menu

Die Unendliche Geschichte (1984)

Alternatieve titels: The NeverEnding Story | Het Oneindige Verhaal

mijn stem
3,48 (1287)
1287 stemmen

West-Duitsland / Verenigde Staten
Fantasy / Avontuur
102 minuten / 94 minuten (internationale versie)

geregisseerd door Wolfgang Petersen
met Barret Oliver, Thomas Hill en Noah Hathaway

Bastian wordt altijd op school gepest. Op een dag, wanneer dit weer gebeurt, vlucht hij naar een boekenwinkel. Als de oude eigenaar een telefoontje krijgt neemt hij het boek mee en laat een briefje achter met het bericht dat hij hem weer terug zal brengen. Hij leest in het oude boek, The Neverending Story, over de jongen die het fantasierijk Fantasia kan redden van boze krachten. Zijn fantasie en de werkelijkheid gaan echter door elkaar lopen.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=UeFni9dOv7c

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Film Pegasus
3,0
Film Pegasus (moderator)
Een jeugdfilm met een wat theatergehalte, maar toch ook vrij duister. Passende poppen die doen denken aan de studio van Jim Henson (maar niet zijn) en enkele legendarische figuren en scènes. Een simpel verhaal eigenlijk dat vooral op een jong publiek mikt. Waar zeker niets mis mee is. Het niveau is wel wisselend en soms is de film wat verouderd. Het grote nadeel van een fantasiewereld (wat je ook een beetje hebt met bvb Wizard of Oz, Alice in Wonderland of Narnia, is dat de fantasie een stuk verdwijnt als je alles in beeld brengt. Maar Neverending story is best wel leuk. Hier en daar wel te veel op kinderen gemikt, waar ik nu als volwassene toch minder aan heb.

Dit zou ideaal zijn voor een remake, maar de auteur van het originele boek is daar niet zo happig op had ik begrepen.

avatar van Black Math
2,5
Ook voor mij jeugdsentiment, ik weet niet hoe lang geleden ik de film voor het laatst gezien had. Destijds maakten vooral de poorten van het orakel nogal veel indruk. Nog steeds een interessante scène, al is het maar door het besef dat de blote borsten van de sphinxen tegenwoordig niet meer zouden kunnen in een kinderfilm.

Bij de herziening valt toch op hoe verouderd de film is. De jaren 80 klank van de muziek (met name in het drumgeluid), de rubberen creaturen en de blue screen shots. Maar goed, ondanks de ouderdom heeft dat z'n charme niet volledig verloren, de structuur van het verhaal (een raamvertelling waarin verhaal en kader samensmelten) is niet alledaags en de film is erg vlot. 2,5*.

avatar van jono
4,0
Die Unendliche Geschichte is een Duits-Amerikaanse fantasyfilm uit 1984, gebaseerd op het gelijknamige boek van Michael Ende. De film werd geregisseerd door Wolfgang Petersen, en anders dan de titel doet vermoeden is de film geheel Engels gesproken; er komt zelfs geen woord Duits in voor.

De hoofdpersoon van de film is de 11-jarige Bastian, een jongen die op school wordt gepest. Wanneer hij weer eens achterna gezeten wordt door zijn pestkoppen vlucht hij een boekwinkeltje binnen. Daar vindt hij een boek, getiteld 'Het oneindige verhaal'. Ondanks de waarschuwingen van de boekhandelaar neemt hij het boek mee en begint het op zolder van zijn school te lezen. Het blijkt echter een bijzonder boek; zonder het door te hebben heeft Bastian invloed op het verloop van het verhaal, om er uiteindelijk zelfs aan deel te nemen.

Hoewel het duidelijk een jeugdfilm betreft, is de film ook uiterst vermakelijk voor volwassenen die eigenlijk nooit hadden willen opgroeien, zoals ik. Er zitten meer dan genoeg geslaagde personages in de film, en de film heeft voldoende dubbele bodems om ook voor oudere kijkers interessant te blijven. Aangezien het hier echter om een film van meer dan dertig jaar oud gaat, hebben helaas niet alle special effects de tand des tijds doorstaan. De pratende bergreus of de reuzenschildpad zien er nog steeds prachtig uit, maar de geluksdraak Falkor deed mij meer denken aan een grote lieve hond dan aan een echte draak. Het einde vond ik ook lichtelijk tegenvallen, maar al met al heb ik me eigenlijk prima vermaakt met de visuele pracht van dit fijne jongensboek. 4*

avatar van Captain Proton
34 jaar geleden gekeken en vond het een vette film. Nu, in 2018, vind het nog steeds een vette film. Hoewel special effects niet al te best zijn, maar mag het? Goede personages en verhaal. Muziek was ook uitstekend te noemen. Duurde dagen, voordat ik het begintune eindelijk eens kon vergeten. Heb me prima vermaakt met deze film.

avatar van TronMan
4,0
Nog steeds een mooie fantasie film. Met een paar aangrijpende momenten. (bv zijn paard..) Door de poppen denk je af en toe of hij van Jim Henson is. Soundtrack is ook erg goed.

