Meningen

Na Ladder 49 wou ik een wat klassiekere zien.

Ook hier maak je de keiharde dagen van een gewinterde eenheid mee. Uiterst gevaarlijke baan die veel respect hoort te verdienen.

Net als Ladder 49 is het beetje te dramatisch en vol met clichés. De dood van Russel vond ik jammer en mager.

Het verhaal was niet erg interessant, ik keek hem meer uit nieuwsgierigheid na Ladder 49. Wel mooie beelden en actiestukjes van de brandweerlieden. Ook hun vijand was mooi op beeld gezet. Al vond ik dat 'backdraft' aan de goedkope kant (rook onder een deur vandaan komen en dan trekt het heel snel zich terug).

Dit valt onder 2en te delen. De ene deel gaat over Russel en z'n peleton, de ander over Baldwin en De Niro en hun onderzoek om de pyromaan te pakken te krijgen.

Qua voorspelbaarheid valt het mee. Eerst was de dader Russel, daarna de wethouder en dan blijkt het toch iemand van hun eigen eenheid te zijn. En dat confrontatie tussen Bull (Russel) en Axe was ook heuvelafwaarts. Dan nog over Russel's dood te zwijgen.

Toch heeft het zijn leuke momenten. Toen Baldwin nog een groentje was en in gewerkt moest worden. Wel een mooi einde met Baldwin die toen zijn oudere broers tips aan groentjes gaf.

Geen geweldige film, wel voldoende vermaking (al duurde die iets te lang).

''My job takes me to alot of places.''

Een aardig hitman film met Cage als koele killer.

Het verhaal volgt top hitman Joe, die zijn doelwit in uiterst precisie van kant maakt. Na een geslaagd klusje, gaat die naar Bangkok, Thailand. Als laatste opdrachten voordat hij stopt, heeft die 3 doelwitten voor diverse klanten. In Thailand moet die een hulpje hebben en het één en ander weten, zoals de gebieden. Zijn werk heeft ook regels, 4 welgeteld. Dankzij die regels is die nog steeds onder de levenden en komt die er telkens vanaf. Het gaat uiteraard anders dan normaal gesproken tijdens zijn laatste opdrachten.

Cage vertolkt de professionele moordenaar 'Joe'. Zo'n soort baan heeft geen medewerker nodig die al een vrouw of een partner heeft. Joe is dus niet getrouwd en heeft geen kinderen. Kortgezegd niemand die hem zou missen. Hij is bekwaam in verschillende vaardigheden, enkele zijn sluipschutter, vechtsport en rijvaardigheid. Dit zijn enkele essentiële benodigdheden om je vak goed te kunnen uitoefenen en zo een top in je vak te zijn. Als 'wegwerphulpje' heeft die iemand nodig die men kan missen. Als zijn opdrachten afgerond zijn en hij geen waarde meer heeft aan z'n hulpje, moet die worden uitgeschakeld. Hij heeft voor een straatverkoper en oplichter, Kong, gekozen. Voor een schappelijk prijsje is Kong bereidt om zijn hulpje te zijn, maar zodra Kong erachter komt wat Joe precies is, is Kong meer geïnteresseerd dan bang. Hij wordt dan meer een sidekick dan een hulpje, wanneer Joe hem de kneepjes van het vak gaat leren.

Naast Kong, maakt Joe zowel vrienden als vijanden in Thailand. Zijn doelwitten bestaan uit mensen met een slechte verleden en heden, op zijn laatste doelwit na. Dit zijn allemaal gangsters die zich aan mensenhandel en andere illegale praktijken bezighouden. Dus je kan van uitgaan dat Joe's cliënten mensen van de overheid of eventueel concurrenten zijn. Joe heeft ook een romantische lijn met een apotheek medewerkster, Fon. Zij kan niet praten en maakt enkel gebaren.

De actie hier is prima gedaan, evenals de effecten en stunts. Je hebt hier verschillende vuurgevechten die wisselen van groot naar kleine kogelwisselingen. Ook de straten van Bangkok zijn niet meer veilig wanneer Joe op bezoek komt, want die maakt gebruik van een BMW K 1200 RR, een motor. De achtervolgingen door de straten zien er ook netjes en spannend uit.

Ook zijn manier van aanslagen zijn netjes en worden op een professionele wijze afgehandeld. Zonder enig spoor achter te laten. Zo begint The Mechanic ook met een identieke aanslag; slachtoffer in zwembad laten verdrinken. Verder maakt die nog gebruik van een sluipschutters geweer en verzuipt die zijn knal bij een klokslag, een voorbeeld van zijn precieze manier van werken. De achtervolging van een doelwit door de rivier is ook sterk en tot slot zijn poging tot aanslag op een Thaise goed-doener op z'n Kennedy's.

Enkele minpunten zijn natuurlijk het slapper worden van Cage's personage. Zijn 4 regels laten hem uiteindelijk koud en gaat ze verbreken. Hij vertrouwt Kong en leid hem op i.p.v. hem te doden en wordt zelfs verliefd op Fon. Hij begint dus gevoelens te krijgen en te geven om mensen, iets wat hem in zo'n soort situatie en zo'n vak fataal kan worden. Het einde is ook jammer, dat Cage toch uiteindelijk zelfmoord pleegt, nadat die een gehele Thaise misdaadorganisatie heeft uitgeroeid.

De speelduur is lekker standaard en vergt weinig moeite om het af te kijken. Ook de film kijkt lekker weg, dus het is geen lange zit waar je jezelf afvraagt wanneer het laatste minuut van de film in zicht is. De muziek is in orde, evenals de sterke actie- en achtervolgings-scénes. En uiteraard de prima effecten en geslaagde stunts.

Een vermakelijk filmpje die je goed met evenwaardige films als Hitman en The Punisher kan vergelijken.

Interessant en een waargebeurd verhaal over een overval.

Echt een geniale film vind ik het niet, want de overval was toch echter uit de Donald Duck boeken te noemen.

Acteurs waren niet echt allemaal hele bekende, behalve Statham natuurlijk. De rest was een soort bijzaak voor mij, want Statham vond ik toch beter schitteren als de anderen.

De tunnel, bank en andere decors waren goed op beeld gebracht.

Een gemiddelde 6je.

Wat een keiharde en actievolle film is dit! Vol toffe vechtscène's, gemixt met parkour. Een wijk als slagveld, niet al te slimme gangsters, gepimpte auto's, zware wapens en agenten vormen samen deze keiharde film.

