• 15.735 nieuwsartikelen
  • 177.886 films
  • 12.199 series
  • 33.965 seizoenen
  • 646.802 acteurs
  • 198.946 gebruikers
  • 9.369.636 stemmen
Avatar
 

Meningen

Hier kun je zien welke berichten Minotaures als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Pacifier, The (2005)

Vermakelijk film van Disney.

Acteerwerk is niet echt een groot punt, want het is en blijft een Disney kindervermaak film. Verhaal vond ik wel leuk verzonnen, grappige kinderen (tevens bloedmooie moeder en oudste dochter).

De meeste grapjes zijn echt kindergrapjes, maar voor volwassenen is het ook wel leuk. Vin Diesel achter 't stuur hier vond ik wel grappig, het is een raar gezicht om een stationwagen de wegen op te zien scheuren. En dat eend vond ik ook wel een flinke bijter.

Echt een topcijfer is dit hem niet, maar qua humor is het wel een voldoende waard.

Pacte des Loups, Le (2001)

Alternatieve titel: Brotherhood of the Wolf

Begon goed, maar werd langzaam slecht in mijn ogen. Slechte special effects, met name de weerwolf.

Des te langer ik keek, des te sneller ik de spaning niet meer voelde. Jammer, het is een goede verhaal. Het kon beter.

Pluspunten waren toch de landschapen, sommige acteurs, redelijke acteerwerk en de stoeiscenes.

Paranormal Activity (2007)

Ik had wat verwacht, maar het viel een beetje tegen.

Wat dat ''demon'' inhield vond ik niet zo boeiend. Mijn verwachtingen waren dat die geweldadiger zou gaan dan mensen wegslepen en het gebons op muren, tot het eind.

En dat (volwassen) personen hier onprettig over slapen en/of niet meer zo lekker in het donker zitten kan ik gedeeltelijk begrijpen. Ikzelf zit er niet mee, heb geen nachtmerrie gehad of iets dergelijks. *klopt af*

Maar aan de andere kant zou het beter zijn geweest als ik het in mijn eentje keek, maar dat deed ik helaas niet.

Qua schrikmomenten stond ik niet echt stil. Er waren wel momenten waar mijn hart hem een beetje kneep. Uiteindelijk de moord op Micah en dat Katie bezeten op de camera afkwam en natuurlijk dat keiharde klap die door het hele huis ging. Wat ik ook nog goed vond is dat op het moment dat ze slapen en telkens dat ''demon'' kwam, ik er ademloos naar keek. En natuurlijk Katie en haar afleidende tweeling

Voor de rest een niet zo bijzonder film. Toch nog een kleine 6-je.

Paranormal Activity 2 (2010)

Niets verrassends en nieuws.

Na deel 1 te hebben gezien hoorde deel 2 er natuurlijk ook bij. Het vorige deel vond ik niet zo geweldig, dus had bij deze ook geen hoge verwachtingen.

Lekker op hetzelfde niveau als deel 1, maar dan ietsje anders. Zo ging het hier om het eisen van Hunter en dat we hier Micah en Katie voor hun dood en verdwijning zo af en toe eens zien. Qua foefjes wat de demon flikte verschilde niets met wat die in deel 1 deed; omgooien van dingen, bonken en voetstappen op de trap. Wel werd die na een tijdje zeer agressief en viel de hond en Kristi aan.

Ik vond het af en toe wel grappig, dat is dus wanneer de zwembad reiniger telkens uit de bad wordt gehaald door dat demon.

Zoals deel 1 neem ik aan dat dit wereldwijd genoeg mensen een trauma zal hebben gegeven en het slapen voor hun ongemakkelijk hebben gemaakt. Maar zo overdreven erg zal het vast niet zijn (?). Er waren geen stukjes waar ik behoorlijk om moest schrikken. Het enige stukje was dat eerste goed hoorbare knal, totaal onverwacht. Daar moest m'n hart even om knijpen.

Ook zie ik dat er een 3de deel gepland is wat in oktober 2011 uit zal komen, ben benieuwd of dat doorgaat.

Net als deel 1 had deze geen spanning en werd het nergens eng of anders in die richting.

Passchendaele (2008)

Alternatieve titel: The Battle of Passchendaele

Ik geloof dat dit 't eerste film is die ik heb gezien van 't 1ste Wereld Oorlog. Teleurstellend. Het gaat bijna alleen om de liefde tussen 2 partijen, waarin de frontenaanval een kwartiertje in voorkomt.

Dus kort gezegd: meer romantiek dan Passchendaele.

't Enige aanval die hierin voorkomt zag er goed uit. Goed realistisch weergegeven en natuurlijk zag 't slachtveld er ook bijbehorend uit.

Toch wel een prachtig en trieste einde: dat Dunne voor Mann zijn leven gaf. Tijdens het weergeven van de cast & crew komt ook een prachtige nummer met echte fragmenten uit dat oorlog.

Helaas heeft het bij mij een slechte cijfer achtergelaten.

