Meningen

Deze ook vorige week vrijdag gezien.

Aardige, maar uiteindelijk toch niet echt geweldige film.

Ben er ook naar gaan kijken zonder enige achtergrondinformatie, behalve dat ik de titel kende en dus wist van het bestaan.

Eerlijk gezegd dacht ik altijd dat dit een soort horrorfilm was over een bepaalde taxirit. Tegendeel was waar. Men gebruikt handig in het script een daadwerkelijke gebeurtenis over de beruchte taxi-oorlog in Amsterdam en bouwt daar een fictief verhaaltje rond.

Niet altijd even boeiend, maar best vermakelijk.

Lammers in hoofdrol was goed, maar feitelijk speelde hij het zelfde soort van typetje wat hij altijd vertolkt.

Poort was verassend, maar deed het zeker niet slecht als gangsterbaas. Ik wist niet eens dat hij -behalve musicals- acteerde.

Voor de rest was het toch allemaal vrij standdaard, op het gelukkig eindelijk eens een keer niet gemakzuchtig happy end na.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Deze afgelopen vrijdag ontvangen en bekeken.

Allereerst verdient 't een pluim van regisseur Franco en hoofdrolspeler Lee om Stokers boek en de graaf zo authentiek en getrouw uit te beelden.

Het eerste gedeelte is dan ook smullen: er wordt een geheimzinnige sfeer gecreëerd en de introductie van de graaf is een klassieker, waarbij Lee daadwerkelijk letterlijk uit Stokers boek citeert.

Ook de aanwezigheid van Kinski als Renfield is zeker een pluspunt, hij zet een adequate rol neer (maar dat mag je ook wel verwachten van -naar eigen zeggen- werelds beste acteur ). Toch wordt dit personage niet geheel goed uitgewerkt, want wanneer je niet bekend bent met dit onderwerp, zal als kijker je toch niet helemaal duidelijk zijn wat deze figuur met de rest precies te maken heeft.

Lom als Van Helsing vond ik niet erg veel indruk maken. Franco had ook liever voor die rol Vincent Price gehad, maar helaas was die niet beschikbaar. Dat had pas echt een coup geweest!

Als kijker vraag je je wel af na het uitgebreide begin, wat zeker de helft van de film in beslag neemt, hoe men in hemelsnaam de rest van het boek nog in de resterende tijd kan verwerken.

Helaas wordt het tweede gedeelte vrij ongeïnspireerd er vrij snel door heen gejaagd, waarbij de scene met de opgezette dieren gênant slecht te noemen is. Serieus: dacht men dat de kijker echt niet zou zien dat deze beesten niet leven? Of wat wil men anders met die scene?

Al bij al geen perfecte verfilming, mede door dat tegen het eind het geld op was en regisseur Franco zelf het ontbrekende gedeelte heeft moeten bijleggen om de film af te krijgen,

maar toch zeker geen slechte poging en zeker het kijken als Dracula fan waard.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Destijds deze in de bioscoop gaan zien. Ik bleek de enige in de hele (behoorlijk grote) zaal te zijn.

Pas weer gezien op dvd en de film is dan ook vrij doorsnee en ontstijgt TV-niveau niet,

de goede cast ten spijt. Er zitten eigenlijk alleen maar goede acteurs in de belangrijkste rollen.

Het is interessant om Moore nu eens in een andere rol te zien dan als koene held, maar als een kwetsbare en onschuldige man, die niet goed weet wat hem overkomt.

Moore krijgt tegen gas van oa Rod Steiger, Elliot Gould, Art Garney, David Hedison en Anne Archer.

Toch is de film niet echt boeiend en zit vaak tegen het saaie aan.

Alleen voor echte Moore fans zoals ik.

Hoewel misschien wat bombastisch, is de soundtrack toch zeker nog het vermelden waard.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Vond deze destijds wel goed, maar nu stukken minder. Het zeg maar JBpersiflage komt nu wel heel flauw over en er gebeurt ook vrij weinig.

Einde op de boot is weer wel leuk, met die sterke dame (mmmm, lekker ding is dat!).

Begin in wegrestaurant is wel grappig!

2,5 ster!

Dit vond ik echt een doorsnee actie thriller, nergens bijzonder of echt spannend.

Ik hoop dat Cage eindelijk weer eens een echt goede film gaat maken zoals Moonstruck, the Rock of Face/off.

2 sterren voor de moeite!

Een tijdje geleden gelijk met Faccia a faccia op blu ray aangeschaft en bekeken.

