en steekt leuk in elkaar. Met tijden herken je ideeën uit films die je (hoogstwaarschijnlijk) al eens eerder gezien hebt, maar toch doet het geheel vrij origineel aan. Bij vlagen misschien een beetje absurd, maar ik liet me hier graag in meevoeren.

3,5*

Adventures of Tintin, The (2011)

Alternatieve titel: De Avonturen van Kuifje: Het Geheim van de Eenhoorn

4,0
Gisteren naar de middagvoorstelling geweest van deze film in 3D. De strips van Kuifje heb ik nooit echt gelezen. Maar misschien ga ik dat nu wel doen. Deze film vond ik namelijk erg leuk.

Ik had een kinderachtige film verwacht, maar door de namen Steven Spielberg en Peter Jackson ben ik er toch heen gegaan. Gelukkig maar, want de film is absoluut de moeite waard. Alleen jammer dat de film al enkele minuutjes bezig was toen we binnenkwamen (er staan twee kassa's, en er was maar één open... duurde dus ontzettend lang). Dus ik moest er wel even inkomen. Maar gelukkig was dat snel gebeurd. Ook jammer was dat onze 3D-brillen niet zo goed gepoetst waren en sommige dingen soms moeilijk te zien waren (bijv. het onderschrift). Dat was dus wel jammer. Maar gelukkig was de rest super. Er zaten een aantal geweldige scenes in. Bijv. de scenes op het schip, waar Kuifje en de kapitein de vogel achterna zitten op die motor in de stad. Of het einde waar Captain Haddock tegen Ivanovich Sakharine vecht. Maar ook op de 'niet-actie' momenten is de film heel vermakelijk. De personages zijn leuk (Bobby had hier een leuke rol), de gebeurtenissen zijn leuk en de muziek is leuk.

Deze film zorgde voor een vermakelijke middag. Misschien bekijk ik hem wel nog een keer. Maar ik koop hem sowieso wel als hij uit is. Een erg leuke film. Aanrader!

4*

After Earth (2013)

2,0
Ook ik had na de trailer nog niet eens de slechtste verwachtingen van After Earth. De film werd neergesabeld door de critici en met name bij Jaden Smith zou het probleem zitten. Jammer dat je na al die berichten automatisch niet echt meer zin krijgt in de film. Het is echter nog meer jammer dat die slechte commentaren voor het grootste deel waar blijken te zijn.

De introductie is zo slecht nog niet. Tot en met de crash vond ik het er allemaal degelijk uitzien en had ik stiekem verwacht dat me een geweldig spektakel te wachten stond. Maar zodra Jaden Smith alleen door de jungle begint te wandelen, begint die hoop te vervallen. Het is al tig keer voor mij gezegd, maar het wordt binnen niet al te lange tijd duidelijk dat hij niet goed bezig is hier. In The Pursuit of Happyness en het deel wat ik van The Karate Kid gezien heb had ik geen last van hem, maar hier valt hij op een aantal momenten flink door de mand. Voornamelijk het stuk bij de waterval was vreselijk. In het begin viel het nog wel mee, maar halverwege de film was hij een storende factor geworden. Echter is het niet alleen Jaden die er niet veel van bakt; ook vader Smith heb ik beter gezien.

Het grootste mankement vond ik nog wel dat het verhaal gewoon niet interessant is. Je zou denken dat er een hoop alienachtige figuren rondlopen of op z'n minst dat Jaden alles op alles moet zetten. Dat gebeurt ook soms, maar de helft van de tijd zien we eigenlijk alleen maar Jaden wat rondlopen op een fraaie achtergrond. Dat is hetgeen wat ik het beste vind aan After Earth: de visuals. Die zien er bij vlagen gewoon goed uit. Ook de muziek van James Newton Howard is zeker een pluspunt.

Verder valt After Earth wel tegen. Er zitten een aantal vreemde plotwendingen in (Kitai faalt zowat de hele film bij alles wat hij doet, maar opeens hoort hij een paar zinnetjes van zijn pa in zijn hoofd en heeft hij dat gedrocht binnen no time uitgeschakeld). De weinige gebeurtenissen zorgen ervoor dat ik me als kijker toch niet constant heb weten te vermaken. Ik had graag het tegendeel vertelt, maar al met al is het een relatief saaie sciencefictionfilm geworden.

