Meningen

Uma draagt dat pak niet in Kill Bill, het lijkt er op maar is het niet, want:

dat van Bruce bestaat uit een geheel en van Uma uit broek en jasje.

Deze film is echt heel saai en slecht en zou ik zo 0,5 ster geven, maar in de laatste 10 minuten zien we de echte Bruce Lee nog even en laat hij iedereen zien hoe het echt moet!

Het allerlaatste gevecht met die man in het nette pak is dan weer een stand-in voor Lee, hoewel ze nog wel een paar keer een niet gebruikte close-up van Lee hebben gebruikt.

Van het oorspronkelijke concept dat Lee in een pagode zich een weg naar boven moet vechten en op iedere verdieping een andere expert in martial arts tegen komt en moet bevechten, blijft niet veel van over.

Gelukkig kunnen we dankzij de special edition dvd gedeeltelijk zien wat eigenlijk de bedoeling was!

Lee wilde met deze film op een speelse manier zijn filosofie laten zien, dat je niet kortzichtig slechts een gevechtstechniek moet erkennen, maar een combinatie van velen moet aannemen, zodat je ten allertijden flexibel bent en je vechtstijl kunt aanpassen aan je tegenstander.

Zonde dat hij de oorspronkelijk ideeen voor deze film niet heeft kunnen afmaken, het zou waarschijnlijk de beste martial arts film ooit zijn geworden!

ik vind aan deze film eerlijk gezegd niet heel veel aan.

Een vriend van me vind hem fantastisch, maar dat heb ik nooit begrepen.

Ik vind dit nou echt zo flauw, doet me aan opstellen of kinderboeken denken, die dan eindigden met:

het was allemaal maar een droom

zoiets dergelijks is dit ook, maar dan anders!

Maar Seven vond ik ook al niet geweldig, want dan krijg je ook zo'n zelfde soort verhaalwending, daar heb ik een bloedhekel aan.

meer dan 2,5 ster krijgt ie niet van me!

Deze vanmiddag in Antwerpen op een groot scherm gaan zien.

Erg amusante en sfeervolle gangsterfilm met goede, leuke rollen van Broslin, Gosling en een onherkenbare Robert Patrick (Terminator 2, X-files) als oude rot en scherpschutter.
Emma Stone was een plaatje en de bijrol van Nick Nolte is zeker ook een pluspunt.

Het is echter Penn die al smierend de show steelt en lekker uit zijn dak gaat.

Met serieus drama a la The Godfather is deze film niet te vergelijken, maar als actie- en avonturenfilm valt ie meer in het rijtje van films als The Untouchables, waar ie haast qua idee een copie van lijkt te zijn. Ook deed hij me zelf ergens nog wat denken aan Dick Tracy, gezien het feit dat Penn zwaar onder de make up zit en qua uiterlijk er onbededoeld vrij comicbook-achtig uit ziet.

De eindconfrontatie met het man tegen man gevecht vond ik iets wat tegenvallen, hoeveel beter had de geschrapte/verwijderde bioscoopscene wellicht kunnen zijn?

Toch was deze film alles bij elkaar zeker de moeite waard en erg vermakelijk.

Een dikke acht, ofwel vier sterren.

Deze een week geleden bekeken op een fantastische Duitse blu ray in het Engels.

Goede, sfeervolle Spaghetti western met het sterrenduo Steffen-Lawrence in hoofdrol, waarbij vooral rol van Lawrence indruk maakt als inmiddels volwassen geworden jonge man, die uitgegroeid is tot killer/scherpschutter en die wraak neemt op iedere soldaat, die hij tegen komt, vanwege jeugdtrauma, waarbij hij zijn vader zag worden vermoord door militairen. Anthony Steffen (ofwel Antonio De Teffè) is de man die hem moet stoppen en is zoals gewoonlijk ultra cool als pistolero.

Rol Lawrence zag ik ook ergens omschreven worden als eerste seriemoordenaar in een Spaghetti western, maar dat lijkt me ietwat overdreven, daar in iedere film in dit genre drie kwart van de personen, die er in voor komen, mensen bij bosjes afknallen en die als zodanig ook omschreven zouden kunnen worden, inclusief de good guys!

