Meningen

Ik vindt fantasy wel een leuke genre (mede dankzij LotR natuurlijk), maar deze vond ik toch minder aan de actie-kant dan ik dacht. Tevens dacht ik dat 't 2de Wereld Oorlog zou blijven tot alleen maar een intro-scene en voor de rest alleen over Ofelia, Pan en de sprookjeswereld ging.

Een 3,5 vindt ik toch een nette cijfer, aangezien meerdere fantasy filmen mijn interesse weinig deden opschrikken.

Een film over één van de gevaarlijkste beroepen.

Het is een gevaarlijk, vermoeiend en dapper beroep waarvan een film van een kazernegroep is gemaakt, genaamd Ladder 49.

Grappig en spannend om Jack van groentje tot een veteraan te zien opklimmen. Ook de branden die de groep meemaakt zijn goed op beeld gebracht en zagen er vrij realistisch uit.

Goede acteurs, met overtuigend acteerwerk. Muziek was zowel spannend als af en toe emotioneel.

Het is inderdaad een zwaar beroep waarvan één van je kameraden of jezelf na een klusje elkaar wel nooit meer kunt zien.

Einde was zowel mooi als triest, om te zien hoe een brandweer uitvaart gaat. Prachtig maar zwaar.

Aardige film.

Verhaal was te doen; buurman die je nooit zou willen. Tempo was toch aan de ene kant langzaam, maar aan de andere kant paste het gewoon goed in.

Jackson was weer geweldig bezig en bij deze een geweldige personage. De andere bleven bij mij op de achtergrond.

Af en toe wel grappig hoe Jackson het jonge koppel pest en uitlokt om een hevige ruzie. Het begint ook van licht- en geluidsoverlast tot echte vernieling en bedreiging. Maar vond het bergafwaarts gaan zodra die zo'n dealer inhuurt en vervolgens doodschiet om zo 'onschuldig' rondom de inbraak te blijven. Daarnaast vond ik de confrontatie van beide partijen spannend, maar ook een momentenkiller. Je zat net lekker in de film en waar je compleet wat anders verwacht, krijg je zo'n snelle, slappe einde voorgeschoteld.

Wel een prachtig mooie omgeving, groot huis, mooi uitzicht en zelfs een zwembad. Zonder zo'n akelige buurman hadden ze het goed getreft.

Deze wou ik al een tijdje zien, maar de vele negatieve reacties en een lage gemiddelde lieten mij dit altijd links liggen.

Hoe ik het zo lees, zijn er genoeg negatieve reacties van gebruikers die de serie volgen/volgden. Ik heb de serie nooit gevolgd, dus ik kan ze beide (gelukkig) niet vergelijken. Aan de andere kant had ik dat wel met Dragonball Evolution, want dat had ik ook met de oude Dragonball serie vergelijkt. Dus ik vind het zeer begrijpelijk als gebruikers dit doen.

Deze film heeft mij gelukkig wel vermaakt en vind hem zo lang niet slecht als z'n gemiddelde.

Het verhaal gaat alleen maar over de Avatar en z'n zoektocht naar beheersing van elementen. De Avatar is een symbool van kracht en vrede in hun wereld. Dus zodra de eerstvolgende Avatar verdween, greep een element - de Vuurnatie - haar kans om oorlog tot over de andere naties te voeren om zo het meest krachtigste natie onder allen kan worden verklaard. Het is dus aan de Avatar, een soort beschermengel, om dit langdurige oorlog tot een halt toe te roepen.

De personages wisten mij te boeien, want ik wou graag met de personage Aang meer over hem weten, evenals de mysterieuze Vuurnatie-heer en waarom z'n zoon 'de gevallen prins' is verbant. En zo komen nog een aantal personages aan bod, zoals de vele elementenbeheersers. Alleen de intro waar Katara en Sokka Aang voor het eerst zien is slecht en zo nog enkele andere stukjes...

