Meningen

Best een leuke komedie. Een soort Hitch, maar dan voor vrouwen.

Leuk verhaal en aanpak, soms mooie omgeving en prachtig romantische stukjes. Ook Butler en z'n geweldige komische zinnetjes... ook nog de prachtige en serieuze Heigl.

Heb ervan genoten.

''Get my pies out of the oven!''

Lekkere actiefilm.

Zulke simpele en actievolle verhalen vind ik altijd leuk. Net The Rock. De locatie waarin het uitgevochten wordt is meer dan een oud gebouw of een woonwijk, gewoon een 2de WO slagschip.

De confrontatie met Lee Jones (tevens een grappig en een psychopaat als leider) vond ik wel slap en dat messengevecht erg lomp. Het verder afhandelen van de overgebleven terroristen was ook niet iets om met onervaren bemanning te doen, dus Seagal's hulpbemanning had niet al te veel toe te voegen (alleen het opblazen van een duikboot waren ze wel handig in).

Goede actiescènes, genoeg wapens en meer dan zat terroristen om op te knallen... en niet te vergeten Seagal's gezichtsuitdrukkingen.

Eén van Seagal's leukste rollen en film.

Een deel 2 van Under Siege is onvermijdelijk. Naast dat ook slecht.

Het leek me ook niet erg handig om deel 2 te zien, maar om de Siege-reeks compleet te maken toch wel gedaan.

Ik kon nog een klein vermaakje in vinden, want ook hier draait het om niets anders dan actie. Geen ijzersterk verhaal, geweldig acteerwerk of mooie beelden van de natuur... Gewoon anderhalf uur knallen in een op hol geslagen trein.

De terroristen waren minder interessant als die van deel 1. Daarin had je toch wat bekende acteurs die hun rol op een gekke manier goed nadeden. Wat de terroristen van hier en deel 1 wel identiek aan elkaar hebben is dat ze er puur waren om door Steven 'SEAL' Seagal een enkel reisje naar het hiernamaals te laten nemen.

De poging tot humor was ook totaal mislukt met Seagal's hulpje. Seagal's eindconfrontatie met de huurlingenleider is ook een killer. Je verwacht toch nog een degelijk gevecht, maar helaas winnen Seagal's eentonig blik en supersnelle combo's het al te makkelijk. Maar wat zag Heighl er toen wel mooi uit... en dat pas op haar 17de.

Nog een titel met meerdere films achter de rug.

Niet mijn soort avontuur/fantasy.

Hiermee was ik niet opgegroeid, zoals sommige hier wel. Ik heb dus helemaal geen verleden of herinneringen hieraan.

Enige wat ik goed vond was de effects (wat goed uitzagen voor zijn jaar) en 't verhaal vond ik een beetje grappig. Voor de rest niet veel bijzonders voor mij.

Helaas heeft het mij op 't gebied van fantasy en avontuur niet weten mee te leven in hun wereld.

Ps. wat raar dat het voor alle leeftijden geschikt is, want met Gmork, de monsterhond, ben je ook niet blij als je kind dat ziet. Maarja, je moest een slechterik hebben die wel kwade uitstraling heeft.

Kwam redelijk uit.

Al blijft die van 1992 beter vergeleken met de rest, had deze qua actie, sfeer, locatie en wapens genoeg te bieden.

Om te beginnen begint het met een stevige actiescène waarin terroristen het tegen veiligheidseenheden opnemen. Na een tijdje vechten kan je makkelijk onderscheiden welk van hun de onverwoestbare is; natuurlijk die ene brede, lange.

Verhaal is best standaard te noemen: geld/doel opeisen of anders blazen we dit/of vermoorden we die.

Je krijgt vervolgens een groepje elitesoldaten die het proberen tegen te gaan, waar ze uiteindelijk als schietdoelen voor de UniSol eindigen. Van Damme zit er niet behoorlijk lang in de film, maar om hem even opzij te leggen en eerst andere opties te nemen totdat je alleen Van Damme overhebt was zeker niet slecht overgekomen. Alleen jammer dat Lundgren bij 3/4e van de film werd 'gewekt'.

Gewoon een vermakelijke actiefilm waarin er geen zuinigheden op wapens en bloed aan bod kwamen.

''My name is Danny.''

Een uitstekende actiefilm gecombineerd met drama van Li.

Het is inderdaad een apart verhaal, want bij Li denk ik aan China tijdens de Dynasty, met krijgers, Oosterse muziek en prachtige beelden. Bij deze is het (een beetje) anders.

Qua actie is het zeker geen misser, het was voor mij een beetje anders dan hoe Li in andere films vecht (zal wel een ander soort stijl zijn). Dit leek meer oncontroleerbaar en bruut, wat zeker niet slecht is.

