• 149.751 films
  • 8.327 series
  • 25.394 seizoenen
  • 558.108 acteurs
  • 324.656 gebruikers
  • 8.524.475 stemmen
Avatar
 
banner banner

L'Immortel (2010)

Misdaad / Actie | 117 minuten
3,57 1.203 stemmen

Genre: Misdaad / Actie

Speelduur: 117 minuten

Alternatieve titels: 22 Bullets / The Immortal

Oorsprong: Frankrijk

Geregisseerd door: Richard Berry

Met onder meer: Jean Reno, Kad Merad en Jean-Pierre Darroussin

IMDb beoordeling: 6,6 (34.879)

Oorspronkelijke taal: Frans

Releasedatum: 6 mei 2010

  • On Demand:

  • Pathé Thuis Bekijk via Pathé Thuis
  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot L'Immortel

"The revenge of the Professional."

Charly Matteï heeft de pagina van zijn wetteloze geschiedenis omgeslagen. Hij leeft sinds drie jaar een vredig, rustig leventje, toegewijd aan zijn vrouw en twee kinderen. Maar op een winterochtend wordt Charly voor dood achtergelaten op het parkeerterrein van een oude haven in Marseille, met 22 kogels in zijn lichaam. Hoe dan ook, Charly weigert te sterven...

imageimageimageimageimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Charly Matteï

Tony Zacchia

Marie Goldman

Martin Beaudinard

Pistachio

Aurelio Rampoli

Mrs. Fontarosa

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van blackwolves

blackwolves

  • 444 berichten
  • 483 stemmen

redelijke goede thriller op zijn frans en ze kennen er wat van in frankrijk op gebied van gangsters en mafia en zo voor de rest niet meer of minder dan andere soort van die films wraak de ene dood de andere of het gaat om geld of drugs


avatar van Brix

Brix

  • 18912 berichten
  • 4461 stemmen

Vandaag te zien op TV> ARD > 23:40 uur (als je geen bezwaar hebt tegen de Duitse dub )


avatar van Jan met de pet

Jan met de pet

  • 998 berichten
  • 1182 stemmen

Prima actie wraakfilm.......kijkt lekker weg, dus niets mis mee......4,0


avatar van Left4Dead

Left4Dead

  • 3247 berichten
  • 3691 stemmen

Wederom een halve ster erbij, wat is dit toch een gave prent op alle vlakken zeg. Een meesterwerk met Reno op zijn allerbest. Zit heel druk na te denken of deze in mijn top 10 moet/kan. Dat betekent dat een andere prent eruit moet. 4,5**, mijn maxi want 5** geef ik nooit. 5** zou betekenen dat het foutloos is, die ben ik nog niet tegengekomen.


avatar van schumacher

schumacher

  • 3385 berichten
  • 3142 stemmen

Voor een Franse film , een steengoeie film.

Ik kan er niks kwaads over zeggen behalve dat die mss 10 min korter mocht geweest zijn voor mij.

Niks op aan te merken, Franse topfilm.

Jean Reno is een topper.


avatar van Phantasm

Phantasm

  • 5658 berichten
  • 5601 stemmen

Prima wraakfilm die lekker wegkijkt.


avatar van yeyo

yeyo

  • 6211 berichten
  • 4075 stemmen

Vroeger had ik waarschijnlijk aanstoot genomen aan dit crypto-fascistisch revenge thrillertje, maar de discrete charme van de kleinburgerlijkheid heeft mij intussen de superioriteit van dergelijke 'werken' (L'Immortel wordt tijdens de eindgeneriek ronkend als 'ouvrage' betiteld) laten inzien. Tranen van ontroering springen mij in de ogen wanneer ik het neoclassicistisch logo van 'EuropaCorp' zie verschijnen. Waar is de tijd gebleven dat de Franse filmindustrie nog geregeerd werd door de lucide viriliteit van pied noir machismo? Het tijdperk van rechtse bling bling, een consortium van de elegante 'bon chic, bon genre' elite zoals de van incest beschuldigde Richard Berry (ik kijk enkel nog films van regisseurs die van seksueel wangedrag beschuldigd worden) , een verdediging van de Judeo-Christelijke traditie tegen de barbaren en goed doorvoedde miljonairs als Jean Reno en Christian Clavier die hun zuur verdiend vermogen graag beschermen voor de fiscus - en geef hen eens ongelijk. Tijdens de openingsscènes van L'Immortel worden we meteen getrakteerd op een petainistische beeldenpracht zonder weerga - het soort dat üntermenschen zoals Serge Daney op stang zou jagen: familie-eer die bloedwraak verantwoordt, de morele superioriteit van het leven op het platteland, de verpaarding van ruimtelijk kwetsbaar gebied, in een cabrio vlammen door het zonovergoten, Mediterraans, rotsig landschap, zonder dat we onze kroost voorzien van een veiligheidsgordel - die verwijfde uitvinding van de bureaucraten van Maastricht / Brussel om de Corsicaanse soevereiniteit te dwarsbomen. Hoe een mannetjesputter ontroerd raakt van operafragmentjes van de lengte en herkenbaarheid van een beltoon. Het besef dat je verdorie niet aan kinderen raakt.

Na dit spetterend begin houdt L'Immortel nergens af, het is bijna een agitprop aaneenschakeling van beelden van groteske mannen van middelbare leeftijd die ergens een ruimte binnenstormen. Ze fulmineren in een nep-Marseilles accent dat eerder thuishoort in de Bokrijk-versie van een Marcel Pagnol toneelstuk. Het geheel is doorspekt van sadistische, ontmenselijkende kolder, zoals inzoomen op het urinegedruppel van één of andere klikspaan die gemarteld wordt. Hahaha, wat een kneus, stel je voor, gewoon de controle over je blaas verliezen wanneer je met moord en verderf bedreigd wordt. Held Reno daarentegen blijft ijzig stoïcijns, zelfs wanneer hij met kokend water overgoten wordt. Dit is echt de Luc Besson touch: humor waarbij men het menselijk lichaam reduceert tot vaudeville rekwisiet. Er is ook één of andere nicht met een witte broek én witte schoenen (hahaha, stel je voor! wat een nicht!) die als een zielige worm over de grond kruipt, gewoon Reno hem een paar keer neerschoot. Puike visuele vondst ook om het wit van zijn kledij te contrasteren met het rood van zijn eigen bloed. Net voor dit onderkruipsel sterft, neemt hij nog een gulzige snuif cocaine, als de zielige junk die hij is, wat ons eigenlijk nog veel meer degouteert dan het gemoord en het gefolter. Een ingekaderde foto van Sarkozy, een zonsondergang sponsored by Ricard, in de verte horen we zachtjes de tonen van Puccini:e non ho amato mai tanto la vita ... tanto la vita... Waarom kan Jean Reno niet gewoon alle junks uitroeien?