Meningen

Een behoorlijke film van Miyazaki, al heeft hij ook beduidend betere films gemaakt. Het verhaal is het grootste minpunt, dat is behoorlijk kinderlijk en heeft weinig te bieden. Pluspunten zijn echter de animatie, de fantasierijke wereld die gecreëerd is en de vlotte wisselwerking tussen hoofdrolspelers Ponyo en Sosuke. De film is door deze pluspunten het aanzien wel waard.

Leuke thriller, met een goed acterende Michael Douglas.

Het idee achter The Game had ik al vrij snel door, maar je wordt toch een paar keer op het verkeerde been gezet. Ik dacht wel dat hij zijn broer echt had doodgeschoten en daarna succesvol zelfmoord zou plegen. Dat zou de film ook zeker niet slechter maken. Voldoende spanning en een origineel script.

3,5*

Degelijke vertolking van Ben Kingsley als Gandhi. Helaas duurt te film wel ruimschoots te lang. Van een film van ruim drie uur had ik inhoudelijk wel wat meer verwacht. Veel meer dan dat Gandhi tegen iedere vorm van geweld is en bij herhaling in hongerstaking is gegaan op momenten dat het niet liep zoals hij wilde, kan er met betrekking tot diens persoonlijkheid nou ook niet uitgehaald worden. Buiten Gandhi zelf zitten er ook nauwelijks interessante personages of verhaallijnen in de film. Op die manier wordt het wel een redelijk saaie geschiedenisles.

Goede film, vooral door de sfeer en het goede acteerwerk van Daniel Day-Lewis. Het duurt wel erg lang en daardoor zitten er ook stukken in de film, die een stuk minder boeiend zijn. De sfeer van New York in die tijd is erg mooi en ook de overgang (op het eind van de film) naar hedendaags New York is mooi gedaan.

Ruim 3,5*

Misdaadfilmpje waarbij de vorm belangrijker lijkt dan de inhoud. Het acteerwerk van Sean Penn was zwaar over de top, de meeste andere acteurs hebben ook wel eens beter gedaan. De vele schietscènes waren vaak erg donker, waardoor ze lastig te volgen waren. De personages en het verhaal zelf blijven allemaal vrij vlak, waardoor de film niet lang zal blijven hangen. Het kijkt aardig weg, maar gezien de cast en het thema van de film, had er veel meer ingezeten.

Zeer behoorlijke film. Het duurt wel eventjes voordat het verhaal echt op gang komt, de film wordt een stuk beter naarmate de rol van Cotten wat prominenter wordt. Daarvoor ligt de focus veel op de wisselwerking tussen Boyer en Bergman, wat qua plotopbouw op zich ook wel logisch is. Boyer zet overigens prima een manipulatieve en onaangename man neer. Het personage van Bergman lijkt (aanvankelijk) wel wat erg naïef, maar ook haar acteerwerk is zeker in orde. Verder zorgen de zwart-wit beelden voor de nodige sfeer, zodat deze film wel een kijkbeurt waard is.

Fijne sciencefiction film, met een aardig plot en prima acteerwerk. Met name Jude Law en Ethan Hawke zetten hun rollen uitstekend neer. Ook de decors zijn doorgaans zeer de moeite waard. Toch heerst na afloop ook een beetje het gevoel dat er qua verhaal nog meer uit te halen viel, maar dat neemt niet weg dat de film zeker de moeite waard is.

Mooi gemaakt qua aankleding en setting en daar valt dan ook best wat kijkplezier uit te halen. Verder echter een veel te lange zit. De personages zijn niet interessant, alleen Lancaster weet zijn personage nog iets mee te geven. Verder zijn het erg oppervlakkige personages, terwijl de speelduur toch lang genoeg is om ze wat beter uit te diepen. Wel bekende gezichten, onder meer Delon en Cardinale, maar zoals gezegd geen interessante personages en ook geen groots acteerwerk. Van dit gedeelte uit de Italiaanse geschiedenis wist ik erg weinig en dat is na het kijken van deze film nog steeds zo. De focus ligt vooral op hoe enkele van de hoofdpersonages omgaan met de veranderende omstandigheden in Italië. Het eerste uur van deze film wist nog wel te boeien, maar de overige twee uren niet bepaald.