2*

Age of Adaline, The (2015)

3,5
De verwachtingen waren laag, maar The Age of Adaline is een fijne film. Ik heb vooral genoten van de sprookjesachtige insteek waarvoor gekozen is, want dat is wat de film uiteindelijk geworden is: een modern sprookje. De cast speelt erg prettig: Blake Lively zet haar personage sympathiek neer en de chemie tussen haar en Michiel Huisman is prima. Hoewel het verloop van de film, inclusief de afloop, na verloop van tijd wel voorspelbaar wordt, gaat de film niet vervelen door de aangename sfeer die gecreëerd wordt. Ondanks dat dit een romantisch drama is, wordt het nooit overdreven sentimenteel. De niet te zwaarbeladen aanpak waar in plaats daarvan voor gekozen wordt, kan ik erg waarderen en zorgt ervoor dat dit een aandoenlijke film is geworden.

3,5*

Agent Cody Banks (2003)

3,0
Ik wist eigenlijk niet wat ik hiervan moest verwachten, dus heb ik er maar een gok op gewaagt. En ik vond het een leuke wegkijkfilm, ik zie hier zeker een soort van James Bond met een 'jeugd sfeertje' in. Frankie Muniz heb ik zelden op TV gezien en eigenlijk nooit in een film maar ik vond dat hij het wel aardig deed al kon hij het naar mijn mening nog wat beter en kwam hij soms wat ongeloofwaardig over. Hilary Duff deed ook wel aardig haar rol, maar vooral Connor Winddows vond ik erg grappig om te zien. De scenes op het laatste zijn wel mooi gemaakt maar er zijn ook sommige scenes waar het me erg weinig boeide en waar het echt een beetje té over de top werd, maar ondanks dat kon ik me prima vermaken met deze film, het einde kon je wel voorspellen maar opzicht pakte dat niet verkeerd uit, in vergelijk met sommige vage eindsecens in een film ...

3,0*

Air Buddies (2006)

3,0
Gisteren bekeken. Het is best een leuke familiefilm. Het ziet er niet allemaal erg spectaculair uit, maar de gebeurtenissen zijn wel leuk gedaan. Het acteerwerk is redelijk goed. De conclussie is wel een beetje vreemd in mijn gedachten: Dus door meer met elkaar op te trekken en nog meer op elkaar te vertrouwen, kun je beter uit elkaar gaan.. Beetje vaag, maar bij deze film zal niet zó diep nagedacht zijn bij het maken. Leuke familiefilm voor het hele gezin dus.

3*

Airplane II: The Sequel (1982)

Alternatieve titel: Flying High II

3,0
Airplane II is minder leuk als de eerste film. Die behoort nog steeds tot een van de grappigere films die ik ken. Zeker aangezien de flauwe humor in veel andere films vervelend is, maar bij Airplane slaat het gewoon aan. Dit tweede deel is een herhaling van het eerste met enkele leuke nieuwe elementen en personages. Vermakelijk is het zeker, en ik heb met regelmaat hardop kunnen lachen. Het vreemde was dat ik soms dacht: 'dit is best een slechte film' terwijl ik op andere momenten weer dacht: 'het is toch wel grappig'. Nogal gemengde gevoelens dus. Over de effecten ga ik niet klagen, want het was ook leuk aan het eerste deel dat die slecht zijn. Ik kijk liever nog eens de eerste film want daar lach ik me echt kapot mee, maar ook Airplane II is geen afrader. Ook ga je deze sequel automatisch vergelijken met het origineel, maar als losstaande film had deze het ook prima gedaan. Weliswaar bij vlagen 'niet-grappige' stukken, maar het algemeen is zeker vermakelijk.

Het is eigenlijk 2,5* maar vooral door het aantal keren dat ik gelachen heb moet ik toch 3 sterren geven.

Airplane! (1980)

Alternatieve titel: Flying High

4,0
Erg veel moeten lachen met deze film . Ik had in het begin nogal twijfels om deze film mee te nemen, omdat ik ook al niet zo'n hoge dunk heb van Leslie Nielsen. Maar de film is me echt 100% meegevallen, en ik vond hem zelfs écht leuk. De acteurs deden het ook leuk. Tuurlijk zijn sommige grappen wat overdreven maar er zitten hele leuke scenes bij. (bijv. die 2 vrouwen in die discotheek ) Dit verdient echt een dikke:

4*

Aladdin (1992)

3,5
Ooit eens gezien. Deze en Beauty and the Beast zijn de Disneyfilms die ik als laatste kocht en die ik ook maar één keer gezien heb. Vandaag heb ik ook Aladdin nog eens herbekeken, want ik kon me alleen maar die Geest herinneren en de Papegaai.