Deze film staat hier en daar er om bekend 1 van de aller bloederigste spaghetti westerns aller tijden te zijn. Vond ik nog al mee vallen, er zijn er genoeg van gelijke aard, of nog erger.

Ik vond de film vooral nog al simplistisch, zowel qua verhaal als uitvoering, het te pas en te onpas laten horen van het gezongen maintheme hielp daar ook niet bij (wat een kutnummer).

Hoofdrolspeler Reynolds deed het dan weer wel erg goed in een vroegere rol en hij weet de film dan in ieder geval nog boeiend te maken. Ook bijrolspeler Aldo Sanbrell, die je echt in talloze andere spaghetti westerns tegen komt, mag hier schitteren als de hoofdschurk en dat doet hij heel verdienstelijk.

Morricone weet de spanning met zijn score nog verder op te voeren, zolang die song maar niet te horen is en Tarantino heeft hier duidelijk het nodige van gebruikt om zijn eigen films aan muziek te helpen (Kill Bill).

Niet een echte klassieker, Corbucci kan veel beter en inmiddels ook ietwat gedateerd geraakt.

Een zes, ofwel drie sterren.

Het is dat ik Stonesfan ben, dus is dit verplichte kost voor mij maar de film is nauwelijks uit te zitten, zo saai en Jagger acteert voor geen meter.

Hele hele matige film, daar na duurde het pas weer tot begin jaren '90 tot dat Jagger weer een film zou maken (het ook al niet beste, maar onbedoeld komische Freejack!)

2 sterren voor de moeite!

NEVER SAY... is geen remake maar een andere versie van het boek Thunderball.

En dat Connery zich hier voor leende? Hij heeft eerst meegedacht en meegewerkt aan het script en toen zei zijn vrouw: waarom speel je eigenlijk ook niet de hoofdrol?

Zij heeft ook de titel bedacht omdat hij jaren lang vol hield: Ik speel Bond nooit meeeeeeer!

Ik vind de film niet echt goed, hij mist duidelijk de klasse en de sfeer van de EON films en geen van de aktie scene's komt werkelijk uit de verf.

Neem nou de motor/auto achtervolging:

heel slecht in beeld gebracht, super conventioneel gemonteerd en zonder enige spanningsopbouw, voeg daar bij de afgrijselijke muziek van Michel LeGrand (is dit dezelfde man van The Thomas Crown Affair (origineel met Steve McQueen) met het oscarwinnende liedje The Windmills of your mind? Niet te geloven!) en je krijgt iets over je heen wat totaal niet werkt en dit geld gewoon voor de hele film.

Ga je dit ook nog vergelijken met de EON versie van Thunderball, wat nou ook niet de vlotste in de reeks was, dan valt NEVER ... in al de gevallen slechter uit.

Adolfo Celi is een veel betere, gavere Largo, Claudine Auger en Luciana Paluzzi zijn mijn favoriete Bondgirls en vele malen mooier, meer sexy dan in deze film.

En Barbara Carrera akteert niet, want in iedere film is ze zoals in Never.. maw ze is altijd zo hysterisch, kijk maar eens naar een film als I the jury, niet een beste detective film, maar daarin is ze al net zo hysterisch, ik vind haar super irritant.

En Never heeft ook een hele zwakke finale, die totaal niet werkt.

Connery vind ik dan weer wel heel goed in deze film, hij komt super relaxt en cool over, maar in DAF vind ik hem nog beter (dit vooral om Davidov te plagen!)

Vanwege Connery toch nog 2 sterren!

Na jaren niet meer gezien te hebben, voor niet al te veel aangeschaft en pas bekeken.

Geinig, maf, absurd werkje met Qualls goed opdreef als eeuwige lozer, die door celgenoot gepimpt wordt in coole gast. Vaak melig en flauw, maar ook hilarisch, regelmatig gênant en volledig van de pot gerukt.

Acteurs hebben er duidelijk zin in, Dushku ziet er zoals gewoonlijk weer uit als een plaatje en maffe bijrol van zanger Lovett.

Leuk!

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Wes Craven komt met dit definitieve laatste deel nog 1 keer zelf terug om te laten zien hoe het ECHT moet.

Toen ik deze New Nightmare voor het eerst eind jaren '90 op TV zag viel hij me zwaar tegen, omdat ik oa de coole one liners miste en vond dat er sowieso te weinig Freddy in de film zat. Uiteraard lag dat toen aan het verwachtingspatroon wat ik bij deze reeks had (ik kende toen alleen delen 1 t/m 3).

Echter, ik kom nu op deze menig terug, nadat ik van de week de gehele (onvolprezen) Nigtmare box herbekeken heb.

