Meningen

Ook gewoontjes.

Gekeken omdat hij binnenkort van Netflix zou verdwijnen. Ooit weleens van de naam gehoord, maar het high school komedie genre ligt me altijd wel, alhoewel mijn cijfers ervoor niet altijd even hoog zijn. Deze vond ik ook niet bijzonderder.

Maar hij is wel net een tikje beter dan de meeste komedies. Vooral omdat hier de vervelende en schreeuwerige grofheid teniet is gedaan en meer ruimte is gemaakt voor echte humor. Wel jammer dat dezelfde types er weer in zitten zoals de sufferd.

Je weet exact hoe het verhaal gaat lopen, en heb ik hier niet echt om moeten schatterlachen. Desondanks een vlotte komedie die prima te doen is.

Vond het niet zo boeiend.

De opening van Soderbergh. Als regisseur toch wel kwalitatief een solide kerel. Het is alleen jammer dat ik onder zijn naam nog niet echt iets ben tegengekomen dat ik echt leuk vind of me echt heeft weten weg te blazen. Ook niet zijn eerste dus helaas.

Sex, Lies and Videotape kent genoeg materiaal om uniek en bijzonder te zijn, maar qua uitwerking mis ik dat helaas zowat volledig. Er zitten aparte dingen bij, dat zeker, maar het is vooral de soundtrack die experimenteel aanvoelt. De film zelf is net wat te standaard in elkaar gedraaid.

Acteerwerk is best degelijk. Zeker MacDowell verbaasde me best, die vind ik doorgaans echt helemaal niks. Spader doet het ook erg naar behoren. Van Giacomo en Gallagher was ik iets minder fan, maar die krijgen dan ook minder ruimte om zich te laten zien.

De uitvoering van de film is redelijk standaard. Standaard in beeld gebracht, standaard vormgegeven. Kaal huis, kaal alles. Wel enkele knappe shots bij wat meer dromerige momenten, die vormen de sterkste momenten van de film. Ook de soundtrack is lekker apart, alleen krijgen we die niet heel vaak te zien.

Verhaal is redelijk vreemd, maar de uitvoering is vooral humaan. Daar heb ik uiteindelijk geen problemen mee, dat hoort ook wel bij het soort film. Ik had alleen wel qua regie op meer apartheid gehoopt, want het is allemaal zo gewoontjes in elkaar gestoken. Snap ook niet waarom deze film in toplijsten te vinden is. Ik vind het nergens echt speciaal. Sorry.

Pff.

Film die wel goed begint, maar na de 45ste minuut zo belachelijk wordt dat het moeilijk is om er nog van te genieten. Ik ben al best makkelijk als het aankomt op ongeloofwaardigheid, maar deze film maakt het werkelijk zo bont dat zelfs ik er niet meer omheen kan kijken.

Ik keek de film enkel voor Moretz en toen deze film plots in mijn aanbevelingen zat op Youtube heb ik hem maar opgezet. Altijd wel leuk om een filmpje te kijken voordat deze in de bioscoop terechtkomt. Ik ben eigenlijk ook heel blij dat ik deze film niet in de bioscoop heb gezien, want dat zou geldverspilling zijn.

Toch is de gehele sequentie met Moretz in de bubbel nog best spannend te noemen op een gekke manier. Dat zijn werkelijk de sterkste scenes van de film, want eenmaal het spektakel in de film zijn intrede doet begint het hele gekke vormen aan te nemen waar ik maar moeilijk van kan genieten.

Van recht naar beneden hangen in plaats van bijna weggewaaid worden aan een vliegtuig naar enkel briesjes voelen als er gaten in je vliegtuig zitten, het wordt per minuut belachelijker. Het babybedje dat perfect in het koffertje blijft zitten nadat deze naar alle uithoeken van Afrika geslingerd is of op z'n kop over een vliegtuig kruipen zijn ook nog voorbeelden van de gekheid in deze film. Ik wil het best proberen te negeren, maar in zo'n setting als deze is dat simpelweg niet mogelijk.

Ik heb werkelijk zelden een film gezien die onrealistischer, ongeloofwaardiger of onlogischer is dan deze film. En het genre daarbuiten gelaten, want ik heb het niet over de wezens, want dat is gewoon bedoeld belachelijk. Ik vond het trouwens heel zielig voor die vleermuis aan het einde van de film die daar in het water werd afgemaakt. De schrijvers hebben verder totaal niet nagedacht over deze film, het is echt te belachelijk voor woorden. Geen sprankeltje logica, ze gaan er vanuit dat het publiek dommer dan dom is geloof ik.

Wel ziet het er visueel prima uit, is het camerawerk on point en het tempo ligt hoog. Er zitten gek genoeg nog erg leuke sequenties in, maar je moet je wel door grote emmers onzin werken om daar nog te komen. Acteerwerk is verder ook zeker prima, Moretz doet het weer goed en ook de andere crewleden zijn redelijk. Speelduur is ook maar enkel 83 minuten en daarom wil ik de film nog een nipte 2,0* geven.

