The Barkley Marathons: The Race That Eats Its Young (2014)

Grappig.

Aparte discipline dit, al had een beetje extra achtergrond rond de "sport" zelf niet misstaan. Had zelf nog nooit van de race gehoord, ken ook een aantal fervente lopers/triatleten die nog nooit van de race gehoord hadden, dus hoe befaamd en hoe "de moeilijkste van de wereld" deze nu uiteindelijk is komt niet zo heel goed uit de verf.

Maar dat het tegen het onmenselijke aanleunt mag duidelijk zijn. Zo ook opgezet door de organisator, een grappig mannetje die er, zoals in het begin gezegd, wat dommig uitziet, maar dat absoluut niet is. Leuke commentaar van hem tussendoor, altijd met een glimlach, maar ook altijd met enig inzicht.

Verder worden een aantal mensen gevolgd in één van de topjaren van de marathon. Maar liefst 3 mensen halen het eind, een absoluut record aangezien er in 30 jaar tijd amper 16 finishers zijn geweest.

Apart event dat deze docu vast en zeker verdient, maar een beetje extra context voor de niet-kenner was wel leuk geweest. Maar interessanter dan ik vooral gedacht had, met dank aan de maffe organisator.

3.0*

Hier wordt de docuparadox maar weer eens bevestigd. Is de docu nou zo goed of was het vertelde verhaal sowieso al de moeite waard? Bij een goede docu maakt dat in mijn ogen dus niet zoveel uit.

Het verhaal achter deze wedstrijd is zo uniek, zo anders dan anders dat dit verhaal sowieso een interessant kijkje in de geest van (in mijn ogen) gestoorde mensen geeft. Maar omdat de makers de docu niet spectaculair willen maken maar gewoon de verhalen hun werk laten doen, word je echt het verhaal in gezogen. Ik leefde mee, zag mee af en was ergens tegelijkertijd trots dat dit tegenwoordig nog kan.

Aanrader!

Ik zou eerder zeggen dat je een gezonde combinatie van beiden nodig hebt. Dat heb onderwerp je ligt is altijd goed meegenomen natuurlijk, maar de docu zelf moet het onderwerp ook op een waardige manier vertellen, zonder al te veel sensatiezucht en zonder achterdocht op te wekken bij de kijker. Vooral dat laatste is vaak een probleem vind ik.

Ben ik zeker met je eens. Een goede docu heeft een interessant verhaal en de makers moeten de beste manier vinden om dat te brengen. Ik ben echter geneigd te denken dat we documentaires vooral beoordelen op de kwaliteit van het verhaal ipv de docu zelf. Oftewel, een beoordeling van een feit ipv de presentatie van die feiten. Hmm. Nouja. Ook niet heel belangrijk, ik vind het bij docu's iig altijd lastig om sterren te geven.

You can't accomplish anything without the possibility of failure.

Een filosofische baardmans die op het eerste oog rechtstreeks uit Deliverance lijkt weggelopen steekt bij een onooglijk geel stekkie een sigaret op en dat is dan het startsein van een knotsgekke ultramarathon door de bossen van Tennessee. De route is veranderlijk, het tijdstip van de start wordt tot een uur van tevoren geheim gehouden, het inschrijfgeld bedraagt 1 dollar 60 en een nummerbord uit het land van herkomst, en voor alle uitvallers (lees: zo'n beetje elke deelnemer) klinkt op het betreurde moment de dodenmars van de plaatselijke bugelspeler.

De Barkley Marathons is er zo eentje uit de categorie Leadville 100: een curiositeit waar de ware liefhebber op afkomt, om compleet kapot te gaan en uitgewoond uit te vallen. Want het doel is voor het gros van de veertig inschrijvers niet eens om het onding uit te lopen: 1 rondje van de 5 halen is al heel wat, bereik je er 3 dan heb je als één van de weinigen de 'fun run' gehaald en alleen de echte masochisten en topatleten gaan dan nog door voor de vierde en eventueel vijfde ronde binnen de 60 uur.

Een prachtrace dus, zonder al te veel opsmuk in beeld gebracht, al was de subtiele muziek een prettige toevoeging. De sympathieke en interessante karakters maken inderdaad deze docu, het is een wereldje an sich, waar ik ontzettend veel waardering voor heb.

Erg leuke documentaire over de geheimzinnige marathon van de titel, een 50 uur durende race die te boek staat als de zwaarste marathon ter wereld. In de 25 jaar dat het evenement bestaat hebben slechts een handjevol personen de finish gehaald. De documentaire volgt een aantal deelnemers en gaat tevens in op de achtergronden van de marathon. De luchtige aanpak van de loodzware marathon werkt in ieder geval aanstekelijk en de documentaire is vaak erg grappig, hoe ellendig de deelnemers het ook hebben.