Maar eigenlijk is er veel meer die deze film de moeite waard maakt. Jafar bijvoorbeeld is een enge Disney schurk voor de doelgroep. Zeker in de laatste scenes kan hij zich (tijdelijk) lekker uitleven. Aladdin en Jasmine zelf zijn leuk, maar waren niet echt spectaculair ofzo. Degene die dat wel deden waren Geest, Abu en Lago. Geest werd erg leuk neergezet door Robin Williams. In het begin vond ik hem wel wat vervelend (door zijn drukke binnenkomst) maar hij wordt al snel leuk. Hij zorgt voor enkele grappige momenten. Abu is ook leuk, geeft goed de karakter-eigenschappen van een aapje weer (stronteigenwijs). En Jafar zou ook een stuk minder zijn geweest zonder zijn slechte vriendje Lago. De rol van Rajah, de tijger van Jasmine, had wat mij betreft wat uitgebreider gemogen.

De personages zijn dus eigenlijk allemaal wel leuk. Maar ook de tekenstijl van Disney is weer prachtig (niet alleen de personages maar ook de achtergronden). De muziek is ook erg leuk en past perfect bij de film, al bedoel ik eigenlijk vooral de instrumentale muziek. En de film bevat een leuk ''1001 nacht sprookjes'' sfeertje. De film kan heel spannend zijn, voor kleinere kinderen misschien zelfs soms wat eng, maar ook heel grappig (met name door de rol van Williams - al weet ik niet hoe die wordt vertolkt in de Nederlandse versie). Al met al is dit zeker een leuke Disneyfilm. Voor mij was alles wel nieuw. Ik heb veel Disney classics vroeger meer als 20 keer gezien en deze nu voor de 2e keer. Waarschijnlijk kijk ik hem over een poos nog eens. Voor nu, vond ik het zeker een leuke film. Iets minder dan de vorige die ik zag (Beauty and the Beast) maar ik vond ze toch ongeveer even leuk. Misschien komt hij de volgende keer nog op een halve ster hoger uit. Nu geef ik hem:

3,5*

Ali G Indahouse (2002)

1,0
Laatst herzien en ik verlaag deze film naar een 1,0*, wat een ongelofelijke rot film zeg, hele irritante grappen en die Ali G zelf kan ik niet uitstaan, vreselijke film dit. 2 keer een glimlachje en verder geen een moment vermaakt, ben ik even blij dat ik deze nog eens bij een vriend heb herzien en dat ik hem zelf niet in huis heb.

Alice in Wonderland (2010)

3,5
Vandaag naar de bioscop geweest, ik heb daar Alice in Wonderland gezien. Een film waar ik best al lang naar uitkeek.

Tim Burton heeft weer een mooie film gemaakt, dit vervolg op de tekenfilm. Maar gelukkig zat er ook geweldig acteerwerk in (waaronder dat van Helena Bonham Carter als de Koningin). Maar vooral het personage van Johnny Depp was erg leuk: de Hoedenmaker. Jammer dat ik de 3-D versie in het Nederlands gesproken moest zien, ik had liever het origineel gezien. De Special-Effects waren ook erg mooi, en Wonderland werd goed in beeld gebracht. Hier en daar misschien wat kinderachtige trekjes maar het geheel was dat niet. 3-D blijkt toch best een leuke vondst. Ik heb me meer dan prima vermaakt en een leuk middagje Bioscoop gehad.

4*

Alien (1979)

4,5
Alien is een regelrechte klassieker voor zowel horror- as sciencefictionbegrippen. Mijn ouders hebben nog leuke verhaaltjes over toen deze net in de bios uitkwam en wie er zoal uit de vriendenkring nachtmerries overhield aan de film. Het schijnt bij veel lui een behoorlijk angstaanjagende bedoening te zijn geweest. Een aantal jaren geleden stuitte ik toevallig op James Cameron's opvolger getiteld 'Aliens' en die ken ik dan ook inmiddels vrij goed. Ik geloof zelfs dat ik ooit eens het derde of vierde deel ergens gezien heb. Het origineel ontbrak echter nog..