Ik ben helemaal niet bekend met de elementenwereld, maar hoe ik het zo zag kwamen er genoeg plekken voorbij. Tijdens de zoektocht van Aang en z'n vrienden kwamen ze zo verschillende dorpen voorbij die van de aarde- als de waterelementen hoorden. En zo begon een opstand tegen hun onderdrukkers. Sommige bewegingen om een element te beheersen zien er best tof uit, anderen weer niet. Geen idee of ze dit ook in de serie deden, maar wel redelijk verzonnen.

Qua locaties komen er genoeg dorpen, oude tempels, moderne schepen en vestingen voorbij. Ze zagen er allemaal netjes uit en er straalde weinig tot wel geen 'nepheid' vandaan. Het is een mooie wereld met bijna-betoverende plekken.

De effecten zagen er ook goed uit. Het is natuurlijk niet altijd even geweldig, maar op de meeste punten scoort het wel een kleine voldoende bij mij. Enige wat jammer is zijn de gevechten hier. Het is en blijft een film voor kinderen, dus graphische elementen wat tijdens een strijd gebeurt is weggelaten, maar ik blijf het wel jammer vinden. Ook het acteerwerk vond ik niet helemaal 100%, maar de hoofdcast bestaat zo ongeveer alleen maar uit kinderen en jonge acteurs, dus daar heb ik enigszins wat begrip voor. Momo, dat vliegende aap-achtige, ziet er wel grappig uit. En dat grote haarbal is ook niet slecht gedaan.

Verder mist de film wat meer uitleg over bepaalde onderwerpen, zoals over de komeet van Sozin, wat meer over de Avatar's en de stammenkrijgers en elementen. Daarnaast kan de film een behoorlijk cliché-gehalte leveren (de ''romance'' tussen princess Yue en Sokka). Aangezien Aang aarde en vuur nog moet beheersen en een open einde waar het met een introductie van Vuurkoning Ozai's dochter, komt er een 2de deel...

Voor de mensen die de serie niet kennen, kan het best te doen zijn. En ja, diegene die fan zijn van de serie zullen zich schrap moeten zetten...

Slechte oorlogsfilm.

Ik ben natuurlijk films van een ander kaliber gewend, maar dit sloeg helemaal nergens op.

Verhaal was flinterdun of is er helemaal niet. Enkel wat redelijk doorkwam was de samenwerking tussen Duitse en Italiaanse soldaten, wat niet echt geweldig was.

Personages wekten absoluut geen interesse en zijn erg oppervlakkig. Zo heb je een Duitse officier en ongeveer 25 Duitse soldaten, die (nog wel) versterkd worden door nog geen 20 Italianen. Er zit wel een Duitse acteur die ook in Stalingrad speelde.

De tanks op de DVD-hoes zijn enorm misleidend, want die komen er helemaal niet in voor. Enkel een paar jeeps en Amerikaanse vliegtuigen die van een ander fragment komen. Er zit ook totaal geen harde actie in. Een paar aanslagen met bommen van vliegtuigen, die qua effecten nog niet eens vergelijkbaar zijn met een ontploffing van een handgranaat.

Wel heeft de film een paar voordelen: er wordt gewoon Duits en Italiaans gesproken en de speelduur is zo'n 75 minuten. Het is dus geen hele lange zit, ondanks dat het op vele fronten traag is.

Liefhebbers van oorlogsfilms kunnen dit het beste vermijden.

Wat een keiharde film.

Dit is toch de beste politie-actie film die ik heb gezien. Van de 2 uur zit er zeker 70 minuten waar er alleen maar actie in voorkomt. Volgens mij is dit toch ook één van de bloedigste einde die ik ooit heb gezien. 45 minuten lang actie in een ziekenhuis, met meer dan 100 Triades en agenten.

Een paar gekke karakters komen hierin voor, met name die bijna-niet-te-doden Mad Dog.

Wat me wel opviel is dat ze tijdens de schietpartij in het ziekenhuis een soundtrack nummer van Predator 2 gingen afspelen. Ze hadden blijkbaar voor dat enne moment geen andere nummer kunnen vinden.

