Meningen

''Hey, ass-monkey. Eat this!''

Een (voorspelbaar) lachwekkend slechte horror omtrent wezens. Natuurlijk hoorde slecht acteerwerk, onlogische handelingen en butt-effecten erbij.

Dat wezen was een kruising tussen neef It van The Adams Family en Chewbacca uit Star Wars. Aanwezigheid van een paar mooie mokkels horen thuis bij zulke films. Uiteindelijk worden ze stuk voor stuk als krasbord gebruikt voor dat wezen. Ik moet zeggen dat er wel een stukje was waar - als je je geluid op 20 zet - je van zult schrikken. Heeft het toch een kleine 'horror momentje' gehad.

En dan nog een 4 minuten verschijning van Lance H., je kon nog net 'hallo' zeggen, voordat je meteen 'dag, Lance' erachteraan zegt. Wel gewend van hem, in Mimic 3 verschijnt die ook nog en dan nog The Untold (ook over Jeti/Bigfoot/Sasquatch). Kortom: laatste jaren doet die het goed bij 3de plank horrors.

Wel een leuk einde, wat de politie toen vond.

''Hey, do you maybe want to go see a shitty movie or something sometime?''

3de film van Mottola. Een aardig regisseur van komedie's.

Een film waar een saaie vakantiebaan een leuk ervaring kan zijn en zo nieuwe vrienden maken.

Het verhaal volgt James, een slimme jongen die graag in New York journalistiek wilt studeren. Alleen zit het hem niet mee qua geld, want van zijn ouders krijgt die niets en het zit er niets anders op dan werken voor je geld. Na enkele teleurstellende sollicitatiegesprekken, is James gedwongen om bij Adventureland te werken, een pretpark/kermis. Daar ontmoet die enkele collega's en vrienden en begint zelfs een apart relatie met iemand. Uiteraard staat er een lastige keuze op James te wachten tijdens de zomer van '87...

De personages die hierin voorkomen zijn leuk en apart. Zo heb je een technicus, Connell (Reynolds), die een geheime relatie heeft. Frigo, een oude vriend van James die erg irritant is. Een stel die de pretpark beheren, enkele collega's zoals Joel, goed vergelijkbaar met een nerd. Munch, goed vergelijkbaar met een rock-artiest, Em, meisje waar James verliefd op wordt en een hele mooie Levieva (Lisa P in de film). Overige personages bestaan uit de ouders van James, Em en anderen en uiteraard boze klanten.

De soundtrack van de film is inderdaad geweldig. Het voelt ook lekker 80's omdat ze allemaal hits uit de 80's draaien. Daarnaast geeft het wat extra sfeer en lijkt het net of je middenin zo'n pretpark loopt in de jaren '80. Er wordt gebruik gemaakt van verschillende artiesten en bands, zoals Bowie, Reed en Judas Priest. Een verfrissend goed soundtrack.

Er zitten wat leuke dingen bij waar ik van moest lachen. Zoals elk scène waar Frigo in voorkomt, wanneer de tieners stoned of dronken zijn en toch gaan werken, James' 1ste dag en een 'speciale' rondleiding van Joel, het zoeken van een baan, het ontmoeten van sommige collega's, omgang met klanten en meer. De film bevat prima humor.

Er zit uiteraard wat romantiek in, want zodra er een beetje liefde in voorkomt, spreek je al over romance. James staat voor een lastig keuze, want die wordt gewild door 2 mooie meiden. Aan de ene kant heb je Em, een rustige meid en aan de andere kant Lisa, goed vergelijkbaar met 'de meid van je dromen'. Mijn keuze is al snel gemaakt als ik tussen die 2 zou moeten kiezen... Een pluspuntje is dat James toch wat met beide heeft kunnen doen, alleen ging die uiteindelijk voor Em, waar z'n hart toch van ging kloppen. Nogal logisch, maar qua uiterlijk komt ze met geen mogelijkheid dichtbij Lisa. Toch heeft James een paar leuke dates met beide meiden (apart, natuurlijk) gehouden. Voorspelbaar, maar toch leuk gedaan.

De drama (wat er natuurlijk in voorkomt) is ook prima verwerkt en komt bij vele personages aan bod. Want uiteindelijk moet iedereen een keuze maken, terwijl ze elkaar het één en ander op moeten biechten. Affaires zitten altijd ingewikkeld in elkaar.

Wat betreft pretpark Adventureland is het prima op beeld. Je ziet ongeveer wat ze de klanten aanbieden, je hebt verschillende attractie's, eettenten en gamehoekjes.

De tempo zit er redelijk in en de speelduur was net voldoende. De film werd nergens erg traag en langdradig en qua speelduur ging dat best snel.

Een prima film van een prima komedie-regisseur die komedie met andere genres goed kan combineren (Paul; sci-fi).

''Where'd you learned to shoot so well?''
- ''Cowboy-flicks.''

Geen bijzondere oorlogsfilm, meer een teleurstellende.

Het verhaal leek een beetje of die van The Heroes of Telemark. Het leek me dus ook interessant, maar door een slechte script en slecht acteren door sommig is het stukken minder geworden.

Het verhaal volgt een operatie van de Engelsen, genaamd 'Grendel'. Het is de bedoeling dat een klein elite-eenheid achter vijandelijke linies wordt gedropt om in een Duitse kamp te infiltreren en een belangrijk apparaat meenemen voor onderzoek.

De personages zijn allemaal normale soldaten die speciaal geselecteerd worden om een zware training tot commando te worden. Of het om de S.A.S. (Engelse special forces) gaat, is onduidelijk. Sean Bean is wat betreft status hier het beste en het zou me niets verbazen dat vele het van Bean slecht vinden om in zo'n film te spelen. Miko is niet bekend voor mij, maar haar aanwezigheid is niet storend. De Duitsers praten hier voornamelijk Duits, maar ook Noors en Engels zijn ze goed in. Het zou gaan om de Totenkopf SS divisie.

De wapens, kleding en bijbehorende zien er prima uit. Het is alleen raar dat een professionele Engelse elite-eenheid met groene camouflage kleding rondloopt als het om zwaar besneeuwde gebieden gaat... De Duitsers lopen er wel goed bij.

De actie kon er een beetje mee door, al was het behoorlijk onrealistisch en vaak vaag. Op sommige momenten erg voorspelbaar en bijbehorende effecten wat betreft explosie's sloegen ook nergens op. Call of Duty biedt betere effecten dan dit...

Naast afgeraffelde dialogen, scripts en (inderdaad) opvallend misplaatste muziek zitten er enkele mooie shots van de Noorse gebieden. Het einde was ook plotseling. De eenheid wordt gesplitst in 2 teams; de ene vecht nog even door en de beelden schakelen naar het volgende team, die het wel naar een trefpunt wisten te halen en that's it... Het is duidelijk wat er met het andere team is gebeurd; of gevangen genomen of gedood/zelfmoord. Maar een klein fragment van hun lot is ook niet teveel gevraagd.

Een standaard oorlogsfilm van tegenwoordig; prima oorlogsfilms zoals de klassiekers worden haast niet meer van de kaliber van toen gemaakt.

Niet zo uitgebreid als bovenstaande, maar kort.

Vermakelijk en kwalitatief mooi film van Disney. Toch wel een film dat meer gemaakt werd voor kleine kinderen, had ik het idee.

Wou deze klassieker al een tijdje zien en de Arabische wereld van Disney eens ontdekken. Mooi verhaal, al wordt zo'n verhaal aangepast bij adel/volk films (koninklijk lid valt op een 'simpele' burger), personages waren geweldig (Abu, de Geest, Iago en tapijt). De slechterik vond ik een wat minder interessante personage. Er zijn Disney films met een betere verzonnen slechterik(ken) personage(s).

Qua humor was de personage Geest het leukst, met zijn 'regeltjes' en uitdrukkingen van personages uit andere films. Ook Abu hielp ook erg mee; klein chagrijnig aapje.