Doordenderende, energieke en harde actiefilm uit de enthousiaste handen van regisseur Timo Tjahjanto, die in het verleden ook meermaals heeft bewezen zich prima met dit soort concepten uit de voeten te kunnen. Het is vooral de lange speelduur die The Shadow Strays een terughoudend effect biedt, want de inhoud is niet talrijk genoeg om zo'n lengte gepast te rechtvaardigen. De personages zijn evenzeer niet interessant genoeg om dat te kunnen ondersteunen, maar de vele kogelregens, knokpartijen en bloederige ontmoetingen zorgen voor het nodige vermaak. Het blijft fijn dat Tjahjanto actief pogingen onderneemt om zijn camera te betrekken in de actie, zodat de passie herhaaldelijk blijft doorschemeren in het eindresultaat. Uitgesponnen, maar effectief vermaak dus.

Singleton struikelt.

Hij is pas overleden, en daarom uit respect zijn film Shaft opgezet. Maar ondanks het voor de respect was, betekend dat niet gelijk dat het goed moet zijn. En deze Shaft was ook totaal niet goed, een slippertje voor Singleton zelfs.

Het is vooral vreemd dat er als genre actie vermeld staat. De actie was namelijk schrikwekkend weinig aanwezig. Misdaad volop, maar de actie viel behoorlijk tegen. Het mag dan wel een flink lompe toon hebben, het lijkt nooit echt uit te halen.

Het zijn vooral de karakters die de film nog wat fleur geven. Singleton weet normaal gesproken wel iets fris te hebben in zijn films, maar dit was vooral vermoeiend. Geen tot weinig interessante visuele dingen erin verwerkt en een verhaal dat na 30 minuten niet al te veel meer weet te boeien.

Personages zoals Bale, Wright en eigenlijk ook wel L. Jackson redden de film. Vooral Bale was echt leuk, zo'n gestoorde en gekke schurk kan hij goed. Het eerste half uur was het beste stuk, met een vlot stuk en door de sterk neergezette discriminatie volop genietbaar.

Een wat vreemde en compleet misplaatste soundtrack door elke actiescène heen. Een soort Indiana Jones theme song leek het wel, en het werkt helemaal niet. Vooral omdat de toon tijdens de actiescènes veel te serieus is om zo'n melige soundtrack erdoorheen te gooien.

Het is allemaal gewoon niet zo best. De actie valt tegen, had lomper moeten zijn. De film lijkt langer te duren dan 99 minuten en na het eerste half uur is hij ook gewoon niet interessant meer. Gemiste kans, ik hoop dat het vervolg binnenkort op Netflix beter is.

Leeg.

Vooral op visueel niveau is het me een raadsel hoe deze film aan zoveel oscars is gekomen. Die oscars zijn ook de enige reden waarom ik deze film keek, want normaal heb ik helemaal niks met dit soort films. Ik keek dan ook behoorlijk op tegen een speelduur van 123 minuten.

En zo is ook deze film niet veel beter dan de andere films, alleen wel iets luchtiger. Zeker in het begin valt het op dat deze film een laagje humor bevat waardoor het luchtig begint. Gaandeweg beginnen de romantiek en drama meer de overhand te nemen waardoor het weer afzwakt, maar het begin was eigenlijk wel te doen.

Bijzonder acteerwerk zit hier niet in, vind ik. Fiennes en Paltrow zijn niet het sterkste duo samen en ik vond weinig scenes tussen die twee indrukwekkend. Een echte chemie kon ik niet ontdekken, waarschijnlijk omdat ik het me niet kan voorstellen, maar dat ligt blijkbaar bij een hoop andere gebruikers anders. Bijrollen zijn iets beter, maar ook te theatraal.

Visueel is het leeg. Normaal zitten dit soort films helemaal volgepropt met details en andere materie om het allemaal zo sfeervol mogelijk te brengen, maar dat is bij deze film niet zo. Lege settings, saai camerawerk en regelmatig een bijna droevige uitstraling. Het lijkt te veel op een film die gewoon op een willekeurige oude locatie is gefilmd.

Verder kon ik hier maar moeilijk doorheen komen, de 2 uur leken soms niet over te gaan. En dat zal er wel mee te maken hebben dat ik niks met dit soort films heb, maar 7 oscars scheppen toch wel verwachtingen. Helaas is dit een film die totaal niet in mijn straatje valt en daardoor kan ik er erg weinig mee. Wel nog punten voor het luchtige begin en enkele goede bijrollen. Verder vond ik dit maar niks.

Solide.

De eerste Boyle. Althans, de eerste Boyle die op MovieMeter vermeldt staat, want voor deze film had hij ook al ervaring met het regisseren van diverse episodes van series. Dit was zijn echte filmdebuut. Boyle moet één van de weinige regisseurs zijn waarvan zijn vroegere en latere stijl helemaal in mijn straatje ligt.

