Meningen

Cultklassieker met een wonderschone titelsequence (de mooiste ooit?), maar voor de rest vooral erg veel ongein.

2,5*.

Nee, bepaald niet

Hele weirde film eigenlijk, er gebeurt hoegenaamd niets maar voor de kijker is dat haast geruststellend. Alsof de makers halverwege dachten naaah we gaan er toch maar geen horrorfilm van maken, maar inderdaad een soort natuurdocumentaire.

Wel gaaf en ja zelfs spannend zijn de scenes met een soort bewegingssensorcomputer. Verder valt de film op door de immer shirtloze zoon van regisseur (en hoofdrolspeler) Pierce, die blijkbaar niets te doen had het weekend dat dit werkje werd opgenomen. Nou, dan maar mee met paps! Over de casting van de dames geen kwaad woord verder

Voor wie dit wat gezapig klinkt: in het slotkwartier komt er een personage ten tonele dat alle verbeelding tart, dat moet je echt zien om te geloven. Meer zeg ik niet!

2*.

De combinatie Mankiewicz, Bogart en Gardner zou vuurwerk op moeten leveren, maar doet dat niet. Veel te lang en met een gebrek aan verhaal, oftwel een Bogart die je zo over kan slaan.

1,5*.

You can't accomplish anything without the possibility of failure.

Een filosofische baardmans die op het eerste oog rechtstreeks uit Deliverance lijkt weggelopen steekt bij een onooglijk geel stekkie een sigaret op en dat is dan het startsein van een knotsgekke ultramarathon door de bossen van Tennessee. De route is veranderlijk, het tijdstip van de start wordt tot een uur van tevoren geheim gehouden, het inschrijfgeld bedraagt 1 dollar 60 en een nummerbord uit het land van herkomst, en voor alle uitvallers (lees: zo'n beetje elke deelnemer) klinkt op het betreurde moment de dodenmars van de plaatselijke bugelspeler.

De Barkley Marathons is er zo eentje uit de categorie Leadville 100: een curiositeit waar de ware liefhebber op afkomt, om compleet kapot te gaan en uitgewoond uit te vallen. Want het doel is voor het gros van de veertig inschrijvers niet eens om het onding uit te lopen: 1 rondje van de 5 halen is al heel wat, bereik je er 3 dan heb je als één van de weinigen de 'fun run' gehaald en alleen de echte masochisten en topatleten gaan dan nog door voor de vierde en eventueel vijfde ronde binnen de 60 uur.

Een prachtrace dus, zonder al te veel opsmuk in beeld gebracht, al was de subtiele muziek een prettige toevoeging. De sympathieke en interessante karakters maken inderdaad deze docu, het is een wereldje an sich, waar ik ontzettend veel waardering voor heb.

Prachtige kostuums en de beroemde schitterende belichting in dit ondergeschoven kindje van Kubrick. De werkelijk veel en veel te lange duur nekt de film uiteindelijk in de saaiige tweede helft.

3*.

Man oh man wat spelen Torturro en Goodman toch de sterren van de hemel in dit bevreemdende werkje van de Coen brothers. Een fascinerende film over de pijn van het schrijven, Hollywood en de Hel. Na 2 keer kijken vat ik de film nog maar half, maar da's niet erg, dat nodigt uit voor een 3e blik...

4*.

Pijnlijk onleuke film met de makers van Southpark. Dodgeball toonde later aan hoe het wel moest.

1*.

Deze film gekeken op een verjaardagpartijtje toen ik een jaar of 14 was; dat vonden we toen allemaal wel spannend (met name de erotische scenes natuurlijk). Later nog een keer gekeken, en hoewel de film een aantal memorabele scenes bevat ben ik verbaasd over de hoge score (hij zit hier tegen de top 250 aan); zo bijzonder is deze film toch ook weer niet?

2,5*.

Langdradig en saai. De (summiere) transformaties zijn wel OK maar het had van mij een stuk verder over de top gemogen. Ellenlange ski-scenes hoef ik in een horrorfilm in ieder geval niet te zien...

1*.