Tekeningen zien er mooi uit, de woestijn en het paleis waren indrukwekkend grootschalig en prachtig op beeld. Ook hier komt er om de 20 minuten een liedje waar een deel van de cast zingt over een speciale moment, macht of iets anders. Het was bij het eerste Disney even wennen.

Tot zover hebben de klassiekers mij niet echt overtuigd om ze beter dan de animatie van heden leuker te vinden, maar niettemin zijn het prachtige films die zichzelfs het beste onder (teken)animatie kunnen noemen.

Eindelijk de trilogy gezien.

Het zijn allemaal vermakelijke films. Alleen deel 2 en 3 waren wat mij betreft overbodig. Gelukkig is deze stukken beter dan deel 2.

Het duurt ook (gelukkig) niet zo lang, het is wel er flink 75 minuten de tijd voor nemen. Maar zoals deel 2, is het gewoon een aanvulling. Het verhaal was redelijk (ook een aanvulling op Al's verleden en een zoektocht naar ultieme kostbaarheden). De personages (met name de slechterikken) zijn een stuk interessanter dan in deel 2.

Hierin blijft Geest leuk, al is het vaak iets teveel van het goede, om elke minuut dat die op beeld is sarcastisch en grappig wilt overkomen. Een leuke stukje was toen die met een getoverde leger van alle soorten (Army Rangers, S.W.A.T.) Cassim omsingeld. Wat wel vaak overkomt is dat Geest personages en quotes van andere films naspeelt, soms grappig en soms wat minder.

Ben wel blij dat ik de gehele trilogy achter de rug heb gehad. Geen Aladdin films met gezang om de 10 minuten.

''Would you like to give a kiss to Mr. Gherking.''
- ''Oh baby, you're so long and hard.''
''...That's the handbrake.''

Cohen's 1ste film waar die centraal staat. Best een grappig film.

Het verhaal kan je eigenlijk 'the ghetto meets politics' noemen. Ali is een lid van de beruchte West Staines Massive en leert kleine kinderen hoe ze het kunnen overleven in de 'ghetto'. Zodra Ali hoort dat buurthuis John Nike, het geestelijke thuis van de West Staines Massive, dicht moet voor sloop gaat die in protest. Zijn protest wordt opgemerkt door de vice-premier. Het zijn verkiezingstijden en de vice-premier is van plan Ali als kandidaat te nemen. Maar of politiek echt in Ali's interesse is zal moeten blijken...

De personages zijn leuk en bestaan grootendeels uit politieke medewerkers en 'gangsters'. Als eerst heb je natuurlijk Ali G en zijn West Staines Massive crew, die bestaan uit Ricky, Dave en Jezzy. Aan de politieke kant heb je de minister en vice-premier en zijn prachtige secretaresse (Rhona Mitra) en vele anderen waar ze van alles en nog wat debateren en bespreken. Ook ontmoet Ali G een aantal afgevaardigden zoals de 'echte Mongolen' en nog een klein stukje waar Borat in voorkomt. De West Staines Massive zijn echter niet de enige gangsters die hierin voorkomen, want ook hier bestaan er verschillende groepjes zoals de East-side. En Ali's hondje, 2 Pac, komt ook in voor en levert goed werk.

Je begint met Ali te leren kennen, waar die woont, waar die in rijdt en wat zijn stijl is. Evenals zijn vrienden, vijanden en vriendin. Kort daarna wordt die in de politiek opgenomen en begint zijn 'Keep it real' campagne, waar die veel doet in Engeland. Zijn ideeën brengen veel goeds mee, want wie heeft nou wat aan wiskunde of Engels op school? Precies. Het verandert gewoon in wiskunde op z'n gangsters. Probleem aan buitenlanders? Geen probleem. Alle mooie 'bitches' binnenlaten en de rotte appels weigeren. En zo heb je vele anderen nuttige ideeën. Als kandidaat, wordt Ali ook vaak bij betrokken bij projecten en andere campagnes, zoals over pesten, huis-aan-huis handtekeningen verzamelen en een beleids-discussie. Uiteraard bakt G er helemaal niets van en doet het op zijn eigen manier. Zijn taak houdt ook in het inspecteren van goederen, zoals drugs, wapens en verboden porno en het bijwonen van een oorlogsbespreking tussen wereldleiders. Wederom maakt Ali daar gebruik van en stopt drugs in de drank van alle wereldleiders en neemt hij het voordeel om alle wiet en skunk te gebruiken in de inspectie ruimte met zijn maten terwijl ze harde Duitse porno zitten te kijken.

Voordat er een hevig discussie ontstaat tussen de wereldleiders, neemt de minister Ali mee een Chequers, waar alle wereldleiders daar verzamelen om wat champagne te drinken voor de discussie. Ali kan het dan niet laten om sex te hebben met zijn vriendin op het moment dat de Engelse minister met een Afrikaanse ambassadeur een privé-gesprek hadden. Toen ze terugkwamen naar de hoofdzaal dacht iedereen dat ze met elkaar bezig waren. Geweldig stuk.

Een flauwe komedie waarin mislukte gangsters en listige ambtenaren elkaar's vijand zijn.

2 van de 3 Cohen achter de rug, binnenkort naar het minst leukst gevonden: Brüno.

Zulke horrors over gevaarlijke dieren die ergens vandaan komen of ergens uit zijn gesnapt zijn altijd lekker vermakelijk om naar te kijken. Meestal vanwege de bruutheid en gore.

Dit is niet echt een hele geweldige horror en scoort niet echt geweldig bij mij. Op de genre horror moet een horrorfilm ècht geweldig zijn en tot zover zijn er uitermate weinig horrors die geniaal zijn.

Als eerst is deze film over de 30 jaar en ik moet zeggen dat er weinig films van zo'n kwaliteit worden gemaakt (op heden niet, dus moet je nagaan hoe geweldig dit was in 1980). Er zijn goeie locatie's gekozen, met name het riool. Een donkere, nauwe doolhof waar een confrontatie met een gevaarlijke alligator je goed weet te schrikken. Er zitten een aantal leuke scènes bij, waaronder de 'alligator partycrasher' stukje. Aardig brute kills en een boeiend verhaal.

Een klassieker onder de alligatorfamilie.

''And one time, at bandcamp...''

Wat een heerlijk en verfrissende komedie.

Voor mij blijft dit bestempeld als ultieme 'sex-issue' film. Er ontstaan hier genoeg belachelijk, leuke situatie's en gebeurtenissen.

Het verhaal gaat over een groep jongens die koste wat het kost voor hun eindexamen/gala hun eerste keer moet halen. Terwijl ze van alles en nog wat doen, hulp inschakelen (o.a. een sexboek), voorbereiden en een date zoeken gaat er van alles mis. Zo onstaat er problemen en dat meestal aan je vrienden te danken (de enige echte Stifmeister).

Er komen genoeg leuke personages in voor, waar de acteurs/actrice's in zulk films of series vaak schitteren. Qua personages blijft Jim diegene die de meeste problemen en vaker voor schut staat dan iedereen (het strippen voor een bloedmooie meisje, niet het lef hebben om het met haar te doen en dat allemaal nog eens online). Ook de MILF-hunter Finch kan er wat van, met z'n 'toiletincident'. Stifler blijft hoe-dan-ook een klootzak die zoveel mogelijk moet verpesten. Maar die kan geweldige feestjes geven. En dan - zo ongeveer het enigste volwassene/ouder personage (van alle vergelijkbare films) die erg leuk uitgewerkt is - Jim's vader (Levy), met z'n geweldige hulp, tips en porno-aankoopjes om z'n zoon voor te bereiden... ''Shaved''

Locatie's zijn goed op beeld; huizen, feestjes, toiletten, bedden... en de school. De relatie's tussen vrienden en vriendinnen zijn goed en duidelijk uitgewerkt en - erg belangrijk - de tempo. Dat zit er goed in, begint aardig goed, eindigt voorspelbaar natuurlijk maar uitstekend.

