Meningen

Ik kon deze Eastwood prima pruimen. Waar de kracht ligt is toch de rust waarmee het verhaal verteld wordt.

Je krijgt een prima idee van hoe Jewell in elkaar steekt, een rol die prima wordt gespeeld door Paul Walter Hauser. Zonder deze inzichten in zijn personage kan je gewoon prima mee in de gedachtengang van de FBI.

Eastwood heeft het ook slim aangepakt door de film klein te houden en zich vooral op Jewell en zijn moeder te richten. Met Kathy Bathes heb je gelijk ook een topper in handen en kan het amper fout gaan. De persoonlijke impact op dit gezin is voelbaar en daar draait het om. Waar juist andere films grootser proberen uit te pakken in dit soort thema's die een land in zn greep hebben gehouden.

Er lopen wel wat overdreven neergezette en verloren personages bij zoals Wilde, die de kracht onderuit halen die Eastwood juist met het focussen op Jewell tracht te bereiken. Er wordt heel veel tijd in Jewell gestoken, waardoor juist haar en Owen's personage minder goed uit de verf komen. Dit terwijl ze wel een significante rol spelen in de film.

Een mixed bag uiteindelijk. Aan de ene kant focust Eastsood zich goed op de persoonlijke ervaring van Jewell en zijn moeder over dit drama. Aan de andere kant weet hij minder goed hoe hij met de andere kanten van dit verhaal om moet gaan, de FBI en de media.

3,5*

Bij vlagen is Ricky Stanicky absurd hilarisch en over de top zoals we van Farrelly kennen. Maar de film heeft ook een serieuze ondertoon en kent ook lange pauzes zonder grap. Dat zorgt wel voor een balans dat de personages niet alleen maar debiel zijn, maar als je de hele film door wilt lachen om die debieligheid kom je bedrogen uit. De film herft inderdaad een hart zoals hierboven vermeld wordt.

Gewoon een stabiele drie sterren film, maar de film krijgt een halfje extra omdat ik heb zitten huilen van het lachen bij de bloedserieuze William H. Macy die aan het air dicken is in deze film. Lang geleden dat een film me zo heeft laten lachen. Dat mag beloond worden.

De kleinschaligheid heeft mij eigenlijk doen verassen. De trailers doen misschien anders vermoeden, maar Riddick is een redelijk ingetogen film met af en toe momenten waar het budget iets meer naar voren komt schuiven. Alles speelt zich af op 1 planeet en slechts een handjevol locaties, wat het goed doet omdat de vorige film wel erg bombastisch was. Het desolate gevoel van de onbekende planeet komt goed over en de gevaren die dit met zich mee brengen zijn ook voelbaar. Het eerste uur van de film is dan ook erg sterk.

Het kat en muis spelletje dat met de huurlingen volgt is een aardige, maar door de lange speelduur weet het de aandacht niet tot het einde vast te houden en is het laatste half uur toch wel matig.

Vin Diesel zelf heeft gelukkig wel een scherpe tong en weet een aantal leuke one-liners eruit te gooien. De interactie met Sackhoff is erg leuk. Dat vergoedt de langdradigheid richting het einde nog een beetje.

3,0*

Op zich een aardig drama met mooie vertolkingen en aangrijpende thema's waarbij je moeilijk niet aangegegrepen kan worden door het verhaal.
Toch voelt de film ietwat slordig aan in de vertelling ervan doordat het soms wel in een sneltreinvaart erdoorheen gaat.
Zo krijgt uiteindelijk niet elke periode van Barrymore's leven de aandacht die het verdient(de rise van haar personage komt niet uit de verf) en komen veel handelingen van personages ook niet altijd even geloofwaardig over. Vooral de transformatie van lieve en zorgzame man naar opeens een alcoholist en junkie van Zahn personage kwam een beetje uit de lucht vallen. Om maar iets te noemen.
De eindscene met Barrymore en Woods in de auto is wel prachtig en uiteindelijk zeggen blikken meer dan woorden!

3*

Vermakelijk filmpje, al moet ik toch zeggen dat het best een hap, slik, weg verhaaltje was.

Niks in de film is echt slecht, maar heel erg spannend of uitmuntend wordt het ook niet. Gewoon redelijk! De Niro en Pacino doen deze klus ook op routine en wat je overhoudt op het ietwat verassende einde na is een standaardwerkje dat leuk is om een x te bekijken!

Het gemiddelde rechtvaardigt de film ook.