Wat ik na afloop wel kan zeggen is dat ik het moeilijk vind om nu te zeggen of Alien of Aliens beter is. Aliens ben ik min of meer gewend, terwijl dit een geheel nieuwe kijkervaring was. Veel maakt het eigenlijk ook niet uit, want beide films zijn erg vermakelijk en maken tot op heden een sterke indruk. De sfeer, de belichting, de locaties etc.: ronduit luguber en dus zeer goed. Het is duidelijk merkbaar dat deze film zich wat minder richt op het actiegenre als de sequel, maar daar had ik geen problemen mee. De spanning bouwt zich langzaam op en heeft hierdoor genoeg ruimte om in te werken en te bezinken. De film lijkt een langzame start te maken, maar vanaf het moment dat het ruimteschip de landing maakt en John Hurt voor de eerste keer kennismaakt met de alien is het van het ene op het andere moment geweldig interessant. De ontwikkelingen die zich voordoen zich voordoen zijn imponerend en angstaanjagend: Kane die eerst genezen lijkt te zijn, maar gewoon als gastheer van een afschuwelijk uitziend wezen blijkt te fungeren. Dit wezen dat zich op een onbekende plaats aan boord verborgen houdt, ontzettend gegroeid is en willekeurig slachtoffers uitkiest voor een bloederige dood. En daarboven ook nog de onbetrouwbare rol die Ash blijkt te hebben aangenomen.

Sigourney Weaver weet haar hoofdrol op een goede wijze te brengen. Ze voelt niet aan als een typische held (wel iemand met veel durf en kennis), die eerder op goed geluk goed handelt, dan dat ze precies weet wat ze moet doen. Ook brengt ze de angst over die een dergelijk persoon gewoon moet hebben zonder dat het een te schreeuwerig personage wordt. Overig acteerwerk van onder meer de eerdergenoemde John Hurt, Tom Skerrit en Ian Holm is ook prima in orde. Wat me erg beviel was de look van de alien zelf. Ook erg grappig dat het gewoon een man in pak is. Ik zag het er in ieder geval niet in en vond 'm veel angstaanjagender dan veel van de hedendaagse computercreaties. Hij is ook helemaal compleet: een akelig, groot gestalte, de vreselijk vlijmscherpe tanden, het kwijl en het bloed bestaande uit zuur. Uiteraard zie je dat bepaalde special effects wat gedateerd zijn, maar daar heb ik me helemaal niet aan gestoord. Het werkt namelijk nog steeds. Geen moment heeft het me uit de film gehaald. Je voelt je gewoon betrokken bij de crew en gebeurtenissen en dat is precies wat me de bedoeling lijkt. Bepaalde plaatjes vond ik zelfs erg mooi.

Tja, wat moet ik hier nu nog op aanmerken? Het zit allemaal prima in elkaar en boeit van begin tot eind. Ridley Scott heeft een heel andere aanpak dan James Cameron, maar ik kan me ook niet voorstellen dat het anders zou moeten zijn. Scott werkt meer naar een climax toe, maar aangezien we de alien al kennen zou het niet werken in de sequel deze opbouw overnieuw te gaan doen. De films sluiten daardoor naar mijn mening goed op elkaar aan. Alien is een geweldige film die zijn cultstatus dubbel en dwars verdient. Een erg knap staaltje film dat behoorlijk sterk in elkaar steekt en ook binnen de verschillende genres op elk vlak slaagt.

4,5*

Alien: Covenant (2017)

3,5
Ik vind Alien en diens opvolger Aliens erg fijne sciencefiction flicks. De eerste is het schoolvoorbeeld van hoe een horrorfilm in elkaar hoort te zitten en James Cameron maakte vervolgens met dat concept een geslaagde actiefilm. Over Alien 3 en, in nog veel ergere mate, Alien: Resurrection ben ik echter allesbehalve enthousiast. Dit kwam met name door een aantal keuzes met betrekking tot het plot die gemaakt werden en dat het steeds meer als een (goedkope) herhalingsoefening ging voelen.