Dit is gewoon een soort van 'feel good' komedie die je in je jeugdige jaren een keertje moet zien.

''Don't forget your penis cream.''

Een geweldig en balancerende 2de deel.

Het begint weer met de 4 vrienden, die allen hun examenjaar afsluiten en tegen de 12 weken zomervakantie gaan. En dat besteden ze natuurlijk aan 1 of 2 dingen: feesten... en vrouwen.

Helaas gaat het niet gesmeerd en wordt hun feestje bij de legendarische Sitfmeister onderbroken. Gelukkig kunnen ze nog een vakantiehuis huren die tegen een meer aankijkt. Wat een geweldig locatie en een creatieve ideebrenger om zelf met een paar vrienden ook zoiets te gaan houden. Heerlijk en verfrissend om zo een vakantie door te brengen.

Personages zijn natuurlijk hetzelfde, alleen komen er een klein aantal bij. Stifler's broertje, het aankomende 'meister'. Ook zijn er genoeg belachelijk leuke situatie's verzonnen, waar meestal Jim het moet treffen. Een aantal leuke stukjes zijn het binnendringen en het rollenspel spelen bij potentiële lesbo's, beide feestjes, vader en zoon onder elkaar (met Levy; geweldige acteur), Michelle en het gevreesde 'Band camp' en natuurlijk alle voorbereidingen die sommige vrienden doen om hun toekomstige partner mee te verrassen.

Toch is het besluit van Jim voorspelbaar, hij neemt geen hottie maar wel een nottie. Maar wat je niet zou verwachten is dat Nadia met een nerd als Sherman het zou doen. Het is dus niet helemaal voorspelbaar, wat bij zulke verhalen juist is.

Het verhaal is voldoende om een leuke film van te maken, met hilarische momenten, geweldige personage's en een schitterende locatie.

Tot zover blijven de American Pie delen op één stevig lijn het goed doen.

''I told you, trust the Stiffmeister. Meister means ''master'' in German.''

Het 1ste deel van de American Pie spin-off.

Dit dwaalt vreselijk af van de originele. Natuurlijk draait het om tieten, bipsen, alcohol en ballen. Maar van het oude cast merk je weinig, op enkele na.

Als kijker volg je Stiffmeister junior Matt, Steve's broertje en mogelijke opvolger. Net als Steven, is Matt een dondersteen en probeert van elk situatie een chaos te maken. Bij een diploma-uitreiking was het weer raak en kennelijk heeft het bestuur van school er schoon genoeg van. Als 'straf' wordt die verplicht met een gedeelte van de school naar een kamp gestuurd. Het is alleen niet zomaar een kamp, maar de beruchte Tall Oaks Band Camp, een plek waar Jim zijn eerste intieme ontmoeting met een trompet te danken heeft. Matt wilt zijn broer opvolgen d.m.v. sekstapes en ziet zijn kans om camera's in de douche- en kleedruimtes van de dames te verstoppen. Naast zijn honger naar vrouwelijk vlees, is er een reden waarom ze in Tall Oaks Band Camp verblijven; er is namelijk een toernooi waar vele bands bij betrokken zijn. En zo begint Matt met zijn avontuur op een gebied waar die nooit aan heeft gedacht om een keer van dichtbij te zien.

De personages stellen natuurlijk niets voor met die van de andere delen. Zo zijn de macho's en nerds vervangen door muzieksufferds. Kebbel als aanvoerdster van de team, Earles als de ultieme nerd-nieuwkomer en andere leden zoals een Chinees die als een rapper gedraagt en bekakte leden van rivaliserende muziekbands. Als troost heb je natuurlijk Jim's vader, Mr. Levenstein hier met z'n wijze adviezen en absurde gesprekken, bij verre één van de beste personages van alle films. En natuurlijk de Sherminator, die zo op zijn eigen manier de Stiffmeister een lesje wil leren. Voor de rest lopen er nog genoeg mooie vrouwen en vliegen er genoeg bh's en topjes rond.

De film is best vermakelijk. Er zitten wat flauwe grapjes, omdat verschillende bandleden elkaar op hun eigen manier te grazen nemen, dus dit is wat anders dan de vorige 3 delen. Maar de film kijkt wel lekker weg en is niet erg langdradig. Gelukkig heb je hier ook wat leuke stukjes, zoals hoe Matt als nieuwkomer gedraagt en zijn manier van aanpak bij sommige leden.

Dit staat absoluut niet dichtbij de andere delen, maar kan gerust wel in hun schaduw staan.

''Stifler. My name, my legacy, my curse.''

Deel 5 van de beruchte American Pie-reeks en spin-off nummer 2.

Dit is gewoon American Pie 2 in herhaling, maar dan slechter. Véél slechter.

Het verhaal gaat over één van de vele Stifler's, een gestoorde familie vol met vrouwenverslinders. De Stifler waar dit over gaat is dat echter niet. Hij heeft wel een 2-jarig relatie met een mooi meid, maar die is nog niet klaar voor haar 1ste keer en Erik Stifler kan er maar niet op wachten om zijn familie-reputatie hoog te houden. Hij krijgt een vrijbrief van zijn vriendin om een weekend helemaal los te gaan en te doen wat die maar wilt, zonder enig vorm van consequentie. Een ware Stifler zegt geen nee en Erik dus ook niet. Samen met 2 vrienden, liters bier, drugs en gedachtes wat alleen maar over seks gaan vertrekken ze richting een universiteit met maar twee doelen; meedoen met de Naked Mile-race en Erik's maagdelijkheid laten verliezen.

De personages hier zijn de Stifler's; Erik en Dwight. Dwight is een echte Stifmeister en is een 'kampioen' van de campus, ook zijn reputatie bij de vrouwen is hoog en dat is iets wat Erik nou ook wil. Ook komen Erik zijn vrienden aanbod, die een grote rol hebben tijdens de Naked Mile-race en feestje wat volgt. Levy als Mr. Levenstein komt er uiteraard weer in voor en is, zoals elke deel, voor mij niets minder dan een pluspunt. En er komen zelfs een legioen aan 'kleine mannetjes' in voor. Tot slot mogen de vrouwen hier niet ontbreken en - tot zover ik weet - gaan ze in dit deel het meest ver wat betreft naaktheid dan alle andere delen.

Qua humor was het vaak flauw en werd het nergens echt grappig. Dit leek eigenlijk meer op een doorsnee drugs, alcohol & sex film dan een American Pie. Ik had het gevoel alsof ik niet naar een American Pie film zat te kijken toen ze begonnen met de race, het hoort er gewoon niet bij. Niet al te erg, want vanaf deel 4 beginnen ze toch vreselijk af te dwalen. Een aantal stukjes wat ik een beetje leuk vond is het beginstuk, de race zelf, het feestje daarna en wat stukjes tussendoor. De rugby wedstrijd met de kleine mannen vond ik nogal overbodig en niet grappig.

Zoals ik al eerder heb vermeld is dat dit een American Pie 2 in herhaling is. Hier gaat het dus om maagdelijkheid, het omgang en prutsen ermee en toch uiteindelijk voor iemand anders kiezen terwijl je voor een supermooiere kan gaan. Als je deel 2 hebt gezien, heb je deze ook al - een soort van - gezien. Alleen zal je bij deze teleurgesteld worden en bij deel 2 juist niet.

Tijd geleden gehuurd... Er zijn (duidelijk) betere films over moderne oorlogen in verre landen.

Een geheel onbekende cast, ik kende niemand uit andere films. Het zou prettig zijn als er 2 - 3 bekende namen in zulke films komen, gezichten die je herkent en ervan weet dat het niveau nog in balans zou zijn.

De confrontatie met guerrillas vond ik toch nog volgbaar en goed op beeld. Af en toe zag het er op z'n amateurs uit, maar ik heb het idee dat ze hun best hebben gedaan en alles uit de kast hebben gehaald om dit te maken.