Het verhaal was ook best redelijk voor zo'n actiefilm. Opzich heeft de bomstuk mij volledig verrast. Ook had ik niet door dat de regering zo smerig zouden zijn om zo'n plan op gang te brengen om de B13 wijk te vernietigen.

Een prima vervolg dat nu een stapje verdergaat dan alleen maar oorlog voeren met elkaar in B13.

Na een doorgestoken kaart te hebben gedaan (door een hoge man van een bedrijf), hopen ze op totale vernietiging van dat gevaarlijke wijk. Dit keer is het echter zo ongeveer de politie tegen de 5 B13 leiders. Met zo'n verhaal verwacht je als kijker weer geweldige actie zoals zijn voorganger.

Helaas mis ik hier wat meer parkour zoals deeltje 1. Niet zo erg eigenlijk, want ook hier is het weer er lekker op slaan. Ook zijn de personages hier wat uitgebreider en zit er hier een klein beetje meer humor in.

Ik denk dat een 3de deel hier niet meer inzit, aangezien de leiders hebben besloten om elk deel van B13 te laten vernietigen en over naar vrede te gaan. Vond het niet zo erg, maar aan de andere kant is dit toch een goed geslaagde actie-reeks die van mij nog een filmpje verder mocht gaan.

Wie weet...

''Okay, no more Red Bull.''

Mijn 1ste Nickelodeon animatie.

Het verhaal speelt zich af op een boerderij. Als de boer keihard aan het werk is met zijn dieren is het net een doodnormale werkdag. Als de boer eenmaal is vertrokken, beginnen alle dieren helemaal los te gaan en non-stop te feesten. Otis is er één van. Hij is een rebelse koe die maar doet waar die zin in heeft en het leven als één grote feest ziet. Totdat hij plotseling benoemd is tot leider van alle dieren op het boerderij. Er is wel een probleem, zijn houding en manier van doen is totaal verschillend vergeleken met iemand die de leiding hoort te nemen. En dit zijn slechts enkele dingen die hij moet veranderen om als leider te gedragen.

De personages worden vertolkt door enkele bekende namen, zoals Kevin James en Danny Glover. De titel zegt al wat voor dieren hierin voorkomen, zo heb je koeien, varkens, kippen, paarden, schapen en geiten. Otis' vriendengroep bestond uit de leuke en grappige personages, Pip the Mouse, Pig the Pig en Freddy the Ferret als voorbeeld. Elk personage heeft zo z'n moment, ook dankzij de ingesproken stem. Ben, Otis' vader, is ook een sterk personage die alle dieren goed aanstuurt. Als vijand heb je hier een groepje coyote's die alle dieren bedreigen en willen aanvallen. De mens speelt ook een kleine rol, want zo heeft de (arme) boer zijn rol om zo nu en dan zijn boerderij te inspecteren, een koppel als buren die van hun buurman gek worden van alle herrie, een groepje jongeren en de politie.

Er zitten wel vele momenten waar ik van moest lachen. Otis' ringtone tijdens een vergadering, feeststijl van de dieren, stemmen wie de leiding moet hebben (Duke the Dog is hier leuk bezig), het (meerdere keren) bewust schoppen van de boer en hun idee om het op te lossen en Otis en zijn vrienden die een avondje buiten de boerderij gaan. Het is niet altijd lachen, want de dood van Otis' vader door een aanval zorgt ook dat de dieren even niet aan feesten denken. En dan heb je uiteindelijk een allerlaatste confrontatie tussen Otis, zijn vrienden tegen enkele tientallen coyotes.

De animatiestijl vind ik wel prima. De figuren, objecten en kleurverbruik is opvallend en zeer aanwezig. Ik kon ook geen negatieve dingen vinden wat betreft stijl. Muziek is ook wel leuk, vooral de nummer Mr. Bombastic van zo'n hele dikke muis.

Er wordt ook veel uit de boerderij gehaald, zo zie je nummer 1 plek waar de dieren te vinden zijn; de schuur natuurlijk. Daarnaast zie je vele weiden, een achtervolging tussen maïsvelden, enkele huizen, waaronder die van de buren en een autosloperij. Je wordt dus met de dieren naar verschillende plekken gebracht.

De speelduur is standaard 85 minuten, het is dus geen lange rit waar je veel met saaiheid en traagheid te maken krijgt. De tempo zit er ook wel goed in. De tijd vliegt wel snel en voor je het weet ben je al een stukje ver.

Net als Over the Hedge, is dit een prima film over animatiedieren waar hun avontuur op hun leefomgeving wordt gehouden.

''And basically, the only thing I'm fighting for - that I know that I'm fighting for - is to make it home each and every day without getting killed.''

Een hard en aangrijpend, maar realistisch film over het hedendaagse oorlog in Irak.

Tevens bevat het verhaal een duidelijk en dramatische boodschap.

Het is november 2005. Het gaat over een groep, jonge mariniers die gewoon hun werk doen door te patrouilleren en check points te bemannen. Verder dan dit, weten de jongens niet wat ze precies daar doen en wat ze uiteindelijk zullen behalen. Het enige waar het ze om gaat, is om te overleven. Heel thuis aankomen, naar je familie, vrienden en geliefde. Naast de Amerikanen, volg je ook de Irakezen. Een aantal huurlingen worden betaald om een IED (bermbom) langs de kant van een weg in Haditha te plaatsen. Door een signaal van mobiel naar de bom te zenden, schakel je zo de bom in en laat je het ontploffen. Nadat een Humvee geraakt wordt, met 1 doden en 2 zwaargewonden, gaat er iets mis met de overige soldaten en beginnen hun bloedige zoektocht naar de daders op de straten en huizen in Haditha, met bloedige afloop... De slag om Haditha.

De personages van de Amerikaanse kant zijn jonge soldaten en andere officieren, de meeste hebben wat ervaring. De personages aan de Irakese kant bestaat uit een hoeveelheid onschuldige mannen, vrouwen en kinderen, allemaal inwoners van Haditha. Daarnaast zie je ook een aantal opstandelingen die nog het één en ander bespreken. Het interessante is dat de regisseur wat meer met de Irakese personages doet, het blijft niet bij 'enkel op schietschijven houden', maar hun cultuur komt ook aan bod. Hoe ze feesten, hun muziek, hun stijl, liefde en geloof komt ook sterk over en dat is wat deze film specialer en interessanter maakt dan een enkele oorlogsfilm.