Het begint meteen goed, je ziet zo wie Danny is, in wat voor onmenselijke omstandigheden die leeft, hoe z'n baas hem behandelt, wat zijn doel is en wat die kan aanrichten. Na een ongeluk, wordt die door de sympathieke Freeman geholpen en leert Danny een aantal wijze dingen (zoals koken) en laat hem de menselijke kant van het leven zien. Best mooi om te zien dat de goedheid van Freeman en z'n stiefdochter een 'normale man' van Danny kunnen maken. Hierin zitten er een paar grappige momenten in, wat de film beetje in balans tussen actie en drama houdt. Uiteindelijk is er een grote vraag natuurlijk; hoe was Danny vroeger en wie waren z'n ouders? Op den duur komt die er natuurlijk achter en dat zijn baas een grote rol heeft gespeeld.

De film gaat dan van zoetsappig weer naar bruut en ruig, wanneer die door z'n baas geclaimd wordt en zo onder dwang weer moet vechten voor geld. De film kent z'n climax in een flat, waar lenige Li met z'n geweldige moves genoeg mannetjes een pak rammel in de flat geeft. Qua einde en confrontatie tussen baas Bart en Danny de hond had ik het me iets anders voorgesteld, dus niet dat Freeman er met een potje aarde daar een einde kon maken. Wel Freeman's leukste move van de hele film.

Deze film kan niet tippen aan de wat oudere films van Li (Hero) en ook niet aan de nieuwere (The Warlords, Fearless), maar het biedt wel genoeg bloedige actie, een apart verhaal en tientallen wijze lessen van Freeman om het als een 'goeie actiefilm' te ervaren.

''It's all about precision.''

Dit was een aparte ervaring als actiefilm. Normaal gesproken vallen er vele doden en worden er kogels afgeschoten, maar dit is toch nét wat anders.

Zoals altijd is en blijft Denzel een geweldige acteur, Pine is toch een nieuw gezicht voor mij en ik moet zeggen dat die het ook prima deed. Goeie acteurs en goed geleverd teamwork, die 2. Met Rosario als uitleggevend persoon via de headset en al dat treinstellen en spoorwissels, deed het me een beetje aan The Taking of Pelham 1 2 3.

Verhaal is niet erg nieuw voor mij, maar dit is als enige film te noemen waarbij een trein op hol is geslagen. Toch een uitdaging om zo'n trein te stoppen. Daarmee wil ik zeggen dat er genoeg spannende stukjes in de film zitten. Alle pogingen die door het firma, politie en toezichthouders worden uitgevoerd laten je werkelijk met wijde ogen kijken. Gelukkig is de tempo snel en begint het gevaar vrijwel meteen na 10 minuten.

De trein zelf, Triple-7, ziet er bruut en letterlijk unstoppable uit. De settings zijn ook goed geslaagd, de bossen en drukke steden waar de sporen door gaan en het blijft op sommige punten wel realistisch.

Een aantal kleine minpuntjes zijn toch de stukjes waar het weer te cliché wordt. Denzel die z'n dochters belt en ze een mogelijke afscheid geeft of wanneer de vrouw van Pine jankend naar de beelden kijkt, wanneer ze hem uiteindelijk nét op een ongepaste moment belt of hem bij het einde in de armen vliegt en weer trouwen. Zulke dingen storen me lichtjes en bij deze is het net iets teveel gebeurt. Ik vond het wel jammer dat een machinist is omgekomen, maar ik had eerlijk gezegd meer doden verwacht.

De muziek ondersteund genoeg spannende stukjes en af en toe komt er iets grappigs uit een zin vandaan, om het eventjes leuk te maken.

Een vermakelijke film van Denzel met geweldige audio en treinbeelden.

Na films te hebben gezien waarin jacht op terroristen wordt gemaakt, is het nu tijd om een film die een andere manier met omgang van terroristen heeft: martelpraktijken.

Als eerst is het een ijzersterke thriller die je op een bijzonder manier weet te overhalen om tot op het punt te laten zitten. Prima onderhoudend verhaal, acteurs zetten hun personages goed neer (vooral Sheen). En natuurlijk de creepy en harde methodes van Jackson voelden smerig en ijskoud aan.

Als eindclimax was het erg knijpen. Vertrouw je Jackson's personage toe aan onschuldige kinderen, nadat die toch belooft heeft ze niets aan te doen? Hoever wil je gaan om de bommen te vinden? Ben je bereid om de kinderen van de dader op te offeren en zo honderdduizend andere kinderen te redden? En zijn theorie over een 4de bom zag ik niet aankomen en toch was het waar.

Het is dus op vele punten niet te voorspellen. Het was weer een tijdje geleden dat ik zo'n film die zijn genre op goud waard is heb gezien.

Slecht te noemen.