De vooruitgang was af en toe saai. Het is helaas niet interessant en boeiend genoeg om de leven van Amerikaanse soldaten daar te weergeven.

''Here's a thought: Grow a sack, fill it with some balls, magically sprout a dick, shove it up your arse and start f*cking yourself like, 'Yeah, baby!'.''

Het laatste hoofdstuk van de geweldige American Pie trilogie. Natuurlijk gaat het verder met andere personages in andere studie jaren, maar de eerste 3 blijven het beste.

Ik heb me weer laten vermaken door alle idiote situatie's die hier ontstaan. Zelfs tijdens een trouwerij weten de jongens het niet netjes en soepel te houden. Er gaat werkelijk van alles mis, van een compleet uit de hand lopende diner tot wel schaamharen aan je taart.
Er zijn genoeg nieuwe personages bijgekomen, waaronder de ouders en zusje van Michelle. Je zou denken dat het ook zulke 'geeks' zijn, integendeel. Het zijn juist sjieke mensen, Michelle's zusje (Cadence) is ook een hele mooie meisje. Een ware aanleiding om een laddercompetitie te starten tussen Stifler en Finch, elkaar's vijanden in elk deel. Er zijn ook helaas wat trouwe personages weg, waaronder Oz en Victoria, helaas zonder uitleg of wat dan ook. Zelfs hun naam werd niet genoemd. Had het liever gezien als een compleet groepje, aangezien dit het laatste deel is waar de meeste aan meedoen. Gelukkig duikt Jim's vader (Levy) in elk deel op en probeert, hoe gênant het ook is, z'n zoon te helpen met elk probleem door z'n eigen wilde verhalen en ervaring bij te brengen. Duidelijk één van American Pie's beste personage.

Er zijn genoeg leuke omstandigheden en uit de hand gelopen situatie waar je met droge en hilarische momenten wordt verrast. Het vrijgezellenfeest met 2 bloedmooie strippers, voorbereidingen voor het feest met Stifler, de homobar, het etentje en andere momenten waar vele bij elkaar komen om het te vieren. Alleen vond ik dat er teveel tijd en film werd gestoken aan momenten voor de bruiloft en niet tijdens. Het zou leuk zijn geweest als tijdens de bruiloft het ook af en toe mis gaat. Daar mocht wat meer tijd in worden gestoken.

Verhaal is lekker afsluitend, sfeer is prima, genoeg hilarische momenten en nog steeds hetzelfde, toffe personages.

De eerste 3 American Pie films blijven heerlijke, verfrissende zomer-gevoel films met topless dames, wilde feestjes, vakantiehuisje naast een meer, wie-de-beste-is-concurrentie en natuurlijk bier... heel veel bier.

Een verrassend goeie misdaad met huurmoordenaars.

Clooney acteerde uitstekend, dat geldt voor de overige acteurs. De personages waren goed gespeeld. Het verhaal is niet echt iets nieuws, maar het wist mij te boeien. Het begint vrij rustig, ergens in Zweden met een prachtig landschap en een knusse hutje... Een soort van droomomgeving voor winterliefhebbers. Daarna krijgen we een schietpartij wat afloopt met het exacte reden waarom je als beroepsmoordenaar nooit een liefde of dichte vriendschap moet hebben. Ik snap trouwens niet dat z'n aanwezigheid in Zweden een klusje was, want daarover werd verder niets uitgelegd. Het is dus een raadsel waarom die daar was en wat die daar moest doen.

Om even bij te komen en om op z'n volgende opdracht te wachten, mag die op 'vakantie' in een prachtige dorp in Italië (Castelvecchio). Een prachtige, rustige, mooie dorp waar een bezoek om haar mooie natuur park te bezichtigen geen slecht idee is. Zijn opdracht is om een speciale wapen te maken dat een doelwit zonder aandacht en met verwarring kan uitschakelen (het zat een beetje aan te komen dat ze zijn eigen geweer tegen hem zouden gebruiken). Ik moet zeggen dat het een hele mooie geweer is, een soort Amerikaanse 2de WO karabijn gemixt met een scope van een Springfield. Tijdens zijn verblijf en het maken van het wapen, ontmoet die een aantal mensen uit het kleine dorpje, waaronder een priester en een prostituee, die uiteindelijk met Clooney een romantische relatie krijgt. Na het doorgeven dat dit z'n laatste klusje wordt, wilt zijn werkgever in slagen om hem te doden (zal vast een routine zijn in het assassin-circuit). Het zat er al aan te komen. En over Clooney's dood, nadat die al z'n tegenstanders natuurlijk uitschakelt, kon ik niet met een open mond naar kijken... Want dat zat er ook aan te komen.

De 3 dames die hierin voorkomen zijn absoluut geen schade voor je ogen om naar te kijken. Vooral Clara, want van haar kon je het meeste zien. Echt een prachtig lichaam (ik had haar trouwens wat jonger geschat). De vrijscènes duurden ook niet aan de korte kant en lieten wat zien, geheel van Clara en deels van Clooney. Dat van Clara vond ik helemaal niet erg om naar te kijken.

De film bevat niet al te veel actie en executie-opdrachten, op het begin, (wat geen minuut duurde), wat achtervolgingen en het eindconfrontatie, na. De film concentreert zich op Clooney's opdracht en contacten. En natuurlijk alle geweldige beelden van het Italiaanse dorpje en omliggende landschappen.

Een aardige film van Clooney met een vrij goed tempo en opbouw.

Een slechte horror, niettemin vermakelijk genoeg.

Zeker niet al te slecht vergeleken met wat op heden aan 'killeranimals' op film komen. De CGI was niet al te best, maar voor '97 (en voor zo'n soort film), was het nog wel te doen. Acteurs en acteren waren af en toe misplaatst en slecht, maar J.Lo zorgde ook voor de nodige afleiding.

Vroeger als kind spannend en eng gevonden, maar nu stukken minder.

Absoluut geen geweldige film, maar te doen voor een keer.

''You. You. You're good, you. You're good. You're better than good. You're real good.''

Een prima 2 deel, al blijft deel 1 beter. Dit is niettemin een vermakelijk vervolg.

Het verhaal volgt wederom maffiabaas Vitti en psychiater Sobel. Nadat Vitti uit de gevangenis komt en Sobel geen andere keuze krijgt dan om Vitti te zorgen voor de komende weken, beginnen alle problemen opnieuw. In de maffiawereld dreigt er oorlog te komen tussen familie's en nu Vitti terug is gekeerd, kunnen ze niet nog een gevaarlijk persoon op straat hebben. Wederom gaat het weer om de leven van Vitti en alleen Sobel kan hem met zijn therapieën redden om als een 'normaal' persoon een deel van de maatschappij te worden. Vitti staat daar echter niet op te wachten en gaat gewoon door met criminele activiteiten met zijn mannen.

Er komen nieuwe personages aan bod, maar ook vele van deel 1 komen hier voor. Kudrow als Crystal's vrouw, Sobel junior en Jelly (in een minder grappig rol dit keer) zijn een aantal van deel 1. De nieuwe personages bestaan uit maffialeden, zoals bazen van 2 familie's, een aantal gangsters die erbij horen en stripclub danseressen. De politie, S.W.A.T. en de FBI komen ook in voor, waaronder een vrij mooie FBI agente. En als laatst wordt er ook een maffiaserie opgenomen door een rare regisseur en een Australische Italiaan als gangster. De personages hier zijn een stuk minder dan die van Analyze This.

Er zitten echter wel een paar leuke momenten. Zoals Vitti die bij Sobel samenwoont, Vitti's legale banen; als autoverkoper, juwelier en in de horeca. Vanzelfsprekend houdt hij het maar 1 dag vol per baan, alleen zijn baan als adviseur bij de maffiaserie probeert die zo lang mogelijk vol te houden, dit als dekmantel. Het etentje met Sobel en Vitti. Sobel's verlamde mond, een hele grote overval-klusje, Sobel's woede, Vitti's huilmomenten en als laatst de bloopers tijdens de aftiteling. Dit is altijd leuk om te zien. Jammer dat het vorige deel dit niet had gemonteerd. De Niro laat je altijd glimlachen wanneer die telkens met zijn schuddende wijsvinger naar Sobel wijst en hem complimenten geeft.

