menu

Rope (1948)

mijn stem
3,61 (720)
720 stemmen

Verenigde Staten
Misdaad / Thriller
80 minuten

geregisseerd door Alfred Hitchcock
met James Stewart, John Dall en Farley Granger

Twee vrienden vermoorden, uit nieuwsgierigheid en op zoek naar een kick, een studiegenoot in hun flat. Daarna worden diens niets vermoedende familieleden en vrienden uitgenodigd voor een feestje terwijl het lijk in een kist ligt, die ze als buffet gebruiken. Als ze het gesprek op de perfecte moord brengen, wordt hun vroegere leraar (James Stewart) achterdochtig. Het verhaal is gebaseerd op een waargebeurde moord gepleegd door Leopold en Loeb.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=IBnJxAV4IPk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Filmkriebel
3,0
Twisted logic

Hoog gemiddelde voor deze voorloper van de "éénlocatie" films met een beperkt aantal acteurs. Ik vind dit een minder werk van The Master of Suspense. Een beetje vergezocht allemaal maar de manier waarop Stewart het vermoeden krijgt dat de verdwenen David in het flatje ligt ligt er nogal dik op. Heel ongeloofwaardig dat de twee mannen, die zo bekommerd zijn om de perfectie van hun moord, het nalaten de hoed van hun slachtoffer te doen verdwijnen . Stewart fantastisch in zijn rol en een vrij experimentele en macabere film van Hitchcock.

avatar van Mescaline
5,0
Mescaline (moderator)
Rope blijft niet alleen in al die jaren na release indrukwekkend, ook na 4x kijken blijven er nieuwe dingen opvallen, en dat is knap voor een film die net na de 2de wereldoorlog het levenslicht zag!

De dialogen zijn haarscherp en zeker voor die tijd! En de manier van filmen en regisseren was geheel vernieuwend voor zijn tijd! Heerlijk in kleur ook trouwens. Een wat mij betreft vergeten Hitchcock werkje, wat minimaal even veel aandacht verdiend dan bijvoorbeeld Psycho of The Birds! :O

eerder gaf ik een 5, toen een 4,5.. inmiddels gewoon weer terug op 5 en (misschien?) een top 10 plek.

avatar van Fisico
4,0
Fisico (moderator)
Rope was ook een film van Hitchcock die ik al eventjes op mijn lijstje had staan. Rope is vervolgens één van mijn voorlopig lijst van favoriete films gekomen van Hitchcock. Een film uit 1948, reeds 70 jaar oud. Het is er niet aan te zien. Het kon best een film zijn van 25-30 jaar later.

Rope kent een erg fijn plot. Rope valt meteen met de deur in huis en de kijker weet onmiddellijk wat er aan de hand is. De daders komen perfect in beeld en het is aan de kijker om Columbo-gewijs uit te zoeken welke gedragingen, gebeurtenissen of gesprekken de daders de das zullen omdoen. De film kent een korte speelduur en zakt nergens in. Het blijft de volledige speelduur spannend. De twee daders zijn goed op elkaar ingespeeld. Brandon (John Dall) is de ijzige manipulatieve psychopaat die fantaseert over het recht of superieuren inferieure personen de dood mogen injagen. Het neigt wat naar nazistische praktijken. Ook de onoverwinnelijkheid en de arrogantie komt goed naar voren. Philip (Farley Granger) daarentegen is zowat het meelopertje die zijn gevoelens veel minder onder controle heeft. Het levert een leuk schouwspel op tussen beiden en dit wordt nog versterkt wanneer de derde partij op de proppen komt met Rupert (James Stewart). Fijne acteur die laatste. Steeds tevreden wanneer ik een film van hem gezien heb!

Rope wordt gefilmd vanop één locatie. Het decor met de skyline van één of andere Amerikaanse grootstad is prachtig. Het viel wel op wanneer de gordijnen werden opgedaan dat de lichtinval van de studiolampen iets te opvallend was. Rope geeft het gevoel van een toneelstuk te zijn omdat alles op één locatie (studio) wordt gefilmd met dat verschil dat de camera meeloopt met de personages. Ook het kleurgebruik is een aangenaam pluspunt. Maar wat Rope echt ijzersterk maakt zijn de meer dan uitstekende dialogen tussen het twee- en drietal. En bij momenten zelfs erg humoristisch met de woordspelingen over dood, wurging, kist, enz ...

