Meningen

''I know I'm next. I am Number Four.''

Ik sta vaak open voor interessante verhalen. En al helemaal als het om sci-fi gaat. Uiteindelijk was de film anders dan mijn verwachtingen, want ik had een totaal ander beeld van deze film.

Dit is een jager/prooi verhaal, dus er zit heel veel gevlucht, schuilhouden en uiteindelijk terugslaan in. Best voorspelbaar en ik had het gevoel alsof deze film meer voor tieners is gemaakt dan voor volwassene (nogal logisch). Bij het begin al maak je een executie van nummer 3 mee en dan richt de film zich volledig op nummer 4. Bij het begin waarin je de hedendaagse leven van 4 volgt, wordt er nog wat uitgelegd. Dus wie ze zijn, wat voor gaves ze hebben, waar komen ze vandaan, etc. Daar zit het eerste helft mee vol, vragen en antwoorden. Bij de andere helft krijg je natuurlijk meer gevechten te zien en keiharde actie en effecten.

De personages waren, ondanks dat dit een sci-fi is, standaard. Zo heb je een rustige personage (hoofdrol), een nerd (side-kick), populaire rotzak (de bully) en natuurlijk een meisje waar de hoofdpersonage op valt. Olyphant's aanwezigheid valt bijna in het niets, want hij wordt op de achtergrond gehouden en verder zie je niet al te veel van hem (zelfs na een vechtpartijtje besloten ze om hem dood te laten gaan). De badguys waren gemaakt zonder veel over na te denken. Iemand moest hun 9 laatste tegenstanders uitschakelen en dat doen een paar lange gasten met een rare kapsel en extra 'neusgaten'. Totaal niet boeiend of interessant. Nummer 4's kleine hondje (een 4 meter lange Chimera) is wel grappig. Ik dacht eigenlijk dat die een spion van de slechterikken was om nummer 4 te bespioneren. En, verschenen als reddende engel, nummer 6. Een hele stoere, mooie, blonde soortgenoot van 4.

De effecten komen pas in het 2de helft beter aan bod. Ik moet zeggen dat het redelijke effecten waren. Natuurlijk niet van het allerhoogste niveau, maar zag er goed onderhoudend uit. Hoe de badguys uitzagen, hun wapens en schadeffecten, nummer 4's trucjes en een paar lelijke Star Wars wezens zijn hier ongeveer alle figuren, objecten en effecten waar er mee gespeeld wordt. Zag er prima uit. De weinige grappige quotes die hierin voorkomen kon ik ook waarderen, al moet deze film het niet veel van zijn humor hebben. De locatie's hier stellen ook niets voor, geen arena of wat dan ook. Het wordt allemaal in een saai dorpje uitgevochten. En dat wordt gewoon in een huis en school afgehandeld. Niets bijzonders dus.

De speelduur was net iets te lang. Weliswaar duurde de film 97 minuten (excl. aftiteling), maar er zaten wat stukjes in wat het nog langdradiger maakten. Zoals een warme band tussen jongen en meisje. Allemaal lief en leuk, maar iets korter had het ook nog gemogen. Aan actie scheelde er niet extreem veel, maar wat meer gevechten tussen de nummers en hun achtervolgers had meer gemogen, want de actie die hierin komt ziet er goed uit en zal toch als pluspunten eindigen.

Aan het einde te zien, zou er eventueel een vervolg komen, aangezien 4 en 6 naar hun overige soortgenoten gaan zoeken, om het kwaad voor eens en altijd samen te vernietigen. Lijkt me wel leuk en zou er absoluut niet van vies zijn om een 2de deel te zien.

Geen overweldigende sci-fi, maar een vermakelijke met goede effecten.

Niet echt een horror waar ik van houd.

Wel een originele moordenaar, tieners als hoofdrol (vrij standaard slachtpersonages) en een bekende film van de prachtige Hewitt.

Verhaal was prima (er worden nog horrorfilms gemaakt die een beetje hier wat van hebben; Sorority Row, bijv.), de moorden waren niet al te bloederig, dus deze moet het niet van zijn gore hebben. Zitten wel een aantal spannende stukjes in. De achtervolginsscène van Gellar of de confrontatie met Hewitt.

Helaas zitten er zat clichés en voorspelbaarheid in.