Shallow Grave is wat kleiner dan de gemiddelde Boyle-film en dat is logisch, want er waren beperkte middelen aanwezig. Toch moet ik van verbazing spreken hoe ver Boyle nog komt met deze film. Het gaat er regelmatig best sfeervol aan toe en er is al een oogje op het visuele detail. Er worden een aantal keer mooie scenes gecreëerd die de gemiddelde lowbudget 90s film met gemak overstijgen.

Acteerwerk is goed. De aftakeling door middel van paranoia wordt mooi weergegeven ondanks voorspelbaar, maar goed, je kan dit soort concepten ook moeilijk onvoorspelbaar maken. Ik vond soms het subtiele stilisme niet zo goed samengaan met de lompe stijl, verder heb ik weinig te klagen over deze kleine film. Er hangt een goed tempo, gebeurt genoeg in en kent meerdere verrassingen tegen het einde aan.

Beetje jammer dat de film in het middenstuk z'n stijl een beetje uit het oog verliest, verder lijkt Boyle erg goed te weten waar hij mee bezig is. Goed geacteerde, vermakelijke en soms sfeervolle film die me de gehele en korte speelduur vermaakt wist te houden. Boyle ligt me wel, heeft me eigenlijk geen moment teleurgesteld. Heb hem nog niet op een onvoldoende kunnen betrappen tot nu toe.

Mwa.

Haaienfilms zijn tegenwoordig wel een beetje een riskant idee om te maken. Vele haaienfilms floppen en weten weinig interessants te brengen behalve mensen die worden opgejaagd worden door de beesten. Na Jaws is er ook niet heel veel meer gemaakt.

Ook The Shallows blinkt nergens uit. Het begint vrij goed, met Blake Lively in bikini die op een rots strand. Dat is een begin, maar daarna is het niet erg spannend. De haai weet vrij weinig dreiging met zich mee te brengen. Er wordt nog wat drama ingegooid wat ook vrij weinig werkt.

Niet een al te best haaienfilmpje, maar wel een die lekker wegkijkt en niet erg slecht genoemd kan worden. Wat meer spanning had de film goed gedaan, maar daar faalt Serra deels in.

Marvel middelmaat.

Wat ik ze wel wil meegeven is dat ze erg goed zijn in het aanwijzen van regisseurs die nog niets met het betreffende genre hebben gedaan. Hoe Cretton ooit bij een film als deze uitkomt bijvoorbeeld is me een compleet raadsel. Leek zich eerder op menselijke en kritische dramafilms te richten, maar nu doet hij dus blijkbaar ook actie.

Shang-Chi voelt aan als een gehaast product dat snel uit de band is komen rollen. Niets voelt echt oprecht aan. Het is makkelijk om een film te prijzen omdat het zich eens verdiept in een cultuur die niet gebruikelijk voor ze is, maar ik vond het allemaal maar makkelijk. Wat leuke plaatjes op de achtergrond animeren, soms wat mythologie erbij gooien en vooral Aziatische acteurs inhuren om het er wat authentieker uit te laten zien. Denk niet dat de research lang heeft geduurd.

In de wereld van Chi repareren autoramen zichzelf op magische wijze nadat ze zijn kapotgeslagen, worden random figuurtjes uit andere films erbij gehaald zonder duidelijk doel (behalve komedie) en lopen er op de achtergrond wat mythologische dieren rond, omdat het leuk is! Met al die onzin bij elkaar vraag je je af waarom figuranten dan nog wel met open mond opkijken van een busongeluk door toedoen van schurken. Wel was dat overigens een lekkere knaller van een actiescene.

CGI is niet bepaald realistisch maar voor een film als deze boeit dat niet zo. Er wordt best redelijk vormgegeven aan de omgevingen hier. Aardig sfeervol. Leuke designs ook van de beesten. Wel jammer is dat het eindgevecht nogal teleurstelt. Je hoopt op iets echt groots vanuit de superhelden, maar dan blijkt het gewoon een letterlijk drakengevecht te zijn waarbij de rest erbij mag staan en ernaar kan kijken.

Het is eigenlijk best een rommeltje, deze film, maar wel vermakelijke rommel. Toch hoop ik dat ze binnenkort met wat beters aan gaan komen dan dit, want fase 4 is niet best van start gegaan. Niettemin zie ik wel potentie in Shang-Chi, want ze kiezen voor een fantasierijk pad terwijl ze de actie niet uit het oog verliezen. Nu nog een wat betere balans en iets meer interesse naar de cultuur. Niet gewoon een plaatje van het internet naar de achtergrond animeren. Nu weet ik uiteraard niet hoe lang ze daadwerkelijk aan het bestuderen van de cultuur hebben besteedt, maar de indruk komt in ieder geval lui over, helaas.

Tsja.

The Shape of Water was wel een filmpje waarnaar ik uitkeek. Maar mijn verwachtingen zijn toch niet helemaal door deze oscarwinnende film volbracht. Three Billboards had de oscar van mij wel gemogen om heel eerlijk te zijn.