De beelden van Haditha zien er fantastisch uit, maar het draait vooral op de plek van aanslag en nog wat overige huizen langs de weg en natuurlijk het zoektocht van de opstandelingen naar een overzichtelijke punt op de weg om hun hinderlaag klaar te zetten. Het camerawerk is voor de rest in orde. Af en toe chaotisch, maar dat geeft een beter indruk op de beelden van de gevechten tussen de Amerikaanse mariniers en Irakese opstandelingen.

De speelduur is nog lang niet zo langdradig te noemen, alleen de manier van tempo is hier niet echt geweldig. Na zeker 50 minuten gebeurt er 'wat', dus de film heeft meer dan 3 kwartier nodig om alles op te bouwen tot de aanslag. Niet een dikke minpunt, maar een betere tempo voorkomt saaie en overbodige momenten. Voor de rest komen de taken die de soldaten daar doen, de mensen met wie ze in contact komen en hoe ze op zulk soort levensbedreigende situatie's reageren goed aan bod.

Een uitstekende film die alle handelingen laat zien wat betreft de levensgevaarlijke bermbommen.

''Retreat? Hell. We just got here.''

Een film met weinig verhaal, maar met veel actie.

Uitzonderlijk hoge verwachtingen had ik hier niet, vanwege zo'n teleurstellend, slechte score en zware kritische meningen... Maar dat viel allemaal mee.

Het verhaal... Die is er zowat niet. De film begint er meteen mee, zonder enig uitleg of wat dan ook. Enkel op een aantal theorieën waarom ze de aarde aanvallen en that's it. Het gaat eigenlijk om het verdedigen van Los Angeles en in dit geval zijn de orders van een eenheid - wat de kijker volgt - het terughalen van burgers diep in gebieden die de vijandelijke troepen controlleren. En dat allemaal binnen een zeer beperkte tijd voordat alles wordt gebombardeerd.

Het uitdunnen van de Rangers gebeurde zowat na één confrontatie met de veel te superieure en vrij onoverwinnelijke vijand. Tot er een groepje Rangers van minder dan 10 man bestond, kon hun zoektocht verder zonder de overige 'naamloze' Rangers. Gelukkig volg je nu de militairen tijdens een buitenaardse invasie en geen vluchtende burgers, dat is weer een ander perspectief van deze film.

De gevechten zien er nog best netjes uit. Het zijn goed bij te houden en te volgen, ook heb je beelden van een klein panorama van een slagveld en blijft het camerawerk niet alleen op 'over de schouders van de acteurs'. Helaas zie je alleen weinig weerstand in Los Angeles, tijdens het hele film kwam Eckhart's eenheid éénmaal een Abrams-tank met een halve dozijn mannen tegen op de snelweg, die binnen no-time door een bestuurbare artillerie van de vijand werden gesloopt. Er is dus wel degelijk wat verzet van overgebleven eenheden in de stad.

Je blijft het wel in genoeg films zien, maar dat lijkt me vrij logisch; tijdens elk luchtaanval probeert de vijand een wat kleinere en onbelangrijke gevechtsvliegtuig op te offeren tijdens een raketaanval. Enige verschil is dat er nog een 'moederschip' aanwezig is per stad die een soort van basis vormt en zo troepen, wapens en andere gevechtsmiddelen levert en bestuurt. Wat ik toch een beetje jammer vind is dat ze de alien-oorlogsmiddelen niet zo uitgebreid hadden als bijv. de wezens in de Halo-reeks. Met verschillende tanks, uitgebreide selectie van raket- of plasmawapens, zware tot wat lichtere grondwagens en luchtkracht. Hopen dat dat ooit voor elkaar komt in de game-verfilming, dan wordt dat i.i.g. goedgemaakt.

De personages leken mij op gewone G.I.'s, soldaten met kinderen en gezinnen. De meeste zijn onervaren en worden als Russen in Stalingrad op een superieure vijand gestuurd met kennis over oorlogen. Een enkeling hier hebben wat meer actie gezien en weten hun hoofd vrij koel te houden, terwijl de rest van hun peleton in het nergens schiet en door elkaar heen rennen. Prima gedaan, want tijdens oorlogen bestaat er niets anders dan paniek en chaos. Gelukkig komt er een kleine versterking tijdens hun 'verblijf' in L.A. door een andere eenheid waar Rodriguez een deel uitmaakt, uiteraard heeft die enne eenheid ook meer dan de helft van haar manschappen verloren en is de versterking vrij beperkt. Toch staat zo'n uniform Rodriguez wel. Met zulk soort rollen is zij wel bekend, want ook in Resident Evil komt zij als bikkelharde commando in voor. Een bad ass chick dus.

Naast de soldaten, heb je natuurlijk een aantal burgers. Ik had eigenlijk op meer mensen gerekend die ze zouden redden en hun reden waarom ze daar waren. Je hebt zo een vader en zijn zoon, een vrouw en haar 2 nichtjes... Elk mensenleven telt, maar om nou meer dan de helft van je eenheid te verliezen, om bij de gewezen plek te arriveren om een handjevol mensen te vinden zou ik me toch afvragen waarvoor je het hebt gedaan. Aan de andere kant is het wel beter om te weten dat de meeste mensen in L.A. er zonder kleerscheur zijn gevlucht.

De special effects waren niet ongelofelijk mooi, maar voldoende om de film op gang te houden en het enigszins op een vermakelijk-gehalte te krijgen. De aliens zien er niet bijzonder mooi uit, het concept van hun was ook niet geweldig. Na genoeg invasie-films te hebben gezien, heb je zowat elk concept al gehad en het blijft voelen alsof in elke film de aliens hetzelfde uitzien. Dat geldt ook voor hun schepen en 'drones'. De zwakte van de aliens was duidelijk, ergens in de buurt van hun hart. Dat merk je ook. Voordat ze zo'n alien onderzochten, werden ze ingemaakt en na hun zwakke plek te hebben gevonden konden G.I.'s gewoon met hun M9-pistool een aantal uitschakelen zonder een schram op te lopen... Daar heeft ook behoorlijk wat 'denkwerk' in gezeten. De kills van een aantal soldaten waren ook niet zo super, ook niet gehoeven trouwens. De meeste werden eigenlijk gewoon opgeblazen, terwijl anderen gewoon neer werden geschoten door aliens. Ook niets mis mee, alleen mochten er wat mij betreft meer dood, want na de 'naamloze' figuranten, vonden slechts 3 - 4 hoofdsoldaten de dood. Er bleven meer dan 5 over, geloof ik. Dat mocht wat mij betreft naar 3 of zelfs 2 worden geschakeld.