Pathfinder (2007)

Alternatieve titel: Pathfinder: The Legend of the Ghost Warrior

Blu-ray mocht niet batten.

Wat een verschrikkelijk donker en vaag te volgen film!

De Vikingen zagen er wel stoer uit en dat is ongeveer 't enige pluspunt; voor de rest over-the-top, acteerwerk vond ik niet overtuigend, redelijk verhaal waar er niet veel uitgehaald is en in mijn ogen een snel aan elkaar geraapte bewerking die uiteindelijk in dit vormde, ook de camerawerk vond ik verschikkelijk...

En laat ik maar stil zijn over de effecten; van de bloed en een aantal sneeuwberg scenes.

Dit deed me op sommige scenes aan The 13th Warrior denken. De Vikingen zijn een beetje te vergelijken met de Wendol.

Helaas, ik had wat beter verwacht.

Patton (1970)

Wat een geweldige film.

Dit heeft echt een diepe indruk gemaakt. Het is een verfilming van geschreven verhalen van Patton, die vele campagnes en opmars heeft geleid. In Afrika, Italië, Frankrijk en België. Het is ook verdomd interessant om deze film te zien, om alleen maar te zien hoe Patton verschillende aanvallen bedacht en in uitvoering heeft gezet.

Acteren was ijzersterk. C. Scott acteerde Patton zeer overtuigend. Ook van emotie's afwisselend; de ene moment de gevoelloze leider die niets om zijn mannen geeft en de andere keer bezorgd zijn mannen bezoeken. Ook zijn rivaliteit met Montgomery was komisch en om te snijden. Daarnaast ook met zijn troepen als zijn officieren een woord- en gedachtewisseling. En zijn haat over de Russen een goed voorbeeld is de scène bij het eind; toen de Amerikanen en Russen samen feest vierden - Patton had het erg naar z'n zin... Allemaal sterk gespeeld.

Om dan nog over de effecten en materialen te zwijgen. Zulke films zijn de klassiekers, denk dus aan Kelly's Heroes, Battle of the Bulge en A Bridge Too Far. Van zulke oorlogsfilms moet je het hebben, niet de oorlogsfilm van 1 tot 4 jaar oud, die geen fatsoenlijke slagveld kunnen presenteren zonder het te vergooien met belachelijke effecten.

Outfits, wapens, materialen (auto's, wagens, tank-vernietigers en tanks) zagen er allemaal prima uit. De tank-gevechten in Afrika en Frankrijk waren gruwlijk mooi op beeld (onderhoudende ontploffingen) en het camerawerk was goed, geen verwarring ontstond er door onduidelijk camerabeeld of wat dan ook. De beelden vond ik dus weinig storend of in aanmerking met veroudering te maken, het zag er allemaal prima uit! De landschappen tijdens wat rustigere momenten zien er prachtig en rustgevend uit, vlak voordat je een kogel door je heen krijgt althans.

Prima verhaal, uitstekende effecten, acteerwerk goed. Heb me dus prima vermaakt en erg geïnteresseerd naar zitten te kijken.

8 Awards + best picture: Zéér terecht!

Paul (2011)

''Get away from her, you bitch!''

Een frisse komedie.

Dit is weer wat anders dan de buitenaardse wezen-films die laatst verschijnen, denk dus aan vernieling en oorlog tegen de mensheid. Zo heb je zat films en is oorlog een thema geworden voor zulke films; Battle Los Angeles, Aliens, War of the World, Independence Day, etc. Enige film die ik ken waar dit mee in de buurt zou komen is toch Mars Attacks! (ook een leuke film).

Het verhaal is leuk en zelfs geschreven door beide acteurs. Frost en Pegg spelen 2 fanatieke nerds die Amerika rondreizen om sci-fi plekken en comic/games-beurzen te bezoeken. Na Paul tegen te zijn gekomen, begint zo een nieuwe avontuur voor de trio. Ze komen hier van alles en nog wat tegen; o.a. speciale agenten en zwaar-christelijke mensen. Een avontuur vol met grappen en wendingen.

De personages vond ik ook wel geslaagd. Pegg en Frost heb ik ook met Hot Fuzz en Shaun of the Dead meegemaakt, dus hun als combinatie is nu standaard positief geworden. Rogen's stem als alien is ook leuk, dat maakt de alien meer op een hippie lijken. En dan nog een paar irritante nieuwelingen-agenten, 2 boerenkinkels die vanaf het eerste moment een hekel aan de nerds hebben, een christelijke vader en dochter en laatst, maar niet minst; Sigourney Weaver als 'de grote baas'. Elk personages heeft zo nu en dan zijn moment om iets grappigs te zeggen of een grappige handeling te verrichten.