Het acteren vond ik niet echt geweldig, verhaal is beetje aan de dunne kant en de Sasquatch ziet er inderdaad niet uit. Duidelijk een goedkoop productie, die niet eens goed onderhouden is. Totaal geen spanning en dat 'avontuur' als genre aanduiding kan je achterwege laten.

Ik zou deze vermijden.

Wat een onverwacht wending had dit voor mij zeg. Ik had het op het niveau van G-Force verwacht: slecht. Dus niet!

Het begon met een snelle samenvatting van het verleden van Carl en Ellie; prachtig en emotioneel.

Vlak daarna begon het met Carl, de 8-jarige Russel en zijn eigenaardige avontuur.

En als slot dhr. Muntz, zijn Zeppelin en zijn trouwe hondenlegioen, met Alfa... Squirrel!

Ik moet zeggen dat ik betere films van Pixar gezien heb, maar hier heb ik vrij weinig negatiefs over te melden! - Leuke personages, lekker komisch, prachtig geluid en beeld. Alleen vond ik de verhaal een beetje aan de mattige kant. - Verder dan de verhaal was alles

Niettemin een welverdiene ruime voldoende!

Een uitstekende verzetsfilm van de Joden tijdens de 2de WO.

Na het zien van The Pianist - die tijdens meerdere gebeurtenissen getuige was van Joodse verzetsaanslagen - wou ik deze film eindelijk zien. Op een manier dat je door de ogen van een verzetsstrijder kijkt, als het ware.

Een geweldige film die je volledig in de Joodse ghetto weet te trekken. Grimmige uitzicht en de consequenties van dat vreselijke oorlog zijn hier goed verfilmd.

Als allereerst vond ik de acteurs een prima selectie. Al heb ik geen film gezien waarin Azaria een hoofdrol heeft, goed geacteerd trouwens! En datzelfde geldt voor de rest van de cast. Sobieski deed het ook aardig goed, om dan nog na te gaan dat ze toen 18 was. Wat een talent...

Het was het gehele 160 minuten waard om een waargebeurd verhaal en feiten door Joodse verzetsgroepen mee te maken. Erg interessant hoe ze zo keer op keer de Duitse Wehrmacht wisten te verassen en te breken. Ook het verzamelen van informatie, wapens en het maken van ondergronde schuilplaatsen ging gelukkig (bijna) de hele tijd goed.

Dan heb je nog de aanslagen: goed en prima op beeld. Overal werd er gevochten, van de Joodse ghetto gebouwen tot wel in het riool. De verschillende gevechten werden schoon verfilmd zonder dat je iets mist. ook leuk om hier Duitse maatregelen zoals tanks en zware artillerie ziet. Het is natuurlijk op echt gebeurde momenten gebaseerd, maar vond de Duitsers toch wat zwakjes overkomen bij vele hinderlagen. Het waren toch elite-soldaten die zware trainingen en ervaring hebben opgedaan, dus had wat meer van hun verwacht.

Bij alle pluspunten horen natuurlijk ook een aantal minpuntjes. Zo vond ik het jammer dat de Duitsers zowel Engels als (zwak op achtergrond) Duits konden praten. Had de talencontrole op dezelfde niveau als The Pianist gewild natuurlijk. Aan de andere kant hadden ze Jon Voight een rol als Duitse officier gegeven, dus dat Engels praten zat er wel in.

De dood van de meeste verzetsstrijders vond ik toch een wat 'minder eerbiedig' dood. Zo grimmig in een snikhete ondergrondse bunker. Het was mooier als ze eens probeerden uit te breken en schietend neer te gaan. Toch kom ik weer op het feit dat het waargebeurd is... Het blijven toch kleine minpunten in mijn ogen.

Als laatst was de soundtrack erg mooi, van prachtig muziek tot dramatische stukjes. Brengt de film nog meer naar voren en laat je - hele weinige momenten - meegenieten tot wel in tranen gaan.

Hele vetgedrukte aanrader!

Normaal gesproken ben ik niet zo een fan van Spacey. Maar dit was best een goede misdaad-film.

Goed verhaal, goed doorbedacht tot op 't tandje, acteren vond ik overtuigend genoeg, aparte karakters en locaties.

Ikzelf vond het niet voorspelbaar, ik had bijv. geen idee dat Verbal aan de douane-agent zijn verhaal gewoon van papierwerk op een prikbord zat voor te lezen. Geniaal dat.

En dat oneindigende gedoe over de criminele-mythe Keyser Söze. Om dan nog om de opsomming uit te komen; eerst zou Keaton Söze zijn - en dan bleek het vervolgens een verzonnen naam te zijn om iedereen voor de gek te houden door Verbal.Heel slim. Bleek Verbal toch slimmer te zijn dan Dave, de douane-agent.