Toch ben ik met enigszins goede hoop naar Alien: Covenant gegaan. Ik vind het fijn dat de film verder gaat waar Prometheus ophield. Die vind ik immers, ook na recente herziening, nog steeds erg vermakelijk. We volgen een soortgelijk reisgezelschap als in eerdergenoemde film. Je weet van tevoren al dat 3/4 of meer van hen het einde van de film niet zullen halen, maar het scheelt in ieder geval dat de crewleden op zich niet bloedirritant zijn zoals dat wel het geval was in Resurrection. Ze gaan de planeet verkennen en eenmaal daar aangekomen duurt het uiteraard niet lang eer de pret begint.

Wat volgt is een film die de eerste helft nog sterk echo's van Prometheus laat naklinken met een prominente focus op David en andere 'alienachtigen' (die er overigens qua design behoorlijk overtuigend uitzien). De tweede helft doet weer meer denken aan de klassieke Alien films met de magnifieke comeback van de Xenomorph en het bekende kat-en-muisspelletje. Ik ben eigenlijk over beide gedeeltes overwegend positief. Michael Fassbender draagt de film met memorabele vertolkingen van zowel David als Walter en ook nieuwkomer Katherine Waterson stelde niet teleur. Haar personage doet weliswaar behoorlijk aan Ripley denken, maar dit lijkt onvermijdelijk daar Noomi Rapace in Prometheus hier ook al last van had. De film barst ook van de scènes die je nog wel even bijblijven. Te denken valt aan de zogenaamde 'Bloodburster' of de gruwelijke douche scène.

Toch schiet Alien: Covenant hier en daar uit de bocht. En dan duid ik me name op de continuïteit die af en toe zoek lijkt te zijn. Zo blijf je met een aantal vragen uit Prometheus zitten, zoals waarom de Xenomorph op de muur in de grot stond afgebeeld als deze pas ontstaan is na een experiment van David en ook wat nou precies de toegevoegde waarde was van het Xenomorph-achtige schepsel op het einde van Prometheus. Daarnaast kent Covenant een inmiddels al legendarische 'blokfluit scène' die ook ik als ongemakkelijk ervoer. Daarbij komt nog de plottwist op het einde waarvan ik me oprecht afvraag of Scott er nou zelf van overtuigd was dat niemand die zag aankomen.

Al met al is dit gewoon een vermakelijke thriller. Het verveelt niet of nauwelijks en is beter dan de twee laatste delen uit de reguliere Alien franchise. Ik prijs Scott's creativiteit voor deze prequels, maar hij moet wel oppassen dat de films goed in elkaar blijven overlopen. Qua niveau vind ik Covenant iig redelijk gelijk opgaan met Prometheus. Ik kijk uit naar de sequel, maar hoop tegelijkertijd dat dit de laatste zal zijn. Ik krijg namelijk wel het idee dat er een limiet is aan hoeveel films je met dit 'origins' uitgangspunt kunt maken.

3,5*

Alien: Resurrection (1997)

Alternatieve titel: Alien 4

1,5
De laatste film uit de Alien reeks die ik nog moest (her)zien. De eerste Alien vind ik een erg gave horrorfilm en opvolger Aliens is ook erg goed, mede door een iets andere aanpak. Deel 3 vond ik daarentegen een stuk minder. Er waren enkele aardige aspecten, maar de film mag zich bij lange na niet meten met de eerste twee films. Deze Alien: Resurrection is weliswaar de eerste Alien film die ik ooit zag, maar dan wel op tv in een tijd dat ik er veel te jong voor was. Ik kon me er dan ook helemaal niks meer van herinneren.

Tot mijn spijt moet ik zeggen dat ik er niet bepaald van genoten heb. De 'schwung' is er duidelijk uit. Het teert allemaal erg voort op de vorige delen en is te voorspelbaar geworden (wéér een chestburster, wéér een 'onverwachte' medereiziger aan boord op het einde etc.). Je kan precies zien aankomen wanneer de aliens tevoorschijn komen en de rillingen lopen al sinds het derde deel niet meer over mijn rug wanneer ze in beeld zijn. Daarnaast helpt het niet bepaald mee dat ik het team in deze film bijzonder matig vind. Het acteerwerk is van een laag niveau en de meeste personages ben ik op het moment van schrijven (gelukkig) alweer vergeten. Winona Ryder vond ik overigens, in tegenstelling tot wat ik veelal lees, nog in positieve zin opvallen. Ook was haar personage één van de weinige leuke plotwendingen.