De films is netjes onderhoud en zorgt zo voor een paar leuke scènes. Zoals hoe sommige personages die elkaar zoeken en toch binnen 2 meter van elkaar staan maar het gewoon niet door hebben, de quotes en dialogen die zo nu en dan aan bod komen of de vele - vrij ongebruikelijke - scheldwoorden die hier uit worden geschreeuwd (''Hurry up, buttcracks!''). Paul's verschillende gaves zijn ook een wonder, zoals toen die een vogel van de dood heeft gered, gewoon om het op te peuzel... Gewoon dik in orde en lachwekkend.

De effecten zien er prima uit, Paul is ook een gedetailleerde alien en dan heb je nog anderen die bij het einde komen en natuurlijk zijn 'trage' schip. Ook de soundtrack ondersteund stukjes goed, zo heb je wat ruige stukjes tot de wat rustigere tijdens het reizen. De muziek die wordt gespeeld in de bar-­­­­­­­­scène is grappig. Star Wars liefhebbers zouden het wellicht herkennen.

Voor de rest is de tempo in orde, het begint nadat de 2 nerds worden voorgesteld en hun doel duidelijk wordt gemaakt waarom ze met een grote camper op reis zijn. Evenals de speelduur, want het wordt nooit saai of langdradig. Ik keek het met gemak weg en het was zeer vermakelijk om naar te kijken, dat helpt natuurlijk ook.

Een aangename combinatie; sci-fi met komedie. Een prima komedie.

Paul Blart: Mall Cop (2009)

Flauwe komedie. Doorsnee humor wat je zou verwachten.

Veels te kinderachtig. Dit zou zo een Disney film kunnen zijn. Hierbij gaat het puur om de grappen, geen briljant verhaal en acteerwerk verwachten dus.

Enige grappige karakter was die Hindoe jongetje en dan nog Blart's dochter van 12 ofzo met 100kg... Opzich is Mays best een mooi vrouw.

Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief (2010)

Alternatieve titel: Percy Jackson & the Lightning Thief

RipCurl schreef:
Harry Potter meets Clash of the Titans.


Zo kun je het inderdaad verwoorden. Alleen mag Narnia er van mij ook bij.

Gelukkig zien de Goden er beter uit dan bij Clash of the Titans en dan heb ik het over normale pantser, geen glimmende. Alleen de ''menselijke uiterlijk'' van Hades vond ik wel lachwekkend.

Wat kan ik hieraan kwijt? Ik begin dan met de weinige pluspunten, de special effects vond ik mooi (bij Medusa was het wat minder), maar over het algemeen, de Hydra, de Onderwereld en Olympus waren wel goed op beeld.

Hier krijg je ook elementen hetzelfde als bij Clash of the Titans; heleboel mythische wezens door elkaar. Je hebt hier Satyr's, Minotaur's, Furie's, Medusa, Hydra, etc.
Maar aan de andere kant gaat het tenslotte over een beginfase van een Goden-oorlog dus het leek me logisch dat iedereen van alles en nog wat optrommelt.

Wat ik persoonlijk wat min vond was 't verhaal. Het is eigenlijk geen gekverzonnen verhaal, maar helaas bleef het beperkt en kwam er niet echt heel veel van uit de kast. Acteerwerk was ook niet echt top, alhoewel ik Grover, de Satyr, wel een grappig karakter vond. Dan heb je nog Pierce Brosnan als Chiron en Uma Thurman als Medusa, toch jammer om zulke acteurs zo'n klein en vrij belachelijk rol te geven.

Ook 't hele concept achter een halfgod was ook wat far fetched, een kamp om hun krachten te testen en te beheersen.

Vond deze helaas niet zo vermakelijk als Clash of the Titans (vergelijk ze puur om de mythology). Voor diegene die het tegenvallend ervaren zullen ook merken dat ruim 110 minuten ook wat aan de lange kant duren, dat is alleen logisch want mythologische films duren ook niet erg kort. Mocht je van mytho-films houden zou het je geen kwaad kunnen doen om deze even te kijken.

Perfect Storm, The (2000)

Een redelijk, maar een indrukwekkende film dat op een waargebeurd verhaal - dat bijna 20 jaar geleden zich heeft afgespeeld - is gebaseerd.

Dat laatste is wat het nou juist interessant maakt om te zien. Om die reden heb ik deze gezien. Ik heb er ook geen spijt van, maar het heeft mij ook niet echt geraakt. Dit is nou gewoon de risico van het vak. Dat geldt ook voor films als Ladder 49, Backdraft en The Guardian. Bij het laatst genoemde titel ging het over de redders, hier krijg je het eerder met slachtoffers van zulke wrede omstandigheden te maken.

Acteren ging wel, er zijn zat bekende acteurs. De effecten zien er ook mooi uit, de zee, alle actie wat op de visserboot gebeurt en nog een aantal andere effects. Wat ik me toch afvraag is, wat er met die 2 andere vrachtschepen gebeurde die ook een S.O.S uit hadden gezonden.