Film is behoorlijk goed en heeft tevens een interessante rol voor bijrol acteur José Bódalof, die meestal in dit soort films de rol vertolkt van Mexicaanse bandiet, of leider boevenbende, maar dit maal speelt hij rol van pleegvader van Lawrence en is tevens sheriff, die zo in twee strijd komt te staan met de vraag: zijn pleegzoon koste wat het kost beschermen, of hem oppakken voor de moorden die hij heeft begaan. Hij weet deze rol opvallend ontroerend en klein te brengen, zonder zijn overbekende geschmier.

Enig wat tegenvalt is dat het nooit tot een echte eindconfrontatie komt tussen Steffen en Lawrence, waar je toch feitelijk de hele film op zit te wachten. Beetje zonde.

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Een vd favoriete films van mijn moeder en ik moet zeggen hij is behoorlijk spannend (ik herinner me hem zelfs als soms wat creepy!).

Goed geacteerd, volgens mij zat zelfs een jonge Angela Lansbury (of hoe ze ook heet?) er in als huishoudster(maar dat weet ik niet zeker meer, laatste en enige keer dat ik hem zag was meer dan 15 jaar geleden).

toch wel 4 sterren waard!

Lauw vervolg op de originele Gendarme film.

Het lijkt voor het overgrote deel meer op een site-seeing filmpje met de mooiste shots van N.Y. ipv dat er nog voor een daadwerkelijk verhaal is gezorgd, met als diepte punt een soort van persiflage op West-Side Story, tenenkrommend was dat, incl dansende Amerikaanse agenten.

Toch nog te genieten door vooral aanwezigheid van De Funes, die overal zijn dochter lijkt te zien (wat natuurlijk ook gewoon zo is), maar niet wordt geloofd.

De actrice die de dochter speelt blijft een leuke verschijning.

Een milde zes, ofwel drie sterren.

Eerste van de reeks Gendarme films met De Funes in de hoodrol.

Leuke is dat de proloog in een klein Frans dorpje in het zwart-wit geschoten is, maar wanneer De Funes dan overgeplaatst wordt naar St. Tropez alles in knalfelle kleuren verder geschoten is.

Verhaaltje is verder niets noemenswaardig, het gaat om De Funes die voor de nodige lachsalvo's moet zorgen.

Deze eerste is niet eens de beste, maar zet alle karakters en verhoudingen meteen overtuigend neer:

De Funes slijmt bij zijn meerdere en voetert de dieners die onder hem staan uit als een ware tiran. Leuk is ook de introductie van de non, die iedere film het verkeer onveilig maakt.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Dit vierde deel in de bekende Gendarme-reeks lijkt, door dat de rest een aan geheugenverlies lijdende colega wil helpen zijn geheugen terug te krijgen, op een aaneenschakeling van scene's uit de vorige delen, wat natuurlijk ook gewoon zo is!

Hoewel duidelijk vrij ongeinspireerd en makkelijk deel is het eerste half uur hilarisch en ook de ontmanteling van de bom tegen het einde bezorgde mij een aantal lachsalvo's.

Een mager zesje, ofwel drie sterren.

Deze vijfde in de reeks gendarme films met De Funes in de hoofdrol is weer een stuk leuker en origineler dan vorige deel.

Dit maal moet De Funes het opnemen tegen heuse buitenaardsen, die alleen te herkennen zijn, doordat ze niet tegen water kunnen.... tja, het is dan een kleine stap om met waterslangen alle strandbezoekers nat te gaan spuiten!

Film zit vol met persoonsverwisselingen, De Funes die natuurlijk niet geloofd wordt etc...

Voor mij puur jeugdsentiment!

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze laatste film uit de bekende Gendarme reeks met De Funes in de hoofdrol is eigenlijk ook de minste.

De Funes zelf is nu wel heel oud geworden en lijkt nog maar een schim van zichzelf.

Niet zo gek wanneer je weet dat hij al een paar hartaanvallen toen had gehad, maar dit heeft als resultaat dat je het gevoel krijgt dat hij voortdurend op de rem speelt.