Het is net als Pan's Labyrinth een sprookje voor volwassenen. Constant had ik ook het gevoel alsof ik onder water zat, visueel is het erg mooi en Shannon snapt zijn rol zeker wel. Alles is natuurlijk helemaal verzorgd. Maar het is toch het verhaal dat me niet pakte.

Emotioneel greep hij me niet, ik voelde niks en op een gegeven moment begon ik me eigenlijk ook een beetje te vervelen. Del Toro is een goede regisseur, maar hier ben ik niet weg van

Eh.

Share or Die, bij de titel hoef je al geen hoogstaande film te verwachten. Ik had het ook puur voor die titel maar eens aangezet toen de verveling insloeg op een warme middag. Ik had echter niet door dat regisseur Mazzaferro al bekend bij me was. Dat zegt weinig goeds, want zijn vorige films bewaren maar weinig kwaliteit.

Duidelijk mag zijn dat deze film een kindje van de pandemie is, want technologie speelt een zeer centrale rol en de acteurs komen elkaar zelden echt tegen. We volgen eerder een aantal groepjes bestaande uit twee en soms drie personen die een voor een het onderspit delven tegen een kwaadaardig tekstberichtje. Hoe de vork precies in de steel zit blijft redelijk onbekend, maar de verklaring laat zichzelf al vroeg raden.

Opening vond ik erg vermakelijk, maar de film haalt het niet echt meer bij dat niveau. Dat niveau was al niet zo hoog, maar uiteindelijk is vooral het acteerwerk van een aantal enthousiaste tieners de factor die deze film kan redden tegen totale catastrofe. Qua horror vooral mak en onafgewerkt, de spanning is nergens te bekennen en de regie weet nooit iets toe te voegen aan een al hersenloos gebeuren. Jammer, want met de juiste passie had het eigenlijk nog wel leuk kunnen zijn.

Sharks.

Wie ervan overtuigd is dat alleen tegenwoordig de slechte haaienfilms worden gemaakt en het allemaal vroeger beter was heeft duidelijk de haaienfilm Shark Attack nog niet gezien. Deze reeks was klaarblijkelijk succesvol genoeg om nog vervolgdelen te laten ontstaan, waarvan het derde deel een soort cultklassieker is geworden.

In ieder geval is het toch maar matige zooi allemaal. Ongelooflijk dat het Van Dien enkel twee jaar kostte om in dit soort onzin te verschijnen na z'n voorgaande succes. Hij begon echt wel hoopvol aan zijn carrière, maar toch ging het ergens mis. Een ideaal voorbeeld van een acteur die er niet in slaagde zijn eigen kwaliteit te bewaren. Zijn prestatie is dan ook niet bepaald bijzonder, en hetzelfde geldt voor de overige leden van de cast.

De haaienaanvallen bestaan uit scenes waarin je gewoon een echte haai rustig ziet rondzwemmen en tussendoor wordt er af en toe een nep dingetje aan het drijven gezet. Een vorm van spanning levert het niet op, voelt overigens ook niet aan alsof Misiorowski echt een haaienfilm wilde maken. De volledige finale staat zowat in het kader van actie, en grappig genoeg komen daar ook de beste scenes uit. Er was zelfs ruimte om wat dingetjes op te blazen.

Het mag wel duidelijk zijn waarom een film als deze niet bepaald is geslaagd. Het komt allemaal maar makkelijk en onzinnig over. Geen enkele scene straalt een zekere dreiging of gevaar af. Voelt meer aan alsof ze allemaal gezamenlijk hun beentjes even in het water hebben gedoopt. Een mislukte film met een interessant concept. Bonuspunten voor een nog best spectaculaire finale, maar daar blijft het dan ook weer bij.

Afgrijselijk.

Film waar je simpelweg niet doorheen komt zonder je wenkbrauwen minstens drie keer te fronsen. Bij dit soort films ligt de motivatie erg laag om er een serieus bericht over te schrijven, want wat is het punt in het afbranden van een overduidelijk goedkope en barslechte film? Misschien de andere gebruikers waarschuwen.

Opvallend aan deze film is dat het nooit duidelijk wordt of het nou bedoeld is als komedie of serieuze film. Veel hint naar opzet, maar op z'n beurt ook naar de poging om er iets serieus uit te halen. Script slaat verder als een tang op een varken, de filmfouten zijn op een hand te tellen binnen een minuut of 5. Een dame die bijvoorbeeld naar de kijker praat terwijl de cameraman op de achtergrond staat. Waarom staat hij er dan eigenlijk?

Een film waar verder ook niet veel haai in voorkomt behalve wat korte shots van een slecht geanimeerde haai die in het water wordt geplakt. Een groter deel van de film bestaat uit het maken van een connectie met de haai, maar de manier waarop is bijna schandalig te noemen. Vreselijk geacteerd, maar ook ronduit ongemakkelijk. Een erg taai gebeuren ook, voor een film die zo kort duurt, en dat is niet alleen maar op de connectiemomenten gericht, maar naar de gehele film.