3*

De acteurs zijn -ondanks dat ze er niet uit zien- eigenlijk niet eens het grootste probleem. Ik moet zeggen dat ondanks een aantal flauwe momenten de cast zich wel redelijk staande weet te houden.

Wat totaal niet staande weet te houden is het verhaal. Het is een wirwar van verhaallijnen waarbij elk ongeveer een kwartier duurt en uiteindelijk samen gesmeden is tot één film.

De film weet hierdoor de aandacht er amper bij te houden. Je krijgt dan ook continu het gevoel dat de regisseur zelf niet eens wist wat hij met het verhaal aan moest, waardoor het uiteindelijk een rotzooitje is geworden. Om nog maar niet te spreken over het eigenlijk best wel debiele uitgangspunt.

1,5*

In de bus terug van Marseille(ajax) moeten kijken.

3 uur lang naar slecht acteerwerk(VOORAL HET BEGIN!), een verhaal met het ene cliche na de andere, Ariana een niet al te trouwe dame die met elke man het bed in duikt die haar hulp aanbied.

Plotwendingen/verhaallijn die je al een half uur van tevoren ziet aankomen.

Daarbij komt ook nog is dat dit filmpje maar LIEFST drie uur duurt, ontiechlijk lang!

Sjonge jonge...

1*

Ook hier eens met Ossman. Lekker vrolijk en kleurrijke animatie in het prachtig geanimeerde Rio de Janeiro met her en der de nodige humor die de boel doet opfleuren. Verder een typisch animatie verhaaltje over je dromen verwezenlijken. Niet bijster origineel of hoogstaand, maar prima te doen voor deze speelduur. Moet wel zeggen dat ik Ice Age veel leuker vond.

3*

Mooie blockbuster waar de nadruk echter niet op de special effects en de actie ligt, maar op het psychologische aspect. De band tussen Ceasar en Franco is bijzonder en het steeds verder gek worden van Ceasar wordt overtuigend in beeld gebracht. Ook is de CGI bijzonder fraai en heb je nooit het idee naar nep apen te kijken. Uiteindelijk leef je mee tot zo'n punt dat je compleet meeleeft met de apenrevolutie.

Ik ben nu wel lekker gemaakt voor een eventueel vervolg.

3,5*

Een aardige misdaad/thriller die lekker mysterieus begint en teert op de (soms wel iets te overdreven) Japanse scores. Snipes speelt aardig ingetogen en die rol past wel bij hem. Connery is helaas iets te overdreven bezig in deze film. Hem Japans horen spreken slaat eigenlijk nergens op. Wat dat betreft wordt hij weer te stereotype gecast.

Richting het einde duurt het allemaal te lang en kan je ondanks de vele twists het verhaal te makkelijk uittekenen, waardoor de film met 125 minuten gewoon te lang duurt.

2,5*

Hauer is natuurlijk oké, maar zijn rol is erg klein. Verder wordt de film inderdaad erg gedragen door Anthony Hopkins. Hij is de enige die nog een beetje niveau brengt.

Tuurlijk zit the Rite technisch en visueel allemaal aardig in elkaar en zien veel scenes er mooi uit, vooral die aanrijding in het begin.

Alleen het is jammer dat dit soort Exorcist films me nooit echt kunnen overtuigen. Het hele gegeven is een beetje stupide en het vervolg van de film laat zich natuurlijk ook allang raden. Verder weinig verrassingen en er wordt ook teveel geprobeerd om met het geluid je proberen te laten schrikken. Dat werkt eigenlijk ook averechts bij de film.

Gezien de degelijkheid van een aantal punten nog 2 sterren, maar voor de rest is dit toch maar allemaal wat matigjes.

2*

De film bevat alle elementen die mij zouden moeten bevallen: een melancholisch tintje, een mooi plattelandsdorpje en een goede cast. Toch weet de film niet geheel te overtuigen, de personages boeiden me niet zoveel en echt er werd af en toe gewoon teveel tijd overgeslagen om echt een band met de personages te krijgen. Ook is de muziek gewoon veel te zoet af en toe.

Komt er ook bij dat ik er niet helemaal met m'n kop bij was, dan krijg je al gauw een film die te gewoontjes aanvoelt en nodig een keer herzien moet worden.