Niettemin me een beetje mee vermaakt.

''It was fun while it lasted.''

Een film vol smerige details over keiharde wraak.

Het is een film met een verhaal wat duizenden andere films als thema hebben: wraak. Dus waarom is het zo bijzonder? De manier waarop de slachtoffer in deze film behandeld wordt door de daders is zeer grof. Die krijgen het ook 3x zo hard terug op exact hetzelfde manier hoe ze tewerk gingen. Dit lijkt me een voldoende reden om het enigszins interessant te maken.

Het verhaal volgt een mooi, jong schrijfster die een boek wil schrijven. Schrijvers werken in rust en dat is ook iets wat ze nodig heeft. Een perfecte locatie; rustig, prachtig en vol natuur. Alleen komt er nog iets anders bij; een stel doorgedraaide boerenpummels. Dat is iets waar ze niet aan heeft gedacht. De verkachtingsscène kwam erg overtuigend en hard aan. Je voelt je echt met Butler's personage mee, zo weerloos en naakt, onder de vieze tengels van een stel gekken... Nadat de mannen met haar 'klaar' waren, besloot ze om van een brug te springen. Dagen gaan voorbij, maar zonder enig spoor van haar. Totdat de mannen één voor één slachtoffer worden van haar. Maar ze zal de mannen één voor één een onvergetelijke les leren wat wraak precies inhoudt.

Je hebt veel lef nodig om zo'n rol als vrouwzijnde aan te nemen, want dit gaat véél verder dan de verkrachting van Bellucci in Irréversible. Butler is een prachtig, jong vrouw met een mooi lichaam en daar hebben ze behoorlijk gebruik van gemaakt. Naast de slachtoffer, volg je ook de daders. Het gaat om 5 mannen die in het dorp wonen. 3 werken bij een benzinepomp, waar ze Butler's personage hebben ontmoet - en niet echt lief tegen waren. Een ander is kennelijk loodgieter en beperkt en dan de 'big fish', een sheriff. Die kom je tegen nadat ze van de jongens de 1ste keer wist te ontkomen. Die maakt zichzelf dan herkenbaar als sheriff en neemt haar terug naar het huisje, om de jongens aan te spreken. Vanaf dat moment weet je gewoon dat die erbij hoorde, dus dat is wel voorspelbaar.

Het inbreken, plagen, pesten, dwingen, verkrachten, slaan en mishandelen duurde wel lang en is een behoorlijk zit. Dit soort dingen zijn niet echt leuk om te aanschouwen, laat staan zeker 30 minuten. Ze lieten arme Butler allerlei vreselijke dingen doen, waaronder een pistoolloop in haar mond douwen, alcohol drinken, als een paard gedragen en veel meer. Gelukkig pakte ze die gasten 3x zo hard terug met elk van de daders hetzelfde manier hoe die persoon met haar omging. De cameraman onder de daders werd dus zwaargewond vastgebonden en - onder toezicht van een camera - de kraaien hun gang laten gaan met z'n ogen. De sheriff kreeg de loop van een shotgun in z'n achterste, omdat die de schrijfster volop van achteren heeft genomen en een ander z'n tanden eruit getrokken, omdat hij meerdere malen haar mooie tanden wou zien en zo heb je nog een aantal anderen die een vreselijk dood kjrijgen.

Om zo'n film goed te laten lukken, moet het acteren muurvast zijn en dat is met deze goed gelukt. De personages waren goed en overtuigend gespeeld, de handelingen waren vrij realistisch en je voelde echt met de schrijfster mee, zelfs na wat ze met de daders heeft gedaan. Daarnaast deed de locatie me aan de geslaagde Eden Lake denken; een rustig plek om voldoende bloed te laten vloeien. En de muziek bij de aftiteling was lekker creepy.

Onder de categorie brute martel- en paybackpraktijken is dit behoorlijk goed gelukt.

Niet echt mijn type horrors. Maar niettemin leuk verzonnen (de moordenaar en wapens) en wel goed te volgen.

Hier gaat het om een 'gewonnen reisje' om even af te koelen, wat natuurlijk eindigt in een val opgezet door de moordenaar (met behulp van iemand uit haar vriendengroep).

Geen geweldig gruwlijke moordscènes, maar wel duidelijk en prima te volgen met een redelijk tempo in.