Ik vind dit deel zonder enige twijfel het beste van de hele reeks.

Zelfs het eerste deel vind ik niet zo goed als deze New Nightmare.

Ongeloofelijk goed bedachte gimmick van Craven om de acteurs zich zelf te laten spelen: Langenkamp, Englund, Saxon,

maar ook Craven zelf en zelfs zijn eigen producer, zijn gewoon in de film als zich zelf te zien en dat levert een paar leuke scene's op.

Ik vraag me zelfs af of iedereen die je bv daar in het gebouw van New Line Cinema rond ziet lopen ook in het ECHT daar werkt.

Het scenario is -voor dit genre- werkelijk briljant te noemen. Van de ene kant neemt het zich zelf totaal niet serieus (incl allerlei inside jokes), maar van de andere kant is de spanning/horror niet meer zo volwassen en goed geweest sinds het eerste deel.

Er is dan ook nog al het een en ander veranderd t.o.v. de vorige delen:

Freddy ziet er stukken anders uit, cooler en eigenlijk enger, als ooit te voren en ook heel de invuling van dit personage is een stuk volwassener.

Weg zijn de vlotte, jolige one liners, om de lachers op zijn hand te krijgen. Het is dit maal dodelijke ernst bij Freddy en dat zullen we weten ook.

De finale mag er dan ook wezen en is spannender dan de gehele delen 4 t/m 6 samen.

Wat mij betreft het beste deel uit de reeks,

ik geef hem dan ook een negen, ofwel 4,5 ster.

Deze vanavond ook maar eens een kans gegeven.

Film gaat uit van een behoorlijk origineel gegeven, wat ook nog eens leuk wordt uitgewerkt en feitelijk 1 grote mind fuck is.

Toch valt het uiteindelijk wat tegen. Voor een actiefilm zit er te weinig actie in en voor een thriller is het niet spannend genoeg.

Het einde is een afknapper van jewelste en komt behoorlijk afgeraffeld over. Beetje flauw en vooral onbevredigend om zo te eindigen.

Cage is redelijk, maar heeft dit soort van personnages al eindeloos gespeeld. Biel is leuk en Moore doet feitelijk haar rol uit Hannibal nog eens dunnetjes over. Kortom: qua acteren is het niet bijzonder.

Leuk zolang het duurt.

Een magere zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze tot nu toe vermeden, vanavond maar eens gekeken.

Eerlijk is eerlijk: hij is eigenlijk heel leuk.

Het hele idee, dat alle figuren in het museum 's nachts tot leven komen is origineel en leuk gevonden.

De uitvoering is ook goed, met werkelijk zeer sterke special effects en de aanwezigheid van Williams, Coogan en Wilson is hier zeker een meerwaarde.

Ben niet zo'n Stillerfan en vind hem meestal dan ook sporadisch leuk.

Echter in deze film lijkt hij erg op zijn plaats en komt hij sympathiek en bij tijd en wijlen zeer grappig over.

Een perfecte familiefilm, zeker ook voor deze tijd van het jaar.

Een acht, ofwel vier sterren.

Hoewel je vaak hoort dat Duck Soup hun beste film is, vind ik persoonlijk toch echt dit de allerbeste Marx Brothers film!

Ik heb hem afgelopen zondagnacht weer eens bekeken, na hem jaaaaren niet meer gezien te hebben en ik lag veelvuldig dubbel van het lachen.

De film is compleet gestoord, maf, krankzinnig, absurd en anarchistisch. ZEKER voor die tijd! Ongeloofelijk dat de studiobonzen eigenlijk nergens hebben ingegrepen.

De ene klassieke scene volgt de andere in rap tempo op:

zo krijg je eerst vijf minuten lang Groucho die zijn eeuwige slachtoffer Margaret Dumont in de zeik neemt, beledigd en sexuele toespelingen naar haar maakt.

Om vervolgens de compleet geschifte kajuitscene op ons niets vermoedende kijkers los te laten!

Of de contract scene tussen Groucho en Chico.

Of de hotelkamer scene met de agent en de verdwijnende bedden.

Of, of ... nouja, kijk ZELF maar naar deze schitterende comedy!

Ik geef hem een negen, ofwel 4,5 ster!

Deze vanavond bekeken en ik kende hem nog niet.

Dit is een van de latere Marx Brothers films en een stuk minder dan de echte klassiekers als Duck soup en A night at the opera.

Toch valt er hier ook veel te genieten:

de extra tafels neerzetten in het restaurant,

de schermscene met Harpo,

en niet te vergeten de scene met het inpakken van de koffers van de schurk is hilarisch en ook het einde aan boord van het vliegtuig is te melig voor woorden.