2,5*

Toch een behoorlijk schokkende documentaire dat op veel vlakken zeer overtuigend overkomt en je regelmatig doet schokken. De gespeelde scenes had ik ook geen moeite mee. Het enige waar ik wel mee zit is het hele Afghanistan gebeuren, dat blijft altijd een beetje wazig en ik heb zo het gevoel dat de jongens inderdaad niet zo lief zijn als ze willen doen geloven(vooral getuige hun strafbladen). Ik bedoel, je blijft uiteindelijk niet 2,5 week in Kunduz de toerist uithangen. Allemaal van die kleine dingetjes die het motief niet echt duidelijker maken. De toestanden in de gevangenis zijn wel schokkend en de houding van de Westerse soldaten zijn echt schrijnend, ongelooflijk dat hier niet hard tegen is opgetreden.

3*

Na de American Pie en Van Wilder spin offs nu ook een Road Trip komedie.

De film is eigenlijk weinig origineel, de ene na de andere scene die je al in andere films hebt gezien komt voorbij.

De fascinatie van de mannelijke hoofdrolspelers voor de Franse mevrouw is me ook een raadsel. Katy(gespeeld door Julianne Guill), de vriendin van hoofdrolspeler Andy is een echte natural beauty en veel knapper. Echt zo onlogisch dat die vrienden haar niet mogen.

Maarja, dit verhaallijntje moet blijkbaar in elke college movie achtige film zitten.

Verder een ton aan flauwe grappen en situaties, de een meer geslaagd dan de ander. Al heb ik het wel is erger gezien in films, dit keek op zich nog lekker weg.

Qua niveau vind ik de film nog wel een stuk beter dan bijvoorbeeld de nieuwste American Pie(deel 7, Book of Love), maar zeker geen voldoende.

2*

Zit te twijfelen tussen een 3,5 en een 4, dus tijdens het schrijven van dit stukje ga ik het beslissen.

Ik ben wel onder de indruk van the Road, het volgt een behoorlijk originele inslag op het post-apocalyptische gebeuren en ik ben blij dat het een keer niet vol geweld en zombies zit.
In plaats van dat volg je het verhaal van een uitstekende Mortensen en zijn zoon Smit-McPhee. Die soms niet altijd even charmant over komt, maar toch prima te verteren valt, vooral tegen het einde. Het is best grappig om te zien dat hun relatie best veel diepgang bevat, ondanks dat je hun namen niet eens weet.
Verder kom je geen overdreven gedoe tegen in de prachtig weergegeven wereld. Het is allemaal zeer realistisch binnen de film, er gebeurt niet altijd wat, maar soms bekruipt je toch echt een gevoel van spanning wanneer er andere mensen in beeld komen.

Mooi weergegeven, toch is het enigzins jammer dat het soms even net iets te lang duurde allemaal, waardoor je niet echt wist waar het verhaal precies naar toe ging. Aan de andere kant is het niet meer dan logisch, want die mensen hebben natuurlijk ook geen enkel doen. Ze kunnen niet anders doen dan reizen, reizen en reizen. In dat opzicht zat ik er ook helemaal in.
Jammer dat het einde iets te snel afgeraffeld werd, iets wat niet helemaal in de lijn van het verhaal paste. Het is natuurlijk ook wel weer toevallig dat de zoon gelijk na de dood van zijn pa aardige mensen tegenkomt.

Ik ga toch voor de 4*, het is nou eenmaal een aangrijpende film dat echt een andere kant belicht van het leven in deze wereld. Daarbij is de wereld zeer fraai weergegeven en steelt Mortensen echt de show in deze film.

4*

Zeer vermakelijke bios/blockbusterfilm, maar helaas ook niet meer dan dat.

Robin Hood zit gelukkig wel ijzersterk in elkaar, er valt qua verhaalopbouw en beelden weinig op aan te merken. Ondanks de lange speelduur verveelt het nooit, ziet de actie er vet uit en krijg je hier en daar ook spectaculaire shots te zien. Er zitten ook aanstekelijke en vrolijke momentjes in zoals de zuiperij in de herberg van Nottingham.
De cast doet het ook naar behoren, sowieso een erg sterke cast was er weer uitgetrokken voor Robin Hood. Helaas zit hier ook de zwakte, samen met het verhaal.

Ondanks dat het nergens slecht werd leek het nergens echt op z'n plek te zijn. De film voelde niet als Robin Hood aan en leek meer gericht te zijn op de eeuwige rivaliteit tussen Frankrijk en Engeland in die tijd. Tegen het einde aan kwamen ook weer de gebruikelijke momentjes voor in de film, waardoor het toch geen topper wordt. Midden op het slagveld gaat Crowe even in slowmotion zoenen met Blanchett, dit zijn weer van die rare en onlogische momentjes die wat mij betreft niet hoeven in zo'n film.