Waarschijnlijk deel 3 ook zien, om de trilogy maar af te sluiten en onder 'gezien' te bestempelen.

Goede Sci-Fi film.

Heb ervan genoten. Acteren ging wel goed. Mooie beelden van de toekomstige wereld. Ook een redelijk goed en onvoorspelbare verhaal.

Concepten van de robots zagen er best goed uit, zowel de nieuwe als oude robots. Sonny, de robot was ook gaaf. Inderdaad uniek, hij is tevens 't enige met blauw ogen. En dan de charmante (en, zoals in de film gezegd, rete-lekkere) dr. Calvin. Soundtrack was ook bijpassend en zorgt voor de extra kicks. Oh, dit kon ik ook niet laten maar wat een prachtige twee-wieler reed Smith op Zelf heb ik geen idee wat voor merk & model het was, maar het zag er strak uit. Alleen de velgen waren wat minder.

Ook werden de gevechten en revolutie van de robots goed op beeld gebracht en de actiescènes tussen Smith en de robots waren vermakelijk. Ook verwacht je niet de een deel van Smith robotisch is en, na het ontdekken, blijf je jezelf afvragen waarom wat naar dat incident met de rivier en kleine meisje toeleidt.

Gewoon een uitstekende Sci-Fi. Aanrader voor genre-liefhebbers.

''10... 9... 8... 7... 6... 5... 4... 3... 2... 1.''

Een verrassend goeie thriller die goed weergeeft wat er allemaal in de hoofd van een moordenaar afspeelt.

Het is een aardig psychologische film met een goed verhaal met een plot twist voor extra spanning. Het begint allemaal met de introductie van alle personages en wat hun reden is om naar dat eenzame motel te gaan. Er lopen een aantal bekende acteurs mee, dus de cast zit niet vol met nieuwe gezichten. Zodra er doden vallen wordt het steeds interessanter en begint het mysterie zich langzaam te ontrafelen. Waarom gaan ze allemaal op een bepaald volgorde dood? Waarom per se die persoon? Allemaal vragen die in de loop van tijd duidelijker worden.

Er zit een goed opbouw en aardig tempo in. De sfeer is ook beklemmend aanwezig en al dat spanning laten je niet afdwalen. De setting; erg slechte weer, motel en omliggend maken het helemaal compleet. Het ziet er allemaal somber en grauw uit. Dat is goed en duidelijk op beeld. Een leuke extra'tje is dat Indiaanse begraafplaats wat mogelijk een connectie heeft met alle moorden. Goed bij neergezet.

Toch zijn het 10 rare personages die je niet al te vaak bij elkaar ergens gestrand ziet staan. Er lopen wel een aantal irritante personages rond (DuVall), die bij enig vreemde situatie er zo snel vandoor willen gaan. Er ontstaan ruzie's en er worden hier en daar wat vingers gestrekt naar iemand gewezen die mogelijk de moordenaar zou zijn bij vertoning van vreemd gedrag. Ik had niet kunnen weten dat de 'echte' moordenaar dat kleine jochie is. Eén van de vele persoonlijkheden die Rivers heeft, maar het meest gevaarlijke. Ik had ook een sterk vermoedde over Liotta, want die kwam express niet over als een politieagent en toen ik een wond op z'n kleding zag ging er een bel rinkelen. Ook weer netjes gedaan.

Af en toe vond ik het wel erg raar. Sommige handelingen die personages namen waren niet al te rationeel. Zoals Cusack toen die dat hoofd van de actrice vond, ik kon geen emotie of wat dan ook bij hem aflezen. Een kleine stapje achteruit en zachtjes 'omg' fluisteren... Nou, dat komt niet echt geweldig over. Nog iets; sinds wanneer werd een levensgevaarlijk crimineel door één agent van punt A naar B gebracht? Na een tijdje ging het zelfs om 2 criminelen die door één agent werden vervoerd... En zo zijn er nog een aantal andere dingen.

Toch nog een aardig, psychologische film omtrent verschillende en gevaarlijke persoonlijkheden met een (dat zag ik dan weer wél aankomen) voorspelbare einde.

Minder dan The Prestige.

Het is wel een redelijke film. Leuke trucjes, maar ze waren een beetje over-the-top vergeleken met de film die ik bovenaan noemde.