Toen toch even keihard zitten lachen.

Ik geef deze een dikke zes en een half,

ofwel een krappe drie en een halve ster.

Deze een paar maanden geleden op een regio A (Shout Factory) blu ray aangeschaft en bekeken.

Ook deze film was jaren geleden dat ik deze nog had gezien. Twee dingen waren mij altijd bijgebleven: de verassende finale en de gave rol van Hauer.

Film is feitelijk een relatief simpel cop vs terrorist plotje, maar -eerlijk is eerlijk- het wordt opwindend en uiterst effectief gebracht. Ook heeft men uiteindelijk voor het grootste gedeelte het drama gedeelte tot een absoluut minimum gereduceerd en heeft men zich voornamelijk op het thriller en actie element gefocust, met als gevolg dat de rol van ex bionic woman Wagner nog slechts een mini bijrolletje is geworden. Naar eigen zeggen had ze oorspronkelijk een fantastische, dramatische scene met Stallone, die zich hierin van een totaal andere kant liet zien... We zullen het nooit weten.

Stallone is goed opdreef als stoere ietwat tegendraadse smeris, die met zijn collega aan een in terrorisme gespecialiseerde politie-eenheid wordt gevoegd, met aan het hoofd de altijd charismatische Nigel Davenport, maar het is toch echt onze eigen Hauer die de show steelt, in zijn Amerikaanse debuut, als levensgevaarlijke en bijna niet te stoppen ongrijpbare terrorist.

Hij en Stallone konden het kennelijk niet al te best met elkaar vinden en dat viel wel in de lijn van verwachtingen, want Hauer steekt een aantal keer Stallone met gemak naar de kroon en die laatste zal dit niet leuk hebben gevonden.

Wat overblijft is een lekkere jaren '80 actie thriller, die er meer uitziet en aanvoelt als jaren '70, met flink veel vaart gebracht en die je regelmatig op het puntje van je stoel doet belanden.

Een dikke acht, ofwel vier sterren.

Deze vorige week zondag zitten kijken.

Erg mooi gemaakte, ietwat afstandelijke film, zich afspelend in de jaren '40.

Del Torro ditmaal niet met vreemde wezens in de weer, of je moet de personen, die in het verhaal mee doen, als zodanig bestempelen.

Opvallend is dat eigenlijk niemand hier feitelijk een sympathiek persoon neer zet, iedereen is voornamelijk met zichzelf bezig en om de anderen een poot uit te draaien.

Alleen Molly weet nog enige sympathie te wekken, al lijkt ze van een behoorlijk sterke onafhankelijke vrouw langzaam te transformeren in een zwakke, ongelukkige dame, die niets meer in eigen hand heeft.

Hoofdrolspeler Cooper lijkt aanvankelijk een "Ryan Gosling" te doen, maar na een minuut of tien verbrak hij dan toch de stilte en begon te praten.

Het karakter, wat hij speelt, is net als alle andere, alles behalve sympathiek, wat je als kijker wel wat moeilijk doet mee leven, omdat je je nauwelijks met hem kunt identificeren. Uiteindelijk is de film toch zo gemaakt en geschreven dat je wel degelijk enige sympathie (en zelfs medelijden) voor hem krijgt.

Het einde is lekker cynisch en redelijk onverwacht.

Kortom: knap gemaakt, mooi, sfeervol en prachtig van uiterlijk, maar wel een film, die ik niet snel nog een keer hoef te zien.

Een acht, ofwel 4 sterren.

Deze derde Nightmarefilm is toch wel het beste vervolg op de originele klassieker uit '84 (New Nightmare even niet meegeteld, daar dat toch wel een buitenbeentje is).

Na het teleurstellende tweede deel, was dit echt weer eem goede in de reeks, vooral omdat terug werd gegrepen naar het oorspronkelijke concept, namelijk dat Freddy alleen in de dromen van tieners de moorden kan plegen.

Natuurlijk zitten er ook wel weer de gebruikelijke flauwe grappen en niet altijd even briljante momenten in, maar bij dit deel was het niet storend en soms is de film behoorlijk spannend te noemen.

Freddy krijgt een steeds belangrijkere rol en treedt ook meer op de voorgrond t.o.v. de eerste twee films.

Dit deel heeft, met oa Arquette, Wasson en zelfs een bijrol van Fishburne, denk ik ook wel de beste acteurs.

Ik geef hem een acht, ofwel vier sterren.

Dit vierde deel in de reeks haalt het niet bij het zeer goede derde deel, the dream warriors, maar is nog altijd stukken beter dan de volgende steeds slechter wordende vervolgen.