Wat de meeste hier als minpunten noemen zijn toch de veelvoorkommende clichés, Amerikaanse macho-Rangers en overdreven patriottisme. Dat viel mij ook op en daar zie ik ook geen pluspunt in voor. Daarnaast zit Eckhart's personage raar in elkaar, want na de dood van een burger, gebeurt er iets met Eckhart, maar als je ietsje meer dan een uur geleden kijkt, waar 3/4e van z'n soldaten na een confrontatie worden uitgedund, lijkt die zo koel en helder als een knalgroene kikker. Dat zijn toch momenten waar je met je wenkbrauwen van fronst.

Zoals vele, herkende ik ook vele punten bij de wat oudere films met alien-invasie als thema; Independence Day, War of the Worlds, Skyline en nog enkele anderen. Absoluut niets mis mee, maar wel opmerkelijk om bepaalde factoren en gebeurtenissen in vrijwel elk film met hetzelfde thema terug te vinden.

Toch nog mee vermaakt, want deze film heeft best een goed tempo, aardige gevechten en confrontatie's, bijzondere locatie's om een oorlog te voeren (woonwijken en centra's) en een hoop technologie. De speelduur duurde wel aan de langere kant, maar ik neem liever een langere speelduur voor lief om met wat simpele factoren mee vermaakt te worden dan een hoogst-intelligente alien-invasie film met een verborgen boodschappen, clou's en een ijzersterk verhaal van 80 minuten...

Zoals al eerder vermeld; ''Been there, done that.''

Redelijke klassieker.

Eén van mijn favoriete genres: oorlog. Ik probeer dus zo veel mogelijk films die mij wat lijken ervan te kijken.

Tot zover hebben weinig films mij teleurgesteld en tot zover kan ik ook op de conclusie komen dat de beste onder die genre wel de klassiekers zijn.

Dit is het eerste 2de WO film waarin luchtgevechten de rol nemen. Het was dus even wennen voor mij om vliegtuigen i.p.v. tanks te zien. En zo zijn de luchtgevechten tussen de Duitse Luftwaffe en de Britse RAF goed en duidelijk op beeld gezet. Vliegtuigen en andere zien er goed uit. Een echte klassieker.

Voor de rest was het niet al te geweldig en is deze oorlogsfilm niet een film die ik al te vaak zal zien.

Gekocht en gezien.

Het viel allemaal wel mee. Acteerwerk was niet altijd puik, maar daar lette ik zozeer niet op.

Jammer dat het historisch niet echt klopt. Het gevecht op sommige plaatsten en terrein waren niet als vroeger.

Wel een goede oorlogsfilms met lekker veel tanks. Ookal zijn ze allemaal fout neergezet, Amerikaanse tanks als Duitse. Zogenaamd Amerikaanse Shermans, maar dan een totaal andere Amerikaanse type gebruiken. Wel raar, aangezien de Sherman ruim 50,000 van zijn gemaakt. Het lijkt me niet zo overdreven moeilijk om de juiste types neer te zetten.

Maar dat is maar een kleine punt wat me niet zo erg stoorde. Helaas stoorde de ''Duitse tanks'' mij.

Ook de 'dodendansje' wat alleen maar voorkwam in The Longest Day zie ik hier alleen maar. Niet al te erg, maar wel grappig.

Mijn favoriete acteur hier is overduidelijk Telly Savalas, grappig en een goed acteur.

Voor de rest is het gewoon een nette, onderhouden oorlogsfilm, costumen en wapens zijn i.o.

Om het kort te houden: Een lekkere actie-film met veel tanks en kanonen!

Wat een prachtige film van Disney. Werkelijk verbluffend.

Ik had wel beetje het idee alsof ik naar een Disney musical zat te kijken, zo om de 15 minuut zingen over verschillende dingen. Vond het niet altijd leuk om het telkens weer aan te horen, sommige films van Disney zou nou eenmaal zo gemaakt: vrolijk en melodisch.

Dit is trouwens het eerste keer dat ik een getekende animatie van Disney zie. Laatste was van Jungle Book zo'n kleine 8 - 10 jaar geleden. Wel een perfect mooie animatie voor 1991. Ik heb natuurlijk de speciale editie gezien en volgens mij is die 'opgepoetst' als het ware, toch zie je hoe geweldig het toen wel niet gemaakt is.

Prachtig verhaal, erg origineel. Personages waren erg leuk, met name de wandklok en de kaarsenhouder. Ook stikt het vol van de minder plezante personages, zoals Gaston en z'n kleine hulpje. Het mooist is toch de langzaam dichtgroeiende band tussen Belle en het Beest. Heel mooi om te zien. Tekening van het dorpje, bos en het kasteel zien er erg mooi uit. De muziek is ook heerlijk om aan te horen en ondersteund het verhaal. Het nummer tijdens de aftiteling is ook erg mooi.

Wat Disney films zou speciaal maakt is dat ze niet alleen naar een bepaalde leeftijdsgroep zijn gericht, maar meer naar iedereen. Iedereen kan van zulke films genieten, volwassene, kinderen en ouderen. Ik denk alleen dat volwassene zo'n klassieker meer lief hebben, aangezien kinderen nog een beetje jong zijn om bewust mee te maken tussen het band van Belle en het Beest. Dan heb ik het over kinderen van 4 tot 10 ongeveer. Althans, dat lijkt mij zo.

''I'm the Beaver, Walter and I'm here to save your g*ddamn life.''

Een aparte film met als thema extreme depressie's en waanzinnigheid.

Het verhaal volgt Walter, een familieman die aan depressie lijdt. Als gevolg hiervan is het niet alleen zijn gezondheid wat slechter en slechter wordt, maar ook zijn band met zijn gezin. Zijn oudste zoon vermijd hem liever en wilt totaal niets met hem te maken, zijn jongste mist de aandacht van zijn papa en zijn vrouw herkent haar man niet meer. Het leven van Walter staat op een fatale grens totdat hij een nieuwe vriend ontmoet. Een pop, een bever. Vanaf dat moment begint Walter met een nieuw leven, een leven waar die weer normaal met zijn gezin kan doen en weer succes boekt op zijn werk. Dit is echter van korte tijd totdat de bever niet meer wilt scheiden van Walter.