Ook hier vallen sommige locatie's op. Zoals het gehele set van opname van de serie, de plek waar de transport wordt overvallen en Sobel's huis speelt ook een groter rol in.

Wat actie betreft zit dat er prima in. Zelfs een beetje meer dan deel 1, maar de meeste actie komt van de goudtransport overval. Er zit zelfs een achtervolging in en de ouderwetse afrekeningen mogen natuurlijk niet ontbreken.

Crystal en De Niro doen het nog steeds prima als duo. De speelduur is wel korter dan het vorige deel, dus dit is ietsje sneller klaar dan dat het saai begint te worden.

Natuurlijk zal deze nooit het 1ste overtreffen, maar dit is geen overbodige vervolg. Als ze maar geen rare ideeën krijgen om een 3de deel te maken.

''Like I feel the juices rushing back to my balls as we speak.''

Grappig film met een leuk verhaal.

Het verhaal volgt 2 totaal verschillende mannen met ieder een eigen verantwoording in hun vak.
De Niro speelt een veteranen maffiabaas die problemen heeft met zijn gezondheid. Crystal is een psychiater, die letterlijk tegen een aantal 'vrienden' van Vitti knalt. Om problemen op te lossen geeft die zijn kaartje. Toevallig moet maffiabaas Vitti zich laten onderzoeken door een psychiater, maar dat niemand mag het merken. Sobel wordt telkens hilarisch onderbroken en gedwongen om naar een klant te gaan die je het liefst niet wilt behandelen...

De personages zijn lekker simpel en vol met humor. De Niro is een kalm, maar snel aangebrande maffiabaas die je het liefst je nek om wilt draaien als je een verkeerde opmerking maakt. Diep van binnen heeft die meer problemen dan dat je zou verwachten... Crystal is een psychiater die zijn cliënten af en toe zat is en hun het liefst wat motivatie toe wilt schreeuwen. Alsof een gevreesde maffiabaas als klant niet al een probleem is, gebeurt dit op een tijd dat die wilt gaan trouwen. Zijn bruid is Kudrow (Phoebe uit Friends) die het niet al te kalm opvat dat haar aanstaande een maffiabaas als klant heeft. Er komen ook een aantal familieleden van Sobel en zijn bruid voorbij, zoals de ouders. Vitti's beide familie's komen ook voorbij. Niet alleen zijn vrouw en kinderen, maar ook zijn collega's, rivalen en vrienden zie je de hele film door. Die gasten brengen ook genoeg humor mee en zijn grappig, met name Jelly. Waar er criminaliteit heerst, zijn wetbeschermers er altijd bij. De FBI natuurlijk, die het moeilijk maken voor zowel Vitti als Sobel. Uiteindelijk zit er wat meer achter sommige personages dan verwacht. Het gaat immers over de maffia...

Er zit zat humor in, evenals geweldadige schietpartijen tussen verschillende maffialeden. Enkele leuke stukjes zijn scènes wanneer Sobel wordt meegenomen om naar Vitti te gaan, Vitti's huilmomenten, het bespreken van problemen tijdens therapiesessies (over Vitti's moeder, Freud en over moord). Sobel's feesten en trouwmomenten die door Vitti bezocht worden zijn ook erg leuk, vooral wanneer Vitti het zat wordt om telkens als een crimineel gezien te worden. Wanneer Sobel als informant werkt voor de FBI tijdens een etentje met Vitti en zijn mannen zitten ook een aantal leuke stukje bij. En uiteraard een memorabele scène onder de komediefilms; Sobel als vertegenwoordiger bij een grote maffiabijeenkomst. Zijn manier van praten, zijn houding en stijl zijn al geweldig... Er zitten dus genoeg hilarische momenten waar maffiamomenten en -termen leuk worden overgebracht.

Aan aanslagen en afrekeningen komt deze film ook niets te kort. In de maffiawereld zitten altijd lui die stiekem van elkaar af willen komen, met of zonder de familie's toestemming. Er worden van beide partijen telkens hitmans gestuurd totdat de ene van de ander verliest. Omdat Vitti ook een vijand heeft, heeft die ook met verschillende aanslagen te maken. Er is ook een stukje wat Vitti droomt wat van
The Godfather vandaan komt.

De locatie's zijn ook prima gekozen. Van beelden van warme dagen in Miami tot een schietpartij bij een sloopterrein. Ook de locatie's waar de maffiafamilie's eens per zoveel jaar afspreken komen aan bod. De speelduur neemt niet al te veel tijd in beslag, al kon de film met 90 minuten voldoende zijn.

De film zou niet geslaagd zijn zonder de prachtige samenwerking tussen Crystal en De Niro. Ze doen het hier perfect. Er is een klik en qua misdaad-komedie zijn ze een uitstekend duo. Het is ook leuk om te zien hoe De Niro's personage langzaam veranderd en meer op een psychiater zelf lijkt te veranderen.

Een prima komedie voor een avondje.

Slechte insectenfilm.

Een goedkope film met slechte acteerwerk en crapeffects. Ook waren de kills niks.

That's it in a nutshell.

''Never trust your neighbour.''

Een hele spannende thriller.

Na een aantal films waarin de buren als verdachte worden gezien (Disturbia, Lakeview Terrace), werd het tijd om aan deze te beginnen. Ook wou ik deze al maandenlang zien, maar er kwam altijd een andere titel in zijn plaats.

Om te beginnen is het verhaal goed bedacht en uitgewerkt. Er zitten genoeg verrassingelementen in en een goed en rustig opbouw met wat feestjes en etentjes tussen de buren en bouwt zich op tot verdere spannende ontdekkingen. De personage's van de buren zijn erg mysterieus en wekken vraagtekens zoals wie zijn ze in werkelijkheid, waar zijn ze mee bezig, wat zal dit en dat zijn, etc. De personage van Bridges is ook een interessante; een slimme hoogleraar die bezetten was van terrorisme en alles wat er mee te maken heeft sinds de dood van z'n vrouw. Ik werd dan wel heel benieuwd naar dat 'foute actie' wat het leven van z'n vrouw heeft gekost. Gelukkig werd dat opgehelderd door wat flashbacks. De FBI onder leiding van z'n vrouw leken net amateurs, 2 raakten gewond door kinderen nota bene... Inderdaad een (zwaar) mislukte actie.

Wat ik nog interessant vond was hoe Bridges al het verleden van Robbins' personage beetje bij beetje ging doorspitten en zo tot een verschrikkelijke ontdekking kwam. Daarnaast ondersteunt de soundtrack elke scène om het zo spannend mogelijk te maken. Er werd trouwens uitstekend geacteerd, zowel van Bridges als Robbins.

Wat nog knap en tegen alle verwachting is natuurlijk het einde. Dat ze Bridges zover hebben gekregen dat die onbewust met een bom richting het juiste doel reed en het zo van binnen het gebouw te vernietigen. Goed en zeer verrassend gedaan. Uiteraard werd uit onderzoek getoond dat het om een 'one man mission' ging en er geen verdere verdachtes erbij zouden horen. Precies waar die les over gaf over dat explosie door Scobee, waar ze ook van 1 persoon ervan uitgingen. Een keertje geen happy ending waar de goeie het overwint. Het einde van Robbins was dat die met z'n hele gezin ergens anders zou gaan verhuizen... meer aanslagen? Wie weet.

Toch nog een uitstekende thriller waarin doodnormale en vriendelijke mensen met een gezin misschien in werkelijkheid levensgevaarlijke terroristen blijken te zijn. Het zal in werkelijkheid misschien ook zo zijn (niet te overdreven), maar dit toont het op een realistische manier.