avatar van HK Senator
4,0
Deze heeft de tand des tijds niet doorstaan en de film heeft een hoop gebreken. Maar hoe dan ook, wat is het toch een heerlijke prent. Echt weer van genoten samen met mijn jongste dochter van acht die ook helemaal het verhaal ingezogen werd. Nostalgische topper.

avatar van HK Senator
4,0
Het is overigens ook volstrekt duidelijk dat de makers van Labyrint goed naar deze film hebben gekeken voordat ze aan de slag gingen. Er zijn nogal wat overeenkomsten.

avatar van Ted Kerkjes
2,0
HK Senator schreef:
Het is overigens ook volstrekt duidelijk dat de makers van Labyrint goed naar deze film hebben gekeken voordat ze aan de slag gingen. Er zijn nogal wat overeenkomsten.
Mwah. Alle fantasy-films hebben dan naar elkaar gekeken, want op zich lijken ze allemaal op elkaar, zowel qua verhaal als qua design. Ik heb zelden een fantasy-product gezien dat echt fantasierijk was. (Overigens is die andere film van de makers van Labyrinth, The Dark Crystal, twee jaar ouder dan deze film.)

avatar van umbra
4,5
Moest deze nog is zien na het stukje uit stranger things, waar ze da liedje zongen ? Zelfs nu blijft dit mega zalige fantasy film, ondanks z'n ouderdom en ja nostalgie en sentiment spelen hier tuurlijk in mee. Al goed dat ze ons onze dromen en fantasie nooit kunnen afpakken ?

avatar van Fisico
2,5
Mja, in mijn jeugd wel een aantal keren gezien en dus in dat opzicht wat jeugdsentiment. Gisteren samen met de dochter van 7 de film aangevat. Zij vond het best leuk, ook wat grappig met de slak en de 'vliegende hond', maar ook wat eng met onder meer die die weerwolf.

Ikzelf toch licht ontgoocheld. Visueel ziet het er echt niet uit, oubollig en gedateerd. Als je daardoor heen probeert te kijken toch een redelijk plot ontwaard. Sowieso is het voor kinderen erg fantasievol als je zelf invloed kunt hebben op het verhaal. Het liedje van de Nederending Story is erg catchy en komt ook aan bod in de serie Stranger things (3).

4,0
geplaatst:
The Neverending Story is een verfilming van het gelijknamige boek van Michael Ende. Het gaat over een verhaal Bastian Bux(Barrett Oliver), een jongen wiens moeder is overleden en nu alleen met zijn vader woont. Hij word gepest op school. Op een dag schuilt hij in een boekwinkel en daar valt zijn oog op een bijzonder boek The Neverending Story. De boekhandelaar zegt dat het niets voor hem is maar Bastian steelt het mee en gaat het lezen op de zolder van school. Dan begint het verhaal in het verhaal wat gaat over de planeet Fantasia waarvan de keizerin: The Childlike Empress(de engelachtige Tami Stronach) ziek is en als zij sterft zal de planeet aan een ongrijpbare macht genaamd The Nothing ten prooi vallen. Ze sturen hun dapperste krijger Artreyu(Noah Hathaway) op pad om een geneesmiddel te zoeken en de Nothing te vernietigen. The Neverending Story is nog altijd een goede film ondanks dat de effecten ietwat gedateerd zijn. De kracht zit hem in het spannende verhaal dat voor kinderen prima te volgen waardoor ze als het ware net als Bastian meegenomen worden op reis door Fantasia en daardoor alles intenser beleefd word.

avatar van Filmkriebel
3,0
geplaatst:
Mooier dan sommige andere fantasy films uit die periode en een metafoor voor de menselijke verbeeldingskracht blijkt wat later in de film. Het verhaal op zich is niet zo speciaal en volgt braafjes de gekende Tolkien template, maar de vormgeving mag er wel wezen, en dit met niet-digitale middelen. Uiteraard kun je het met gemak als gedateerd bestempelen : met wat slechte wil kun je alles wat ouder is dan 20 jaar gedateerd noemen, maar dat zou de creatieve visie uit die tijd onrecht aandoen. Het is iig makkelijk uit te zitten en is geschikt vermaak voor kinderen. Vooral de draak is erg koddig. PS / ik vind het een vreselijke poster die hier staat

avatar van FlorisV
5,0
Absoluut gedateerd. Vooral omdat:
-dit nivo van vertelling sindsdien niet meer gehaald is in de fantasy (ik waardeer persoonlijk de diepgang van dit verhaal meer dan die van Lord of the RIngs, die toch wat minder een boodschap te vertellen heeft en vooral een grote wereld neerzet);
-je zulke prachtige sets eigenlijk ook niet meer ziet, zeker met zo'n omvang (OK behalve in The Dark Crystal: The Age of Resistance, een heel mooie serie);
-praktische effecten teveel vervangen zijn door zielloze cgi, waarbij je minder het gevoel hebt dat je naar iets fysieks zit te kijken;
-er een oorspronkelijke en echt pakkende soundtrack te horen is, in plaats van een kopie van een cliche.