Fijn film deze Rope, eentje die dicht aanleunt tegen de 4,5*!

avatar van Stanvijf2001
4,5
Een van de betere hitchcock's vind ik. Het one-shot experiment is zeer geslaagd in deze film. Verder zit de film vol met boeiende en grappige dialogen en wordt het tegen het einde ook nog vrij spannend. John dall en Farley granger spelen erg goed met z'n tweeën en James Stewart tja..... Die is zoals altijd geweldig!

Heerlijke film, 4,5 sterren

Zwolle84
Ik kom moeilijk meer door de Hitchcocks heen. Ik zie wel dat het beter is dan het meeste uit die tijd en je kunt het moeilijk vergelijken met cinema van nu, maar het blijft vaak zo ontzettend knullig. De karakters zijn zo over the top en het acteren is zo geanimeerd. Als je ziet hoe overdreven verdacht die ene dader zich constant gedraagt, dan bel je toch direct de politie? Maar nee, hier wordt een kat-en-muisspel opgetuigd alsof hij zich slechts licht heeft versproken.

Dan kan zo'n film 70 jaar oud zijn, maar ook toen gedroegen zich mensen heus niet zo.

Voor de geschiedenisles rond ik af naar een klein zesje, maar om nou te zeggen dat ik hiervan geniet? Nee, absoluut niet.

avatar van dualcia
2,5
Nah, het is maar goed dat deze film maar kort duurt, want meer zat er ook echt niet in. Je valt meteen in het verhaal van Rope: twee mannen die een studievriend vermoorden voor de kick van het moorden. Geen introductie of wat dan ook, maar daardoor wordt na de moord langzaam duidelijk hoe de vork in de steel zit. De film zit vol met heel veel conversaties en heel weinig spanning en daar gaat het dan ook meteen fout. De spanning is gewoon té weinig aanwezig en dan blijft er niet veel over.

Omdat ik het algehele sfeertje wel kan waarderen krijgt Hitchcock van mij het voordeel van de twijfel: *2.5

avatar van Hendrick99
3,0
Ik vind dit beslist een mindere film van Hitchcock. Vanaf de eerste minuut is alles onafgebroken gericht op een reeds gepleegde misdaad. Andere zaken of bijzaken komen verder niet of nauwelijks aan de orde. De lange shots en het constant heen-en-weer zwenken ("pannen") van de camera, wekken bovendien de indruk van een gefilmd toneelstuk. De latere film "Rear Window" is op dezelfde manier opgenomen, maar de opbouw van die film is gevarieerder en logischer.
Meer dan een magere '3' kan ik er niet van maken.

avatar van Alathir
3,5
Simpel concept wordt door Hitchcock omgezet in een film met een spannend sfeertje. Langs de ene kant is het natuurlijk nogal dom van de moordenaars om het zo te doen, langs de andere kant zou het wel eens geniaal kunnen zijn als ze hun plan goed uitspelen. Maar de vraag is lukt hun het ook om hun moord te verdoezelen?

Rope is dus een eenvoudige film die hier en daar een beetje de grenzen van de geloofwaardigheid aan het prikkelen was. Het is een single location film die niet lang duurt en door de sfeer en onderhoudende spanning makkelijk uit te zitten is. Vermakelijk maar de beste Hitchcock is het uiteraard niet.

avatar van knusse stoel
3,5
In het algemeen zijn we dol op Alfred Hitchcock en zijn films/verhalen maar dit is voor ons duidelijk een van de mindere films. Waarschijnlijk zal het verhaal om te lezen beter zijn, vooral in de diepgang.
Hier werden bepaalde types irritant vanwege hun übermensch ideeën en zogenaamde intelligentie die zij in pacht zouden hebben.
Wel, misschien hadden ze dat maar wijsheid ontbrak helaas voor hen.

