Die Unendliche Geschichte (1984)

Gebrek aan fantasie? Naar mijn mening komen de beste films uit de jaren '80.

[quote]baspls schreef:

Ben het helemaal met je eens!

Toen kon men nog top films maken die bestemd waren voor de hele familie!

Samen met labyrinth is dit een film die ik vaak terugkijk.

De effecten zijn geweldig!

Geef mij maar liever de animatronics dan al dat overgeproduceerxe computergedeuns van nu.

Dat vind ook ook altijd. Ik vind animatronics, ILM, Oer-CGI, Stop-motion en Cel-animatie altijd nog veel beter dan CGI en Computeranimatie. Cel-animatie is natuurlijker dan Computeranimatie en Animatronics en ILM zijn veel minder "nep" dan CGI. The Neverending Story heeft naar mijn mening van die prachtige old-school effecten die zo'n mooi pre-cgi charme hebben.

The NeverEnding Story Remake - With Leonardo DiCaprio? > Movie Trailers > Movies | Purple Revolver - purplerevolver.com

Waarom mensen perfecte film opnieuw willen maken is voor mij altijd een raadsel.

Ik haat remake's en het zou een belediging zijn voor de grote Wolfgang Petersen als deze film een remake zou krijgen.

Leuke, maar toch wat oubollig overkomende avonturenfilm.

De special effects zijn echt niet meer van deze tijd, wellicht daarom dat er sprake is van een remake.

Maar het blijft wel een leuke film om op een namiddag eens te bekijken met de familie.

De jongen Bastian is net als Sarah uit Labyrinth op jonge leeftijd zijn moeder verloren en net als Sarah komt hij via een magisch boek terecht in een andere wereld, niet in een doolhof maar in een wereld genaamd 'Fantasia', een wereld die wordt bedreigd door 'Het Niets'. Prachtig vormgegeven film, de decors zijn groots en indrukwekkend, de vele personages onvergetelijk. Het is vaak een naargeestige film, donker, waardoor het voor kleine kinderen toch iets te eng kan zijn. Een droevige film ook.

Het idee van een kind dat een boek leest dat nooit kan eindigen, waar je geen onplezante dingen kan overslaan en dat geen 2 keer hetzelfde zal zijn als je het opnieuw wil lezen, vind ik erg origineel en verfrissend. Het is als een film die als je deze wilt herbekijken plots helemaal een andere richting uitgaat. Het idee blijft het beste, maar de uitwerking ervan had best toch wat leuker gemogen. Ik vond het gewoon vreselijk saai en de karakters konden me weinig bekoren. De jaren '80 had heel wat leuke fantasy zoals the Dark Crystal en Labyrinth die nu nog steeds tot mijn favorieten horen. Neverending Story heeft wat mij betreft de tand des tijds niet goed doorstaan.

Eén van de beste avonturenfilms allertijden. Samen met Labyrinth and The Dark Crystal. Zo vaak gezien. Wat mis ik die Jim Henson achtige stijl toch. Met poppen. Nu is het allemaal animatie en special effects. Deze film houdt je echt op het puntje van je stoel zitten. Vooral die scene van bij die sphinxes, zo spannend.

Waanzinnig goed. Tijdloos zelfs.

Was een klein menneke toen de film uitkwam en compleet overdonderd.

Het zal wel deels nostalgie zijn, maar deze film zal voor mij altijd een topper blijven.

Hij staat overigens ook op Netflix tegenwoordig.

Gister weer stukje op tv gezien. Wat een super film is het toch. Blijf echt verzot op de effecten en de geweldige 80s muziek.

Verschrikkelijke saaie film, ik lag bijna in slaap.

Voor mensen met slaapproblemen: deze film is perfect.

Oubollig en al zeker niet origineel.

2*=4/10

Sorry voor late reactie maar volgens mij is de moedertaal van het merendeel van de cast wel Engels hoor. Mij ga je toch niet vertellen dat deze oorspronkelijk in het Duits zou zijn gefilmd. Imdb meldt trouwens dat de taal van de film Engels is en niet Duits. De titel is volgens mij in het Duits omwille van:

Duitse regisseur

Duitse roman waarop de film is gebaseerd

gedeeltelijk in Duitsland gefilmd

Maar de film is Engels gesproken, Amerikaanse cast en ook voor een stuk in USA gefilmd. Om die redenen vond ik de titel "The Neverending Story" ook altijd passender althans voor de film.

Je hebt gelijk, ben daar later ook achter gekomen. Mijn versie liep niet helemaal synchroon vandaar dat ik dat dacht

Dit is een echte klassieker.

Voor ieder wat wils. actie, avontuur, fantasie en een vleugje romantiek. Deze film beleef je met een lach en een traan.

Het verhaal is erg leuk verzonnen.

Voor alle leeftijden geschikt.

Een film die zeker niet in je collectie mag missen!

Tijdloos topvermaak.

Een zeer aparte film.

De special effects vond ik erg goed. Heel knap gedaan!