Raar, maar prima uitgewerkte verhaal met verschillende soorten personages. Walter had het eens goed, zijn bedrijf maakte het goed en zijn omgang met zijn vrouw en kinderen waren stabiel totdat die hopeloos depressief werd. Hij probeert van alles en nog wat, in therapie en medicijnen, maar niets werkt. Zijn oudste zoon Porter, is een scholier die zijn geld verdient door scriptie's te schrijven voor anderen. Hij heeft een grote angst en dat is op zijn vader lijken. Om dit tegen te gaan schrijft die elk kenmerk die zijn vader heeft op en doet er vervolgens alles aan om al die kenmerken te vermijden. Zijn jongste zoon is het liefst alleen en wordt hierdoor gepest. Hij wilt het liefst onzichtbaar worden. Zijn vrouw probeert Walter te steunen en te helpen, maar langzaam maar zeker herkent zei de man waar ze ooit op verliefd werd niet meer. En dan heb je natuurlijk de Bever. Een spreekpop dat Walter heeft gevonden in een container. De Bever ziet zichzelf als een 'medicijn' om een patiënt te helpen distantiëren van zijn negatieve kenmerken.

De banden tussen vader-zoon-moeder worden duidelijk weergegeven. Er ontstaat veel relatieproblemen in de film en met behulp van de Bever is Walter hard bezig om alles weer op orde te krijgen. Hierdoor heeft een film een kleine ´feel good´ momentje, maar dit verandert drastisch wanneer het blijkt dat Walter daadwerkelijk niet zonder de Bever kan, iets waar zijn vrouw schoon genoeg van heeft en haar man genezen terug wilt.

De film is meer drama dan komedie. Af en toe moest ik wel lachen, maar het was voornamelijk dramatische problemen. Wat het hem helemaal deed was de gevecht tussen Walter en de Bever. Het moest serieus voorstellen, maar ik kon niets anders dan verbaasd zijn en lachen.

Het acteren zat er prima in. Ik kon me goed inleven in Walter's situatie en waar Foster mee te maken kreeg. De kinderen deden het ook aardig en ook meteen hun situatie in zo'n soort geval. Mel Gibson's Britse accent vond ik geweldig. Deed me veel aan Jeff Dunham denken. De soundtrack van de film is sterk en ondersteund goed.

Enkel het eindresultaat van de climax tussen Walter en de Bever laten je niet met een goed gevoel achter. Er zal ongetwijfeld een boodschap in de thema zitten, dit was me alleen ontschoten.

Niet het allerbeste van DreamWorks, maar wel een aparte.

Elk animatie over dieren/insecten worden met leuke fantasieën bij elkaar gefilmd, waaronder deze. Hoe bijen actief met hun 'geweldige' banen wel niet zijn, leuk om te zien. Qua insecten wel leuke personages, de mensen aan de andere kant weer niet. Ook dat rechtendebat stukkie vond ik niet zo interessant.

Meer voor de kids. Bij mij blijft het bij deze.

Een redelijke oorlogsfilm.

Ik kan me helemaal geen films herinneren over de Bosnische oorlog in de jaren '90. Dus dit is mijn 1ste film daarover.

Opzich een aardige film, de setting is helemaal in orde en dat geldt ook voor de uniforms, wapens, helikopters, straaljagers, vliegdekschip, tanks en BTR's. Ook de strenge winter, verwoeste steden, verwoeste voertuigen langs de kant en sfeer zien er prima uit. Een goed weergave van een land dat kapot is gemaakt door oorlog. De gevechten zijn ook goed op beeld, je ziet aan de hand van een veldslag tussen Servische troepen en opstandelingen in Hac hoe erg het wel niet kon zijn. Ook dat stukje waar Wilson in een massagraf viel is een graf wat een resultaat was van genocide van Srebrenica.

Het verhaal is ook interessant, het is niet rommelig om te noemen en is prima te volgen. Evenals het tempo is het voldoende en gaat het aardig op gang. Het begint eerst door te laten zien hoe saai het wel niet kan zijn om geen 'actie' te krijgen en voor je het weet, wordt je getreft door een raket en beland je kilometers achter vijandelijke linie, met weinig voorraad in een koude gebied, met de vijand achter je.

Er zijn een aantal goede personages, waaronder Sasha (de Serbische sluipschutter), een veteraan onder survival en opsporen. Het schijnt dat Niko Bellic uit GTA 4 en Victor Zakhaev uit MW2 een voorbeeld zijn van hem. Wel grappig, dat er 2 personages uit een bekende spellen-reeks gebaseerd zijn op één personage van een film. Het bewerken van sommige scènes door ze op slo-mo te laten spelen heeft voor een paar toffe scènes gezorgd. Zoals de scène waarin 3 soldaten bij een oude fabriek op geplaatste mijnen stappen die tot ontploffing komen. Heftige stukje.

De film kent zijn sterke punten. Enkel het einde vond ik zwaar tegenvallen, met dat helden-gehalte door terug te rennen terwijl die zwaar onder vuur werd genomen, een belangrijke opname-disk te pakken en vervolgens terug te rennen terwijl er zo'n 40 man achter hem staan met nog een stuk of 8 pantservoertuigen... en dat allemaal zonder geraakt te worden. En om het niet te vergeten dat 'slide and shoot' foefje... Echt jammer. Owen's personage lijkt hier vrijwel immuun voor kogels of scherven, want die komt door al die dagen vluchten met een schampschot en een beetje bloed op z'n gezicht.

Voor de rest is het een prima film met een ander soort verhaal tijdens oorlogstijden.

''Hill 60, take a look.''
- ''Is that it?''
''What were you expecting, ...? F*cking Matterhorn?''

Uiteraard spreken oorlogsfilm mij aan en er zijn zat films die ik heb gezien over verschillende oorlogen. 1ste WO is niet echt iets wat ik een uiterst interessante thema vind, vergelijken met de 2de WO. Uiteindelijk viel dit reuze mee.

Een aangrijpend en realistische film over waargebeurde momenten temidden van het 1ste WO. Je volgt hier een groep Australische tunnelwerkers onder leiding van Woodward met een aantal zware, maar zeer belangrijke missies die moeten worden volbracht.

Het verhaal is interessant, mede dankzij dat het toen daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. De tunnels zien er goed uit, zowel Hill 60 als de loopgravennetwerk en verschillende Duitse en Engelse gevechtsposten.