De cast(andere uiterlijken) is natuurlijk even wennen, want niemand lijkt waar ie op moet lijken als je terug gaat in de geschiedenis, maar dat kan je hun niet kwalijk nemen. Een keer een andere variant op Robin Hood kan ook wel aardig zijn.

Het absolute einde lijkt wel een echte opstap voor een sequel, want dan krijg je pas het echte Robin Hood gevoel, ondanks het kleffe gebeuren.
Ben toch benieuwd naar het eventuele vervolg, die er denk ik wel gaat komen. Helaas steekt Robin Hood niet boven de gemiddelde popcornblockbuster film in de bios uit en blijft ook deze film voor mij steken op 3,5*

3,5*

Wat een gemiste kans, tuurlijk kan je weer merken dat dit een Mel Brooks film is. Heel veel flauwe grappen, waarvan een boel gewoon niet aankomen of te kinderachtig voor woorden zijn. Daar tegenover staan wel typische Brooks grappen(lend me your ears, atchoe...bless you) die altijd voor een flinke glimlach zorgen. Maar toch mis ik iets, de speelduur duurt ook te lang en de hoofdrolspeler vind ik niet een komisch talent.

Helaas zitten er ook een paar grappen in die ik ook al in Brooks' eerdere werk heb mogen aanschouwen(Walk this way grap uit Young Frankenstein). Beetje jammer, maar de verwijzing op het einde richting Blazing Saddles kan ik wel weer waarderen, net zoals die the Godfather grap.

Merk het ook alweer tijdens het typen dat de film te wisselvallig is. Tegenover een goed moment staan weer 3 minderen. Dit is zeker niet het beste uit Brooks' oeuvre, maar barslecht ook weer niet en zeker beter dan die zooi die tegenwoordig uitkomt.

Ruim 2,5*

Wilde de epische films van Costner uit de jaren 90 allemaal is een keer gezien hebben. Dances with Wolves was prachtig, Waterworld zit vol met sentiment voor mij en was in de laatste herziening ook nog prima te pruimen. Nu was het de beurt aan Robin Hood.

Het begint helaas wat matigjes allemaal. De film springt van hots naar her en enige binding met de karakters is erg lastig te krijgen. De introductie van de personages is zwak en het voelt her en der goedkoop aan.

Na drie kwartier wordt de film leuker, vanaf het moment dat Costner en consorten zich in het bos gaan verstoppen en de klassieke Robin Hood streken uithalen. Dat is eigenlijk waarvoor ik de film kijk, het tempo wordt wat rustiger en de personages krijgen op deze momenten veel meer kleur.

Richting het einde wordt het weer iets teveel van het goede, met een beetje een saai, verplicht en standaard eindgevecht zonder enige verrassing.

Voor de rest is de muziek me iets te bombastisch voor bij de beelden, maar irriteert het nergens echt. Zelfde geldt ook voor de speelduur, ondanks dat het te lang is kijkt de film wel vlot weg.

Niet zo leuk als Waterworld of Dances With Wolves, maar nog prima te pruimen.

3*

Ben toch mijn hele leven een fan geweest van Robin Williams. Hoe hij als Peter Pan rond dartelde in Hook, of zijn memorabele rol in Jumanji. Ik heb zelfs Mork & Mindy vaak op tv gezien.

De energie die hij had was aanstekelijk. Tegelijkertijd kon hij ook schitteren in serieuze rollen in Dead Poets Society en Good Will Hunting.

Deze wisselingen in persoonlijkheid kenmerkt Robin Williams zijn levensloop ook goed. Vrolijk en het iedereen naar de zin maken (met grappen) en in privé gezelschap toch rustig en kalm zijn.

De documentaire geeft een goed inzicht in het karakter van Robin, zonder op alle details van zijn leven in te gaan. Het draait puur om hem, hoe hij zijn leven geleefd heeft van begin tot eind. De documentaire krijgt hier een intiem karakter door en de titel is dan ook totaal niet uit de lucht gegrepen. De juiste mensen worden aan het woord gelaten. Mensen met wie hij gewerkt heeft (waaronder beroemde acteurs, regisseurs en stand ups), die inmiddels tot beste vrienden gerekend kunnen worden en familie.