De decors waren ook schitterend. Heel sfeervol.

Alleen vond ik het een beetje lege karakters. Erg jammer. Het verhaal vind ik goed verzonnen, maar ik miste de spanning, de boeiende karakters en het slechte acteerwerk van de koningin.

Wat ik echt heel erg goed vond aan de film, waren toch wel de sprookjesachtige decors. De muziek was typische jaren tachtig muziek. Ik vond het wel goede muziek. Ik heb me er niet aan geërgerd.

Jammer dat het verhaal nergens spannend, ontroerend of komisch werd.

Vanwege de goede special effects en de prachtige decors een voldoende.

Ik ben trouwens wel enorm geïnteresseerd naar het boek. (Niet door de film, maar door de hoge waardering die het op BoekMeter krijgt.)

Vroeger als klein kind was dit één van mijn favoriete films. Een hernieuwde kijkbeurt op volwassen leeftijd heeft mijn waardering voor de film echter wat doen afzwakken.

Deze film is waarschijnlijk dan ook meer genietbaar voor kinderen, dan voor volwassenen. Tegenwoordig is de film behoorlijk gedateerd. De trucages waren voor die tijd misschien indrukwekkend, maar ze hebben niet allemaal de tand des tijds doorstaan. Die pratende bergreus of de reuzenschildpad zien er nog steeds prachtig uit, maar de draak Falkor lijkt tegenwoordig op een goedkope attractie uit een pretpark.

Het verhaal komt behoorlijk langzaam op gang en is alweer afgelopen op het moment dat de film echt aan vaart begint te winnen.

Al met al is The Never Ending Story voor mij niets meer dan een leuke jeugdherinnering.

Genot voor het oog met wijze levenslessen.

Ik heb hier ook als kind de tv-serie (tekenfilmpjes) van gezien. Daarom ging ik deze film kijken. En het is een hele mooie film. Het kind dat Atreyu speelt, doet het erg goed. En de ''poppen'' en sets zijn gewoonweg prachtig. Een prachtige film.

Terloops op TV het laatste half uur gezien meegepikt. Visueel heel sterk maar voor de rest blijft het een vrij lege doos met oninteressante karakters.

Heb mijn drie sterren verlaagd naar twee: de decors en de poppen waren schitterend, maar het verhaal was niet sterk en de karakters waren zeer leeg.

Een mooi gemaakte film en zeker voor die tijd. Ook de muziek is mooi en past er goed bij en maakt het plaatje compleet. Van het einde had ik meer verwacht.

The Neverending Story is een fantasiefilm uit begin jaren 80, gebaseerd op het gelijknamige boek. The Neverending Story gaat over een jongen genaamd Bastiaan die een boek uit de bibliotheek jat en het boek leest op de zolder van school. In het boek leest hij over de avonturen van Atreyu die het magische land Fantasia moet redden van het kwaadaardig verschijnsel genaamd “The Nothing”.

The Neverending Story is een tijdloze prachtfilm uit het fantasiegenre. Onlangs dat de hoofddoelgroep kinderen zijn is het verhaal zo creatief, zo mooi omschreven en zo mooi in beeld gebracht dat ik vandaag de dag nog vastgenageld zit aan het scherm. Ik heb goede herinneringen aan het boek en onlangs dat de film redelijk wat details eruit heeft gelaten weet het de juiste details erin te laten, en de nodige aanpassingen te maken, om het als een film te laten werken. De wereld die ze creëren voelt heel levendig aan: ieder personage wat je leert kennen, iedere plek waar je komt en alles wat er gebeurd laat een indruk achter. Het gebruik van kleuren en belichting, de sets en kostuums zorgen voor een prachtig uitziende fantasiewereld. The Neverending Story gaat over het maken van een reis, het gaan op avontuur en dat is precies het gevoel wat de film nalaat. Onlangs dat het verhaal serieus is slaagt de film erin nodige humor tussenin te gooien die het interessanter maakt. Overigens zit er iets in The Neverending Story wat mij als kind de stuipen op het lijf jaagde, en ik zou het zeker niet aanraden kleine kinderen deze film te laten zien zonder ouderlijk toezicht.