Het is een typisch jaren -50 tafereel, we zijn in een huiskamer waar net iemand de laatste adem uitblaast.
Daar omheen staan 2 studenten die menen de perfecte moord gepleegd te hebben en waarvan al snel een in twijfel raakt vanwege de komst van Rupert, iemand waarvan hij vreest dat die de moord zal ontdekken.
De film speelt zich af in 2 kamers van een appartement maar dat is voor HItchcock geen probleem.
Even terug naar de irritatie, op een bepaald moment wilden wij de deur op slot gooien en de jongeren richting hun boerderij sturen. WIjsneus Rupert is iets vergeten, wij hadden gezegt dat hij een week later wel terug kon komen voor dat voorwerp en hadden hem gesmeerd!
Verder een prima film met de juiste lengte en een goed verhaal.
Waardering is ondanks dat het een van de mindere films van Hitchcock is, toch een mooie 7+.

avatar van kissyfur
3,0
Amusant, maar niet uitzonderlijk. Dostojevski’s Misdaad en straf gaf de aanleiding, maar - niet verwonderlijk voor een film van wat 80 minuten? - het haalt het niet bij het boek. Toch amusante stukjes, niet alleen het afruimen van de tafel maar ook hoe de camera de reconstructie laat zien.
Maar op de een of andere manier wordt het niet écht spannend. Jimmy Stewart is wat houterig, Phillip gaat wel erg makkelijk plotseling over de schreef. Nu ja, het overtuigt niet helemaal,

avatar van Collins
3,5
Als je de film zonder enige voorkennis zou bekijken, dan zou je zweren dat ie ergens in de jaren 60 is geproduceerd.
Allereerst is het natuurlijk een kleurenfilm. Toch wel ongebruikelijk in 1948. Na de kleur valt meteen het real-time principe op. De film maakt geen sprongetjes heen of terug in de tijd. De film begint met een moord en houdt zich daarna in een aaneengesloten tijdsbestek bezig met de verwikkelingen die daar het gevolg van zijn. Een bijzondere verteltechniek voor een film uit 1948, lijkt me.
Ook opvallend is dat de film in één take gedraaid lijkt te zijn. Aangezien een filmrol in die tijd goed was voor 10 minuten film, is dat schijn. Hitchcock zoomt dus elke 10 minuten in op een bewegingsloos object om daarna met een nieuwe rol exact vanaf die positie verder te filmen. Geen one take dus maar het effect is hetzelfde. Bijzonder.
Fijne benauwende setting. De setting is een appartement, dat bestaat uit twee ruimtes. Twee podia als het ware. Door op die podia geen tijdsprongen te gebruiken en geen zichtbare cuts te laten zien, heeft de film veel weg van een theaterstuk. Dat is niet vreemd want de film is daadwerkelijk gebaseerd op een toneelstuk.
De camera gedraagt zich echter niet als een statische toeschouwer maar beweegt als een personage over het toneel en geeft de kijker aldus het idee zelf gast te zijn op een verontrustend en luguber feestje.
En luguber is het zeker. Het feestje vindt plaats nadat de bewoner en zijn vriend zojuist een moord hebben gepleegd en het lijk in een boekenkist in het appartement hebben verstopt.
In 1948 zijn de principes van het naziregime nog stof tot discussie. Op het feestje komen Nietzsche en zijn übermensch voorbij. De discussie wordt geïnitieerd door de kille gastheer, die besmet met een superioriteitsgevoel net een moord heeft gepleegd. De hamvraag in de discussie luidt of een mens op grond van zijn intellectuele overwicht het recht heeft om de lotsbeschikking van een intellectueel minderwaardiger mens te bepalen. De onaangename sfeer die vanaf het begin over de film hangt wordt er nog onaangenamer door.
Behalve dat de film een fijne onbehaaglijke sfeer heeft, is de film ook gewoonweg spannend. En eigenlijk is dat een beetje vreemd, want de film is van begin tot eind voorspelbaar. De daders zijn vanaf de eerste minuut bekend en het einde ligt met de inbreng van de emotieloze James Stewart (als intellectuele filosoof) ook voor de hand.
Waarom dan toch zo spannend? Dat komt vooral omdat de kijker meer weet dan de personages. Zelfs onschuldige uitspraken en handelingen krijgen in het licht van die alwetendheid (bedoeld of onbedoeld) een minder onschuldige lading. De onderlinge interacties zijn soms ongemeen spannend.
Het appartement speelt als lokatie uiteraard ook een spannende rol. Binnen dat kleine dichtbevolkte speelveld dat beheerst wordt door een akelig geheim, komt een gevoel van beklemming al snel tot leven.
Fijne film. Toch heb ik iets gemist. Een leuk spelletje is het herkennen van Hitchcock in een Hitchcockfilm. Zijn cameo is mij in deze film ontgaan. Beetje balen. Volgens deze site zouden het er zelfs twee zijn...