De woede-uitbarstingen zijn nog maar minimaal, zeker wanneer je bedenkt hoe hij te keer ging aan het begin van de reeks.

Verder is het script niet al te best en lijken ze er bijna een soort van James Bond persiflage van te hebben willen maken, incl superschurk, wat absoluut niet bij deze reeks past.

Zonde dat De Funes zijn carierre met deze moest eindigen.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Voor mij is deze derde Gendarme film de beste uit de gehele reeks.
De Funes is hier zeer goed opdreef (denk bv aan het vermomd als touris expres zacht rijden in de hoop dat hij door onverlaten in gehaald wordt op een stuk weg waar dat verboden is) en de film bevat de ene hilarsche scene na de andere.
De scene van het examen is fantastisch, denk ook aan het fragment met Galabru alleen op de gang, terwijl hij pogingen doet om door het raam boven de deur te kijken, om er achter te komen hoe De Funes zijn mondelijke examen doet. Hilarisch!
Een dikke acht, ofwel vier sterren.

Deze laatst op blu ray (met originele Italiaanse versie) bekeken en na al die jaren -wanneer je het aller ergste verwacht- viel hij mij eerlijk gezegd toch nog mee.

Zolang je maar weet dat het geen officieel vervolg op de klassieker "My name is Nobody" betreft en in sommige kontreien louter -uit commerciële redenen- de naam "Nobody" aan de titel toe is gevoegd, valt het allemaal best nog mee.

Tuurlijk blijft het verhaal rommelig verteld, is de sidekick behoorlijk irritant en heeft de dame niet al te veel uitstraling, maar daar tegenover staan acteurs als Patrick McGoohan, Raimund Harmstorf en Jean Martin, die wel degelijk met hun aanwezigheid een meerwaarde zijn.

De aanwezigheid van Kinski aan het begin is wel zo minimaal dat zijn naam groot vermeld (zeker op de Duitse blu ray cover NAAST Hill boven de titel) sterk op kijkersbedrog doet denken.

Verder veel flauwekul en trage verhaaltrant, die de film niet bepaald ten goede komen.

Score van Morricone kan er net mee door, maar is te veel parodie op eigen eerder werk om echt van te kunnen genieten.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Deze een maand of wat geleden ook tussen door gaan zien.

Te Metropolis Antwerpen gaan kijken, want een rampenfilm komt het best tot zijn recht op een groot scherm en dan blijkt....

dat het niet zo zeer een rampenfilm is, maar meer een film over rampen te voorkomen, m.a.w. aan het begin krijgen we te horen dat voorheen men met steeds meer natuurrampen te maken kreeg, maar via een inventief systeem te bouwen in de ruimte (waar ik na al die weken werkelijk mij niets meer van kan herinneren) heeft men ze onder de duim weten te krijgen.

Geen nood: uiteraard wordt het gesaboteerd en gaat het dan toch nog mis. Helaas kom je er als kijker toch vrij bekaaid vanaf, want de rampen, die in beeld komen, duren telkens nog geen halve minuut en dat is toch vrij teleurstellend voor een genrefilm als dit.

De scenes in de ruimte, bestaande uit zeer goede SFX, maken echter behoorlijk wat goed en hoofdrolspeler Butler is geknipt voor het soort van heldhaftige rollen, die hij ook nu weer vertolkt.

Niet de film, die ik van te voren verwachtte, maar kan er mee door qua amusementswaarde.

Een vijfje, ofwel 2,5 ster.

Dank zij TCM deze al weer een paar keer kunnen zien.

Typische jaren '60 Britse misdaad thriller, met een uitstekende Caine, die een van zijn betere rollen speelt (Eigenlijk is ie nooit slecht, alleen zijn de films, waarin ie zit, niet al tijd gelukkig gekozen.) is werkelijk grandioos!

Caine weet de vastberadenheid en steeds groter opkomende woede van zijn karakter goed weer te geven. Hij blijft aldoor zijn kalmte en stijl behouden, maar wanneer hij dan bijna letterlijk uit zijn vel springt is hij ook niet meer te houden.