Bovendien is het frustrerend om te zien dat de film barst van de scènes die heel cool moeten overkomen, maar eigenlijk helemaal niet aanslaan. Een goed voorbeeld is het hele zwemgedeelte en de daaropvolgende sequentie met de brand en de trap. Het is allemaal helaas eerder ergerlijk dan spannend. Dan hoop je nog op een gave climax, maar in plaats daarvan krijg je een eindstuk dat zich focust op een zogenaamde 'newborn'; een element dat wat mij betreft geen seconde serieus te nemen viel. Stuk voor stuk zijn het momenten die me enthousiast zouden moeten maken maar dit gewoon niet deden. Ik kan nog een compliment kwijt aan het visuele aspect; het is niet zo dat de film qua design niet meer in de franchise te plaatsen valt, maar het is gewoon ontzettend jammer dat alles zo weinig indruk maakt en vele malen minder aanvoelt dan het voorgaande dat we gezien hebben.

Een nogal verdwaald deel in de Alien reeks. Ik wil deze film graag goed vinden (1 en 2 vind ik, nogmaals, erg sterke blockbusters), maar ik moet helaas concluderen dat het tegenovergestelde de waarheid is gebleken. Ik kijk nog steeds uit naar Alien: Covenant, mede omdat ik Prometheus wél goed vond. Alien: Resurrection wist mijn positieve verwachtingen daarentegen niet waar te maken. De film verzuipt volledig in het aantal foute keuzes die in vrijwel alle opzichten gemaakt lijken te zijn.

1,5*

Alien³ (1992)

Alternatieve titel: Alien 3

2,5
Na een intens, overtuigend en uitstekend eerste Alien van Ridley Scott, volgde een sequel in de vorm van een actiefilm. Met James Cameron aan het roer werd er een zeer degelijk vervolg afgeleverd, die goed bij het origineel aansloot. Lange tijd wist ik niet eens van het bestaan van een deel 3 en 4 af; en toen ik er eenmaal achter kwam, heb ik ze links laten liggen. Toen ik laatst weer opnieuw genoot van de films van Scott en Cameron, vond ik het toch wel eens tijd worden om dit werkje (en tevens het regiedebuut) van David Fincher te bekijken. Ik heb overigens niet The Assembley Cut gezien, maar de gewone bioscoopversie.

Al binnen enkele ogenblikken wordt duidelijk dat dit niet het niveau van de twee voorgangers ging worden. Zoals hier voor mij al reeds meermaals aangehaald is, lijkt de film naar een soort van middenweg te zoeken tussen Alien en Aliens als het gaat om het genre van de film. Een middenweg die op de een of andere manier niet werkt. Het verhaal loopt ook niet helemaal lekker. Het voelt alsof er bar weinig gebeurt. De setting in de gevangenis is middelmatig. De nieuwe personages, de gevangenen zelf, zijn middelmatig. Maar bovenal is de alien zelf ook middelmatig.

In het begin lijkt het nog wel goed te komen. De geboorte van de alien uit de hond is zo'n moment waarbij dezelfde rillingen over mijn rug liepen als bij de alom bekende scène met John Hurt uit Alien. Maar op de een of andere manier gaat er, eenmaal volgroeid, een stuk minder dreiging uit van deze variant. Dit werd vooral duidelijk op het moment dat de alien Ripley geen kwaad aan doet. Uiteraard heeft dit een reden, maar het komt de sfeer nou niet bepaald ten goede. Die hele achtervolgingsscène door de gangen op het einde.. Ik weet niet zo goed wat ik er van moet denken. Enerzijds is het een van de vlottere gedeeltes uit de film, maar aan de andere kant mist er ook een zekere spanning; iets dat in Aliens absoluut wel gerealiseerd werd tijdens de 'vlotte' scènes van die film. Overigens vond ik het vreemd om te zien hoe de overlevenden uit het vorige deel direct in het begin uitgeschakeld worden (op de korte terugkomst van Bishop na dan). Met name de moeder-dochter realtie tussen Newt en Ripley die werd opgebouwd in de vorige film is in één klap weg. Sigourney Weaver is overigens wel weer goed op dreef in de rol van Ripley. Ook verdient de film enigszins lof voor de climax. Die was goed uitgewerkt en daar kijk ik ook wel met een goed gevoel op terug.