Qua actie is dit zoiezo een mooie cijfer waard. Ik had het wel een halve punt bijgegund als er meer van dat Chinese droge humor inzat, maar helaas waren ze alleen maar op 't actie gericht.

Geniale film.

Acteerwerk was super en het verhaal was helemaal goed in elkaar. Ook zat de schrik er een aantal keren goed in. En de kills waren erg goed en soms wel (voor een toonbare scène) schokkend.

Opzich als je de film aan het kijken bent en er gebeurt iets wat je niet erg snapt; dat klopt. Het wordt gewoon later in de film uitgelegd. Dat is ook 't toppe eraan.

Maar als je naar realisme zoekt, moet je hier (bij bepaalde scènes) niet zijn.

Ligt het nu aan mij of lijkt Butler hier erg veel op Clive Owen?

Een keiharde en realistische film.

Soms vraag ik me af of een peleton dit echt heeft meegemaakt tijdens de oorlog. Zoals een aantal andere gebruikers hier, legde ik ook een link naar Das Boot of U-571. Dat komt allemaal door dat claustrofobische momenten waar je met een aantal andere in een (te) kleine ruimte moet doorbrengen.

Ik had geen idee hoe het was om een bemanning van een tank te zijn, maar na deze film heb ik een hele grote indruk gekregen hoe het was toen. Claustrofobie, jong, angstig, verschrikking, onervaren, aarzelend, geschockt: dat zijn allemaal de punten die je opvallen aan de bemanning en je een diepe indruk geven tijdens het kijken van deze film.

Een erge hoge cijfer heeft deze niet echt verdient, maar wel een mooie 7/10. Dat komt omdat er vele interessante dingen wat konden gebeuren hier weggelaten worden. Je ziet echt alleen wat de tankbemanning meemaakt, dus alles via de verrekijker van de schutter, je hebt helemaal geen perspectief vanuit de peleton buiten de tank; de film gaat alleen maar over de bemanning en wordt zo ongeveer helemaal binnenin de tank gefilmd. Het heeft ook redelijk gebrek aan actie. Een professionele tankkenner ben ik niet - en ondanks dat je de tank van buiten niet duidelijk kon zien - zou ik denken dat het om een T-72 ging. Een Russische moderne tank van de jaren 80 die aan vele landen verkocht werden, Iran, Irak en Israël bijv.

Niettemin geeft deze film een indruk hoe het was in zo'n oorlog toen. Geen kijktip voor mensen die into de actie zijn, maar wel een tip voor de Arthouse fans.

Bij deze had ik geen hoge verwachtingen, behalve dan dat het vermakelijk genoeg was om eens te zien. Dat was gelukkig wel geslaagd.

Leuk maar vage titel. Waarom moet deze nou per se Legion heten? Zo lijkt het meer op één of ander Romeinse film.

Opzich zou het wel een leuke film zijn geweest als ze wat meer aan een ander soort verhaal, personages, outfits, wapens, etc. hadden gedacht.

Na het lezen van het verhaal vond ik het wel wat hebben, maar na de film te hebben gezien werd het helaas ingezakt. Je zou bijna kunnen zeggen dat het ietsje op The Terminator's verhaal klikt.

Locatie was wel mooi op beeld en bijzonder afgelegen. Ookal is dit niet de enige film met een snackbar/dinner als locatie waarin er actie in voorkomt.

Wat wel jammer was waren de hoofd- en bijfiguren. Maar met zulke personages had ik rekening gehouden, aangezien het om een wegrestaurant ging en de klanten allemaal aparte mensen en geen helden zijn.

Wat nog wel goed was waren een aantal doodscène's en actie stukjes. Concept van de Engelen Gabriel en Michael was wel een leuke toevoeging. Alleen vond ik dat 'door engelen het overnemen van mensenlichamen' jammer. Dat mochten van mij wel Demonen wezen en wat hardere oorlog in voorkwam tussen Goed en Kwaad. Een beetje in de stijl van Constantine. Maar de kwade oma was wel tof!

Leuk voor een avondje, meer niet.

Zojuist afgekeken: wat een slaapfilm!