Het is dan ook moeilijk om niet geëmotioneerd te raken door wat je te zien krijgt. Maar het voelt wel eerlijk aan. Ik heb nooit het idee dat er aan goedkoop effectbejag wordt gedaan. Dan is het daarnaast ook wel fijn om af en toe dubbel te liggen om Robin. De ontroerend komische voicemails, of de prijsuitreiking met Jack Nicholson en Daniel Day-Lewis. Gewoon briljant.

Daarnaast heb ik een mooie inzage over zijn laatste jaren gekregen. Ik dacht dat zijn leven zo in het teken stond van het pleasen van mensen en het lachen van stand up publiek als drugs, dat hij daar niet mee om kon gaan en zichzelf uiteindelijk daarom van het leven beroofde. Maar hij had het uiteindelijk wel te doen met erge ziektes (die vagina grap na zijn operatie ?) en uiteindelijk heeft de Lewy Body dementie hem genekt.

Toch tragisch dat zo'n ziekte deze held hebben genekt. Moge hij in vrede rusten.

4,0*

Leuke film van Verhoeven. Er zit lekker veel actie in, het is expliciet in zn beelden en de verborgen humor kwam wat mij betreft ook goed naar voren. Die reclames tussendoor zijn natuurlijk ook bijzonder leuk gedaan.

Robocop zelf ziet er tegenwoordig natuurlijk een beetje gay uit, maar als je dat en de soms verouderde stop-motion techniek opzij zet wacht je een leuke actiefilm dat zich in het Detroit vd toekomst afspeelt.

3,5*

Wanneer je het satirische en leuke origineel van Paul Verhoeven erbuiten laat wacht je met deze film toch wel een aardige sf/actieknaller. Toch zijn het aantal echte actiemomenten erg schaars en duurt de aanloop naar het introduceren van RoboCop wel wat te lang. Door het plot is het ook allemaal weinig spannend en vind ik het persoonlijk geen goede keuze van de makers om de identiteit van Murphy als RoboCop niet geheim te houden, dit haalt de spanning toch wel uit de film. Doordat de focus teveel op het ontstaan van RoboCop ligt is de bad guy ook weinig spannend.

Al met al is het natuurlijk wel onderhoudend en is de actie vanuit de fps erg vet geschoten ,maar mist de film een eigen smoel en komen bepaalde facetten(o.a. het verhaal) gewoon niet goed uit de verf.

2,5*

Leuke film met alweer knotsgekke personages en erg aanzwepende liedjes. Moest vooral lachen bij het Janet en Brad liedje bij de bruiloft. Erg hilarisch gedaan.

Soms wel een iets te erge stortvloed aan liedjes, dat soms het tempo uit de film haalt. Maar over het algemeen waren het erg leuke meezingers. het verhaal slaat natuurlijk nergens op en de cast acteert lekker overdreven. Precies zoals het moet. Moest bij Curry inderdaad aan Freddie Mercury denken, denk toch dat dit personage wel lichtjes op hem gebasseerd is. Killer Queen komt inderdaad uit '74 en het album Night At the Opera uit 75. Dus ga er wel van uit dat Mercury een bron van inspiratie is.

Had wel liever gezien dat er iets meer humor buiten de liedjes in de film zou zitten, een paar keer flink moeten lachen. Maar had iets consistenter gemogen.

Prima vermaak verder.

3*

Zeer vermakelijke romcom dat in mijn ogen nog opvallend fris is, wat gelijk al te merken valt aan de beginscene, waar Hepburn haar voet in haar schoenen probeert te krijgen.

Verhaaltechnisch weinig bijzonderheden, behalve dan dat dit denk ik wel 1 van de weinige films uit die periode is dat de hoofdrolspelers de film niet eindigen met een kus. Verder is er chemie tussen Peck en de werkelijkwaar beeldschone Hepburn, die mij keer op keer weet te overtuigen met haar charmes.
Verder een aantal leuke moment, wat ook te wijten valt aan het filmen op locatie, iets wat in die tijd ook niet allerdaags was. Wel duurt de film iets te lang voor dit genre, waar ik anderhalf uur toch wel de max vindt voor dit soort films.

3,5*

Eens met bovenstaande reacties, een aantal visueel leuke dingetjes verbloemen vooral hoe saai deze film eigenlijk wel niet is. Heel veel gelul over wijsheden tussen mannen vrouwen en hun relaties, dit wordt vooral verteld dmv voice-overs. Afgewisseld met tussendoor een beetje seks en problemen met haar vriendje.

Niet helemaal overtuigend.