Qua tempo viel het allemaal wel mee. Je kan de film in 2 delen splitsen; eerste uur was hun heenreis en hun mager tot rijkelijk vangsttochtje. Het laatste uur was echter het begin van de brute storm, reddingspogingen en het aanvechten van de storm. 130 minuten is toch een klein beetje lang, want binnen 100 minuten kon het ook nog prima. Zo had je een aantal scènes waar het over hun vrouwen en kinderen gingen en al dat afscheid nemen, wat toch een beetje lang duurde.

De film gaat over het perspectief van 2 partijen; dat zijn dus de vissers en de reddingsmedewerkers. Opzich geen fout idee, want zo gebeurde het ook toen. En 2 uur naar een vissersboot en haar 6 bemanningsleden kijken is niet echt bepaald spannend.

Over spanning gesproken. Er waren toch een aantal momenten waar ik met spanning naar zat te kijken. Het is natuurlijk te verwachten dat er een aantal keren een bemanning of 2 van het boot stuiteren en zo een hele worsteling plaatsvindt om ze weer uit de water te halen. Toch zat het best spannend in elkaar, vooral wanneer het erg gevaarlijk werd. Het einde vond ik toch wat jammer. Ze hadden een aantal uren tegen de wrede storm gevochten en eraan ontsnapt, maar toch krijgen ze op het laatst een genadeklap, wat hun fataal werd... Juist.

Toch nog een mooie kerkdienst aan het einde, plus deze film als eerbetoon aan ruim 10,000 vissers die op 'zee gebleven zijn'. Het blijft een gevaarlijk, maar een knappe baan wat uiterst veel energie van een persoon vergt.

Phone Booth (2002)

''You hear a phone ring, and it could be anybody. But a ringing phone has to be answered, doesn't it?... Doesn't it?''

Een ijzersterke thril/mystery.

Het verhaal sprak me gewoon aan. Verhalen die de meeste mensen weten te boeien vanuit een simpel locatie vind ik toch altijd interessant om meer over te weten. Het verhaal gaat over een jonge publiciteitsmanager die erg succes is vanwege zijn leugens. Zodra een mysterieuze telefoon overgaat, waar Stu's vreemde beller van hem eist om met een schone lei te beginnen. Vanaf dan begint het spannend te worden.

Personage van Farrell is iemand die tegen al z'n klanten liegt om ze te behouden, dus een gewild persoon zal het vast niet zijn. Sutherland komt wel krachtig over met zijn mysterieuze stem en aparte 'oplossingen' van bepaalde onderwerpen. Whitaker als leidinggevende agent is helemaal een succes. Zulk soort rollen zijn hem gewoon toegeschreven. Hoe die zijn personage vertolkt is gewoon overtuigend; slim, tactisch, kalm en geduldig. De overige personages bestaan uit agenten, de pers, irritante escorteservice vrouwen en Stu's liefde(s).

Het acteren is dus gewoon dik in orde, gecombineerd met een overtuigend, maar rustige stem van Sutherland. Farrell heeft zijn personage goed gespeeld en deed het heel goed met overtuigen op bepaalde fronten.

Het is allemaal gefilmd vanuit de telefooncel's perspectief; 53ste en 8ste straat van West Side Manhattan, New York. Omringd door tientallen hoge gebouwen bestaande uit kantoren, hotels en appartementen, de positie van de schutter is dus moeilijk in te schatten. Uiteraard wordt alles op alles ingezet om hem te achterhalen. Je kan gerust stellen dat de kommende film van +/- 75 minuten Stu's nieuwe huis een telefooncel is.

Er zit aardig goed tempo in, na een korte intro over het 'mobiele eeuw' komt Stu aan bod, wat uiteraard op dat ene telefoontje uitloopt. En dan wordt het steeds beter en beter qua spanning, een prima spanningsopbouw is hier aanwezig. Gelukkig werd het ook nergens langdradig en de speelduur is ook lekker kort, maar wel krachtig.

Het is alleen wat wazig over Sutherland's motief en daden. Waarom die dat doet, met wat voor reden (persoonlijk of gewoon uit irritatie) en natuurlijk of die daarmee goede of kwade bedoelingen mee had, want uiteindelijk heeft die wel het leven van onschuldige genomen.

Van begin tot eind geboeid. Sterke film.

Piranha 3D (2010)

Alternatieve titel: Piranha

Toch een apart en droog film is dit.

Het leek me alsof ze alle vissen express nep hebben gemaakt (waarom weet ik niet). Gewoon een simpel verhaal waar je niet veel moet verwachten; door een schok is het 'nest' van de piranha's openbaar gemaakt naar open water en toevallig is het erg druk vanwege de vakantiedagen. Verwacht dus extreem veel verminkte lichamen en bloed.

Opzich kon ik om de komdie af en toe lachen. Dat met de silicone tieten en kapotgekauwde penis gaf me een glimlach.

De muziek hier hoorde bij het feesten er totaal bij. Lekker van die trance/dance nummers tijdens het feesten, totdat de piranha's aanvielen...

Vond de gore aardig sterk aanwezig hier. Als je nagaat van zo'n kleine 40 tot wel 50 doden, kom je aardig op gang met al die halfverscheurde lichamen.