''The more things change, the more they stay the same.''

Een redelijke film.

Dit is weer wat anders dan een groepje criminelen die banken of een waardetransport beroven. Hier gaat het om medewerkers van een bekend transportbedrijf.

Het is inderdaad een verhaal met potentie, wat niet helemaal goed wordt uitgewerkt. Zo'n belangrijk en gevaarlijke baan, waar je allerlei waardevolle documenten en miljoenen aan geld transporteert, brengt je toch in verleiding om er wat mee te doen en je kennis over het bedrijf en transportwijze toe te passen door het naar je voordeel te laten werken.

Personages zijn best te doen, met name Ty, een oorlogsveteraan die het op een voorwaarde doet, Mike (Dillon) is het brein en de 'aanvoerder', Baines (Fishburne) als losse kanon en andere personages vertolkt door bekende acteurs waaronder Reno en Ward.

Het duurde even voor het echt op gang kwam, dus wat betreft tempo valt het allemaal mee. Maar het was wel een opbouw van ruim 30 minuten, dus dat maakte je extra nieuwsgierig naar wat er komen gaat. Er zitten wat spannende moment, zoals een achtervolging, jagen op een getuige en het confronteren van een agent. Qua realisme is het best te doen, zoiets lijkt me realistisch om te gebeuren bij een groep beveiligers die een grote verleiding niet kunnen weerstaan. Alleen lijkt het me zeer sterk dat ze er zonder kleurscheur vanaf willen komen, waar ze hier overtuigd zijn om het wel te lukken.

Ondanks een goed aanwezigheid van een bekende cast, is het uitwerken van het verhaal niet echt geweldig goed. Hier had inderdaad wat meer ingezeten.

Toch nog een redelijke wegkijk misdaad voor een saaie avond.

''Rules are made to be broken. Or stabbed by a spiky shoe.''

Een vermakelijke actie/avontuur/komedie filmpje met Chan.

Ik heb me prima mee vermaakt en bij sommige stukjes lekker gelachen.

Het verhaal volgt Fogg, een uitvinden en wetenschapper die helaas niet zo bekend en befaamd is als de rest van zijn collega's. Ondertussen is er in de Bank van Engeland ingebroken en heeft een dief een heilige en waardevolle boeddhabeeldje meegenomen. De dief is niemand minder dan Jackie Chan. Achtervolgd door een leger agenten, besluit Chan zich schuil te houden bij Fogg en om zich niet op te laten vallen, neemt die een baan aan bij Fogg als hulpknecht. Tijdens een bezoekje aan de Academie voor Wetenschappen, neemt Fogg een riskante weddenschap; hij moet de wereld binnen 80 dagen rondgaan en weer terug in London zijn. Als het hem lukt, treedt de voorzitter, Lord Kelvin af en neemt Fogg zijn plaats in. Mislukt die, dan verliest Fogg zijn laboratorium en uitvinden en hij mag bovendien niet meer de Academie betreden.

De personages zijn leuk verzonnen en worden door een 'handjevol' bekende acteurs gespeeld. Over Chan hoef ik niet te zeggen natuurlijk. Coogan doet het goed als slimme uitvinder die zo nu en dan op een grappig manier bepaalde zinnen zegt. De France is uiteraard geen doorn in de oog en heeft ook een leuk personage die beide mannen goed ondersteund met hun reis. Ze worden achterna gezeten door de niet zo snuggere detective Fix (gespeeld door Bremner, bekend van de PotC-reeks), Schwarzenegger als de verwende Turkse prins Hapi, Natalie Denise Sperl als een figurant van geen minuut, maar mooi genoeg om haar uiterlijk te onthouden. Zelfs Schneider als zwerver komt ook hier in voor, geniale vent en leuke rollen. En een niet opvallende John Cleese als een Scotland Yard sergeant. Op een verlaten woestijn komen de gebroeders Wright ook aan bod, niet minder dan Owen Wilson en Luke Wilson (gebroeders Wilson). De slechte Chinese leidster word door Maggie Q gespeeld en er komen nog tientallen krijgers voor en uiteraard de 10 Tijgers. Zelfs Van Gogh duikt ook eventjes op...

Het reisje duurt wel even en dat is te verwachten, aangezien de film tegen de 2 uur duurt. Ze bezoeken vele landen en zijn te gast bij vele tradities en culturen. Om te beginnen is hun vertrekland Engeland. Andere landen komen ook aan bod. Zo heb je Turkije, India, Amerika, Frankrijk en natuurlijk China. Zo komen o.a. Istandbul en Parijs aan bod, waar je wat leuke shots ziet van gebouwen, kledinggewoontes en straten. Uiteraard zit de tempo er redelijk in, waar ze niet per land een kleine 5 minuten aan verspillen, maar ietsje maar aangezien ze telkens in de problemen komen of verhinderd worden. Af en toe waren de effecten niet zo mooi en dan heb ik het over de overdreven effecten van de Chinese muur en hoe ze per trein van land naar land reizen.

Er zit behoorlijk wat actie in. Elk land, weer trammelant. Gelukkig is Chan erbij om Chinese moordenaars en andere lijfwachten en soldaten te lijf te gaan. Vooral het gevecht met de 10 Tijgers vond ik wel spectaculair. Maar ook het geweldige stoeipartij met moordenaars in Parijs, perfect gecombineerd met komedie. Al dat vechten en knokken kan dat wat ruimte maken voor wat 'rust' zodra ze in Turkije zijn aangekomen. In India worden ze natuurlijk weer aangevallen door een kolossale reus die Chan - vastgeboeid aan Fix aanvalt.

Naast alle actie kan je per land genieten van de beelden, zoals Parijs - lekker felgekleurd en vrolijk. En dan India, wat donkerder en dicht en dan China, met al dat natuur en bergen, zonder enig snufje moderniteit. Amerika komt ook aan de buurt als een modern en vrij smerig land, vol met bedelaars en zwerfafval.

Uiteindelijk lag het iets anders dan Fogg van zijn trouwe knecht aannam. Het was dus Chan die het beeldje had gejat en dat voor een bepaald reden. Iets wat Fogg niet wou begrijpen, omdat die zich als verraden voelt, omdat niet alleen Chan maar ook De France erbij hoorde. Er komt dus een tijd dat ze schoon genoeg van elkaar hebben en ze een eigen richting gaan. Totdat het weer mis gaat en ze heel toevallig herenigd zijn en zo na een goedmakers praatje verder gaan met hun reisje. Voorspelbaar, maar toch vermakelijk.

De humor vond ik prima en was flink aanwezig. Naast het vechten in elk land, gaat het ook hilarisch mis in elk land. Om te beginnen Chan's zogenaamde vaardigheid om Frans te spreken, zijn 'vrienden die ook mee wouden helpen met zoeken naar een persoon' (terwijl die gewoon met ze aan het vechten was, maar niet Fogg wou alarmeren), kritiek op bepaalde schilderijen en kunstenaars, hun ontmoeting met prins Hapi, zich verkleden als Indische vrouwen, Chan's moeder die iedereen dronken wilt maken tijdens een feestmaal, het ontmoeten van een Chinese wildplasser, Fogg's opleiding tot zwerver, het tegenkomen van gebroeders Wright in de woestijn en met een bemanning en een tepelloze kapitein hopeloos op zee varen en meer. Kortom, genoeg leuke stukjes waar je misschien om de een of de ander wel van gaat lachen.

De film heeft best aan lange speelduur en af en toe nam ik wat pauzes, maar deze film heeft zowel qua avontuur aan te bieden, wat misschien de jongere kinderen wat meer aanspreekt, maar toch rijk aan komedie en actie is. De tempo zit er redelijk in, sommige bezoekjes bij bepaalde landen gaan sneller dan een ander, maar het wordt niet uitgerekt of erg traag.