BIj dit deel wordt steeds meer bij Freddy voor de humor gekozen, wat overigens wel een aantal leuke en memorabele scene's opleverd, denk aan de strandscene met de zonnebril. Dit geeft zowel een absurd als intrigerend effect.

Wilcox is een goede keuze als heldin en weet zich zeker goed te weren tegen Freddy en de film bevat een aantal echt goede droomscene's.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

vind dit de zwakste van allemaal,

vooral om dat de hoofdrolspeler zo'n watje is en je bijna hoopt dat ie door good old Freddie aaneengereten wordt!

Ook wordt er van het idee afgestapt dat Freddie alleen de kinderen in hun dromen kan vermoorden, omdat ie nu bezit neemt van de jongen zijn lichaam.

Maar de finale maakt weer wel het nodige goed!

2 sterren

Deze film van Craven maakte indruk de eerste keer dat ik hem ergens in de jaren '80 zag.

Nog altijd weet het originele en bij vlagen intelligente scenario te boeien en je in spanning te houden, hoewel hier en daar de film wat gedateerd overkomt, maar dat heeft ook zo zijn charme.

Het sterke van de film is dat Freddy Krueger nog niet zo voluit telkens in beeld is, maar dat hij juist wat in de schaduw staat en ook zijn gezicht wordt vaak door zijn hoed half in schaduw gezet.
Wat hem uiteraard een stuk geheimzinniger en daardoor enger maakt (het tegenovergestelde is in deel 6 aan de hand, waarin je hem in close up ziet en hij vrij belachelijk overkomt(computerspelletje!)).

De film is niet zonder "fouten". Zo vind ik de scene, waarbij Freddy met gigantische, lange, zwaaiende armen aan komt lopen alles behalve horror, maar meer idioot overkomen en hoofdrolspeelster Langenkamp kan niet al te best acteren. Ook klinkt de muziek soms wat cheesy, ondanks het goede maintheme.

Ondanks dat bevat de film te veel goede ellementen, om op de minderen echt afgerekend te worden.

Deze originele prent is in het horrorgenre een echte klassieker te noemen en Freddy is inmiddels uitgegroeid tot een horror-icoon.

Ik geef hem een acht, ofwel vier sterren.

Deze vanmiddag in Antwerpen gaan zien.

De Nightmare serie heb ik altijd erg leuke en redelijk fascinerende films gevonden, ik bekijk ze nog regelmatig.

Deze nieuwe film ben ik zo neutraal mogelijk gaan bekijken, hoewel dat natuurlijk nooit helemaal mogelijk is. Je weet immers al dat niet culticoon Robert Englund Freddy speelt, maar Haley.

Film kan niet tippen aan het origineel van Craven.

Daarvoor wordt het allemaal te gewoontjes en te standaard gebracht.

Het grootste mankement is dat het nergens echt spannend wordt.

Ja er zijn een paar schrikmomenten, maar dat is meer een montage truukje (plotseling Freddy in beeld brengen met dreigende muziek), dan dat de film ansich nou zo nagelbijtend eng is.

De beste stukken zijn dan nog de fragmenten die rechtstreeks gecopieerd zijn van het origineel, alleen worden ze stukken minder sterk gebracht.

Wat de acteurs betreft, het kan er mee door, maar dat was ook in de originele reeks nooit het sterkste aspect.

Wel maken ook de volwassen acteurs in de belangrijkste bijrollen veel minder indruk.

De moeder van Nancy was stukken minder en de vaderrol ontbrak volledig (dat was in het origineel een goede rol van John Saxon).

Hoofdrolspeelster heeft te weinig charisma, maar is duidelijk wel een betere actrice dan Heather Langenkamp, die zelfs in haar derde Nightmarefilm er qua acteren nog steeds niet veel van bakte.

En dan.... Jacky Earl Haley als de nieuwe Freddy Krueger.

Laten we wel wezen... hoe goed hij ook zijn best doet, Englund kan hij nooit doen vergeten, maar.... hij komt een heel eind.

Feitelijk is Haley natuurlijk een veel betere acteur dan Englund, die behalve de Elmstreetfilms verder alleen in b-films kwam opdraven (en dan vaak nog maar in een bijrol).

Alleen heeft Englund de rol zich zo eigen gemaakt, dat hij gewoon Freddy is. Daarbij komt nog dat het nieuwe uiterlijk van het gezicht van Freddy niet al te best is. Het komt eerder wat suffig en deuzig over, dan gevaarlijk en sinister. Ze hadden daar gewoon niet al te veel aan moeten gaan veranderen.

