L'Instinct de Mort (2008)

De eerste keer, flink wat jaren geleden, niet kunnen bekoren en helaas de tweede keer weer niet.

Wat wel opvalt is de rond uit grimmige sfeer, brute actie, stevige aanpak in de bajes en vooral de mooi gebrachte uitbraak. De behoorlijke schare aan mooi vrouwen is uitmuntend net als de stijl, montage en best wel fraai uitgevoerde picture in picture.

Waar de film vooral nat op gaat is de vertelling. Het lijkt alsof men in de beperkte tijd die men heeft, kleine twee uur, gewoon weg teveel wil vertellen. Van de dienstplicht in Algerije tot zijn eerste misdadige stappen, en van zijn eerste vrouw met kind tot zijn eigen escalatie qua gedrag en keuze voor een vrouw al net zo fout is als hijzelf. De stijl is daarom ook de fragmentarisch te noemen en springt er behoorlijk in om, met een scala aan personages die even snel opduiken als weer verdwijnen. Er valt te zeggen dat men niets wil overslaan, toch lijkt dit uit te monden in een soort overkill wat ten koste van diepte en impact gaat.

Aardig voor een keer maar dat is het ook snel door en ondanks boven genoemde min en pluspunten.

Vincent Cassel heeft de uitstraling om de perfecte hoofdrol in deze misdaad neer te zetten. Beklijvende film, waarin alle ingrediënten voor een misdaadfilm vervat zitten. Benieuwd naar het vervolg, want de tweede film zet de avonturen van Jacques Mesrine (Vincent Cassel) verder...

Ik heb zojuist dit eerste deel gezien van de 2 delige Mesrine gangsterfilms. Vond dit geen hoogvlieger, maar wel een vermakelijke film met voldoende rauwe actie en alle aspecten van geweld. De sfeer van de jaren 60 en 70 wordt goed in beeld gebracht. Straks ga ik het vervolg kijken.

L'Instinct de Mort is een erg sterke misdaadfilm, waarin het leven van Jacques Mesrine centraal staat. Het tempo is hoog en de karaktertrekken van de deze schurk worden expliciet bloot gelegd. De man is als een beest continu op zoek naar sensatie, geld en en vrouwen. Het is een werkelijk keiharde film, die op een gegeven moment net teveel op een actiefilm begint te lijken. Dat is het enige minpuntje, voor de rest zat ik vol verbazing te kijken naar de doodlopende wegen in zijn leven, waar hij telkens weer voor blijft kiezen.

Zo! Heerlijke Franse gangsterfilm was dit hoor. Duidelijk een erg interessant verhaal, die in dit eerste deel vrij vlot en heel uitbundig verteld wordt. Toch heb ik meermaals het gevoel gehad dat ik iets mis, bepaalde overgangen in de film vond ik erg vreemd. Ik had heel vaak dat ik nou niet precies wist wat ik er mee aan moest, aangezien ik dan in een heel andere scene zat terwijl ik eigenlijk nog met mijn hoofd ergens anders zat. Wat ik hier mee wil zeggen is dat de film soms wat onsamenhangend aanvoelt, toch neemt het niet weg dat het alsnog fantastisch blijft.

De openingsscène biedt overigens al het nodige enthousiasme maar, wekt ook ontzettend veel nieuwsgierigheid op. Toch moet je als kijker wel even rustig wachten tot je die scène ziet. Het legt overigens de lat wel onwijs hoog, en ik merkte dat de film die lat toch wel echt kon bereiken. Het is duidelijk dat Jacques Mesrine een bijzonder en indrukwekkend leven heeft gehad en heel duidelijk in een ander tijdperk bezig is geweest, en dat vind ik ook altijd onwijs indrukwekkend, ook in deze film. De opkomst van de grote misdadiger Mesrine is een interessante weg, en ook de woede die hij heeft is heel goed overgekomen.

Vincent Cassel speelt een waanzinnig goede rol, die toch echt heerlijk was om naar te kijken. Daarnaast weet Richet een vrij harde film neer te zetten, en is niet bang om verschillende scenes neer te zetten waarin keiharde liquidaties of afpersing uitgeoefend worden. Keiharde misdaadfilm, die toch wel bij de nodige Amerikaanse films in de voetsporen loopt en dat is overigens niet erg; want het is onwijs goed uitgewerkt.

tsja.

Fraai geschoten, grauwe misdaadfilm met een intense hoofdrol van Vincent Cassel. De fragmentarische regie van Jean-François Richet pakt bovendien uitstekend uit, zeker aangezien de focus grotendeels op de sensationelere momenten uit het leven van Jacques Mesrine ligt. De visuele leiding is daarnaast uitstekend en gaat goed in combinatie met het vlotte verhaal en de grote hoeveelheid aan gebeurtenissen. Enkel Gérard Depardieu loopt er nogal verloren tussen als gevaarlijke gangster, die geen moment de indruk wekt daadwerkelijk wat touwtjes in handen te hebben. Erg vernieuwend of diepgaand is het allemaal ook nergens, maar wie in rap tempo een redelijk beeld hoopt te verkrijgen van de levensloop van een bestaande crimineel zit hier vast goed.

Voor een biografische film, zelfs over een topcrimineel, nogal clichématig. Slecht is dit zeker niet. De evolutie van Mesrine van een man die zijn leven eerst op een normale manier wil leiden, met vrouw en kind, onstpoort al snel door zijn contacten met lui uit het criminele milieu. Het gaat van kwaad naar erger wanneer hij begint te moorden. Cassel is een prettig acteur en zet een heethoofdig mannetje neer. De avonturen van Mesrine in Canada waren me niet gekend.
Toch blijft de film te veel steken in de misdaadfilm en te weinig in de karaktertekening van Mesrine. Dat laatste wordt nogal simplistisch uitgewerkt maar wat is zijn ideologie? Waarom kiest hij voor een pad als gangster? Zijn contacten met Schneider en Mercier blijven oppervlakkig.
Heel toevallig bekeek ik deze film na Papillon met Steve McQueen. De scènes van Mesrine in de isoleercel in Canada deden me toch sterk aan de scènes uit voornoemde film denken. Je zou die aanval op de Canadese gevangenis na zijn ontsnapping overdreven kunnen noemen maar toch heeft hij dit gedaan. Deze man was werkelijk van niks bang.
Kortom, deze film is voor mij niet meer dan een standaard-misdaadfilm. Niet slecht maar ook nergens echt bijzonder.