Enkel 't beginscène was een redelijke oorlogsscène en de rest was gewoon om van te slapen. Ik weet dat het een drama is en dat zulke dingen te verwachten zijn. Ik ondernam immers een poging om het zo goed mogelijk te bekijken, maar mijn concentratie bij zulke onzinige scènes dwaalde snel af.

Dat Rusische agente was zeer irritant en tè toegewijd aan Stalin's orders om niet terug te trekken... takkewijf Die twee koters zorgden bij eerste instantie mij ook voor extra irritatie, maar dat kwam door hun toestand wat vroeger ook zo was, dus dat laat ik een beetje terzijde. Uiteindelijk bewees de wijze Joera zijn goedheid door zich te laten opofferen voor zijn kleine zusje. Dat vond ik erg dapper en prachtig van hem.

Voor sommige zou de film verwarrend kunnen zijn (als voorbeeld wie is de familie van wie, wie is net doodgegaan, hoe is dat zo, wie waren het, etc.) Je aandacht moet er goed bij.

Een grote pluspunt was het op beeld zetten van de chaotische en uitelkaar-gevallen stad, vergelijkbaar met de oorlogse-film Stalingrad - tevens ook een kijktip voor liefhebbers van deze. De Britse journaliste was ook in sommige instanties aantrekkelijk met name bij de gala en 't einde.

Als laatste minpunt vond ik toch de luchtalarm: bombardementen en de Duitse Messerschmits en Stuka's erg nep en overduidelijk met computers op een amateuristische manier in leven gebracht. Aangezien ze redelijk vaak voorkomen - helaas telkens amateuristisch - is het een grote punt waar ik me aan ergerde.

Ik had de film zo een halve punt bijgeschonken als de Messerschmits en Stuka's goed overkwamen. Dat was helaas niet aan de orde

Ps. de poster van deze film ziet er niet uit!

Gegroet, Tavarish

''Long live the king.''

Dit is één van de weinige of zelfs enige Disney klassieker die ik graag een keer goed wilde zien.

Voor een film uit 1994 is het natuurlijk indrukwekkend prachtig.

Het verhaal volgt de koning der dieren; de leeuw. Het begint met het geboorte van een prins en vanaf dat moment volg je Simba, wat centraal staat in de film. Je ziet zo hoe Simba opgroeit en uiteindelijk vlucht om ergens anders een nieuw bestaan te creëren en zo ontmoet die nieuwe vrienden en maakt die natuurlijk vijanden. Uiteindelijk zit het in zijn bloed en is het zijn lot om koning te worden van een groot deel van het land en is het zijn taak om klaar te zijn om zo'n groot verantwoordelijkheid op zich te nemen en zo zijn kwalen moet confronteren en overwinnen.

De personages zijn leuk en bestaan uit verschillende dieren. Denk dus aan olifant, neushoorn, gnoe, giraffe, aap, hyena en enkele andere soorten. De leukste blijven hier de geweldige duo Timon en Pumbaa. Van kinds af aan heb ik hun serie gevolgd en zijn ze me tot op de dag van nu bij gebleven. Mufasa vond ik tevens een krachtige personage, typisch een koning. Dapper wanneer het moet, rustig, vredelievend en wijs. Een machtig personage hoort niets minder dan een passend stem te hebben - en uiteraard wordt er aan Earl Jones gedacht. Simba vond ik niet hetzelfde uitslag om hem met zijn vader te vergelijken. Dit omdat die natuurlijk heeft gevlucht, maar hij komt meer als een 'softie' over. Pas wanneer die letterlijk een flinke tik nodig had om als koning te gedragen en te handelen begon die wat trekjes van Mufasa over te nemen. Atkinson heeft hier ook een rol, namelijk een bediende van Mufasa. Ook een leuk personage met als taak alles te regelen m.b.t. veiligheid en informatie. Aan de slechte kant heb je natuurlijk Scar, slechte broer van Mufasa. Ook perfect met de stem van Irons. Zeer sneaky en listig, dat is het beste om Scar's personage te beschrijven in 2 woorden. Die wilt er natuurlijk alles aan doen om nummer 1 te worden, zelfs als het zover gaat om zijn eigen broer te vermoorden en een poging op zijn neefje Simba. Scar krijgt hier hulp van wat 'minions', de hyena's namelijk. Met een belofte dat ze nooit meer honger zouden krijgen als die koning is, voeren de hyena's, waaronder een vrouwelijke met Goldberg's stem, alle klusjes van Scar uit.