De meeste films van Jackie Chan zijn al leuk, qua vechtprestaties als zijn humor. Maar deze film heeft het niet geheel aan hem te danken, maar zeker niet zonder hem. Gewoon een prima avonturenfilm wat je doet denken aan Shanghai Noon (vanwege de tijdperk en settings) / Wild Wild West (Fogg's uitvindingen en andere mechanische foefjes), met een prima muziek wat een beetje als die van The Mummy lijkt.

Prima filmpje voor tussentijdse vermaak (van 2 uur!).

''The best weapon against an enemy is another enemy.''

Een prima film met Van Damme.

Het verhaal bestaat uit corruptie en wraak. Voor een simpellijkend verhaal is er best veel mee gedaan, want het gaat hier om verschillende partijen die met elkaar werken en dan weer niet. Het heeft dus extra uitleg en wat nadenken nodig en dat is wat je nog scherp houdt. Het gaat over een doelwit dat beide huurmoordenaars willen, de ene om geld en de ander om wraak. Na een mislukte poging om het doelwit uit te schakelen, om zo hun identiteit te verliezen en zo zelf doelwitten worden, gaat het een ander kant op. Er is ook een ander partij aan het meedoen. Uiteindelijk gaat het over loyaliteit, geld, macht en wraak.

De personages waren niet zo geweldig. Het acteren was - zoals eerder vermeld - stijfjes en dat zag ik vooral bij Van Damme. Hij heeft ook een leeftijd bereikt waar de bepaalde kunstjes niet meer kan doen, plus hij kijkt suf uit z'n ogen. Maar toch speelde die zijn personage diudelijker en beter, want je komt achter te weten dat Brazil geen gastheer is die sociaal of van gezelschap houdt, daar slaagt Van Damme wel goed in, op een wat houterig manier. Met Adkins ben ik niet zo bekend mee. Zijn rollen in bekende films zijn erg klein en de wat grotere rollen bij de meeste films zijn niet zo bekend. Ik heb hem in Ninja zien spelen en daar was die niet zo geweldig. Een voordeel van Adkins is zijn lichaam, een lichaam dat elk man wenst te hebben. Voor de rest wekken de badguys weinig interesse, de ene wil wraak en de ander geld. SImpel zat dus. Marija Karan vind ik wel een supermooie vrouw en vond het prettig om haar op beeld te zien. En aangezien de film in Oekraïne of Roemenië afspeelt, hadden ze wat meer vrouwen van daar een rol gegeven, want de meeste jonge vrouwen die daar rondlopen zien er echt geweldig uit.

Het is een film met Van Damme, dan kan je dus op 1 ding rekenen: en dat is actie. Tot mijn verbazing vond ik de actie wel goed, duidelijk en volgbaar. Het is dus niet slordig of verwarrend. En er komen zat wapens aan bod, kruisboog, messen, ouderwets pistolen en zelfs een 'sentry gun'. De gemaakte kills zijn niet zo boeiend, maar Marija's dood was wel een bloederige dood.

Wat ik wel opvallend vond was de kleur van de beelden, dat zag er allemaal hetzelfde uit; grijs en grauw (om het zo maar te noemen). De laatste 'move' van de professionals zag je ook al aankomen en er waren andere dingen die voorspelbaar waren (wel voor de hand liggende).

De film sluit af met een mooi nummer en een goeie einde (Van Damme's enige tranen in de hele film, bewijs van emotie bij een huurmoordenaar).

Een film van JCVD die je als fan een keer moet zien, maar voor de rest is het in geen opzicht speciaal.

Ik heb die van '76 niet gezien, maar had deze eerder kunnen vinden... en zo dus bekeken.

Totaal niet tegengevallen, genoeg actie. Er zitten wel genoeg opvallende fouten in, dat is dan weer jammer aangezien er met meer werk en afwerking vele fouten zo konden worden rechtgemaakt. Je hebt zo een groepje junk-criminelen die makelijk groepjes elitesoldaten (of S.W.A.T.) aankonden.

Het is een film waar je niet van zult slapen, want na de intro. en na ong. 20 minuten, krijg je genoeg actie te zien. Het is een standaard actiefilm, met een aantal voorspelbare stukjes, een film waarin er een verrader tussen is maar toch een film met goede spanning en sfeer.

Goed verhaal, redelijke personages en uitstekende actie en confrontaties.

Een film waar je op een saaie dag denkt: ''Ik wil gewoon een harde actiefilm zien.''

''Ze weten wat jullie doen. De rechtvaardigen zullen in 't paradijs zijn... maar de plichtsverzuimers in de hel. Op de dag der beloning... zullen ze branden in 't vuur.'' - Ali Touchent

Ik had hoge verwachtingen toen ik het verhaal las en erachter kwam dat het allemaal waargebeurd is. Uiteindelijk is het meer tegen de matige niveau uitgekomen.

Het verhaal is gebaseerd op echtgebeurde momenten tijdens de Kerstdagen. Luchthaven Houari Boumedienne, 1994, een viertal stappen Air France-vlucht 8969 binnen. Ze identificeren zich als agenten, maar al snel maken ze zich bekend als terroristen en kapen het vliegtuig met iedereen aan boord. Tegen het leven van de passagiers zijn er bepaalde eisen die moeten worden volbracht. Het vliegtuig moet o.a. genoeg kerosine hebben om Parijs te bereiken. Dit lukt echter niet en er moet in Marseille getankt worden. Er staan echter enkele eenheden van de Franse speciale troepen, de GIGN, paraat om een einde te maken aan de gijzeling.

Je volgt enkele personages van verschillende perspectieven. Je hebt de kapers, die bestaan uit 4 jonge moslims die leden zijn van de GIA (Groupe Islamique Armé). De jonge mannen heb als 'soldaten der barmhartigheid' een doel; hun broeders bevrijden in naam van Allah en hun tegenstanders op hun gevoeligste plek zo hard mogelijk raken. De ongeveer 230 mensen in 8969 kunnen niets anders doen dan beven van angst en in hun stoel blijven zitten. Helaas zitten er enkele onschuldige tussen die het met de dood moesten bekopen. Alle andere passagiers komen hier met een flinke trauma en enkele gewonden vanaf. De politieke kant heb je hier ook nog, dit zijn de mensen die in de ambassade werken. Hier volg je voornamelijk een medewerkster, Carole, die af en toe iets te fanatiek op bepaalde dingen reageert. Ze is jong en heeft weinig meegemaakt en toch is ze iedereen van de ambassade en de regering te slim af met haar 'intuïtie'. De film concentreert zich voornamelijk op de GIGN-leden. Zo volg je hun voorbereiding, missie en plan, hun tactiek en uiteindelijk de aanval op 8969. GIGN-aanvoerder Thierry en commandant Favier vertegenwoordigen de Franse elite-eenheid's perspectief. Het laatste beetje personages bestaan uit familieleden van de elite-eenheid. Thierry's vrouw en kind komen in voor en voegen zo voor extra 'hartverwarmende emotie'.

Het verhaal is goed genoeg om een prima film te maken, maar tijdens het kijken van deze film had ik een raar gevoel. Alsof er vele dingen ontbreken en wat hier voorkomt onlogisch is. Zoals al eerder genoemd, handelden de GIGN compleet onlogisch hier. De waargebeurde bestorming in 1994 verliep geheel anders dan hier. Ik oordeel enkel de film zelf, niet wat er in 1994 daadwerkelijk gebeurde. De schutters hadden enkele seconden vrij schot om doelgericht te schieten maar kregen geen groen licht. Met enige afleiding om 100% aandacht van de terroristen te krijgen, kon een zwaarbewapende GIGN-eenheid makkelijk onder het vliegtuig klaarstaan. Toch werd er besloten om met 3 wagens regelrecht naar het vliegtuig te rijden met een grote risico dat de terroristen nog meer executie's konden verrichten voordat de GIGN een voet in het vliegtuig zet. In het vliegtuig werd er geen gebruik gemaakt van verdovingsgranten (terwijl dit in het echt wel werd ingezet). Dit zijn allemaal punten die het minder realistisch en tactisch maken voor Frankrijk's beste eenheden.