De personages bestaan vrijwel uit jonge mannen, zo tussen de 16 tot misschien de 35. Ook de afwerking is goed in elkaar gedaan. Tijdens de gevechten tussendoor krijg je beelden van Woodward en zijn verloofde ongeveer een half jaar voor de oorlog. Dat is ook goed en duidelijk afgewerkt en stoorde gelukkig niet. Dat allemaal omdat het op een juiste moment begon en eindigde, om zo weer over te schakelen naar de gebeurtenissen die tijdens 1916 afspeelden.

Wat ook nog als extra is gedaan zijn toegevoegde beelden van de tegenpartij. Terwijl de geallieerden druk zijn met het graven, proberen Duitse tunnelbouwers te achterhalen wat hun positie is om zo een tegenaanval voor te bereiden. En gelukkig wordt er gewoon duidelijk Duits gesproken.

Camerawerk ziet er ook netjes uit. Je voelt gewoon wat de mannen daar meemaken en soms lijkt het net of je evenzwaar als hun - in zo'n snikhete, smalle maar vooral claustrofobische tunnels - ademt. Zelfde tijdens gevechten onderwater, moeten de mannen hier muisstil zijn, want elke harde geluid of knal kan je positie verraden aan de vijanden, die natuurlijk op verschillende plekken afluisteren.
Het gehele sfeer over zulk soort situatie's is duidelijk en goed op beeld overgekomen.

Je ziet niet superveel actie en grote gevechten. Het gaat immers over een eenheid tunnelwerkers die meer dan de helft van de dag enkele meters onder de grond bevinden. Dus dat is niet zo gek. Maar bij hun 1ste missie; het uitschakelen van een zware mitrailleursnest, was het best spannend. Want hun liepen recht op zo'n positie. Ook het einde, met hun grote aanval om Hill 60 in te nemen is spannend. Ik had nooit gedacht dat de explosie van toen de allerergste was, waar je in Engeland en Ierland wat schokken kon voelen. Indrukwekkend gedaan.

Een spannend en aangrijpende 1ste WO film met een feitelijk verhaal.

Een film die tijdens de Middeleeuwen afspeelt (Grendel en Beowulf zijn oorspronkelijk Noorse mythologie), maar wel beetje modern opgezet (kasteel en outfits). Het voegt werkelijk niets toe.

En dan nog over Beowulf, waarom heeft zijn zwaard een handrem van een fiets/scooter/motor? Rare concepten allemaal, Grendel en zijn moeder zien er - ondanks dat het een mooie vrouw is - belachelijk uit qua effecten en dat voor '99.

De gevechten waren saai, alles-behalve spannend en af en toe erg amateuristisch om naar te kijken.

Alleen Mitra en Layla Robberts waren aangenaam, de rest valt eigenlijk helemaal weg na het kijken.

Een redelijke animatie-film.

Als je het vergelijkt met z'n 2 andere naamtitels is dit een pareltje.

Verhaal is best te doen, Beowulf en z'n groepje krijgers tegen een misvormd wezen. Animatie ziet er mooi uit. Personages vielen wel mee, een oude koning, een luidruchtige held, een groepje harde krijgers, een misvormde Grendel en zijn prachtige moeder (op menselijke verschijning dan). Wel grappig om te zien dat ze qua animatie zo goed mogelijk op de echte acteurs in vlees en bloed willen lijken.

Er zit genoeg actie in, waar sommige slachtoffers hun ondergang op een gruwelijke manier tegemoet komen. Bij sommige momenten vlogen er menselijke ledematen door het eetzaal rond. Weliswaar is het jammer dat Beowulf Grendel's arm na één confrontatie wist af te rukken. En zo Grendel na één confrontatie met Beowulf werd uitgeschakeld. Scènes met een prachtige animatie-Jolie maken het een beetje goed. Ze hebben haar wel goed en prachtig gedetailleerd geanimeerd. Net echt. Dat geldt ook voor genoeg kleine details, zoals kleding, haren en baarden.

Het wezen Grendel vond ik niet echt 'cool' (laat ik het maar zo zeggen) uitzien. Misvormd is goed gelukt, hij ziet er afschuwelijk lelijk uit. Maar had hem nou iets 'stoerder' gemaak, zoals genoeg andere wezens tijdens zo'n soort heldenepos. Toch heeft de climax mij niet echt tevreden gehouden. Het was leuker als het bloediger was geweest tussen Beowulf en Grendel's moeder. Ook heeft de animatie iets van Shrek.

Als animatiefilm voor 16+ is het wel vermakelijk voor een keer. Maar echt een topper en koopwaardig voor meer kijkbeurten vind ik deze niet.

Die Grendel ziet er ook niet uit.

Je zou denken van een gruwlijke monster, maar dan krijg je aan de andere kant een grote, behaarde, cave-man achtige Jeti.

Inderdaad geen goeie film waardig om het met LotR te vergelijken.

De helmen van de Beowulf's mannen lijken erg veel op die van de Rohan Royal Guard's.

1,5*

Klassieke komedie.

Heb me prima vermaakt. Een leuk verhaal met leuke personages (vooral Hanks natuurlijk). Lachwekkend om een volwassen man met een verstand van een kind te volgen. Ik heb alleen geen idee of ik de 100 of 130 minuten versie heb gezien.

Zo maak je ook mee hoe het is om een echte baan te vinden, een vrouw te ontmoeten en mee af te spreken en natuurlijk hoe die het een en ander regelt in het leven. Er zijn genoeg leuke stukjes waar je een grijns van krijgt, het is dus een lekkere luchtige komedie. Vooral hoe die omging met zijn goedbetaalde baan, het verwarren met z'n beste vriend als z'n zoon en zijn relatie's met vrienden en collega's.

Om Hanks in een komedie-rol te zien spelen is niet echt iets nieuws, het is gewoon een tof acteur die genoeg rollen op bepaalde genres kan spelen en het nog goed doet ook.

Een hele kleine nadeel is soms de speelduur van een komedie. Als het tegen de 100 minuten zit begint het snel te vervelen en worden de grappen flauw, maar als eerste kijkbeurt zou het niet zo erg zijn.

Ik kan me nog vaag stukjes van Bachelor Party herinneren, maar die zou ook een leuke toevoeging zijn om het vlak na Big te kijken, om even in de Hanks-stemming te blijven.

Een komedie die je af en toe kan kijken.

''Hooters! Hooters! Hooters!''

Een luchtige komedie van Sandler. Eén van zijn betere zelfs.