Het script helpt Haley ook niet erg om echt wat van de rol te maken.

Hoe matig soms de vervolgfilms van de oude serie ook was, de finale had altijd iets bijzonders in petto. Dat maakte de films toch altijd nog de moeite waard. Helaas is dat nou net het allerzwakste gedeelte van deze film. Dit is echt niet goed genoeg en veelste standaard, zodat de film als een nachtkaars uitgaat. Zonde!

Conclusie: deze remake kan niet tippen aan origineel en is daardoor vrij overbodig.

Een magere zes, ofwel drie sterren.

Dit vijfde deel uit the Nightmare on Elm Street reeks is stukken minder dan alle vorige.

Welliswaar speelt ook nu weer Wilcox de hoofdrol, waardoor er iig een soort van continuiteit te bespeuren valt, maar helaas wordt het er niet bepaalt beter op.

Het wordt steeds flauwer en flauwer, met als absolute diepte punt de jongen, de stripfanaat, die in de strip gezogen wordt. Dit is vrij genant en amateurachtig uitgewerkt.

Toch heeft de film ook wel een paar sterke momenten:
zo krijgen we te zien hoe Freddy is ontstaan en een aantal van de droomscene's, zoals Freddy als kok, zijn om van te smullen.

Helaas kon het nog minder, gezien het volgende deel.....

Een zes, ofwel drie sterren.

Deze film behoort al jaren tot mijn persoonlijke favorieten, heb hem een jaar of 5 geleden als Engelse import dvd gekocht en kan dus nu hem kijken let op: in het Frans met Engelse ondertitels of in het Engels nagesynchroniseerd, tja geen geduld, he?

maar goed, de film:

heb soms het idee onder het kijken dat Besson ons als kijker niet helemaal serieus neemt, het verhaal switcht van serieus naar bizar en ook hoofdrospeelster Parillaud lijkt soms de rol niet al te serieus te nemen.

de muziek is trouwens van Eric Serra, die de vaste hofcomponist is van Besson en hij heeft bv ook de muziek van de James Bondfilm GoldenEye gemaakt, waar op ook veel kritiek was.

Toch blijft het voor mij een fascinerende film!

4 sterren!

Ongeloofelijk verassend goede film, maar dit alleeeeen door de fantastische uitleg van Tardis (dat we je eeuwig dankbaar zijn spreekt voor zich!)!

Toen ik de film voor het eerst zag vond ik hem spannend, redelijk creepy en naargeestig en fascinerend tot het -voor mij- vreemde, flauwe einde,

maaaaar.... sinds die waanzinnig uitgebreide uitleg van boven genoemde wordt alles een eens pas echt duidelijk en ging er als het ware een complete nieuwe wereld open!

Wow! Wat is er over deze film goed nagedacht en wat kun je heel veel diepere lage ontdekken.

Toen ie pas weer op TV was heb ik hem nog maals gekeken en wat is het, nu je dit allemaal weet, zoveel beter.

Ik ga hem binnenkort dan ook aanschaffen.

4,5 ster.

No Time To Die.... een mening.

Inmiddels twee keer nu bekeken.

Moeilijk, moeilijk.. ik wil zo graag deze film goed vinden, maar het probleem wat ik er mee heb is, dat ik wel zijn kwaliteiten zie, alles ziet er goed uit, er is veel aandacht aan besteed, het wordt ondanks de lange speelduur vlot verteld, het is allemaal mooi geschoten, ...maar ik kan er niet echt warm van worden.
Voor alle duidelijkheid: ik houd van Moonraker en ik houd van Goldfinger, For Your Eyes Only, The Spy who Loved Me en zelfs DAF, maar ik zal nooit echt van deze NTTD gaan houden, hooguit appreciëren voor wat het is: een goed gemaakte spionage actie thriller.

Tijdens het kijken kwam ik nooit echt in het verhaal, zelfs tegen het einde had ik nog het idee dat het eigenlijke verhaal nog moest beginnen, totdat ik mij realiseerde dat we al in de finale zaten.

Ik vond persoonlijk het plot, met de nanobots, vrij onduidelijk verteld, het is dat ik al maanden (jaren?) van te voren alles over deze film heb verslonden wat er maar over te lezen viel, of over te bekijken was en ik dus al ruim voor dat ik de film zag wist waar het over zou gaan, maar anders weet ik niet of ik het, tijdens de eerste keer kijken, wel precies allemaal mee zou hebben gekregen.