De film oogt ook zeer authentiek en realistisch, zeker het misdaadmilieu, waarin de karakters zich begeven (niet dat ik dit uiteraard echt kan staven).

Een klein misschien wat vergeten pareltje, die wellicht door de vreselijke remake weer wat meer aandacht krijgt bij het grote publiek.

Eklund staat waarschijnlijk gewoon groot vermeld, omdat ze toen een bekend iemand was, getrouwd met Peter Sellers en deel uitmaakte van Swingin' London, m.a.w. dat doet de film beter verkopen.

Ik geef hem een acht, ofwel vier sterren.

Deze vorige week zitten kijken.
Je hebt maffe, gestoorde films... en je hebt Get Mean!

Erg vermakelijk en idioot werkje met één van de minst charismatische personen uit de Spaghetti westerns: Anthony. Dat vond zijn eerste regisseur ook, want die vertelde hem: "Jij bent geen Clint, of Wayne, jij bent een straatvechter, dus die moet je dan ook spelen."

Toen Anthony jaren later met zijn "The Stranger" karakter in Japan een film ging maken, besefte hij dat hij hem daarna eigenlijk in iedere situatie en omgeving kon plaatsen, of dat nou verder feitelijk logisch, of historisch correct zou zijn, of niet.
Zo gezegd, zo gedaan... et voilá... Get Mean was geboren!

Zo bevinden we ons in het Wilde Westen (op z'n Italiaans dan toch) en zo zijn we in een soort van alternatief middeleeuws Spanje beland en wordt Anthony belaagd door Vikingen, Barbaren en de Mooren en zoals de poster op de voorkant van mijn blu ray al beloofde, hij wordt ondersteboven opgehangen, beschoten met een kanon, gebarbecued (met een ui in zijn bek) en dan is het genoeg, want het wordt tijd "to get mean,

maar eerst wordt hij nog belaagd door de lesbische lijfwacht van de hoofdschurk, maar -als in een tekenfilm- weet hij uit de kluwen van de vechtende lesbo's te kruipen, vervolgens eerst nog even de, in zijn been bijtende, mieterige adviseur van de schurk er bij te gooien en een net over de vechtende kipjes te werpen, terwijl onze held hierna tevreden en volkomen op zijn gemak er naar gaat liggen kijken (want ze komen natuurlijk niet op het idee om onder het net vandaan te kruipen, of het van zich af te gooien).

Het meest interessante karakter is de broer (of was het neef?) van de hoofdschurk, die aldoor zijn bewondering en liefde voor Shakespear betuigd en wanneer iedereen is verslagen en hij als enige wanhopig over blijft en de stoppen duidelijk bij hem zijn doorgeslagen, alleen nog uit Richard III kan citeren (A horse, a horse..." etc. Je kent dat wel..). Hilarisch!

Voor het filmen begon werd een nogal dure locatie scout aangeraden, maar die maakte zijn faam meer dan waar. Hoe hij het voor elkaar kreeg, onder het toen nog heel erg strenge Franco regime, weet nog steeds niemand (had ie comprimerend materiaal, of speciale connecties met Franco?), maar ze konden op plekken filmen, waar tot dan toe nog nooit toestemming voor was gegeven (en er na trouwens ook niet), o.a. in een eeuwen oud klooster en dan ben je op zo'n bijzondere, historische plek en wat doet Anthony dan? Hij laat zijn "The Stranger" karakter er als een wolf staan huilen! Hahaha!! Fantastisch!

De film ziet er voor een b-film erg verzorgd uit, met mooie locaties, decors en aankleding en vele extra's, alsof het hier gaat om een behoorlijk kostbare productie, want normaal zien b-films er uit als een b-film. Niet bij Anthony, die zorgde er voor dat iedere dollar op het scherm te zien was, maar het blijft natuurlijk wel een Anthony film (lees: een goedkope b-film).

Anthony was een echte ritselaar en was bijna dagelijks bezig genoeg geld bij elkaar te sprokkelen en uit de portemonnee van mensen te halen, zodat er weer een dag verder kon worden gefilmd.