avatar van Grindhouse62
3,0
knusse stoel schreef:
In het algemeen zijn we dol op Alfred Hitchcock en zijn films/verhalen maar dit is voor ons duidelijk een van de mindere films. Waarschijnlijk zal het verhaal om te lezen beter zijn, vooral in de diepgang.
Hier werden bepaalde types irritant vanwege hun übermensch ideeën en zogenaamde intelligentie die zij in pacht zouden hebben.
Wel, misschien hadden ze dat maar wijsheid ontbrak helaas voor hen.

Het is een typisch jaren -50 tafereel, we zijn in een huiskamer waar net iemand de laatste adem uitblaast.
Daar omheen staan 2 studenten die menen de perfecte moord gepleegd te hebben en waarvan al snel een in twijfel raakt vanwege de komst van Rupert, iemand waarvan hij vreest dat die de moord zal ontdekken.
De film speelt zich af in 2 kamers van een appartement maar dat is voor HItchcock geen probleem.
Even terug naar de irritatie, op een bepaald moment wilden wij de deur op slot gooien en de jongeren richting hun boerderij sturen. WIjsneus Rupert is iets vergeten, wij hadden gezegt dat hij een week later wel terug kon komen voor dat voorwerp en hadden hem gesmeerd!
Verder een prima film met de juiste lengte en een goed verhaal.
Waardering is ondanks dat het een van de mindere films van Hitchcock is, toch een mooie 7+.
Hier kan ik mij voor 99 % in vinden. Ik kan in grote lijnen de films van Hitchcock best waarderen, maar vond de psychlogische misdaad thriller Rope zeker een mindere Hitchcock film. Nou vind ik James Stewart sowieso al een redelijk irritante acteur en zat dus in een ideale rol. Ik vond ook de speelduur prima, maar geef de film met hakken over de sloot een voldoende. Een -3.0

avatar van atropine
4,0
Wist het publiek in 1948 dat de twee hoofdpersonen in deze film een homoseksueel koppel speelden? Uit de lichaamstaal en de nabijheid die beide spelers ten opzichte van elkaar innemen wordt subtiel gespeeld met dit gegeven in een tijd waarin bekende acteurs als homo zijnde hun hele leven in de kast moesten blijven. Rope is een bijzondere film. Hitchcock geeft de kijker bij aanvang informatie waardoor deze een zekere voorsprong heeft op de spelers, de vraag is niet óf maar hóe Rupert de misdaad blootlegt. Het camerawerk is subliem en de acteurs, vooral John Dall, spelen hun rollen overtuigend. Hitchcockiaanse suspense is er in de scene waarin mrs Wilson na afloop van het feestje de boel opruimt, heen en weer tussen en kamer en keuken pendelt en de kaarsen één voor één uitblaast en vervolgens de boeken in de kist wil opbergen waarin het lijk ligt. Minpuntje in de film is de moralistische slot-preek van James Stewart die in die tijd dat de film uitkwam waarschijnlijk als vanzelfsprekende noodzakelijkheid werd aanvaard door het publiek: Times are a changing.

2,0
Deze film mag wel 70 jaar oud zijn, maar het gaat helemaal nergens over. Nee tot dusver de minste film die ik van Hitchcock heb gezien.

avatar van Wataru
4,0
Brandon: I've always wished for more artistic talent. Well, murder can be an art, too. The power to kill can be just as satisfying as the power to create.

Rupert Cadell: After all, murder is - or should be - an art. Not one of the 'seven lively', perhaps, but an art nevertheless. And, as such, the privilege of committing it should be reserved for those few who are really superior individuals.

Brandon: And the victims: inferior beings whose lives are unimportant anyway.

Rupert Cadell: Obviously. Now, mind you, I don't hold with the extremists who feel that there should be open season for murder all year round. No, personally, I would prefer to have..."Cut a Throat Week"... or, uh, "Strangulation Day"...