Die kroonprins vond ik verdomd veel op Jude Law lijken, tijdens het kijken ook maar eens opgezocht... ik had het mis.

Ook wel een film met een verrassend einde, met misleidingen en 'magie'.

Wel een prachtige Jessica Biel en (inmiddels) een heerlijke Eleanor Tomlinson

Een geweldige Franse misdaadfilm. Jean Reno blijft nog een uitstekende acteur.

Inderdaad mooie beelden, af en toe dat heerlijk klassieke muziek, goed verhaal en spannende scènes. Het begon erg sterk waar het je aandacht zeker wist te pakken en wat je interesse goed deed opwekken door je met vele vragen achter te laten zodat je er zelf achterkomt. Wat ik wel wat jammer vind, is dat de flashbacks hierin soms wat verwarrend en snel met de camera doorheen is gegaan.

De actie die hierin volgt is op een goed tempo en heeft vaak genoeg je aandacht te pakken.

Een grappig detail is dat de meeste Franse films alleen maar hun eigen merk auto's gebruiken (Peugeot, Citroën en Renault). Hierin is het kennelijk geen zorg voor hun geweest, aangezien er ook Duitse merken hierin rondrijden. Een kleine leuke weetje.

Een uitstekende misdaadfilm.

''We all have our way of dealing. Some choose to run. Others stay and fight.''

Dit is toch één van de beste films van Van Damme die ik heb gezien.

Het verhaal is heel duidelijk. Nadat een inbreker Kyle's vrouw heeft vermoord, is het de beurt van de inbreker om door Kyle gedood te worden. Helaas voor Kyle krijgt die een zware straf vanwege moord in het gerechtshof en kan in een Russische gevangenis zijn straf volgen. Eenmaal in, verandert hij snel van een man naar beest en ligt snel onder corruptie en gokken, iets wat de directeur met zijn team en rijke vrienden graag doet. Dit door gedetineerden met elkaar te laten vechten.

De meeste vechters lijken net zo van de WWE te komen. Grote, brede figuren zijn hier centraal onder de vechtende gevangenen. Enkele vechters zoals Victor, oud-vechter #451 en een kampioen van een ander gevangenis; Valya. En dan heb je nog een andere reus die op geluid jaagt. Alle andere gevangenen zijn toeschouwers en verschillende groeperingen, plus hun leiders. De bewaking wordt door een generaal-directeur geregeld, samen met tientallen andere Russische bewakers en militairen. Van Damme doet het hier goed en de transformatie is wel realistisch (maandenlang in de isoleercel, baard, lang haar). Zijn vrouw die als een insect 'terugkomt' vond ik volkommen onnodig en ontoepasselijk in zo'n soort sfeer.

De gevechten waren wel rauw en bruut. Gewoon lekker op knallen, stompen, schoppen en bijten. De gevechten kennen geen regels. De uitkomst daarvan zijn enkele brute scènes. Van Damme tegen Victor en Valya als voorbeeld. En dan uiteindelijk een opstand van alle gevangenen die de bewakers aanvallen. Veel bloed, zweet en vuistslagen aanwezig.

Naast al dat gevecht, heb je ook de nodige clichés. Zoals verraad, moord en verkrachting lijken daar hedendaagse gebeurtenissen en dat laat de film op een vrij-realistische manier overkomen. De beelden van de gevangenis, gevangenen en hun activiteiten (tot wel een lid van een rivaliserende groep vermoorden) en beelden van buiten de gevangenis zien er prima uit.

Een simpele verhaal met een makkelijke rol voor Van Damme. Maar met prima acteerwerk, aanwezigheid van een rauwe sfeer in de gevangenis en realistische gevechten zorgen ervoor dat dit een vermakelijke film is.

Leuke film.

Er waren momenten waar ik van moest lachen. Met ook weer van die rare superhelden, met hun rare krachten.

Vond Jack Jack verreweg 't beste Wat een kleine Hulk!

En om niet te vergeten: hun vijand, de Syndroom. Wat een ei is dat zeg, met zijn technische superkrachten. Wel leuk om te zien dat zijn dood door zijn cape komt, precies aansluitend aan Edna's cape-theorie.

