menu

Little Miss Sunshine (2006)

mijn stem
3,68 (3156)
3156 stemmen

Verenigde Staten
Komedie / Roadmovie
101 minuten

geregisseerd door Jonathan Dayton en Valerie Faris
met Abigail Breslin, Toni Collette en Steve Carell

De zevenjarige Olive Hoover leeft in een bijzonder gezin. Haar vader Richard is een mislukte mental coach, haar broer Dwayne weigert te praten, haar oom Frank is homoseksueel en suïcidaal, haar grootvader Edwin is verslaafd aan cocaïne en haar moeder Sheryl begint ook langzamerhand door te draaien. Als Olive dan te horen krijgt dat ze mee mag doen aan de finale van de Little Miss Sunshine wedstrijd, besluit het hele gezin van Albuquerque naar Californië te reizen in hun oude Volkswagenbusje.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=wvwVkllXT80

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
(verwijderd)
Als het gaat over stemmen zonder af te kijken, dat doe ik dus ook nooit maar dan weet ik dat even voor mezelf. Ik zeg niet voor niets: VOORLOPIG dit cijfer. Ik wou hem inmiddels al af hebben gekeken maar ben te druk.

En Boenga, je hebt gelijk hoor, maar dit soort film kan ik normaal gesproken juist wel waarderen, en iedereen mag stemmen toch, niet alleen de positieven?

avatar van Boenga
4,5
(verwijderd) schreef:
maar dit soort film kan ik normaal gesproken juist wel waarderen

Dat is de bevestiging die ik wou horen. Bij deze mijn officiële toestemming om te stemmen.

(verwijderd)
Boenga schreef:
(quote)

Dat is de bevestiging die ik wou horen. Bij deze mijn officiële toestemming om te stemmen.

Haha, die heb ik mezelf nog niet gegeven tot ik hem af heb gekeken, maar het stemgemiddelde voor deze paar daagjes tot ik hem afkijk verandert er niet drastisch op dus dat leek me niet zo'n probleem.

avatar van Zwolle84
4,0
'Little Miss Sunshine is een film over depressie, de dood, dromen die uiteenspatten, gevoelens van zelfmoord en relationele problemen'; het is geen zin die je snel op een verjaardag zult horen. En tóch klopt het.

Little Miss Sunshine is dan ook een erg bijzondere film. Tijdens deze herziening viel me pas écht op hoeveel hierin zit. Verpakt in een roze kauwgombel behandelt de film niet 'zomaar' allerlei zware levensthema's op een (v)luchtige maar eerlijke manier, maar doet het dat op ontzettend knappe wijze.

Zo is het acteerwerk buitengewoon goed, iets wat je niet snel bij dit soort films verwacht. De hele familie doet het meer dan uitstekend, met die vreemde Paul Dano (wederom) voorop. Die scène op de dijk nadat hij de halve film stil is geweest, lijkt echt uit zijn tenen te komen. Maar ook de kleine rolletjes mogen er zeker zijn. Het gezicht van die vrouw in het ziekenhuis met de overlijdenspapieren is hilarisch en de karakters van de op porno beluste politieagent en de presentator van de beauty contest zijn heerlijk fout.

Daarnaast wordt je de ene memorabele scène na de andere voorgeschoteld. De eerderbenoemde scène op de dijk is mijn favoriet; een prachtig stukje film waarop zeer sterk acteerwerk, een erg mooie visuele stijl, de ontkurking van sterke karakteropbouw en lekker flauwe humor (ja, ik ging kapot op die toeter...) elkaar versterken.

En als kers op de taart is Little Miss Sunshine eens níét een film die zichzelf te serieus neemt. Lekker afgerond binnen de 100 minuten en uitgevoerd in een vlot tempo kijk je hem eenvoudig in één ruk af zonder op de klok te kijken. Lekker over the top einde eraan en hop, aftiteling. Zó hoort een film te zijn.

Heerlijke film, kortom.

avatar van tbouwh
3,0
Die plotomschrijving zit er op een detailtje na volgens mij. Heroïne, geen cocaïne, toch?

avatar van tbouwh
3,0
Degelijke film, waarin geslaagde en minder geslaagde scènes zoeken naar een balans. Het uitgangspunt is zeer de moeite: een zogeheten roadmovie waarin zeer diverse familieleden met elkaar een tocht ondernemen in een krakkemikkig volkswagenbusje. Ondanks de gelaagdheid van de personages is Little Miss Sunshine een wat simplistische film. De eenvoud van het plot is hierbij meteen ook een zwakte. Niet alle 'grappen' vond ik even de moeite, en het is dan op acteerwerk dat acteurs als Paul Dano en Steve Carrell de kar moeten trekken. Vooral het einde vond ik wat vervelend, Abigail Breslin vond ik hier meer een overdreven spring in 't veld dan een beloftevolle kindactrice. Toch is mijn invloed resumerend nog wel redelijk positief, vanwege de oprechte poging een makkelijk plot met complexe personages te verenigen. 3* (p.s. Matt Ross heeft wel flink afgekeken voor Captain Fantastic, zeg... Of noemen we dat inspiratie opdoen? )

avatar van Woland
2,5
Ik kon hier niet zoveel mee. Little Miss Sunshine is een road movie over een nogal dysfunctionele familie, die vanwege dochterlief op reis gaan in een brak oud busje naar de verkiezing uit de titel. Deze rit, en alles wat daarin gebeurt, wordt gebruikt als vehikel om allerlei zware onderwerpen langs te doen komen: zelfmoord en pogingen daartoe, drugsgebruik, puberen in het kwadraat, homoseksualiteit, en simpelweg mensen die hun dromen en levensdoelen in rook zien opgaan. Maar de manier waarop het gebracht wordt kon me niet zo heel veel interesseren. Een paar mooie scenes (bv. Dwayne die flipt als hij zijn kleurenblindheid beseft, en zijn daaropvolgende spijt) waren er wel, maar de pogingen tot humor waren zelden geslaagd en de meeste levenslessen waren nogal simplistisch en zonder veel subtiliteit gebracht. Wel prima acteerwerk van met name Carell en Dano, die zoals vaker puik werk leveren. Maar alsnog heb ik me hier vrij moeizaam doorheen geworsteld.

avatar van IH88
3,5
“A real loser is someone who's so afraid of not winning he doesn't even try.”