Het blijft wel gewoon een film met een Xenomorph. Waarschijnlijk is de film alleen daardoor al voor een gedeelte vermakelijk. Je blijft gewoon kijken, omdat je benieuwd bent wat die onaangename verschijning nog allemaal gaat uitspoken en hoe de personages erin gaan slagen hem, zonder wapens, te verslaan. Maar als eindconclusie moet ik wel zeggen dat ik toch stiekem wat meer gehoopt had van deze film. Het is makkelijk kijkbaar, maar de film dankt veel aan de voorgaande delen. Het zijn met name de referenties naar en de terugkerende elementen uit de voorgangers die Alien 3 de moeite waard maken. Qua verhaal en uitwerking vond ik dit namelijk toch een behoorlijke stap achteruit.

2,5*

Aliens (1986)

4,0
Ik zie dat ik hier nog geen mening bij heb geplaatst destijds. Nu kan ik me hem natuurlijk alweer wat minder herinneren. Wel weet ik nog dat dit gewoon een erg sterke S-F film was. Mooie effecten en sterk acteerwerk. Heel spannende fragmenten. Ik geloof dat op het laatste een van die aliens nog aan het schip zat ofzoiets en dat ik toen benieuwd was hoe ermee afgerekend zou worden. Ik heb hem toen voor €2,50 bij de Blokker gekocht. Die prijs is deze film zeker wel waard! Mooi werk van Cameron. Deze ga ik denk ik binnenkort nog wel eens bekijken.

4*

All Dogs Go to Heaven (1989)

Alternatieve titel: Ook Honden Gaan naar de Hemel

3,5
Vroeger vond ik dit echt zo'n leuke film, ik keek hem toen ik klein was minstens een keer per week, en telkens weer opnieuw moest ik hier een traantje bij wegpinken . Gek genoeg had ik daar geen erg in, telkens weer opnieuw, iedere week kreeg ik zin om de film te gaan kijken. Goede herinneringen inderdaad net als nog een paar hier heb ik eraan overgehouden, goede film.

3,5*

Alles Is Liefde (2007)

Alternatieve titel: Love Is All

2,5
Gisteravond toch maar nog eens de film opgezet. Eigenlijk vooral omdat ik de Britse 'versie' van deze film (Love Actually) erg leuk vindt. En ik blijf erg gemengde gevoelens hebben bij deze film.

De Nederlandse variant is toch duidelijk niet echt mijn ding. De film heeft gewoon niet de klasse van de eerder genoemde, vind ik. Een aantal erg bekende BN'ers doen mee aan de film, en het merendeel acteert ook wel goed maar toch komt er niet alles uit. Met de rollen van Chantal Janzen en Valerio Zeno kon bijv. veel meer gedaan worden. En een gebrek aan originaliteit had de film ook wel aangezien veel van de verhalen veel leken op die van Love Actually. En daarbij waren ze ook nog niet allemaal zo interessant. Eigenlijk vond ik die van Thomas Acda en Anneke Blok het leukste. Gelukkig zijn er dus wel positieve dingen aan de film. Voornaamste eigenlijk dat, ondanks dat ik lang niet alle verhalen even boeiend vond, ze ook niet echt saai waren. En de film had leuke settings. Dus ik kon het speelduur wel uitzitten.

Ergens vind ik de film dus niet zo leuk, en aan de andere kant ook weer niet stom ofzo. Een beetje vreemd eigenlijk. Al met al is het nog niet zo'n slechte film, maar soms een beetje érg zoet. Er had dus naar mijn mening veel meer uitgehaald kunnen worden, maar ik bestempel de film ook niet als slecht.

2,5* dan maar.

Along Came Polly (2004)

3,0
Best een aardige film vind ik dit, Ben Stiller en Jeniffer Aniston doen het vind ik echt heel leuk geen topfilm maar wel zéér vermakelijk en leuk!

***

Alvin and the Chipmunks: The Squeakquel (2009)

Alternatieve titel: Alvin and the Chipmunks 2

3,5
Wel een leuke film. Natuurlijk niet allemaal heel speciaal maar dit is prima kijkvoer en zeker voor de wat kleinere. Leuke muziek, leuke Chipettes, en leuk stemmenwerk. Over het algemeen dus een prima filmpje.

3,5*

Amazing Spider-Man, The (2012)

4,0
Eerlijk gezegd was ik benieuwd naar deze film, maar nadat ik de drie delen van de eerste trilogie had gezien, had ik niet gedacht dat deze beter zou worden.