Het is naar mijn idee een meesterlijk verfilmde adaptatie van het eerste deel van Michael Ende's gelijknamige boek. Ende was zeer ontevreden met het filmpje maar helaas ook 1 van de vele mensen die niet snappen dat een film andere wetten kent dan een boek. Mogelijk had een tv-serie hem meer bekoord, hoewel het waarschijnlijk nooit goed was geweest. Ach ja, Philip K Dick vond Blade Runner ook maar niks. Schoenmaker, blijf bij je leest.

Ik heb de versie gezien die niet begint en eindigt met het (ook leuke) popliedje van Limahl, maar met de klassieke score (en het boek en het briefje van Bastian in het Duits tonen). De verschillen zijn vrij miniem verder. De soundtrack is nog steeds geweldig, een samenwerking tussen Klaus Doldinger (die Das Boot scoorde, ook van regisseur Petersen) en Georgio Moroder, met klassieke instrumenten en een vleugje synth.

Wat de effecten betreft: natuurlijk kun je tegenwoordig te duidelijk blue screen gebruik zien maar dat was een jaar eerder met Return of the Jedi ook al zo. Dit is nu eenmaal verfijnd met de jaren.

Dan de mechanische poppen. Stuk voor stuk briljant, het werk mag zich meten met wat de creature shop van Jim Henson maakte. De mooiste vind ik de wolf Gmork, met die lichtgevende groene ogen.

De hoofdrolspeler (hij lijkt Indiaans bloed te hebben) is een vondst geweest. Noah Hathaway (nee, geen familie van Anne) was toen 13 en zal vele jonge meisjesharten sneller hebben doen kloppen, eerlijk gezegd was ik wel wat jaloers op zijn looks toen ik de film als 7-jarige knul zag. Mijn eerste bios ervaring, die mij compleet wegblies. Nu heb ik de film sindsdien wel een aantal keer gezien. Maar ik was nu, nog steeds erg onder de indruk omdat ik hem voor het eerst zag in High Definition op een grotere TV. Wat dat betreft wordt het tijd om binnenkort Return To Oz en Labyrinth ook weer eens te bekijken.

Ik was het meest verwonderd over de pracht van de sets, de details, de kleuren, de belichting. Wolfgang Peterson heeft het allemaal prachtig in beeld gebracht. Eigenlijk heeft zelfs RIdley Scott het een jaar later met Legend niet kunnen overtreffen, hoewel die ook heel mooi gefilmd was.

En dan het verhaal. Deze heeft echt iets te melden over het belang van verbeelding. Ende's boodschap was dat het in dit opzicht niet zo best ging met onze wereld. En hij daarbij niet enkel naar de Oosterburen keek (wie kijkt naar oude, grauwe betongebouwen uit de DDR-tijd ziet toch wel het resultaat van het Grote Niets) maar ook naar West Duitsland, getuige zijn verhaal over Momo en de Tijddieven, die enkel efficiency nastreven.

Helaas is het tweede deel van Ende's boek nooit echt verfilmd, hoewel er nog 2 halfbakken en amper geinspireerde vervolgen uitkwamen. Hoewel ik niet door het boek kwam op latere leeftijd vond ik het interessant te lezen over hoe het uiteindelijk gaat om de balans tussen fantasie hebben en met beide benen op de grond blijven (iets wat Bastian in deze film al bang is te verliezen als hij een naam voor de Keizerin moet bedenken). In het tweede deel van het boek verliest Bastian zich teveel in zijn fantasieen en raakt hij met elke wens die hij doet een herinnering in de echte wereld kwijt.

Wie terugkijkt op de nalatenschappen van de beschavingen, of het nu de theorieen van de oude Griekse filosofen of die van Einstein zijn, moet toch beseffen dat verbeelding belangrijker is geweest dan we beseffen. En je ziet op jongere leeftijd toch al kinderen waarbij het totaal niet gecultiveerd is, mede door de "doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg" ouders die al wit wegtrekken bij een simpel idee als een piratenpartijtje voor kinderen. En de tv aan, kind uit mentaliteit. Tsja, zet dan maar deze film op. En laat ze verder flink lezen of anderszins hun fantasie gebruiken.

avatar van Filmkriebel
3,0
FlorisV schreef:
Absoluut gedateerd. Vooral omdat:
-dit nivo van vertelling sindsdien niet meer gehaald is in de fantasy (ik waardeer persoonlijk de diepgang van dit verhaal meer dan die van Lord of the RIngs, die toch wat minder een boodschap te vertellen heeft en vooral een grote wereld neerzet);
-je zulke prachtige sets eigenlijk ook niet meer ziet, zeker met zo'n omvang (OK behalve in The Dark Crystal: The Age of Resistance, een heel mooie serie);
-praktische effecten teveel vervangen zijn door zielloze cgi, waarbij je minder het gevoel hebt dat je naar iets fysieks zit te kijken;
-er een oorspronkelijke en echt pakkende soundtrack te horen is, in plaats van een kopie van een cliche.



NIET gedateerd zul je bedoelen?

Gast
geplaatst: vandaag om 20:16 uur

geplaatst: vandaag om 20:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.