Ik kon er bijna niet doorheen komen. Heb vol afschuw naar dit geheel gekeken die van geen kant klopt. Ik snap dat SyFy-films een publiek hebben, maar daar valt in ieder geval wel vanaf te lezen dat er nog een bepaalde vorm van moeite naartoe is gegaan. Dit was duidelijk naar het eerste beste grasveld lopen en daar opnemen. Zit nergens maar een beetje passie in. Oerlelijke, volstrekt waardeloze en ronduit nutteloze vorm van cinema. Jammer dat de lat met dit soort films nog lager wordt gelegd.

Vermakelijk.

Maar uiteraard geen hoogstaande titel en al helemaal geen titel die het genre vertegenwoordigd. Gelukkig lijkt de film daar ook nooit echt voor te gaan, maar af en toe lijkt Ellis ergens wel iets meer te willen. Laat dat dan ook gelijk 1 van de mindere punten van Shark Night zijn.

Deze film gaat voornamelijk voor het vermaak en slaagt daar redelijk in. Het fijne is ook dat dit geen SyFy-achtige film is en de film zit dan ook niet propvol met barslechte en intentionele CGI-effecten. In deze productie zat duidelijk wel een klein zakcentje meer, al ziet de CGI er alsnog niet geweldig uit. Het was echter voor het vermaak makkelijk te vergeven.

Acteerwerk is verder niet geweldig en vooral Paxton glijdt uit in deze film. Van alle crewleden is het toch Paxton die de beroemdheid moet voorstellen, maar weet deze status in dit geval niet waar te maken. De beste rol kwam eigenlijk van Leonard, maar hij krijgt een zeer beperkte rol, dus dat zegt eigenlijk meer over de rest dan over Leonard.

Shark Night biedt genoeg voortgang en gebeurtenissen om de boel vermakelijk te houden, maar kiest inderdaad net wat te vaak een vervelend pad. De tieners maken regelmatig irritante besluiten die de film niet ten goede komen. Voor het vermaak maakt het weinig uit, maar als ervaring is het toch wat te suf, maar verder is deze film ook niet realistisch bedoelt dus het valt de film ergens nog wel te vergeven.

Het is echter vooral dat de film uiteindelijk een ridicuul zijplot erbij telt die afleidt van de film zelf. Dat lompe gedoe met die supervissen kweken hoort hier echt niet thuis. Spannend is de film ook nergens en voor stevige gore hoef je deze film ook zeker niet op te zetten. Het kijkt gelukkig wel erg aardig weg en ziet er aardig uit. Daarvoor nog een 2,5*, zeker niet 1 van de slechtste binnen zijn subgenre, maar ook niet geweldig.

Asylum.

Film verbaasde me in de opening nog redelijk qua effecten. Voor wie bekend is met Asylum zal vast wel verwachten dat het weinig kwaliteit kan afleveren qua effecten. Alle beestjes binnen dit universum lijken nogal op elkaar, maar ik neem nog altijd liever die films dan haaienfilms zoals Shark Exorcist.

Zoals ik al zei opent de film best vermakelijk met een nogal grootse scene op aarde en opvallend gedetailleerde effecten. Vervolgens duurt het niet zo lang voordat we de ruimte zelf intrekken, maar het niveau op de maan daalt wel een aanzienlijk stuk. Vooral de keuze voor de vijanden (lopende en pratende haaien) bewijst zichzelf als uitzonderlijk zwak. Waarom? Het jaagt op geen enkele manier angst in, en creatief is het evenmin. Eerder erg kinderachtig.

Qua actie soms grote dingen waarbij de makers nog redelijk wat uit de kast trekken, maar uiteindelijk is het wel gedaan met de pret. Er gebeurt vooral te weinig, en voor een gegeven dat zo absurd is dat je je haast niet kan indenken dat het ooit saai wordt is dat wel een domper. Matige kwaliteit. Te verwachten van deze studio, maar toch niettemin een gemiste kans.

Lelijk.

De appeal van dit soort films ontgaat me altijd een beetje. Ik herinner me dan ik er op jongere leeftijd een aantal keer naar heb gekeken, of althans, de opening. Daarna ben ik waarschijnlijk gaan spelen 3 kamers verderop omdat ik er zelfs als kind geen hol aan vond. Als een ouder iemand is die conclusie zowat hetzelfde gebleven.

Buiten het feit dat het me toen waarschijnlijk niet was opgevallen hoe lelijk deze film er wel niet uitziet. Bijna elke beweging, expressie of actie ziet er houterig en kaal uit. Het enige dat wellicht nog leuk gedaan is de detaillering van de stad en het feit dat de vis van Smith er ook uitziet als Will Smith. Jammer genoeg is Smith zelf niet zo leuk als dat hij als vis hoopt te zijn.