De film is net als alle Craig Bond films weer dodelijk serieus en er is nauwelijks tijd voor even wat luchtig vermaak. Het lijkt dan ook geen toeval, dat veel mensen de Cuba scene als het hoogtepunt van de film beschouwen en laat die nou net een wat meer relaxte en grappigere sfeer bevatten, met een Bondgirl, die qua naïviteit meer Mary Goodnight als Eva Green uitstraalt, al kickt ze dan wel enorm ass.

De andere nieuwe Bondgirl, Nomi (Lynch), is vooral erg saai en maakt nauwelijks indruk.

Malek als Bondschurk valt tegen, zijn acteerstijl is erg timide en hij vertelt alles op zo'n trage manier, dat je het gevoel krijgt dat hij alles uit zijn relatieve kleine rol heeft willen halen en zo veel mogelijk screentijd op wilde eisen. Ook vind ik Safins plan vrij slecht uitgewerkt. Dat hij wraak wil op de man met zijn gezin, die zijn familie heeft uitgemoord, valt nog te begrijpen, maar dat hij vervolgens de halve wereldbevolking wil vernietigen is niet echt duidelijk en eigenlijk vrij bezopen. Er wordt totaal geen motivatie voor gegeven. Zoals het ook niet duidelijk is waarom hij aan het begin een masker draagt, behalve dat dat er wel cool en geheimzinnig uit ziet.

Wanneer je er over nadenkt zou je kunnen concluderen dat Safin voor dit verhaal eigenlijk niet veel meer dan de MacGuffin is, hij brengt het verhaal op gang, maar dat de werkelijke schurk van het verhaal M is, hij is degen die het hele idee van de nanobots heeft laten uitwerken en in de wereld heeft gebracht en net als wat vroeger in de eerste films Blofeld deed, is hij het die voornamelijk achter de schermen blijft opereren en zijn mensen het vuile werk laat opknappen en uiteindelijk zelf buiten schot blijft.

Nog verder filosoferend zou je ook zelfs kunnen zeggen dat de film eigenlijk niet over Bond gaat, maar over Madeleine. Alles draait feitelijk om haar, dit wordt ook een aantal keer door Blofeld letterlijk zo gezegd. De film begint en eindigt ook met haar. In het begin in de Matera scene, zien we Bond en Madeleine in de Aston Martin door een tunnel naar buiten rijden en op het eind van de film rijdt ze samen met Mathilde in een Aston Martin weer een tunnel terug in. De cirkel is rond en daarmee het verhaal uit.

Overigens had ik tijdens het kijken naar de scenes tussen Mathilde en Bond het gevoel dat deze in een compleet andere film thuis hoorden en hoe vertederend het kind misschien ook was, met een typische Bondsfeer en met Fleming had dit niet veel van doen.

Ook kun je na deze film wel tot de conclusie komen dat het hele optreden van Blofeld toch op een behoorlijke teleurstelling is uitgelopen. Men had hem er niet in anderhalve film zo doorheen moeten jagen, maar langzamer moeten brengen. Het blijft een gemiste kans. Zelfde geldt voor "de Poison Garden", ofwel "de Tuin des Doods", die eindelijk een Bondfilm is in geschreven, maar waar dan vervolgens eigenlijk niets mee wordt gedaan. Zonde!
Ook de dood van Leiter vond ik vrij onnodig en voor de zoveelste keer wordt een klassiek Fleming karakter opgeofferd voor één emotionele scene, die voor het verdere verloop van het verhaal er ook totaal niet toe deed (zie ook Mathis in QoS).

De henchman is dit keer ene Primo, met als voornaamste opvallende eigenschap een soort van bionisch oog, wat tevens dient als camera, waarmee hij in verbinding staat met Blofeld. Hoe die laatste de beelden ontvangt, terwijl hij in een zwaar bewaakte gevangenis vertoeft, wordt nergens uitgelegd. Ook is het vreemd, wanneer Blofeld het verhaal uit is geschreven, dat hij plotseling voor Safin blijkt te werken.

Het einde met de dood van Bond had voor mij niet gehoeven, maar is in de context van het verhaal niet onlogisch en er valt mee te leven. Had ik het anders gewild? Ja! In iedere andere Bondfilm had hij het gewoon overleefd. Het deed mij eerlijk gezegd de tweede keer meer dan bij de eerste kijkbeurt.

Eerste regisseur Danny Boyle had een hele andere film voor ogen, lichter van toon en hij vond de dood van Bond een belachelijk idee, vandaar dat hij ook is opgestapt.