Mijn eerste kennismaking met Buster Keaton. The General heeft een degelijk, maar ook weer niet al te bijzonder plot. Wel ziet het er allemaal zeer behoorlijk uit. De stunts worden knap uitgevoerd en zijn wat mij betreft het sterkste punt van de film. Hoogtepunt van de film is toch wel de scène waarin de trein van de brug naar beneden stort. De echte slapstick momenten zijn echter niet aan mij besteed, maar dat zijn ze bij tijdgenoot Charlie Chaplin ook niet. De muziek was nog wel te verteren, ware het niet dat tot in den treure dezelfde deuntjes werden herhaald, hetgeen op den duur wel gaat vervelen. Al met al best aardig om eens gezien te hebben.

Eigenlijk een wat teleurstellende film van Elia Kazan. Gregory Peck is een prima acteur en ook hier doet hij het niet verkeerd, maar erg interessant is zijn personage niet. Dat geldt ook voor de overige personages, sterke rollen zitten hier niet echt in. Het thema is wel interessant, maar de uitwerking ervan valt een beetje tegen. Weinig subtiel en nogal prekerig hier en daar. Al moet het wellicht ook wat in die tijdsgeest worden geplaatst. De romance, die ze er waarschijnlijk in hebben gestopt in een poging om de personages wat meer diepgang te geven, komt totaal niet overtuigend over. Geen slechte of vervelende film, maar sterk is dit op geen enkel vlak.

Vermakelijke film van Ritchie. Je weet wat je ongeveer kunt verwachten en daarin stelt het dan ook niet teleur. Aardige rollen van Grant, McConaughey, Hunnam en Farrell. De film moet het vooral van het acteerwerk en de verhaalstijl hebben. Het plot is aardig, maar ondanks de plot twists, nou ook weer niet heel bijzonder. De humor werkt in de regel wel, al zitten er ook wat flauwe scènes in. Over de hele linie zeker de moeite waard.

Het acteerwerk van Michael Caine en de mistroostige setting in Newcastle maken dat deze film het aanzien nog redelijk waard is. Het verhaal is niet bijzonder en soms ook wat minder goed te volgen. Er komen veel namen voorbij, waarbij ik soms moeite had om de onderlinge verhoudingen goed te kunnen plaatsen, al vielen de puzzelstukjes uiteindelijk wel op hun plek. Toch kon het mij al met al niet erg boeien.

Het acteerwerk van Robert Duvall houdt deze film nog redelijk overeind. Het uitgangspunt van het plot is best aardig, maar de uitwerking valt wat tegen. Er had wat dat betreft meer in gezeten, al is de speech aan het einde best aardig. Weinig interessante personages ook, eigenlijk is alleen de rol van Duvall de moeite waard.

Een horrorfilm die nergens echt spannend is en langzaam toewerkt naar een weinig boeiende ontknoping. Los van de nauwelijks aanwezige spanning stelt het plot uiteindelijk ook vrij weinig voor en lijkt de manier waarop naar de ontknoping wordt toegewerkt nogal omslachtig. Het acteerwerk valt ook wat tegen, er zitten weinig interessante of goede rollen bij. Uitzondering daarop is Daniel Kaluuya, hij levert wel een degelijke acteerprestatie af.

Carell en Hathaway vormen hier een aardig duo. Van het verhaal moet de film het zeker niet hebben, maar het is onderhoudend genoeg en voor een keertje best oké.