Erg flauwe grappen, maar ook ontzettend irritante humor. Erg inwrijvend en opdringerig. Veel geschreeuw, gestoei en suffe dialogen die wanhopig naar een lach vanuit de kijker zoeken. Ik kan soms wel lachen om domme humor, maar niet als die humor zo opdringerig en vervelend wordt opgezet. Alles binnen deze film lijkt "Lach om mij, alstublief!" hardop uit te roepen. Ik heb het geen enkele keer kunnen doen. Het helpt dan ook niet dat zeker de helft van de stemmencast een gedemotiveerde indruk maakt, vooral die Jolie gromt haar lijnen zowat.

Vlot verhaal, dat wel. Maar verder een film waar ik absoluut niets mee kan. Ik vond het als kind al een saaie bende, en zelfs met mijn interesse voor het zeeleven is deze film op erg weinig momenten echt leuk te noemen. Misschien dat kinderen het zullen slikken, maar ik zou zeggen dat je beter gewoon wat anders kan kijken dan deze vergeetbare prul.

Typerende haaienfilm waar je relatief kort over kan zijn. Het blijft een voorspelbaar gebeuren, met slecht geanimeerde haaien die de boel op stelten zetten binnen een tropische omgeving. Middelmatig geacteerd door beperkte ruimte en een weinig enerverende finale zijn overige punten. Het is ondertussen een week of 2 geleden dat ik Shark Waters zag en ik kan me eigenlijk amper nog een minuut voor de geest halen. Erg memorabel zal het dus niet zijn geweest.

De authentieke haaienaanvallen zijn spectaculair in beeld gebracht en de onderwaterbeelden vormen een fijn weerzien, maar dat zijn meteen alle complimenten die ik voor Shark! over heb. Klaarblijkelijk had regisseur Samuel Fuller te kampen met een chaotische productie en was hij het niet eens met het eindresultaat. Ik ben eigenlijk geneigd om zijn woede in het gelijk te stellen, want de makers (wie dat ook mogen wezen) hebben er vooral een oersaai prutswerkje van gemaakt. Burt Reynolds is volstrekt kleurloos in de hoofdrol en het verhaal is werkelijk niet te doorgronden. De erbarmelijke visuele kwaliteit maakt het geheel bovendien absoluut geen feestje om uit te zitten, omdat een hoop beelden wazig en uitgeblust ogen. Richting de finale probeert Shark! de kijker te verbazen met plotwendingen, maar deze zijn dermate flauw dat het uiteindelijke effect vooral het tegenovergestelde bereikt. Erg jammer, want de film is zeker niet ontdaan van goede scenes (zoals mijn eerste zin suggereert). De stukken met daadwerkelijke haaien zijn echter op één hand te tellen en die vormen toch wel de momenten waar Fuller het van moet hebben.

Niet zo taai als de overige werkjes van regisseur Mark Polonia, maar daarmee zijn de voornaamste positieve punten wel benoemd. Het concept is behoorlijk absurd en de film gaat dan ook weinig serieus te werk, maar zoals je waarschijnlijk kan verwachten schuurt er van alles aan de uitwerking. De speciale effecten, montage, visuele opleuking en het acteerwerk zijn allemaal zeer ondermaats. Jeff Kirkendall heeft bijvoorbeeld meermaals met Polonia (die zelf ook een rol speelt) mogen samenwerken, maar een goede rol heeft het tot op heden nog nooit opgeleverd. Het is vooral dat de makers steeds maar invloeden blijven toevoegen zonder het echt coherent bij elkaar te krijgen, waardoor de kijker genoodzaakt is vooral te genieten van de zelfbewuste belachelijkheid. Na enige tijd is echter ook die koek op en begint de relatief korte speelduur steeds zwaarder te wegen, maar dergelijke omstandigheden zijn ook te raden wanneer je begint aan een film die zichzelf Sharkenstein noemt.

Zo slecht dat hij leuk is.

Erg lollige film, redelijk origineel. De CGI is natuurlijk barslecht maar ik heb zo een idee dat ze het expres zo doen. Tenslotte blijft het een SyFy film.

Ikzelf vond et vermakelijk maar zeker niet goed. Eigenlijk ga ik wel op naar deel 2

Natuurlijk slecht maar toch ook weer leuk.

Ik kon de gezichten van de meeste acteurs niet uitstaan. Zo serieus kijken en spelen in een film zoals Sharknado? Kom nou . Ik heb het dan over Reid. Gelukkig zijn er een heleboel andere karakters die er wel de spot mee drijven en het niet erg serieus nemen.

De haaien zijn er natuurlijk niet uit, maar de film neemt zichzelf natuurlijk niet serieus. Soms wel moeten lachen. Leuk vermaak, maar natuurlijk verre van goed. Hoger dan een 2,0* kan ik het niet maken.

Haha.

Leuker dan de vorige delen, die ik wel kon slikken maar niet echt om kon lachen. Hier kon ik zeker wel om lachen. De film neemt zich geen minuut serieus en gaat steeds verder over the top. Hoe verzinnen ze het toch elke keer.