Het verhaal is prima, er zijn vele geweldige stukjes uitgehaald. Enkele voorbeelden zijn Sandler's praktijklessen, Halloween, de rechtszaak (wat elke man in de zaal deed na Sandler's speech vond ik echt geweldig) en alle andere scènes waar Sandler's nagels bloeden. Dat kleine jochie deed het ook goed als een lieverdje, maar ook weer als een irritante kind. Sandler's personage is wel geweldig. Je zou hem 'coolste vader allertijden' kunnen noemen. Leuk hoe Sandler zijn methodes en trucjes aan kleine Frankenstein leert. Sandler's vrienden en andere personages waren niet al te interessant. Sommige hadden hun leuke momenten; Buscemi tijdens de rechtszaak, elke keer dat Schneider tevoorschijn komt krijg ik een glimlach. Na adoptie van Frankenstein, maakten Sandler's vrienden maken enkel deel uit van de oppas en gezelschap die op Frankenstein moeten passen. En alle 'Hooters' dames bij het einde waren nog een leuke verrassing, even goed rondkijken naar al dat lekkers voordat het afgelopen is. Dat geldt ook voor de overige dames die hierin voorkomen (Vanessa, Layle en Corinne). Stuk voor stuk prachtige vrouwen om naar te kijken.

Ik houd hier hetzelfde gevoel als bij Life as We Know It. Ondanks dat Sandler's personage een onverantwoordelijk, nauwelijks actief en een man met een kort lontje is, zit er hier een boodschap in. Het verzorgen van een kind kost heel veel tijd en moeite en is een serieuze punt om daar een nachtje tot een week erover na te denken of je eraan wilt beginnen of niet. Je zal heel wat uit je oude leven moeten opofferen voor zo'n grote stap.

Ondankds al dat cliché-gehalte (logisch dat er sprake is van cliché in zo'n film) is dit een mooie komedie, met een paar sterke, emotionele momenten. Je kan het moeilijk droog houden.

Een leuke van Sandler, Dugan's main acteur onder zijn komedie's.

Ik kan deze heel vaag van vroeger herinneren. Toen vond ik deze niets.

Na een herziening bleek het hetzelfde. Absoluut geen geweldige oorlogsfilm.

De 'gevechten' vond ik niet episch en geweldig op beeld genoeg. Ook is er weinig sprake van grootschalige gevechten. Je zou het een wat aan de saaie kant kunnen noemen.

Vaak zat er een vertraagd tempo in waar je er van bijna moet slapen. Personages waren niet zo interessant, gewoon 25-ers met een keiharde en ervaren leider die hun zo goed mogelijk in leven probeert te houden. Tevens ook onverwoestbare jongens die merkwaardig elk strijd zonder schram er vanaf komen.

Wat jammer aan de Duitse kant is dat ze er Amerikaanse tanks als Duitse gebruikt hebben. Opzich geen héle grote punt, maar na een aantal films die het ook hebben begint het toch beetje irritant te worden.

Zonder enig twijfel een matige oorlogsfilm.

Lekker raar vermaak.

Carpenter heeft een rijkvolle fantasy waar die van alles en nog wat hier uitprobeert. Lekker fout en bizar, maar een klassieker.

Een fantasievolle verhaal met een aardig tempo waarin zwarte Chinese magie en vechtkunsten erbij horen. Wang en Jack vormen een grappig duo, met genoeg andere 'kleurvolle' personages. Ook de badguys waren lekker fout in hun aanwezigheid. Geen uiterst geweldige effecten en de soundtrack heeft een lekker 80's deuntje.

Mijn 2de positieve Carpenter film.

Vond deze film niet zo interessant. Ondanks dat Bean en Houten aan meededen, was het verhaal niet boeiend genoeg om mij dit een goed cijfer te geven.

Kostuums en wapens gingen wel, vechtpartijen waren best bruut en vele scène's waren niet te voorspellen.

Aardig komedie gemixt met actie ingestopt in een jaren '70 jasje.

Zitten genoeg stukjes waarin er wat gelachen in kan worden. Het hele uitleg in dat café, schietpartijen waarin de schurken de rem van de auto vergeten en genoeg expres amateurische kung-fu scènes zijn een aantal stukjes waarin het flauw, maar grappig in wordt neergezet.

MJW is geknipt voor zo'n rol. Een jaren '70 Shaft met behoorlijk wat attitude en quotes. Met nog leuke muziek onder tijdens het vechten, gewoonweg leuk.

Een film die me zeker in overweging brengt om het aan te schaffen.

Aanrader voor komediefans.

Een realistische thriller met een waargebeurd verhaal.

Dit is - tot zover ik weet - het enige film met een waargebeurd verhaal rondom een krokodillenaanval.

Het verhaal is duidelijk, na de 1ste aanval, waar Jim verdwijnt, gaat het om overleven en een plan bedenken hoe ze uit hun benarde situatie komen. En dat allemaal met geen land, maar een moeras vol met bomen.

De personages zijn gewoon jonge vakantiegangers. En voor de rest is dit ongeveer één van de weinige films met een beperkte cast (met Buried op nummer 1).

De beelden van het moeras zien er goed uit, hoe een gevaarlijk moeras er uit hoort te zien. Met hier en daar wat beelden van insecten tussendoor. En het beest ziet er super in orde uit. Beste krokodil tot zover.

Een beetje jammer is dat er niets over de echte slachtoffers van die enne dag wordt verteld, wat meer informatie zou altijd prettiger zijn. En het is inderdaad, zoals een aantal keren aangegeven, saai. Maar dat hoort en past er helemaal bij. Het gedrag van het beest is ook niet helemaal 100%.
Zijn handelingen vond ik raar. Het was alsof die niet op instinct op gang was, maar alsof die met de 2 dames aan het spelen was. Dat die dus voor hun opduikt, even hun aanstaart en vervolgens één van hun grijpt en weer los laat...

Qua gore en kills is dit niet echt geweldig te noemen. Jim verdwijnt, waar je automatisch denkt dat die gewoon gedood is en evenlater volgt Adam, waar je ook niet al te veel van ziet. Tegen het einde zie je Jim's halve lichaam, maar daar blijft het bij qua 'gore'.

Niettemin is deze film op z'n tijd spannend en onvoorspelbaar.

't Enige wat ik er goed aan vond is hoe ze in hun ogen de toekomst mooi hebben gemaakt. De muziek was ook wel lekker 'futuristisch' met toch een 80's tune. Ongeveer hetzelfde als The Terminator en Apocalypse Now.

De rest vond ik helaas slaapwekkend. Ik vond het verhaal en de personages niet zo interessant.