Wat je natuurlijk - naast bloed, scherpe tanden, slechte effecten en halve lichamen - te zien krijg zijn dronken mensen, mooie vrouwen in bikini en een oversexte pornoregisseur.

Het einde had zijn wendig wanneer de meeste tot alle piranha's omkomen waar je dan te horen krijgt dat het enkel om jonkies gingen en geen volwassen vissen.

Afwachten dus of er een 2de deel zal komen.

Planet 51 (2009)

Alternatieve titel: Planeet 51

Lekker luchtig en vermakelijk film.

Je zou hier elementen uit andere films eruit kunnen nemen, zoals Shrek, Wall E en zelfs Alien 3.

Mooie animatie, de aliens en hun gadgets zagen er leuk uit (jaren '50). En de grapjes waren wel leuk en 't verhaal ook goed verzonnen.

Planet of the Apes (2001)

''Never send a monkey to do a man’s job.''

Een redelijk sci-fi en verfilming van 1968.

Het verhaal volgt Leo Davidson, kapitein-astronaut die door een magnetisch veld wordt opgezogen en naar de toekomst wordt gestuurd. Na een noodlanding op een vreemd planeet ontdekt die een ding; hier zijn de mensen het wild en de apen de meesters. Het is aan hem om de primitieve mensen te kunnen overtuigen om te ontsnappen en een opstand te beginnen tegen hun wrede vijand.

De personages zijn duidelijk en overzichtelijk. Zo heb je aan de mensenkant Davidson, en de primitieve mensen, o.a. Kristofferson als een stamleider en zijn mooie dochter (Estella Warren). De film is meer gefocust op de apen en daar zijn vele personages van, elk met een eigen functie. Zo heb je de wrede generaal Thade, die niets anders dan de mensen verafschuwd en hun het liefst wilt ‘opruimen’, zijn vriend en onderofficier Attar, een hele grote gorilla die na Thade de leiding heeft. Er lopen ook enkele honderden apen-soldaten, allemaal hetzelfde gekleed; rode pantser met verschillende soorten wapens. Er komen ook apen met een ander baan en functie voor, zo heb je o.a. een kapper, een senator, een mensenhandelaar en een orgeldraaier… En, geloof het of niet, er is ook sprake van een organisatie die voor de vrijheid van de mensen strijdt. Dit wordt geleid door Ari (Bonham Carter). En, om toch een belangrijk personage uit ’68 hier te laten spelen, hebben ze niemand anders dan Heston een rol gegeven. Als de oude leider en vader van Thade. Paul Giamatti als Limbo vond ik een grappig personage, duidelijk mijn favoriet onder de apen.

Nadat Davidson en tientallen andere mensen opgejaagd en als slaaf wordt afgevoerd, zie je nog een grote apenstad. Het is niet duidelijk of het maar om 1 of meerdere steden gaat (waarschijnlijk om die alleen), maar je krijgt een redelijk indruk wat de apen doen. Zo heb je spelende kinderen, apen aan het werk, hangjongeren en winkelende apen. Voor de rest zag de stad er prima uit. Uiteraard veel bomen en stenen muren en huizen. De gevangengenomen mensen worden zo in een kooi gestopt en enkele worden gekocht om als huisdier of als slaaf te gebruiken.

Er komt een klein stukje politiek hier met hoge functionarissen onder de apen, zoals een paar senatoren en generaal. Uiteraard gaat het over het mensenprobleem, hun ‘planten’ snel voort, brengen ziektes met zich mee en zijn met meer aantallen dan de apen. Dit zijn enkele redenen om ze uit te roeien, volgens het leger. De apen die het hier niet mee eens zijn vinden dat de mensen op de een of ander manier een vredig bestaan met de apen kunnen hebben, want sommige apen geloven dat de mensen een eigen cultuur en vaardigheid. Daarnaast kost het de overheid teveel geld om het leger te financieren om de mensen uit te roeien.

Het ontsnappen en het reis naar een verboden gebied was wel onderhoud. Zo reizen ze door gevaarlijke plekken zoals een vijandelijke kamp, een rivier en een gevaarlijk jungle. Zowel mensen als apen. En dan is het eindelijk zover... een gevecht tussen mens en apen.

De outfits en effecten zagen er prima uit. Met name de apen hier. Hun kostuums, wapens, cultuur en huizen zien er prima uit. En dan nog de make-up en tientallen verschillende pakken. Er komen ook verschillende soorten apen langs, orang-oetang en de gorilla, bijv. Het gevecht op het einde vond ik niet al te spannend. Het mist wat sfeer, want het was tenslotte een oorlog tussen de apen en de mensen. Het gevecht gaf geen indruk dat het zo was. Dan heb ik de over bruutheid. Het eindigt wel verrassend en onvoorspelbaar.

De film kent een redelijk tempo. Af en toe vlot en soms ietsje langdradig of slordig. Ook de speelduur is tegen de 110 minuten, dus het is best een flinke zit.