Prachtige film met een bijkans briljante Price als dokter in een film over moord, hebzucht, sterke vrouwen, een miljoen dollar en een als vleermuis (nouja) verklede man.

Wat opvalt zijn de heerlijk villeine en a-correcte personages, zeker voor die tijd. In welke film uit de jaren 50 zie je dat zowel de plaatselijke dokter, de bankdirecteur en de politiecommisaris de grootste boeven zijn?

Hoog tempo en perfect gespeeld; een lust voor het oog. 4*.

Voor mij nog altijd de allerbeste superheldenfilm. Een heerlijke sfeer, super verhaal en schitterende aankleding. Burton heeft er wat moois van gemaakt.

4,5*.

Hopeloos 4e deel in de Batman serie. Met name de oneliners van de Governator zijn om te huilen zo slecht. Clooney kan Keaton ook al niet doen vergeten in deze luide en luie mislukking.

1,5*.

Toch een klein tegenvallertje, deze 5e Batman film. Maar mijn verwachtingen lagen, als fan van Batman én Nolan, dan ook wel érg hoog.

Sommigen zullen de wat realistischer sfeer beter kunnen verdragen dan het extravagante Gotham en dito criminelen van de andere films (ik in principe ook wel), maar helemaal werkt de film niet. Dit komt vooral door het wel erg rommelige en onduidelijke plot rondom de bad guys. Bovendien worden de goede acteerpresaties van Bale, Murphy en Caine (wat een genot blijft die man om naar te kijken) teniet gedaan door een saaie Neeson en Holmes, die bijzonder schattig is, maar als actrice door de mand valt.

De groei van Wayne naar Batman is redelijk in beeld gebracht (ondanks het wat sullige gegrom van Batman), de effecten en muziek zijn in orde en Caine zorgt voor de nodige humor, maar een moderne klassieker? Nou nee.

3*.

Jammer dat Keaton is ingeruild voor de saaie Kilmer, maar voor de rest is er weinig op deze Batman aan te merken. Carrey, zoals reeds eerder opgemerkt, steelt de show in dit kleurrijke spektakel.

3,5*.

Na het briljante eerste deel toch wel een teleurstelling, deze 2e batman film. Vooral bad guy DeVito komt niet lekker uit de verf. Ook de komische noot van Guhl wordt node gemist.

3*.

Treurig werkje weer van de immer incompetente Snyder, die zonder gêne drie uur lang bullshit op de kijker afvuurt zonder dat het ooit (maar dan ook ooit) spannend, leuk, interessant of intens wordt. Voor hersenloze lange-halen-snel-thuis actie hadden we Michael Bay toch al? Een dommig, vaak chaotisch verhaal en vooral in het laatste uur überlelijke actiescenes die maar doorgaan en doorgaan. Dat monster ook, lachwekkend.

De cast heeft het er ook maar zwaar mee. Cavill en Affleck zijn al niet veel in hun rollen, maar de schmierende Eisenberg is zelfs ronduit zielig. Het enige charmante aan deze film is Amy Adams, de volgende keer kijk ik wel gewoon drie uur lang naar een foto van haar.

Briljante, fascinerende film over de wil om te overleven, zelfs in een vreselijke wereld. Instant classic.

4*.

Rommeliger en minder to-the-point dan het origineel. Daarmee wordt dit een beetje een overbodig, zij het nog steeds zeer aardig, vervolg op het briljante Battle Royale.

3*.

Nog net aan te kijken B-film met zwak acteerwerk en een stupide einde (dat die vleermuizen die paar meter niet goed kunnen maken op die mensen...), maar ook wel amusante momenten.

2*.

Kolonialisatie is sowieso een wat onderbelicht thema in de Europese geschiedsschrijving, heb ik het idee. Zo zag ik de titel al meermaals voorbij komen en was overtuigd dat het zou gaan over Montgomery, Rommel, en tanks door het zand. Niets van dit al.

Kolonies dus. Ook in Algerije een afscheiding tussen de rijke blanken en de oorspronkelijke inwoners, wat een storm aan geweld en represailles oproept. Sterke beelden met bijzonder realistische ontploffingen, over een bijna vergeten geschiedenis die zich nog maar 50 jaar terug afspeelde. Goed dat Marijnissen dit nog eens onder de aandacht bracht.