Wat ik wel goed vond was dat er echt materiaal en opnames van de kaping hierin terugkwamen. Zo zie je een executie en de GIGN bestorming en de schietpartij wat volgt. Alleen zag de schietpartij er belabberd uit. De GIGN leek gewoon wat te doen zonder bij na te denken. De 1ste die het vliegtuig betreedt loopt met een pistool rond en geen geweer. Die schiet een kaper dood en verwondt een ander zonder maar goed te kijken dat er een 3de kaper naast hem stond - die hem vervolgens met enkele kogels verwondt. En dan volgt er een aantal minuten strijd tussen de 2 overgebleven kapers en zo'n 10 leden. Hoe ik het zo zag, deden de terroristen beter werk in het schieten dan de pro's. De kapers konden voor hun dood nog een groot aantal leden verwonden. Wat ik al helemaal raar vond is dat de granaten hier net rotjes moesten voorstellen. Er kwam een granaat naast een gewonde GIGN, die vervolgens met z'n rug op geen meter afstand van de granaat omdraait en, wonder boven wonder, was er met hem helemaal niets aan de hand... Daarnaast had de granaat totaal geen schade aangericht...

De speelduur bedraagt zo'n kleine 90 minuten en bij het begin zit er een goed tempo in, totdat de kapers het vliegtuig overnemen. Dan blijft het maar doorgaan tot de film op 75 minuten staat. Dus zo'n 15 minuten voor de aftiteling begint alle actie. De opbouw begon goed, maar omdat het maar en maar bleef duren, brokkelde dat snel af voor mij. Je hebt wel prima beelden van het vliegtuig en vliegvelden. Ook de wapenuitrusting en kleding van de GIGN zag er behoorlijk strak uit. De kapers voldeden met een Uzi, pistolen en een AK-47.

Gelukkig is dit geen constructie met detail van wat er exact toen gebeurde, want als het zo ging als wat er in de film gebeurde, hadden de GIGN en de gijzelaars geluk dat de teller uiteindelijk op 3 doden stond.

De poster blijft mooi en is één van de mooiste die ik heb gezien. Deze doet me denken aan die van Rampage.

''Tango neutralized.''

Wat een rare Engelse concept.

Het verhaal is duidelijk voor de sci-fi liefhebbers. Het gaat over een invasie op aarde, alleen hebben de aliens een slechte plek gekozen om te landen. Namelijk zuid-London, Engeland. Niet alleen een plek waar 15-jarigen in het criminele circuit actief zijn, maar waar bendes, gangsters, drugs en wapens een veelvoorkomende probleem is. Je volgt de alien-invasie samen met een bende jongeren die door het eerste alien werden geconfronteerd. Nadat ze de eerste hebben gedood, komen ze erachter dat die meer vrienden had. Een héle lange avond begint...

De personages bestond voornamelijk uit jongeren, criminele bendeleden die o.a. aan beroving en in de drugshandel actief zijn. De jongeren bestaan uit 5 man; Moses, de leider, Pest, iemand met veel illegale vuurwerk, Jerome, Dennis en Biggz. Dit zijn eigenlijk kinderen, want ze zullen rond de 14 - 15 jaar zijn. Omdat de film zich in een wijk in London afspeelt, komen er nog wat andere personages aan bod. Whittaker speelt als Sam, een jonge verpleegster, Frost in een teleurstellende rol. Ik had immers meer verwacht van zo'n acteur en zonder Pegg vind ik het stukken minderen (ik ben al 3 films hun samen gewend), al leek dit me een film waar Pegg ook in kon spelen... Ook opereren er een aantal gangsters (Hi-Hatz en een aantal van z'n crew) vanuit een appartement wat ze telkens 'The Block' noemen. En jagen twee jongens van 9 jaar op hun eigen manier op de aliens. Als laatst komt de politie er ook zo nu en dan langs.

Het concept van de aliens was wel leuk en zéér simpel. Neem een gorilla, vervang het hele lichaam met donker haar en voeg er alleen een bek met vlijmscherpe en gloeiende tanden (wat trouwens wel gaaf was), alleen jammer dat ze allemaal hetzelfde gloei hadden en niet in verschillende kleuren. En dat het hele aanval een initatief waren van de mannelijke aliens om met een vrouwelijke te paren, dus het eerste alien wat op aarde insloeg en ook werd gedood. Dit had ik dus niet verwacht, ik dacht meer dat het een baby'tje was en dat de rest van de familie op wraaktocht waren. Allemaal onverwachts. Wat ik wel jammer vond is dat de aliens met gemak gedood konden worden. En tegen volwassenen mannen zijn ze te sterk, maar om door Moses in stukjes gehakt te worden kan dan wel weer... Wat de politie deed tijdens de invasie is ook niet echt duidelijk. Volgens mij helemaal niets, omdat ze er niet achter kwamen. Maar er zijn genoeg uitgangen beschikbaar om daar van gebruik te maken en de politie erbij te halen om wat meer actie in de film te stoppen. En de verklaring voor het afsteken van vuurwerk is me ook ontgaan, want er werd niets over nieuwjaar in de film gezegd of een ander feest waar ze het knallend vieren.

De effecten waren prima en de actie ook, evenals het heen en weer hollen en het ontvluchten van de wezens, appartement in, appartement uit vond ik wel grappig. Het speelt zich immer in The Block. De tempo zit er ook goed in, lekker vlot en snel. De speelduur is ook zo'n 80 minuten, dus het is geen lange rit waar je voor moet zitten.

Het is voor de rest een filmpje die helemaal nergens op slaat. Je kan bijna zeggen alsof de regisseur dit 'uit verveling' heeft gemaakt.

Een film wat duidelijk speciaal voor de jongeren is gemaakt, maar ook een film waar volwassenen van kunnen genieten.

Momenteel houd ik de Aliens en Predator films nog bij.

Een flinke tijd geleden die gezien. Viel - zoals verwacht - erg tegen.

Special effects deugden af en toe niet, verhaal was niets en volkomen geen interessante personages, enkel om op gehakt en geschoten te worden. En zo ook meteen het acteren, ook niet te pruimen.

Aan de andere hand vond ik de Wolf Predator wel tof. Ze mochten nog wel een Predator 'sidekick' inzetten aangezien het helemaal nergens over ging. Maar de 1ste Predator uit 1987 blijft het meest stoerste. Aan de andere kant zagen de Aliens er soms niet uit, zelfs die hybride; de Predalien leek helemaal nergens op. Het heeft wel kenmerken van beide rassen, maar volkomen onnodig (kom ik weer op 'slechte verhaal' uit). En dan om te zwijgen over de beeld en camera. Er zijn een aantal plekken waar er in het donker gevochten moet worden, maar om dat als excuus te gebruiken om een beeld grootendeels te verduisteren?

Over de decors valt er niet veel te zeggen, behalve dat het natuurlijk overal 'toevallig' donker is. Met Predator 2 zijn sommige kijkers gewend van een groot stad, maar bij deze gaat het een stapje naar voren. Dit keer met meer slachtoffers en grotere schermutselingen.

Toch blijft er genoeg bruutheid en gore inzitten. Het laten bezwangeren van Aliens in zwangere vrouwen als voorbeeld. Er zijn ook een aantal nette kills, dan heb ik het over de Predator die een aantal Aliens om zeep helpt en geen 'toevoegingen' wat sommige overlevenden leverden.

Om het bij een halt uit te roepen was het einde voorspelbaar, slap en verlossend (als in dat het eindelijk afgelopen is).

De AvP-reeks kon me erg weinig interesseren en is in mijn mening hoogst zonde om te maken en gewoon puur om beide populaire buitenaardse rassen het uit te zien vechten (ook namens bekendheid van de AvP stripboeken).

Ongetwijfeld zal er een 3de deel aankomen, aangezien elke regi aan zulke troep er wat mee kan verdienen.