Volgens velen kan dit niet op tegen de klassieker uit 1968. Die heb ik (nog) niet gezien. Daar kan ik dus helaas geen mening of argument over geven. Dat heeft me toch wel nieuwsgierig gemaakt om het originele eens te zien.

Een redelijke film over evolutie en overleving.

Pohwasogeuro (2010)

Alternatieve titel: 71: Into the Fire

Een uitstekende oorlogsfilm.

Een film met dramatische, vrij-realistische, ontroerende en bovenal waargebeurde momenten tijdens de Koreaanse oorlog in 1950.

Het verhaal is duidelijk. Het gaat over jonge, vrijwillige studenten die het leger willen versterken door zich aan te melden. In dit geval gaat het om een eenheid van 71 studenten, alleen achtergelaten om een buitenpost te verdedigen. En dit allemaal met een handjevol onder hun met echte oorlogs ervaring, terwijl de rest niet eens weet hoe je een geweer moet laden. Een bloedige confrontatie met vijandelijke, ervaren troepen is meer dan zeker.

De film heeft meteen je aandacht vast doordat het midden in een zware gevecht om een stad in handen te houden. Een harde strijd die goed op beeld komt en een aantal belangrijke personages voorsteld. Hetzelfde routine als wat je in Saving Private Ryan meteen ziet.

Sommige personages waren irritant, andere grappig en de andere moesten weer als de 'stoere' jongens overkomen. Dit zijn ongeveer de 3 hoofd-categorie lijnen die je onder de studenten mee te maken krijgt. Het leger, daarintegen, zit vol met bloeddorstige, oorlogsharde soldaten en andere officieren. Vooral de commandant van Noord-Korea is echt een harde gast. Dat blijkt uit genoeg momenten. Gewoon hoe een leider zich hoort te gedragen; lef, strategisch, durf, handelend en hard aan de leiding.

De film ziet er visueel goed uit, camerawerk is in orde. Al dat chaos en gruwelheden tijdens het strijden komt prima in beeld. Realistische moorden, ledematen die afgerukt worden en enorme bloedverlies aan wonden. Decors en setting zien er prima in orde uit, zowel het buitenpost die verdedigt moet worden als omliggende velden, rivieren en andere locatie's waar er flink wordt gevochten.

De uniforms van beide legers en armzallige studentenkleding zijn dik in orde, evenals Russische, Japanse en Amerikaanse wapens die tijdens de 2de WO werd gebruikt. Zo herkende ik een aantal waaronder de PPSH, de Arisaka, M1 Garand en de M1 Carbine. Er is ook aanwezigheid van zowel lichte als zware pantser eenheden, die gelukkig een grote rol tijdens de veldslagen spelen.

De film kent zijn emotionele momenten, ondersteund met prachtige muziekstukken als de wat komische scènes. Toen ze voor het eerst een vijandelijke eenheid zagen en alle studenten zonder te richten of te kijken hun geweer lukraak ergens afvuurde vond ik wel grappig om te zien.

Wat ik zeer onrealistisch vind is tegen de tijd dat de meeste studenten meer schermutselingen mee maken in ware moordmachines veranderen. Neem voorbeeld aan de 2 hoofdpersonages onder de studenten, die hebben makkelijk 30 man per neergemaaid. Een goed voorbeeld is toen ze op het schooldak hun laatste stand hebben weerlegd. Dat gevoel had ik ook bij Windtalkers, waar alle belangrijke personages een soort van CoD spelers waren die een halve divisie aan flarden schieten. Erg jammer dit.

Ondanks een ruim 2 uur durende speelduur heeft de film een goed tempo, genoeg actie en confrontatie's, uitstekende sfeer die nooit verveeld en goed acteerwerk. Een leuke aanwinst die naast andere vergelijkbare oorlogsfilm zoals Brotherhood en Assembly zou schitteren.

Een uitmuntende film van John H. Lee. Een regisseur die met deze film bewijst dat die aardige films met een goed sfeer kan maken.

Predators (2010)

Vermakelijk, maar veel te veel gekopiëerd van deel 1.

Heeft er iemand van de crew eigenlijk wel over een normale verhaal gedacht? Of was het alleen maar methodes en scènes uit deel 1 nemen en het een beetje anders over laten komen?

Hoe dan ook, dat is een hele grote minpunt voor mij.

Personages gingen wel (wel heel makkelijk bedacht zo, vond dat arts-personage echt stomzinnig), verhaal was niet zo interessante (jagers en prooi praktijken), daarnaast is de soundtrack volledig uit het 1ste deel. Het concept van de Predators waren wel redelijk alleen overtreffen ze de originele never-nooit (al leek de gevangen Predator erg veel op die van het 1ste deel, met mask en al). Over déjà vu's gesproken...

Toch krijgen de Predators hier hele gruwelijke dood tegemoet. Arme wezens.