Wat had ik er graag bij geweest toen de dag kwam, dat het bezopen eindresultaat aan die geldverstrekkers werd vertoond.
Met de smoes dat de Spaghetti western hausse eigenlijk al voorbij was en deze film te veel genres vertegenwoordigde, om goed aan de man gebracht te kunnen worden, bleef ie jaren op de plank liggen, maar eigenlijk vonden ze 'm natuurlijk compleet van de pot gerukt en hadden ze hun hoop op enige opbrengst, tijdens het bekijken van de film, door de plee getrokken zien worden. Hahaha!
Pas in 2015 kreeg de film uiteindelijk een officiële première.

Wie dezelfde melige humor heeft, moet dit half vergeten werkje zien!
Ik heb mij er in ieder geval bij kapot zitten lachen!

Laat ik eens ervaren hoe het is to "get mean" en deze een acht, ofwel vier sterren geven!

Ik had beter moeten weten:

had tot nu toe de verleiding weten te weerstaan niet de remake van een McQueen/Peckinpah klassieker te kijken, maar ben er toch ingetrapt!

Wat een flauwe, lauwe overbodige herverfilming!

Niks, maar dan ook niks is de gelijke -laat staan een verbetering- van het origineel!

Het begint al bij de start vd film, neen wat zeg ik, zelfs de begintitels zijn al vele malen beter bij de 1972 versie.

Alle remakes van McQueenverfilmingen halen het niet bij het origineel, simpelweg: er is maar 1 the King of Cool!

1 ster is meer dan genoeg!

Deze film leek me bij de release niet veel en heb hem destijds dan ook overgeslagen.

Echter telkens wanneer hij op TV komt zit ik toch te kijken en ben hem eigenlijk steeds leuker gaan vinden. Tijdje terug dan ook aangeschaft.

Perfecte rol voor Cage, die een aantal keren volledig uit zijn dak kan gaan.

Mooie SFX, een paar coole actiescene's, een vlot verhaal, een ontzettend lekkere Eva Mendez en leuke bijrollen van Peter Fonda en Sam Elliot. Vooral de scene waarin die laatste te paard naast Cage op de motor rijdt is pure filmmagie!

Voor mij een aanrader!

Een dikke acht, ofwel vier sterren.

Deze laatst aangeschaft en van de week bekeken.

Door de matige beoordelingen en het relatief korte draaien in de bioscoop deze bij uitkomen gemist.

Ik heb net als bij deel 1 mij er erg bij vermaakt.

Vooral de wisselwerking tussen het vaak bijna hysterisch en over de top acteren van Cage, het coole uiterlijk van de Ghost Rider en de goede SFX en actiescene's vind ik gewoon heel goed werken.

Uiteraard is het geen topfilm, maar de amusementswaarde is wel erg hoog en dat is voor mij bij een film als dit het belangrijkste.

Natuurlijk nergens ook maar een moment serieus te nemen en louter als tot leven gekomen stripverhaal te bekijken.

Een acht, ofwel vier sterren.

Het begin was echt onverwacht gruwelijk, maar helaas daarna is het een standaard thrillertje, niet eens echte horror. Jammer!

1,5 ster!

Deze laatst op blu ray aangeschaft.

Aardige spaghetti western, die niet tot de besten gerekend kan worden, maar die WEL twee van de beroemdste acteurs van het genre in de hoofdrollen heeft.

Van Cleef is zoals gewoonlijk ijzersterk en weet met zijn charisma alleen al te overtuigen. Gemma is er naast gezet als contrast en doet zijn bekende ding als jonge, onervaren, snelle praatjesmaker, die tegen de oudere, ervaren scherpschutter, gespeeld door Van Cleef, op kijkt en hem al snel als zijn leermeester gaat beschouwen.

De film heeft eigenlijk niet veel meer te bieden, dan deze twee, verschillende karakters en acteurs tegenover elkaar te zetten.... totdat de plottwist zich aandient en Van Cleef feitelijk de badguy van het verhaal blijkt te zijn en wordt toegewerkt naar het onvermijdelijke duel tussen de twee.

Geen hoogvlieger, maar alleszinds vermakelijk.

Een zes, ofwel drie sterren.