Alfred Hitchcocks expermimentele film Rope, gebaseerd op de Leopold - Loeb moordzaak uit 1924, waarin twee studenten een moord pleegden om hun superieuriteit te laten zien, kan worden gezien als Hitchcocks kritiek op het fascisme en Nietzsche en diens theorie over de supermens. De kritiek van Hitchcock is dat een dergelijke ideologie ertoe leidt dat een groep mensen die zich superieur achten aan anderen op willekeurige wijze mogen gaan beslissen over het leven van die andere mensen en dat ze daarbij denken dat normale wetten niet op hen van toepassing zijn. Hitchcock pareert dit door de enorme arrogantie van de twee daders ten toon te stellen en door de vader van het slachtoffer als het geweten te laten optreden en later door Rupert Cadell (Stewart) te laten zeggen dat ze geen god zijn. Stewarts character kunnen we wel als de spirituele vader van de moord beschouwen.

Het experimentele element is dat Hitchcock met deze film een poging deed om het editen compleet uit te bannen en opnames van elk 10 minuten zonder enige onderbreking te maken (een filmrol kon maximaal 10 minuten aan film bevatten). We zien dus dat de camera na elke 10 minuten iets afwijkends doet, bjvoorbeeld inzoomen op iemands rug, waarna de camera weer uitzoomt en de scene weer verder gaat. Later gaf Hithccock toe dat juist in het editen zijn film werd geboren en heeft dit experiment dan ook nooit meer herhaald.

Een belangrijk element in de films van Hitchcock is het isolement, en vooral in zijn films die zich in slechts één kamer afspelen. Rear Window (1954) is daar ongetwijfeld het bekendste voorbeeld van, zij het dat voyeurisme in die film het belangrijkste element is, maar hij experimenteerde hier al eerder mee: eerst in Lifeboat (1944) en dus ook in Rope. Rope is in feite een ensemble stuk dat zich in één kamer afspeelt, een kamer overigens die een van de beste set-designs heeft, compleet met werkend uitzicht op de grote stad en weersveranderingen.

Een ander subtieler element is de homoseksualiteit van de twee moordenaars, oftewel 'het'. Hitchcock wist hoe zwaar het taboe erop was dankzij de restricties van de Production Code, en 'het' wordt dan ook nooit genoemd, maar de Master of Suspense wist deze altijd handig te omzeilen, iets dat hij later weer zou doen in Strangers on a Train, (eveneens met Fairley Granger).

Het acteerwerk is goed, en vooral John Dall maar ook Fairley Granger stelende de show met hun weergave van de twee moordenaars. Er is veel gezegd en geschreven over Stewarts interpretatie van Rupert Cadell (en de naam James Mason, die in de film wordt genoemd, valt nogal eens in dit verband als mogelijk alternatief voor Stewart), maar Stewarts subtiele interpretatie van zijn personage maken het moeilijk iemand anders in die rol te zien.

Deze cocktail van elementen zorgen voor een uitstekende film en daarbij komt dat Hitchcock op zijn best is als hij het isolement in zijn ensemble stukken goed weet te exploiteren zoals hij hier doet en later nog beter in Rear Window. Hier is het thema niet voyeurisme, maar arrogantie en waartoe een dergelijke arrogantie kan leiden, en waarbij de kijker de rol van getuige krijgt toebedeeld.

Tevens doet Hitchcock op bepaalde momenten zijn naam als 'Master of Suspense' eer aan door de spanning op te voeren, met name in het derde bedrijf.

Rope is een ensemble stuk dat niet tot de toppers van Hitchcock wordt gerekend, maar waarin hij er wel in slaagt de bovengenoemde elementen goed te exploiteren en tot een prettig geheel te combineren.

avatar van harm1985
4,0
Filmkriebel schreef:
Twisted logic

Hoog gemiddelde voor deze voorloper van de "éénlocatie" films met een beperkt aantal acteurs. Ik vind dit een minder werk van The Master of Suspense. Een beetje vergezocht allemaal maar de manier waarop Stewart het vermoeden krijgt dat de verdwenen David in het flatje ligt ligt er nogal dik op. Heel ongeloofwaardig dat de twee mannen, die zo bekommerd zijn om de perfectie van hun moord, het nalaten de hoed van hun slachtoffer te doen verdwijnen . Stewart fantastisch in zijn rol en een vrij experimentele en macabere film van Hitchcock.

Ik denk dat het vergeten van de hoed juist het gevolg is van de arrogantie van Brandon.