De actie die hierin speelt was ook goed op beeld en zag er redelijk netjes uit. Het gevecht met de Predator 'honden', bijv. En ook hier gaat het, zoals bij elke Predator film, om een offering (iemand blijft achter terwijl de rest veiligheid zoekt). Het eindgevecht tussen Royce en de Predator was wel een leuk climax. Ook weer wat anders, tussen zo'n vlammencirkel.

Binnenkort de overige delen maar weer eens zien.

Het 1ste blijft de beste van alle 4, maar van deze heb ik me ook prima vermaakt.

Prestige, The (2006)

Een geniale film waar je je aandachtig erbij moet houden. Het kan zij dat je niet 100% alles kan volgen, maar na een aantal keren kijken zou dat geen probleem vormen.

Acteerwerk is goed, trucjes zijn uitmuntend, goed verhaal, alles goed uitgewerkt.

Normaal gesproken zijn goochelfilms niets voor mij, maar na deze te zien heb ik wel veel zin om The Illusionist te zien.

Priest (2011)

''To go against the Church, is to go against God.''

Een redelijke mix van genres. Zo heb je avontuur, horror, sci/fi en een tikkie western-stijl.

Dit is een film die een stapje verder neemt dan Underworld en Daybreakers. Na een toffe intro, waarin de oorlog tussen vampieren en mensen op een creatief manier werd gemaakt, merk je al dat de wereld van tegenwoordig een 'wasteland' is geworden, met hier en daar een grote stad (hetzelfde concept als Judge Dredd), die onder bescherming van de Kerk staan. Wanneer de mensheid merkt dat de vampieren aan de winnende hand zijn, vanwege hun superieure snelheid en kracht, komen ze met één laatste verdediging; de Priests. Dit kan wederom worden vergeleken met Judge Dredd of Equilibrium. Dus naast genre-mix, merk je ook tijdens de film dat ze allerlei elementen uit andere films als concept hebben gebruikt. Nadat de oorlog voorbij is en de vampieren onder de duim zijn gehouden, verschijnt er een mysterieuze aanvoerder van een nieuw leger vampieren, die de Priest's nichtje ontvoert. Samen met Priest, maakt er een klein groepje mensen jacht op de vampieren en hun leider.

Priest (Bettany) vond ik wel een stoere personage. Met z'n gewaad en capuchon op, lijkt die zo op een moordenaar van Assassin's Creed. Gigandet speelt hier een sheriff die, vreemd genoeg, koste wat het kost Bettany's nicht wilt redden van haar ontvoerders. Daarnaast verschijnen er ook andere Priesters, waaronder Maggie Q. Urban doet het ook niet al te slecht als badguy en de vampieren die hierin voorkomen zien er ook wat anders uit dan hoe ze in de meeste films uitzien. En op gebied van vijanden zijn er niet alleen vampieren om gedood te worden, maar ook de zogenaamde 'Familiars' oftewil 'vampierslaven', niet echt een mens en ook geen vampier te noemen.

De decors van de verwoeste wereld, grote steden, kleine kampen en een grote trein zien er prima uit. Hun avontuur achter de vampieren brengt ze op vele plekken en die komen goed op beeld. De effecten zien er ook redelijk uit, met name de vampieren. De wapens en kostuums zien er ook prima uit, zoals de kleding en wapens van de Priests en de western-outfit van Gigandet.

Al blijft het bij sommige dingen onduidelijk, zoals wat meer informatie over de Priests. Qua actie ziet het er prima uit, maar het verhaal is af en toe wat rommelig en het einde (gevecht op de trein, met een ontploffing als gevolg), vond ik geen geweldige afsluiting.

Niettemin is Priest op gebied van actie en avontuur een vermakelijk film met - religieuze personageacteur - Bettany.

Prince of Egypt, The (1998)

Alternatieve titel: De Prins van Egypte

Mooie teken-animatie van DreamWorks en verder niet veel.

Verhaal ligt me niet zo goed (Bijbels en religie), geen humor en weinig interessante personages.

Wel goed, een animatie verfilming van een Bijbelhoofdstuk, de plagen, het door slaven gebouwde gebouwen en tempels, het uit-elkaar groeiende band tussen beide beste vrienden en broeders tot elkaars rivalen, de onderdrukking en trots van de farao en natuurlijk de verlossende Mozes. Qua plagen waren sommige te ver gegaan (het doden van Egyptische kinderen, levende dingen laten branden of dood laten gaan). Prachtig muziek tussendoor, al vond ik dat gezang van de personages om de 20 minuten niet zo leuk (zelfde met Belle en het Beest) en een mooi einde.

Voor de rest is het niet echt de allerbeste wat ik van DreamWorks heb gezien, maar wel aardig voor een keertje.

Prince of Persia: The Sands of Time (2010)

Alternatieve titel: Prince of Persia

Na een lange tijd eindelijk eens gezien.

Ik ken de spellen van Prince of Persia niet, maar vond de film in ieder geval te pruimen!