Gisteren de Duitse blu ray bekeken in het Italiaans met Duitse subs in zeer goede kwaliteit.

Onze favoriete pedante jongeling speelt dit maal de jongere broer van een -samen met zijn vrouw- vermoorde man, door een corrupte legerkapitein van het Noorden en zijn handlanger, tijdens het einde van de Amerikaanse burgeroorlog.
Onze held sluit zich aan bij Zuidelijke verzetsstrijders, die meer als een groepje struikrovers worden neergezet, zeker omdat ze worden aangevoerd door niemand minder dan Nello Pazzafini, een bekende, reguliere Spaghetti acteur, die altijd dezelfde onbetrouwbare stoethaspels neerzet (3x raden of hij uiteindelijk te vertrouwen is).

Bijzonder amusante film en met een goede, nagelbijtende en zeer bevredigende finale op het eind.

Toch wel weer een aanrader.
Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze vorig weekend ook maar eens geprobeerd, nadat ik bij uitkomen hem niet interessant genoeg leek hem in de bioscoop te gaan zien. Had toen de originele reeks al twee keer bekeken en kon mij niet voorstellen dat deze film veel nog zou toe voegen.

En dat deed hij dan ook niet, maar voor wie de andere versie nog niet bekeken heeft, zal hij zeker kunnen boeien en nog een aantal verassingen in petto hebben.

Fincher lijkt na zijn eerste werkelijk opvallende en sterke films nu steeds meer middelmaat af te leveren, deze film kan er mee door, maar echt heel bijzonder is het allemaal niet.

Craig is redelijk goed in hoofdrol, niet veel beter, of slechter dan de originele hoofdrolspeler, die ook niet echt indruk wist te maken, maar het is onbetwist Mara die de show steelt en hoewel stukken minder aantrekkelijk als de oorspronkelijke vertolkster is dit ook meteen een voordeel, gezien het feit dat de boekversie dat ook alles behalve was. Ze moet juist een totaal onaangepast en niet heel aantrekkelijke persoonlijkheid voor haar omgeving zijn.

Leuk om ook een Nederlandse acteur in een groot Hollywoodproject bezig te zien, hoewel hij natuurlijk wel weer een smeerlap mag spelen.

Vond de muziekscore bij tijd en wijlen behoorlijk storend, want was erg matig tot slecht.

Een aardige boekadaptatie, maar nergens echt bijzonder.

Een zes, ofwel drie sterren.

Deze pas aangeschaft en bekeken.

Erg matige film, die zowel qua verhaal, als personages totaal niet uit de verf komt.

Serieuze benadering van een verhaal over een jonge vrouw, die een dure call girl is, zou kunnen werken, waren het niet dat dit heel matig is uitgewerkt en je i.p.v. haar uitgebreid bezig te zien met haar klanten, je nu vooral ook veel saaie momenten beleefd met gesprekken tussen wat bankmedewerkers over de economie en Obama. Wat Soderbergh hier mee wil in een film, die hierover verder niet lijkt te gaan... lijkt eerder tijdopvulling.

Soderbergh heeft feitelijk al sinds 2000 geen werkelijk goede film meer afgeleverd en wie dacht dat Haywire zijn absolute dieptepunt was, komt bedrogen uit, want deze is nog slechter, niets zeggend en zonde van de tijd. Kwantiteit boven kwaliteit lijkt steeds meer zijn devies te worden.

Enige pluspunt is hoofdrolspeelster Grey, die werkelijk zeer naturel en overtuigend acteert en de ontdekking van deze film is. Ik vond haar echt verassend goed.

Het goede van Soderbergh is dan weer wel dat hij deze befaamde pornoster dan in geen enkele seksscène laat zien, wat men -gezien het onderwerp- toch wel zou kunnen verwachten.

Op een enkel mooi shot na, heeft deze film verder niets te bieden, na een uur had ik het idee dat ik al twee uur zat te kijken en voelt vooral zeer overbodig aan.

Een vier, ofwel twee sterren.

Dit vind ik de minste van Leone.