James Stewart was blijkbaar niet echt tevreden over zijn rol, vond dat hij verkeerd gecast was, maar vind het een sterke performance van hem. Ook John Dall als ze arrogante, zelfverzekerde Brandon en Farley Granger als Philip zijn subliem. Uiteindelijk zijn het de zenuwen van Philip, versterkt door de arrogantie van Brandon die hem verraden. Maar uiteindelijk komt de prof er door toeval achter en niet eens zozeer door goed speurwerk al legt hij ze wel het vuur aan de schenen en ga je als kijker heel even twijfelen. En wat nou als Brandon geen pistool op zak had gehad, hoe had bij dan de politie gewaarschuwd?

Van vergelijkbaar niveau als Shadow of a Doubt. De kleurenfilm heeft iets minder goed de tand des tijds doorstaan, beeldkwaliteit is iets minder dan bijvoorbeeld Saboteur. In latere films zou hij de spanning veel verder opvoeren, maar het komt niet vaak voor dat je tot het einde moet gissen hoe het afloopt.

avatar van Spoon
3,0
Zoals een andere user eerder opmerkte, gaf deze film mij meer een Oscar Wilde dan een Dostoevsky indruk. De nonchalante reactie van het personage van John Dall na de gruwelijke daad is zó extreem speels, dat je nooit echt 'geloofd' dat er daadwerkelijk iets ergs is gebeurd. Het acteerwerk van de vertolkers van de heren psychopaat is ook niet erg goed, vooral de constante kunstmatige aarzelingen van Dall maakten dat ik geen suspension of disbelief had. Tevens is het personage van James Stewart ook veel te snel achterdochtig naar mijn smaak, terwijl het gaat om zo'n onwaarschijnlijk feit. En als laatste versterken de expliciete referenties naar andere films van Hitchcock (Notorious) en naar Misdaad en Straf het gevoel van naar een luchtige comedy of manners te kijken.

Dit klinkt allemaal negatief, maar ik vond de film op zich wel interessant wegens het technische gegeven, en wegens de absurde premise dat de moordenaars expres een etentje met de ouders en vriendin van het slachtoffer hebben gepland op de plaats delict. Ik ken de filmwijsheid dat plegers altijd terugkeren op de locatie van hun misdaad, maar zij maken het wel heel bont! Hierdoor kijkt Rope, en mede vanwege de betrekkelijke lengte, al met al vrij makkelijk weg (als ik mijn zin zou hebben, zouden de meeste films 80 minuten zijn:D). Mijn initiële opmerkingen slaan dan ook meer op het feit dat in mijn ogen je het gehele verhaal never nooit als een daadwerkelijke suspense kan kijken.

avatar van chiel
4,5
Spoon schreef:
En als laatste versterken de expliciete referenties naar andere films van Hitchcock (Notorious) en naar Misdaad en Straf het gevoel van naar een luchtige comedy of manners te kijken.
Welke referenties aan andere Hitchcock-films zag je?

avatar van Spoon
3,0
chiel schreef:
(quote)
Welke referenties aan andere Hitchcock-films zag je?

Alleen Notorious. Heb ik misschien wat ongelukkig geformuleerd, excuses. Wel grappig trouwens dat zelfs in deze film zonder figuranten Hitchcock een 'cameo' maakt.

avatar van chiel
4,5
Spoon schreef:
Wel grappig trouwens dat zelfs in deze film zonder figuranten Hitchcock een 'cameo' maakt.
Ja cool is dat, vergelijkbaar met die in Lifeboat. Sommigen zeggen dat ie aan het begin van de film ook nog over straat loopt, maar ik twijfel of hij dat is.

avatar van clubsport
3,5
Als de perfecte misdaad zo makkelijk zou zijn dan zouden er veel meer moorden worden gepleegd .
Toch is de film ook in al zijn ongeloofwaardigheid origineel en op momenten ( zeker aan het einde ) best spannend .
dat Stewart wel erg makkelijk de zaak verdacht begint te vinden wil ik de film wel vergeven maar eigenlijk had hij de hoed eerder moeten vinden om zijn achterdocht wat meer geloofwaardigheid te geven .

Gast
geplaatst: vandaag om 11:45 uur

geplaatst: vandaag om 11:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.