Acteerwerk is niet heel bijzonder natuurlijk. Jammer dat die vervelende Scerbo weer terug is. Ik vond haar al vervelend in deel 1 en dit is niet veel verandering. Gelukkig zijn er genoeg over the top onzin momenten die deze film helemaal genietbaar maken.

Effecten zijn natuurlijk nog steeds bagger. Ik snap ook niet dat mensen verder gaan met de reeks kijken als ze vanaf deel 1 al 0,5* geven. Dan weet je toch al dat het niks is voor jou? Sharknado 3 is voor mij de #1 SyFy film tot nu toe. Op naar deel 4.

Ach.

Ik had best wel genoten van deel 3, vooral omdat die zo leuk over the top ging. Dit deel zag er precies weer zo uit. En hij gaat dan ook zeker over the top, maar ik mis die leuke humor een beetje. Soms was het dan weer grappig, zoals de rol van Gottfield.

Film begon zeker leuk, met de aanval op Las Vegas, maar verliest daarna wat vaart. De haaien zijn wat saaier neergezet, alhoewel nucleaire haaien dan wel weer origineel bedacht zijn. Effecten nog steeds bagger, maar Ziering blijft leuk spelen. Maar Reid was niet uit te staan, mijn god wat is ze toch lelijk geworden.

Ook wel een toffe rol van Busey en Hasselhoff, maar deze film is gewoon net als deel 1 en 2 wat saaier en minder amusant.

Ook wel leuk.

Weer zo'n Sharknado deel. Soms vind ik ze best leuk als guilty pleasure. Deel 3 vond ik stiekem bijvoorbeeld ook best tof. En om heel eerlijk te zijn zijn de effecten hier vooral in het begin beter dan normaal. Vooral de scenes in London zijn best ok. Daarna is het weer minder.

Een deel dat weer leuk over the top gaat. Deeltje 4 was niet zo pakkend, dit deel is weer iets pakkender. Ook leuke cameo's van Olivia Newton-John en Ethan Hawk. Natuurlijk weer ongelooflijk slecht gemaakt dat het soms nog wel leuk is.

Wel een guilty pleasure. Niet veel meer over te zeggen. Benieuwd naar het laatste deel.

..

Eigenlijk verdient deze film geen enkel goed woord vanuit mijn kant (en dat krijgt het ook niet), want het was werkelijk rampzalig te noemen. Ik heb films gezien binnen dit kader die alle logica overboord gooien en als een tang op een varken slaan, en ik heb films gezien binnen dit kader die afgrijselijke CGI gebruiken. Deze film veegt beiden echter van de kaart.

In slechtheid dan, want deze film gebruikt namelijk een haaienpop om de cast op te laten peuzelen, en dit maakt niet bepaald een goede indruk. Of het nu grappig of luchtig bedoeld is of niet, het ziet er niet uit en het is simpelweg luie cinema. Dit kan ik zelf namelijk ook gewoon maken, en dan maakt het feit dat de boel self-aware is niet veel verschil meer in het eindresultaat.

Het acteerwerk is om te janken de film lijkt op een afstudeerproject, maar dan van de middelbare school. Geen enkel personage is maar een beetje interessant te noemen en de regie is werkelijk zo lui dat je uiteindelijk stress krijgt van de irritatie en wanhoop. Een politiebureau zo bijvoorbeeld wordt ingericht door een aantal posters van overleden moordenaars aan de muur op te hangen, het zegt onder andere wat over het bedenkelijke niveau van deze film.

De film is ook moeilijk behapbaar vanwege de enorm goedkope aard van het resultaat. Deze film probeert tussendoor wat grapjes te maken en verwijzingen te leggen naar filmklassiekers, maar met enkel poppenkast spelen en goedkope grapjes maken krijg je me niet mee. De humor is ook van nogal bedenkelijk niveau, want het komt (wederom) in de vorm van regie die ik zo na zou kunnen doen.

Laat het allemaal eindigen met een finale die de film als geheel omver blaast en er een vaag schouwspel van maakt waarbij monsters enkel bestaan uit een persoon met een maskertje. Deze uiterst simpele film die godsgruwelijk lang duurt voor zijn inhoud is een trauma om doorheen te komen. Nergens grappig, leuk of indrukwekkend. Enkel vervelend, achterlijk en traag. Dit is nu cinema waarvan ik hoop dat het enkel bij deze film blijft.

Bedroevend project met een aantal komische situaties, al zitten die vooral in de absurditeit van het concept. Voordeel voor een regisseur zoals Mark Polonia is dat hij met zijn productiemaatschappij volledige creativiteit geniet en dus mag doen wat hij wil, het spijtige is dat hij er verder geen aanleg, talent of financiële middelen voor heeft. Ook deze Sharkula is geregeld nogal pijnlijk, met slecht acteerwerk, luie effecten en een losjes samengeraapte inhoud. Het beste aan dit weinig memorabele project is waarschijnlijk dat het openingsnummer opvallend pakkend is.