Wat ik wel weet is dat die lekker makkelijk op daken, balken en andere stijle dingen kan sprinten en dat komt hier goed genoeg in voor. Ook een goede fantasy met aparte figuren hierin; de Hassansins bijv.

Beelden van steden, woestijnen en jungles zijn hier goed en duidelijk op beeld gebracht. Sommige karakters vond ik ook wel leuk, zoals die Sheik en zijn messenwerpende handlanger. Af en toe is het ook lachen met die Sheik en zowel Dastan als z'n tegenpol Tamina. Arterton is zoiezo een mooi, jong ding... en dan om het nog leuker te maken in zo'n mooie Perzische kleding, haarstijl en tattoos. Alleen vond ik hun eerste kus nogal op een ongepaste timing.

Af en toe waren de effecten helaas niet zo mooi, dan heb ik het over de slangen van de Hassansins. En aangezien dit een Disney film is, moet je niet al te veel bloed verwachten - op een beeld of 2 na. Wat ook een beetje tegenvalt is dat je hier totaal geen monsterbazen o.i.d. tegenkomt wat dit weer in z'n spellenelement tot recht laat komen, jammer.

Niettemin is dit gewoon een succesvolle en vermakkelijke avonturen-fantasyfilm met vele positieve punten.

Public Enemies (2009)

Een goed misdaad film. Goed acteerwerk van vele bekende acteurs. Ook is het een leuk verhaal, goede schietscènes; met name het laatste bankoverval en de kroeg. Ook de outfits, wapens, voertuigen, sfeer en zelfs de kapsels waren strak. Inderdaad dat jaren '30-gevoel helemaal aanwezig.

Toch jammer van het einde, dat die op zo een manier wordt vermoord. Het is, kortom, een film wat je aandacht wel vastgrijpt en je soms op de kant van je stoel/bank laat zitten. Een film die je een keertje moet zien, helemaal een aanrader voor misdaad-fans.

Punisher, The (2004)

''If you want peace, prepare for war.''

Een geslaagde Marvel reïncarnatie van The Punisher. Het is een sterke actie-film, wat ook een beetje misdaad inhoudt (gangster-aanwezigheid, wat anders?).

Thomas Jane heeft een geschikte uitstraling voor zo'n rol. Met Travolta ben ik al een beetje gewend om hem als badguy te zien (Swordfish en - deels - Face/Off). Ook de vrouwlijke aanwezigheid was hier zeker niet om van af te schuwen. Laura Harring en Rebecca Romijn

Qua actie is het zeer vermakelijk. Genoeg bloed en uitstekende kills (vooral de climax tussen Saint en Castle).

En dat gevecht tussen de Rus en Castle was weer geweldige werpactie.

Als je kickt op het doden van misdadigers, dan is dit een geschikte film. Een aanrader voor Marvel-fans!

Punisher: War Zone (2008)

Een gewelddadiger en goed vervolg.

Mooie wapens, veel bloed en kogels. Alleen jammer dat de dood van Castle's gezin nu wat anders is... eerst was het overgereden op de pier en nu doodgeschoten tijdens een picknickje. Met nog een 2de kind erbij, terwijl er in deel 1 Castle een zoon had. Ook is het inderdaad jammer dat Thomas Jane de huidige Punisher niet is. Maar Stevenson als Punisher vond ik ook goed.

Redelijk verhaal, het is er één die je typisch kunt verwachten als je naar The Punisher kijkt. Niet iedereen kon hier overtuigend acteren, Julie Benz bijv.

En dan nog Wayne Knight (Micro), enige laatste film sinds deze die ik ken is Jurassic Park. Wat is die gast afgevallen

Over de schurken; mwa, best interessante karakters. Vooral de broertje van 'Jigsaw', wat een mafketel was dat. Qua acteren vond ik Loony niet echt 100%, maar vanwege zijn psychische rol hoorde die zo te zijn, lijkt me. De overige waren gewoon huurlingen en maffia-lui; puur schietdoelen voor de Punisher. Decors waren typische plekken waar er een bloedbad kon plaatsvinden; oud en groot. Zoals dat hotel bij 't einde.

Deze moet het gewoon van zijn actie hebben, geen verhaal, acteren of decors. Wel een aanrader voor actie-fans.

Pursuit of Happyness, The (2006)

Mooie verfilming van een waargebeurd verhaal van - op heden - miljonair Chris Gardner.

Meesleepend verhaal wat je mee laat leven met de toestand van Chris. Goed geacteerd, niet voor niets een nominatie waard.

Muziek was prachtig. De luizenleven van de armoede wordt ook goed op beeld gebracht.

En natuurlijk is het wel interessant dat je van een gecrashte geniale nietsnut een succesvolle zakenman ziet groeien.

Persoonlijk vind ik dat Smith betere rollen in andere films heeft gespeeld (Seven Pounds, bijv.) Maar dat is geen obstakel voor mijn voeten om deze een slechte cijfer te geven.

Een ruime 3,5