Heerlijke film. Little Miss Sunshine blijft ook bij herziening ontroeren en de familie Hoover, met al zijn gebreken, blijft boeien. De humor heeft een ironische en donkere ondertoon en de personages hebben tal van problemen, maar worden nooit karikaturen van zichzelf. De film heeft een heerlijke vibe en al bij de introductie van de verschillende personages voel je ondanks al het drama de komische ondertoon. Maar regisseurs Dayton en Faris nemen hun personages serieus en ondanks dat ze soms als volslagen malloten overkomen, blijven het mensen van vlees en bloed.

Breslin is het middelpunt van deze gekte als dochter Olive, die aan een miss verkiezing mee wil doen en haar familie zover krijgt om in een bus ernaartoe te reizen. Elk familielid heeft zo zijn eigen problemen, maar uiteindelijk gaan ze allemaal mee. En uiteraard zullen ze tijdens deze reis nader tot elkaar komen en hun problemen onder ogen moeten komen, maar de manier waarop dit gebeurd is uiterst origineel en bevredigend. De acteurs zijn allemaal geweldig op dreef en vooral Carell laat hier weer zien meer te kunnen dan schijtlollige karakters spelen. Het einde laat op een mooie manier zien dat je tevreden moet zijn met wie je bent en wat je hebt. Tegeltjeswijsheden, maar als het allemaal zo vermakelijk wordt gebracht maakt dat voor mij niets uit.

avatar van Warp
4,0
tbouwh schreef:
Die plotomschrijving zit er op een detailtje na volgens mij. Heroïne, geen cocaïne, toch?

Dat ik me vaag kan herinneren van de film zie je die guy een paar lijnen wegwerken in het begin.

avatar van tbouwh
3,0
Warp schreef:
(quote)

Dat ik me vaag kan herinneren van de film zie je die guy een paar lijnen wegwerken in het begin.


Dat ben ik dan alweer kwijt, maar volgens mij schreef ik dit destijds omdat ik letterlijk dat woord hoorde vallen (i.p.v/bij gebrek aan cocaïne dus).

avatar van luukve
3,5
Hele goede film waar ik erg van heb genoten. Al na vijf minuten had ik een goede indruk van hoe de film zich zou gedragen (gedreven door personages en hun interacties en ontwikkelingen) en dat ligt mij altijd wel. Dt gecombineerd met een geweldige donkere humor, waarin ogenschijnlijk serieuze materie zoals de dood van de opa of Paul Dano's personage wiens droom is vernietigd op bijzonder lichte toon gebracht wordt en je soms niet weet of je nou moet lachen of huilen. De film ziet er verder goed uit met sfeerbepalende muziek. Waar het echter een beetje ontbreekt zijn wat subplots van personages die mij niet helemaal boeiden, vooral van de vader van het gezin (Richard heet ie geloof ik?). Dat mag de pret echter niet drukken, want de film zit vol gouden momenten met geweldig uitgewerkte personages.

3.5*

3,0
Gewoon een aardige film. Niets meer en niets minder. Moest regelmatig aan 'Weekend at Bernies' denken.

avatar van Fisico
4,0
geplaatst:
Little Miss Sunshine zag ik in het verleden al een keer of twee. Deze film blijft me ontroeren. LMS is een hartverwarmende roadtrip waarbij een perfecte balans gevonden wordt tussen humor en drama. De film bestaat uit een bont gezelschap van 6 familieleden die elk op hun beurt gefaald hebben of buitenbeentjes zijn in de samenleving. Vanaf het begin word je meegezogen in het verhaal en wil je meer te weten komen over de personages.

Neem nu Richard Hoover. Een geweldig personage die zo hard gelooft in zijn 9 stappenplan dat het gewoon lachwekkend wordt en hij niet beseft wie hier eigenlijk de ‘loser’ is. Zijn gevatte opmerkingen zijn alvast hilarisch. Aan de andere kant legt zijn gedrag een ongelooflijke druk op zijn kleine dochter. Olive barst bij haar opa in tranen uit omdat haar vader niets anders verwacht dan dat ze wint. Toch een maatschappijkritiek die niet genegeerd mag worden ...
Abigail Breslin doet het geweldig als kleine Olive, de gehele film door en absoluut ook op het einde. Binnenkort neem ik nog eens een herziening met haar mee met Signs van Night Shyamalan. Ook de andere personages zoals de grofgebekte opa, de depressieve oom met een Proustliefde alsook de zwijgzame broer. De personageontwikkelingen komen gezapig op gang met een vleugje humor en drama.

De film doet me engiszins wat denken aan The Florida project, maar dan on road. Ik krijg met LMS een soortgelijk hartverwarmend teder gevoel. LMS is een prettig gestoorde film die overhelt naar een feel good movie met fijne dialogen. Denk maar bvb aan het gewrongen gesprek tussen oom Frank en Olive en zijn zelfmoordpoging. Ook het einde van de film was meer dan uitstekend de kritiek op het schaamteloze exploiteren van jonge kinderen op schoonheidswedstrijden. Zwevend tussen 4,0* en 4,5*!

Gast
geplaatst: vandaag om 08:12 uur

geplaatst: vandaag om 08:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.