Ik zie Steve McQueen doorgaans graag aan het werk, maar in deze film maakt hij weinig indruk. Het verhaal voelt aan als een slap aftreksel van Bonny & Clyde, al laat Carol McCoy het vuile werk hier wel echt aan haar man over. Enkele aardige scènes, waaronder de bankoverval en de zoektocht naar het op het station gestolen geld, maar behoorlijke delen van de film waren een stuk minder boeiend. De rol van mede bankrover Rudy, en met name diens rare verhouding met het koppeltje dat hij tegenkomt, stond mij al snel tegen.

Een film die wat langzaam op gang komt, maar uiteindelijk wel de moeite waard is. De romance tussen Sam (Patrick Swayze) en Molly (Demi Moore) vond ik niet zo boeiend. De scenes met Swayze en Whoopi Goldberg behoren tot de betere momenten van deze best onderhoudende film. Het ziet er hier en daar wat gedateerd uit, met name de visuele effecten, maar dat stoort verder niet. De pottenbakscène heeft om voor mij onduidelijke redenen een bepaalde status gekregen, want daar vond ik niets bijzonders aan.

Een film die het met name moet hebben van het samenspel tussen Gene Tierney en Rex Harrison. Zij zetten beide een goede rol neer (als respectievelijk weduwe en de geest van een kapitein) en hebben ook de nodige chemie. De film weet aanvankelijk ook zeker te boeien, maar gaandeweg wordt dat toch beduidend minder. Het verhaal zakt wat in en de rol van George Sanders vond ik ook niet zo sterk. Naar het einde toe wordt het weer wat beter, de slotscène is best aardig gevonden. Een degelijke en niet al te memorabele film.

Goede film. Kan me voorstellen dat mensen vinden dat er te weinig gebeurd. Maar in deze film vind ik het juist fijn dat er niet ontzettend veel gebeurd. McGregor speelt goed evenals Brosnan. Langzaam maar zeker komt de Ghost dichter bij de waarheid, goed opgebouwd. Het einde had ook anders gekund, maar zo is het zeker niet slecht.

Ik ga mij binnenkort ook eens aan het boek wagen.

Ruim 4*

Heel matige film. Hoewel het allemaal redelijk aardig wegkijkt, vond ik niets echt goed aan deze film. Het verhaal is in beginsel nog wel aardig maar wordt vrij zwak uitgewerkt. Het acteerwerk is te zwaar aangezet. Ik vind Bill Murray hier ook niet al te overtuigend overkomen, het ligt er allemaal te dik op. De personages waren verder niet al te interessant of zelfs ontzettend stereotiep. Ook de effecten vielen mij enigszins tegen, zelfs voor die tijd, maar daar valt nog best doorheen te kijken.

Wat een beroerde film! Ongetwijfeld een van de minste Oscar-winnaars. Het enige positieve dat ik erover kan zeggen is dat het er best kleurrijk uitziet. Het acteerwerk stelt niets voor, allemaal erg zwaar aangezet en weinig naturel acteerwerk. Ook alleen maar vervelende personages eigenlijk. Het hoofdpersonage heeft totaal geen diepgang en waarom ze nou uiteindelijk voor Gaston valt is een raadsel, van enige romantiek is niet echt sprake. Een plot is er eigenlijk ook nauwelijks. De liedjes stellen niets voor, het zijn meer opgedreunde teksten dan daadwerkelijk fatsoenlijke nummers. Kortom, zoals het personage van Louis Jourdan bij herhaling zegt: ‘It’s a bore’. Ik was blij toen deze film was afgelopen. Waarschijnlijk zijn de musicals van Minnelli niets voor mij, want zijn (eveneens Oscar-winnende) An American in Paris vond ik ook al helemaal niets.

Rita Hayworth is een charmante verschijning, maar qua acteerwerk vind ik haar hier dan weer niet zo bijzonder. Het verhaal begint goed, maar gaandeweg wordt het eigenlijk steeds minder. De ontknoping voelt erg gehaast aan en is ook niet erg geloofwaardig. Veel plotlijntjes blijven er uiteindelijk maar een beetje bij hangen. Sfeertechnisch gezien zeker in orde, maar qua plot uiteindelijk nogal mager. Wel aardig om eens te hebben gezien.