Niet echt 't beste wat Pixar en Disney me aan te bieden hebben, maar niettemin vermakelijk.

Na het hele Idiana Jones quadrilogy te hebben gezien, blijf ik het 3de deel het leukst vinden.

Deze was ook een vermakelijke avonturenfilm, maar daar bleef het bij. De achtervolging (zoals in elke Jones-film) waren wel goed, actie die erin zat ook goed. En af en toe iets komisch, als voorbeeld het caféscène, waar de 'vetkuifen' tegen de 'high school'-ventjes op de vuist gingen.

Natuurlijk dat ''baas'' gevecht had ook een lekkere locatie; zo tussen mensenetende mieren. Wat een gruwlijke dood lijkt mij dat.

Ook hier waren de valstrikken in de Azteekse tempel te pruimen. En dat legende van dat skelet vond ik niet zo interessant en vond 't einde maar een beetje jammer. Zoiezo zijn de Jones films niet realistisch maar dat einde met al die skeleten en de ruimteschip en een andere dimensie, etc. etc. was beetje teveel van 't goede.

Toch wel (hopelijk) een echte sloteinde dat Jones met zijn oude side-kick Marion trouwt. Tenzij ze andere delen gaan maken met Labeouf als de nieuwe Jones.

Wel een beetje op de niveau van deel 2: een magere 3tje voor een vermakelijk avond.

Stukken beter dan deel 2 en vond het wel grappiger dan deel 1, maar qua becijfering blijft het gelijk.

Wat een geweldige duo: Ford en Connery als vader en zoon. Heb me stuk gelachen met die twee. Als voorbeeld de Zeplin en Duitse vliegtuigscènes.

Tevens met de prachtige prof. Schneider (Alison Doody), tot zover mooiste 'side-kick' van Jones.

Ook zit de avontuur er dik in, met spannende (en zoveelste) achtervolgingen, ook de Duitse activiteit zit hier dik in dan de vorige delen, met die Duitse kolonel en Hitler die hierin voorkomt. Dat Jones zelf slaagde om zijn handtekening te krijgen

Gewoon lekker en vermakelijk avonturenfilm!

Een stuk minder dan deel 1, inderdaad. Maar niettemin vermakelijk en een leuk avontuur.

Dat vrouw was erg lawaaiig en dat kleine Chinees was ook erg irritant bezig, terwijl die het goed bedoelt.

De tempel en dorpen zagen er goed uit, alleen jammer dat sommige dingen erg opvallend met de computer zijn gemaakt. Zoals de vliegtuigongeluk en de krokodillen, bijv.

Verder zit er meer humor dan het eerste deel. Wel leuk op z'n tijd, om een glimlachje te krijgen. Met name 't beginscène waar ze tussen de ballonnen in de restaurant tekeer gingen

Een kleine voldoende.

Een redelijke oorlogsfilm.

Dit keer volg je geen Engelse, Amerikaanse, Russische of Duitse soldaten. Dit gaat over Algerijnse, Franse en zelfs Marokkaanse soldaten die ook aan mee hebben gevochten, maar zo goed als vergeten zijn.

Hier volg je verschillende soldaten, die in verschillende eenheden zitten, maar uiteindelijk met elkaar samen moeten werken. Het begint meteen om een slag in Italië, waar je alle eenheden in actie ziet tegen Duitse MG-nesten. Vanaf dan volg je hun tot aan Marokko en Frankrijk.

De personages hierin zijn vrij jong tot wel midden 30, begin 40 soldaten. Sommige zijn vrijwilligers, de andere weer beroeps. Het gezelschap wat je hier volgt zijn allemaal vrijwilligers, die voor hun moederland vechten om zo als helden terug te keren. Alleen Saïd vond ik maar niets. Hij heeft maar 1 arm waar die mee wat kan doen, dus wat is het nut om een éénhandig soldaat aan te nemen? Voor de rest kom je een chagerijnig sergeant tegen en enkele andere hoge rangen, zoals een kapitein en een colonel.