Hij heeft duidelijk geen kaas gegeten van wat de revolutie nou werkelijk in hield en haalt van alles door elkaar, zo moest de IRA nog op gericht worden in 1913 en hij weet ook zijn 2 hoofdrolspelers niet in de hand te houden, met als resultaat een groot gesmier, waar bij Steiger het regelmatig echt te bond maakt!

De term Duck you sucker bestaat niet eens in het Engels! LOL!

Wel goede muziek van Morricone, vooral bij de flashbacks, gek genoeg heb ik hier nog nooit de soundtrack van zien liggen, bestaat ie eigenlijk wel?

2,5 ster!

Erg mooie film, een van de betere van de afgelopen 10 jaar, wat Hollywood amusement betreft dan.

Kan erg meeleven met de hoofdpersoon en het verhaal.

Toch zit me wel iets dwars:

heeft deze Cesar nu echt bestaan of niet? En zo ja: heeft hij dan echt met een gladiator in de arena gestaan en is zo om het leven gekomen??

Wanneer hij wel bestaan heeft, maar het verder volkomen verzonnen is, vind ik dat toch wel een zwaar minpunt. Je kunt niet zo maar voor een "leuk" verhaal de geschiedenis vervalsen!

Verder zeer mooie muziek, luister hier graag naar en mooie laatste rol van Oliver Reed.

5 sterren!

Deze net bekeken op 4K (Engelse steelbook)

Vermakelijk, maar feitelijk overbodig vervolg op het sterke en nog altijd populaire en geroemde origineel.

Matige effecten met onrealistische aapachtige, een neushoorn en witte menshaaien, zeker wanneer je gelijksoortige scene's vergelijkt in het Colosseum uit de eerste film met tijgers en paarden. Best geinig om te zien, maar nergens geweldig of heel spannend en maakt stukken minder indruk.

Mescal voldoet in hoofdrol, maar mist het charisma van Crowe, Pascal is zoals gewoonlijk goed, maar is niet kwaadaardig genoeg en wordt te snel het verhaal uit geschreven, Washington steelt de show, maar is qua leeftijd geen partij voor Mescal in finale, klein rolletje van Jacobi is te nietszeggend om indruk te maken.

Aardig vermaak, maar geen klassieker waar over twintig jaar nog steeds lovend gesproken zal worden.

Een zeventje, ofwel 3,5.

Vrijdagmiddag deze in Antwerpen gaan zien.

Dit vervolg op Unbreakable en Split vond ik zelf stukken beter dan zijn voorgangers, het had meer vaart dan de eerst film en behalve het goede spel van McAvoy vond ik Split toch niet echt een hele goede film.

Nu is er dan Glass, die deze twee films te samen brengt en die toch ook wel weer gered wordt door het goede acteren van McAvoy, die feitelijk de film steelt van de andere twee hoofdpersonen.

Na de goede, opwindende intro heeft Willis niet zo heel veel meer te doen en van Jacksons aanwezigheid wordt wel heel erg weinig gebruik gemaakt. Eigenlijk is hij pas in de laatste dertig minuten daadwerkelijk aanwezig (zwijgzaam zonder enige beweging in een stoel zitten tel ik niet mee).
Zet daar dan tegenover McAvoy, die werkelijk weer alle registers open zet, om zijn verschillende persoonlijkheden naar buiten te laten komen, maar eerlijk is eerlijk: het script weet hem dan ook wel beter te bedienen, dan de andere twee.

Toch is dit een heel opmerkelijke film geworden, die zeker niet verveeld en zelfs behoorlijk spannend te noemen is. Het beste valt het te omschrijven als een superheldenfilm in vermomming, want heeft eigenlijk alle kenmerken van wat een superheldenfilm in essentie inhoud, maar dan wel in zijn meest pure, totaal uitgeklede vorm. Alles zit er werkelijk in, wat je normaal in een grootschalige, opgepompte blockbuster-achtige Marvel, of DCC verfilming tegen komt, maar dan net even anders.

Ook was het leuk dat alle bijrollen uit de vorige films weer door dezelfde acteurs werden ingevuld, met name de inmiddels volwassen geworden zoon van het Willis karakter, was leuk om terug te zien in zijn rol.
De aanwezigheid van dat geheime genootschap vond ik wel stukken minder en vrij overbodig, dat had van mij niet gehoeven en vond ik ook een klein beetje het verpesten, eerlijk gezegd.