En vond ik hem beter? Soms. In sommige opzichten wel, en in sommige opzichten niet. Peter Parker/Spider-Man wordt goed gespeeld door Andrew Garfield. Tobey Maguire deed dit ook wel, maar op een heel andere manier. Het zijn echt twee compleet verschillende versies, waarvan ik er nog steeds niet helemaal uit ben welke ik het beste vind. Wat ik zeker een leuke toevoeging vond was Emma Stone, die het prima deed als 'nieuw personage' Gwen Stacy. En dan heb je nog de villain The Lizard. Daar had ik een beetje gemengde gevoelens bij. Aan de ene kant was hij wel wat 'extreem', maar hij zorgde wel voor flink wat goede actiescenes. Zeker apart om Rhys Ifans in zo'n rol te zien.

Met de actiescenes zit het in deze film helemaal goed. Het ziet er echt erg mooi uit. Een compliment ook voor het slingeren van Spider-Man, dat ik stukken beter in beeld gebracht vond dan in de trilogie van Sam Raimi, enkel vond ik dat apparaat waar het web uitkomt dan weer een minder idee dan dat het echt uit de vingers kwam. Het verhaal is in héle grote lijnen hetzelfde (weer zie je dat Peter gebeten wordt, weer zie je oom Ben sterven), maar alles werd anders in beeld gebracht, en verder verloopt het verhaal heel anders. De film bevat genoeg genietbare elementen. Veel spanning, mooie actiescenes, een geloofwaardige 'romance' tussen Parker en Stacy, sterke muziek en de gehele cast doet het prima.

Enkel is het jammer, dat de film pas vanaf de tweede helft écht op gang komt. De eerste helft is goed en interessant, maar bevat wat min actie waardoor ik een beetje teleurgesteld was. Maar ik wist natuurlijk niet dat er nog zoveel spannende scenes zouden komen. Daarnaast is het, als ik erop terug kijk, juist goed dat de eerste helft vooral veel verhaal en uitleg bevat. Als je daar dan nog eens de zeer sterke tweede helft bijneemt heb je namelijk een prachtig geheel. Oftewel, een goede film.

Daarnaast bevat de film ook een goed 3-D effect. Het is wel een beetje onhandig dat de film een stuk duisterder is dan het in werkelijkheid is als je de bril opzet, en dat heb ik tot nu toe bij vrijwel elke film gehad die ik in 3-D zag, en later terugzag. Maar het effect had wel werking bij de film. Toch denk ik niet dat de film me echt minder zal bevallen als ik hem later nog eens gewoon op de TV terugkijk. Ik denk dat hij prima overeind kan blijven. Ik moet dan ook toegeven dat ik veel minder ervan verwacht had, dan dat er uiteindelijk uitkwam. Ik vind hem momenteel even goed als Spider-Man 2, imo het beste deel uit de eerste trilogie. Het niveau van het eerste deel wordt toch wel, (en in het geval van de derde - makkelijk) gehaald. De film heeft mij in ieder geval erg goed vermaakt. Het zou kunnen zijn dat er nog een hoger cijfer uitrolt bij een herziening. Ik neem aan dat de film een vervolg zal krijgen. En daar zal ik dan, tegen die tijd, ook weer naar uitkijken.

4*

Amazones (2004)

2,5
Ondanks het feit dat ik me dit herinnerde als een redelijk slechte film van Nederlandse bodem, moet ik mijn mening na een herziening nu toch een beetje bijschroeven. Een slechte film wil ik dit namelijk niet noemen. Monique van de Ven en Susan Visser doen het leuk, de rol van Monic Hendrickx was niet slecht maar een beetje onopvallend en Georgina Verbaan vond ik persoonlijk iets minder. Toch 'steunt' Verbaan's personage min of meer op de andere drie, waardoor haar prestatie niet irritant wordt. Er valt in het begin ook meerdere malen te lachen om de onhandigheid van de personages (bijv. als ze gaan ''oefenen''). Jammer dan ook dat het de humor een beetje af lijkt te nemen na de eerste overval en de film een serieuzere kant lijkt te willen kiezen. De film gaat dan niet bepaald vervelen, maar het wordt wel direct een stuk minder interessant. Het concept van de film is leuk, maar de uitvoering is soms wat minder. Vermakelijk is het zeker, maar niet van een hoogstaand niveau.

2,5*