''If you're picking the wrong fight... at least pick the right weapon.''

Onderhand Statham gewend. Niets nieuws of verrassend, gewoon standaard.

Het verhaal richt zich op geweldadig haat op politie. Een maniak in Engeland heeft zijn vizieren op agenten. Het is een grote zaak en de hele bureau moet extra waakzaam zijn. Ook agent Brant, die veel alcohol drinkt en heel snel agressief wordt, moet zijn best doen om de cop-killer te stoppen.

Statham speelt als agressieve agent die vaak aan alcohol denkt en geen goed gedrag vertoont. Ondanks al z'n nadelen is Brant een doorgewinterde agent die alles heeft meegemaakt en nergens voor terug deinst. Zijn collega Nash, is een leidinggevende van een ander bureau. Hij is overgeplaatst om de moordenaar te vinden en moet dus met Brant samenwerken. Het verhaal volgt enkele andere politie personages waaronder een agente en 2 detective's/rechercheurs. Gillen speelt zijn rol ook goed, als de gestoorde Weiss, die niet alles op een rijtje heeft en helemaal niets van agenten moet.

De film keek wel prima weg, alleen het verhaal mist wat spanning bij mij. Het is wel erg simpel allemaal. Het verhaal was niet zo interessant genoeg en prima uitgewerkt om je op de punt van je stoel te laten zitten. De hits waren aan de andere kant wel netjes en vrij bloederig. En Brant's onbeschofte gedrag kon ik ook wel waarderen, dit samen met Statham's boze blik en Engelse accent.

De motieven van Blitz waren dan wel verrassend uitgewerkt. Niet al te voorspelbaar. Alleen het einde wanneer die Brant confronteert is wel wat voorspelbaar; het gebruik van iemand anders om Blitz ergens heen te lokken. Wel een leuk oplossing hoe ze Blitz' manier om agenten te doden weer op hem gebruikten. En sommige muziekstukken hoorden er goed bij, zoals tijdens een achtervolging.

Niet het allerbeste van Statham, wel een film die je een keer moet zien.

Echt een drama film... Van deze film moest ik letterlijk kotsen. Me neef had hem gekocht en had deze als aanrader tegen onze gezegd. Bij een familie-reunie hebben we hem met z'n allen gekeken. WAT EEN TIJDVERSPILLING!!! Jeetje, wat een perfecte manier om 87 minuten van je leven te verspillen hieraan. Ik had letterlijk tegen m'n neef na afloop gezegd : Geef me m'n tijd terug!! En ik ken degene die hem een 5 heeft gegeven .. Je raadt het al ..

Nou overduidelijk.. :

0,5*

''I'll rip your lips off and kiss my ass with them shits.''

Leuke komedie film met Martin 'Bad Boy' Lawrence.

Het verhaal is wel leuk verzonnen, alleen had er wat meer in kunnen zitten. Logan is een meesterdief. Hij slaagt met zijn crew een diamant te stelen. Hun worden alleen betrapt en de politie is met man en macht aanwezig om ze tegen te houden. Voordat hij wordt opgepakt, verstopt hij de diamant in een gebouw. Het gebouw blijkt, na zijn vrijlating, te zijn verandert in een LAPD bureau. Om in de buurt van de diamant te komen, moet die zich vermommen en gedragen als een agent. Hij moet zich dus zowel op politietaken concentreren als het vinden van zijn diamant.

Lawrence speelt hier een grappig personage. Logan is heel goed in zijn vak, maar ook in een andere vak wat zijn tegenstanders zijn. Als politie begint die heel hoog, mede dankzij vervalste documenten waar er beweerd wordt dat die enkele keren een onderscheiding heeft gekregen. Dus een soort legende. Zijn onorthodoxe manier van criminelen benaderen, arresteren en overhoren zijn een nieuwe methode voor zijn collega's, die altijd naar hem opkijken. Zijn partner is Carlson (Luke Wilson), een groentje die net bevordering heeft gekregen tot rechercheur. Deacon is een voormalige lid van Logan's bende, totdat hij hun heeft verraden en de diamant probeerde te stelen. Chappelle speelt een irritant dief die later Logan als agent tegenkomt en door hem wordt gearresteerd. De overige personages bestaan uit een drugsbende, FBI-leden en de LAPD.
Bad Boys fans zullen minimaal 2 personages herkennen die daar ook in gespeeld hebben.

De grappen waren wel leuk. De meeste zitten toch in Lawrence' undercover rol. Hoe die snel moet handelen om zijn diamant te pakken wanneer die even de tijd heeft en hoe die het oplost als die wordt onderbroken. Voordat die als agent binnenkwam, heeft die ook wat 'lessen' genomen om een beetje in te mengen. Zijn kleine rol als pizza-koerier was ook grappig. Daarnaast is Chappelle ook leuk bezig als irritante diefhulpje van Lawrence, wanneer die een klein winkeltje berooft bijvoorbeeld. Er zijn ook enkele methodes hoe detective Malone te werk gaat die ietsje overdreven zijn. Zijn brute manier van verhoren is een voorbeeld.

Leuke rollen voor Lawrence en Chappelle; ook een grappig duo. De film was vaak wel voorspelbaar, maar het einde zag ik niet echt aankomen. De speelduur is standaard-tijd, prima tijd dus. Alleen kon er wat meer uit het verhaal worden gehaald, bijv. meer pogingen om het politiebureau te enteren.

De actie is goed, je hebt hier een uitgebreide achtervolging waar veel schade en een dode valt. Ook een schietpartij tussen Chappelle en de politie en een grote kogelwisseling tussen criminele bendes, de FBI en de LAPD. Voor een politiefilm, zit er zat actie in. Evenals de actie, waren de effecten ook prima verzorgd. Uiterst realistisch ook niet, maar geen computer-effecten.

Een leuk film om bij de rest van de komedie (of Martin Lawrence) verzameling toe te voegen.

Mwa, heb betere anti- en terroristen films gezien. The Kingdom vond ik een betere, bijv.

Verhaal vond ik niet zo interessant, evenals de karakters. De actie die erin komt hebben ze best wel goed op beeld gebracht. DiCaprio's Arabisch vond ik wel grappig om te horen.

De landen in het Midden-Oosten komen best goed op beeld; armoede, chaos en cultuur. Muziek was best goed en ook gemixt in 't Arabische smaak.

Qua genre 'thriller' had ik niet zoveel van gemerkt. Het is meer eerder actie.

Eindbeoordeling is matig.