De actie is prima op beeld en er komen genoeg gevechten in voor. Naast dat zijn de gevechten best realistisch, alleen had ik het indruk - en dat is met name het laatste gevecht - dat de overgebleven mannen die het dorpje willen behouden Rambo's zijn, met zeker 5 - 15 Duitsers per man. In dit geval vond ik wel dat de Duitsers als een stel kippen zonder kop worden neergezet. Dat ze letterlijk uit elkaar vallen en ieder z'n eigen kant nemen als ze door 1 man worden aangevallen. Het zijn immers veteranen van verschillende campagnes en hun training was ook niet bepaald makkelijk te noemen. Verder mis ik wat tank en andere pantserondersteuning, dit gaat alleen maar over man-op-man aanvallen. Weliswaar krijg je wel wat artillerie-ondersteuning, dus dat is een kleine troost.

Naast alle oorlogsuitvoering, gaat het ook natuurlijk om wat politieke dingen, zoals minderheidsgroeperingen en raciscme. En alle onenigheden wat erbij hoort. Enkele stukjes uit de film maken dat duidelijk. Verder is de boodschap van de regisseur wat betreft minderheid en racisme duidelijk; afkomst van de soldaat bepaalt z'n lot in vreemde landen, of die nou zijn leven ervoor geeft of een oorlogsheld is. Dat maakt niets uit voor die mensen. Waarschijnlijk is het daarom dat vele daden van zulke soldaten in het niets vielen en door vele werden vergeten

De beelden waren wel prima, elk land waar ze in vechten komt goed en duidelijk over. Van drukke steden waar burgers hun bevrijders hartelijk ontvangen, tot wel gebergtes en bossen waar je uit het niets in kogel of een granaat tegen je aan krijgt. Daarnaast speelt de soundtrack ook een goed rol in en ondersteund de film goed, met name wanneer een personage doodgaat, krijg je een heersend soundtrack en dat zorgt voor betere emotie en medeleven.

Ik ben de standaard Amerikaanse productiefilms wat betreft 2de WO gewend, maar dit is geen onaardig film waar alléén maar in wordt gevochten. Er worden ook verschillende aspecten behandeld en dat komt duidelijk over.

Wat mij betreft mocht deze film bekender worden bij een veel grotere publiek dan die heeft gekregen. Er heeft heel wat werk in gezeten en dat moet erkend worden.

Wat een bikkelharde misdaadfilm.

Een 2de Franse misdaadfilm die mij positief wist te verrassen.

De Franse mafia-iconen waren geen kattenpis daar. Ik heb van dezelfe film, op een interessante manier, me prima mee vermaakt. Het is altijd boeiend om zulke films (Donnie Brasco) te zien en zo een bestaand persoon volgt van zijn begin- tot eindjaren.

Het verhaal is goed en is een verfilming van echte misdaden die Mesrine in Frankrijk, Spanje en Canada heeft gepleegd. Je volgt hier Mesrine van eind jaren '60 tot eind '70. Het begint natuurlijk vlak wanneer Mesrine na de oorlog thuiskomt, met zijn vrienden omgaat en zo een baan krijgt in de onderwereld. Hij blijkt ook een behoorlijke ladiesman te zijn met z'n opdringerige charme en looks. Langzaam maar zeker, groeit Mesrine in het criminele circuit. Van kleine 'klusjes' tot wel grotere. Het zit natuurlijk niet altijd mee en krijgt vaak problemen met de wet en zit zo genoeg jaren in de bak en mist die het opgroeien van al zijn kinderen. Ook allemaal uitstekende scène, zo in de gevangenis. Je maakt zo mee wat Mesrine daar mee heeft gemaakt, een lange marteling voor een zware crimineel. Zwaar, maar dat is een risico wat je neemt en accepteert. De klusjes variëren enorm, het kunnen om een simpele huis- tot wel een bankoverval gaan of zelfs opdracht krijgen om te liquideren. Ze komen allemaal duidelijk en goed afgewerkt op beeld voor. Bij mij ontstonden geen vragen of onduidelijkheden daarover, ik kon het allemaal prima volgen.

Er zijn geen verrassende personages hier, maar standaard personages wat je vaak in het criminele circuit ziet. Een paar oude vrienden, vijanden, politie en andere criminele en ex-criminelen. Cassel speelde Mesrine wel voornamelijk goed en overtuigend, er was geen ander die aan hem kon tippen. Echter droeg de rest van de cast een steentje bij en iedereen leverde goed acteerwerk.