2*

Humoristisch avontuur met een grappige Michael Douglas en een geknipte Kathleen Turner als rijkeluis vrouwtje wat in de jungle belandt. De film zit vol knipogen, lekkere momenten om te lachen en een mooie natuur waarbij je je ogen mag uitkijken. Richting het einde duurt het even wat te lang, maar als je met de instelling kijkt dat je deze film niet serieus moet nemen wacht je een lekkere film. Voor de zuurpruimen zou ik deze film afraden, daarvoor zijn een aantal knipogen te overdreven.

3,5*

Behoorlijk harde film, die echter niet de gehele speelduur boeiend is.

De cast is behoorlijk overtuigend, de actie is lekker grof en de film heeft ook een normale lengte, waardoor je niet gauw verveeld raakt.

Ik vond het echter wel jammer dat na het gevecht met die "spleetogen" de actie eigenlijk zo goed als voorbij was. De actie maakte meer plaats voor wat meer karakterinhoud, iets wat ik niet altijd even sterk vond.

Toch jammer, want als deze film nog meer van dat rauwe geweld had gehad was het voor mij 90 minuten lang een adrelaninetrip geweest.

3*

Stiekem kan ik een originele film als dit wel waarderen. Een film waarin je geconfronteerd wordt met een moreel dilemma. Eerdere films als the Box hebben iets soortgelijks, maar nooit hebben die volledig weten te overtuigen. Wat als je geluk en voorspoed kan wensen, maar dat het altijd tegen koste gaat van iets?

Dit is een interessant vraagstuk dat wat mij betreft verrassend goed uitgewerkt wordt in the Room. Niet dat de film bijzonder goed is, want er scheelt wel wat aan. Maar mijn verwachtingen waren zo laag door alle gemiddeldes dat het mij echt meeviel.

Het mystieke gedeelte van de het hele gegeven werkt gewoon erg goed. De nieuwsgierigheid wordt continu geprikkeld en de twee in de hoofdrol doen gewoon logische dingen die ik ook zou doen op het moment dat ik in zo'n situatie terecht zou komen.

Halverwege begint de film toch wat in te zakken. Het mystieke verdwijnt en het eindigt vooral in een soort van persoonlijk drama met af en toe een thriller element erin. Ik had dit toch wat spannender uitgewerkt willen zien worden en ik denk dat de film als (psychologische) horror toch beter tot zijn recht had kunnen komen. Je wilt die onderhuidse spanning voelen en het komt telkens maar net niet. Dat is toch ietwat teleurstellend, terwijl de film gelukkig wel onderhoudend blijft en binnen de context toch tot een mooi einde weet te komen.

3,0*

In potentie een aardige thriller, maar de uitwerking is niet bepaald spannend, origineel en sexy genoeg. De potentie zit er vooral met de dames, die er alles behalve slecht uitzien en ook nog is prima acteren. Er had alleen wat meer vuur, passie en lef in de film gemogen.

Toch jammer dat de film ondanks een aardig begin steeds verder verzuimt in de clichematige gebeurtenissen en eindigt in een eindgevecht waarvan je er al 3000 hebt gezien.

Middle of the road work dat verder vlot wegkijkt.

2,5*

Prima film van Hitchcock, maar verder ook weinig noemenswaardig. daarvoor is de speelduur tekort en gebeurt er op een aantal zeer leuke dialogen gewoon te weinig.

Het uitgangspunt is behoorlijk geniaal, alleen het kat en muis spelletje tussen Stewart en de 2 jongens komt niet altijd even goed uit de verf, al wordt dat gaandeweg wel veel beter.

Het viel mij ook op dat het de hele tijd leek alsof de film eigenlijk uit een lange shot bestaat, al zijn de trucjes die Hitchcock hiervoor gebruikt wel erg overduidelijk(inzoomen op de donkere jasjes of op de "doodskist".).

Toch wel redelijk jammer dat het een beetje simpel eindigt, ik krijg uiteindelijk vooral het gevoel dat ik naar een hap, slik, weg filmpje aan het kijken was.

3*

Extreem waardeloze film.

De film begint al met een extreem lange intro met behoorlijk lange en nietszeggende dialogen. Verder een paar crappy moorden en nog meer nietszeggende, doelloze, kansloze dialogen. Mijn god wat een saaie bedoening. De climax is ook freakin waardeloos en het plot slaat echt helemaal nergens op.

Verder heel veel fouten, slechte editing en het allerslechtste was de belichting. Bij de nachtelijke scenes zag je gewoon geen hol.

Slecht en kansloos amateurisme.

0,5*