“Stupide” is inderdaad een treffende omschrijving voor deze erotische thriller, onder handen genomen door regisseur Luis Prieto. Met name de karikaturale en ongeloofwaardige trekjes van de personages zorgen ervoor dat Shattered enkel kan profiteren van de frustratie, met name mogelijk gemaakt door het bijzonder onsympathieke figuur van Lilly Krug. Een grote fout van scenarist David Loughery is de nodeloze focus op humor, waardoor de film het geregeld moet hebben van vervelende bijpersonages (John Malkovich & Frank Grillo) die het verhaal enkel en alleen oprekken. De wat wredere momenten worden ook amper in beeld gebracht en de implicaties snijden geen hout, waardoor je als kijker spijtig genoeg weinig ruimte hebt om ergens blij van te worden. Voor Cameron Monaghan is dit hopelijk een wijze les, want voorheen speelde hij bijna uitsluitend noemenswaardige rollen (voor zover ik heb gezien). Nu heeft hij zich laten verleiden door een nogal futloos en weinig memorabel gebeuren.

Herzien en het cijfer blijft staan. Regisseur Edgar Wright is een man met visie en brengt zijn films op een uiterst eigenzinnige manier naar voren, waardoor Shaun of the Dead zeker opvalt. De stilering is netjes en het tempo ligt hoog, daarnaast wordt er naar behoren geacteerd door de castleden. Het komt uiteindelijk neer op een kwestie van smaak of je de film kan waarderen of niet, voor mij persoonlijk doet de sterk aangezette Britse humor erg weinig. Ik kan dan ook maar met zeer beperkte mate genieten van een film als Shaun of the Dead, ondanks dat de voldoende dubbel en dik verdiend is.

Erg goed.

Ik had al hoge verwachtingen bij de beste film, en die zijn ook gewoon waargemaakt. De beste film aller tijden vind ik het niet, maar hij is zeker erg goed. Robbins en Freeman leveren top prestaties aan, en gevangenisfilms boeien me altijd wel.

Goede locatie gekozen, lekker somber. De beelden zien niet erg hard, maar soms wel fraai in beeld gebracht. Er zijn veel details in de film gestopt en alles valt wel op z'n plaats. Verhaal is goed gebracht, Darabont levert een toppertje af.

Veel meer heb ik niet toe te voegen. Het is natuurlijk een topfilm, die iedere filmfan gezien moet hebben. Zowel op MM als IMdB als nummer 1 beoordeelt. Dat zegt niet dat jij de film goed gaat vinden, maar wel dat een groot deel van de filmfans het ermee eens zijn dat de film erg goed is. En dat was hij ook.

Ok.

Uiteindelijk een prima tussendoortje van een regisseur die zich eigenlijk meer met horror bezig hield daarvoor. Wel grappig, want in deze film merk je hier en daar wat trekjes dat de regisseur hier achter duidelijk wel een vakman was in zijn genre toen. Enkele scenes tikken het genre namelijk best aan.

Leuke, felle kleuren. Visueel is het dik in orde, op die monstertjes na, die zagen er wat nep uit. Maar voor de rest gaat de film vooral voor stunts met een hoop felle kleuren en mistwolken. En dat werkt allemaal erg goed, want de actie is leuk.

Vooral de Shazam! Levi is best leuk, als karakter dan. De humor is wisselvallig. De meest leuke humor komt in de vorm van slapstick en droge momenten, van de ik-prop-zo-veel-mogelijk-gekke-dingen-in-1-zin humor (bij Rogen ook populair) was ik wat minder te spreken eigenlijk.

Levi zelf ziet er wel fit uit voor zijn rol, Strong is een leuke villain waarmee zijn serieusheid van zijn rol vaak leuk in de zeik wordt genomen. Het duo van Grazer en Angel zijn prima als hoofdkarakters, en met het idee dat een 14-jarige in een superheld verandert zijn maximale dingen uitgehaald.

Leukste stukken waren ook de pogingen om superheld te worden. De slotfase is leuk, maar valt ook wat tegen. twist waarin de hele familie een Shazam wordt was uitermate suf, zal wel met de boodschap te maken hebben, maar toch. Camerawerk is soms uitmuntend, alsof je in een kermisattractie zit. Alles is eigenlijk in de lucht, waardoor de actie soms sterk in beeld komt.

Wel raar dat het karakter van Levi eigenlijk niet echt mixed met het karakter van Angel. Vooral omdat Levi hyperactief is en Angel vaak wat rustig is. Ook wat dingen die je weg moet denken Levi heeft de helft van de film nodig om zijn krachten te ontdekken, zijn familie weet het al in 3 seconden. Maar heb soms lekker kunnen lachen hierom.

Vermaak ten top, visueel soms erg leuk en fel, maar soms ook wat teleurstellingen eigenlijk. Zonder die twist was dit misschien nog hoger beoordeelt. Voor nu, een voldoende. Absoluut.