Qua 'actie' (afrekeningen, overvallen, schietpartijen en ontsnappingen) kwam dat wel vaak voor en is voor een misdaadfilm m.b.t. de mafia wel bijzonder. Niet elke misdaadfilm (bijv. Casino en Goodfellas) bevat uitgebreide vuurgevechten zoals hier. En dat allemaal netjes op beeld, vrij realistisch en helemaal niet rommelig uitgewerkt. Al vond ik dat laatste schietpartij bij de SCE gevangenis een beetje teveel van het goede, 2 man konden een ''zwaarbewaakte'' gevangenisterrein makkelijk op rijden, om daar door nog geen 12 agenten en 2 auto's geconfronteerd te worden.

De decors en setting (sixties en seventies) zien er goed uit, alleen voelde het toch niet echt alsof ik naar een film kijk die zich in de 60 en 70er jaren heeft afgespeeld. Verder geen irritatie punt eraan. De film duurt wel dik tegen de 2 uur, maar dat was helemaal geen probleem. Misdaadfilms zijn het beste om te spreiden over 100+ minuten. Vooral bij deze, aangezien Mesrine een te lange reputatie heeft om te beperken tot één film. Zolang de tempo en opbouw er redelijk goed in bewerkt zijn en goed op gang komen, is het in orde. En dat is wat deze niet mist.

Een uitstekende misdaadfilm over bestaande personages en waargebeurde gevolgen. Kan rustig tussen andere top-misdaadfilms nestelen, waaronder Goodfellas, Donnie Brasco en 22 Bullets.

Heb hem net afgekeken en ik moet zeggen dat ik bijna 2 en een half uur naar een prachtige, geregisseerde film naar heb zitten te kijken.

Zeer goede camerawerk, ongelooflijk mooi beelden van de natuur en het meemaken van een aantal ontmoetingen van aparte groepen die Alex onderweg mee kennismaakt en een 2-jaar durende avontuurreis naar Alaska.

Ook heb ik wat aantal minpunten kunnen oppikken, maar de meeste liggen toch aan sommige zinnen en houdingen die Alex soms toont.

Edite: - Toch nog een toevoeging: het was zeer jammer dat de Alaska-reis van Alex tot een abrupte halt kwam, wat uiteindelijk zijn dood leidde, door de belemmering van een woeste rivier. Zeer jammer, de film mocht van mij desnoods langer duren, alleen om zijn reis verder mee te maken door prachtige groene gebieden.

Na deze af te hebben gekeken, waar mijn mond letterlijk van open ging door de prachtige beelden van de natuur, krijg ik onwijs veel zin om Planet Earth te bekijken.

''I am the blood! I am God's right-hand!''

Niet het allerbeste film over de Middeleeuwen, maar een vermakelijke met een waargebeurd achtergrond.

Het verhaal gaat over de eerste Baronnen oorlog in 1215. Nadat koning John met een leger van Deense huurling onder leiding van Tiberius (acteur speelde Buliwyf in The 13th Warrior), volgt er een maandenlange beleg op een belangrijke kasteel, die strategisch heel zuid Engeland controleert. De film toont de bedroevende en grimmige kant van de Middeleeuwen, het is tenslotte oorlog, dus ik had ook geen bloemenvelden en spelende kinderen verwacht.

De personages bestaan uit vergeten Tempelier(s), huurlingen, barbaren, wachters, baronnen, edelvrouwen, priesters en andere dienaars van de kerk. Er waren geen interessante personages bij die mij boeide, enkel Tempelier Marshal en Tiberius vond ik stoer, de rest was er gewoon om op lekker te hakken of ingehakt te worden. Daarnaast zag Kate Mara er ook mooi uit, met zo'n strak corset en een lief koppie. Opvallend is dat de personages niet echt goed uitgewerkt worden, dus vandaar weinig interesse en bovenal geen emotie of wat dan ook wanneer er een belangrijk personage sterft. Voor de rest vond ik de romance tussen Mara en Purefoy ook nonsense en dat ging maar van de hak op de tak, wederom zonder enig emotie.