Getekende animatie is niet mijn lievelingsmanier van animatie, maar dit ziet er gewoonweg verbluffend uit. De landschappen; het gras, rotsen, dichte jungle, woestijn, de dieren en insecten; alles ziet er gewoon netjes uit. Het bevat ook vele memorabele scène die vele nooit zullen vergeten en ze altijd kippenvel zullen bezorgen. Natuurlijk speelt de muziek van Elton John ook mee en wat korte muziekstukjes van personages zoals die van Timon en Pumbaa. Ik ben het onderhand wel gewend, dat de klassiekers uit zo'n 20 tot wel 30% uit muzikale scènes bestaan.

Er zit ook prima tempo in, alleen had ik verwacht dat Mufasa eerder zou worden gedood en er zeker 40 minuten over Simba's jeugd en hoe die opgroeit ging tot zijn beslissende confrontatie met Scar. De speelduur is ook lekker kort en pakkend; 80 minuten. Het is dus geen film waar je constant de tijd in de gaten houdt en om de 10 minuten flink van moet zuchten.

Ik vind het zeer terecht dat deze een plek in de top 250 heeft bemachtigd en het nog zo zal zijn. Walt Disney's nummer 35 klassieker mag zichzelf één van de beste Disney's noemen, omdat die vele harten van zowel kinderen als volwassenen heeft veroverd en dat het gewoon als een onvergetelijke rit zal worden ervaren door de meesten.

''Dad stuck Grandpa Jack in the wee-wee last night. Because he's old.''

Best een laag gemiddelde.

Tot zover waren alle 3 de delen vermakelijk, maar blijf in dit geval deel 1 het leukst vinden. Ookal doet deze het niet slecht.

Best een leuk verhaal en dit keer met meerdere Fockers. Van de tweeling is die jongen grappig, omdat die meer op z'n vader lijkt en is zo z'n opa's minst favoriet. Greg's ruzie met Jack blijft altijd bestaan en er komt geen half uur voorbij zonder dat ze achterdochtig zijn en in de clinch komen. Er zijn ook een aantal leuke scènes wat hilarisch zijn, Greg vs. Jack tijdens een feestje (ballenbak en springkussen als locatie om te vechten) en een interview van Jack en Greg tijdens een open dag op school.

Er zijn ook een aantal acteurs bijgekomen; Jessica Alba als een zakenvrouw en Keitel als een renovatie-deskundige die niet alles op een rijtje heeft. Van de vorige delen is iedereen er nog, met Owen Wilson en z'n goedlopende zaken.

Een grappig einde; Jack op Google. Vind het maar goed zo, de 3 Focker delen. Een 4de zou hoogst onnodig zijn. Een vermakelijke 1,5 uur vullende afsluiting van de Focker-trilogie.

Grappig film.

Zaten paar heerlijke stukjes in. Dat op hol geslagen claxon van de VW, bijv. En dan nog dat beauty-show Enge barbie-dwergen, sommige... Dat bikini-ronde vond ik eerlijk gezegd een beetje pedo

Ik moet zeggen dat ik van alle karakters opa Edwin toch een bad-ass vind. Wel jammer dat die halverwege sterft. Ik had hem wel willen zien reageren bij 't finale met Olive. Olive is wel een grappig en lief meisje, maar wel aan de dikke kant Ja, Paul Dano vind ik eigenlijk een verschrikkelijk eng ventje. Zijn rollen zijn ook vaak hele rare-rollen.

Toch een 3,5 omdat ik toch af en toe echt moest lachen en voor 't aparte verhaaltje.

Best een goede actiefilm.