Vanaf het begin kon ik moeilijk in het verhaal van deze film komen, op de interessante historische beelden na. De relatie tussen de twee hoofdrolspelers kon mij te weinig boeien. Hoewel er verder op subtiele wijze enkele interessante thema's worden aangesneden, voorkomt enkel de niet al te lange speelduur dat de verveling toeslaat.

Een film die best aardig wegkijkt. Elisha Cuthbert is een zeer aangename verschijning en ook uitermate geschikt voor de rol die ze hier speelt. Het plot is echter niet al te hoogstaand en nogal clichématig. De personages en hun onderlinge relaties zijn bovendien ook niet al te geloofwaardig, dat haalt het geheel toch enigszins naar beneden.

Ik heb deze film bij de release links laten liggen, omdat ik de originele Zweedse trilogie had gekeken en ik dit daarom niet echt iets vond toevoegen. Nu, ruim tien jaar later, toch maar eens gekeken omdat het verhaal flink was weggezakt. Deze film beschikt over een zeer behoorlijke cast. Het acteerwerk is dan ook in orde, zonder echte uitschieters naar boven. De personages van Craig en Mara blijven wel wat afstandelijk. Het plot is degelijk, maar echt weg ben ik er niet van. Wel wat vreemd dat de film na de echte climax nog een tijdje doorgaat. De speelduur was zonder dat laatste gedeelte, dat overbodig aanvoelt, al lang genoeg. Fincher zorgt gedurende de film echter wel voor voldoende spanning, zodat de film van begin tot eind weet te boeien.

Lastig te beoordelen film. Er komen tal van genres voorbij. Zo lijkt het bij vlagen iets weg te hebben van een thriller en dan lijkt het weer meer een komedie. Ook komen hier en daar wat maatschappijkritische geluiden naar voren, maar die gaan een beetje verloren in de rest van de film. Hoe dan ook, ik was er niet al te zeer van onder de indruk. Het plot is niet heel geloofwaardig en tegen het einde vliegt het helemaal uit de bocht. Anderzijds kijkt het wel nog best redelijk weg.

Klassieker.

Prachtige film. De mooie veldslag waarmee de film begint is al indrukwekkend, maar zijn gladiatorengevechten vind ik toch het mooiste van de film. Crowe acteert goed als Maximus, maar ook Phoenix doet het prima als tegenspeler Commodus.

5*

Na het prima eerste deel, Knives Out, keek ik wel uit naar dit vervolg. Helaas een fikse teleurstelling. Vervelende, overdreven en oninteressante personages. Ook niet geweldig neergezet, het acteerwerk van Norton, Hudson en Bautista viel mij wel wat tegen. Het zal ongetwijfeld de bedoeling zijn geweest om wat karikaturen neer te zetten, maar het is hier gewoon niet sterk. De film neemt daarnaast een veel te lange aanloop, het eerste uur kan niet boeien. In het tweede uur wordt de film wel wat beter, maar het laatste kwartier vond ik dan weer erg flauw en oninteressant. Het moordmysterie komt ook niet al te best uit de verf. De setting is wel fraai, maar dat redt deze film niet.

Een film met eindeloze dialogen, die geen moment kunnen boeien. Alleen maar geneuzel. Het 'fuck you'-gehalte in de dialogen ligt ook wel erg hoog, dat maakt het er niet beter op. Het verhaal stelt niks voor, en de enige interessante gebeurtenis in de film (de inbraak) wordt niet in beeld gebracht. Kortom, een irritante en zeer langdradige film. Jammer, want er doen toch een paar aardige acteurs in mee.

Een iets te zwaar aangezet oorlogsdrama. Hoewel de film een aardig beeld geeft van de Amerikaanse burgeroorlog, werd het allemaal werd erg cliché naar voren gebracht. De eindscene was daarvan wel een aardig voorbeeld.De cast was prima, met aardige rollen van Broderick, Washington en Freeman. De film kijkt aardig weg, zonder te kunnen overtuigen.