3,5*.

Een opgepimpte Independence Day, inclusief luidruchtige effecten, een hoop over the top patriotisme en opofferingsgezindheid met als bonus een saluerend kindje (bah). Daar valt misschien allemaal nog wel doorheen te kijken, maar de actie is chaotisch en niet geweldig in beeld gebracht, had graag meer overzicht gewild. Eckhart is verloren in al dit geweld, en de film is in no time weer vergeten. Geen lekkere blockbuster, teleurstelling.

2*.

Belachelijke film die eruit ziet alsof het allemaal voor 13,69 dollar is gemaakt. Pepper is adembenemend slecht maar de veteranen zijn al niet veel beter op dreef. Had Travolta trouwens niet plannen om een 2e deel te maken?

1*.

We are all gonna die... just not today.

Van alle onnozele, over the top belachelijke USA Marine Corps Uncle Sam bullshit die de afgelopen decennia via het celluloid over onze nietsvermoedende hoofden is gestrooid, moet dit zowat de meest amusante zijn geweest! Alles is groot aan Battleship: de hoeveelheid onzin van het verhaal, het ego van de stuitende hoofdrolspeler, het decolleté van Decker, het aantal clichématige personages en ga zo maar door: heerlijk!

Berg houdt zich niet in: een echte Midden Oosten veteraan zonder benen moet een vulkaan oplopen, Rihanna krijgt een geweer in handen gedrukt dat groter dan haarzelf is en krijgt de opdracht boos te kijken, terwijl AC/DC door de boxen schalt worden hoogbejaarde ijzervreters in een antieke battleship aan het werk gezet en aan het eind wordt simpelweg heel Hawaii opgeblazen, hoe cool is dat?

Puur onschuldig lollig vermaak. 4*!

Beste grap is natuurlijk dat deze film 2 (!) hele (!) uren (!) duurt (!).

Voor de rest weinig van te genieten, jammer dat de spoof er vaak net te ver overheen was en er veel te veel aandacht is voor dat ontzettend irritante joch, ik bleef maar dingen naar het scherm gooien als hij in beeld kwam. Het verhaaltje is vaak lame (slechte villain ook) maar de film kent tussendoor soms toch geinige momentjes en heeft buiten voornoemde eikel een sympathieke cast.

Vleeskeuring met een belachelijk plot, maar ik heb me bij vlagen stiekem toch wel vermaakt. Kan zo 100 mindere films opnoemen, dus van mij mag-ie uit de floplijst blijven. Van de serie heb ik nooit ook maar 1 minuut gezien dus de karakters zeiden me niets, maar alles was lekker vet aangezet en er zat zowaar een twist in die ik niet had verwacht.

Overigens klopt de plotomschrijving volgens mij voor geen meter

2*.

My thoughts exactly. Keek er echt naar uit maar het waanzinnige basisidee wordt al snel verlaten voor een sentimenteel en flauw verhaaltje. Ik heb meer gelachen toen ik de plot hier voor het eerst las dan tijdens de hele film.

Voor het leuke idee nog 2 sterren, maar eigenlijk ben ik veel te mild.

Teleurstellende samenwerking tussen Boyle en de toen mateloos populaire DiCaprio, die zijn lastige rol maar niet overtuigend weet te brengen.

2,5*.

De briljante serie in 90 minuten he-le-maal kapot getrapt. Wat een aanfluiting...

0,5*.

New York krijgt er weer eens van langs in deze leuke jaren 50 matinee film met het creatuur van Harryhausen in de hoofdrol. Er zijn betere in het genre maar toch zeer vermakelijk allemaal.

3*.

Waarlijk fantastisch. Miniemer dan dit kan een film niet worden; 53 minuten stilstaande mensen, auto's die geparkeerd worden en Tor Johnson die met een wandelstok door de woestijn banjert. Gesproken tekst alleen buiten beeld, en dan die verrukkelijke quotes van de voice-over, waarbij "Flag on the moon. How did it get there?" mijn favoriet is. Deze film ontbreekt het letterlijk aan alles, een zinloos project.

0,5*.