Tot bij het begin, wist ik niet dat dit een verfilming was van een strippenverhaal. Zowel de goede als slechte karakters waren niet zo boeiend, gewoon een stel huurlingen, elk een expert over een bepaald gebied (communicatie en zware wapens, bijv.).

Verhaal vond ik ook niet al te interessant. De bijrol van Saldana deed me ook niets.

Wat ik wel leuk vond was de overdreven en onrealistische actie en de droge grappen die af en toe op de juiste moment voorkwamen.

Voor mij is het een film die ik niet al te snel zou willen zien.

''New York City gangsters.''

Een zoveelste film over een zoveelste waargebeurde gevecht.

Tot zover heb ik een grote indruk dat de gevechten tijdens de Grote Oorlog veel woester en bruter waren dan van de 2de. Tijdens de Grote Oorlog heb je te maken met de zogenaamde loopgravenoorlog, waar beide partijen een aanval inzette, om daarna weer terug te trekken of enkele meters grond te winnen... op kosten van vele doden. Ook de gevechten waren wat heviger; meer one-on-one combat waar je bajonet meer te pas kan komen dan je loop.

Je volgt hier een battalion van meer dan 500 soldaten onder leiding van majoor Whitlesey. Hun orders zijn om Argonne in te nemen en zo het centrum van het bos weten te houden. Uiteraard wordt hun bezorging van eten en drinken en een fikse ondersteuning van het Franse leger beloofd. Zodra de mannen achter komen dat het allemaal niet waar is, moeten ze zich - zonder medicijnen, proviand en versterking - tegen een grotere vijand beschermen.

Personages bestaan uit jonge vrijwilligers tot wel wat oudere en ervaren beroepsmilitairen. De meeste personages hier zijn de 'gangsters uit NYC'. Italianen, Ieren en joden zijn enkele afkomsten waar het vermoeide battalion uit bestaat. Bij het begin vond ik Whitlesey maar een arrogant officier die graag alles tot op de puntjes wilt hebben, maar hoe langer de film duurt des te beter je hem goed gaat vinden. Hij geeft om zijn mannen en begrijpt ze en dat is een punt wat hem sympathiek maakt.

De uniformen en wapens zien er prima uit. Evenals de brute gevechten die hier voorkomen. Er komen genoeg schermutselingen en aanvallen in voor, want zodra de Amerikanen het verdedigingslinie aan de rand van het bos hebben overmeesterd, worden ze snel genoeg omsingeld, wat tot enkele Duitse tegenaanvallen uitloopt. Gek genoeg trekken de Duitsers telkens terug, terwijl de Amerikanen omsingeld waren. Maar zoals de gevangengenomen lt. Leak zei, vechten de Duitser niet tegen hedendaagse soldaten. Naast alle gevechten, heb je ook nog beelden van het bos. Het ziet er allemaal prima uit en komt overtuigend neer. Met wat loopgraven en andere kraters om te schuilen, is het Argonne bos één grote oorlogszone.

Er komt ook een gigantische militaire blunder in voor wat aan meer dan 60 Amerikaanse soldaten het leven kost. Berekeningsfouten van positie leidt tot verkeerd afgestelde mortieraanvallen van de Amerikanen. De bommen komen weliswaar aan, maar niet op Duitse hoofden maar op Amerikanen. Het hakt er behoorlijk in, mede omdat het echt heeft plaatsgevonden.

Voor de rest was het acteren niet altijd geweldig goed, maar het stoorde niet enorm. Qua realisme is het vaak wat vergezocht, want het leek eigenlijk meer op een standaard actie-film waar de helden makkelijk 15 vijanden konden uitschakelen.

Toch geen teleurstellende ervaring, maar ook geen supergeweldige. Het is gewoon een oorlogsfilm dat je een keertje moet zien en wat het natuurlijk extra interessant maakt is een waargebeurde verhaal over de slag om Argonne.

Hele listige film. Kwaliteit van een verhaal en een van de beste misdaad films die ik gezien heb met een goed-doordachte script en bij verre te ingewikkeld om voorspelbaar te zijn. Dat wordt ook goed geregeld.