Niet perfect, einde had wellicht ook net iets anders gekund, maar zeker de moeite waard!

Een magere acht, ofwel 4 sterren.

Deze vanavond zitten kijken en maakt onderdeel uit van mijn -veelte veel voor betaalde- Duitse Halleluja box.

Wat deze film overigens te maken heeft met de figuur van Alleluja is verder een raadsel, maar erg genoten van deze Spaghetti western met twee grote namen in de hoofdrol.

Dat wil zeggen: eigenlijk hebben de twee jonge gasten, die de rookies ofwel tenderfoots spelen, de hoofdrol, maar het zijn toch echt Garko en Berger, die de show stelen, als twee bevriende, maar ook elkaar beconcurrerende bounty hunters.

Film kent een vlotte vertelstijl, heeft zowel spanning als wat luchtigere, komische scenes en Garko is ultra cool als zowel gunslinger als leermeester van de twee jongens. Het rare is dat ik, wanneer hij niet Sartana speelt, wat toch zijn meest beroemde filmpersonage is, hem stukken beter en stoerder vind, dan in zijn befaamde rol.

De muziek van Bruno Nicolai, met het de hele film al om aanwezige fluitmelodietje, afgewisseld met het staccato gitaargeluid, waar zelfs John Barry nog jaloers op zou worden, werkt uitermate goed en blijft nog lang in je hoofd nagalmen.

Deze film is zeker de moeite waard als je fan bent van het genre!

Een dikke zeven, ofwel 3,5 ster.

Deze vanavond maar weer eens op gezet.

Misschien niet één van hun allerbeste films, maar ook dit latere Marx Brothers vehikel heeft een aantal hilarische scene's, waaronder de klassieke 1 dollar wissel scene en een waanzinnige finale in een voortsnellende trein.

Groucho is wellicht in deze film niet zo'n spraakwaterval als gewoonlijk en Margareth Dumont als eeuwige slachtoffer van zijn nukken wordt gemist, maar de fysieke vondsten en grappen zijn wat meer aanwezig, zeker in het laatste gedeelte.

Een dikke zes, ofwel drie sterren.

Ik zag deze film voor het eerst op de Nederlandse TV als mini-serie, waarbij ze ook deel twee hadden gevoegd en de fout was gemaakt alles in chronologische volgorde te vertellen.

Gelukkig zag ik later de films in hun originele versies.

De eerste vind ik nog altijd de beste!

Wat Brando hier neerzet is werkelijk onvergeetelijk en meesterlijk.

Zijn Don Corleone is een icoon uit de filmgeschiedenis en de oscar was dan ook dik verdiend.

Deze film is toch de blueprint van alle maffiafilms die er na gemaakt zijn (Ok, aardige film... maar het is geen The Godfather, etc..).

De maffia was aanvankelijk zeer ongerust en kwaad over het maken en uitbrengen van deze film, omdat ze bang waren dat ze hier als louter slecht en crimelen zouden worden uitgebeeld (wat ze natuurlijk wel gewoon zijn, laten we wel wezen!), maar toen ze de film hadden gezien hadden ze geen enkel bezwaar meer en vonden ze hem fantastisch.

Geen wonder, want de hoofdpersonen worden hier als gewone, echte, zelfs sympathieke mensen neergezet, met wie je mee leeft en voor wie je zeker sympathie krijgt.

Zeker Pacino, die aan het begin van zijn carriere een erg sterke rol neer zet, als de zoon, die niet in het criminele milieu vertoeft, maar zijn (nood-)lot lijkt niet te vermijden te zijn.

Ook Caan is goed als de charmante en flegmatieke oudere broer,

maar eigenlijk is iedereen goed.

Ook de muziek draagt zeker bij bij de sfeer en algemene feel van de film en is het vermelden waard.

Een ijzersterke, invloedrijke klassieker, waar je niet om heen kunt.

Ik geef hem dan ook de volle mep: vijf sterren!