Deze moet het meer van alle brute, rauwe en grove actie hebben. Gewoon realistische actie binnenin de Middeleeuwen, waar vaak grove wapens als hammers, knotsen en andere hak-, zaag- en steekwapens in voorkomen. Er vloeit genoeg bloed en er vallen genoeg doden, die nog een verminkte impressie achterlaten voor ze de grond koppen. Het maandenlange beleg op Rochester was wel flink op gang. Zo had je ongeveer elk soort apparaat die er maar bestond gehad; ram, ladders, trebuchet (soort van katapulten) en een belegeringstoren. Toch gaat het keer op keer mis, want de verdedigers worden aangevoerd door een veteranen Tempelier, die al eens in het Heilige Land heeft gevochten. Dus die kent genoeg strategieën en drukpunten om tegen de vijand te gebruiken.

Naast de gevechten, zien de kostuums er ook goed verzorgd uit, tot in details. De barbaren lopen met vachten, maliënkolders en andere lederenkleding. Er zijn ook wachters die de kasteel beschermen, die dragen allemaal hetzelfde uniform, geheel met bijpassend helm en schild. De Tempeliers-outfit blijft één van de mooiste Middeleeuwse oorlogskleding, dus dat is hier automatisch een favoriet van mij. Qua wapens zie je allerlei rondhakken, wat me opviel waren toch de bijlen en - goede ouwe - zwaarden, vooral Marshal's lange, twee-handige zwaard met speciale teken van Christus, valt meteen op. De beelden van het kasteel en landschap zien er ook prima uit, zo heb de de machtige Rochester kasteel, waar er zowel gevochten wordt op de muren, als op de plein en binnenin het kasteel zelf. En dan natuurlijk omliggende grasvelden, bossen en moerassen, waar John's leger kamp heeft opgeslagen. Er komen nog andere plekken in voor, zoals een ander kasteel, dus het blijft niet enkel bij Rochester zelf.

Het camerawerk tijdens het beleg en aanvallen zien er ook prima uit, dus het is te volgen en duidelijk. En het geluid is ook helder; gekletter van zwaarden, katapult-treffers en Middeleeuwse muziek, allemaal in orde. Alleen kon de speelduur wat ingekort worden, want dit had makkelijk in 95 - 105 gefilmd kunnen zijn. Op sommige momenten vond ik het langdradig en alsof er express tijd wordt gerekt om een bepaald reden, net als het beleg. Dat duurde zeker 75 minuten. Iets ingekort had ook gemogen, maar de grove gevechten maken het wel goed.

Uiteindelijk is Ironclad geen topper in z'n thema, maar er zijn wat mindere. Qua vermaak houdt die je wel bij en kan je soms verrassen door de bruutheid van Middeleeuwse oorlogsuitvoering.

Een uitstekende Sci-Fi.

Mooi en redelijk ingewikkeld verhaal (koppie bijhouden en het is makkelijk te volgen), prima cast met goed en bekende acteurs bijv. Bean, Buscemi en Hounsou.

Hoe het in elkaar is gezet is gewoon dik in orde. Het futuristische wereld zag er mooi uit. De gebouwen, auto's en andere objecten hadden een mooi concept. En natuurlijk niet te vergeten 't faciliteit waarin de klonen zoals Lincoln en Jordan worden gemaakt. Johansson zag er wel strak uit in zo'n klonenpak en haar leuke ponyhaar stijl zag er ook aantrekkelijk voor haar uit.

De actie die hierin voorkomt wordt ook mooi en volgbaar op beeld gezet. Het vuurgevecht op straat en de achtervolging, met name.

Er zit heel wat ongeloofwaardigheid in qua actie, maar dat maakt op zich niet zoveel uit. Deze moet het niet zozeer van zijn realisme hebben.

The Island hoort zeker bij andere goede Sci-Fi's die ik heb gezien, zoals Aliens en The Fifth Element.

Wat een geweldige film is dit.

Er zijn niet vele goede misdaadfilms die ik heb gezien, deze kan gerust tussen één van de weinigen.

Heb me zeer vermaakt. Leuke verhaal, goede scènes van klusjes en een zeer sterke cast van bekende acteurs.

Wat ik ook erg leuk vond was de Mini Cooper race tussen 't verkeer en metro. Erg leuk verzonnen en spectaculaire op beeld gebracht.

't Nodige humor was ook lekker op z'n plaats, kon vooral lekker lachen om Seth Green, de technische wonder van 't team.

Gewoon een toffe misdaadfilm...