Het is zonder twijfel één van mijn favorieten jeugdfilms, misschien wel één van mijn favorieten fantasiefilms ooit gemaakt, maar een perfecte film kan ik het niet noemen. Onlangs dat merendeels van de film er tijdloos uitziet zijn er bepaalde verouderde effecten. Vooral de blue-screen/green-screen scenes zien er erg nep uit en komen qua belichting niet altijd soepel overheen met de achtergronden. Er zijn ook scenes waarin de lippen van de fantasiefiguren niet soepel overheen komen met de stemacteurs. Het zijn kleine hinderen maar ze zijn opmerkelijk genoeg om mee te tellen.
Ik kan over deze hinderen heen kijken maar de grootste drempels liggen naar mijn idee in bepaalde aspecten van het einde van het verhaal. Rond de laatste twintig minuten gebeurde er 3 dingen waarvan ik vond dat ze beter uitgewerkt hadden kunnen worden. Om niets weg te geven: de laatste scene waarmee de film eindigt sprak naar mijn idee de logica van de rest van het verhaal, en al helemaal het boek waarop het gebaseerd is, teveel tegen. Ik had wat dat betreft graag een ander einde gezien. Een ander probleem wat ik heb kan ik niet aankaarten zonder belangrijke dingen in het verhaal te verklappen: Bastiaan krijgt te horen dat hij de keizerin een nieuwe naam moet geven om Fantasia te redden. Een leuk plot element omdat Bastiaan tot dit punt nog ten sterkste betwijfelde of het boek naar hem toe communiceerde. Persoonlijk vind ik één van de sterkste momenten in de film het moment waarin de keizerin de camera inkijkt en Bastiaan smeekt een nieuwe naam te noemen. Naar mijn idee wordt dit moment echter gevolgd door één van de slechtste momenten uit de film waarin Bastiaan het bizarre idee krijgt op spullen te klimmen om de naam uit het raam te brullen. Ik snap niet waarom Bastiaan de noodzaak voelde op een onnodig dramatische wijze uit ramen te gaan schreeuwen, in plaats van ter plekken een nieuwe naam noemen. Maar dat is niet eens mijn grootste hinder aan dit moment. Mijn grootste hinder is dat Bastiaan eerder in de film zei dat hij de keizerin wou vernoemen naar zijn moeder. De naam die Bastiaan uiteindelijk schreeuwt is “Moon Child”. De film heeft met opzet het lastig gemaakt te verstaan wat hij riep omdat dat het spannender maakt en het open laat aan interpretatie, maar als je eenmaal bekend bent met het feit dat hij Moon Child roept ga je het ook verstaan. Simpel gezegd: zijn moeder heet Moon Child? Die plothole is te groot om overheen te kijken en ik werd tijdens dit moment uit de immersie gehaald. Voor zover ik herinner heeft het boek daar verder geen uitleg over gegeven (ik dacht dat ze origineel niet naar zijn moeder was vernoemd, maar ik kan me vergissen).

Dat was een aardig lange klacht maar ik voelde de noodzaak er in detail op in te gaan omdat ik het idee heb dat deze scenes makkelijk anders hadden gekund. Maar los van bepaalde verouderde effecten en sommige plot-elementen is er niets aan The Neverending Story dat niet in de roos schiet. Van het meeslepende verhaal tot de memorabele personages, de creativiteit en prachtig uitziende wereld zorgt voor één van mijn persoonlijke favorieten jeugdfilms (en een verdomd aanstekelijke titelsong).

4,5*

Klassieker,lekker nummer van limahl......3.5 stars.

Ik weet zo goed als zeker dat ik 'm vroeger als klein Wolandje wel eens gezien heb, al kan ik me compleet niks van het verhaal herinneren. Hoe dan ook, rewatch of niet, het was een fijne film om (weer) eens te zien. Het grootste deel van de film speelt zich af als film-in-de-film: het verhaal van the Neverending Story wat gelezen wordt door Bastian, en waarin een soort van heroische versie van hem genaamd Atreyu vecht voor het bestaan van Fantasia. Het is wel een interessant metaconcept, waarin ook Bastian zelf weer onderdeel uitmaakt van het boek.

Het voornaamste aspect wat deze film maakt is dat deze fantasievolle wereld er echt fantastisch uitziet. Wat een visuele pracht, van bijvoorbeeld de Rock Biters en ook als The Nothing in beeld komt. De enige uitzondering waar de nepheid dan wel weer vanafstraalde waren de meeste scenes waarin Falkor (die hondachtige draak), al dan niet met Atreyu, aan het vliegen was. Fantasia is niet een heel geweldig immersieve fantasiewereld, maar er wordt regelmatig weer een nieuw ingredient bijverzonnen. Het houdt het tempo er tenminste lekker in. Het blijft wel een wat kinderlijk verhaal, en veel van de karakters zijn (daardoor) regelmatig wat irritant, met name Atreyu zelf blijft een vervelend mannetje. Al zou ik dat als klein jochie geweldig hebben gevonden, en dat is natuurlijk ook waar het voor gemaakt is. Het einde vond ik ook een beetje matig, maar in de tussentijd heb ik me alsnog prima vermaakt met de visuele pracht van dit jongensboek. 3.5*

een geweldige klasieker.ik geniet keer op keer weer als ik de film weer zie.toch een van mijn favoriete avontuur/fantasie film van die tijd samen met labyrinth.

Een geweldig mooie film met mooie muziek .

Nu alweer 33 jaar oud en nog steeds goed .

Vandaag kijk ik hem weer ?

Beetje oubollige film. Aardig om een keer te zien, maar zeker ook niet nog een keer.

De ultieme kinderfilm uit mijn tijd. Ik laat de 4,5 ook staan naar het oog van toen. Geweldige muziek, met een lach en een traan.. geweldige belevenis. En dat zonder computer animatie, geweldige film voor die tijd.