Verder zit de beste actie, net als bij de meeste Bondfilms van de afgelopen jaren, aan het begin en is het verder vooral veel geschiet en geren. Blijf het vreemd vinden om Bond vooral met een zwaar wapen te zien rondlopen, dat hoort toch meer bij een commando, dan bij een geheimagent. Ik moet goed nadenken, of ik ooit Connery en Moore dat heb zien doen.

Conclusie: geen slechte film, maar niet één waar ik nou enorm enthousiast over ben.
Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze gisteren voor het eerst gezien.

Vond hem wat tegenvallen, had er meer van verwacht.

Op zich was het geen slechte film, zeker het eerste half uur wordt er een goede sfeer en setting weer gegeven van het Franse gangstermilieu, maar daarna, wanneer we in de gevangenis terecht komen, vind ik het verhaal en de film inzakken.

Het is allemaal wel aardig, incl het vinden en onklaarmaken van de mijnen, maar echt bijzonder vond ik het allemaal niet.

Ook het zomaar zonder enige verklaring weer uit het verhaal verdwijnen van enkele redelijk belangrijke personnages, zoals de vriendin van Rocca, maken het er niet beter op.

Belmondo acteerd sterk en ik ben benieuwd hoe hij het er van af brengt in de remake van ca tien jaar later, die ook in de Belmondo box zit en ik binnenkort ga bekijken.

Een mager zesje, ofwel drie sterren.

Wel weeeer zo'n kanjer van een Spencer/Hill film, dit was de laatste waar ik destijds voor naar de bioscoop ben geweest.

Na een paar minderen was dit toch weer echt een knaller!

Ook weer leuke muziek (waar deze films pattent op hebben) en een paar hilarische gevechten, zoals gewoonlijk een lange in het midden (in het restaurant) en een iets minder lange op het eind.

Ik wil DIE tafel!! hahahahaha!

Deze afgelopen maandag in Antwerpen gaan zien.

Sinds Taken is voor mij de aanwezigheid van Neeson in een film alleen al een reden het te gaan bekijken. Hij is kiest altijd voor degelijke, goed gemaakte films, waarbij je nooit echt teleurgesteld wordt, maar die misschien ook niet heel erg de hoogte in zullen pieken.

Deze Non-stop is daar een goed voorbeeld van: de film heeft een rustige opbouw en we leren de hoofdpersoon kennen als een eerlijke, doch ietwat aan lager wal geraakte Air Marshal. Daarna ontwikkelt zich aan boord van het vliegtuig een spannende "wie is de dader" jacht en blijkt de uitslag redelijk onverwacht.

Dat is ook een beetje het nadeel van de film: nu je het weet, zal een volgende kijkbeurt stukken minder zijn, het is daardoor niet een film om snel nog eens te bekijken.

Neeson is zoals gezegd altijd goed en weet ook nu de film volledig te dragen, al begint hij er nu toch wel echt oud uit te zien en komt zijn houdbaarheidsdatum voor dit soort rollen naderbij. Jammer dat hij dit soort films niet eerder is gaan maken.

Aanwezigheid Jullianne Moore is zoals gewoonlijk een positieve factor, al is haar rol feitelijk vrij overbodig.

Op zich is het een goed gemaakte actiethriller, met de nodige spanning en goed zolang hij duurt.

Geen topper, of must.

Een degelijke zeven, ofwel 3,5 ster.

Aardige actiethriller, hoewel er voor zo'n genrefilm eigenlijk wel relatief weinig actie in voor komt. Behoorlijk wat echte spanning, maar het had voor mij allemaal wat flotter gekunt. Het is niet een film die ik nou echt vaak op zal zetten.

De acteurs doen behoorlijk hun best, vooral Perkins heeft er zin in en zet een lekkere gemene terrorist neer.

Moore is ook goed bezig als exentriek hoofd van een anti-teroristenunit. Een van zijn leukste rollen.

Mooie poster trouwens hier boven. Nooit eerder gezien.

3,5 ster.

Deze van de zomer opgenomen en gisteren bekeken.

Beetje teleurstellend dit.

Film is te traag om de volle speelduur te kunnen blijven boeien.

Acteurs acteren veel te houterig en de afschuwelijke Engelse nasychronisatie nekt de boel volledig.

Had ook heel de tijd het idee dat de meeste acteurs wel het zelf in hadden gesproken daar er vaak met dikke accenten werd gepraat.

Duidelijk niet door mensen, wiens moedertaal het Engels was.

Possitief aan de film vond ik de macabere sfeer, het camerawerk en de muziek.

Acteurs waren vrij matig, alleen Adjani en vooral Kinski was meesterlijk als de graaf.

Toch te veel minpunten om dit echt als goed te beschouwen.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.